Het HondenForum

Het gaat er helemaal niet om dat die man niet om weet te gaan met honden, hij straft bewust!!! hard en ontleent er ook plezier en status aan. Als er hier mensen zijn die denken dat je dat kan oplossen door hem een boekje te laten lezen hoe je hoort om te gaan met je hond, zijn die erg naief. Dit is de aard van haar man Eric en wat mij betreft neigt hij naar sadisme. En als Carly besluit om haar ogen te sluiten voor hetgeen er in haar eigen huis gebeurt, bevestigt dat alleen maar mijn eerdere schrijven. Ze is niet zielig, slechts dom en egoistisch. Als je uit eigenbelang (ik wil hem niet kwijt ik hou zo van hem ) de hond bij je wil houden en zo er voor kiest hem op te laten groeien in een, voor een hond, verschrikkelijke omgeving zegt dat genoeg.

Je snapt het echt niet he?

Denk je dat Eric zich ook aan deze afspraken kan houden?

Reken maar dat hij zich er aan houdt ... waarom ik daar zo zeker van ben is een privékwestie en vermeld ik dus niet op het forum ... maar hij gaat zich eraan houden.

Sunnybunny schreef:Het gaat er helemaal niet om dat die man niet om weet te gaan met honden, hij straft bewust!!! hard en ontleent er ook plezier en status aan. Als er hier mensen zijn die denken dat je dat kan oplossen door hem een boekje te laten lezen hoe je hoort om te gaan met je hond, zijn die erg naief. Dit is de aard van haar man Eric en wat mij betreft neigt hij naar sadisme. En als Carly besluit om haar ogen te sluiten voor hetgeen er in haar eigen huis gebeurt, bevestigt dat alleen maar mijn eerdere schrijven. Ze is niet zielig, slechts dom en egoistisch. Als je uit eigenbelang (ik wil hem niet kwijt ik hou zo van hem ) de hond bij je wil houden en zo er voor kiest hem op te laten groeien in een, voor een hond, verschrikkelijke omgeving zegt dat genoeg.

Carly, heel goed dat je Eric erop hebt aangesproken, maar ik neig toch ook naar wat Sunnybunny zegt. Het is geen onwetendheid, het is puur sadisme als je geniet van een hond die zich in doodsangst onderplast uit ontzag voor jou.

Ik heb een mishandelde hond, en tuurlijk moet je af en toe iets corrigeren. Maar zowel mijn ex als mijn kinders als ik (en zelfs vreemde mensen op straat!) doen instinctief een stap terug als Jack extreem bang is of te erg onder de indruk is van een boze stem, en de daaropvolgende instinctieve reactie is willen beschermen en troosten. Dat zit volgens mij gewoon ingebakken in je genen, als iets zich angstig en onderdanig opstelt, of het nou een kind is of een hond of kat of wat dan ook, verdwijnt je irritatie meteen, en wil je het goed maken.

Als je dat *niet* hebt, zoals jouw Eric, of dat nou door zijn eigen verleden komt of omdat het een klootzak is maakt niet uit, dan moet je nooit aan dieren of kinders beginnen. En als je ze al hebt, moet je ze herplaatsen bij mensen die geen kick krijgen van doodsangst in de ogen van een ander wezen.

Iets wat op een ander forum werd geopperd over Eric zijn uitspraak wat betreft dat Pino zichzelf onderplast is dit: Machogedrag/onzekerheid/schaamte.
Denk daar is aan ... ik baal zelf ook flink van die uitspraak en het lijkt wederom op goedpraten ... maar denk is verder!!!

Carly schreef:Reken maar dat hij zich er aan houdt ... waarom ik daar zo zeker van ben is een privékwestie en vermeld ik dus niet op het forum ... maar hij gaat zich eraan houden.

Geloof je het zelf? Eerst kon hij niet langer als 5 minuten!!!!! normaal doen tegen Pino en ineens is het helemaal oke? En wat doet hij met je hond als jij niet in de buurt bent? Kom op Carly, mensen als Eric verander je niet met een gesprek. Hij kan doen alsof, thats it.

