Het HondenForum

Hanneke2 schreef:Maar er zijn toch grenzen, Wil? Er zijn toch gevallen waarbij je met een goeie DA en een goeie opvang en daarna een goeie eigen baas hartstikke blij kan zijn, en er zijn toch ook gevallen die je met een laatste aai over de kop gewoon moet laten gaan?

Dat klopt helemaal.

Echter, één ding is zeggen wat jij denkt dat je gedaan zou hebben en een ander ding is iemand anders afbranden die anders gehandeld heeft.

Ikzelf weet niet wat ik gedaan zou hebben, elke situatie, elke hond is anders.

Zoals het er nu voor staat met Faith zie ik niets verkeerds, als zij door iemand anders gevonden zou zij die niet de mogelijkheden had gehad haar te helpen zoals dat nu gedaan wordt en haar af had laten spuiten dan had ik daar ook niets verkeerds in gezien.

Ik wordt er een beetje moe van, van dat ge- en veroordeel vanachter een schermpje.

Hanneke2 schreef:Tsja, dan wordt het een marketingkwestie, en dat heb ik vaker gezien, dat er 10.000 euri binnenkwam vanwege een stikzielig halfdood hondje, medische behandeling kostte uiteindelijk 4000 euro en toen ging het hondje toch dood.

Ik gun zo'n asiel bergen geld hoor, maar krijg dan toch een beetje last van kromme tenen.

Nou, het lijkt me heel stug dat toen Faith gevonden werd, of toen besloten werd haar te helpen, zij gezien werd als een leuk reklame-artikel.

Er zullen mensen zijn die juist omdat Faith niet afgespoten is geen geld (meer) geven en anderen die juist doordat zij zien dat deze hond wel geholpen wordt geld geven.

Maar wat maakt het ook allemaal uit, ik hoop dat Faith gezond en blij door kan huppelen na haar herstel, dat de daken van het asiel gerepareerd worden, enz, enz...

Wil de hond schreef:Het gaat er mij om dat mensen hier nogal erg makkelijk met hun bemoeierige oordeeltje klaar staan zonder dat ze eigenlijk weten waar ze het over hebben.

Maar goed, da's niks nieuws op dit forum.

Volgens mij ben je op dit moment alsmaar in discussie met mensen die zelf buitenlandse honden hebben en wel een beetje weten waar ze het over hebben.

Ik kan me je frustratie voorstellen als die voortkomt uit 'Zonde van de centuh!' reacties van mensen die geen notie hebben van hondenleed in het buitenland. Maar hallo, kijk wat ik in huis heb.

Ik sta trouwens hier in het park net zo makkelijk met mijn bemoeierige oordeel klaar als het gaat om alsmaar doordokteren terwijl die hond voor mijn gevoel meer dan genoeg ellende achter de kiezen heeft. Ik discrimineer niet tussen buitenlanders en stamboom.

Wil de hond schreef: Maar wat maakt het ook allemaal uit, ik hoop dat Faith gezond en blij door kan huppelen na haar herstel, dat de daken van het asiel gerepareerd worden, enz, enz...

En dan zijn we het opeens weer eens, want dat hoop ik ook. Het lijkt me geweldig als Faith over een maandje of wat helemaal happy met een geweldige baas met andere leuke honden door de sneeuw loopt te rennen, en dan mag jij zeggen van 'Zie je wel!!' en dan wil ik grif toegeven dat het alle ellende waard was, want dan weet ze helemaal niks meer van pijn en operaties en reizen en toestanden.

Maar nou zit ze nog met een antieke lampekap om in een hokkie, en dat vind ik nog steeds geen fijn leven.

Hanneke2 schreef:Volgens mij ben je op dit moment alsmaar in discussie met mensen die zelf buitenlandse honden hebben en wel een beetje weten waar ze het over hebben.

