Het HondenForum

Wil de hond schreef:Een JR van 4,5 maanden die alle kanten opknalt zonder zich iets aan te trekken van stevige korrekties is m.i. hard op weg om een moeilijke hond te worden, sterker nog, hij is het al.

Dat hun bazen om de één of andere reden op de één of andere manier te kort zijn geschoten is een veronderstelling.

Maar zelfs al zou dit zo zijn dan kun je het ze nog niet kwalijk nemen dat zij hun hond in rap tempo op de rails willen krijgen. Zelfs niet als daar korrekties bij nodig zijn die de hond ogenschijlijk helemaal niet raken.

Maar goed, we verschillen hierover duidelijk van mening, dat zal altijd zo blijven en dat geeft ook niks.

Een hond, zeker een jonge hond, zal bijna altijd zich conformeren aan de stemming van de ranghoogste. Een drukke hond zal met kalmte, rust en duidelijkheid verderkomen dan door salto's maken een lijntje waar hij alleen maar gefuckter van wordt. Je moet toch met me eens zijn Wil, dat je gewoon een slechte trainer bent als het enige wat je kan harder corrigeren is? Als een pup niet reageert op een correctie kijk je toch hoe je hem anders kan bereiken?
(even los van het feit dat je dat eerst had moeten doen, maar a la.. )

Misschien heb ik het niet goed verwoord.

Een hond die alle kanten opknalt betekent: Een hond die op zijn gemak alle kanten opschiet om zijn ding te gaan doen, zelfs als er gepoogd wordt hem te korrigeren voor dit gedrag.

Een slechte trainer is in mijn ogen ook iemand die niet in staat is een JR van 4,5 maand te korrigeren of het bij een eerste poging daartoe al gelijk opgeeft en wat anders gaat proberen.

Er zijn nu eenmaal hele stugge hondekes. Die overigens in alle rust gekorrigeerd kunnen worden. Zonder overspannen toestanden.

Wil de hond schreef:Misschien heb ik het niet goed verwoord.

Een hond die alle kanten opknalt betekent: Een hond die op zijn gemak alle kanten opschiet om zijn ding te gaan doen, zelfs als er gepoogd wordt hem te korrigeren voor dit gedrag.

Een slechte trainer is in mijn ogen ook iemand die niet in staat is een JR van 4,5 maand te korrigeren of het bij een eerste poging daartoe al gelijk opgeeft en wat anders gaat proberen.

Er zijn nu eenmaal hele stugge hondekes. Die overigens in alle rust gekorrigeerd kunnen worden. Zonder overspannen toestanden.

Wat is je motivatie om een jackrusselpup, caviaformaat te willen corrigeren? Ik durf te wedden dat dat hondje met iets echt lekkers of een balletje compleet op je gefocust kan zijn.
Je hebt een dier toch omdat je hem lief hebt? Wat is godesnaam maakt dan dat je er genoegen in schept zo'n uk te laten slingeren aan een lijn?
Echt Wil, ik snap het niet!!
Je kan op duizend en eén manieren aandacht vragen van een pupje. Waarom de keuze voor salto's?

Mark-fryslan schreef:

Wil de hond schreef:Wat tegenstanders van korrigeren steeds maar weer uit het oog verliezen is dat ook honden die gekorrigeerd worden beloond worden, zoveel als mogelijk. Er is geen zinnig mens die alleen maar op basis van korrekties een hond iets bij kan brengen.

Wat versta je eigenlijk onder een correctie? Is dat "NEE!" roepen? Is dat een ruk aan de riem? Kun je uitleggen hoe je dan precies een correctie uitvoert? Daar ben ik wel nieuwsgiering naar. Want mischien zijn het wel hele normale dingen die ik zelf ook gebruik.

Ik gebruik dus mijn stem om aan te geven dat mijn hond de mist in dreigt te gaan. Roep "NEE!" als ze echt fout bezig is. Ik trek haar alleen mee als ze blijft staan snuffen en doet alsof ze doof is (geen plotselinge ruk, voer langzaam de druk op).

Tja, en een korrectie geef ik wel als ze een koekje van een klein kind af pakt ofzo. Dan grijp ik haar in haar nek vel terwijl ik "NEE!"roep. Meestal kan ik het prima voorkomen door haar vroegtijdig af te remmen met mijn stem. "Malou wat zijn we van plan?" beetje dreigend uitspreken en mijn hond snapt prima dat ik haar door heb.

