Het HondenForum

Hallo allen,

Ik ben op dit forum terechtgekomen omdat ik met een paar vragen zit over mijn pup. Ik heb ruim 15 jaar een hond gehad (Border Terriër) met wie ik vanaf het begin een hechte band had en die enorm goed luisterde. Ik heb met hem nooit problemen gehad.

Sinds een paar weken heb ik een pup in huis (weer een Border) die vandaag 10 weken is. Ik heb hem vanaf het begin liefdevol behandeld en ben meteen ook begonnen met rustig trainen, zoals zijn naam, komen, zit en wachten met eten. Dat ging allemaal goed.
Toch begon hij ook al snel met bijten in de broekspijpen en enkels, en daarna ook met bijten en grommen in/naar de handen. Hij gromt en hapt zelfs naar mijn gezicht.
Ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet. Ik heb dit met mijn vorige hond nooit meegemaakt.

Ik probeer hem zoveel mogelijk rust te geven, maar een ander probleem is dat hij overdag niet makkelijk slaapt. Eerst sliep hij gewoon in de bench - hij had daar geen problemen mee - maar sinds een week wil hij daar overdag niet in. 's Nachts slaapt hij daar trouwens uitstekend in, en als hij overdag eenmaal vertrokken is, dan ook.
Hij gaat er overdag wel zelf in om een kluifje te eten en even te spelen, maar slapen wil hij bij mij doen.
In de bench raakt hij gewoon niet weg, en wordt hij steeds moeier en overstuur. Omdat er dan geen land meer met hem te bezeilen valt, neem ik hem nu vaak maar even op de arm en zing Leonard Cohen voor hem Hij is dan zo in dromenland (maar bij het minste of geringste geluidje is hij weer wakker). Als ik hem dan alsnog in de bench wil leggen, gaat hij meestal piepen en/of de bench afbreken, maar soms ook slaapt hij daar rustig door.

Kortom: het lijkt alsof hij zich niet veilig voelt (maar de eerste week wel!), en hij is steeds overprikkeld. Hij begint nu ook minder goed te luisteren (negeert mijn commando's) en de riem omdoen is een drama met bijten en grommen.
Met name dat bijten en grommen, ook naar mijn gezicht, vind ik zorgwekkend.

Het dagritme: wakker worden - naar buiten en een kwartier wandelen (los op het veld volgt hij me trouwens uitstekend!) - beetje trainen en spelen - eten en slapen. Dit duurt ongeveer een uur, en dan het liefst twee uur slapen (soms meer, meestal minder) en dan begint het opnieuw.

Verder is het trouwens ook een schat en ik ben blij met hem!

Morgen arriveert mijn bestelling pup-opvoedingsboeken en ga ik me verder inlezen (al heb ik met mijn vorige hond zes cursussen gedaan en dacht ik aardig wat te weten van opvoeden ), maar jullie advies is ook zeer welkom!

Groet,
Berna

Ik denk dat je erg geluk hebt gehad met je vorige pup Want alle pups die ik ken en mee heb gemaakt, hebben puppy streken zoals in mouwen en broekspijpen happen, (speels)grommen en blaffen om aandacht, in je handen happen etc.
Het wordt allemaal minder. Geef hem de kans niet om in je gezicht te bijten en maak duidelijk dat happen in je handen ook niet gewenst is, door bijvoorbeeld zelf te piepen (dit lees je veel maar mijn pup werd er alleen maar meer opgewonden door) of door het spel af te kappen. Te wild spelen betekent dus dat het spel voorbij is. Je kunt dan iets aanbieden waar hij wel in mag bijten, zoals een knuffel. En dan daarmee spelen.
Als het goed is, is het binnen een paar weken al een heel ander verhaal. Hij is nog zo jong.

Dank je, Paisley.
Piepen of hoog 'auw' zeggen heeft bij mijn pup inderdaad ook geen effect...
Tijdens het spel stop ik met spelen als hij bijt en negeer hem, maar het punt is dat hij ook gromt en bijt naar mijn handen als ik een commando geef, bij de riem omdoen of gewoon zomaar

Het wordt erger bij vermoeidheid, maar ook wanneer hij net uren geslapen heeft, wordt er gehapt.
Misschien moet ik er geen punt van maken, maar ik merk dat het me toch dwars zit.

geef de pup iets waar hij wel in mag bijten, of spel afkappen.
als hij echt hardleers is , ietsje zijn wang tegen zijn eigen tandje drukken zodat hij weet dat het scherp is, zal wel niet volgens het boekje zijn, maar werkte wel heel vlot bij mijn hond , die nu zijn bijtgrens perfect onder controle heeft

Misschien jezelf wat minder inschikkelijker opstellen en je pup niet behandelen als klein babytje.
Je hond laat zien wat jij laat liggen.

