Het HondenForum

O getver wat een schrik, ik weet er niet zo veel over te zeggen dus maar een sterkte van mijn kant

wat een nare diagnose, heel veel sterkte

Ik weet niks over die ziekte, maar ik wil jou en Dante heel veel sterkte wensen. Knuffies voor Dante!

Dat is geen leuk nieuws
Sterkte

Hier nog wat links

http://www.vetinfo.com/dlupus.html

http://home.scarlet.be/~tsf20386/lupusB.htm

http://www.rr-oona.com/DLE/AI-SLE-eng.html

Inge O schreef:

Benji&Brenda schreef:Hier nog wat links

http://www.vetinfo.com/dlupus.html

http://home.scarlet.be/~tsf20386/lupusB.htm

http://www.rr-oona.com/DLE/AI-SLE-eng.html

waar in de tweede link staat 'immuunversterkend' moet je wel het tegendeel 'immuunafremmend' lezen .

Zou best kunnen, ik kwam de links ergens tegen maar heb ze niet doorgelezen

Wat een kl*te-uitslag, Marijke. Kan me voorstellen dat je hoofd omloopt op zo'n moment met vragen, bedenkingen, zorgen...
Fijn dat je een forum gevonden hebt waar je - hoop ik - heel veel aan zult hebben, vooral om ervaringen uit te wisselen.
SLE zal voor geen enkele hond hetzelfde verloop hebben of precies dezelfde klachten geven, daarbij zal het ras/karakter misschien ook meespelen, maar het is altijd fijn om 'lotgenoten' te spreken.

Ik kan me goed voortstellen dat je geen leven vol beperkingen wil voor Dante, maar ik kan me ook heel goed voorstellen dat je alternatieven kunt vinden voor jagen/rennen/lange wandelingen. Alternatieven die voor Dante net zo fijn zijn en voldoening geven.

Als ik naar mijn eigen hond kijk: wel spelen met Silka (omdat het 'rustig' gaat, ze liggen idd vaak te 'bekvechten' zoals Hanneke schreef) maar niet met grote, drukke honden. Wel met ballen/stammetjes sjouwen, maar niet achter ballen aanrennen. Wel door het water lopen/zwemmen, niet van een hoge kant afduiken.
Geen wandelingen van 2/3 uur (wat ik zelf wel jammer vind, maar ja) maar meerdere korte wandelingen en tussendoor zoek/speur-spelletjes.

Maar goed, eerst maar eens van die spalk en lijnrust af en dan verder kijken.
Verder ben ik ook wel benieuwd in hoeverre het 'slecht' is voor Dante om wel af en toe uit de band te springen (eventueel met pijnstilling).

Knuffel voor Dante-Flappie en veel sterkte en moed voor jou.

Inge O schreef: oh, maar ik bedoel het ook helemaal niet naar jou toe hoor, jij hebt dat spul niet neergezet toch ?
het is alleen een heel irritante fout omdat ze zo vaak voorkomt, en het maakt dat ik al meteen bedenkingen heb bij de inhoud van de site in zijn geheel.
van die vetinfo-site kon de pagina hier niet weergegeven worden overigens .

Nee klopt, heb ik niet allemaal zitten typen
Maar je hebt gelijk hoor, vaak moet je heel erg bedacht zijn dat het geen wetenschappelijke dingen zijn en er dus echt wel fouten in kunnen staan.
Die site doet het bij mij trouwens wel gewoon

Hé bah, wat verschrikkelijk nieuws, heel veel sterke hoor en een knuffel aan Dante.

Er valt nu zoveel op zijn plaats.. Ik kom steeds epilepsie tegen .
En ik weet niet of jullie nog weten dat ik van de zomer een vraag stelde over het druppelen van bloed bij opwinding (als er loopse teefjes in de buurt waren); de dierenarts dacht dat het iets te maken had met het gebruik van Rimadyl (bloedverdunning). Toevallig verloor Dante wat druppeltjes tijdens zijn roesje vorige week, want ik had er echt niet aan gedacht om dat aan de orthopeed te vertellen (dacht er nog maar net aan om te vertellen van de epilepsie ). Nu moet er na de kuur cortico's bloedgeprikt worden op nierwaarden (creatinine en zo) omdat nierproblemen ook nogal eens voorkomen bij SLE. Voor mij is de diagnose dus echt wel duidelijk, met wat ik allemaal lees (bedankt trouwens!). Niet dat ik daar aan twijfelde; ik vertrouw die arts nu echt helemaal en vind het knap van hem om daar zo snel 'op te komen'.
Misschien wel kinderachtig, maar ik stop nu even met lezen. Ik ben nu in een stemming dat alle negatieve dingen vooral blijven hangen; huidproblemen waarbij de huid loslaat :N:, 40% overlijdt binnen een jaar na de diagnose :N:
Ik ga de links zorgvuldig bewaren, maar nu even niet meer...
Op het forum zijn helaas maar drie mensen aangemeld. Maar ik hoop toch op een reactie op mijn aanmelding. Ben niet op zoek naar behandelmethoden of zo, maar naar 'het dagelijkse leven' van een hond met SLE. Wat behandeling betreft ga ik blind op Crama. Toen hij gisteren het woord 'SLE' noemde zei hij; en nu ga je natuurlijk zoeken op internet, als je maar weet dat je gewoon moet doen wat ik zeg Hij heeft geen last van een 'klein egootje'