Verder probeer ik het positief te houden.

Groetjes mark

Ik geloof niet dat ik het zoveel 'ruiger' maak als jij. Alleen heb ik Bram twee dagen wel een rukje gegeven als hij weer eens in de lijn hing. Zo'n plotseling rukje doe ik niet als hij snuffelt ofzo. Hij mag van mij snuffelen en als ik 'kom maar' zeg komt hij keurig mee. Zou hij dat niet doen, dan zou ik zachtjes trekken, dus eigenlijk wat jij ook doet.

Het probleem was bij mij echt alleen het trekken en dat heeft hij nu afgeleerd. Brammetje vliegt dus niet alle kanten op tijdens de les. Hij wordt ontzettend veel beloond door m'n stem en krijgt ook regelmatig een knuffel omdat ik zo trots op hem ben. We hebben woensdag een ontzettend leuke les gehad.

De trainer besteedt ook veel aandacht aan belonen overigens. Ik las nog ergens dat jullie daar niks over lezen.

Sunnybunny schreef:En dat kan dus ook heel goed zonder snoep en koek Ik heb liever dat mijn honden blij en enthousiast zijn omdat dat ik dat ben en ze dat dus belangrijk vinden dat dat ze de hele dag kwijlend achter me aan lopen in de hoop op een hapje.

hhmmm, weer iemand met een verknipt beeld van belonen met voer.
Als jou honden de hele dag kwijlend achter je aan lopen omdat je met voer beloond doe je toch echt iets heeel fout.

Wil de hond schreef:
Hoe lang denken jullie eigenlijk dat een hond er over doet om te leren wat Zit betekent?

Volgens mij snappen de meesten dat in minder als 10 minuten. Dat ze dan nog niet helemaal weten dat het ook de bedoeling is dat ze dat snel doen en ook blijven zitten leg je ze snel uit door ze te korrigeren als ze de fout in gaan. En daar reageren ze heel normaal op.

In 10 minuten een zit op commando aanleren die in elke situatie wordt uitgevoerd is onmogelijk. In een prikkelarme omgeving kun je ze binnen 10 minuten best een hoop aanleren, maar ga dan niet verwachten dat dit in een prikkelrijke omgeving op hetzelfde niveau wordt uitgevoerd, of zelfs maar uitgevoerd wordt. Stapsgewijze opbouw is het sleutelwoord. En dat dus niet alleen in de oefening, maar ook in de situatie waarin de oefening wordt uitgevoerd.

Bijna iedereen hier geeft aan alleen te corrigeren als de hond de oefening kent, maar deze niet uitvoert. Een hond kent een oefening pas als die ten alle tijden, met welke afleidende prikkels dan ook, perfect uitgevoerd wordt. En dat duurt dus langer dan 10 minuten of een week. Dus de meeste corrigeren hun honden, met het excuus dat de hond de oefening toch kent, maar dit niet het geval is. De hond kent de oefening in een bepaalde omgeving of bij een beperkte mate van prikkels, maar hij kent de oefening niet 100%.

zepenko schreef:

Wil de hond schreef:
Hoe lang denken jullie eigenlijk dat een hond er over doet om te leren wat Zit betekent?

Volgens mij snappen de meesten dat in minder als 10 minuten. Dat ze dan nog niet helemaal weten dat het ook de bedoeling is dat ze dat snel doen en ook blijven zitten leg je ze snel uit door ze te korrigeren als ze de fout in gaan. En daar reageren ze heel normaal op.

In 10 minuten een zit op commando aanleren die in elke situatie wordt uitgevoerd is onmogelijk. In een prikkelarme omgeving kun je ze binnen 10 minuten best een hoop aanleren, maar ga dan niet verwachten dat dit in een prikkelrijke omgeving op hetzelfde niveau wordt uitgevoerd, of zelfs maar uitgevoerd wordt. Stapsgewijze opbouw is het sleutelwoord. En dat dus niet alleen in de oefening, maar ook in de situatie waarin de oefening wordt uitgevoerd.

Bijna iedereen hier geeft aan alleen te corrigeren als de hond de oefening kent, maar deze niet uitvoert. Een hond kent een oefening pas als die ten alle tijden, met welke afleidende prikkels dan ook, perfect uitgevoerd wordt. En dat duurt dus langer dan 10 minuten of een week. Dus de meeste corrigeren hun honden, met het excuus dat de hond de oefening toch kent, maar dit niet het geval is. De hond kent de oefening in een bepaalde omgeving of bij een beperkte mate van prikkels, maar hij kent de oefening niet 100%.

