Het HondenForum

Bij Ita moet ik nu ook behoorlijk gaan puzzelen.
Luisteren naar de fluit gaat nog steeds prima hoor, het algemene appèl vind ik voor een hondje van 11 maanden bepaald uitstekend (afkloppen!! )
Zij zit nu wel in een fase waar alles tegelijk haar aandacht moet hebben. Ze wil vreselijk graag werken, maar kan zich er niet goed op concentreren als er heel veel omheen gebeurt.
(Lees het verhaal "ogenhond" van Anke Bogaerts maar eens uit haar boek de drie karakters).

Ik moet trainingen anders gaan inrichten om haar te helpen.
Ik zit dus weer met mijn neus in de boeken. Vooral het boek van Anke ligt weer bij me.

Ik heb me te veel laten sussen door de fokker
Ik zei steeds dat Ita bij een verloren zoek haar neus niet gebruikte naar mijn idee. Ze zocht en zoekt met haar ogen en maakt geen gebruik van verwaaiïng.
Aangezien Ita, als ik dat vertelde, meestal stond te snorken om geurtjes op de snuiven vanaf de grond vond de fokker/trainer mijn verhaal onzin.
Ze gebruikte haar neus toch zichtbaar en hoorbaar?
Ja op dat moment wel, maar niet als ze in opdracht een verloren apport moest zoeken.

Dankzij de laatste discussie hier is er bij mij een lampje gaan branden.
En ik zie al een paar probleempjes opdoemen die Anke beschrijft bij de "ogenhond".
Dus ik mag aan de slag
Dit gaat vrees ik wel problemen opleveren op de training

edit:typo

Inge O schreef:

ranetje schreef:Dus ik mag aan de slag

is alleen maar leuk .

Ik vind het ook helemaal niet erg hoor
Het is wel nog meer omschakelen dat ik dacht.
Ita werkt dus echt totaal anders dan Rana.
En als je 8 jaar lang een bepaalde manier van werken gewend bent, omdat je je hond (Rana) kent, is de kans op fouten bij Ita maken best aanwezig :N:

Inge O schreef:

Dit gaat vrees ik wel problemen opleveren op de training

bedoel je dan met de trainers, of gewoon het feit dat ze het niet zo snel zal oppikken als daar verwacht wordt?

Ik vrees dat ik het de trainers niet kan uitleggen.
Hoeveel jachttrainers in Nederland zullen er zijn die me hierbij kunnen helpen?
Als ze al geïnteresseerd zijn heb ik naast een trainer minimaal twee helpers nodig...................
Die moeten goede instructies krijgen................
Hoe krijg ik dat in vredesnaam voor elkaar?

Ze zal heel snel kunnen leren.
Een ogenhond leert niet langzamer omdat hij een ogenhond is.
Maar ze kan de linken wat apart leggen zal ik maar zeggen.
En daardoor kan je al heel snel fouten maken.
Dat is bij Ita geen ramp, ze is redelijk stabiel, maar het moet niet te veel voor komen anders heb ik haar onbewust iets heel anders geleerd dan de bedoeling was.

Dat ik dat snap (hoop ik) is al een stapje in de goede richting.
Maar daar komt nog wel wat na ....................

Inge O schreef:

ranetje schreef:Ik vrees dat ik het de trainers niet kan uitleggen.
Hoeveel jachttrainers in Nederland zullen er zijn die me hierbij kunnen helpen?
Als ze al geïnteresseerd zijn heb ik naast een trainer minimaal twee helpers nodig...................
Die moeten goede instructies krijgen................
Hoe krijg ik dat in vredesnaam voor elkaar?

ik snap het helemaal, dit wordt niet makkelijk . van zodra een hond niet meer 'gemiddeld' reageert krijgen de meeste trainers het al moeilijk, vooral om te willen gelóven dat je hond niet gemiddeld reageert - hij heeft ook 4 poten, 2 oren en een staart, dus zo'n gigantisch verschil zal het wel niet maken zeker ?

