Het HondenForum

DaniBanani schreef:

WesleyS schreef:
Waar is het respect wat een niet luisterende hond heeft voor zijn Baas?

Nee nee, jij had het over een jachthond die uit zichzelf al niet eens achter dat konijn aan zou gaan. Een hond die alleen nog op commando jaagt en dat dus niet, nóóit, uit eigen beweging gaat doen. Dan heb je het over een hond die zijn eigen instincten permanent moet onderdrukken. Als de hond achter het konijn aangaat, ik zeg 'nee, hierkomen' en hij reageert daarop (of niet) - dán gaat het over wel of niet luisteren.

Maar omdat mijn ras dus waaks is, geeft dat rechtvaardiging om jou een scheur in je broek te trekken? Ik vind van niet. Dat is mijn drive. Nogmaals de tolerantie zit hem in wat jij als baas fijn vind.

Ik vind het niet fijn als mijn hond achter de kat van de buren aan gaat... en geloof me... Neo sloopt ze als ik dit niet zou onderdrukken.... maar das verkeerd, zal tegen de buuf zeggen dat ze vanaf morgen geen kat meer heeft .

WesleyS schreef:

DaniBanani schreef:

WesleyS schreef:
Waar is het respect wat een niet luisterende hond heeft voor zijn Baas?

Nee nee, jij had het over een jachthond die uit zichzelf al niet eens achter dat konijn aan zou gaan. Een hond die alleen nog op commando jaagt en dat dus niet, nóóit, uit eigen beweging gaat doen. Dan heb je het over een hond die zijn eigen instincten permanent moet onderdrukken. Als de hond achter het konijn aangaat, ik zeg 'nee, hierkomen' en hij reageert daarop (of niet) - dán gaat het over wel of niet luisteren.

Maar omdat mijn ras dus waaks is, geeft dat rechtvaardiging om jou een scheur in je broek te trekken? Ik vind van niet. Dat is mijn drive. Nogmaals de tolerantie zit hem in wat jij als baas fijn vind.

Ik vind het niet fijn als mijn hond achter de kat van de buren aan gaat... en geloof me... Neo sloopt ze als ik dit niet zou onderdrukken.... maar das verkeerd, zal tegen de buuf zeggen dat ze vanaf morgen geen kat meer heeft .

Waaks zijn heeft geen kont met scheuren in broeken trekken te maken.
Je komt hier ook het pad niet op zonder dat de verbale pleuris uitbreekt.
Of je broek heel blijft hangt van je intenties af

WesleyS schreef: Maar omdat mijn ras dus waaks is, geeft dat rechtvaardiging om jou een scheur in je broek te trekken? Ik vind van niet. Dat is mijn drive. Nogmaals de tolerantie zit hem in wat jij als baas fijn vind.

Ik vind het niet fijn als mijn hond achter de kat van de buren aan gaat... en geloof me... Neo sloopt ze als ik dit niet zou onderdrukken.... maar das verkeerd, zal tegen de buuf zeggen dat ze vanaf morgen geen kat meer heeft .

Ik geloof niet dat ik dat zeg, hè? Even verduidelijken dan maar. Jouw hond wil achter de kat aan. Da's karakter. Dat karakter hangt dan weer mede samen met het ras: bepaalde rassen hebben gemiddeld genomen meer interesse in katten dan andere rassen. Geef jij een correctie ('eh, denk erom') blijft de hond bij jou. Da's luisteren. Ik verwacht dat mijn hond naar mij luistert. Ik verwacht nadrukkelijk niet dat hij zijn karakter omvormt tot iets wat het niet is. Ik hoef geen hond die niet eens meer naar een schaap durft te kijken omdat hij bang is voor straf, ik wil alleen een hond die niet achter die schapen aangaat als ik zeg dat het niet mag.

Inge O schreef:

Jaap* schreef: En een fluitje

had ik vroeger ook, zo eentje dat je zelf nauwelijks kon horen - probleem was alleen dat ik dus ook niet wist of mijn hond het wél nog kon horen .

