Sulluna, alle hekken zijn in orde nu. Op sommige gedeeltes zouden fanatieke springers er overheen kunnen en mini-hondjes kunnen er wellicht onderdoor, maar voor de gemiddelde niet-heel-betrouwbare losloper

is het veilig hoor.

Ik laat Saar er ook met een gerust hart los. Ze kan -door het oppervlak en de bebossing- wel eens wat langer uit beeld zijn, maar weg kan ze niet.
Wij komen in ieder geval ook, met Niarla en Saar.
Frolic, arme Pippi! Ik hoop dat ze snel minder jeuk heeft, jeuk is zo naar.
Manu, wat leuk dat het steppen zo goed ging en Uma er zo veel plezier in had!

Succes bij de dierenarts!
Hier gaat het goed. Waar Niarla vorige week nog zo meegaand en rustig was, komt er nu een eigenwijze en ondernemende kant naar voren.

Gisterochtend begon al leuk. Ik moest een paar ratjes medicijnen geven en omdat Saar en Niarla iets te veel op de ratten azen dacht ik dat even in alle rust te doen door ze samen in de tuin te gooien terwijl ik met de ratten bezig was. Ging ook prima, ik zag ze lekker rondstruinen. Maar toen ik een paar minuten later weer keek zag ik tot mijn grote schrik dat Saar aan het graven was in de plantenbak. Niarla deed niet mee, maar lag er blij kwispelend naast. Nu zijn die planten niet erg, maar precies op die plek liggen twee ratjes begraven. Ik had er een dakpan op gelegd, maar die lag naast de plantenbak... Gelukkig was ik net op tijd. Het dekentje waarin de ratjes liggen zag ik al wel, 10 seconden later en ik wil niet weten wat ik had aangetroffen.
Later in het bos waren de dames ook alweer lekker bezig; op muizenjacht moesten ze! Niarla loopt nog aan de flexi, dus de flexi en ik zaten zwaar verstrikt tussen allerlei takken en bosjes terwijl zij met Saar aan het rondspringen en graven was. Ze heeft een behoorlijk jachtinstinct, haar reacties op kleine dieren (zowel buiten als de ratten hier in huis) zijn gelijk aan de reacties van Saar. En helaas hebben ze elkaar daar in gevonden dus.

Ik weet dus wel dat ik ze niet tegelijk los ga laten tegen de tijd dat Niarla een keer los mag.

Andersom leert Saar ook van Niarla, inmiddels liggen er namelijk twee honden in de vensterbank hier.
Maar: Ik ben er alleen maar blij mee. Ik ben heel benieuwd hoe ze zich verder gaat ontwikkelen. En het gaat zo goed tussen de honden onderling. Ik ben weer -onder toezicht- botten en speeltjes aan het introduceren. Toen Niarla kwam heb ik alles preventief weggehaald om ruzie te voorkomen, maar Saar heeft veel behoefte aan kluiven en ik wilde ook eens kijken hoe Niarla het vindt. De hertengeweien zijn een succes hier! Speelgoed ook. Echt spelen doet Niarla nog niet, maar ze reageert wel als ik een speeltje weggooi. Ze haalt het dan op en legt het op haar kleed. Als Pim en Saar samen spelen speelt ze nog niet mee, maar ze krijgt wel steeds meer interesse.
Verder oefen ik nu in huis wat basiscommando's (zit, laag, wacht en plaats). Dat pakt ze goed op, binnenshuis heeft ze ook de rust wel om te leren. Ze pakt alleen niks lekkers aan, maar op stembeloningen reageert ze gelukkig goed. Ook zit er nu een fijne routine in het aanlijnen en gaan wandelen. Ik lijn normaal altijd de honden in de hal aan als ik mijn jas en schoenen al aan heb, maar Niarla durfde vorige week niet de hal in als de deur naar de woonkamer al dicht zat. Dat is ook wel krap met drie honden natuurlijk. Maar inmiddels durft ze het! Ik heb haar gewoon steeds aangelijnd in de hal met de deur open, toen op een kiertje, en nu dus helemaal dicht. Wederom was het een kwestie van een paar keer ervaren. Nu is het goed, vanmorgen stond ze zelfs als eerste in de hal.
Oh ja, en het was regenachtig gisteren, dus ik heb ook geoefend met afdrogen. Dat vond ze gek, maar niet eng. Geborsteld worden vindt ze ook wel prettig.
Ik krijg het nog steeds niet voor elkaar om de foto's te uploaden, dus die houden jullie nog tegoed.