Precies
Een van de trainers is de fokker van Ita en haar moeder heeft geen problemen dus? ................... onzin want Ita is een kind van haar moeder.
En de trainer waar ik nu zit heeft een zusje van Ita en die doet dat ook niet..................dus

Moet dan toch een beetje zuchten

ranetje schreef:

Inge O schreef:

ranetje schreef:Ik vrees dat ik het de trainers niet kan uitleggen.
Hoeveel jachttrainers in Nederland zullen er zijn die me hierbij kunnen helpen?
Als ze al geïnteresseerd zijn heb ik naast een trainer minimaal twee helpers nodig...................
Die moeten goede instructies krijgen................
Hoe krijg ik dat in vredesnaam voor elkaar?

ik snap het helemaal, dit wordt niet makkelijk . van zodra een hond niet meer 'gemiddeld' reageert krijgen de meeste trainers het al moeilijk, vooral om te willen gelóven dat je hond niet gemiddeld reageert - hij heeft ook 4 poten, 2 oren en een staart, dus zo'n gigantisch verschil zal het wel niet maken zeker ?

Precies
Een van de trainers is de fokker van Ita en haar moeder heeft geen problemen dus? ................... onzin want Ita is een kind van haar moeder.
En de trainer waar ik nu zit heeft een zusje van Ita en die doet dat ook niet..................dus

Moet dan toch een beetje zuchten

Kan je nagaan hoe je je met het eerste Border Collietje van heel Almere (en half Amsterdam) op GG voelt, zo tussen links de groep retrievers en rechts de verzameling Enge Herder.
Zucht....

Inge O schreef:

Ennath schreef:

ranetje schreef:

Inge O schreef: ik snap het helemaal, dit wordt niet makkelijk . van zodra een hond niet meer 'gemiddeld' reageert krijgen de meeste trainers het al moeilijk, vooral om te willen gelóven dat je hond niet gemiddeld reageert - hij heeft ook 4 poten, 2 oren en een staart, dus zo'n gigantisch verschil zal het wel niet maken zeker ?

Precies
Een van de trainers is de fokker van Ita en haar moeder heeft geen problemen dus? ................... onzin want Ita is een kind van haar moeder.
En de trainer waar ik nu zit heeft een zusje van Ita en die doet dat ook niet..................dus

Moet dan toch een beetje zuchten

Kan je nagaan hoe je je met het eerste Border Collietje van heel Almere (en half Amsterdam) op GG voelt, zo tussen links de groep retrievers en rechts de verzameling Enge Herder.
Zucht....

zitten border collies dan niet vaak op GG ?

Dertig jaar geleden niet....
Dertig jaar geleden had ik de een Border Collie uit het eerste Nederlandse nestje dat niet bij een schapenhouder lag.
Het nestje waar de Border Collie club nog een speciale vergadering aan weide omdat de fokker op geen enkele wijze met schapen werkte en dit ook niet voor zijn pupkopers ambieerde.
Toen een Border Collie nog zo zeldzaam was dat ze bij de hele KC nog nooit een BC in levende lijven hadden gezien.
Dat was nog voordat Agility in Nederland arriveerde...
Wat heet: dat was zelfs voordat Agility op de Crufts te zien was als demonstratie.

(Moeders wordt oud :N: )

Inge O schreef:

Ennath schreef:

Inge O schreef: zitten border collies dan niet vaak op GG ?

Dertig jaar geleden niet....
Dertig jaar geleden had ik de een Border Collie uit het eerste Nederlandse nestje dat niet bij een schapenhouder lag.
Het nestje waar de Border Collie club nog een speciale vergadering aan weide omdat de fokker op geen enkele wijze met schapen werkte en dit ook niet voor zijn pupkopers ambieerde.
Toen een Border Collie nog zo zeldzaam was dat ze bij de hele KC nog nooit een BC in levende lijven hadden gezien.
Dat was nog voordat Agility in Nederland arriveerde...
Wat heet: dat was zelfs voordat Agility op de Crufts te zien was als demonstratie.

(Moeders wordt oud :N: )

owww, een verhaal uit de prehistorie dus .

Ja, maar blijkbaar hebben instrukteurs in zijn algemeenheid nog steeds niet geleerd dat "het gemiddelde hondje" niet bestaat

Ennath schreef:Kan je nagaan hoe je je met het eerste Border Collietje van heel Almere (en half Amsterdam) op GG voelt, zo tussen links de groep retrievers en rechts de verzameling Enge Herder.
Zucht....