Ik herken Apple echt heel erg in jouw verhaal
Ze was altijd zo extreem aan het vechten tegen de slaap, wilde altijd alleen maar bezig zijn.
Niemand kon haar normaal aaien, daar had ze de rust niet voor, en maar happen.
Het slapen hebben we in het begin toch zo veel mogelijk aangehouden ook nog in de bench, omdat ze buiten de bench niet te stoppen was.
Maar omdat jij aangeeft dat ze op jouw arm zo slaapt, zou ik eerlijk gezegd eens kijken wat er gebeurd als je de hond gewoon los laat, als hij dan
gewoon bij je voeten besluit te gaan slapen is dat ook goed toch?

Over het bijten, het is goedgekomen. Maar het heeft echt wel even geduurd. Uiteindelijk werkte bij haar een enorm hoge 'auw' nog het beste, maar
dat was altijd wel van korte duur. Wel blijven volhouden! En zorg dat de hond wel speeltjes heeft en dergelijke om dan maar in te bijten.
Hoe komt het trouwens dat de hond steeds naar je gezicht kan grommen? Kan me daar even geen voorstelling bij maken van zo'n klein hondje.

bouvierpoedel schreef:Misschien jezelf wat minder inschikkelijker opstellen en je pup niet behandelen als klein babytje.
Je hond laat zien wat jij laat liggen.

Hier ben ik het echt helemaal mee eens. Je hond laat zien wat jij laat liggen is zo waar. Ik heb overigens ook die ervaring wel met de pup die ik gehad heb hoor. Bijten, doordraaien van vermoeidheid en dan dus vooral NIET willen slapen. Bijten in mijn enkels door laarzen heen en ook echt achter me aan stormen en dan mijn voeten grijpen. Dat is puppengedrag. Ik denk dat je je pup teveel behandeld en ziet als je vorige borderterrier. Mensen vergeten heel makkelijk de puppentijd omdat er daarna jaren en jaren kwamen die je doorbracht met een volwassen hond. Dat blijft je bij. De rest vervaagd.

Kijk eens objectief. Zie je daadwerkelijk gemeende agressie naar jou toe of zie je een hondje dat gewoon puur reageert en verder eigenlijk heel erg lief is. Behalve als jij je tot hem richt als hij druk is? Als dat zo is hoef je je totaal geen zorgen te maken. Je moet je zorgen maken als je pup verstijft en gromt. Niet als hij wild wordt van aandacht en in de rondte gaat happen en grauwen. Dat is geen agressie maar gewoon wild en onstuimig gedrag dat nu eenmaal bij puppen hoort. Wel moet je kijken hoe je hem kalm kan maken zonder hem te onderdrukken. Ook moet je je aanpak aanpassen aan je pup. Kijk eens hoe je hem kalm maakt door bv geen woorden meer te gebruiken en heel veel met lichaamstaal te doen. Mijn pup reageerde heel goed op kalmte en oogcontact. Op lichaamstaal van mij dus. Dat sloeg aan. Druk praten, handgebaren en me echt op de pup richten maakte dat de pup ook druk terug werd tot er geen land meer mee te bezeilen was.

Tnx , scheelt mij weer typen

Ben het helemaal eens met wat hierboven word gezegd

Heb nu zelf een terroristje van 17 weken rondlopen
Bijten is haar grote hobby zeker nu ze aan het wisselen is

We hebben in het begin steeds met zo'n buffelhuidstaaf of een rawhide kluif rondgelopen
Die lagen echt overal.

Als ze ging bijten gaven we die kluif en in notime had ze dat door en nu zoekt ze zelf haar kluif op als de behoefte heeft om te bijten

Mbt de bench , ik heb geen gewone meer staan omdat dat hier gevaarlijk werd met n pup die mrt d'r hekje vast zat enzo
Dus staat er nu een vliegtuig bench

Daar is ze meteen een stuk rustiger in
Wat ik ook altijd doe is een oud laken erover gooien zodat het een soort hol word
Lekker veilig en ze kunnen je dan ook niet zien , mijn ervaring is dat ze daar snel rustig van worden


Oja met 10 weken ken je nog niet verwachten dat een pup een commando opvolgt
Dat snappen ze echt nog niet.

bouvierpoedel schreef:Misschien jezelf wat minder inschikkelijker opstellen en je pup niet behandelen als klein babytje.
Je hond laat zien wat jij laat liggen.

