Het HondenForum

Zoie schreef:

Marja schreef:[
Maar ik zeg er ook eerlijk bij dat het me niet altijd lukt.

je moest eens weten wat mij allemaal niet lukt

Ik zit op het ogenblik echt ongelooflijk met sien met de handen in mijn haar, want ze is gewoon niet te harden naar andere honden.

Het is misschien de indruk die je in het begin van het topic wekte, dat je je liever helemaal niet met heibel bemoeit. Ik bemoei me er al heel snel tegen aan, maar dat zegt weinig over de effectiviteit ervan. Met spok ben ik wel zo'n beetje waar ik wezen wil na een jaar, maar met sien heb ik nog een hele lange moeilijke weg te gaan.

Als je de energie nog hebt vertel dan eens hoe jij dat aanpakt.
Misschien kan ik er nog iets van leren

Eline* schreef:

Marja schreef:Gebeurt jou dat dan nooit, of heb je Nelson altijd aan de riem??
Dit soort dingen kan je soms niet voorkomen hoe erg je je best ook doet.
Als het echt een lelijk gevecht wordt spring ik er dus echt tussen hoor, of ik knijp met mijn nagels heel gemeen in Stappers huid, net waar ik hem pakken kan, of ik gooi de riem tegen hem aan.
Stapper schrikt zich een ongeluk dan, zo is hij ook wel weer, en het is over.

Heb trouwens nog nooit meegemaakt dat een gevecht in een bloedbad eindigde

Nelson loopt niet zomaar op vreemde dominante reuen af, die mazzel heb ik dan! Ik kan me niet herinneren dat ik in de situatie heb gestaan waarbij Nelson op afstand stond te fucken. Nelson kan prima inschatten wat voor hond bij voor zich heeft en als hij het onprettig gezelschap vindt komt hij hard naar me toe hollen en vermijdt een ontmoeting..maar dat gaat dus niet als een andere hond hem op zoekt, dan staat hij er dus wel.
En het gaat inderdaad ook wel eens mis en het is inderdaad ook niet altijd te voorkomen. Alleen zou het wel fijn zijn als iedereen gewoon op normale wijze zijn best doet om gedonder te voorkomen.

Doe ik hoor! veel te bang dat ik op een dag een van jullie tegen kom in het wild

Marja schreef:[Doe ik hoor! veel te bang dat ik op een dag een van jullie tegen kom in het wild

helemaal zinloos zijn dit soort topics dan toch nog niet!

Zoie schreef:
Ja, in dit topic worden correcties steeds voorgesteld van de grote, sterkere hond, naar de vervelende, opdringerige kleine hond. En dan is een correctie bij sommigen al snel oke. Maar omgekeerd, wat nu als mijn spok een rijdende, opdringerige, uitdagende en sterkere hond corrigeert middels grommen en snauwen ? Laten we het dan ook gaan, omdat het hondentaal is ?

Marouck is ook maar een smurf hoor. Ze is dan wel een herder, maar haar formaat is een stuk kleiner dan die van de gemiddelde herder, ze komt net tot mijn knie en weegt net 20 kilo.
En zij heeft weleens kleinere hondjes gecorrigeerd, maar ook grotere honden hoor.
En als zij terecht wordt gecorrigeerd door een grote hond waarvan ik weet dat die sociaal is laat ik dat ook gaan.
Sterker nog, als pup was zij een platwalser, had het veel te hoog in haar bol naar andere honden. Andere pups werden omver gewalst en daar stond ze dan dus boven te grommen. Dat probeerde ze ook bij volwassen honden. Ik heb haar uit die situaties gehaald en heb haar heel bewust in contact gebracht met een bouvierteef, waarvan ik wist dat zij dit gedrag echt niet zou pikken en Marouck goed op haar plek zou zetten, zonder haar te verwonden.
En dat heeft dus resultaat gehad, Marouck is heel sociaal en heeft nauwelijks ooit een conflict met een andere hond.

