Na geruime tijd stilte heb ik vandaag weer training gehad met Ita.
De groep was ietsje meer gesplitst en we waren daardoor nu met wat minder hondjes in één groep.
We begonnen met volgen aangelijnd en los.
Ita werd zeer geboeid door het gras en wat daar allemaal aan konijntjes op had gelopen en ik kon niet zo goed uit de voeten. Ik heb nu toch wat meer moeite met lang gras.
Na een ernstig onderhoud van mij met Ita ging het weer redelijk. Al was het niet zo goed als het geweest is.
Ik vond tijdens het zelf trainen dat Ita wat terugzakte in niveau en dat ze haar neus niet goed gebruikt.
Nou..............ze gebruikt hem wel, maar dan vooral om over de grond de konijnenspoortjes te volgen.
Voor de volgende oefening was er een kooitje met een konijntje in de ruigte gezet.
Ita mocht als eerste aan de lange lijn op de wind dat konijntje vinden en dan voorstaan.
Ze bleef gezellig om het kooitje heen snuffen, zonder zowel het konijntje als de kooi op te merken
Toen ze bij me in de buurt was ben ik zowat met mijn neus op het kooitje gaan zitten en heb gesnuffeld. Dat vond ze interessant en kwam ook kijken ................................ En toen was ze helemaal los :N:
Grote ogen helemaal sidderend stond ze vóór voor het kooitje.
Alleen haar staart zwaaide heen en weer
Volgens mij hoort die staart toch recht naar achteren. Maar dat gebeurt dus nog niet.
Ita was nu helemaal opgewonden en op dat moment kregen we op een ander stukje van het veld de opdracht om vooruit te sturen.
Dat werd wat problematisch, maar volgens de trainer zou ik nog een 8 gekregen hebben.
Mwah, als je een andere hond naar
jouw kooitje ziet gaan en je komt toch bij de baas (na enig aandringen) is dat toch ook wel goed
Daarna moest ze in hetzelfde stukje ruigte een konijntje zoeken en apporteren.
Ze liep er gewoon overheen in haar ijver om dat levende konijntje in het kooitje terug te vinden. Die was er uiteraard niet meer, dus uiteindelijk heeft ze dat andere dode konijn dan maar geapporteerd.
De blijf oefening en het voor roepen gingen goed.
Voor roepen met echt netjes recht voor me zitten is nog niet geweldig. Ita gaat scheef zitten.
De trainer wilde laten zien dat ze echt wel goed recht voor kon zitten, maar dat lukte helemaal niet bij hem.
Hij had n.l. die konijntjes geoefend met ons en ze sprong zowat over hem heen van opwinding over die konijntjes. Niks voorzitten dus

Daarna heb ik het zelf nog even geprobeerd en toen ging het redelijk.
In ieder geval beter dan eerst.
Ik zal mijn G&G oefening maar van stal halen om haar het voor zitten goed aan te leren.
Daarna mochten de hondjes als kort apport een vossestaart apporteren.
Ita pakte hem op en na wat overpakken kwam ze hem brengen.
dat schijnt bijzonder te zijn, want de meeste hondje pakken liever niets van een vos op.
Dus dat ging weer prima.
Het markeren is niet goed.
Dat wist ik al, maar de trainer wilde zien wat er niet goed ging.
Na vertrek wijkt Ita al bijna onmiddellijk van de lijn af en gaat ergens in de buurt van de werper zo'n beetje zoeken en dan vindt ze het apport wel.
Niet de bedoeling dus.
Ze moet er in een recht lijn op lopen.
Ik wilde op kortere afstand gaan staan, maar dat vond de trainer nu niet nodig. Hij wilde eerst nog eens goed zien waar Ita verkeerd gaat. Nou dat is dus direct
In de nabespreking zei hij wel dat ik moest oefenen op heel kort gras (dus niet hoog gras zoals hier) en hij vond het wel een goed idee van me om daarvoor witte dummy's te nemen. Eventueel nog met een lint er aan om het nog duidelijker zichtbaar te maken.
De af en blijf ging uitstekend.
En daarmee waren we aan het einde van de ochtend gekomen.
Een vrij pittige ochtend dus.
Ita was nog even onrustig in de auto terug voor ze in slaap viel.
Te opgewonden kennelijk
