Het HondenForum

Suske schreef:

bouvierpoedel schreef:

Suske schreef:En weer geen concreet voorbeeld van een duidelijke correctie.
Hoeveel duidelijker moet ik het nog maken?

Kijk naar de moeder of andere honden en trek je plan ,het is meer dan dat lipje,blik en grom. Hoeveel duidelijker moet ma het nog maken.

Wist niet dat jij een moederhond was

Ik ben ook geen moeder en jij geen boom ,daar word alleen tegenaan gepist.

Suske schreef:En weer geen concreet voorbeeld van een duidelijke correctie.
Hoeveel duidelijker moet ik het nog maken?

Omdat dat ter plekke gebeurd, intuitief... dat doe ik op dat moment en hangt dus geheel af van t moment, de mate, met welke intentie, de reactie etc etc.

ach als je een beetje tijd stopt in je pup is een 'nee, mag niet' al voldoende, zeker als je daarna een 'ja, dit mag wel' aanbiedt.
ik heb nooit zo de behoefte aan nekvellen te trekken, bij nekvellen te grijpen of lippen tussen tanden te stoppen, heb dat ook nog nooit nodig gehad en de pups die ik gehad heb konden toch echt ook aardig bijten.

Tara schreef:

Suske schreef:En weer geen concreet voorbeeld van een duidelijke correctie.
Hoeveel duidelijker moet ik het nog maken?

Nou, voor iemand die tussen de regels doorleest lees je slecht, na pagina 2 ben ik maar gestopt met zoeken.

Lieke schreef:Wat ik deed is de lip van de pup tussen de tandjes duwen. Dan beet puplief in zijn eigen wang en dat deed zeer.
Daarna direct loslaten en een eigen speeltje aanbieden.
Meestal was het na een paar keer afgelopen.

Tara schreef:Om die reden zou ik dus ook een gilletje geven en zonder pardon de pup van je afduwen. Komt hij dan terug, dán zou ik even bij de vodjes grijpen en kordaat van je afduwen. Dat hoeft niet met geweld, maar ik pak vaak even het nekvel tussen duim en wijsvinger beet en trek daarmee nadrukkelijk de pup bij me vandaan. Soms is dat schrikken en piep, maar de boodschap is hier altijd rázendsnel overgebracht: Zo lang je lief en zachtjes doet mag je er bij, als je gaat bijten is het afgelopen. Écht afgelopen.
Duidelijkheid dus.

Tara schreef: Dus volgt daar een positieve correctie in de vorm van een vinnig "NEE!" en gewoon even resoluut (niet met geweld, maar wel gewoon even kordaat) aan het nekvel wegtrekken. Dat zal best onprettig zijn, maar daar is het dan ook een correctie voor en het is dan daarna wel duidelijk.

Vind dit vrij heftige correcties hoor.
Lip tussen tandjes was hier door het Suske alvast niet geaccepteerd

Tara schreef:Ach ja, het is maar wat je tussen de regels doorleest.

Tuurluk.
Was ff niet bewust in "gesprek" met een taalnazi te zijn
Maar ben al weer weg hoor

Toch vind ik dit ook een lastig onderwerp. Wij hebben echt een pup die niet van ophouden weet en soms zelfs het speeltje negeert en alsnog voor de handen gaat. Je zit soms echt met de handen in het haar wat nu wel en niet werkt.

Zo had ik vandaag de pup even in mijn armen en ipv netjes (zachtjes ongenoegen uiten door geluid) aan te geven dat hij weg wilt gaat hij gelijk grommen (niet aggressief) gevolgd door bijten. Ja hallo, dat accepteer ik dan weer niet want met kinderen moet hij ook niet zo doen (willen niet de kinderen van vrienden hondbang maken), dus volgt er een worsteling die hij niet wint. Maar ipv zoals iedere andere pup het erbij te laten gaat meneer echter nog een stap verder en wordt het een "agressieve" (tussen aanhalingstekens, want ik weet dat agressiviteit nog niets is voor een pup maar zo is zijn gedrag wel) gegrom en bijten en uiteindelijk hield hij op nadat mijn hand open lag en zich over gaf en heb ik hem laten gaan. Omdat hij meteen naar een speeltje ging daarvoor met stem beloont en binnen 2 minuten bij hem gaan zitten en aaien zodat er geen angstverhouding ontstaat. Meneer was lekker aan de kauwbot aan het knabbelen. Heb hem daarna (binnen 5 minuten) weer in de armen gehad en zelfs op de rug (lief strelend) als kindje beet gehouden en meneer vond het allemaal prettig. Na veel knuffelen weer zijn gang laten gaan.