Marja schreef:[
Als je de energie nog hebt vertel dan eens hoe jij dat aanpakt.
Misschien kan ik er nog iets van leren

nou, als je het over sien hebt, ik weet het bij god niet meer, op het ogenblik. Ik ga maar nog weer een paar weken een hondenmijd programma lopen, en dan hoop ik maar dat haar volsagen intolerantie grotendeels het gevolg is van de schijnzwangerschap, anders vrees ik dat ik voor de komende vijftien jaar een probleemhond heb, met veel aanlijnwerk, uitlaatbeperkingen - en dan dan maar werken aan een zo goed mogelijk appel, denk ik Want zelfs luisteren doet ze nu niet goed meer.

Zoie schreef:

Marja schreef:[
Als je de energie nog hebt vertel dan eens hoe jij dat aanpakt.
Misschien kan ik er nog iets van leren

nou, als je het over sien hebt, ik weet het bij god niet meer, op het ogenblik. Ik ga maar nog weer een paar weken een hondenmijd programma lopen, en dan hoop ik maar dat haar volsagen intolerantie grotendeels het gevolg is van de schijnzwangerschap, anders vrees ik dat ik voor de komende vijftien jaar een probleemhond heb, met veel aanlijnwerk, uitlaatbeperkingen - en dan dan maar werken aan een zo goed mogelijk appel, denk ik Want zelfs luisteren doet ze nu niet goed meer.

Pfffffft............sterkte dan maar!
Misschien krijg je de gouden tip nog wel van iemand hier

Even olie op het vuur

Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?

Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.

Waarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?

Stang schreef:Even olie op het vuur

Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?

Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.

Waarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?

Ben heeeel benieuwd

Stang schreef:Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? ?

Nou, ik denk niet dat ik de hondentaal beter begrijp, maar honden begrijpen elkaar onderling ook niet altijd even goed hoor. De ene hond beheerst de wolventaal veel beter dan de ander.

Vervolgens kan je bij honden met al die verschillende rassen en soorten moeilijk over normaal gedrag spreken, zeker buiten de roedel. Ik denk dat honden elkaars gedrag vaak ook volkomen onbegrijpelijk vinden.

Dus, een wedeervraag: waarom denk je dat honden onderling feilloos kunnen communiceren ?

Stang schreef:Even olie op het vuur

Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?

Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.

Waarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?

Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, en hoe truttig sommige mensen het ook vinden, bij mij speelt voornamelijk het formaat van mijn hondjes mee.

Moos mag weinig, omdat hij gewoon altijd het onderspit zal delven. Hij mag weinig omdat ik niet wil dat hij denk dat hij 'alles wel even op zal lossen', maar dit komt dus voort uit het feit dat hij gewoon klein is.
Ik heb een aantal keren meegemaakt dat Moos gromde naar een opdringerige zeer grote hond (prima hondentaal, niks mis mee), en dat die hond het niet accepteerde en hem terug 'pakte' (ook prima hondentaal, alleen niet handig bij een gewichtsverschil van 30-40 kilo). Nu was de baas van die andere hond er deze keer altijd bij, en die andere hond werd meteen van Moos afgetrokken.
Tref ik ik een keer zo'n hond zonder baas in de buurt, of met baas die het allemaal niks interesseert dan ben ik (of is Moos eigenlijk) gewoon de lul.
En ja hoor, die kans is klein, maar ik riskeer het toch liever niet.

Ik hou Moos dus heel strak qua grommen, snauwen en imponeren voor het grootste deel vanwege zijn formaat.

Saar mag meer, veel meer. Saar mag sneller contact maken met andere honden, langer bij honden blijven plakken en ook aan de riem met vrijwel elke hond snuffelen. Maar Saar zal zich altijd als onderdanigste opstellen, tenzij die andere hond zelf vreselijk onderdanig is (en dan is er dus ook niks aan de hand). Als de andere hond ook maar enig 'haantjesgedrag' zou kunnen vertonen, ligt Saar al op haar zij met d'r staart tussen d'r poten.
Het enige waar ik bij haar dan weer voor op moet passen is dat sommige honden haar even 'lekker pesten' omdat ze zich zo onderdanig opstelt. Maar meestal kan ik dat nu wel zien aankomen, en op tijd ingrijpen.