Neem dan ook een gewoon fluitje

WesleyS schreef:Neo zijn grootste vriendin was een terrier en geloof het of niet deze nam gedrag van een Mechelaar over - waar ik het continu over heb is gedrag en niet genen. Genen zijn niet beïnvloedbaar als je hond genetisch blind is. dan kan je niet verwachten dat hij ziet.
Dus... kan niet... bestaat niet.

Natuurlijk was het nog steeds een terrier maar het beest luisterde wel. Heeft een uitmuntend resultaat bij de Puppy & EG's behaald en luistert tot op de dag van vandaag nog.

Ik heb nooit iets anders gewild dan een Mechelaar. Dat is een keuze. Ik realiseer mezelf dat de labrador geen Mechelaar is maar ook deze luistert als de baas dit van hem verwacht.

Zoals ik al eerder schreef.

Een van mijn teckels had G&G 3 en VZH plus een aantal jachtaantekeningen.
Maar op een vers reeën- of hazenspoor kon hij maar zo, luid gevend, weg zijn.
Dan hoorde hij me niet.
Dus eigenlijk was hij nog niet eens ongehoorzaam ook.

Resultaten op een trainingsveld zeggen mij niets over gebruik in het dagelijks verkeer.

WesleyS schreef:

ranetje schreef:Daarom zijn er verschillende rassen gefokt met elk hun speciale eigenschappen.

Klopt. Maar in origine is een hond nog steeds een wolf en geen doedelzak.
Een wolf is gehoorzaam gemaakt. Als het daar lukte waarom zou het dan niet lukken op $insertras?

Daar zijn de ideeën iets over gewijzigd kreeg ik de indruk.
De wolf en de hond hebben een aantal gemeenschappelijke genen.
Maar een hond is geen wolf.

En die wolf is naar men vermoedt nooit "gehoorzaam gemaakt".

John Bradshaw heeft daar wat over geschreven in "Dit is de hond".

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Inge O schreef:

Jaap* schreef: En een fluitje

had ik vroeger ook, zo eentje dat je zelf nauwelijks kon horen - probleem was alleen dat ik dus ook niet wist of mijn hond het wél nog kon horen .

Neem dan ook een gewoon fluitje

dan kon het hele dorp horen waar we op wandel waren .

Ook met een fluitje is het niet de bedoeling dat je constant moet fluiten (dat weet jij best )
Concerten luisteren hondjes niet naar.
Dat is net zo'n "ruis" als steeds roepen.

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Inge O schreef:
dan kon het hele dorp horen waar we op wandel waren .

Ook met een fluitje is het niet de bedoeling dat je constant moet fluiten (dat weet jij best )
Concerten luisteren hondjes niet naar.
Dat is net zo'n "ruis" als steeds roepen.

tuurlijk weet ik dat best maar ik deed grote rondes en ze nam héééééél veel ruimte dus dan kom je er niet met twee keer fluiten per uitje .

Vaak hoef je dan helemaal niet meer te fluiten
Of kwam ze wel als je floot?

Tara schreef:

WesleyS schreef:

ranetje schreef:Daarom zijn er verschillende rassen gefokt met elk hun speciale eigenschappen.

Klopt. Maar in origine is een hond nog steeds een wolf en geen doedelzak.
Een wolf is gehoorzaam gemaakt. Als het daar lukte waarom zou het dan niet lukken op $insertras?

renee-uk schreef: oh ja natuurlijk
een hond is een hond is een hond.
waarom zijn er eigenlijk nog rassen

Ze hebben allemaal de wolf in zich.

Mwoh...

Die is wel heel eng hoor

Inge O schreef:bij mij wende het altijd zo ver bij je weg willen gaan nooit, daarom ben ik ook afgestapt van jachthonden, hoe leuk ze op andere punten ook zijn.

want zelfs al heb je ze goed onder controle, ze willen wel steeds verder weg (en hoe erg ze dat willen verschilt ook erg per ras en per individu - mijn franse lopende hond was daar erg in, mijn duitse staande viel heel erg mee en mijn engelse setters zaten er tussenin) en juist dat continu scherp in de gaten moeten houden en ze steeds maar verbieden wat ze juist zo leuk vonden paste echt niet bij mij.