De 1 zegt dat deze methode not done is (het klonk ook als een slagveld qua geluid) en bijv. de dierenarts en die zelf ook teckeleigenaar is, zegt weer dat dit echt de kop ingedrukt moet worden. Eerlijk is eerlijk, zijn gekerm, piep en gegrom ging door merg en been en om de zeer rake tand werd ik heel boos om meteen weer te kalmeren dus goed voelt dit niet. We willen uiteindelijk gewoon een lieve hond. Hij is nu bijna 13 weken, maar deed dit grommen en uithalen (frustratiehappen) al vanaf 8 weken. Tot nu toe hebben we hem snel weggezet dus hij heeft ook een beetje zijn zin gewoon gekregen daarin.

En dan is de vraag helpt harde hand, of moet je het laten gaan en hopen dat het overgaat? Overigens is het een onwijs lieve hond die maar 1% van de tijd dit laat zien. Hij is erg baasgericht en luistert zelfs op de dierenarts tafel naar het commando af dus echt een slimmerik die graag zijn koppie gebruikt. Ik sta altijd open naar ieders mening om op te pikken wat goed voelt. Ik stel mij bewust kwetsbaar open dus hoop ook dat jullie respectvol naar mij blijven ook al vind je dit not done was.

Verosjaak schreef:Toch vind ik dit ook een lastig onderwerp. Wij hebben echt een pup die niet van ophouden weet en soms zelfs het speeltje negeert en alsnog voor de handen gaat. Je zit soms echt met de handen in het haar wat nu wel en niet werkt.

Zo had ik vandaag de pup even in mijn armen en ipv netjes (zachtjes ongenoegen uiten door geluid) aan te geven dat hij weg wilt gaat hij gelijk grommen (niet aggressief) gevolgd door bijten. Ja hallo, dat accepteer ik dan weer niet want met kinderen moet hij ook niet zo doen (willen niet de kinderen van vrienden hondbang maken), dus volgt er een worsteling die hij niet wint. Maar ipv zoals iedere andere pup het erbij te laten gaat meneer echter nog een stap verder en wordt het een "agressieve" (tussen aanhalingstekens, want ik weet dat agressiviteit nog niets is voor een pup maar zo is zijn gedrag wel) gegrom en bijten en uiteindelijk hield hij op nadat mijn hand open lag en zich over gaf en heb ik hem laten gaan. Omdat hij meteen naar een speeltje ging daarvoor met stem beloont en binnen 2 minuten bij hem gaan zitten en aaien zodat er geen angstverhouding ontstaat. Meneer was lekker aan de kauwbot aan het knabbelen. Heb hem daarna (binnen 5 minuten) weer in de armen gehad en zelfs op de rug (lief strelend) als kindje beet gehouden en meneer vond het allemaal prettig. Na veel knuffelen weer zijn gang laten gaan.

De 1 zegt dat deze methode not done is (het klonk ook als een slagveld qua geluid) en bijv. de dierenarts en die zelf ook teckeleigenaar is, zegt weer dat dit echt de kop ingedrukt moet worden. Eerlijk is eerlijk, zijn gekerm, piep en gegrom ging door merg en been en om de zeer rake tand werd ik heel boos om meteen weer te kalmeren dus goed voelt dit niet. We willen uiteindelijk gewoon een lieve hond. Hij is nu bijna 13 weken, maar deed dit grommen en uithalen (frustratiehappen) al vanaf 8 weken. Tot nu toe hebben we hem snel weggezet dus hij heeft ook een beetje zijn zin gewoon gekregen daarin.

En dan is de vraag helpt harde hand, of moet je het laten gaan en hopen dat het overgaat? Overigens is het een onwijs lieve hond die maar 1% van de tijd dit laat zien. Hij is erg baasgericht en luistert zelfs op de dierenarts tafel naar het commando af dus echt een slimmerik die graag zijn koppie gebruikt. Ik sta altijd open naar ieders mening om op te pikken wat goed voelt. Ik stel mij bewust kwetsbaar open dus hoop ook dat jullie respectvol naar mij blijven ook al vind je dit not done was.