Moon schreef:Er valt nu zoveel op zijn plaats.. Ik kom steeds epilepsie tegen .
En ik weet niet of jullie nog weten dat ik van de zomer een vraag stelde over het druppelen van bloed bij opwinding (als er loopse teefjes in de buurt waren); de dierenarts dacht dat het iets te maken had met het gebruik van Rimadyl (bloedverdunning). Toevallig verloor Dante wat druppeltjes tijdens zijn roesje vorige week, want ik had er echt niet aan gedacht om dat aan de orthopeed te vertellen (dacht er nog maar net aan om te vertellen van de epilepsie ). Nu moet er na de kuur cortico's bloedgeprikt worden op nierwaarden (creatinine en zo) omdat nierproblemen ook nogal eens voorkomen bij SLE. Voor mij is de diagnose dus echt wel duidelijk, met wat ik allemaal lees (bedankt trouwens!). Niet dat ik daar aan twijfelde; ik vertrouw die arts nu echt helemaal en vind het knap van hem om daar zo snel 'op te komen'.
Misschien wel kinderachtig, maar ik stop nu even met lezen. Ik ben nu in een stemming dat alle negatieve dingen vooral blijven hangen; huidproblemen waarbij de huid loslaat :N:, 40% overlijdt binnen een jaar na de diagnose :N:
Ik ga de links zorgvuldig bewaren, maar nu even niet meer...
Op het forum zijn helaas maar drie mensen aangemeld. Maar ik hoop toch op een reactie op mijn aanmelding. Ben niet op zoek naar behandelmethoden of zo, maar naar 'het dagelijkse leven' van een hond met SLE. Wat behandeling betreft ga ik blind op Crama. Toen hij gisteren het woord 'SLE' noemde zei hij; en nu ga je natuurlijk zoeken op internet, als je maar weet dat je gewoon moet doen wat ik zeg Hij heeft geen last van een 'klein egootje'

Het is niet niks allemaal, maar bedenk je wel dat het dingen zijn die kunnen gebeuren en zoals eerder al gezegd, het beeld kan heel divers zijn.
Zijn egotje is denk ik wel heel goed

Sterkte

Inge O schreef:mij verbaast de uitslag niet echt, na de vorige voorlopige diagnose van fibromyalgie. die zaken liggen allemaal heel dicht bij elkaar in de buurt, ook dicht bij attackje's (vroegere) probleem. die gestegen Ig G's (het waren toch de G's ?) moesten natuurlijk wel ergens vandaan komen.
heeft het probleem in zijn rug daar dan ook mee te maken, marijke?

ik kan geen hondenvoorbeeld noemen om je een beetje gerust te stellen (die vind je daar hopelijk wel op het forum), maar wel een menselijke variant die heel hoopgevend is : dit jaar zit er bij ons een eerstejaarsstudente, die ik al van voordien kende (tenminste, voornamelijk haar moeder dan). een aantal jaren terug werd ook bij haar sle geconstateerd, ze kreeg door haar wisselende gezondheid natuurlijk ook problemen op school enz.
het kind is echter helemaal niet bij de pakken blijven zitten, het gaat haar op het ogenblik fysiek ook een stuk beter, en, als klap op de vuurpijl bleek ze afgelopen week één van de weinige starters die de examens van het eerste semester glansrijk had doorstaan.

er is nog leven na en met sle, marijke .

Het waren de ANA's (normaalwaarde 30, Dante 300). Op de site's wordt de diagnose gesteld; ANA verhoogd+ een of twee andere symptomen. Als 'minor' symptoom wordt epilepsie genoemd. Major symptoom is bijv. de spondylose van Dante. Zoals ik het begrijp is het als volgt gegaan; als gevolg van de SLE is de spondylose ontstaan. Deze heeft een zenuw van een spier in zijn dijbeen stilgelegd (afgekneld; niet onderkend door vorige orthopeed) als gevolg daarvan is de kruisband gescheurd...
Dat er leven is na SLE, dat zal wel, maar hóe is dat leven, dat zou ik willen weten (wb. mijn energieke jachthond).