Ja, en zo is jouw cirkeltje weer rond en corrigeert iemand altijd per defenitie onterecht.

Maar je maakt mij niet wijs dat je een hond daadwerkelijk van a tot z kunt opvoeden en trainen, zonder positief te straffen ( corrigeren ) op enig moment.

zepenko schreef:

Wil de hond schreef:
Hoe lang denken jullie eigenlijk dat een hond er over doet om te leren wat Zit betekent?

Volgens mij snappen de meesten dat in minder als 10 minuten. Dat ze dan nog niet helemaal weten dat het ook de bedoeling is dat ze dat snel doen en ook blijven zitten leg je ze snel uit door ze te korrigeren als ze de fout in gaan. En daar reageren ze heel normaal op.

In 10 minuten een zit op commando aanleren die in elke situatie wordt uitgevoerd is onmogelijk. In een prikkelarme omgeving kun je ze binnen 10 minuten best een hoop aanleren, maar ga dan niet verwachten dat dit in een prikkelrijke omgeving op hetzelfde niveau wordt uitgevoerd, of zelfs maar uitgevoerd wordt. Stapsgewijze opbouw is het sleutelwoord. En dat dus niet alleen in de oefening, maar ook in de situatie waarin de oefening wordt uitgevoerd.

Bijna iedereen hier geeft aan alleen te corrigeren als de hond de oefening kent, maar deze niet uitvoert. Een hond kent een oefening pas als die ten alle tijden, met welke afleidende prikkels dan ook, perfect uitgevoerd wordt. En dat duurt dus langer dan 10 minuten of een week. Dus de meeste corrigeren hun honden, met het excuus dat de hond de oefening toch kent, maar dit niet het geval is. De hond kent de oefening in een bepaalde omgeving of bij een beperkte mate van prikkels, maar hij kent de oefening niet 100%.

Tegen sommige prikkels moet je opconcureren. Dan heb je het niet over het niet snappen van je commando, maar over geen zin hebben omdat iets anders leuker is.
Als ik roep en er staat er eén een muis te hypnotiseren kan ik soms de pot op en dan zet ik dus druk. Ze beheersen precies het commando, maar maken daarin ook hun keuze's..ik help ze soms een handje met kiezen en dat moet ook. Van sommige prikkels kan je alleen winnen met enige druk.

Vandaag mijn eerste correctie uitgedeeld:

Ik ben echt voorstander van positieve training. Maar vanmorgen heb ik toch maar naar een correctie gegrepen. Malou (leonberger teefje van 5 jaar) valt uit naar andere honden vlak bij huis. Ook jaagt ze op katten en konijnen. Het gedrag wordt steeds heftiger en ik kloot er al een paar maanden mee.

Ik probeer haar met aandachtsoefeningen voorbij lastige punten te krijgen. Vanmorgen kwamen we terug van een wandeling en ik zag dat de hond van de buren (3 huizen verder op ongeveer 40 meter afstand). Netjes op af lag voor het huis. Ik heb de auto geparkeerd en was voorbereid op wat Malou ging doen.

Ik heb aandachtsoefeningen gedaan en haar steeds beloond. Kijk, touch enz. Steeds haar goede gedrag gemotiveerd. Ze is toch drie keer plotseling uitgevallen waarbij ze luid blaffend de aanval inzette. Ik ben stil gaan staan en heb me schrap gezet. Bij het strak komen van de lijn heb ik een extra ruk gegeven. De klap kwam dus goed door maar heb haar niet ondersteboven getrokken. Ik heb een lijn van 2,6m.

Ze snapte er niks van maar het blaffen stopte meteen en ze kwam wat verbaasd naar me toe. Ik deed of mijn neus bloede en was nog even vrolijk. En ben meteen weer over gegaan op de aandachts spelletjes met belonen. Het was meteen over met de praatjes. Ik hoop dat ze nu geleerd heeft dat het zo ongecontroleerd uitvallen echt geen zin meer heeft.

Ik heb het lang uitgesteld maar ben nu toch blij dat ik even een keer doorgepakt heb.

Nou ik zal wel een bak bagger over me heen krijgen. Maar ja ik wil het toch eerlijk vertellen.