Waarom houd je hem in je armen, met welk doel?
En wat is de bedoeling als je het hebt over de kinderen.
Gaan die hem ook mogen optillen en in hun armen houden en op zijn rug leggen?
Zou ik niet toestaan.
Laat die hond maar op de grond.

Waarom moet hij op de rug gehouden worden?
Waarom zorg je niet dat hij zo goed aan jullie went en zo veel vertrouwen krijgt in jullie dat hij zelf op zijn rug gaat liggen om gekroeld te worden?

Oh ligt altijd op de grond uit zichzelf op de rug om te kroelen, maar omdat wij op de bank zitten wil hij vaak bij ons zijn, om dan continu in de handen te happen en dan gaat hij op de grond. Maar soms moet ik toch ook oren schoonmaken, of hem bij kinderen weghouden omdat hij enkels hapt en stront in de oren heeft etc en dan reageert hij al binnen een paar seconden zo nukkig. Als een kind hem aait moet hij toch leren dat hij niet meteen zo mag reageren maar gewoon normaal ipv zo heftig. Ik vraag niet om een beoordeling maar om tips hoe jullie zoiets aanpakken. Ik kan noet altijd een ongewenste situatie voor hem voorkomen, maar wil hem wel leren hier minder bijterig en grommerig mee om te gaan.

ik zou beginnen met die kinderen te leren dat honden geen speelgoed zijn en ook heel best dingen niet fijn mogen vinden.
dan zou ik daar een lesje over hondentaal aan vastknopen zodat ze begrijpen dat een hond die bromt aangeeft dat ie geen zin heeft in wat ze op dat moment met hem doen en ze tegelijkertijd leren dat te respecteren en de hond met rust te laten.

overigens geeft je pup 'netjes' aan dat ie weg wil als ie gromt, hij kan het niet met woorden zeggen dus doet ie het op zijn honds door te grommen.

ik zou niet zoveel dwingen als ik jou was, denk dat je dan grote kans hebt dat het van kwaad tot erger gaat.
als je hem niet meer op de bank wil hebben omdat ie in je handen bijt kun je hem toch gewoon op de grond zetten en als ie daarbij bromt zou ik hem lekker laten brommen.
of je laat hem voorlopig niet meer bij jullie op de bank, dan heb je dat probleem ook opgelost en dat dan zelfs zonder gebrom van zijn kant, zonder dat het je je handen kost en zonder dat je een soort van gevecht hoeft aan te gaan

Dank je renee-uk. We doen ons best met de kinderen alleen dacht ik wat als we een keer te laat zijn. Zijn gegrom gaat namelijk meteen over in iets met de mond en we willen niet dat hij kinderen bijt. Je zienswijze is ook waar ik bang voor was, van kwaad tot erger (maar ik wil eigenlijk wel overbrengen dat meteen de tanden gebruiken niet mag), en kan ik er dan wel vanuit gaan dat met de tijd het gesnauw incl tandjes overgaat naar alleen een grom? Ik laat het in ieder geval even goed bezinken.

Een update:

Voorlopig lijkt in de Bench doen wel te helpen.
Aan het spelen met de pup of niet: zomaar krijgt hij het op zijn heupen en gaat in je arm of been hangen, begint te grommen en te trekken. Weglopen kan niet negeren kan niet dus losmaken en nee roepen. Lijkt hem wel aan te staan, komt terug en doet hetzelfde. Losmaken en 2 minuten in de bench. Dan lijkt het even opgelost. Even later begint hij zomaar ineens weer maar doen wij weer hetzelfde en is het weer even opgelost. gaat dan vriendelijk zwiepend met zijn staart spelen.

Volgens een aantal mensen niet zoveel nut want hij zou het niet begrijpen maar hij doet het dan even niet meer..

In zijn nekvel pakken lijkt hem ook niet veel te doen dus dat doen we maar niet meer, wordt ie alleen boos van.

Verosjaak schreef:Oh ligt altijd op de grond uit zichzelf op de rug om te kroelen, maar omdat wij op de bank zitten wil hij vaak bij ons zijn, om dan continu in de handen te happen en dan gaat hij op de grond. Maar soms moet ik toch ook oren schoonmaken, of hem bij kinderen weghouden omdat hij enkels hapt en stront in de oren heeft etc en dan reageert hij al binnen een paar seconden zo nukkig. Als een kind hem aait moet hij toch leren dat hij niet meteen zo mag reageren maar gewoon normaal ipv zo heftig. Ik vraag niet om een beoordeling maar om tips hoe jullie zoiets aanpakken. Ik kan noet altijd een ongewenste situatie voor hem voorkomen, maar wil hem wel leren hier minder bijterig en grommerig mee om te gaan.

