Het HondenForum

Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Ik ben ook type twee hoor. Ik ben gewoon een luie hondenbaas 't Is ook een rotteckel. Ze trekt aan de riem (nou ja, wat merk je daar nu van), springt op en als je met haar speelt bijt ze in je handen. 't Is verder een lief beest en ze doet niemand kwaad. Ik maak me ook niet boos over dat soort dingen, dat zou ik dan wel weer oneerlijk vinden. Het enige wat NIET mag is achter de katten aanzitten. Dat heeft ze één keer serieus gedaan en toen werd ik écht boos. Dat ziet ze nooit dus toen was ze erg onder de indruk, is ze zo stilletjes mogelijk op de bank gaan liggen, stiekem vanuit haar ooghoekjes kijkend of ik nog zo eng deed

Zamunda schreef: Hm, maar waarom geef je het commando dan op zulke momenten? Want dat snap ik niet echt: als het je niet uitmaakt wat ze doet hoef je toch ook geen commando te geven ?

Ik heb weleens dat ik denk 'hm, dat commando was (nu) eigenlijk niet echt nodig/handig', maar dat is hier geen dagelijkse kost.

Ik denk een beetje hetzelfde als met kinderen. Je zegt 8 uur thuis, kind legt uit dat zij iets heel leuks gaan doen waardoor zij graag kwart over 8 thuis komt en dan stem je in. Sja, waarom zeg je dan toch 8 uur? Zodat het niet helemaal uit de klauwen loopt en het geen 11uur wordt.

Als ik met een plas zeg Dooorrr, dan weet ik wel dat ze er niet in gaan rollen en overdreven in gaan spelen. Maar als ze dan toch even gaan pootje baden, vind ik dat eigenlijk wel prima. Dus ik rem het gedrag af, zonder het helemaal te stoppen. Omdat ik het "afgeremde" gedrag wel prima vind.

God, wat ben ik slecht in dingen uitleggen haha.. Komen de meest domme voorbeelden naar voren, haha sorry daarvoor

Ik ben ook een 1 (behalve dan dat als ze aangeven geen zin in trainen te hebben ik meteen stop, werken moet steeds leuk zijn).
Ik vind het leuk om bepaalde oefeningen en commando's steeds te perfectioneren en de puntjes op de i te zetten. En gelukkig heb ik honden die net hunkeren naar commando's of aanwijzingen die ze kunnen opvolgen, ik denk dat ik ze een stuk ongelukkiger maak als ik zelden iets van ze zou vragen.
Ze mogen vrij veel hoor, maar bepaalde commando's zijn niet voor discussie vatbaar.

ranetje schreef:Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Die voorbeelden die gegeven worden heb ik niks mee, ik hou ze kort als ik oversteek dus nah ze hoeven niet zelf braaf te wachten. Als ik ze wat te knagen geef gaan ze maar liggen waar ze willen, boeiend. Door elke baggerplas heen racen die ze zien, oke dat mag. Maar als ik zeg dat ze van de bank af moeten als ik ze zat ben, dan doen ze dat en gaan ze maar op de andere bank liggen. Wil ook dat ze komen als ik met wandelen fluit/roep. Verder geef ik niet veel commando's volgens mij. Alleen doorlopen als Jazz weer eens sloom is:p Alleen met de training van Ivy ben ik strenger, die moet gewoon luisteren met jacht en niet d'r eigen ding gaan doen maar die vind het fantastisch dus dan doet ze het ook allemaal gewoon. Er meer tussenin dus. Ik denk er niet zo bij na, doe gewoon wat;)

renee-uk schreef:

ranetje schreef:Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Kan toch voor jou geen verrassing zijn

Hier ook duidelijk groep 2.
Als ik kook willen ze erbij zijn. En dat mag, ik stap wel over ze heen. Als ze op de bank liggen hoeven ze er niet vanaf. Ik ga dan op een andere bank zitten. Heb ik boodschappen gehaald, dan willen ze graag zien en ruiken wat ik allemaal gekocht heb.
Als iemand langs loopt dan moeten ze even blaffen, dat mag ook. Gewoon allemaal lekker relaxed.