Ik snap niet helemaal wat je hiermee bedoelt? Hoezo behandel ik hem als klein baby'tje?

Uiteraard heeft hij voldoende bijtspeeltjes die hij als alternatief om in te bijten krijgt. Hij kan zichzelf daar ook heerlijk mee vermaken!

Ik merk dat hij vooral heel prikkelgevoelig is. Wanneer ik hem nu (na een beginnend slaapje op de arm) in de bench leg en maar zorg dat er geen geluid of afleiding meer is (een deken lag er al overheen, zodat hij inderdaad een soort hol heeft), dan valt hij meestal toch wel weer in slaap.

Met mijn vorige hond heb ik deze periode niet meegemaakt, want die kreeg ik pas met 4,5 maand.
Misschien maak ik me dus zorgen om niets

Berna schreef:

bouvierpoedel schreef:Misschien jezelf wat minder inschikkelijker opstellen en je pup niet behandelen als klein babytje.
Je hond laat zien wat jij laat liggen.

Ik snap niet helemaal wat je hiermee bedoelt? Hoezo behandel ik hem als klein baby'tje?

Uiteraard heeft hij voldoende bijtspeeltjes die hij als alternatief om in te bijten krijgt. Hij kan zichzelf daar ook heerlijk mee vermaken!

Ik merk dat hij vooral heel prikkelgevoelig is. Wanneer ik hem nu (na een beginnend slaapje op de arm) in de bench leg en maar zorg dat er geen geluid of afleiding meer is (een deken lag er al overheen, zodat hij inderdaad een soort hol heeft), dan valt hij meestal toch wel weer in slaap.

Met mijn vorige hond heb ik deze periode niet meegemaakt, want die kreeg ik pas met 4,5 maand.
Misschien maak ik me dus zorgen om niets

Je neemt hem op de arm en zingt hem in slaap. Dat is wel een beetje als een baby behandelen, vind je niet?

Zou het kunnen dat hij minder slaap nodig is dan jij verwacht? Als hij net een uur actief is en jij vindt dat hij daarna 2 uur moet rusten ben je de hele dag bezig met je pup in slaap brengen. Misschien wordt hij daar juist wel zo overprikkeld van.

Misschien moet je je gewoon wat minder druk maken?
Dat bijten en grommen is normaal en je kunt wel negeren, maar als ie te ver gaat zou ik toch ook even corrigeren, hoor.
Een flinke "nee" en dán dus iets geven wat wel mag. Oftewel: wat niet mag heel duidelijk onaangenaam maken dus.

Verder wat meer negeren. Als hij niet in de bench wil, prima, maar op schoot hoeft ook niet.
Tijd voor rust is gewoon tijd voor rust en dan geef je dus geen aandacht. Dát is rust.
Telkens aandacht geven zorgt dat hij dus geen rust neemt.

Je hond kopieert wat hij ziet. Zo werkt dat.
Ik werk thuis en ik hoor of zie ze niet, de dames. Ze weten dat ik het meld als er tijd voor actie is en daarbuiten is er dus rust.
En dan hebben ze allemaal heel snel geleerd, hoor! Anders kwam er niets uit mijn handen

Misschien wacht je te lang voor je hem in de bench doet, als ze oververmoeid zijn dan gaan ze zeuren en juist niet slapen, net als klei e kinderen.

Ik zou er wat meer structuur in aanbrengen, pup wakker betekend uit de bench, even p&p doen, daarna lekker spelen en wat oefeningetjes doen, word hij erg happerig, dus erger dan in het begin dan is hij gewoon moe, nog een keer p&p en weer even lekker slapen. Zo weet hij heel snel dat de bench slapen betekend en dat als hij wakker is hij er weer uit mag om leuke dingen met je te doen!

Denk dat er een heleboel zaken spelen. Waarvan een aantal zaken ook al genoemd.