Hem leren zich minder ongemakkelijk te voelen onder aaien door kinderen, kan je doen door hem te belonen voor elke aai die hij ondergaat zonder uit te vallen.
Maar dat is een oefeningetje dat je hooguit een of twee keer per dag doet en niet constant omdat bijv. de kinderen willen aaien.
Dat moet dus heel gecontroleerd gebeuren anders kan je er beter niet aan beginnen.
Omklemmen/omhelzen door kinderen wordt door veel honden niet gewaardeerd (en in mijn ogen terecht).
Een teckel zal daar vaak behoorlijk duidelijk over zijn dus dat moet je niet toelaten.
Dus aan de kinderen duidelijk maken dat het hondje niet te pas en te onpas hoeft te worden geaaid lijkt me raadzaam.
Dit hondje voelt zich daar - in ieder geval nu - niet prettig onder.
Laat je kinderen wat lekkers voor hem verstoppen (uiteraard ergens op de grond) dat hij mag zoeken.
Zo kunnen ze toch, onder jouw begeleiding, iets doen met het hondje zonder dat dat aaien er aan te pas komt.

Dat bijterige en niet op willen houden heeft vaak (dus niet altijd, maar wel vaak) te maken met onduidelijke richtlijnen van de baas.
Geef hem duidelijkheid en een vast dagritme (waarbij rustperiodes ook heel belangrijk zijn).

En zoals renee-uk schrijft, laat hem voorlopig niet op de bank want daar wordt hij kennelijk te opgewonden van en te bijterig.
Op de grond dus.

En voor de zekerheid ...............
Ik veroordeel niet.
Als ik wat schrijf is het altijd als tip bedoeld.
Dus iets waar je over na kunt denken en wat je dan misschien wel zinvol vindt om thuis te veranderen (of niet).

freddie schreef:Een update:

Voorlopig lijkt in de Bench doen wel te helpen.
Aan het spelen met de pup of niet: zomaar krijgt hij het op zijn heupen en gaat in je arm of been hangen, begint te grommen en te trekken. Weglopen kan niet negeren kan niet dus losmaken en nee roepen. Lijkt hem wel aan te staan, komt terug en doet hetzelfde. Losmaken en 2 minuten in de bench. Dan lijkt het even opgelost. Even later begint hij zomaar ineens weer maar doen wij weer hetzelfde en is het weer even opgelost. gaat dan vriendelijk zwiepend met zijn staart spelen.

Volgens een aantal mensen niet zoveel nut want hij zou het niet begrijpen maar hij doet het dan even niet meer..

In zijn nekvel pakken lijkt hem ook niet veel te doen dus dat doen we maar niet meer, wordt ie alleen boos van.

De ene pup is al onder de indruk van een ferme AU, de ander totaal niet. Toen onze stafford pup was, was het net een Gremlin . Als je hem corrigeerde door even een kneepje in zijn nekvel te geven werd het dus zo'n doorgedraaide Gremlin en beet in alles binnen bereik tot bloedens toe. Ik pakte hem in zijn nekvel, tilde hem eraan op(met alleen de voorpoten van de grond), wachtte tot hij was uitgeraasd en zette hem dan weer neer. Als je hem dus in zijn nekvel pakte en gelijk weer los liet, dan werd hij alleen maar feller! Juist door rustig te blijven en niet neer te zetten zolang hij zo fel was, bedaarde hij en nam het aantal beten snel af. De eerste keer duurde het vasthouden wel een paar minuten, de keren erop ging het steeds sneller. We hebben dat een paar dagen zo gedaan en erna kwam het gebijt nauwelijks meer voor.
Vindt je pup het wel leuk om met speeltjes te spelen? Die van ons kwam tijdens de 'Beessie' periode van de Albert Heijn en die dingen vond hij geweldig om samen mee te spelen.