Dit.
Ik zou zelf nooit kiezen voor een hond waarbij ik constant alert moet zijn tijdens het loslopen of een hond die eigenlijk liever steeds verder weg wil. Omdat ik denk dat ik daar ook niet aan zou kunnen wennen.
Mila gaat nooit uit zicht en dat vind ik erg prettig. Die kún je niet eens kwijtraken, al zou je het willen.
Sommige opvangers die ik heb gehad gingen wel af en toe uit zicht of kwamen niet direct als ze werden geroepen, waardoor ik zelf echt minder ontspannen wandelde. Ik had dan het gevoel dat ik steeds heel erg moest opletten, en dat heb ik met Mila nooit.
Ik heb met honden die erg veel ruimte nemen ook niet echt het gevoel dat we sámen aan het wandelen zijn.

Tara schreef:

DeDiana schreef: Ik heb met honden die erg veel ruimte nemen ook niet echt het gevoel dat we sámen aan het wandelen zijn.

Ik juist wel, ik kan echt ontzettend genieten van honden die met schitterogen en een tong buitenboord komen vertellen wat ze nu weer voor spannends hebben geroken achter dat bosje, en die uitvoerig konijnenpijpen inspecteren of er nog nijnies zitten, en die even bij me komen voor een braafje en iets lekkers en dan weer lekker door de heide aan het daveren zijn.
Zij genieten op hun manier, en ik op de mijne, maar we zijn wel degelijk samen aan de wandel. Het voelt nooit alsof ik er maar bij loop.

Idem. Kiek blij, ik blij.

Ik vind het vooral zelf eng, dat afstand nemen. Ookal zie ik dat bijvoorbeeld de honden van Tara echt nog super luisteren. Beau neemt gelukkig zelf niet zo veel ruimte, ik heb hem daar nooit echt in moeten begrenzen.

Ik kan daar niet aan wennen nee. Als Kiwi in een gebied is waar ze het nodig vindt steeds uit het zicht te gaan dan gaat ze gewoon aan de flexi. Vind dat echt niet ontspannen wandelen als ik haar steeds in de gaten moet houden.
Jamie en vooral Teun zijn dan weer het andere uiterste, daar hoef ik nooit op te letten die zijn altijd dicht bij mij in de buurt.

WesleyS schreef:

renee-uk schreef:ik vind dit soort gepraat altijd getuigen van weinig respect voor het wezen hond.
waarom zou je, als je van honden houdt, ze dwingen in een keurslijf dat ze niet past?
ter meerdere glorie van jezelf als in 'kijk mij eens een geweldige baas zijn'?
en waarom moet dat ten koste van de hond?

Waar is het respect wat een niet luisterende hond heeft voor zijn Baas? Of ahh... dat is zielig fikkie is weer afgeknald door de politie.
Omdat hij van Piet niet hoefde te luisteren.... vervelend voor Fikkie.

Ik ben sowieso niet een geweldige baas ik ben namelijk niet perfect.

waarom draai jij zo?
is dat de enige manier waarop je denkt dat je je gelijk kunt halen of ben je gewoon ontzettend kortzichtig?
ik heb het niet over een luisterende hond.
ik heb het over geen respect hebben voor het wezen hond als je geen rekening houdt met de aard van diezelfde hond.
en dat is wezenlijk iets heel anders

WesleyS schreef:

renee-uk schreef:niet alles in het leven is maakbaar en wat mij betreft houden we dat maar zo!

Dus jij bent niet door je verleden, ervaring en omgeving gemaakt tot wat je bent?

nou er zijn jarenlang mensen bezig geweest om van mij een dociel, rustig, kalm, niet verbaal nogal aanwezig persoon te maken en nee, totop heden is dat nog niemand gelukt.
zoals ik al zei, niet alles in het leven is maakbaar.

marian* schreef:

Tara schreef:

DeDiana schreef: Ik heb met honden die erg veel ruimte nemen ook niet echt het gevoel dat we sámen aan het wandelen zijn.

Ik juist wel, ik kan echt ontzettend genieten van honden die met schitterogen en een tong buitenboord komen vertellen wat ze nu weer voor spannends hebben geroken achter dat bosje, en die uitvoerig konijnenpijpen inspecteren of er nog nijnies zitten, en die even bij me komen voor een braafje en iets lekkers en dan weer lekker door de heide aan het daveren zijn.
Zij genieten op hun manier, en ik op de mijne, maar we zijn wel degelijk samen aan de wandel. Het voelt nooit alsof ik er maar bij loop.