Dat was vast en zeker afschuwelijk :N:
In die tijd met een Teckel op cursus komen en tussen de Dobers, herders en bouviers staan was ook niet altijd leuk
Slipketting om :N:
En dan zeggen: "je kunt wel zien wie er hier van de week hebben geoefend"
Ik oefende me wezenloos
Toen heb ik de slip in de kast gesmeten en een gewoon halsbandje om gedaan
Toen ging hij geweldig

Ennath schreef:

Inge O schreef:

Ennath schreef:

Inge O schreef: zitten border collies dan niet vaak op GG ?

Dertig jaar geleden niet....
Dertig jaar geleden had ik de een Border Collie uit het eerste Nederlandse nestje dat niet bij een schapenhouder lag.
Het nestje waar de Border Collie club nog een speciale vergadering aan weide omdat de fokker op geen enkele wijze met schapen werkte en dit ook niet voor zijn pupkopers ambieerde.
Toen een Border Collie nog zo zeldzaam was dat ze bij de hele KC nog nooit een BC in levende lijven hadden gezien.
Dat was nog voordat Agility in Nederland arriveerde...
Wat heet: dat was zelfs voordat Agility op de Crufts te zien was als demonstratie.

(Moeders wordt oud :N: )

owww, een verhaal uit de prehistorie dus .

Ja, maar blijkbaar hebben instrukteurs in zijn algemeenheid nog steeds niet geleerd dat "het gemiddelde hondje" niet bestaat

En daarbij komt ook dat de meeste groepen wat te groot zijn om echt goed individueel te kunnen werken

Oh ja Inge................dank je wel

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Ennath schreef:Kan je nagaan hoe je je met het eerste Border Collietje van heel Almere (en half Amsterdam) op GG voelt, zo tussen links de groep retrievers en rechts de verzameling Enge Herder.
Zucht....

Dat was vast en zeker afschuwelijk :N:
In die tijd met een Teckel op cursus komen en tussen de Dobers, herders en bouviers staan was ook niet altijd leuk
Slipketting om :N:
En dan zeggen: "je kunt wel zien wie er hier van de week hebben geoefend"
Ik oefende me wezenloos
Toen heb ik de slip in de kast gesmeten en een gewoon halsbandje om gedaan
Toen ging hij geweldig

Ik had een beetje het omgekeerde probleem: na twee keer oefenen deed ze het feilloos ....
....en daarna mag je het nog tweehonderd keer overdoen.
Kijk: daar ging het dan mis

Met slipkettingen heb ik nooit zo'n probleem gehad, eerlijk gezegd vind ik ze heerlijk werken.
Veel lekkerder dan een gewone band.
Maar ik leg nooit het kettinkje achter de oren om eens lekker te corrigeren. Dát nou weer niet :N:

Ennath schreef:

ranetje schreef:

Ennath schreef:Kan je nagaan hoe je je met het eerste Border Collietje van heel Almere (en half Amsterdam) op GG voelt, zo tussen links de groep retrievers en rechts de verzameling Enge Herder.
Zucht....

Dat was vast en zeker afschuwelijk :N:
In die tijd met een Teckel op cursus komen en tussen de Dobers, herders en bouviers staan was ook niet altijd leuk
Slipketting om :N:
En dan zeggen: "je kunt wel zien wie er hier van de week hebben geoefend"
Ik oefende me wezenloos
Toen heb ik de slip in de kast gesmeten en een gewoon halsbandje om gedaan
Toen ging hij geweldig

Ik had een beetje het omgekeerde probleem: na twee keer oefenen deed ze het feilloos ....
....en daarna mag je het nog tweehonderd keer overdoen.
Kijk: daar ging het dan mis

Met slipkettingen heb ik nooit zo'n probleem gehad, eerlijk gezegd vind ik ze heerlijk werken.
Veel lekkerder dan een gewone band.
Maar ik leg nooit het kettinkje achter de oren om eens lekker te corrigeren. Dát nou weer niet :N:

Ik heb geen probleem met een slipketting op zich, (niet achter de oren nee) maar die Teckel was daar totaal ongeschikt voor.
De trainster nam hem over van mij op de tweede les, gaf een correctie en wilde hem laten volgen.
Hij ging op zijn rug liggen en wachtte af ..............
Hij had nog net niet zijn voorpoten gevouwen.
Hij deed gewoon niet meer mee.