Mensen kunnen wel een hele meute buitenlandertjes op de bank hebben liggen, dat maakt nog niet dat zij weten wat er precies aan de hand is in dit geval, of in een ander geval. Elke situatie is nl. anders.

Echt niet rot bedoeld hoor, maar jij hebt zelf een hond in huis die volgens een aantal van de deskundigen hier afgemaakt had moeten worden toen hij gevonden werd.

En net zoals Jack heeft bewezen dat dat nog lang niet nodig was kan datzelfde met Faith ook gebeuren. En zolang als er nog niets duidelijk is in dat opzicht is het in mijn ogen te vroeg om al "de spuit mot er in" te gaan roepen op een hondenforum.

Hanneke2 schreef:Maar nou zit ze nog met een antieke lampekap om in een hokkie, en dat vind ik nog steeds geen fijn leven.

Dat lijkt jou geen fijn leven, maar wat zij er zelf van vind is niet van een foto af te lezen.

Ze zit er in elk geval een stuk beter bij als toen ze verleden week uit een gat in een kerk werd getrokken waar ze al vier dagen zat.

Wil de hond schreef:

Hanneke2 schreef:Volgens mij ben je op dit moment alsmaar in discussie met mensen die zelf buitenlandse honden hebben en wel een beetje weten waar ze het over hebben.

Mensen kunnen wel een hele meute buitenlandertjes op de bank hebben liggen, dat maakt nog niet dat zij weten wat er precies aan de hand is in dit geval, of in een ander geval. Elke situatie is nl. anders.

Echt niet rot bedoeld hoor, maar jij hebt zelf een hond in huis die volgens een aantal van de deskundigen hier afgemaakt had moeten worden toen hij gevonden werd.

Twee honden zelfs.

Ik denk dat Jack direct was afgemaakt als hij niet zo supervrolijk en enthousiast en vrijwel pijnvrij rennend en iedereen tongzoenend het asiel in was gekomen. Aan Jack zaten ook duidelijk een hoop medische kosten vast en die konden wij destijds gelukkig makkelijk ophoesten. En Jack heeft nooit met een kap in een kooitje gezeten.

En wat Lilo betreft heb ik al eerder gezegd dat ze bij een minder goed asiel beter meteen een spuit had kunnen krijgen. Bij PROA zijn ze meteen met haar aan de slag gegaan zodat ze voor het eerst van haar leven een soort van band kreeg met mensen. En op die basis kon ik relatief makkelijk verder gaan en nou heb ik een knuffelhondje. Maar in een groot vol asiel zonder individuele aandacht en training was het nog jaren lijden geweest, en dan vind ik afmaken humaner.

En net zoals Jack heeft bewezen dat dat nog lang niet nodig was kan datzelfde met Faith ook gebeuren. En zolang als er nog niets duidelijk is in dat opzicht is het in mijn ogen te vroeg om al "de spuit mot er in" te gaan roepen op een hondenforum.

Maar het verschil voor mijn gevoel is dus dat Jack geen pijn had en een gewoon hondenleven kon leiden. Jack is 1 x geopereerd en dat was effe een rotdag, maar dezelfde avond lag ik er veilig naast en tijdens al het revalideren heeft hij constant 24/7 zijn eigen mensen om zich heen gehad.

Hanneke2 schreef:Maar nou zit ze nog met een antieke lampekap om in een hokkie, en dat vind ik nog steeds geen fijn leven.

Dat lijkt jou geen fijn leven, maar wat zij er zelf van vind is niet van een foto af te lezen.

Ze zit er in elk geval een stuk beter bij als toen ze verleden week uit een gat in een kerk werd getrokken waar ze al vier dagen zat.

Maar ze heeft nog geen fijn hondenleven. 'Beter' vind ik altijd heel relatief.

