Hét HondenForum

Gisteren moesten we ergens naartoe met de wagen en we hadden de hond maar meegenomen. Hij is altijd superbraaf in de auto.
Maar gisteren was het anders: op het moment dat we door een tunnel reden (een lange nogal), werd ie gek van schrik. Hij zou was maar tegen de ramen aan het knotsen, heb hem toen meteen bij zijn band genomen en proberen te kalmeren door hem te strelen. Eens de tunnel uit, was het meteen over.

Heeft iemand hier ervaring mee? Zou namelijk wel s willen weten of er nog hondjes zijn die er last van hebben en wat de oorzaak zou kunnen zijn?

Persoonlijk denk ik dat het de lichten van de wagens achter hem waren, maar snap het eigenlijk niet goed, aangezien hij gek is van lichtjes (bvb als het zonlicht binnenschijnt en tekeningen maakt op de plafond, dan staat hij er altijd naar te blaffen)

Alvast bedankt voor de reacties.

Ik kan me voorstellen dat het voor een hond een rare gewaarwording is als de auto waarin hij zich bevindt recht op een zwart gat af rijd.

Misschien dat hij daarvan schrok? Vegas heeft er gelukkig nooit last van gehad.

Misschien kan je hem de volgende keer voordat je een tunnel ingaat wat afleiden met een speeltje (als je zelf niet rijd natuurlijk, anders wordt het wat gevaarlijk) of iets lekkers?

_________________
Nero, het dappere Yorkie; 14/09/02 - 19/06/07

hoi.
Was dat de eerste keer in een tunnel?
Volgens mij had je hem beter niet kunnen strelen. Zo bevestig je zijn angst voor het onbekende
Nu snap ik ook wel dat je je rot schrikt als hij normaal rustig in de auto zit
en nu tegen de ramen springt

hoi, ik denk dat het z'n eerste keer was, bij ons toch. Het was niet zozeer van het zwarte gat, denk ik, want dat had hij niet gezien. Op het moment dat we de tunnel inreden, lag hij neer. Maar dan ineens (omdat het donker werd, denk ik) stond hij recht, keek naar achteren (en toen zag hij dus een heleboel lichtjes) en vloog naar voren (tegen de voorruit en zijruit). Toen heb ik hem op mijn schoot getrokken, weg van de bestuurder (want das natuurlijk levensgevaarlijk) en dan hem proberen te kalmeren.

Eens we uit de tunnel waren, is ie zelf meteen terug naar achteren gegaan en was ie weer kalm.

Ik denk dat hij druk op zn oren kreeg en daar last van had. De volgende keer gewoon ff zn oren dicht drukken en dan heeft hij waarschijnlijk nergens last van.

Volgende keer maar je hond vast zetten in de auto.
Ik denk dat je geluk heb gehad dat je geen ongeluk hebt gekregen doordat je hond door de auto sprong.

_________________
Groetjes van Charlotte

Bij gebrek aan een hond, een foto van Tony.

† Bertus. 04-10-1995 - 15-10-2010
† Yildah ? - 13-05-2007
† Sandro 31-08-1995 - 25-04-2007

ik zit ook te denken aan de druk op zijn oren, ik heb er zelf ook veel last van en wij hebben in de buurt ook een lange tunnel (westerschelde 6,6km) als ik uit zeeuws vlaanderen wil ben ik bijna verplicht om door een tunnel te gaan (niet naar belgie)
heb dick nog nooit meegenomen, binnenkort mag ie mee naar schiphol (baasje halen) dan ook door de tunnel. ben benieuwd of hij ergens last van heeft.

_________________
groetjes brenda & een pootje van dick en dunya

Het zou kunnen dat je hond gevoelig is voor 'schaduwjagen';dan kan hij ook reageren op lichtplekken, flitsen, enz. Als ik jou was zou ik hem daarin absoluut niet stimuleren; dus als hij zoiets doet (of liever voor hij dat doet) afleiden met iets dat hij leuk vindt en als dat mogelijk is de lichtplek weghalen bijv. gordijn stukje dicht of zoiets. Schaduwjagen kan obsessief gedrag worden; ik ken een hond die zowat door een glazen deur heen springt (door de flits bij het opendoen)! Mijn hond doet het ook, maar gelukkig niet in die mate. Honden kunnen ook gaan schaduwjagen uit verveling. Het is dus ook belangrijk dat je hond 'zijn ei kwijt kan'. Bijv. door apporteerspelletjes, speurspelletjes, enz.