Moon schreef:

Golden Stanley schreef:Jeetje meid, ik schrik me rot van deze uitslag!! Ik ken een hond met SLE. Een auto-immuunziekte wat veel voorkomt bij overvaccineren, maar deze hond is nooit geënt en heeft het toch. Als ik jou was, zou ik Lianne eens benaderen. Zij heeft veel verstand van voeding en medicatie en heeft een SLE-forum speciaal voor honden opgezet.
Heel veel sterkte.

http://sle.multiforum.nl/index.php?sid= ... mforum=sle

Dank je! Daar heb ik echt wat aan Mensen die ervaring er in hebben. Ga me snel aanmelden daar!

Sandra; weet jij of Lianne nog wel eens iets doet met dat forum? Heb me gisteren aangemeld en voorgesteld, maar nog geen reactie. Vanaf okt. 2006 geen berichten meer

MoniqueDM schreef:Wat vreselijk Marijke!
Ik heb van Lianne begrepen dat SLE soms heel grillig kan verlopen, maar dat heb je inmiddels wel ervaren (als wist je nog niet dat het SLE was). Misschien is het mogelijk om wat meer met haar in contact te komen, want wat Sandra zegt is echt waar!

Heel veel sterkte!

Is het bij jullie bekend (epilepsieforum) dat er een link bestaat met epilepsie en SLE? Hoe dat precies in elkaar zit, weet ik nog niet, maar ik kom bij de info wel geregeld epilepsie tegen als 'een van de symptomen' De orthopeed had het er trouwens ook over.
Echt raar, het is net of alles ineens op zijn plaats valt...

Benji&Brenda schreef:

Moon schreef:Er valt nu zoveel op zijn plaats.. Ik kom steeds epilepsie tegen .
En ik weet niet of jullie nog weten dat ik van de zomer een vraag stelde over het druppelen van bloed bij opwinding (als er loopse teefjes in de buurt waren); de dierenarts dacht dat het iets te maken had met het gebruik van Rimadyl (bloedverdunning). Toevallig verloor Dante wat druppeltjes tijdens zijn roesje vorige week, want ik had er echt niet aan gedacht om dat aan de orthopeed te vertellen (dacht er nog maar net aan om te vertellen van de epilepsie ). Nu moet er na de kuur cortico's bloedgeprikt worden op nierwaarden (creatinine en zo) omdat nierproblemen ook nogal eens voorkomen bij SLE. Voor mij is de diagnose dus echt wel duidelijk, met wat ik allemaal lees (bedankt trouwens!). Niet dat ik daar aan twijfelde; ik vertrouw die arts nu echt helemaal en vind het knap van hem om daar zo snel 'op te komen'.
Misschien wel kinderachtig, maar ik stop nu even met lezen. Ik ben nu in een stemming dat alle negatieve dingen vooral blijven hangen; huidproblemen waarbij de huid loslaat :N:, 40% overlijdt binnen een jaar na de diagnose :N:
Ik ga de links zorgvuldig bewaren, maar nu even niet meer...
Op het forum zijn helaas maar drie mensen aangemeld. Maar ik hoop toch op een reactie op mijn aanmelding. Ben niet op zoek naar behandelmethoden of zo, maar naar 'het dagelijkse leven' van een hond met SLE. Wat behandeling betreft ga ik blind op Crama. Toen hij gisteren het woord 'SLE' noemde zei hij; en nu ga je natuurlijk zoeken op internet, als je maar weet dat je gewoon moet doen wat ik zeg Hij heeft geen last van een 'klein egootje'

Het is niet niks allemaal, maar bedenk je wel dat het dingen zijn die kunnen gebeuren en zoals eerder al gezegd, het beeld kan heel divers zijn.
Zijn egotje is denk ik wel heel goed

Sterkte

Ja, stom hè, toen ik aan het lezen was leek het net of alle nare dingen als een soort neonletters naar voren kwamen Na de eerste paniek ga ik weer verder oriënteren; wat nuchterder hoop ik. Want ik ben altijd wel iemand die goed geïnformeerd wil zijn. Hoewel ik het soms moeilijk vind om de goede info (op internet) te schiften van de slechte.

Moon schreef:Is het bij jullie bekend (epilepsieforum) dat er een link bestaat met epilepsie en SLE? Hoe dat precies in elkaar zit, weet ik nog niet, maar ik kom bij de info wel geregeld epilepsie tegen als 'een van de symptomen' De orthopeed had het er trouwens ook over.
Echt raar, het is net of alles ineens op zijn plaats valt...