Sunnybunny schreef:

Carly schreef:Reken maar dat hij zich er aan houdt ... waarom ik daar zo zeker van ben is een privékwestie en vermeld ik dus niet op het forum ... maar hij gaat zich eraan houden.

Geloof je het zelf? En wat doet hij met je hond als jij niet in de buurt bent? Kom op Carly, mensen als Eric verander je niet met een gesprek. Hij kan doen alsof, thats it.

Dan geloof je het niet ... ik weet wat ik weet en wat er is gezegd.

Ik vind zo'n opmerking veel verder gaan dan onzekerheid, het neigt eerder naar wat Hanneke zegt.
Echt misselijkmakend, als iemand zoiets over mijn hond zou zeggen zou ik daar echt niet goed van worden

Sunnybunny schreef:Het gaat er helemaal niet om dat die man niet om weet te gaan met honden, hij straft bewust!!! hard en ontleent er ook plezier en status aan. Als er hier mensen zijn die denken dat je dat kan oplossen door hem een boekje te laten lezen hoe je hoort om te gaan met je hond, zijn die erg naief. .

Dat los je niet op met een boekje, maar het is wel op te lossen )kan op te lossen zijn) op de manier die het laatst gezegd wordt. Pino is haar hond en Erik observeert en bemoeit zich niet met de opvoedigng. Dan kan hij leren dat dat anders kan en ook beter werkt en dat de hond dan wel blij is hem te zien.

Anne

starfleet schreef:

Sunnybunny schreef:Het gaat er helemaal niet om dat die man niet om weet te gaan met honden, hij straft bewust!!! hard en ontleent er ook plezier en status aan. Als er hier mensen zijn die denken dat je dat kan oplossen door hem een boekje te laten lezen hoe je hoort om te gaan met je hond, zijn die erg naief. .

Dat los je niet op met een boekje, maar het is wel op te lossen )kan op te lossen zijn) op de manier die het laatst gezegd wordt. Pino is haar hond en Erik observeert en bemoeit zich niet met de opvoedigng. Dan kan hij leren dat dat anders kan en ook beter werkt en dat de hond dan wel blij is hem te zien.

Anne

Dat denk ik zelf dus ook ... observatie is voor velen de beste leermethode.

Ik hoop echt voor je hond dat het nog goed komt en dat Eric zich inderdaad er niet meer mee bemoeit.

Wat ik me wel nog afvraag...hoe zijn jullie op het idee gekomen om aan een hond te beginnen?

Daar gáát het helemaal niet om, wat hij doet neigt naar sadisme en dat haal je niet uit een mens door hem een boekje in handen te houden Hij weet dondersgoed dat het fout is.

Sunnybunny schreef:Daar gáát het helemaal niet om, wat hij doet neigt naar sadisme en dat haal je niet uit een mens door hem een boekje in handen te houden Hij weet dondersgoed dat het fout is.

Denk eerder dat hij juist niet weet dat het fout is. Juist doordat het in hem zit. Want als je weet dat het fout is ga je er niet over lopen pochen.
En ik hoop oprecht dat Carly hem overtuigt heeft. Maar ik heb er een hard hoofd in, eerst zien en dan geloven.

Saartje schreef:Ik vind zo'n opmerking veel verder gaan dan onzekerheid, het neigt eerder naar wat Hanneke zegt.
Echt misselijkmakend, als iemand zoiets over mijn hond zou zeggen zou ik daar echt niet goed van worden

Waarschijnlijk dacht Erik dat al dat zachte hand gedoe een beetje onzin is en dan is het voor bepaalde typen mannen lastig toegeven dat ze het bij het verkeerde eind hadden.

Wil niet zeggen dat het 100% zeker is dat hij niet kan leren om op een andere manier met de hond om te gaan. En wie weet is de hond en de opvoeding en het doordrukken en opkomen voor wel HET omslagpunt in de verdere relatie. Dat kan.

Anne

pooh schreef:Ik hoop echt voor je hond dat het nog goed komt en dat Eric zich inderdaad er niet meer mee bemoeit.

Wat ik me wel nog afvraag...hoe zijn jullie op het idee gekomen om aan een hond te beginnen?