Wees duidelijk naar je pup. Een gilletje als iets zeer doet, zorgt niet dat je pup meteen het hele gebeuren van bijten staakt. Maar wel dat hij even schrikt, waardoor je op dit situatie kan inspelen door hem iets te geven wat wel mag. en gilletje of een ferme nee zijn in praktijk hetzelfde, en beide gevolgd met wat wel gewenst gedrag is (dit moet je dus aanbieden, dit komt niet vanzelf uit de hond).

Ik ben ook bang dat je en te veel verwacht van je pup (hij negeert commando's met 10 weken? Een hond kan niet met 3 weken al feilloos commando's) en dat je hem wel heel erg rustig wil houden. Structuur prima, maar laat je pup ook een beetje pup zijn. De 1 is veel ondernemender dan de ander. 's nachts wil hij prima in de bench slapen, waarom zou hij er overdag zo'n moeite mee hebben? Overigens een jonge pup in de bench, krijgt van mij dan altijd wat te doen, iets te kluiven of een gevulde kong. Het feit dat jij niet met ze bezig hoeft te zijn, ze geen aandacht gaan trekken zorgt er ook wel voor dat ze uiteindelijk tevreden in slaap vallen.

Hier was het ritme wandelen, eten, rusten, spelen, kort rondje, tijd voor hun zelf, wandelen etc etc. Rustmoment was afhankelijk van wat de pup zelf aangaf (en ja dat kon dus variëren van een kwartier tot 2 uur) de rest bepaalde ik al zoveel. Beestje mag ook best nog wat in te brengen hebben (maar niet te veel )

Misschien ben je heel druk in je doen en laten. Vrouwen zijn vaak heel druk met hun handen, waardoor pups geneigd zijn daar meer in te happen dan bij mannen. Als de pup in je hand hapt, moet je die hand niet geschrokken wegtrekken, want dat maakt het juist een leuk spelletje voor de pup. Hou je hand daar waar hij was, of beweeg hem juist meer richting in de mond. Ten eerste doet het dan minder pijn (het wegtrekken zorgt namelijk juist voor pijnlijke schrammen en een pup die veel fanatieker hapt, omdat hij dat leuke bewegende speeltje wil pakken!) en ten tweede is het spelletje dan snel afgelopen. Dit in combinatie met een gilletje of een nee (eventueel met je andere hand even streng bij de halsband beetpakkend) en vervolgens aanbieden van het alternatief.

Dit is vaak ook het geval bij aanlijnen. Soms in combinatie dat ze het eigenlijk een beetje spannend vinden, doordat de baas nogal over ze heen hangt (onbewust ietwat intimiderend.) Er zijn hier tal van oplossingen en is pup afhankelijk. Soms werkt door de knieen gaan al beter. Sommige honden vinden het nog wel wat spannend als de hand /riem over de kop gaat. Bedenk dat als de pup dan uit baldadigheid dan naar de riem hapt, je dan dus ook niet de riem weg moet trekken, zelfde situatie als hier boven (=leuk spelletje en gedrag neemt dus toe). Probeer van onder af de kop te werken. Moet je toch oer de kop heen, heb ik bij zowel Kay als Norah veel succes gehad, met ze te leren door zelf hun neus door de dichte halsband te steken (met een snoepje gelokt en commando neus gegeven). Voor beide was dit een spannend moment, dit heb ik dus opgelost doordat het initiatief dus eigenlijk bij hen lag en doordat ze zo graag leerde, tja dit was ook weer een kunstje (problem solved)

Paisley schreef:Ik denk dat je erg geluk hebt gehad met je vorige pup Want alle pups die ik ken en mee heb gemaakt, hebben puppy streken zoals in mouwen en broekspijpen happen, (speels)grommen en blaffen om aandacht, in je handen happen etc.
Het wordt allemaal minder. Geef hem de kans niet om in je gezicht te bijten en maak duidelijk dat happen in je handen ook niet gewenst is, door bijvoorbeeld zelf te piepen (dit lees je veel maar mijn pup werd er alleen maar meer opgewonden door) of door het spel af te kappen. Te wild spelen betekent dus dat het spel voorbij is. Je kunt dan iets aanbieden waar hij wel in mag bijten, zoals een knuffel. En dan daarmee spelen.
Als het goed is, is het binnen een paar weken al een heel ander verhaal. Hij is nog zo jong.

Hier idem. Ik heb als pups allemaal van die bijtertjes gehad, in neus, handen etc.
Dat is gewoon spelen. En ik ging daar graag in mee. Behalve dan in bijten in mijn neus, dat voorkwam ik wel. Het ging allemaal vanzelf over.