Groetjes Mark

Mark-fryslan schreef:Vandaag mijn eerste correctie uitgedeeld:

Ik ben echt voorstander van positieve training. Maar vanmorgen heb ik toch maar naar een correctie gegrepen. Malou (leonberger teefje van 5 jaar) valt uit naar andere honden vlak bij huis. Ook jaagt ze op katten en konijnen. Het gedrag wordt steeds heftiger en ik kloot er al een paar maanden mee.

Ik probeer haar met aandachtsoefeningen voorbij lastige punten te krijgen. Vanmorgen kwamen we terug van een wandeling en ik zag dat de hond van de buren (3 huizen verder op ongeveer 40 meter afstand). Netjes op af lag voor het huis. Ik heb de auto geparkeerd en was voorbereid op wat Malou ging doen.

Ik heb aandachtsoefeningen gedaan en haar steeds beloond. Kijk, touch enz. Steeds haar goede gedrag gemotiveerd. Ze is toch drie keer plotseling uitgevallen waarbij ze luid blaffend de aanval inzette. Ik ben stil gaan staan en heb me schrap gezet. Bij het strak komen van de lijn heb ik een extra ruk gegeven. De klap kwam dus goed door maar heb haar niet ondersteboven getrokken. Ik heb een lijn van 2,6m.

Ze snapte er niks van maar het blaffen stopte meteen en ze kwam wat verbaasd naar me toe. Ik deed of mijn neus bloede en was nog even vrolijk. En ben meteen weer over gegaan op de aandachts spelletjes met belonen. Het was meteen over met de praatjes. Ik hoop dat ze nu geleerd heeft dat het zo ongecontroleerd uitvallen echt geen zin meer heeft.

Ik heb het lang uitgesteld maar ben nu toch blij dat ik even een keer doorgepakt heb.

Nou ik zal wel een bak bagger over me heen krijgen. Maar ja ik wil het toch eerlijk vertellen.

Groetjes Mark

Je timing is wel bijzonder gezien dit topic!

zepenko schreef:

Wil de hond schreef:
Hoe lang denken jullie eigenlijk dat een hond er over doet om te leren wat Zit betekent?

Volgens mij snappen de meesten dat in minder als 10 minuten. Dat ze dan nog niet helemaal weten dat het ook de bedoeling is dat ze dat snel doen en ook blijven zitten leg je ze snel uit door ze te korrigeren als ze de fout in gaan. En daar reageren ze heel normaal op.

In 10 minuten een zit op commando aanleren die in elke situatie wordt uitgevoerd is onmogelijk. In een prikkelarme omgeving kun je ze binnen 10 minuten best een hoop aanleren, maar ga dan niet verwachten dat dit in een prikkelrijke omgeving op hetzelfde niveau wordt uitgevoerd, of zelfs maar uitgevoerd wordt. Stapsgewijze opbouw is het sleutelwoord. En dat dus niet alleen in de oefening, maar ook in de situatie waarin de oefening wordt uitgevoerd.

Sjongejonge,

Jij had dolfijnentrainer kunnen worden. Lekker op je dooie gemakkie een dier een kunstje tot in de perfektie indresseren.

Bijna iedereen hier geeft aan alleen te corrigeren als de hond de oefening kent, maar deze niet uitvoert. Een hond kent een oefening pas als die ten alle tijden, met welke afleidende prikkels dan ook, perfect uitgevoerd wordt. En dat duurt dus langer dan 10 minuten of een week. Dus de meeste corrigeren hun honden, met het excuus dat de hond de oefening toch kent, maar dit niet het geval is. De hond kent de oefening in een bepaalde omgeving of bij een beperkte mate van prikkels, maar hij kent de oefening niet 100%.

Als een hond weet wat ik van hem verwacht mag hij van mij beginnen met begrijpen dat hij het altijd moet doen. Stap voor stap opbouwen, aan de hond aangepast. Maar wel met een redelijke druk erop. De honden die ik train hebben binnen heel korte termijn prima door hoe het gehoorzaam-verhaaltje in elkaar steekt.

Mark-fryslan schreef: Nou ik zal wel een bak bagger over me heen krijgen. Maar ja ik wil het toch eerlijk vertellen.

Groetjes Mark

Tsja, persoonlijk zou ik zo'n correctie alleen overwegen als de hond een tuig om heeft, vanwege de krachten die er op deze manier op de nek komen te staan.