Ik ben eerlijk als ik schrijf dat we daar geen jaren over na hebben gedacht.
Zelf heb ik al eerder honden gehad ... okay, het waren de honden van mijn ouders ... maar ik weet dus wat een hond met zich meebrengt aan zorgen, training, enz. enz. enz.
Eric en ik hebben er maanden over gepraat en we hebben allebei op het internet informatie gezocht over rassen die ons aanspraken. Vervolgens zijn we om de tafel gaan zitten en hebben we alles nog een keer goed doorgesproken.
Ik heb Eric goed duidelijk gemaakt wat voor zorg een hond met zich mee zou brengen en dacht dus ook dat alles goed zou verlopen.
Helaas blijkt nu dus het tegendeel en we doen er nu dus ook alles aan om dat weer bij te draaien en zo goed als mogelijk op te lossen.

Sunnybunny schreef:Daar gáát het helemaal niet om, wat hij doet neigt naar sadisme en dat haal je niet uit een mens door hem een boekje in handen te houden Hij weet dondersgoed dat het fout is.

Ik denk niet dat hij dat dondersgoed weet. Hij is ook een produkt van opvoeding.

Anne

Dat is ábsoluut geen excuus, produkt van de opvoeding. Ik heb zelf ook een ***jeugd gehad dus met dat soort opmerkingen moet je bij mij dus ECHT NIET aankomen. Ik houd er verder over op, kan net zo goed tegen een muur praten, maarja, dat wist ik van te voren. Ik heb meedelijden met Pino dat hij zulke baasjes (ja, alletwee) heeft getroffen.

Iemand waar ik al 17 jaar heel goed bevriend mee was heeft eens zo staan schreeuwen tegen mijn hond dat die van angst zijn plas heeft laten lopen.
Vervolgens wilde hij ook nog eens mijn hond (die was toen 5 maanden oud) aan zijn nekvel beetpakken en hem met zijn bek door de zeik halen. Hij vond dat ie dat recht wel had omdat wij bij hem op visite waren.

Nog voor hij mijn hond kon pakken ben ik ertussen gekomen, heb mijn hond onder mijn arm genomen en vertrokken. Dit is niet hoe mensen mijn dieren behandelen en deze vriendschap is dus definitief voorbij.

Carly ik hoop dat het allemaal nog goed gaat komen met Pino, maar ben bang dat er al een hoop schade is aangebracht.
Door bovenstaand voorval heeft Buck ook schade opgelopen en kroop zelfs achter mijn benen als er maar een man in tegengestelde richting ons tegemoet kwam op de stoep.

Gelukkig is dat nu wel over, maar het had nooit mogen gebeuren.

Carly, je hebt heel wat moeten doorstaan. Ik vind dat je het heel goed hebt gedaan. Wat jij hier vertelt is jouw verhaal, ook ik vind het moedig dat je dit alles hebt verteld in de hoop op verbetering.

Zo te horen is het gesprek goed verlopen en heb je Eric toch wel je punt duidelijk kunnen maken. Als hij zich hier vanaf nu strikt aan houdt, kan het toch nog wel goedkomen. En jij bent er in elk geval bij om toezicht te houden.

Verder blijf ik me verbazen over het schijnbare genoegen waarmee sommigen zich in Eric blijven vastbijten om hem als mens totaal af te kraken. Natuurlijk is het allemaal niet zo zwart-wit en ben ik ervan overtuigd dat Eric verder ook veel goede en leuke eigenschappen heeft.

Ik vergelijk het hiermee: ik heb een hekel aan vissers. Ja echt waar, mensen die zuiver voor hun plezier vissen gaan zitten kwellen en stress laten ondergaan (al gooien ze ze terug), dat zijn voor mij een soort duivels. Maar soms loop ik langs zo'n visser en blijkt zo'n man ineens hartstikke leuk en lief tegen mijn hondjes. Dat brengt mij dus in verwarring en doet mij weer even beseffen dat het ook mensen zijn, mét hun leuke en minder leuke kanten...