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

ranetje schreef:Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Kan toch voor jou geen verrassing zijn

is het ook niet, ik had niet anders verwacht.
maar daarom is het nog wel leuk om te lezen

Ergens moet ik er om lachen, want er wordt ook best vaak tegen me gezegd dat de honden ook écht van alles mogen. Anderzijds zijn bepaalde mensen die dat zeggen wat eh verbolgen als ik wel op momenten heel strikt en erg kort door de bocht ben in bepaalde gevallen.
Zoals ik eerder zei val ik zeker buiten in categorie 1. Wat wel eens minder relaxed over komt. Omdat ik op best veel dingen van te voren al reageer. Ik roep ze soms ineens bij me omdat ik al wat zie wat ik niet geheel vertrouw, dan heeft iemand niet eens door waarom ik de honden bij me roep. Een ander had alles gewoon laten gaan omdat ze bepaalde dingen niet zien of zagen aankomen.
Dan niet eens doelend op andere honden, maar gewoon een skateboarder waarvan ik nog niet weet wat mijn hond bij gaat doen bijvoorbeeld die ons tegemoet komt.
Ik ben sneller geneigd de hond wat korter bij me te roepen, zodat ik genoeg vrijheid kan geven om hem te laten negeren, maar ook op tijd in kan grijpen als ik zie dat hij niet gaat negeren. Voor mij is en was dat het leerproces voor de hond.
Ik kan gewoon bij honden waarvan de kans klein is dat ze negeren het laten gaan.

Vanmorgen besloot ik eens niets te zeggen. We wachtten om de straat over te steken. Dat deden ze netjes. Toe maar, beloning om te gaan. Er stond een man aan de overkant van de weg. Ik zei dus niets, maar Jol liep los, en daar waar ze nooit taalt naar andere mensen ging ze nu ineens richting die man, en de draak aan de flex erachteraan. Geen man overboord, want op een nee, en hier was het ook gewoon wel klaar en de man werd verder niet "lastig gevallen". Maar had ik gewoon met oversteken even naast laten lopen hadden ze er niet heen gegaan.
Betekent voor mij dat categorie 1 voor mij en mijn honden beter werkt. Op tijd gewoon duidelijkheid geven anders vullen ze het zelf in
En dan kan dus een ander denken, gut, dan lopen ze een keer naar een ander toe. Is ook niets mis mee, maar ik wil gewoon niet dat iemand het als vervelend ervaart.
En eerlijk gezegd heb ik dat met buiten lopen ook een beetje. Ik ben gewoon niet zo van laat alles en iedereen maar lekker zijn gang gaan, als het niet gaat merken we dat vanzelf wel en reageren we dan wel.
Maar goed, dat heeft denk ik veel te maken met het herder type dat ik heb rondlopen, het werkt niet als je die zo hun gang laat gaan zonder te kaderen en te sturen, vind ik.

Sulluna schreef:

Zamunda schreef: Hm, maar waarom geef je het commando dan op zulke momenten? Want dat snap ik niet echt: als het je niet uitmaakt wat ze doet hoef je toch ook geen commando te geven ?

Ik heb weleens dat ik denk 'hm, dat commando was (nu) eigenlijk niet echt nodig/handig', maar dat is hier geen dagelijkse kost.

Ik denk een beetje hetzelfde als met kinderen. Je zegt 8 uur thuis, kind legt uit dat zij iets heel leuks gaan doen waardoor zij graag kwart over 8 thuis komt en dan stem je in. Sja, waarom zeg je dan toch 8 uur? Zodat het niet helemaal uit de klauwen loopt en het geen 11uur wordt.

Als ik met een plas zeg Dooorrr, dan weet ik wel dat ze er niet in gaan rollen en overdreven in gaan spelen. Maar als ze dan toch even gaan pootje baden, vind ik dat eigenlijk wel prima. Dus ik rem het gedrag af, zonder het helemaal te stoppen. Omdat ik het "afgeremde" gedrag wel prima vind.