Stel de vraag eens op het epiforum?

ranetje schreef:

Moon schreef:Is het bij jullie bekend (epilepsieforum) dat er een link bestaat met epilepsie en SLE? Hoe dat precies in elkaar zit, weet ik nog niet, maar ik kom bij de info wel geregeld epilepsie tegen als 'een van de symptomen' De orthopeed had het er trouwens ook over.
Echt raar, het is net of alles ineens op zijn plaats valt...

Stel de vraag eens op het epiforum?

Ja, is wel het meest voor de hand liggend hè . Heb alleen geen puf om dat hele verhaal weer te typen

Inge O schreef:

Moon schreef:

ranetje schreef:

Moon schreef:Is het bij jullie bekend (epilepsieforum) dat er een link bestaat met epilepsie en SLE? Hoe dat precies in elkaar zit, weet ik nog niet, maar ik kom bij de info wel geregeld epilepsie tegen als 'een van de symptomen' De orthopeed had het er trouwens ook over.
Echt raar, het is net of alles ineens op zijn plaats valt...

Stel de vraag eens op het epiforum?

Ja, is wel het meest voor de hand liggend hè . Heb alleen geen puf om dat hele verhaal weer te typen

kopiëren/plakken ?

Haha, ja; heb ik weleens gedaan maar toen werkten de smilies niet; zag je geregeld tussen de tekst; 'wink' of 'jank'

Moon schreef:

ranetje schreef:

Moon schreef:Is het bij jullie bekend (epilepsieforum) dat er een link bestaat met epilepsie en SLE? Hoe dat precies in elkaar zit, weet ik nog niet, maar ik kom bij de info wel geregeld epilepsie tegen als 'een van de symptomen' De orthopeed had het er trouwens ook over.
Echt raar, het is net of alles ineens op zijn plaats valt...

Stel de vraag eens op het epiforum?

Ja, is wel het meest voor de hand liggend hè . Heb alleen geen puf om dat hele verhaal weer te typen

Marijke, zet je verhaal maar op het epilepsie-forum onder "gezondheid algemeen" of "dermatologie". Je mag het gewoon knippen en plakken, dan hoef je niet je hele verhaal opnieuw te typen .
Lianne is ook lid van het epilepsie-forum en zodra jouw verhaal erop staat, zal ik Lianne een mail sturen met de vraag of ze wilt reageren en of ze jou verder wilt helpen met alle vragen waarmee je zit.
Ik spreek Lianne ook wel eens via de msn, dus ik kan genoeg voor je regelen als je er behoefte aan hebt.

Moon schreef:

Inge O schreef:

Moon schreef:

ranetje schreef: Stel de vraag eens op het epiforum?

Ja, is wel het meest voor de hand liggend hè . Heb alleen geen puf om dat hele verhaal weer te typen

kopiëren/plakken ?

Haha, ja; heb ik weleens gedaan maar toen werkten de smilies niet; zag je geregeld tussen de tekst; 'wink' of 'jank'

Je kan beter dan knippen/plakken met de geposte tekst zoals die op het forum staat, dan slaat ie de smileys gewoon over.
Als je kopieert door jouw bericht in tekstveld naar voren te halen met 'edit', dan krijg je dat idd.

Moon schreef:

Hanneke2 schreef: Mens, wat een ellende.

Maar goed, alles effe laten bezinken, en dan overmorgen ofzo nog eens even bellen en vragen wat je nou allemaal nog voor leuke dingen kan doen met Dante. Die op een rijtje zetten, en daar op focussen. Want daar gaat het om, leuke dingen doen met je gehandicapte hond, een happy hond hebben en zo af en toe schijt hebben aan zijn beperkingen. Extra pijnstiller in dat bekkie mag best een keertje.

Het omschakelen zal voor jou misschien best nog effe duren, ik ben al een heel eind verder, denk ik. Ik laat Jack dagelijks over een hekje springen. Mag niet, maar hij heeft er geen last van en hij vindt het zo gaaf, hij zou nog veel meer hekjes willen nemen. Jack zit fors aan de pijnstillers, en ongemerkt gaat er misschien van alles vlugger kapot, maar hij kan als een idioot over het paardenpad rennen, gewoon voor de lol van het rennen, en ik heb een blije hond. Beter nog effe een blije hond, dan nog jaren een hond die dingen wil maar niet mag.