Helaas zijn veel dierenkwellingen maatschappelijk geaccepteerd. Wie die hier zo fel van leer trekt heeft geen bloed aan z'n handen door het eten van vlees van dieren die hun hele leven hebben moeten lijden? Of heeft een man die zich daaraan schuldig maakt?

Maar eerst en vooral: iemand die zich op drijfzand bevindt, steek je de hand toe! En die duw je niet verder het slijk in. Al zou die persoon honden in betonnen hokken houden en om hulp vragen om zijn gedrag te veranderen! Waar het om gaat is dat men openstaat voor verandering en het dan geen enkele zin heeft te blijven doorgaan over eerder veroorzaakt leed!

Tja, nu ga ik vrij ver, maar ik doe dit puur als tegenhanger voor veel van de reacties op dit topic. Liever had ik me hier helemaal niet mee bemoeid, maar met genoegen het advies gelezen dat Carly in de eerste plaats had verdiend

Carly schreef:Reken maar dat hij zich er aan houdt ... waarom ik daar zo zeker van ben is een privékwestie en vermeld ik dus niet op het forum ... maar hij gaat zich eraan houden.

De eerste stap is gezet Carly, en dat is echt héél goed
Kan me voorstellen dat het nie makkelijk voor je was.

Anna Penta ik ben het helemaal met je eens En Carly doorgaan zo,ook al zal het weleens moeilijk zijn

Carly schreef:
Maar goed ... ik heb met Eric gepraat en eigenlijk verliep het gesprek heel goed. Heb me als de 'roedelleider' opgesteld ... iets wat ik niet vaak doe maar als ik het doe weet Eric dat het menens is.
Goed ... ik heb Eric flink duidelijk gemaakt dat Pino MIJN hond is en IK bepaal wat wel en niet door de beugel kan en dat Eric zijn gedrag totaal om moet gooien voor wat Pino betreft. Ik heb met Eric afgesproken dat hij Pino niet meer straft ... geen boze stem meer, niet meer in z'n nek grijpen, zichzelf niet grootmaken, niet boos aankijken, helemaal niets meer. Als Pino dan iets fout doet dan pakt hij maar een speeltje ofzo om Pino af te leiden maar dat hij niet meer mag straffen.
Vervolgens uitgelegd dat we voorlopig Pino eerst een paar minuten negeren als Eric thuiskomt en dat Eric daarna iets superlekkers aan Pino geeft (stukje kaas, stukje worst, koekje, staafje of iets dergelijks).
Ook dat Eric mij tijdens zijn zomervakantie goed observeert ... kijkt naar hoe ik met Pino omga, hoe ik Pino corrigeer, hoe ik met Pino train, hoeveel energie ik in Pino steek en hoe ik ervoor zorg dat Pino altijd blij is om me te zien en om bij me te zijn.
Na de vakantie gaat Eric dus ook ABC met Pino doen. Ik hou me wat dat betreft op de achtergrond en kijk alleen ... in het begin van een afstand maar later zal ik langs de zijlijn staan. Het is geen optie om samen te trainen met Pino, vandaar dat we dit zo doen.

Ik zal het vast en zeker allemaal niet op en top hebben verwoord ... maar dat merk ik dan vanzelf weer.

Dit ziet er goed uit ! Knap van je dat je het zo aangekaart hebt !

En nu volhouden, hè ! Achter en voor je pup gaan staan, dus hem echt beschermen en Eric helpen om te leren hoe je wel met honden om moet gaan.

Ik hoop echt dat het jullie lukt, en dat Pino over de slechte start heen te tillen is.
Succes !

Anna Penta schreef:Carly, je hebt heel wat moeten doorstaan. Ik vind dat je het heel goed hebt gedaan. Wat jij hier vertelt is jouw verhaal, ook ik vind het moedig dat je dit alles hebt verteld in de hoop op verbetering.

Zo te horen is het gesprek goed verlopen en heb je Eric toch wel je punt duidelijk kunnen maken. Als hij zich hier vanaf nu strikt aan houdt, kan het toch nog wel goedkomen. En jij bent er in elk geval bij om toezicht te houden.