God, wat ben ik slecht in dingen uitleggen haha.. Komen de meest domme voorbeelden naar voren, haha sorry daarvoor

Ik herken het wel hoor. Ik roep ook NIET ROLLEN tegen Lilo als ze zich weer eens in een berg smurrie laat vallen en ik mopper er halfslachtig over maar ergens boeit het me niet, want het is wel een blij vies hondje en ach, thuis een doekie erover. En Toto heeft een beaglevriendin waarmee hij sinds kort de grote verdwijntruuk doet en dan sta ik te roepen en te fluiten en na tien minuten komt hij vrolijk aanracen en dan krijgt hij een koekie. Opvoedkundig helemaal fout, maar hij komt immers netjes terug.

Ze mogen van mij best wel een beetje ongehoorzaam zijn, ze hoeven ook commando's als ZIT en WEG UIT DE KEUKEN (als ik aan het koken ben) niet blindelings en consequent op te volgen, in die zin dat ik er niet moeilijk over ga doen als ze niet gaan zitten of na twee tellen weer in die keuken staan. Ik ben er makkelijk en gemakzuchtig en laks in. Maar, wat ik echt essentieel vind en eerder zei, dat doe ik zo omdat het kan met deze honden. De dingen die echt moeten en echt niet mogen, die moeten altijd of die mogen nooit, en verder mogen het boeffies zijn die boevendingen doen. En dat werkt. Bij deze honden.

Met een ander soort hond zou het niet werken, en andersom denk ik ook dat een hele strakke aanpak voor mijn stel helemaal averechts zou werken. Laat ze maar denken dat ze alle vrijheid hebben, en ondertussen zijn het - voor podenco's - stikbrave honden, ook al sta ik soms effe te wachten of springt Toto tegen een bekende op of schiet Lilo toch weer dat bruggetje over om even achtertuinen te inspecteren.

Je hebt honden die zich het prettigst voelen als ze continu duidelijkheid krijgen van hun baas en je hebt honden die een beetje vrijheid nodig hebben, en de truuk is om honden te hebben die bij je passen.

blondie schreef:Ergens moet ik er om lachen, want er wordt ook best vaak tegen me gezegd dat de honden ook écht van alles mogen. Anderzijds zijn bepaalde mensen die dat zeggen wat eh verbolgen als ik wel op momenten heel strikt en erg kort door de bocht ben in bepaalde gevallen.
Zoals ik eerder zei val ik zeker buiten in categorie 1. Wat wel eens minder relaxed over komt. Omdat ik op best veel dingen van te voren al reageer. Ik roep ze soms ineens bij me omdat ik al wat zie wat ik niet geheel vertrouw, dan heeft iemand niet eens door waarom ik de honden bij me roep. Een ander had alles gewoon laten gaan omdat ze bepaalde dingen niet zien of zagen aankomen.
Dan niet eens doelend op andere honden, maar gewoon een skateboarder waarvan ik nog niet weet wat mijn hond bij gaat doen bijvoorbeeld die ons tegemoet komt.
Ik ben sneller geneigd de hond wat korter bij me te roepen, zodat ik genoeg vrijheid kan geven om hem te laten negeren, maar ook op tijd in kan grijpen als ik zie dat hij niet gaat negeren. Voor mij is en was dat het leerproces voor de hond.
Ik kan gewoon bij honden waarvan de kans klein is dat ze negeren het laten gaan.

Vanmorgen besloot ik eens niets te zeggen. We wachtten om de straat over te steken. Dat deden ze netjes. Toe maar, beloning om te gaan. Er stond een man aan de overkant van de weg. Ik zei dus niets, maar Jol liep los, en daar waar ze nooit taalt naar andere mensen ging ze nu ineens richting die man, en de draak aan de flex erachteraan. Geen man overboord, want op een nee, en hier was het ook gewoon wel klaar en de man werd verder niet "lastig gevallen". Maar had ik gewoon met oversteken even naast laten lopen hadden ze er niet heen gegaan.
Betekent voor mij dat categorie 1 voor mij en mijn honden beter werkt. Op tijd gewoon duidelijkheid geven anders vullen ze het zelf in
En dan kan dus een ander denken, gut, dan lopen ze een keer naar een ander toe. Is ook niets mis mee, maar ik wil gewoon niet dat iemand het als vervelend ervaart.
En eerlijk gezegd heb ik dat met buiten lopen ook een beetje. Ik ben gewoon niet zo van laat alles en iedereen maar lekker zijn gang gaan, als het niet gaat merken we dat vanzelf wel en reageren we dan wel.
Maar goed, dat heeft denk ik veel te maken met het herder type dat ik heb rondlopen, het werkt niet als je die zo hun gang laat gaan zonder te kaderen en te sturen, vind ik.