Om nog evenop Kaya terug te komen . Als Moos en Saar 45 kilo hadden gewogen hadden ze best mogen proberen haar stok af te pakken. Komen ze vanzelf wel achter dat dat niet wordt gewaardeerd. Ook onzekere Saar heeft heel goed door wanneer iets een correctie is en wanneer het echt agressie is.
Nu mogen ze het niet omdat ze gewoon geen partij zijn voor Kaya. En met name ielige Saar zo stuk is.

Zoie schreef:

Stang schreef:Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? ?

Nou, ik denk niet dat ik de hondentaal beter begrijp, maar honden begrijpen elkaar onderling ook niet altijd even goed hoor. De ene hond beheerst de wolventaal veel beter dan de ander.

Vervolgens kan je bij honden met al die verschillende rassen en soorten moeilijk over normaal gedrag spreken, zeker buiten de roedel. Ik denk dat honden elkaars gedrag vaak ook volkomen onbegrijpelijk vinden.

Dus, een wedeervraag: waarom denk je dat honden onderling feilloos kunnen communiceren ?

Omdat het honden zijn

Goed, de ene hond is beter in de hondentaal dan de andere hond (socialisatie ongetwijfeld PLUS het gedrag van de baas want van bij alles en iedereen weghouden leert de hond het ook niet echt....), maar dan nog ben ik ervan overtuigd dat honden onderling het vaak veel beter kunnen uitzoeken dan met tussenkomst van de mens (want dan krijg je dus ook weer honden die maar zeer weinig van de hele hondentaal begrijpen).

Stang schreef:

Zoie schreef:

Stang schreef:Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? ?

Nou, ik denk niet dat ik de hondentaal beter begrijp, maar honden begrijpen elkaar onderling ook niet altijd even goed hoor. De ene hond beheerst de wolventaal veel beter dan de ander.

Vervolgens kan je bij honden met al die verschillende rassen en soorten moeilijk over normaal gedrag spreken, zeker buiten de roedel. Ik denk dat honden elkaars gedrag vaak ook volkomen onbegrijpelijk vinden.

Dus, een wedeervraag: waarom denk je dat honden onderling feilloos kunnen communiceren ?

Omdat het honden zijn

Goed, de ene hond is beter in de hondentaal dan de andere hond (socialisatie ongetwijfeld PLUS het gedrag van de baas want van bij alles en iedereen weghouden leert de hond het ook niet echt....), maar dan nog ben ik ervan overtuigd dat honden onderling het vaak veel beter kunnen uitzoeken dan met tussenkomst van de mens (want dan krijg je dus ook weer honden die maar zeer weinig van de hele hondentaal begrijpen).

nee, dat gaat echt niet op hoor, een herder "spreekt "en begrijpt veel meer wolventaal dan een beagle, en dat heeft niets met socialisatie te maken.

Moos schreef:

Stang schreef:Even olie op het vuur

Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?

Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.

Waarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?

Ik kan alleen maar voor mezelf spreken, en hoe truttig sommige mensen het ook vinden, bij mij speelt voornamelijk het formaat van mijn hondjes mee.

Moos mag weinig, omdat hij gewoon altijd het onderspit zal delven. Hij mag weinig omdat ik niet wil dat hij denk dat hij 'alles wel even op zal lossen', maar dit komt dus voort uit het feit dat hij gewoon klein is.
Ik heb een aantal keren meegemaakt dat Moos gromde naar een opdringerige zeer grote hond (prima hondentaal, niks mis mee), en dat die hond het niet accepteerde en hem terug 'pakte' (ook prima hondentaal, alleen niet handig bij een gewichtsverschil van 30-40 kilo). Nu was de baas van die andere hond er deze keer altijd bij, en die andere hond werd meteen van Moos afgetrokken.
Tref ik ik een keer zo'n hond zonder baas in de buurt, of met baas die het allemaal niks interesseert dan ben ik (of is Moos eigenlijk) gewoon de lul.
En ja hoor, die kans is klein, maar ik riskeer het toch liever niet.