Verder blijf ik me verbazen over het schijnbare genoegen waarmee sommigen zich in Eric blijven vastbijten om hem als mens totaal af te kraken. Natuurlijk is het allemaal niet zo zwart-wit en ben ik ervan overtuigd dat Eric verder ook veel goede en leuke eigenschappen heeft.

Ik vergelijk het hiermee: ik heb een hekel aan vissers. Ja echt waar, mensen die zuiver voor hun plezier vissen gaan zitten kwellen en stress laten ondergaan (al gooien ze ze terug), dat zijn voor mij een soort duivels. Maar soms loop ik langs zo'n visser en blijkt zo'n man ineens hartstikke leuk en lief tegen mijn hondjes. Dat brengt mij dus in verwarring en doet mij weer even beseffen dat het ook mensen zijn, mét hun leuke en minder leuke kanten...

Helaas zijn veel dierenkwellingen maatschappelijk geaccepteerd. Wie die hier zo fel van leer trekt heeft geen bloed aan z'n handen door het eten van vlees van dieren die hun hele leven hebben moeten lijden? Of heeft een man die zich daaraan schuldig maakt?

Maar eerst en vooral: iemand die zich op drijfzand bevindt, steek je de hand toe! En die duw je niet verder het slijk in. Al zou die persoon honden in betonnen hokken houden en om hulp vragen om zijn gedrag te veranderen! Waar het om gaat is dat men openstaat voor verandering en het dan geen enkele zin heeft te blijven doorgaan over eerder veroorzaakt leed!

Tja, nu ga ik vrij ver, maar ik doe dit puur als tegenhanger voor veel van de reacties op dit topic. Liever had ik me hier helemaal niet mee bemoeid, maar met genoegen het advies gelezen dat Carly in de eerste plaats had verdiend

Hier sta ik voor 200 % achter

Marie-Josée schreef:

Anna Penta schreef:Carly, je hebt heel wat moeten doorstaan. Ik vind dat je het heel goed hebt gedaan. Wat jij hier vertelt is jouw verhaal, ook ik vind het moedig dat je dit alles hebt verteld in de hoop op verbetering.

Zo te horen is het gesprek goed verlopen en heb je Eric toch wel je punt duidelijk kunnen maken. Als hij zich hier vanaf nu strikt aan houdt, kan het toch nog wel goedkomen. En jij bent er in elk geval bij om toezicht te houden.

Verder blijf ik me verbazen over het schijnbare genoegen waarmee sommigen zich in Eric blijven vastbijten om hem als mens totaal af te kraken. Natuurlijk is het allemaal niet zo zwart-wit en ben ik ervan overtuigd dat Eric verder ook veel goede en leuke eigenschappen heeft.

Ik vergelijk het hiermee: ik heb een hekel aan vissers. Ja echt waar, mensen die zuiver voor hun plezier vissen gaan zitten kwellen en stress laten ondergaan (al gooien ze ze terug), dat zijn voor mij een soort duivels. Maar soms loop ik langs zo'n visser en blijkt zo'n man ineens hartstikke leuk en lief tegen mijn hondjes. Dat brengt mij dus in verwarring en doet mij weer even beseffen dat het ook mensen zijn, mét hun leuke en minder leuke kanten...

Helaas zijn veel dierenkwellingen maatschappelijk geaccepteerd. Wie die hier zo fel van leer trekt heeft geen bloed aan z'n handen door het eten van vlees van dieren die hun hele leven hebben moeten lijden? Of heeft een man die zich daaraan schuldig maakt?

Maar eerst en vooral: iemand die zich op drijfzand bevindt, steek je de hand toe! En die duw je niet verder het slijk in. Al zou die persoon honden in betonnen hokken houden en om hulp vragen om zijn gedrag te veranderen! Waar het om gaat is dat men openstaat voor verandering en het dan geen enkele zin heeft te blijven doorgaan over eerder veroorzaakt leed!