Ik denk dat je hond niet veel snapt van het oppakken en in de bench zetten na het bijten. Zoek uit welke correctie past bij jouw pup. Bij mijn mechel als pup hoefde ik maar hard in mijn handen te klappen en hij stopte, bij mijn Dobermann als pup werkte een ferm kneepje in de lip weer uitstekend. Een correctie heeft pas zin als je het ongewenste gedrag ermee stopt/ afneemt. Ik ken iemand die 'beet' zijn pup terug in het oor en dat werkte perfect . Zolang de pup de correctie begrijpt, niet bang wordt van je en stopt met het gedrag, dan ben je op de goede weg.

Daarom haal ik ze zachtjes weg aan nekvel en geef ze meteen een speeltje. Ook dan snappen ze vrij vlot dat mensen bijten niet leuk is, maar speeltjes wel! Als het te heftig wordt qua mensen bijten gaan ze wel in de bench, maar niet omdat ze bijten, maar omdat ze te ver doordraaien. En dat kan bij die hele kleintjes echt heel snel gaan.

Ranetje hij kwam goed over. Heel erg bedankt. Zeker nuttig. Hij krijgt inderdaad rustperiodes en gelukkig zijn het niet onze kinderen dus is het niet elke dag aan de orde. Maar we hebben veel vrienden met kleine kinderen vandaar ons probleempje. Uit de noot haal ik wel liever voorkomen dat hij in de "agressie" staat komt dan het gaan corrigeren en verder veel oefenen.

Speeltje is niet leuker dan handen, kluifbot is niet leuker en auw roepen leidt tot 2 seconden stoppen, speeltje negeren en doorgaan. Nu zetten we hem als hij zo blijft drammen neutraal in de bench om even te kalmeren. Bij 5 minuten kalmte gaat de deur open en soms blijft hij liggen en soms gaat hij eruit. Daarom vind ik het met kinderen lastig en voorlopig gaat hij voor dat uurtje even de bench in waar hij kan kijken naar de vreemde kleine wezens zonder zich bedreigd te voelen. Marja liever heb ik hem los.

Nogmaals veel dank een frisse blik is altijd fijn.

Haha mooie omschrijving die bij Flip past. Superbrave baas gerichte hond behalve als het hem niet zint (ik denk toch dat doorzetten met dit probleem hier niet de juiste oplossing is maar luisteren naar zijn signalen zodat hij niet van 5 naar 10 doorschiet)

Verosjaak schreef:Ranetje hij kwam goed over. Heel erg bedankt. Zeker nuttig. Hij krijgt inderdaad rustperiodes en gelukkig zijn het niet onze kinderen dus is het niet elke dag aan de orde. Maar we hebben veel vrienden met kleine kinderen vandaar ons probleempje. Uit de noot haal ik wel liever voorkomen dat hij in de "agressie" staat komt dan het gaan corrigeren en verder veel oefenen.

Speeltje is niet leuker dan handen, kluifbot is niet leuker en auw roepen leidt tot 2 seconden stoppen, speeltje negeren en doorgaan. Nu zetten we hem als hij zo blijft drammen neutraal in de bench om even te kalmeren. Bij 5 minuten kalmte gaat de deur open en soms blijft hij liggen en soms gaat hij eruit. Daarom vind ik het met kinderen lastig en voorlopig gaat hij voor dat uurtje even de bench in waar hij kan kijken naar de vreemde kleine wezens zonder zich bedreigd te voelen. Marja liever heb ik hem los.

Nogmaals veel dank een frisse blik is altijd fijn.

even over dat vetgedrukte:
een speeltje alleen is natuurlijk nooit leuker dan handen, dat speeltje geeft geen reactie en de mens achter die handen wel als je er maar hard genoeg in bijt
daarom raad ik ook altijd aan om samen met je hond even met dat speeltje te spelen als je hem met een 'nee, mag niet' ergens bij vandaan hebt gehaald en dat speeltje aanbiedt met een 'dit mag wel'.
het is geen wondermiddel hoor, maar het werkt wel als je het consequent zo doet.
geduld is een schone zaak, zeker als het om pups gaat

Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd. We stappen over naar: zodra hij gaat bijten gaat degene die gebeten wordt meteen naar een andere ruimte desnoods met Lucas aan het been hangend. Vervolgens kijkt ie even verward en gaat iets anders zoeken of wacht tot je terugkomt. Daarna doet hij het soms weer en ga ik weer weg. Dit doen we nu 2 dagen. De tweede keer bij ie niet meteen weer maar soms enige tijd later weer wel.
Hij rust nu genoeg gaat om het uur in de bench en gaat dan ook slapen.