Ik hou Moos dus heel strak qua grommen, snauwen en imponeren voor het grootste deel vanwege zijn formaat.

Saar mag meer, veel meer. Saar mag sneller contact maken met andere honden, langer bij honden blijven plakken en ook aan de riem met vrijwel elke hond snuffelen. Maar Saar zal zich altijd als onderdanigste opstellen, tenzij die andere hond zelf vreselijk onderdanig is (en dan is er dus ook niks aan de hand). Als de andere hond ook maar enig 'haantjesgedrag' zou kunnen vertonen, ligt Saar al op haar zij met d'r staart tussen d'r poten.
Het enige waar ik bij haar dan weer voor op moet passen is dat sommige honden haar even 'lekker pesten' omdat ze zich zo onderdanig opstelt. Maar meestal kan ik dat nu wel zien aankomen, en op tijd ingrijpen.

Om nog evenop Kaya terug te komen . Als Moos en Saar 45 kilo hadden gewogen hadden ze best mogen proberen haar stok af te pakken. Komen ze vanzelf wel achter dat dat niet wordt gewaardeerd. Ook onzekere Saar heeft heel goed door wanneer iets een correctie is en wanneer het echt agressie is.
Nu mogen ze het niet omdat ze gewoon geen partij zijn voor Kaya. En met name ielige Saar zo stuk is.

Ik kan me goed voorstellen dat je met echt kleine hondjes veel voorzichtiger bent. Dat ben ik dus ook met Kaya t.o.v. kleine honden: niet omdat ik bang bent dat ze ze verscheurt, maar wel dat zelfs een onbedoelt hoektandje al grote schade kan aanrichten bij zo'n kleintje.

En ergens toch.... ik weet nog dat kleine Sampie hier op het veld kwam: een JR van 8 weken (stelt ook echt niks voor hoor zo'n beestje).
Ik met de bazin van Sampie overlegd over Kaya en d'r stokken en zij zei dus 'laat hem maar leren dat hij geen stokken af mag pakken, ik heb liever dat hij het nu leert van een Kaya dan dat hij het straks zeer hardhandig leert van een hond die het werkelijk totaal niet pikt'.
En zo geschiedde: Sampie kreeg op dag 1 of 2 op z'n lazer van Kaya omdat hij haar stok af wilde pakken. Hij wist na één keer dat hij dit niet meer moest doen en tegelijkertijd kon hij het vrij feilloos inschatten bij andere honden na deze gebeurtenis.
Sindsdien staan we met z'n allen heerlijk bij elkaar, Sampie springt nu tegen me op, springt soms per ongeluk op het stokje van Kaya maar er is totaal niets meer aan de hand omdat de honden exact weten wat ze aan elkaar hebben en echt niet in de vorm dat Sampie bang is voor Kaya.

Dus ik snap dat je voorzichter bent, zou ik waarschijnlijk ook zijn, maar ook hier moet je een middenweg in zoeken en niet altijd en overal ingrijpen (wat je trouwens naar mijn weten ook niet doet hoor )

Zoie schreef:

Stang schreef:

Zoie schreef:

Stang schreef:Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? ?

Nou, ik denk niet dat ik de hondentaal beter begrijp, maar honden begrijpen elkaar onderling ook niet altijd even goed hoor. De ene hond beheerst de wolventaal veel beter dan de ander.

Vervolgens kan je bij honden met al die verschillende rassen en soorten moeilijk over normaal gedrag spreken, zeker buiten de roedel. Ik denk dat honden elkaars gedrag vaak ook volkomen onbegrijpelijk vinden.