Crama bellen, vragen wat hij vindt, zeggen wat jij wil met die hond. En misschien voorzichtig gaan denken over een tweede hondje, lief rustig teefje waarmee hij heerlijk liggend kan 'bekvechten' en helemaal verzaligd tegenaan in slaap kan vallen. Dat is leuk voor Dante, en leuk voor jou.

Sterkte joh.

Voorlopig mag hij nog helemaal niet los; ivm zijn knie-kruisband. Die moet eerst genezen. Dus voorlopig nog minstens een maand niet los. Maar goed daar kom ik wel overheen. Mag toch fietsen (dacht dat dat nog niet mocht) en hij mag ook aan een flex of longeerlijn of zo.

Als je mag fietsen kan hij tenminste een beetje energie kwijt. Dat is met een jonge beweeglijke hond toch wel erg lekker, want daarna slaapt hij misschien een uurtje of twee. Je bent zo achterlijk veel bezig met een hond die 'niks mag', maar af en toe moet je ook zelf effe op kunnen laden.

Die kruisbandblessure is ontstaan door het uitvallen van een bepaalde spier (die was uitgevallen door de beknelling van een zenuw vanuit zijn rug, waarvan die andere @#% orthopeed had gezegd dat er niets afgeklemd werd; en daar laat je dan een dure MRI voor doen ).
Ik ga nog eens precies vragen aan Crama wat de risico's zijn als ik Dante af en toe 'laat gaan'. Ik begreep gisteren dat er echt heel akelige dingen kunnen gebeuren, maar het kan heel goed dat ik dat verkeerd begrepen heb. Dante mag geen pijnstillers; moet altijd Moderin in huis hebben; Crama gaat me leren om in te schatten wanneer hij die weer nodig heeft.
Ik ga hem de stelling voorleggen; 'liever nog maar een jaar leven met dikke lol, dan nog zeven met veel beperkingen'. Want zo heb ik altijd gedacht, maar de praktijk kan anders zijn misschien. Ik ben idd. nog in het 'waarom'' stadium. Waarom moet mijn hond dit overkomen. Waarom heb ik geen ander ras gekozen, minder energiek en met minder neiging tot jagen. Allemaal zinloze vragen natuurlijk, maar ze schieten wel geregeld door mijn hoofd

Dante's situatie is inderdaad helemaal anders dan die van Jack, maar het belangrijkste is dat je weet wat haalbaar is en wat niet, en dat je grenzen stelt die voor jou *en* voor de hond aanvaardbaar zijn. Als sommige dingen die je hond leuk vindt niet meer kunnen, moet er wel iets anders tegenover staan dat hij ook leuk vindt. In mijn ogen kan er niet 'niets' tegenover staan, anders heb je geen blije hond meer.

Wat dat 'waarom' betreft, ik weet er alles van. Andere honden hebben andere hobby's, maar mijn hond heeft als hobby nr. 2 (na eten ): rennen, gewoon hard rennen puur om het rennen. En juist hij heeft rotte poten. Maar het gaat niet om keuzes voor een ras of wat dan ook, dit is gewoon jouw hond, en de enige taak die jij hebt is er een zo happy mogelijke hond van te maken ondanks zijn beperkingen. En dat gaat ook wel lukken, want je houdt van die hond. Stel je voor dat hij bij een of andere klootzak terecht was gekomen, die het geld voor al die onderzoeken er niet voor over had gehad. Jouw hond, jouw maatje, en vanuit die stevige basis kan je een hoop ellende aan.

Dante is op dit moment, na een week Moderin, weer helemaal 'fris en fruitig'. Gewoon ongelofelijk dat hij zo'n ziekte heeft als je hem vrolijk met zijn spalk (waar hij totaal geen last van heeft) rond ziet schuiven.

Herkenbaar.

Een tweede hond heb ik altijd gewild. Mijn man wilde niet (maar zou ik met heel veel moeite misschien om kunnen turnen). Maar nu moet ik er echt niet aan denken... Die tweede hond zou dan moeten krijgen wat hij/zij nodig heeft, dat zou betekenen dat ik dan Dante alleen moet laten of aan de lijn houden terwijl hond 2 losloopt. Daar moet ik echt niet aan denken :N: Bovendien weet ik niet eens of ik Dante daar zo'n groot plezier mee zou doen. Ik heb eens een logee gehad (Bracco-teefje) voor drie weken. Dante leefde echt op toen ze weer weg was Natuurlijk is drie weken niets en als hij gezond was zou ik denken 'je went er maar an' maar dat ligt nu gevoelsmatig toch helemaal anders. Dante is erg op mij gericht en wil me ws niet delen met een ander Hij is ook geen 'speelhond', wil wel altijd even snuffelen aan andere honden maar haalt daarna zijn schouders op en loopt door