Berna schreef:Hallo allen,

Ik ben op dit forum terechtgekomen omdat ik met een paar vragen zit over mijn pup. Ik heb ruim 15 jaar een hond gehad (Border Terriër) met wie ik vanaf het begin een hechte band had en die enorm goed luisterde. Ik heb met hem nooit problemen gehad.

Sinds een paar weken heb ik een pup in huis (weer een Border) die vandaag 10 weken is. Ik heb hem vanaf het begin liefdevol behandeld en ben meteen ook begonnen met rustig trainen, zoals zijn naam, komen, zit en wachten met eten. Dat ging allemaal goed.
Toch begon hij ook al snel met bijten in de broekspijpen en enkels, en daarna ook met bijten en grommen in/naar de handen. Hij gromt en hapt zelfs naar mijn gezicht.
Ik weet niet zo goed wat ik ermee aan moet. Ik heb dit met mijn vorige hond nooit meegemaakt.

Ik probeer hem zoveel mogelijk rust te geven, maar een ander probleem is dat hij overdag niet makkelijk slaapt. Eerst sliep hij gewoon in de bench - hij had daar geen problemen mee - maar sinds een week wil hij daar overdag niet in. 's Nachts slaapt hij daar trouwens uitstekend in, en als hij overdag eenmaal vertrokken is, dan ook.
Hij gaat er overdag wel zelf in om een kluifje te eten en even te spelen, maar slapen wil hij bij mij doen.
In de bench raakt hij gewoon niet weg, en wordt hij steeds moeier en overstuur. Omdat er dan geen land meer met hem te bezeilen valt, neem ik hem nu vaak maar even op de arm en zing Leonard Cohen voor hem Hij is dan zo in dromenland (maar bij het minste of geringste geluidje is hij weer wakker). Als ik hem dan alsnog in de bench wil leggen, gaat hij meestal piepen en/of de bench afbreken, maar soms ook slaapt hij daar rustig door.

Kortom: het lijkt alsof hij zich niet veilig voelt (maar de eerste week wel!), en hij is steeds overprikkeld. Hij begint nu ook minder goed te luisteren (negeert mijn commando's) en de riem omdoen is een drama met bijten en grommen.
Met name dat bijten en grommen, ook naar mijn gezicht, vind ik zorgwekkend.

Rust en regelmaat geven.
Bijt hij de hele dag door of is dat vooral nadat hij gegeten heeft?

Een pup van 10 weken heeft die commando's nog helemaal niet echt vast in zijn koppie zitten.
Hij moet dat allemaal nog leren.
he kunt het beter aantrekkelijk voor hem maken om bij je te komen.
Dat leren ze veel sneller

Dat hij liever bij jou slaapt kan ik me wel voorstellen.
Veel honden houden van contactliggen.
Toch maar even verplaatsen en in de bench leggen als hij ergens anders in slaap valt.
En als je toch zit bij jou blijven slapen lijkt me ook geen ramp hoor

Berna schreef:Het dagritme: wakker worden - naar buiten en een kwartier wandelen (los op het veld volgt hij me trouwens uitstekend!) - beetje trainen en spelen - eten en slapen. Dit duurt ongeveer een uur, en dan het liefst twee uur slapen (soms meer, meestal minder) en dan begint het opnieuw.

Verder is het trouwens ook een schat en ik ben blij met hem!

Morgen arriveert mijn bestelling pup-opvoedingsboeken en ga ik me verder inlezen (al heb ik met mijn vorige hond zes cursussen gedaan en dacht ik aardig wat te weten van opvoeden ), maar jullie advies is ook zeer welkom!

Groet,
Berna

Welke?
Ga je niet naar een puppycursus?
Hoeft van mij niet hoor, maar als je een leuke kunt vinden kan dat wel helpen.
Hoor je meteen over de drakerigheden van de andere pups in het groepje

Onze Sef van bijna 4 maanden doet het ook, hoor. Alleen leert Sef heel snel.
ALs ik nu nogal ferm 'nee' roep, dan kapt ie ermee.
Mijn bijt ie niet meer in mijn handen, aangezien ik steeds zijn wang tussen zijn kiezen stopte als hij mij beet. Hij had het zelf niet in de gaten dat ik het deed. Nu denkt ie dus (althans, daar ga ik vanuit): als ik haar bijt, dan doet mijn bek zeer.
Ook het happen naar je gezicht deed Sef. Doet ie nu ook niet meer. Iedere keer als hij dat deed, gaf ik hem met mijn duim een por in zijn zij. De eerste keer keek hij me aan van: deed jij dat nou?? Kort daarna deed ie het niet meer.