Spelen kunnen we wel maar spelen is voor hem met een speeltje waar hij, op je schoot als je op de grond zit, aan het speeltje trekt en liefst heeft volgens mij dat jij dat ook doet zodat hij kan trekken en grommen. Balletje wegrollen is er niet bij, althans wegrollen wel maar je krijgt hem nooit meer terug, als hij terugkomt wil hij weer trekspel spelen wat wij nu niet meer doen omdat we dan hetzelfde gedrag krijgen als hij in je been of arm hangt.

Zou dit kunnen werken? weglopen als hij weer een bijt aanval krijgt in je been, arm wat heeeeel vaak is per dag..

Gaat wat worden als hij ouder is leuk..

Nanna schreef:

freddie schreef:Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd. We stappen over naar: zodra hij gaat bijten gaat degene die gebeten wordt meteen naar een andere ruimte desnoods met Lucas aan het been hangend.

Goed. We nemen een volwassen Appenzellerteef en die zetten we bij hem. Hij gaat bijten.
Wat denk je dat gebeurt?

A. Appenzellerteef gaat, met pup nog in zich hangend, naar een andere kamer om hem een time-out te geven
B. Hij krijgt een hijs voor zijn flikker omdat zij niet van die flauwekul gediend is.

Denk er maar eens over na

Je vergeet;
C: Zij stopt hem in zijn bench met eem koekje.
D: Zij blijft staan als een boom en hij pist er tegenaan.

Niet gek ook dat je het balletje niet terug krijgt, dat is ook iets wat de meeste honden moeten leren.

Hoe weet je trouwens dat om het uur de bench ingaan genoeg rust is? Merk je dat aan de pup? Het kan namelijk alsnog wel zo zijn dat die meer rust nodig. Wat hier ook werkt, als pup wel uitgerust is, maar erg bijterig en niet met speeltjes wil spelen is eventjes wat 'trainen'. Bij ons is dat nog enkel reageren op haar naam en wat hele kleine dingen, maar dan is ze wel druk bezig, maar heeft geen tijd om in je broek te hangen.

Waarom zou hij trouwens niet aan een speeltje mogen trekken samen met jullie? Hier mag er wel aan speeltjes getrokken worden, ook grommen mag daarbij, juist wel aan die speeltjes en niet aan ons. Gaat niet altijd goed, maar dat is een kwestie van geduld. (En geen goede kleding aantrekken )

van mij mocht een trekspel wel, zo lang het getrek aan het speeltje was en niet aan mij en dat maakte ik duidelijk door pup van me af te plukken met een 'mag niet' en het speeltje (meestal een flosstouw of een bijtrolletje vanwege mijn vingers) aan te bieden met een 'dat mag wel' en dan mocht ie naar hartelust trekken en schudden.

spelen met je pup moet voor die pup leuk zijn en als ie dat trekken leuk vindt of het balletje niet terug brengt nou dan is dat maar zo.

misschien ook een idee om eens wat te gaan clickeren.
gewoon wat kunstjes leren, waarbij het niet zo zeer gaat om de kunstjes maar om het feit dat je lekker een op een constructief bezig bent.
met bijkomend voordeel dat je pup er behoorlijk moe van in zijn hoofd wordt
heel korte sessies moet je dan doen, pupje kan nog niet zo lang zijn aandacht ergens bij houden; liever drie keer verdeeld over de dag een sessie van vier of vijf minuten dan een keer een sessie van een kwartier.

Tara schreef:

freddie schreef:Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd.

Één woord: grenzen.

Ik vind het echt verbijsterend hoe maar genegeerd wordt om gewoon eens tegen die hond te zeggen dat je het niet wilt.

Ik weet niet hoe je hier bij komt hoor. Ik heb hem echt wel duidelijk gemaakt dat ik dat niet tolereer. Nekvel gepakt, lip omhoog getrokken, tegen elkaar gedrukt enz. Op zijn zij gelegd, maar dit soort dingen lijken het alleen maar erger te maken, hij schrikt er niet echt van.
Dus alternatief was in zijn bench leggen maar zijn bench is zijn rustplaats dus dat wilde ik eigenlijk ook niet meer. vandaar dat we de ruimte verlaten. Op Internet lees je toch ook als hij van zijn roedel gescheiden wordt dat ie dat erg vind en misschien wel na gaat denken: als ik bijt wordt ik van mijn roedel gescheiden...