Nu zijn jullie daar ook helemaal nog niet aan toe. Eerst een beetje stabiliseren. Nadat Jack een paar weken van zijn ijzerwinkel verlost was hebben wij wel Pippikitten in huis gehaald, en behalve dat Jack 'voorzichtige' afleiding had was het ook afleiding voor ons. (Veel) later ook met Lilo, het is best goed voor jezelf om je niet tot in de eeuwigheid alleen te focussen op die ene hond met zijn handicap/ziekte. En het is een kwestie van de perfecte match vinden. Jack is ontzettend gericht op mensen, maar met Lilo was het echt bijna liefde op het eerste gezicht, en hij is er een stukje groter van gegroeid dat hij zijn eigen teef heeft die naar hem opkijkt.

Maar goed, ik heb weer drie weken (voor de volgende afspraak met Crama) om alles goed te overdenken. Zoals gezegd; eerst moet zijn knie genezen voor hij überhaupt los kan.
Btw; wat een fijne vent is Crama toch, ben zo blij dat ik uiteindelijk bij hem beland ben. Hij noemt Dante 'Flappie' en Flappie vond hem gisteren weer ; snoepjes all over the place!
Ik ga hem maar liever niet bellen, ten eerste heeft de man het al zo ontzettend druk en ik vind het fijner om zulk soort dingen 'face to face' te bespreken

Ja, maar als je iets liever vandaag wilt weten, zou ik hem toch vandaag bellen. Hij heeft het inderdaad druk zat, en hij krijgt een hoop telefoontjes, maar hij is oprecht blij met bazen zoals jij en ik, die op een verstandige manier het beste voor hebben met hun hond en die daar wat redelijke vragen over hebben. Ik heb hem wel eens tandenknarsend van woede meegemaakt na een tussendoor-telefoontje van mensen die *zelf* de poten van hun hond naar de sodemieter hadden geholpen en dat nog steeds niet wilden snappen. Een belletje van iemand waarvan hij weet dat ze bloedserieus omgaan met het probleem van hun hond is dan een welkome afleiding, en daar neemt hij ook vrolijk alle tijd voor. Die wachtkamer is niet jouw probleem.

Fijn dat je zo'n goede specialist hebt die ook de tijd voor jullie neemt.
Ik wens je heel veel sterkte !

Bedankt allemaal weer

Komende week wordt erg druk dus ik wacht even met het plaatsen van het topic in het epiforum, want daar wil ik dan echt 'voor gaan zitten'. Beetje vervelend als je een topic plaatst en er vervolgens niet of nauwelijks op antwoordt Bedankt voor alle goede tips Wordt vervolgd!

Hanneke2 schreef:

Moon schreef:

Hanneke2 schreef: Mens, wat een ellende.

Maar goed, alles effe laten bezinken, en dan overmorgen ofzo nog eens even bellen en vragen wat je nou allemaal nog voor leuke dingen kan doen met Dante. Die op een rijtje zetten, en daar op focussen. Want daar gaat het om, leuke dingen doen met je gehandicapte hond, een happy hond hebben en zo af en toe schijt hebben aan zijn beperkingen. Extra pijnstiller in dat bekkie mag best een keertje.

Het omschakelen zal voor jou misschien best nog effe duren, ik ben al een heel eind verder, denk ik. Ik laat Jack dagelijks over een hekje springen. Mag niet, maar hij heeft er geen last van en hij vindt het zo gaaf, hij zou nog veel meer hekjes willen nemen. Jack zit fors aan de pijnstillers, en ongemerkt gaat er misschien van alles vlugger kapot, maar hij kan als een idioot over het paardenpad rennen, gewoon voor de lol van het rennen, en ik heb een blije hond. Beter nog effe een blije hond, dan nog jaren een hond die dingen wil maar niet mag.

Crama bellen, vragen wat hij vindt, zeggen wat jij wil met die hond. En misschien voorzichtig gaan denken over een tweede hondje, lief rustig teefje waarmee hij heerlijk liggend kan 'bekvechten' en helemaal verzaligd tegenaan in slaap kan vallen. Dat is leuk voor Dante, en leuk voor jou.

Sterkte joh.

Voorlopig mag hij nog helemaal niet los; ivm zijn knie-kruisband. Die moet eerst genezen. Dus voorlopig nog minstens een maand niet los. Maar goed daar kom ik wel overheen. Mag toch fietsen (dacht dat dat nog niet mocht) en hij mag ook aan een flex of longeerlijn of zo.