Ik vind dit superduidelijk omschreven, en nogmaals aantonen dat het draait om wat voor hond je in je handen hebt.

Heavy schreef:Het draait niet alleen om wat voor hond je in handen hebt........

Het ligt denk ik voornamelijk aan de baas en hoeveel gehoorzaamheid die van zijn hond verwacht.

Dit is precies wat ik ook bedoelde.

De ene hond vraagt wel een andere aanpak dan de andere.
Ik ben een type 2 baas. Ik ga naar training maar oefen thuis veel te weinig, ik schiet in de lach als commando's niet worden opgevolgd, ik ben in sommige opzichten ook té gemakkelijk.
Geef mij een werk-mechelaar en die ontspoort hier heel eenvoudig. Bij mijn vorige, bij tijd en wijle hondagressieve, lab-husky moest ik véél consequenter zijn dan ik van nature doe. Dat kost mij dus ook meer energie dan een Izzie die veel zachter is.

Heavy schreef:...
Maar inderdaad het kost energie en dat is vaak waar mensen geen zin in hebben en roepen : ik vind het wel best laat maar gaan

Het verschil is minimaal maar: Het is niet dat ik het laat gaan omdat het me energie kost, ik laat het van nature nu eenmaal makkelijker gaan, de aanpak van groep 1 kost me dus energie.
Alles wat niet 'vanzelf' gaat kost energie. Dat is niet erg want dat hoort erbij. Ik ben van nature een avondmens maar om geld te verdienen moet ik toch echt 5 dagen in de week op tijd naar bed en op tijd het nest weer uit. Dat kost me meer energie dan nachtelijk gespook en tot het middaguur liggen meuren. Er moeten gewoon dingen in het leven.
Maar ik heb honden voor mijn lol. Dan zoek ik het liefst honden uit die me zo weinig mogelijk energie kosten en me zoveel mogelijk lol opleveren. Dus past Izzie beter bij mijn natuurlijke aanpak dan Luna deed. Izzie verpest ik niet direct met mijn makkelijke gedoe. Luna vrat honden op als ik te makkelijk was. Dat kón gewoon niet. Ze kostte me dus meer energie dan Izzie. Ze had me overigens nóg meer energie gekost als ik teveel had laten gaan
Niet te verwarren met hoe gek ik op ze ben want Luna was me onwijs lief!

Met de opvoeding val ik in categorie 1, en met training in 2. Ik vind mezelf best streng, maar toch als ik hier alles lees val ik misschien wel in categorie 2 want ik ben absoluut niet perfectionistisch.

Met 5 honden zijn er best een aantal regels die gewoon gelden. Maar ik ben dan toch wel zo makkelijk dat ik geen zin heb om voor politie te gaan spelen. En met een echtgenoot die nog makkelijker is wordt het al helemaal moeilijk. Ze weten best dat ze niet op de bank mogen zonder toestemming, maar als ik mijn rug toekeer kruipen ze lekker zeiknat op de bank. Manlief heeft dat simpelweg niet door en laat ze lekker liggen. Ik kan dan weer de boeman spelen en ze eraf sturen. En ja, dan ligt dat oudje van 15 zielstevreden op de bank en laat ik haar lekker liggen.

Ze moeten niet veel van mij, maar ze hebben wel wat duidelijke grenzen. Ze moeten niet op hun plaats als ik aan het eten ben, ik heb geen zin om 5 honden in de gaten te moeten houden. Maar ze mogen gewoon niet komen schooien, verder zoeken ze het maar uit. Net als uit de keuken, wat je doet moet je zelf weten, maar niet voor mijn voeten als ik aan het koken ben. Gaan zitten bij het aandoen van riemen vind ik onhandig, zeker nu met 7 stuks in huis. Dus ik roep een naam en diegene komt even zijn kop in de riem steken. En wacht vervolgens gewoon rustig even tot we gaan.