Dus, een wedeervraag: waarom denk je dat honden onderling feilloos kunnen communiceren ?

Omdat het honden zijn

Goed, de ene hond is beter in de hondentaal dan de andere hond (socialisatie ongetwijfeld PLUS het gedrag van de baas want van bij alles en iedereen weghouden leert de hond het ook niet echt....), maar dan nog ben ik ervan overtuigd dat honden onderling het vaak veel beter kunnen uitzoeken dan met tussenkomst van de mens (want dan krijg je dus ook weer honden die maar zeer weinig van de hele hondentaal begrijpen).

nee, dat gaat echt niet op hoor, een herder "spreekt "en begrijpt veel meer wolventaal dan een beagle, en dat heeft niets met socialisatie te maken.

En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

Stang schreef:

Zoie schreef:

Stang schreef:

Zoie schreef: Nou, ik denk niet dat ik de hondentaal beter begrijp, maar honden begrijpen elkaar onderling ook niet altijd even goed hoor. De ene hond beheerst de wolventaal veel beter dan de ander.

Vervolgens kan je bij honden met al die verschillende rassen en soorten moeilijk over normaal gedrag spreken, zeker buiten de roedel. Ik denk dat honden elkaars gedrag vaak ook volkomen onbegrijpelijk vinden.

Dus, een wedeervraag: waarom denk je dat honden onderling feilloos kunnen communiceren ?

Omdat het honden zijn

Goed, de ene hond is beter in de hondentaal dan de andere hond (socialisatie ongetwijfeld PLUS het gedrag van de baas want van bij alles en iedereen weghouden leert de hond het ook niet echt....), maar dan nog ben ik ervan overtuigd dat honden onderling het vaak veel beter kunnen uitzoeken dan met tussenkomst van de mens (want dan krijg je dus ook weer honden die maar zeer weinig van de hele hondentaal begrijpen).

nee, dat gaat echt niet op hoor, een herder "spreekt "en begrijpt veel meer wolventaal dan een beagle, en dat heeft niets met socialisatie te maken.

En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

En naar mijn idee kunnen beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

Stang schreef:[
En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

Ja maar, voor de ene hond is een stokje misschien heilig, en de ander begrijpt daar misschien niets van. Als het mijn hond is weet ik dat als het goed is, en daarom bemoei ik me er mee.

Zoie schreef:

Stang schreef:[
En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

Ja maar, voor de ene hond is een stokje misschien heilig, en de ander begrijpt daar misschien niets van. Als het mijn hond is weet ik dat als het goed is, en daarom bemoei ik me er mee.

Bezit verdedigen is iets absoluut normaals in de hondenwereld. Dat een hond niet begrijpt dat hij geen stok mag afpakken en dit zelfs niet aan de kop ziet van de andere hond, daar geloof ik echt totaal niets van.

Stang schreef:
Ik kan me goed voorstellen dat je met echt kleine hondjes veel voorzichtiger bent. Dat ben ik dus ook met Kaya t.o.v. kleine honden: niet omdat ik bang bent dat ze ze verscheurt, maar wel dat zelfs een onbedoelt hoektandje al grote schade kan aanrichten bij zo'n kleintje.

En ergens toch.... ik weet nog dat kleine Sampie hier op het veld kwam: een JR van 8 weken (stelt ook echt niks voor hoor zo'n beestje).
Ik met de bazin van Sampie overlegd over Kaya en d'r stokken en zij zei dus 'laat hem maar leren dat hij geen stokken af mag pakken, ik heb liever dat hij het nu leert van een Kaya dan dat hij het straks zeer hardhandig leert van een hond die het werkelijk totaal niet pikt'.
En zo geschiedde: Sampie kreeg op dag 1 of 2 op z'n lazer van Kaya omdat hij haar stok af wilde pakken. Hij wist na één keer dat hij dit niet meer moest doen en tegelijkertijd kon hij het vrij feilloos inschatten bij andere honden na deze gebeurtenissen.
Sindsdien staan we met z'n allen heerlijk bij elkaar, Sampie springt nu tegen me op, springt soms per ongeluk op het stokje van Kaya maar er is totaal niets meer aan de hand.