Als ik zoiets zie aankomen, dat klik ik de flexi vast, ga licht sturen met de lijn, en geef commando's, b.v. oversteken. Dan voel ik vaak even druk om toch te gaan, dan stuur ik desnoods nog wat duidelijker. Met Luna gaat dat nu heel goed.

Maar goed, ik ben van de school, zoveel mogelijk voorkomen en zo goed mogelijk sturen, zonder illusie dat het uitvalgedrag volledig zal verdwijnen.

Overigens herken ik wel iets in je motivatie opeens naar een forse correctie te grijpen, terwijl je het eigenlijk liever op een positieve manier zou willen doen. Het is de frustratie dat al je inspanningen en het eindeloze geduld het netjes te doen niet het beloofde resultaat geven. Denk ik dan.

Wil de hond schreef: Jij had dolfijnentrainer kunnen worden. Lekker op je dooie gemakkie een dier een kunstje tot in de perfektie indresseren.

Dolfijntjes zijn leueueueueueeuk!!!!

Inge O schreef:

Zoie schreef: Overigens herken ik wel iets in je motivatie opeens naar een forse correctie te grijpen, terwijl je het eigenlijk liever op een positieve manier zou willen doen. Het is de frustratie dat al je inspanningen en het eindeloze geduld het netjes te doen niet het beloofde resultaat geven. Denk ik dan.

denk ik ook .
en het gekke is dat het juist niet zover komt bij iemand die vanaf de basis met consequente, aangepaste correcties (gevolgd door beloning) werkt.
dat lijkt dan het contradictorische : ik werk wél met correcties, en heb in zo'n situatie echt nog nooit een ruk aan de lijn gegeven en ook niet hoeven geven - zelfs ook nog de behoefte niet toe gevoeld. en echt niet omdat mijn honden als bange dooie dienders naast me zouden lopen, en al helemaal niet omdat het zo'n doetjes zijn .

Ja maar ik vind het zo vaag "aangepaste correcties"Wat is dat dan precies.

(ik bedoel het volgende niet naar jou Inge)
En ik denk als je correcties gebruikt dat het verstandig is om de boosheid er buiten te laten. Hoe moeilijk het ook is. Als je met voorbedachte rade correcties gebruikt is het een optie, voor mensen die dat willen denk ik.

Maar niet uit frustratie.

Zoie schreef: Overigens herken ik wel iets in je motivatie opeens naar een forse correctie te grijpen, terwijl je het eigenlijk liever op een positieve manier zou willen doen. Het is de frustratie dat al je inspanningen en het eindeloze geduld het netjes te doen niet het beloofde resultaat geven. Denk ik dan.

Nee hoor ik ben geen moment boos geweest. Dacht dat dat wel duidelijk was. Verkeerde interpretatie. Heb er lang over nagedacht hoe ik dit probleem het best kon oplossen. Ik ben niet over een nacht ijs gegaan en heb overleg gehad met mijn trainster die ook gedragstherapeute is.

Het kwam ook zo mooi uit omdat ik de reactie van mijn hond zo mooi aan zag komen. Ik was er dus helemaal klaar voor. Het geven van de ruk was nodig omdat ze de klap van het strakspannen al zovaak heeft meegemaakt dat ze daar ongevoelig voor is.

Verder blijf ik bij de positieve training. Dus dat het uit frustratie is voortgekomen moet ik echt met kracht ontkennen. Het was frustrerend en daarom deed ik niks. Nu ik wel weet hoe ik moet handelen geeft dat veel meer rust en zekerheid.

Verder verwacht ik niet van alle kanten begrip hoor. Maar ik wil wel eerlijk zijn over hoe ik over correcties in het algemeen ben gaan denken. In de Ethologie worden ze niet voor niks beiden behandeld. Dus waarom zou je je altijd beperken tot een methode? Verder ben ik vrij holistisch van instelling. Ik probeer tunnel visie te vermijden. Maar goed dat zal mij ook wel eens mislukken.



Groetjes mark

uit het jiutjitsu ken ik een techniek, het stootblok, waarbij je iemand die in volle vaart op je af komt rennen, plotseling stopt met een heel klein tegenstootje op de borstkast. Zo iemand krijgt een rotklap te verwerken. Met valbreken doe je precies het omgekeerde, door een klap in de valrichting te geven, breek je je val.

door nu in tegenovergestelde richting nog eens extra rukje aan de riem te geven op het moment van het strak komen van de lijn, stel je je hond aan enorme krachten bloot. Hangt er maar van af of dat goed gaat, maar als je het mij vraagt is het zeer onverantwoord om zo te corrigeren en kan je hond er gemakkelijk ernstig nekletsel van oplopen. Weet niet of dat vaak gebeurt hoor, maar dat denk ik zo.