Ik maak overigens wel een duidelijk onderscheid tussen een commando en een verzoek. Een commando MOET opgevolgd worden, een verzoek wil ik best nog een keer herhalen. Kom je? is een verzoek, HIER is een commando. Even wachten.... is een verzoek, BLIJF een commando. En het commando NU!!!! is een waarschuwing, dan moet er echt onmiddellijk gehoorzaamd worden. Commando's worden er hier in huis niet veel gegeven, verzoekjes wel. Meestal is dat ook gewoon genoeg. Ga's opzij, kom es even, ga's zitten, even wachten of doe's niet.

Als ik een commando geef ben ik wel consequent, dat moet worden opgevolgd. Dus als ik geen zin heb om streng te zijn gebruik ik het verzoek.

Er staat hier wel een zware straf op een aantal zaken. Dat is vooral het ongevraagd uit de auto springen. Dan vliegen ze aan hun nekvel of halsband weer terug. Dat komt ook eigenlijk nooit voor, ik ben daar heel duidelijk in. Maar als er 1 gaat, springen de andere 4 er ook uit en zwermen keffend de straat over. Dus allemaal netjes wachten tot de lijnen eraan zitten en om de beurt op uitnodiging uit de auto. En de kat door het kattenluik jagen, dat mag ook echt niet.

Verder mogen ze hier gewoon heel veel, ze mogen gaan en staan waar ze willen, boven en beneden. Ik doe alleen de slaapkamerdeur dicht als ze hebben gezwommen, anders heb ik een nat bed 's avonds. Ze hebben geen vaste plaats, er liggen overal kleedjes en mandjes. Daar liggen ze allemaal in, samen met de kat. Ik doe de deur open als ze naar buiten willen en haal braaf op hun verzoek dat lekkere kluifje onder de bank vandaan. Met eten is er hier nooit gedoe, ik zet de voerbakken neer en noem de naam van de hond voor wie die is. Ongeveer een vaste volgorde en plaats, maar soms komt het anders uit en dan is het ook goed. Alleen visite, die krijgt als eerste in de bench met het deurtje dicht. Gewoon tot ze gewend zijn aan de routine hier.

Heavy schreef:Een commando moet meteen worden opgevolgd maar een verzoek wil je nog wel eens herhalen zeg je maar moet dat dan ook uiteindelijk wel worden opgevolgd of hoeft dat niet?

En dan heb je ook nog een vraag. Als ik iets vraag dan mag de hond zelf kiezen bij me. Bijvoorbeeld als hij voor de achterdeur staat en ik vraag wil je naar buiten? Dan doe ik de deur open en soms gaat hij naar buiten en soms na even kijken toch maar niet.

Ik heb best wel wat regels in huis maar al die regels zijn er met een reden. Als ik bijvoorbeeld wil gaan koken en er liggen twee honden in mijn keuken dan stuur ik ze de woonkamer in omdat mijn keuken erg klein is en ik niet wil struikelen. Had ik een grote keuken en lagen ze me niet in de weg dan zou het weer anders zijn maar in mijn geval kunnen ze alleen maar in de weg liggen.

Maar ik snap nog steeds die mensen niet die hun honden uit de keuken sturen en als ze er 5 minuten later toch weer liggen denken : ok blijf dan maar liggen. Ik vraag me dan af wat de reden was om ze eruit te sturen? Niet omdat ze in de weg lagen .

Omdat ze in de weg liepen of hun kop in kastjes duwden of gingen kijken wat er op het aanrecht ligt, of met elkaar of een kat gingen lopen stoeien in de keuken. Komen ze terug en gaan ze netjes op hun gat zitten kijken wat ik aan het doen ben en heb ik er geen last van, dan zal het me een zorg zijn. Het commando is dus eigenlijk meer van "LOOP ME NIET VOOR DE VOETEN EN BLIJF OVERAL VANAF!" En dat wordt dan wel weer een soort van opgevolgd.