Dus ik snap dat je voorzichter bent, zou ik waarschijnlijk ook zijn, maar ook hier moet je een middenweg in zoeken en niet altijd en overal ingrijpen (wat je trouwens naar mijn weten ook niet doet hoor )

Er zit ook nog wel een verschil tussen de gemiddelde Jack en de gemiddelde Maltezer qua robuustheid. De Jacks die hier lopen hebben een lijfje wat alleen maar uit spieren bestaat lijkt wel. Lekker stevig en ze hebben een houding die daar ook bij past

Ik persoonlijk zou mijn Jack van 8 weken niet laten corrigeren door een Rottweiler. Maar dat is ook iets persoonlijks. Met een volwassen Jack zou ik daar veel minder moeite mee hebben.
Ik zou er trouwens ook veel minder moeite mee hebben als Kaya Moos zou corrigeren dan als ze dat bij Saar zou doen. Saar is ielig, flodderig en echt zo kapot. Dat ruggetje is zo door :N:
Moos kan wat dat betreft een stuk meer hebben. Maar Moos taalt dan ook weer niet naar stokken van andere honden, dus dat scheelt.

Waar ik vooral moeite mee heb is als bazen niet waarschuwen. Ik weet hoe Kaya is, jij 'waarschuwt' mij als we samen lopen. Dan let ik dus op, met name op Saar. Weet dat jij ook oplet, en als het dan fout gaat is het een kwestie van "shit happens".
Maar als ik met Moos en Saar loop, Saar komt net iets te dicht in de buurt van een stok van een Rottweiler en wordt vol op haar rug gekwakt dan wordt ik pissig. Als je me waarschuwt hou ik er rekening mee, maar ik ga er ook vanuit dat je als baas er rekening mee houdt dat jouw grote sterke hond niet zomaar een klein hondje met geweld op zijn rug kwakt. (wat jj dus ook doet )

Ik loop trouwens niet panisch en met ogen in mijn rug te wandelen hoor. Moos mag ik met heel veel honden gewoon snuffelen en contact maken. Alleen bij grote reuen met een hoge stramme staart en borstel bijvoorbeeld roep ik hem even bij me.

Tamara en Bowie schreef:[En naar mijn idee kunnen beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

hondentaal is wolventaal, en dat is gewoon bij een groot aantal rassen onderzocht. Ruwweg gesproken schijn je te kunnen zeggen dat hoe meer de hond op een volwassen wolf lijkt, hoe meer hij er van begrijpt.

Stang schreef:

Zoie schreef:

Stang schreef:[
En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

Ja maar, voor de ene hond is een stokje misschien heilig, en de ander begrijpt daar misschien niets van. Als het mijn hond is weet ik dat als het goed is, en daarom bemoei ik me er mee.

Bezit verdedigen is iets absoluut normaals in de hondenwereld. Dat een hond niet begrijpt dat hij geen stok mag afpakken en dit zelfs niet aan de kop ziet van de andere hond, daar geloof ik echt totaal niets van.

Ik denk dat bezit verdedigen iets "normaals" is als de rangorde niet helemaal duidelijk is. Anders vind ik het zelf niet altijd maar als iets normaals.

Stang schreef:Even olie op het vuur

Wat ik me afvraag is waar het hele 'principe hond' hierin blijft?
Waarom denken wij als mensen de hondentaal beter te begrijpen dan de honden zelf? Waarom grijpen wij in bij van die kleine akkefietjes?

Oke, als je een echte vechter hebt, begrijp ik het want het moet wel binnen de perken blijven natuurlijk.
Maar gewone dingetjes zoals bv poot op de rug leggen en dan ingrijpen, of het rijden als je ziet dat de honden het zelf wel kunnen oplossen, een hond die een stok/bal van een andere hond af wil pakken, enz. enz.