TessaThomas schreef:Niet gek ook dat je het balletje niet terug krijgt, dat is ook iets wat de meeste honden moeten leren.

Hoe weet je trouwens dat om het uur de bench ingaan genoeg rust is? Merk je dat aan de pup? Het kan namelijk alsnog wel zo zijn dat die meer rust nodig. Wat hier ook werkt, als pup wel uitgerust is, maar erg bijterig en niet met speeltjes wil spelen is eventjes wat 'trainen'. Bij ons is dat nog enkel reageren op haar naam en wat hele kleine dingen, maar dan is ze wel druk bezig, maar heeft geen tijd om in je broek te hangen.

Waarom zou hij trouwens niet aan een speeltje mogen trekken samen met jullie? Hier mag er wel aan speeltjes getrokken worden, ook grommen mag daarbij, juist wel aan die speeltjes en niet aan ons. Gaat niet altijd goed, maar dat is een kwestie van geduld. (En geen goede kleding aantrekken )

Omdat zoals hij met het speeltje doet doet hij dat ook met mijn ledematen...exact hetzelfde. Daarom moet duidelijk worden dat mijn ledematen anders zijn dan dat speeltje.

freddie schreef:

TessaThomas schreef:Niet gek ook dat je het balletje niet terug krijgt, dat is ook iets wat de meeste honden moeten leren.

Hoe weet je trouwens dat om het uur de bench ingaan genoeg rust is? Merk je dat aan de pup? Het kan namelijk alsnog wel zo zijn dat die meer rust nodig. Wat hier ook werkt, als pup wel uitgerust is, maar erg bijterig en niet met speeltjes wil spelen is eventjes wat 'trainen'. Bij ons is dat nog enkel reageren op haar naam en wat hele kleine dingen, maar dan is ze wel druk bezig, maar heeft geen tijd om in je broek te hangen.

Waarom zou hij trouwens niet aan een speeltje mogen trekken samen met jullie? Hier mag er wel aan speeltjes getrokken worden, ook grommen mag daarbij, juist wel aan die speeltjes en niet aan ons. Gaat niet altijd goed, maar dat is een kwestie van geduld. (En geen goede kleding aantrekken )

Omdat zoals hij met het speeltje doet doet hij dat ook met mijn ledematen...exact hetzelfde. Daarom moet duidelijk worden dat mijn ledematen anders zijn dan dat speeltje.

ja en dat doe je dus door je ledenmaten te verbieden als bijtobject en het speeltje wel toe te staan

freddie schreef:

Tara schreef:

freddie schreef:Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd.

Één woord: grenzen.

Ik vind het echt verbijsterend hoe maar genegeerd wordt om gewoon eens tegen die hond te zeggen dat je het niet wilt.

Ik weet niet hoe je hier bij komt hoor. Ik heb hem echt wel duidelijk gemaakt dat ik dat niet tolereer. Nekvel gepakt, lip omhoog getrokken, tegen elkaar gedrukt enz. Op zijn zij gelegd, maar dit soort dingen lijken het alleen maar erger te maken, hij schrikt er niet echt van.
Dus alternatief was in zijn bench leggen maar zijn bench is zijn rustplaats dus dat wilde ik eigenlijk ook niet meer. vandaar dat we de ruimte verlaten. Op Internet lees je toch ook als hij van zijn roedel gescheiden wordt dat ie dat erg vind en misschien wel na gaat denken: als ik bijt wordt ik van mijn roedel gescheiden...

jouw pup legt de connectie tussen van zijn roedel gescheiden worden en het bijten niet.
honden zijn van het lik-op-stuk gebeuren, niet van de lange termijn bestraffing.

als je hem alleen het bijten verbiedt en geen alternatief geeft zal het allemaal niet zo helpen.
juist door hem een alternatief te bieden kun je het ongewenste gedrag ombuigen naar iets dat wel gewenst en dus goed is.
dat bijten zal niet stoppen voorlopig, het bijten in jou kun je wel stoppen.

Tara schreef:

freddie schreef:Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd.

Één woord: grenzen.

Ik vind het echt verbijsterend hoe maar genegeerd wordt om gewoon eens tegen die hond te zeggen dat je het niet wilt.

En juist die trekspelletje zorgen ervoor dat hij iets wel terug komt brengen. Hier wordt wat af gegromd en getrokken met een bijtrolletje...

ik zie me al staan in een andere kamer....

renee-uk schreef:

freddie schreef:

TessaThomas schreef:Niet gek ook dat je het balletje niet terug krijgt, dat is ook iets wat de meeste honden moeten leren.