Wat mij betreft is het dus afhankelijk van het karakter van de hond en is er zeker ruimte om van groep 1 naar groep 2 te gaan als de hond en de situatie dat in de loop van de tijd toelaten.

heel herkenbaar dit. Hier is het net zo, maar dan omgekeerd. Ik ben van nature meer een groep 2. Maar bij Ziva pakt dat niet goed uit. Die vindt het veel fijner als we haar super consequent benaderen. Duidelijkheid en structuur. Die andere twee zijn er allemaal niet zo mee bezig.

Groep 2 op dit moment met mijn honden, maar als het nodig is kan ik ook groep 1.

Omdat we al 13 jaar dezelfde honden in huis hebben loopt het eigenlijk vanzelf. Vastgeroeste gewoontes, een half woord is genoeg en ze mogen ook eigenlijk alles. Alleen Buck stuur ik wat meer aan buitenshuis. Maar de rest gaat vanzelf goed.

Over een paar weken komen er 1 of 2 honden bij. De volwassen hond luistert van nature heel goed maar het lijkt me dat ze meer van de groep 1 benadering is. De pup zal zo'n beetje hetzelfde zijn verwacht ik. Eerst maar eens kijken of het lukt. Niemand mag er minder van worden en al zeker mijn oudjes niet.

Groep 1 maar dat is iets wat zo hoort door de combi's die ik heb en gehad, ik ben rete consequent altijd en als het goed gaat ben ik soms wat makkelijker maar de basisdingetjes nooit, ik weet niet beter

ik zou het niet weten. Ik doe niet aan trainen en mijn commando's zijn schaars. Er wordt echter met mijn honden niet gediscussieerd. Niet voor mijn voeten lopen, niet sleuren als je je x-back niet om hebt en hier komen of doorlopen als ik het zeg.
Ik loop niet heel de dag te commanderen, en verwacht dat mijn honden zich vooral honds gedragen. Rollen, beetje door de bosjes rennen, ze doen maar. Maar zodra er begonnen wordt aan hondje pesten of ze zichzelf in gevaar brengen grijp ik in.
Dus ik denk dat ik meer type 1 ben.

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Op de een of andere manier vind ik het vreemd om appèl en Malamutes in dezelfde zin te zetten. Maar mijn honden redden zich ook prima en hebben in 90% van de gevallen geen sturing nodig. in die 10% dat het wel nodig is is het eerder vooruitzien dan sturen, want dat gaat bij mijn honden nu eenmaal niet zo gemakkelijk.


Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

ranetje schreef:Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Ik ben ook consequent maar vind mezelf toch in 2 vallen en ik denk ook dat het komt omdat Pukie gewoon zo makkelijk is, er valt weinig consequent te zijn, het weinige wat ik vraag doet ze, ik loop door en ze komt gewoon achter me aan, hoef zelden te roepen, als ik stilsta doet zij dat automatisch ook, op de bank of waar dan ook mag altijd. En dingen zoals een deur uitstormen gaat hier niet op want die staat gewoon open.

Cindy52 schreef:

ranetje schreef:Ik val in groep 1
En ik kan alles wel gaan quoten, maar als je leest wat renee-uk schrijft, dan doe ik dat ongeveer op dezelfde manier.

Met dus weer een heel ander ras dan een herder

Voor mijn gevoel is dat bepaald geen kadaverdiscipline en ik ben er vrij relaxed mee.
Gewoon consequent.

Ik ben ook consequent maar vind mezelf toch in 2 vallen en ik denk ook dat het komt omdat Pukie gewoon zo makkelijk is, er valt weinig consequent te zijn, het weinige wat ik vraag doet ze, ik loop door en ze komt gewoon achter me aan, hoef zelden te roepen, als ik stilsta doet zij dat automatisch ook, op de bank of waar dan ook mag altijd. En dingen zoals een deur uitstormen gaat hier niet op want die staat gewoon open.

het gaat er ook niet zo om wat je doet als het goed gaat, het gaat erom wat je doet als het niet goed gaat

renee-uk schreef:het gaat er ook niet zo om wat je doet als het goed gaat, het gaat erom wat je doet als het niet goed gaat

ja wat ik al zei ze is zo gemakkelijk dat het gewoon goed gaat, met een moeilijkere hond zou ik erg consequent zijn en dan vooral uit veiligheid, hier is hier en blijf is blijf maar wat ik al eerder zei, dat speelt niet met Pukie

Volgens mij ben ik beide Bij de stoel bv zeg ik alleen wacht als er iets aankomt anders loop ik gewoon door.