Zoie schreef:uit het jiutjitsu ken ik een techniek, het stootblok, waarbij je iemand die in volle vaart op je af komt rennen, plotseling stopt met een heel klein tegenstootje op de borstkast. Zo iemand krijgt een rotklap te verwerken. Met valbreken doe je precies het omgekeerde, door een klap in de valrichting te geven, breek je je val.

door nu in tegenovergestelde richting nog eens extra rukje aan de riem te geven op het moment van het strak komen van de lijn, stel je je hond aan enorme krachten bloot. Hangt er maar van af of dat goed gaat, maar als je het mij vraagt is het zeer onverantwoord om zo te corrigeren en kan je hond er gemakkelijk ernstig nekletsel van oplopen. Weet niet of dat vaak gebeurt hoor, maar dat denk ik zo.

Ken de technieken, heb zelf op judo gezeten. De kracht kwam meer aan het begin van de hals. Met een follow me was misschien wel gebeurd wat jij verteld. Dan heb je een hefboom effect op de hals.

Maar goed ik had niet veel keus vond ik zelf. Aandacht vragen is mooi en werkt zeker maar als je het soms niet krijgt zul je andere dingen moeten doen. Zodra je hond donders goed weet wat van hem verwacht wordt en hij domweg zijn eigen gang gaat dan zul je op moeten treden vind ik. Ze vloog andere honden aan en ze heeft een keer gegromd naar een moeder die hand in hand liep met een kind.

Ze zal het kind wel als hond hebben gezien maar dat dondert mij niet. Het was tijd om op te treden. De kans dat ze onder een auto komt omdat ze ergens ongecontroleerd achteraan vliegt (terwijl ik met de clicker en brokjes in mijn handen loop te smeken om aandacht) achtte ik groter dan de gevaren voor ernstig nekletsel.

Mijn fout is geweest dat ik te lang door ben gegaan met aandachtvragen en positief trainen. Daardoor heb ik haar geleerd dat ze me prima kan negeren als ze daar echt zin in heeft. Er waren immers geen consequenties, en die paar brokjes konden wel even wachten. De beloning van het jagen en waken was gewoon groter dan het voer of de aandacht van mij. Dat moest even bijgesteld worden. Maar goed de correctie is al gegeven. En zoals het er nu uitziet heeft het geholpen.

Groetjes Mark

Sandro schreef:

Sunnybunny schreef:En dat kan dus ook heel goed zonder snoep en koek Ik heb liever dat mijn honden blij en enthousiast zijn omdat dat ik dat ben en ze dat dus belangrijk vinden dat dat ze de hele dag kwijlend achter me aan lopen in de hoop op een hapje.

hhmmm, weer iemand met een verknipt beeld van belonen met voer.
Als jou honden de hele dag kwijlend achter je aan lopen omdat je met voer beloond doe je toch echt iets heeel fout.

Bij wijze van dus Ik ken ze al te goed hoor, de honden die idolaat opkijkend naar hun baasje terwijl ze een keurige "kom voor" uitvoeren voor: juist, een snoepje.....Nee, dank u. Ik hoef geen slijmende koekjeseters, ik wil gewoon een blije hond die zich niet bij alles afvraagt of ie wel of niet een koekje heeft verdiend

Ik blijf erbij dat positief en consequent trainen de manier is

mijn reu ( is 10 jr geleden) is nog op ouderwetse manier met correcties en slipketting getraind vond er dus al snel geen klap meer aan
en een Ridgeback is zowiezo al snel verveeld

Met de clicker begonnen bij volgende honden en dit werkt super motiverend blij hondje en heeft alle curcussen als beste af gesloten

Nu weet ik ook meer dan 15 jr geleden natuurlijk maar als ze je eenmaal als baas zien is de training stuk makkelijker en daar ontbreekt het vaak aan
Honden losgeslagen , bazen geven tig keer commando sja dan weet zo`n hond ook wel dat ze toch nog wel roepen voor hij hoeft te komen of geven op heel verkeerd moment correctie of commando leer eerst de basis regels en rangorde en dan puntjes op de i zetten een jonge hond is een peuter en net als kinder peuters leren ze snel maar zijn ook snel met wat anders bezig
nou heel verhaal
Is schrijvend natuurlijk moeilijk uit te leggen