Ik vind het een goede zaak dat er alles aan gedaan word om Faith een kans te geven.
Ik snap niet zo heel goed wat het verschil is tussen je eigen hond, waar dan wel een fortuin aan uitgegeven word om hem te helpen als er een kans is dat hij opknapt, en een hond van een stichting.
Ik hoop dat Faith opknapt en een leuk leven tegemoet gaat bij een leuke baas.

Ik denk in dit soort gevallen maar aan mezelf en een van mijn eigen honden, zou ik hem laten helpen of niet?, en ik denk dat als er een kans is dat hij het overleefd, ja! dan zou ik er voor gaan.

Voor diegenen die ècht in Faith geinteresseerd zijn, verwijs ik naar http://www.mirtos.nu" onclick="window.open(this.href);return false; en dan links onder het kopje "verhaal van Faith". Hier worden de updates over haar bijgehouden.

groetjes, Ingrid

* spoed * Help Faith en maak geld over naar Mirtos te Delft 2198552 ovv van Faith * spoed *

jaa, je bent echt geinteresseerd he??

groetjes, Ingrid

Ingrid48 schreef:jaa, je bent echt geinteresseerd he??

groetjes, Ingrid

Dat er eerst beweert wordt dat een 'weldoener' voor Faith's operaties heeft betaald en er dan op de site met spoed om geld voor haar gevraagd wordt vind ik getuigen van weinig stijl.
Dat we niet dezelfde mening delen betekend niet dat ik niet met de hond begaan ben.

Ingrid48 schreef:Voor diegenen die ècht in Faith geinteresseerd zijn, verwijs ik naar http://www.mirtos.nu" onclick="window.open(this.href);return false; en dan links onder het kopje "verhaal van Faith". Hier worden de updates over haar bijgehouden.

groetjes, Ingrid

Ik heb het gelezen en het gaat niet zo slecht met haar. De dierenartsen zijn positief en Faith blijft knokken. Dit houdt in dat ZIJ nog niet dood wil. Waarom dan toch daar tegen in gaan en bepalen dat ze dood moet omdat dit "humaner" zou zijn?

Doodgaan, maar helaas krijgt ze daar de kans niet voor.
Jammer dat er zo gesold moet worden met dat dier ter meerdere eer en glorie van Mirtos....

Martijn schreef:

Ingrid48 schreef:jaa, je bent echt geinteresseerd he??

groetjes, Ingrid

En wat heeft Faith aan jou ongetwijfeld vreselijk oprechte maar desalniettemin totaal vrijblijvende koekeloerinteresse?

Ach, ik hoop een heleboel. Ik doe mijn best

groetjes, Ingrid

Heb je ook al een substantiele bijdrage gestort dan?
Met een tientje red je het natuurlijk niet.......

Nanna schreef:

iones schreef: Faith blijft knokken. Dit houdt in dat ZIJ nog niet dood wil.

Wat een gedramatiseer/geromantiseer weer.
Die hond knokt niet hoor, die is gewoon niet ernstig gewond genoeg om uit zichzelf dood te gaan. Heeft niets met willen te maken want een hond kent het begrip 'dood zijn' niet eens.

Of ze kijken anders tegen het begrip "dood" aan. Kan ook. Want ze kunnen het echt wel opgeven. Heeft met romantiseren dus niets te maken.

er is dus een andere optie voor de hond: opgeven.

iones schreef:

Nanna schreef:

iones schreef: Faith blijft knokken. Dit houdt in dat ZIJ nog niet dood wil.

Wat een gedramatiseer/geromantiseer weer.
Die hond knokt niet hoor, die is gewoon niet ernstig gewond genoeg om uit zichzelf dood te gaan. Heeft niets met willen te maken want een hond kent het begrip 'dood zijn' niet eens.

Of ze kijken anders tegen het begrip "dood" aan. Kan ook. Want ze kunnen het echt wel opgeven. Heeft met romantiseren dus niets te maken.

er is dus een andere optie voor de hond: opgeven.