Tja, nu ga ik vrij ver, maar ik doe dit puur als tegenhanger voor veel van de reacties op dit topic. Liever had ik me hier helemaal niet mee bemoeid, maar met genoegen het advies gelezen dat Carly in de eerste plaats had verdiend

Hier sta ik voor 200 % achter

haha, ik ook, die Anna Penta bespaart me een hoop type werk

Ik niet.
Deze hond moet nl weg daar, en dat gebeurd hoe dan ook nu nog niet Dus het heeft geen enkele zin want deze pup in de angstfase heeft allang door hoe de vork in de steel zit met mannen, hoe onveilig en onbetrouwbaar mensen kunnen zijn en hoe weinig rust en liefde er voor hem is in deze roedel. Hij plast uit doodsangsten voor de eigen roedel, woont permanent met die man en zal dus steeds dieper zinken als hij daar niet weg gaat. Maar dat gebeurd niet want ze houden van hem.

Dan is het nutteloos. Eric zal hoe dan ook een keer terugvallen want van een gesprek wordt je geen ander mens en als je op een morgen met een ochtendhumeur de hond aan de tafel ziet knabbelen roep je niet eerst je vriendin uit bed. Nog een keer straf nadat je eerst 2-3 dagen vol hebt gehouden de hond wel lief te behandelen en het leed is niet meer te overzien. Nu ben je naast veel te hard ook nog totaal onberekenbaar geworden voor de pup en dat is net de zet die hij nodig heeft om alle vertrouwen in mensen te verliezen.

Mijn bescheiden mening is die hond weg te doen en hem daardoor te leren dat er maar 1 heel agressieve baas was en dat de rest van de wereld leuk is. Als de hond eenmaal generaliseerd kan je waarschijnlijk over ene paar maanden een enkeltje dierenarts maken omdat de hond niet meer te handhaven is met al zijn angsten voor mannen/mensen. Een volwassen hond plassend op zijn rug geeft een vrij grote kans op een noodweeragressie die zeer hard kan zijn. Wat zal Eric doen als de golden zijn hele hand open trekt? Negeren? Of wordt Pino dan ingeslapen onder het mom van een rage syndroom of andere onzin?

Persoonlijk denk ik dat Carly wel zoveel inzicht heeft dat ze de stap om Pino te herplaatsen zal zetten zodra duidelijk wordt dat Eric zich niet aan de gemaakte afspraken kan of wil houden. En anders heeft dit topic haar daar wel op gewezen

Maar een kans verdient ze zeker.

MARC_S schreef:Ik niet.
Deze hond moet nl weg daar, en dat gebeurd hoe dan ook nu nog niet Dus het heeft geen enkele zin want deze pup in de angstfase heeft allang door hoe de vork in de steel zit met mannen, hoe onveilig en onbetrouwbaar mensen kunnen zijn en hoe weinig rust en liefde er voor hem is in deze roedel. Hij plast uit doodsangsten voor de eigen roedel, woont permanent met die man en zal dus steeds dieper zinken als hij daar niet weg gaat. Maar dat gebeurd niet want ze houden van hem.

De hond gaat daar niet weg in dit stadium, dus, hoezeer je waarschijnlijk uiteindelijk gelijk zult krijgen, je post is water naar de zee dragen.

Hoeveel honden denk je dat er op deze manier verkloot worden. Ik heb het vroeger in de zestiger jaren bij buren van ons gezien. Hoevaak mijn moeder en ik niet heb proberen te praten dat wil je niet weten. Het heeft uiteindelijk erin geresulteerd dat mijn ouders niets meer met de buren te maken wilden hebben. Gelukkig werd de hond nooit zindelijk, moest hij daarom weg en was er een liefhebber waarbij de hond nog een heel goed leven heeft gehad en nooit meer in huis heeft geplast.

Anne

starfleet schreef:

MARC_S schreef:Ik niet.
Deze hond moet nl weg daar, en dat gebeurd hoe dan ook nu nog niet Dus het heeft geen enkele zin want deze pup in de angstfase heeft allang door hoe de vork in de steel zit met mannen, hoe onveilig en onbetrouwbaar mensen kunnen zijn en hoe weinig rust en liefde er voor hem is in deze roedel. Hij plast uit doodsangsten voor de eigen roedel, woont permanent met die man en zal dus steeds dieper zinken als hij daar niet weg gaat. Maar dat gebeurd niet want ze houden van hem.