Idem. Kiek blij, ik blij.

tja, maar dat kun je natuurlijk net zo goed hebben met honden die zelf al niet ver van je weg gaan.
in mijn geval: riet blij, ik blij!
en ik snap heel goed wat diana bedoelt, ik heb hetzelfde gevoel.

Ik ben er wel redelijk aan gewend eigenlijk. Maar ik ben mijn honden nooit echt kwijt, of tenminste, zij zijn mij niet kwijt.
Dus je kunt mij tegenkomen en denken: "waarom heeft die vrouw twee hondenriemen om haar nek hangen?!", om pas even later ineens een glimp van een pluimstaart op te vangen.
Ze gaan verder dan op het plaatje van de herders, dat absoluut, maar ze komen altijd bij mij terug en melden zich regelmatig.
Anderen kunnen hier dus echt niet tegen, dus dan went het nooit.
De vraag is of je alle vrijheid die je hond neemt, moet accepteren. Bij mij mogen ze tot een bepaald punt gaan, maar daarbuiten gaan betekent voorlopig lekker aan de lijn. Bij niet terugkomen ondanks dat je geroepen wordt is dat bijvoorbeeld.

renee-uk schreef:

marian* schreef:

Tara schreef:

DeDiana schreef: Ik heb met honden die erg veel ruimte nemen ook niet echt het gevoel dat we sámen aan het wandelen zijn.

Ik juist wel, ik kan echt ontzettend genieten van honden die met schitterogen en een tong buitenboord komen vertellen wat ze nu weer voor spannends hebben geroken achter dat bosje, en die uitvoerig konijnenpijpen inspecteren of er nog nijnies zitten, en die even bij me komen voor een braafje en iets lekkers en dan weer lekker door de heide aan het daveren zijn.
Zij genieten op hun manier, en ik op de mijne, maar we zijn wel degelijk samen aan de wandel. Het voelt nooit alsof ik er maar bij loop.

Idem. Kiek blij, ik blij.

tja, maar dat kun je natuurlijk net zo goed hebben met honden die zelf al niet ver van je weg gaan.
in mijn geval: riet blij, ik blij!
en ik snap heel goed wat diana bedoelt, ik heb hetzelfde gevoel.

Natuurlijk, daarom hebben we ook de honden die we hebben.

DeDiana schreef: Ik heb met honden die erg veel ruimte nemen ook niet echt het gevoel dat we sámen aan het wandelen zijn.

Inderdaad dat heb ik ook... anders heb ik het idee dat ik er maar voor de 'moet' bij loop... nu wandelen we gezellig samen...
Maar daarom heb ik dus ook herders waarschijnlijk, die prima op hun zelf bezig kunnen zijn maar tegelijkertijd bij me in de buurt zijn

Grappig om te lezen hoe je de reacties hier grofweg kunt verdelen tussen de 'herdermensen' en de 'jachthondenmensen'. Ik hoor bij de eerste categorie, ik heb mijn hond(en) graag in het zicht en niet te ver weg.q

kipo schreef:Grappig om te lezen hoe je de reacties hier grofweg kunt verdelen tussen de 'herdermensen' en de 'jachthondenmensen'. Ik hoor bij de eerste categorie, ik heb mijn hond(en) graag in het zicht en niet te ver weg.q

Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

Hilde schreef:Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

Jij hoort bij de herdermensen, Beau is een nep-jachthond.

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Inge O schreef:

ranetje schreef:
Ook met een fluitje is het niet de bedoeling dat je constant moet fluiten (dat weet jij best )
Concerten luisteren hondjes niet naar.
Dat is net zo'n "ruis" als steeds roepen.

tuurlijk weet ik dat best maar ik deed grote rondes en ze nam héééééél veel ruimte dus dan kom je er niet met twee keer fluiten per uitje .

Vaak hoef je dan helemaal niet meer te fluiten
Of kwam ze wel als je floot?

hoe bedoel je, je hoeft niet meer te fluiten ?

en of ze op dat fluitje kwam weet ik niet meer, daarvoor is het én te lang geleden én ik heb dat fluitje niet lang gebruikt.