Sunnybunny schreef:
Bij wijze van dus Ik ken ze al te goed hoor, de honden die idolaat opkijkend naar hun baasje terwijl ze een keurige "kom voor" uitvoeren voor: juist, een snoepje.....Nee, dank u. Ik hoef geen slijmende koekjeseters, ik wil gewoon een blije hond die zich niet bij alles afvraagt of ie wel of niet een koekje heeft verdiend

Je zit een hond enorm te vermenselijken nu

Anne

Mark-fryslan schreef:
Mijn fout is geweest dat ik te lang door ben gegaan met aandachtvragen en positief trainen. Daardoor heb ik haar geleerd dat ze me prima kan negeren als ze daar echt zin in heeft. Er waren immers geen consequenties, en die paar brokjes konden wel even wachten. De beloning van het jagen en waken was gewoon groter dan het voer of de aandacht van mij. Dat moest even bijgesteld worden. Maar goed de correctie is al gegeven. En zoals het er nu uitziet heeft het geholpen.

Groetjes Mark

Volgens mij was jij een van de grote tegenstanders op het feit dat ik na maanden positief proberen Bram niet meer te laten trekken aan de lijn, een correctie gaf. Of heb ik het fout?

Als het je eigen situatie betreft mag het dus wel, maar ik mag het niet. Dat vind ik wel wat vreemd.

Zoek stok! schreef:

Mark-fryslan schreef:
Mijn fout is geweest dat ik te lang door ben gegaan met aandachtvragen en positief trainen. Daardoor heb ik haar geleerd dat ze me prima kan negeren als ze daar echt zin in heeft. Er waren immers geen consequenties, en die paar brokjes konden wel even wachten. De beloning van het jagen en waken was gewoon groter dan het voer of de aandacht van mij. Dat moest even bijgesteld worden. Maar goed de correctie is al gegeven. En zoals het er nu uitziet heeft het geholpen.

Groetjes Mark

Volgens mij was jij een van de grote tegenstanders op het feit dat ik na maanden positief proberen Bram niet meer te laten trekken aan de lijn, een correctie gaf. Of heb ik het fout?

Als het je eigen situatie betreft mag het dus wel, maar ik mag het niet. Dat vind ik wel wat vreemd.

Wat ik vreemd vind, is dat je de je de louter positieve trainingsmethode propageert, en je eigen hond daarbij als voorbeeld geeft, en ondertussen al lang overleg hebt gehad met je trainster, om in een keer een snoeiharde correctie te geven, omdat het allemaal niet volgens wens ging.

Ergens klopt er iets niet voor mijn gevoel, maar goed, het zij zo.

Dat is wel een nadeel van deze website. Je kunt stellingen eindeloos blijven herhalen. Alle info raakt snel onderop. Nou ja niks aan te doen.

Nog even MIJN mening (hoeft dus niet die van jou te zijn):
Ik vind dat als je een hond iets nieuws aanleert je zeker geen correcties mag gebruiken. Dat vind ik niet eerlijk ten opzichte van de hond. De hond moet wel weten wat er van hem verwacht wordt. Een hond die niet luistert op een commando die hij allang kent maar gewoon denkt "dikke toeter" zul je wel moeten corrigeren anders verlies je aan geloofwaardigheid als roedelleider (angstgedrag natuurlijk niet). Bij voorkeur met je stem en houding. Werkt ook dat niet dan zul je iets anders moeten bedenken.

Mijn mening over het geven van correcties in het algemeen zijn wel gewijzigd. Dus het kan heel goed dat ik mezelf ben gaan tegenspreken. Ikzelf zie het als voortschrijdend inzicht. Het veranderen van mijn mening kun je hier prima volgen als je alle topics van mij zou lezen. Ik vind me zelf het minst negatief over het geven van correcties. Ik heb steeds aangegeven dat het kan maar dat de timing zo moeilijk is.

Mijn gesprek met de gedragstherapeute is mede naar aanleiding van de tips die ik hier heb gelezen. Ik ben een drammer maar stiekem pik ik toch wel iets van jullie op.

Maar goed ik heb me er al bij neer gelegd dat een aantal mensen daar niet aan willen. Dat is hun goed recht. Ik wil hier wel eerlijk mijn standpunt kunnen blijven geven.