Als je mag fietsen kan hij tenminste een beetje energie kwijt. Dat is met een jonge beweeglijke hond toch wel erg lekker, want daarna slaapt hij misschien een uurtje of twee. Je bent zo achterlijk veel bezig met een hond die 'niks mag', maar af en toe moet je ook zelf effe op kunnen laden.

Die kruisbandblessure is ontstaan door het uitvallen van een bepaalde spier (die was uitgevallen door de beknelling van een zenuw vanuit zijn rug, waarvan die andere @#% orthopeed had gezegd dat er niets afgeklemd werd; en daar laat je dan een dure MRI voor doen ).
Ik ga nog eens precies vragen aan Crama wat de risico's zijn als ik Dante af en toe 'laat gaan'. Ik begreep gisteren dat er echt heel akelige dingen kunnen gebeuren, maar het kan heel goed dat ik dat verkeerd begrepen heb. Dante mag geen pijnstillers; moet altijd Moderin in huis hebben; Crama gaat me leren om in te schatten wanneer hij die weer nodig heeft.
Ik ga hem de stelling voorleggen; 'liever nog maar een jaar leven met dikke lol, dan nog zeven met veel beperkingen'. Want zo heb ik altijd gedacht, maar de praktijk kan anders zijn misschien. Ik ben idd. nog in het 'waarom'' stadium. Waarom moet mijn hond dit overkomen. Waarom heb ik geen ander ras gekozen, minder energiek en met minder neiging tot jagen. Allemaal zinloze vragen natuurlijk, maar ze schieten wel geregeld door mijn hoofd

Dante's situatie is inderdaad helemaal anders dan die van Jack, maar het belangrijkste is dat je weet wat haalbaar is en wat niet, en dat je grenzen stelt die voor jou *en* voor de hond aanvaardbaar zijn. Als sommige dingen die je hond leuk vindt niet meer kunnen, moet er wel iets anders tegenover staan dat hij ook leuk vindt. In mijn ogen kan er niet 'niets' tegenover staan, anders heb je geen blije hond meer.

Wat dat 'waarom' betreft, ik weet er alles van. Andere honden hebben andere hobby's, maar mijn hond heeft als hobby nr. 2 (na eten ): rennen, gewoon hard rennen puur om het rennen. En juist hij heeft rotte poten. Maar het gaat niet om keuzes voor een ras of wat dan ook, dit is gewoon jouw hond, en de enige taak die jij hebt is er een zo happy mogelijke hond van te maken ondanks zijn beperkingen. En dat gaat ook wel lukken, want je houdt van die hond. Stel je voor dat hij bij een of andere klootzak terecht was gekomen, die het geld voor al die onderzoeken er niet voor over had gehad. Jouw hond, jouw maatje, en vanuit die stevige basis kan je een hoop ellende aan.

Dante is op dit moment, na een week Moderin, weer helemaal 'fris en fruitig'. Gewoon ongelofelijk dat hij zo'n ziekte heeft als je hem vrolijk met zijn spalk (waar hij totaal geen last van heeft) rond ziet schuiven.

Herkenbaar.

Een tweede hond heb ik altijd gewild. Mijn man wilde niet (maar zou ik met heel veel moeite misschien om kunnen turnen). Maar nu moet ik er echt niet aan denken... Die tweede hond zou dan moeten krijgen wat hij/zij nodig heeft, dat zou betekenen dat ik dan Dante alleen moet laten of aan de lijn houden terwijl hond 2 losloopt. Daar moet ik echt niet aan denken :N: Bovendien weet ik niet eens of ik Dante daar zo'n groot plezier mee zou doen. Ik heb eens een logee gehad (Bracco-teefje) voor drie weken. Dante leefde echt op toen ze weer weg was Natuurlijk is drie weken niets en als hij gezond was zou ik denken 'je went er maar an' maar dat ligt nu gevoelsmatig toch helemaal anders. Dante is erg op mij gericht en wil me ws niet delen met een ander Hij is ook geen 'speelhond', wil wel altijd even snuffelen aan andere honden maar haalt daarna zijn schouders op en loopt door

Nu zijn jullie daar ook helemaal nog niet aan toe. Eerst een beetje stabiliseren. Nadat Jack een paar weken van zijn ijzerwinkel verlost was hebben wij wel Pippikitten in huis gehaald, en behalve dat Jack 'voorzichtige' afleiding had was het ook afleiding voor ons. (Veel) later ook met Lilo, het is best goed voor jezelf om je niet tot in de eeuwigheid alleen te focussen op die ene hond met zijn handicap/ziekte. En het is een kwestie van de perfecte match vinden. Jack is ontzettend gericht op mensen, maar met Lilo was het echt bijna liefde op het eerste gezicht, en hij is er een stukje groter van gegroeid dat hij zijn eigen teef heeft die naar hem opkijkt.