Ik probeer steeds iets te doen wat hij niet verwacht als hij iets doet wat niet mag. Dus hapt ie in mijn ene hand, dan stopt mijn andere hand zijn wang tussen zijn kiezen.

Ik heb Sef geleerd om zelf in zijn tuigje te stappen. Heel simpel met kleine voertjes.

Daarentegen lukt het me nog niet om hem te laten wachten tot ie mag beginnen met eten, snapt ie het commando 'plaats'wel, maar dat ie er dan ook moet blijven als ik dat zeg...dat dan weer niet.

Persoonlijk zou ik echt niet met mijn hond op de arm gaan lopen wiegen en zingen tot ie in slaap valt. Na zijn rondje ga ik mijn eigen ding doen en dan moet ie maar kijken wat ie doet. Gaat ie slapen? Prima. Gaat ie kluiven? Ook prima. Maar op dat moment is hij op zichzelf aangewezen. Dat geeft hem ook rust. Je gaat toch niet zo ver dat als hij slaapt dat je dan niet gaat stofzuigen of dat je de bel uitzet, he?

Het is een pup en hij doet heel veel indrukken op. En hij moet leren. Dus ook leren dat hij zelf zijn ding moet doen als jij hem negeert.

Maar misschien verschillen de meningen daar wel over. Ik doe het meer op gevoel dan wat er in de boekjes staat.

ik kan er niks aan doen maar ik heb toch meer met iemand die haar pupje in slaap zingt dan met puppen porrende mensen die wangen tussen tanden duwen zodat pupje zich maar fijn goed zeer doet.
bah!

renee-uk schreef:ik kan er niks aan doen maar ik heb toch meer met iemand die haar pupje in slaap zingt dan met puppen porrende mensen die wangen tussen tanden duwen zodat pupje zich maar fijn goed zeer doet.
bah!

Ik heb met beide helemaal niks en als die mijn honden als pup meegemaakt hadden denk ik dat ze nooit meer een pup hadden willen hebben ik mag dat altijd wel van pups.. heb ook genoeg littekens op armen en benen van t spul. En nee is gewoon nee.. en dan klaar. Als ik wil dat ze gingen rusten kregen ze wat eten in de bench en binnen 10 min sliep t... verplichte rust want dat namen ze niet en de oude dame dusty mocht ook dr rust hebben.

Tja, de meningen verschillen blijkbaar nogal over wat wel of niet te doen...
Nadat mijn pup nu enige dagen goed heeft geslapen overdag, lijkt hij ook beter zelf zijn rust te kunnen nemen. Daarvoor was hij gewoon over zijn toeren.
Bij hem helpt het dus niet om hem zijn eigen ding te laten doen, want dan gaat hij maar door en door - ook in de bench met wat lekkers.

Hij is nog heel jong, en dan denk ik dat (zeker als het een gevoelig hondje is) er niks mis mee is om hem even in een veilige omgeving in te laten slapen als het anders niet lukt (lees: op mijn arm). En nee, ik loop hem niet te wiegen, maar zit gewoon even met hem voor de kachel. Het zingen helpt, omdat hij van ieder geluidje wakker schrikt, en hij zo een gelijkmatiger geluid heeft om naar te luisteren. Inmiddels hoef ik de eerste regel maar te zingen, en hij valt al in slaap
Daarna gaat hij in de bench.

Dus ach, ik vind dat niets te maken hebben met hem teveel behandelen als baby. Ik stop hem niet in een roze pyjamaatje in een maxi cosi ofzo
Maar als mijn dieren zich niet uit zichzelf goed kunnen ontspannen of zich lekker voelen, vind ik het niet meer dan normaal om ze een handje te helpen met mijn stem of wat extra aandacht. Dat doe ik bij mijn kippen ook

Het happen lijkt ook vooral met moeheid te maken te hebben. Gisteren deed hij het alleen 's avonds na zijn race-halfuurtje, en dat is dus blijkbaar een teken voor (gedwongen) rust.

Bedankt voor alle reacties in ieder geval!