Ik zie geloof ik als enige nog steeds echt een groot verschil tussen consequent en perfectionistisch.

De meeste antwoorden in dit topic vallen voor mij onder consequent/niet consequent. Maar hebben voor mij niet per se met perfectionistisch te maken.

Habibi schreef:Ik zie geloof ik als enige nog steeds echt een groot verschil tussen consequent en perfectionistisch.

De meeste antwoorden in dit topic vallen voor mij onder consequent/niet consequent. Maar hebben voor mij niet per se met perfectionistisch te maken.

nee hoor ik zie het precies zo.

Heavy schreef:

Nanna schreef:

Heavy schreef:Ik denk dat type 1 misschien wel juist minder hoeft te commanderen dan type 2 .
Als alles duidelijk is voor een hond ipv vandaag mag het wel en morgen niet zal je hem toch minder hoeven sturen?

Ik denk dat de groep 2 honden uit zichzelf al makkelijker zijn. Die redden hun reet wel zonder in de problemen te komen. De groep1 sectie is juist de groep die aansturing behoeft omdat het anders misgaat. Dus veel meer appèl er op.

Maar meer appèl betekent niet automatisch dat je een hele dag moet lopen commanderen.
Heel veel dingen worden dan een gewoonte en al vanzelf gedaan door de hond.

Maar dat is bij ons ook echt zo hoor
De honden die ik heb gehad hadden gewoon geen commando's nodig. En al helemaal Saar. Wat zij in haar puppentijd geleerd had, voerde ze 10 jaar later (als het gewoon ineens spontaan nodig was) nog vlekkeloos uit.

renee-uk schreef:

Habibi schreef:Ik zie geloof ik als enige nog steeds echt een groot verschil tussen consequent en perfectionistisch.

De meeste antwoorden in dit topic vallen voor mij onder consequent/niet consequent. Maar hebben voor mij niet per se met perfectionistisch te maken.

nee hoor ik zie het precies zo.

Ik ook hoor.
Ik ben rete-consequent. Áls ik een commando geef moet dat uitgevoerd worden en zelf uit een commando komen mag ook niet. Zit is dus blijven zitten totdat ik 'toe maar' zeg. En wat vandaag niet mag, mag onder dezelfde omstandigheden ook morgen en volgend jaar niet.

Maar, ik ben niet zo perfectionistisch geloof ik. Ik geef ook verzoeken inderdaad. Truukjes en spelletjes vallen daar vaak onder. Dat is voor de lol samenwerken en daar mogen ze een puinzooi van maken Wél moeten ze bv 'los' of 'hier' altijd opvolgen, ook in het heetst van de strijd.
Misschien is dat het verschil met sommige rassen/karakters/leeftijden? Dat het (minder) mogelijk is om buitenom commando's (die dan wel of niet altijd opgevolgd moeten worden) veel eigen inbreng/ruimte aan een hond te geven?

Ik ben dus wél consequent maar niet perfectionistisch/veel bepalend

In training ben ik vreselijk perfectionistisch. Echt tot het ergerlijke voor mijn omgeving aan toe. Alleen merkt de hond het niet. Thuis ben ik consequent, maar niet perfectionistisch.

Ik vind het laten uitvoeren van een commando idd niet perfectionistisch, maar consequent. Bij de stoep zeg ik dus wachten en alleen als ze jong zijn laat ik ze zitten(zonder stemcommando), omdat ze dan makkelijker wachten. Zodra ze het stoppen bij een weg kennen en het commando wachten, dan roep ik dat wel als het nodig is. Maar dan is het dus wel wachten en niet smokkelen. Net als dat een zit geen af is, een blijf geen kom hier en een hier geen kom.