Groetjes Mark

starfleet schreef:

Sunnybunny schreef:
Bij wijze van dus Ik ken ze al te goed hoor, de honden die idolaat opkijkend naar hun baasje terwijl ze een keurige "kom voor" uitvoeren voor: juist, een snoepje.....Nee, dank u. Ik hoef geen slijmende koekjeseters, ik wil gewoon een blije hond die zich niet bij alles afvraagt of ie wel of niet een koekje heeft verdiend

Je zit een hond enorm te vermenselijken nu

Anne

Nee hoor, dat doe ik niet Ik vind het gewoon altijd een afschuwelijk gezicht bijv. die honden die dan "naast" lopen en aan de eigenaar geplakt zitten. Oh wat een goed uitgevoerde oefening Terwijl je weet dat de baas met een koekje in de hand loopt. Laat dat koekje weg en de hond is dat ook. Het STIKT hier in de omgeving van die koekjesvreters die alleen maar komen voor wat lekkers. Kunstjes, allemaal kunstjes.........Heeft NIETS met luisteren en respect voor de baas te maken. Een blije stembeloning komt niet eens door omdat ze zo gefixeerd zijn op die vuist waar dat koekje in zit.

Mark-fryslan schreef:
Mijn fout is geweest dat ik te lang door ben gegaan met aandachtvragen en positief trainen. Daardoor heb ik haar geleerd dat ze me prima kan negeren als ze daar echt zin in heeft. Er waren immers geen consequenties, en die paar brokjes konden wel even wachten. De beloning van het jagen en waken was gewoon groter dan het voer of de aandacht van mij. Dat moest even bijgesteld worden. Maar goed de correctie is al gegeven. En zoals het er nu uitziet heeft het geholpen.

Groetjes Mark

En dat gebeurd dus imo maar al te vaak. Daarom hamer ik ook steeds zo negatief op die koekjesmethode Dit is nu echt precies!!! wat ik bedoel En dan corrigeer je dus

Sunnybunny,

Je hebt er werkelijk helemaal niks van begrepen. Ik hoop dat dat nog komt joh.

Groetjes Mark

Sunnybunny schreef:

starfleet schreef:

Sunnybunny schreef:
Bij wijze van dus Ik ken ze al te goed hoor, de honden die idolaat opkijkend naar hun baasje terwijl ze een keurige "kom voor" uitvoeren voor: juist, een snoepje.....Nee, dank u. Ik hoef geen slijmende koekjeseters, ik wil gewoon een blije hond die zich niet bij alles afvraagt of ie wel of niet een koekje heeft verdiend

Je zit een hond enorm te vermenselijken nu

Anne

Nee hoor, dat doe ik niet Ik vind het gewoon altijd een afschuwelijk gezicht bijv. die honden die dan "naast" lopen en aan de eigenaar geplakt zitten. Oh wat een goed uitgevoerde oefening Terwijl je weet dat de baas met een koekje in de hand loopt. Laat dat koekje weg en de hond is dat ook. Het STIKT hier in de omgeving van die koekjesvreters die alleen maar komen voor wat lekkers. Kunstjes, allemaal kunstjes.........Heeft NIETS met luisteren en respect voor de baas te maken. Een blije stembeloning komt niet eens door omdat ze zo gefixeerd zijn op die vuist waar dat koekje in zit.

Maar er is een verschil tussen belonen met een koekje en lokken met een koekje. Ik train de honden met de clicker en koekjes, maar ik loop niet met koekjes in mijn hand voor hun neus. De koekjes volgen pas achteraf (soms) bij goed gedrag. De clicker en de koekjes zijn bovendien alleen maar nodig in de aanleerfase.

Belle schreef:De koekjes volgen pas achteraf (soms) bij goed gedrag.

Heb je niet de indruk dat jouw honden op hun neus kijken, die keren dat ze geen koekje krijgen?

Wil de hond schreef:

Belle schreef:De koekjes volgen pas achteraf (soms) bij goed gedrag.

Heb je niet de indruk dat jouw honden op hun neus kijken, die keren dat ze geen koekje krijgen?

Nee, want als ze de oefening begrepen hebben bouw ik de koekjes af.

Je bedoelt dat je ze dan nooit meer iets geeft voor de begrepen oefeningen?

Ik dacht dat je minimaal op interval-beloning moet blijven om gedrag niet uit te laten doven, of beloon je dan zonder voer?