Waarom denken wij als mensen die taal te kunnen vervangen en ons er wel even tegenaan te bemoeien bij zulke (in mijn ogen) kleinigheidjes?

Met zulke dingen als jij noemt loop ik toch snel door met mijn hond. Ik laat hem dat absoluut zelf niet uitzoeken. Het kan wel het principe hond zijn, maar zulke dingen kunnen niet meer in drukbezochte uitlaatgebieden.Wel vind ik dat er meer begrip zou moeten zijn van mensen dat zulke dingen wel echt honds zijn, en dat ze niet direct altijd zo over de rooie hoeven te zijn daarom.

Ik vind poot opleggen, stok/bal afpakken en rijden op vreemde honden geen dingen die ik laat gaan. Als een andere hond dat bij mijn hond doet,wacht ik tot de andere baas ingrijpt, zoniet grijp ik wel in, omdat mijn hond dat niet accepteerd en het dus waarschijnlijk vechten wordt. Daar heb ik geen zin in. Ingrijpen moet je dan zien als terug roepen en als dat niet helpt er tussen gaan staan. Maar ik heb trouwens laatst wel gemerkt dat je ook niet altijd een vechtpartij kunt voorkomen, al doe je nog zo je best.

Mijn eigen hond wordt teruggeroepen door mij op het moment dat ik zulke acties zie van hem. Als hij zo gaat doen is het kennismaken/spelen voorbij.

Stang schreef:

Zoie schreef:

Stang schreef:[
En dan nog spreekt die Beagle hoogstwaarschijnlijk de hondentaal beter dan wij mensen

Ja maar, voor de ene hond is een stokje misschien heilig, en de ander begrijpt daar misschien niets van. Als het mijn hond is weet ik dat als het goed is, en daarom bemoei ik me er mee.

Bezit verdedigen is iets absoluut normaals in de hondenwereld. Dat een hond niet begrijpt dat hij geen stok mag afpakken en dit zelfs niet aan de kop ziet van de andere hond, daar geloof ik echt totaal niets van.

ja maar ...

er lopen hier bazen rond die me verzekeren dat ze geen bal meer meenemen omdat het steeds gesodemieter geeft. Ik weet vrij zeker dat het vrijwel nooit gesodemieter zal geven als een hond spoks bal pakt. Dus honden kunnen op dit punt wel degelijk heel erg verschillen.

Zoie schreef:

Tamara en Bowie schreef:[En naar mijn idee kunnen beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

hondentaal is wolventaal, en dat is gewoon bij een groot aantal rassen onderzocht. Ruwweg gesproken schijn je te kunnen zeggen dat hoe meer de hond op een volwassen wolf lijkt, hoe meer hij er van begrijpt.

Welk onderzoek is dat? Sorry hoor, maar ik kom meer gestoorde herders tegen dan gestoorde Beagles: huis-tuin-en-keuken-onderzoek van mij.

Zoie schreef:

Tamara en Bowie schreef:[En naar mijn idee kunnen
beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

hondentaal is wolventaal, en dat is gewoon bij een groot aantal rassen onderzocht. Ruwweg gesproken schijn je te kunnen zeggen dat hoe meer de hond op een volwassen wolf lijkt, hoe meer hij er van begrijpt.

Dit vind ik zelf wel een interessant gegeven, ook al dwalen we iets af

In hoeverre lijkt een herder dan nog op een wolf? Is dat wetenschappelijk onderzocht in hoeverre een herder van een wolf afstaat dan een beagle? Ok, qua uiterlijk lijkt de herder inderdaad meer op de wolf dan een beagle, maar alleen daarmee kun je het niet zeggen. Zijn daar dan ook artikelen van? Dit is dan uit interesse, dat zou ik dan wel graag willen lezen.

Baily schreef:[
Mijn eigen hond wordt teruggeroepen door mij op het moment dat ik zulke acties zie van hem. Als hij zo gaat doen is het kennismaken/spelen voorbij.