Gr. Marijke

_________________
Gr. Marijke

Nog even ; het is heel belangrijk dat je dit gedrag niet stimuleert! Dus niet lachen als hij naar zo'n lichtplek staart of blaft en zeker niet zelf uitlokken door met zaklantarens of lazerpen te gaan schijnen. Het komt voor dat een hond niets anders meer doet dan schaduwjagen of daarop anticiperen (dus wachten op de flits, daar waar ze denken dat hij zal komen).
Ik weet dus helemaal niet of dit met jouw hond het geval is, maar wil je er voor waarschuwen..

Gr. Marijke

_________________
Gr. Marijke

Hey Marijke,

Bedankt voor de tip. Mijn moeder en ik, wij stimuleren hem daar totaal niet in, want t beestje wordt er enorm nerveus van, maar mijn vader durft dat wel eens te doen.

Het is eigenlijk begonnen toen onze buren vroegen om hun huis wat in t oog te houden tijdens hun verlof. Op een bepaald moment zagen we licht in het huis en we zijn toen gaan kijken met een zaklamp en met de hond. Die hond is toen gaan blaffen en gek doen om dat lichtje te pakken te kunnen krijgen, ongelooflijk. Van toen af aan zijn we er enorm op moeten gaan letten. Als we nu buiten zijn met hem bvb en de zon schijnt en er vliegt een vogel langs, dan gaat hij achter de schaduw van de vogel ipv achter de vogel zelf. We doen veel spelletjes met hem hoor, maar van af dat hij een schaduw in de gaten krijgt, is hij gefocust.

Toch bedankt voor de tip, ik ga t in de gaten houden en hem zoveel mogelijk proberen af te leiden, want het kan zoals je zegt, wel eens gevaarlijk worden.

Sorry hoor; ik wilde echt niet betweterig over komen ; dat je je hond niet genoeg vertier geeft of zo.. Dante is dit ook gaan doen ondanks dat ik veel 'jachtachtige' spelletjes met hem deed en doe en hem heel veel beweging geef. Dat van die vogels is zeeer herkenbaar Vooral op het strand; de schaduwen van de meeuwen! Andere mensen vinden het heel grappig als Dante naar hun schaduw duikt; gaan dan expres met hun armen zwaaien en zo . Ik moet dan altijd uitleggen hoe het zit en dringend vragen om het niet uit te lokken.
Ik heb vaak gezocht naar info. over het fenomeen en verschillende gedragstherapeuten geraadpleegd, maar er is weinig over bekend, althans ik heb het niet kunnen vinden. Alleen het ontstaan wordt wat over geschreven. Het schijnt vooral bij 'werkhonden' voor te komen (zoals die van jou en van mij) en Bordercollie's bijv. Ook schijnt het een erfelijke kwaal te kunnen zijn (volgens de boeken). Nu is het zo dat het broertje van Dante het ook heeft maar dan in veel ergere mate (vandaar dat ik denk aan een erfelijke kwestie). Zoals ik al schreef wil die echt door een glazen deur heen springen! De eigenaar heeft een GT. in de arm genomen en die had het over negeren . Ja leuk bedacht maar je gaat echt niet negeren dat je hond tegen een ruit aan beukt! Zij zit nu als de zon schijnt met de gordijnen dicht, niet leuk maar blijkt de enige manier om het leefbaar te houden.
Zo te zien is je hond nog jong (hij is erg leuk trouwens, met die enooorme oren ) en hopelijk kun je het gedrag in de kiem smoren!

Gr. Marijke[/u]

_________________
Gr. Marijke

Zo kwam het niet over hoor, wees gerust.



Of het bij Rex erfelijk is, weet ik niet. Ik ken z'n broertjes en zusjes spijtig genoeg niet.



Negeren is inderdaad niet de slimste oplossing. Afleiden en voorkomen, zoals je zei, lijken me de enige oplossingen.



Morgen wordt hij 1 jaar. Die oren, ja, inderdaad, om te gieren
We nemen nu (zeker als de zon schijnt) keiveel speeltjes (frisbee, bal, touw, etc) mee op wandeling en de schaduwen lijken hem al veel minder te interesseren...

Nou dat klinkt gunstig; zeker omdat hij nog zo jong is! Veel succes verder...

Gr. Marijke

_________________
Gr. Marijke