goeiemorgen allemaal
hier weer ff berichtje van baasje djego ,monk,en donja
heb ff niet gereageert op alles want we waren zeer intensief met onze
honden bezig .ik wil als eerste iedereen bedanken voor de reactie's
maakt niet uit hoe ,en of ik het er mee eens was of niet .iedereen heeft recht op zijn eigen mening.
wel wil ik even zeggen dat de beide heren van pup af aan bij elkaarzijn gekomen .
en het altijd super is gegaan .donja is nu 1jaar en de beide heren laten haar altijd mer rust.
dat mijn zoon er tussen springt als er wat gebeurd gaat er puur om dat ik niet graag wil
dat er straks 1 met de strot door gebeten in huis ligt ,als ze 1x aan het echten zijn zijn ze doof blind
noem het maar op .en mijn zoon bedoelde ook ik kan ze alleen aan op het moment dat ze vechten .
ik zou haaast zeggen kijk maar eens een keer ,wat er gebeurd als die 2 vechten pffff.
ga een paar stukjes van elke reactie nemen hoor kan niet overal op reageren
ik ben degene die dag en nacht thuis is ,de honden wonen ook gewoon in huis ,wat er gebeurd is tussen beide heren geen idee ineens waren ze geen maatjes meer .
als ze elkaar nu alleen maar ruiken worden ze al gek .ik heb via tinly een gedrags deskundige
een week in huis laten komen ,super man moet ik zeggen.
maar we zijn tot de conclusie gekomen dat het niet langer gaat ,en mensen waar we tot onze verbazing
en geluk wel achter zijn gekomen dat niet monk maar djego de boosdoener is .
we hadden de beide reuen al uitelkaar ,maar er ging gisteren iets mis er liet perongeluk iemand de deur open staan ,mijn hemel je kon er niet tegen kijken of djego had monk te pakken .
we hebben alles geprobeert maar kregen ze niet los ,gevolg monk naar de dierenarts
overal wonden en hechtingen ,djego schrammetje bij zijn oor ,
hoe erg wij het ook vinden hoe moeilijk het ook word maar djego gaat hier weg
hij gaat gelukkig naar kennisen van ons in limburg dus weten we waar hij blijft
en wij weten voor 100% dat het goed zit .
er zullen nu vast mensen zijn die zeggen ja lekker zoek maar de weg van de minste weerstand
maar we kunnen niet anders ,wil ik mijn monk en donja heel houden zal dit moeten .
met pijn in ons hart ,gaan we dit doen ,
wat ik nog ff kwijt wil ga mekaar niet over en weer verwijten maken ,denk niet dat ,dat de bedoeling is van deze form .