De hond gaat daar niet weg in dit stadium, dus, hoezeer je waarschijnlijk uiteindelijk gelijk zult krijgen, je post is water naar de zee dragen.

Hoeveel honden denk je dat er op deze manier verkloot worden. Ik heb het vroeger in de zestiger jaren bij buren van ons gezien. Hoevaak mijn moeder en ik niet heb proberen te praten dat wil je niet weten. Het heeft uiteindelijk erin geresulteerd dat mijn ouders niets meer met de buren te maken wilden hebben. Gelukkig werd de hond nooit zindelijk, moest hij daarom weg en was er een liefhebber waarbij de hond nog een heel goed leven heeft gehad en nooit meer in huis heeft geplast.

Anne

Het advies om Pino dan maar in deze situatie te laten blijven is net zo hard water naar de zee dragen en heeft Marc wat mij betreft groot gelijk. Afwachten op iets wat toch gaat gebeuren vind ik beroerder, terwijl je het zelf voor had kunnen zijn. Maar de pest is dat deze Carly zo ontzettend veel om dat diertje geeft, zij WIL en DOET het goed. Daar ben ik van overtuigd.

MARC_S schreef:Ik niet.
Deze hond moet nl weg daar, en dat gebeurd hoe dan ook nu nog niet Dus het heeft geen enkele zin want deze pup in de angstfase heeft allang door hoe de vork in de steel zit met mannen, hoe onveilig en onbetrouwbaar mensen kunnen zijn en hoe weinig rust en liefde er voor hem is in deze roedel. Hij plast uit doodsangsten voor de eigen roedel, woont permanent met die man en zal dus steeds dieper zinken als hij daar niet weg gaat. Maar dat gebeurd niet want ze houden van hem.

Dan is het nutteloos. Eric zal hoe dan ook een keer terugvallen want van een gesprek wordt je geen ander mens en als je op een morgen met een ochtendhumeur de hond aan de tafel ziet knabbelen roep je niet eerst je vriendin uit bed. Nog een keer straf nadat je eerst 2-3 dagen vol hebt gehouden de hond wel lief te behandelen en het leed is niet meer te overzien. Nu ben je naast veel te hard ook nog totaal onberekenbaar geworden voor de pup en dat is net de zet die hij nodig heeft om alle vertrouwen in mensen te verliezen.

Mijn bescheiden mening is die hond weg te doen en hem daardoor te leren dat er maar 1 heel agressieve baas was en dat de rest van de wereld leuk is. Als de hond eenmaal generaliseerd kan je waarschijnlijk over ene paar maanden een enkeltje dierenarts maken omdat de hond niet meer te handhaven is met al zijn angsten voor mannen/mensen. Een volwassen hond plassend op zijn rug geeft een vrij grote kans op een noodweeragressie die zeer hard kan zijn. Wat zal Eric doen als de golden zijn hele hand open trekt? Negeren? Of wordt Pino dan ingeslapen onder het mom van een rage syndroom of andere onzin?

Het is dus de bedoeling dat Erik het vanaf nu wél goed gaat doen, en Carly gaat daar op letten..

Een terugval is absoluut niet de bedoeling, dan heb je gelijk hoor dat de baas dan onberekenbaar is, hoewel ik het idee heb dat hij dat eigenlijk al is voor de hond..
Hij werd gestraft voor dingen waarvan hij helemaal niet wist dat ze fout waren (in huis plassen als hij een half uur vtv uit was geweest bv).
Daar snapt die hond niks van, dus begrijpt ook niet waarom hij gestraft wordt, Erik ís dus al onberekenbaar..

Of je hem nu bij een betrouwbaar baasje plaatst, of Erik betrouwbaar gaat worden, die hond heeft gewoon een prettige, veilige omgeving nodig, en als dat vanaf nu zo is bij Carly en Erik, kan hij daar net zo goed opbloeien als bij een ander gezin..

Als dit nou niet het geval is, dan zullen ze toch een ander plekje voor Pino moeten zoeken waar hij wel veilig is..