Maar goed, ik heb weer drie weken (voor de volgende afspraak met Crama) om alles goed te overdenken. Zoals gezegd; eerst moet zijn knie genezen voor hij überhaupt los kan.
Btw; wat een fijne vent is Crama toch, ben zo blij dat ik uiteindelijk bij hem beland ben. Hij noemt Dante 'Flappie' en Flappie vond hem gisteren weer ; snoepjes all over the place!
Ik ga hem maar liever niet bellen, ten eerste heeft de man het al zo ontzettend druk en ik vind het fijner om zulk soort dingen 'face to face' te bespreken

Ja, maar als je iets liever vandaag wilt weten, zou ik hem toch vandaag bellen. Hij heeft het inderdaad druk zat, en hij krijgt een hoop telefoontjes, maar hij is oprecht blij met bazen zoals jij en ik, die op een verstandige manier het beste voor hebben met hun hond en die daar wat redelijke vragen over hebben. Ik heb hem wel eens tandenknarsend van woede meegemaakt na een tussendoor-telefoontje van mensen die *zelf* de poten van hun hond naar de sodemieter hadden geholpen en dat nog steeds niet wilden snappen. Een belletje van iemand waarvan hij weet dat ze bloedserieus omgaan met het probleem van hun hond is dan een welkome afleiding, en daar neemt hij ook vrolijk alle tijd voor. Die wachtkamer is niet jouw probleem.

Kom ik ook later op terug; bedankt voor je uitgebreide antwoord

Weer een klein up-deetje. Dante hinkt nog steeds niet, gelukkig. We zitten nu op een onderhoudsdosis van de Moderin (om de dag twee tabl. ). Ik weet niet of hij dat zijn leven lang zal houden .
Wat wel vervelend is, is dat zijn spalk af en toe problemen geeft; jeuk (allergie waarschijnlijk). Ik heb nu bij de apotheek een soort 'sok' besteld (die meestal ook onder gips zit). Die zit al onder de watten e.d. maar ik wil hem nu maar dubbel doen. Weet anders niets te verzinnen. Want we hebben echt een probleem als de spalk niet meer omkan ivm. huidproblemen.
Ik ben nu bezig met spieropbouw; steeds wat langere wandelingen (aan de flexlijn ) en een paar maal per dag een paar minuten fietsen. Wel een goed gevoel dat we iets aan het opbouwen zijn .
Volgende week weer naar de orthopeed.

Toch een prettig gevoel, dat je weer wat aan het opbouwen bent
Heb je al een beetje de indruk dat zijn bespiering wat gelijkmatiger wordt als je beide dijbenen vergelijkt?

Balen van de uitslag van de spalk, maar verder klinkt het niet slecht

ranetje schreef:Toch een prettig gevoel, dat je weer wat aan het opbouwen bent
Heb je al een beetje de indruk dat zijn bespiering wat gelijkmatiger wordt als je beide dijbenen vergelijkt?

Nou allebei de dijbenen zijn 'slappe hap' . Maar dat is logisch denk ik, als je ziet hoe weinig echte beweging (wat ík daaronder versta ) hij gehad heeft, zo'n lange tijd. Vroegah, fietsten we dagelijks (ook als vervoer naar de leuke uitlaatplaatsen), maakten lange wandelingen én trainden ook nog een paar maal in de week. En als ik vond dat we te weinig gedaan hadden, ging ik 's avonds nog op een veldje ballen gooien en verstoppen. Nou toen had hij echt dikke billen . Maar goed, die billen gaan we weer kweken

Hutsje schreef:Balen van de uitslag van de spalk, maar verder klinkt het niet slecht

Ja, idd balen! Maar als het niet lukt met de dubbele kous, ga ik verder overleggen met de apotheek. En anders met Crama. Ik denk dat het uitproberen is op welk materiaal hij precies reageert.

Moon schreef:

Hutsje schreef:Balen van de uitslag van de spalk, maar verder klinkt het niet slecht

Ja, idd balen! Maar als het niet lukt met de dubbele kous, ga ik verder overleggen met de apotheek. En anders met Crama. Ik denk dat het uitproberen is op welk materiaal hij precies reageert.

Reageert hij er echt allergisch op Marijke?
Ik zat vanmiddag te denken aan de periode dat ik in het gips zat en later in de bycast (lichtgewicht kunststof spalk).
En een jeuk!!!!
Geldt dat niet voor iedereen, en dus ook voor de hond) waar een deel van de huid wordt afgesloten van lucht?