Zoie schreef:
ja maar ...

er lopen hier bazen rond die me verzekeren dat ze geen bal meer meenemen omdat het steeds gesodemieter geeft. Ik weet vrij zeker dat het vrijwel nooit gesodemieter zal geven als een hond spoks bal pakt. Dus honden kunnen op dit punt wel degelijk heel erg verschillen.

Bram is ook niet fel op stokken, maar toch voelt hij feilloos aan dat hij van Vegas' stok moet afblijven.

Zoek stok! schreef:

Zoie schreef:

Tamara en Bowie schreef:[En naar mijn idee kunnen beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

hondentaal is wolventaal, en dat is gewoon bij een groot aantal rassen onderzocht. Ruwweg gesproken schijn je te kunnen zeggen dat hoe meer de hond op een volwassen wolf lijkt, hoe meer hij er van begrijpt.

Welk onderzoek is dat? Sorry hoor, maar ik kom meer gestoorde herders tegen dan gestoorde Beagles: huis-tuin-en-keuken-onderzoek van mij.

En wat is dan gestoord ? Gedrag dat erg wolfs is, zoals b.v. geen vreemde hond op je eigen territorium dulden, is dat gestoord ?

Als ik mijn boekje heb gevonden zal ik met cijfers en feiten komen, net als met de bronnen ( ik geloof dat de beroemde erik zimen hier onderzoek naar gedaan heeft, maar dat weet ik even niet zeker. )

Zoek stok! schreef:

Zoie schreef:
ja maar ...

er lopen hier bazen rond die me verzekeren dat ze geen bal meer meenemen omdat het steeds gesodemieter geeft. Ik weet vrij zeker dat het vrijwel nooit gesodemieter zal geven als een hond spoks bal pakt. Dus honden kunnen op dit punt wel degelijk heel erg verschillen.

Bram is ook niet fel op stokken, maar toch voelt hij feilloos aan dat hij van Vegas' stok moet afblijven.

dit is gedrag van honden die elkaar kennen ( gelegenheidsroedel ) en dat vind ik al weer anders dan tussen vreemde honden in het uitlaatbos die, gestoord of niet, ook niet perse een bijtrem hebben.

Zoie schreef:

Zoek stok! schreef:

Zoie schreef:

Tamara en Bowie schreef:[En naar mijn idee kunnen beagles beter in een grote roedel worden gehouden dan een herder, dus wie spreekt nou de hondentaal beter dan wie
Daar zou je dan ook nog je vraagtekens bij kunnen zetten.

hondentaal is wolventaal, en dat is gewoon bij een groot aantal rassen onderzocht. Ruwweg gesproken schijn je te kunnen zeggen dat hoe meer de hond op een volwassen wolf lijkt, hoe meer hij er van begrijpt.

Welk onderzoek is dat? Sorry hoor, maar ik kom meer gestoorde herders tegen dan gestoorde Beagles: huis-tuin-en-keuken-onderzoek van mij.

En wat is dan gestoord ? Gedrag dat erg wolfs is, zoals b.v. geen vreemde hond op je eigen territorium dulden, is dat gestoord ?

Als ik mijn boekje heb gevonden zal ik met cijfers en feiten komen, net als met de bronnen ( ik geloof dat de beroemde erich zimmer hier onderzoek naar gedaan heeft, maar dat weet ik even niet zeker. )

Nee, in alles bijten wat je maar tegenkomt, dat vind ik gestoord. Ze zullen wel op wolven lijken en de wolventaal spreken, maar huishondentaal vind ik het niet.

Zoie schreef: dit is gedrag van honden die elkaar kennen ( gelegenheidsroedel ) en dat vind ik al weer anders dan tussen vreemde honden in het uitlaatbos die, gestoord of niet, ook niet perse een bijtrem hebben.

Ik weet zeker dat Bram de stok van Kaya ook niet zou afpakken