Opgeven is gewoon dood gaan zonder daar voor te kiezen.
Voor een hond bestaan leven en dood namelijk niet of het weten waar hij eindigd.
Dus zou ook geen keuzes kunnen maken anders had je ook honden met zelfmoord neigingen.
Begrippen hangen samen met begrijpen en dan lukt begrip van leven en dood dus niet..

Idd zoals hierboven wordt gezegd, honden weten niet dat er een dood is en zullen altijd door blijven 'knokken', dat is gewoon instinct en dat zal je een hond nimmer af kunnen nemen. Een hond die ernstig wordt mishandelt zal ook elke gelegenheid grijpen om te blijven leven. Terwijl een mens dan al zelfmoord zou hebben gepleegd.

Overigens ben ik blij dat Faith het goed heeft en ik hoop écht dat ze een fantastisch hondenleven tegemoet gaat. Máár, ik vind de mentaliteit hierachter toch wel schrikwekkend.

Inge O schreef:

iones schreef:
er is dus een andere optie voor de hond: opgeven.

wat het dus weer een menselijk begrip maakt want wij zijn degene die voor de hond bepalen of (we vinden dat) hij het opgeeft of niet.

Nee, dieren kunnen opgeven. Ik heb het meer dan eens meegemaakt.

iones schreef:

Inge O schreef:

iones schreef:
er is dus een andere optie voor de hond: opgeven.

wat het dus weer een menselijk begrip maakt want wij zijn degene die voor de hond bepalen of (we vinden dat) hij het opgeeft of niet.

Nee, dieren kunnen opgeven. Ik heb het meer dan eens meegemaakt.

Kun je dan een geval noemen waarbij een hond het heeft 'opgegeven'? Ben er wel in geïnteresseerd.

Ik zelf niet, maar mijn dierenarts heeft wel gevallen gekend. MAar zij maakt natuurlijk ook veel meer euthanasiegevallen mee dan ik (gelukkig).

Net had je het nog zelf meegemaakt
Ik weet ook niet of honden echt op kunnen geven.
Ik denk dat een hond uit instinkt doorgaat, overleven is een oerdrang...
Je moet daar doorheen kunnen, en vooral ook willen kijken....

iones schreef:Ik zelf niet, maar mijn dierenarts heeft wel gevallen gekend. MAar zij maakt natuurlijk ook veel meer euthanasiegevallen mee dan ik (gelukkig).

Via via vind ik niet echt geloofwaardig. Maar goed, weet je ook wat die honden hebben gedaan dan? Hoe het opgeven zich uitte?

fes/lou schreef:Net had je het nog zelf meegemaakt
Ik weet ook niet of honden echt op kunnen geven.
Ik denk dat een hond uit instinkt doorgaat, overleven is een oerdrang...
Je moet daar doorheen kunnen, en vooral ook willen kijken....

Ik heb meer dieren dan alleen honden. Ik heb het met konijnen meegemaakt.

Hoe de honden het uiten als ze opgeven: ze stoppen met alles. Met reageren, eten, sluiten zich af. Net zoals konijnen eigenlijk.

iones schreef:

fes/lou schreef:Net had je het nog zelf meegemaakt
Ik weet ook niet of honden echt op kunnen geven.
Ik denk dat een hond uit instinkt doorgaat, overleven is een oerdrang...
Je moet daar doorheen kunnen, en vooral ook willen kijken....

Ik heb meer dieren dan alleen honden. Ik heb het met konijnen meegemaakt.

Hoe de honden het uiten als ze opgeven: ze stoppen met alles. Met reageren, eten, sluiten zich af. Net zoals konijnen eigenlijk.

Dat is geen keuze hoor.
Dan zijn ze dusdanig ziek of gewond, dat alle functies stoppen, gaat helemaal vanzelf.
Een hond is dan op het randje van de dood, het duurt dan ook niet lang meer, eer hij sterft.