Als honden héééééél veel ruimte nemen is fluiten vaak zinloos.
Tenzij ze dan ook nog luisteren, maar dat is dan doorgaans niet meer het geval.
Dan kan je beter eerst die ruimte gaan beperken, dan steeds terugfluiten, want dat wordt een "ruis" omdat dat te veel is.
En dat ruimte beperken is heel moeilijk als ze die ruimte al wel flink hebben gehad.
Zo bedoel ik het eigenlijk ......
Leg ik het ook duidelijk uit?

Hilde schreef:Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

En nog wel een lopende jachthond

Ik heb mijn honden ook graag in het zicht hoor.
Zeker als ze "vrij" zijn.
Ita meldt zich regelmatig.
En als ik even echt wil dat ze bij me blijft heeft ze de opdracht om "op het pad" te blijven.

Ik wil alleen liever geen "geherder"

ranetje schreef:

Hilde schreef:Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

En nog wel een lopende jachthond

Ik heb mijn honden ook graag in het zicht hoor.
Zeker als ze "vrij" zijn.
Ita meldt zich regelmatig.
En als ik even echt wil dat ze bij me blijft heeft ze de opdracht om "op het pad" te blijven.

Ik wil alleen liever geen "geherder"

wat is 'geherder'?

renee-uk schreef:

ranetje schreef:

Hilde schreef:Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

En nog wel een lopende jachthond

Ik heb mijn honden ook graag in het zicht hoor.
Zeker als ze "vrij" zijn.
Ita meldt zich regelmatig.
En als ik even echt wil dat ze bij me blijft heeft ze de opdracht om "op het pad" te blijven.

Ik wil alleen liever geen "geherder"

wat is 'geherder'?

Het om je heen cirkelen en het "de groep bij elkaar houden" wat ik geregeld zie.
Bij een ander vind ik het best een leuk gezicht, maar niet voo mij

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

ranetje schreef:

Hilde schreef:Waar hoor ik dan in thuis Heb graag de hond altijd in zicht maar de hond die ik graag in zicht heb is een jachthond

En nog wel een lopende jachthond

Ik heb mijn honden ook graag in het zicht hoor.
Zeker als ze "vrij" zijn.
Ita meldt zich regelmatig.
En als ik even echt wil dat ze bij me blijft heeft ze de opdracht om "op het pad" te blijven.

Ik wil alleen liever geen "geherder"

wat is 'geherder'?

Het om je heen cirkelen en het "de groep bij elkaar houden" wat ik geregeld zie.
Bij een ander vind ik het best een leuk gezicht, maar niet voo mij

oh ok
mijn witje luca deed dat erg, afdwalers ophalen, en jan had er ook wel een handje van om gina terug te halen als ze niet meteen kwam als ik riep, maar verder viel en valt dat bij mijn herders eigenlijk best mee.
cirkelen hebben ze eigenlijk nooit gedaan, ze hielden me wel altijd in de gaten maar renden geen rondjes.
riet is niet zo van het rennen en ook al niet van de rondjes

Dat herken ik gelukkig totaal niet.

Xito kon ik wel Xena laten ophalen als ze voor mijn gevoel te ver achterbleef. Bij hem was dat iets natuurlijks iig nooit bewust aangeleerd. Als ik op een bepaalde manier Xena riep ging hij dr halen. Xavi ben ik t nu bewust aan t leren. Maar uit zichzelf herken ik t niet.

Zo'n geherder doet Biry ook niet. Zij loopt voorop, kijkt af en toe eens om of je er ook nog bent en op kruisingen blijft ze wachten tot je er bent. Ondertussen struint ze lekker rond en graaft ze soms een gat. Blijf je ergens staan, dan gaat ze naast je zitten. Joris is ongeveer hetzelfde alleen iets enthousiaster en hij loopt vaker heen en weer om bij je te komen. Eigenlijk net iets meer het 'herderen' ondanks zijn totale gebrek aan herdergenen

Vandaag op de hei ging het echt goed ik weer de clicker en snoepjes in de aanslag en gewoon zien wat er gebeurt. Hij bleef netjes in de buurt en kwam zelfs tijdens het spelen met een andere hond zich even melden