Hoe weet je trouwens dat om het uur de bench ingaan genoeg rust is? Merk je dat aan de pup? Het kan namelijk alsnog wel zo zijn dat die meer rust nodig. Wat hier ook werkt, als pup wel uitgerust is, maar erg bijterig en niet met speeltjes wil spelen is eventjes wat 'trainen'. Bij ons is dat nog enkel reageren op haar naam en wat hele kleine dingen, maar dan is ze wel druk bezig, maar heeft geen tijd om in je broek te hangen.

Waarom zou hij trouwens niet aan een speeltje mogen trekken samen met jullie? Hier mag er wel aan speeltjes getrokken worden, ook grommen mag daarbij, juist wel aan die speeltjes en niet aan ons. Gaat niet altijd goed, maar dat is een kwestie van geduld. (En geen goede kleding aantrekken )

Omdat zoals hij met het speeltje doet doet hij dat ook met mijn ledematen...exact hetzelfde. Daarom moet duidelijk worden dat mijn ledematen anders zijn dan dat speeltje.

ja en dat doe je dus door je ledenmaten te verbieden als bijtobject en het speeltje wel toe te staan

En hier probeerde de jonge hond dan inderdaad ook nog zo hoog dat speeltje te pakken om ook weer je hand te pakken, maar dan wederom reageerden we met een "nee" en gaven aan waar het speeltje wel vastgepakt kon worden.

Ik probeer ook even mee te denken. Als hij weer de manie had om in de handen te bijten en ik had geen speeltje voor handen balde ik een vuist en boog mijn hand naar binnen. Het was dan al moeilijker voor hem om te bijten. Venijnig worden van de hond uit en niets hielp meer dan pakte ik toch wel even met mijn hand zijn snoet beet en klemde. Dat snapte hij wel en droop dan af.

Trekspelletjes deden we wel, vaak zat ik gewoon ook op de grond. Tegelijkertijd het los commando oefenen, en daarbij dus voerbeloning gebruikt.
Heb je niet van die lange fleecetouwen in huis? Het is zulk handig speelgoed voor wat happerige pups. Hij lijkt me ook veel te bijten op beweging, zelf zou ik absoluut niet de kamer uitgaan omdat de hond niet tot stoppen is te manen.
M.i. krijg je dan straks een hond die gaat beseffen dat als hij iets niet wil, hij zijn tanden erin kan zetten en iedereen de kamer uit gaat.
Dat moet je toch niet willen lijkt me

renee-uk schreef:

freddie schreef:

Tara schreef:

freddie schreef:Twee weken later: bijten, trekken, grommen zoals hij ook met speeltjes doet is nog niet verminderd.

Één woord: grenzen.

Ik vind het echt verbijsterend hoe maar genegeerd wordt om gewoon eens tegen die hond te zeggen dat je het niet wilt.

Ik weet niet hoe je hier bij komt hoor. Ik heb hem echt wel duidelijk gemaakt dat ik dat niet tolereer. Nekvel gepakt, lip omhoog getrokken, tegen elkaar gedrukt enz. Op zijn zij gelegd, maar dit soort dingen lijken het alleen maar erger te maken, hij schrikt er niet echt van.
Dus alternatief was in zijn bench leggen maar zijn bench is zijn rustplaats dus dat wilde ik eigenlijk ook niet meer. vandaar dat we de ruimte verlaten. Op Internet lees je toch ook als hij van zijn roedel gescheiden wordt dat ie dat erg vind en misschien wel na gaat denken: als ik bijt wordt ik van mijn roedel gescheiden...

jouw pup legt de connectie tussen van zijn roedel gescheiden worden en het bijten niet.
honden zijn van het lik-op-stuk gebeuren, niet van de lange termijn bestraffing.

als je hem alleen het bijten verbiedt en geen alternatief geeft zal het allemaal niet zo helpen.
juist door hem een alternatief te bieden kun je het ongewenste gedrag ombuigen naar iets dat wel gewenst en dus goed is.
dat bijten zal niet stoppen voorlopig, het bijten in jou kun je wel stoppen.

Dat wordt steeds al gezegd en dat is zo belangrijk!
Juist laten zien wat WEL mag en niet alleen maar bestraffen