Renee1966 schreef:

iones schreef:

fes/lou schreef:Net had je het nog zelf meegemaakt
Ik weet ook niet of honden echt op kunnen geven.
Ik denk dat een hond uit instinkt doorgaat, overleven is een oerdrang...
Je moet daar doorheen kunnen, en vooral ook willen kijken....

Ik heb meer dieren dan alleen honden. Ik heb het met konijnen meegemaakt.

Hoe de honden het uiten als ze opgeven: ze stoppen met alles. Met reageren, eten, sluiten zich af. Net zoals konijnen eigenlijk.

Dat is geen keuze hoor.
Dan zijn ze dusdanig ziek of gewond, dat alle functies stoppen, gaat helemaal vanzelf.
Een hond is dan op het randje van de dood, het duurt dan ook niet lang meer, eer hij sterft.

Klopt. Ik heb deze situatie al tal van keren meegemaakt met mijn muizen. En ze gaven het niet op , ze vochten tot het eind, al door instinct. Na de laatste stuiptrekkingen geen lust, geen reacties.. gewoon ademhalen en rusten. Tot het moment daar is en ze voorgoed weg gaan. Het is vreselijk om je dier in deze situatie mee te maken, vooral als je close bent met deze. Maar je moet dieren nooit vermenselijken. Ze geven niet op, ze hebben gewoon geen kracht meer.

Lellibel schreef: Klopt. Ik heb deze situatie al tal van keren meegemaakt met mijn muizen. En ze gaven het niet op , ze vochten tot het eind, al door instinct. Na de laatste stuiptrekkingen geen lust, geen reacties.. gewoon ademhalen en rusten. Tot het moment daar is en ze voorgoed weg gaan. Het is vreselijk om je dier in deze situatie mee te maken, vooral als je close bent met deze. Maar je moet dieren nooit vermenselijken. Ze geven niet op, ze hebben gewoon geen kracht meer.

Precies, ik heb dat met Zoë gehad (mijn hond), dat was vreselijk om te zien.

Inge O schreef: nou, sorry hoor, maar weet je waarom een konijn het opgeeft? omdat het nog een paar uur van de dood verwijderd is, zo snel gaat het nou eenmaal bij konijnen maar daar heeft dat dier 0,0 keuze in : het gaat gewoon dood, as simple as that.

Ze leggen zich er ook bij neer, ze stoppen met vechten, met eten, met drinken, met alles. Maar bij honden gaat dat ook zo. Alleen sommige honden geven gewoon nooit op. Die heb je ook.

En dat heeft met vermenselijken geen donder te maken. Ook bij mensen heb je erbij die het opgeven en die het nooit op kunnen geven.

Opgeven gebeurt geheel instinctief van uit een oergevoel.
Niet omdat hij een keus maakt in niet meer willen.
En ja een mens kan daar een grote rol in spelen.

Als ik een stukje aan kan halen dat de hond niet opgaf en na de operatie opstond en als bevesting van doorgaan zijn staart liet kwispelen.
Nou schiet mij maar lek.
Want dat kwispelen kan ook onzekerheid zijn als van ,ik weet bij god niet wat jullie met mij uitvreten.

Nanna schreef:In het geval van mensen kan ik het vaak als beledigend zien.
"Ja, Jan is genezen van die kanker omdat het zo'n knokker is"
Dus als jij dan dood ligt te gaan aan een tumor ben je maar een slappe hap?

Nanna schreef:In het geval van mensen kan ik het vaak als beledigend zien.
"Ja, Jan is genezen van die kanker omdat het zo'n knokker is"
Dus als jij dan dood ligt te gaan aan een tumor ben je maar een slappe hap?

Zo'n zelfde gevoel heb ik er altijd bij; bij kanker wordt overleven gekoppeld aan kracht, positiviteit en doorzettingsvermogen.
Terwijl ik er ken die dat allemaal hadden en toch dood zijn... Voor mij is overleven meer een kwestie van geluk en af en toe flinke pech.