Je moet oefeningen niet 200 keer overdoen Dat is alleen maar om het weer af te leren...................
dat weet je al lang natuurlijk

Inge O schreef:

ranetje schreef:Hij ging op zijn rug liggen en wachtte af ..............
Hij had nog net niet zijn voorpoten gevouwen.
Hij deed gewoon niet meer mee.

doet me wat denken aan de aparte techniek van crunch als ze een speeltje niet wil lossen : ze gaat er gewoon bij liggen, desnoods op haar rug. zou wel een mooi beeld geven met pakwerk : pakwerker met een op-de-rug-liggende hond aan zijn mouw .

Ik zie het helemaal voor me

ranetje schreef: Je moet oefeningen niet 200 keer overdoen Dat is alleen maar om het weer af te leren...................
dat weet je al lang natuurlijk

Kom, dat was in de tijd dat je zes jaar lang op school begon met het opdreunen van een "tafel" om het erin te stampen.
En dat "erin stampen" deden we natuurlijk ook op het veld.
Als je het in twee keer goed doet is dat vast per ongeluk.
Dan doe je het nog tig keer over, en dan blijkt vanzelf dat het "per ongeluk" was
En dan heeft de instructeur gelijk gehad....
.... en dan doe je het nog tig keer...
En dan heeft de instructeur helemaal gelijk
Want de hond doet het nu weer -zij het met frisse tegenzin- maar daaraan kan je pas echt zien dat de hond gehoorzaam geworden is.
Hij luistert immers terwijl hij er geen zin in heeft.
En dát is het kenmerk van een gehoorzame hond.

Niets menselijks is de instructeur vreemd hoor

Ennath schreef:

ranetje schreef: Je moet oefeningen niet 200 keer overdoen Dat is alleen maar om het weer af te leren...................
dat weet je al lang natuurlijk

Kom, dat was in de tijd dat je zes jaar lang op school begon met het opdreunen van een "tafel" om het erin te stampen.
En dat "erin stampen" deden we natuurlijk ook op het veld.
Als je het in twee keer goed doet is dat vast per ongeluk.
Dan doe je het nog tig keer over, en dan blijkt vanzelf dat het "per ongeluk" was
En dan heeft de instructeur gelijk gehad....
.... en dan doe je het nog tig keer...
En dan heeft de instructeur helemaal gelijk
Want de hond doet het nu weer -zij het met frisse tegenzin- maar daaraan kan je pas echt zien dat de hond gehoorzaam geworden is.
Hij luistert immers terwijl hij er geen zin in heeft.
En dát is het kenmerk van een gehoorzame hond.

Niets menselijks is de instructeur vreemd hoor

Nu begrijp ik het eindelijk
Dat is de reden dat een jachthond met dwang moet leren apporteren.
Want apporteren is een ernstige zaak.

Ik heb op een montessorischool gezeten (lagere school) dus dit gedachtengoed is mij vreemd.
Vandaar dat ik niks snap van dwangapport

ranetje schreef:

Ennath schreef:

ranetje schreef: Je moet oefeningen niet 200 keer overdoen Dat is alleen maar om het weer af te leren...................
dat weet je al lang natuurlijk

Kom, dat was in de tijd dat je zes jaar lang op school begon met het opdreunen van een "tafel" om het erin te stampen.
En dat "erin stampen" deden we natuurlijk ook op het veld.
Als je het in twee keer goed doet is dat vast per ongeluk.
Dan doe je het nog tig keer over, en dan blijkt vanzelf dat het "per ongeluk" was
En dan heeft de instructeur gelijk gehad....
.... en dan doe je het nog tig keer...
En dan heeft de instructeur helemaal gelijk
Want de hond doet het nu weer -zij het met frisse tegenzin- maar daaraan kan je pas echt zien dat de hond gehoorzaam geworden is.
Hij luistert immers terwijl hij er geen zin in heeft.
En dát is het kenmerk van een gehoorzame hond.

Niets menselijks is de instructeur vreemd hoor

Nu begrijp ik het eindelijk
Dat is de reden dat een jachthond met dwang moet leren apporteren.
Want apporteren is een ernstige zaak.

Ik heb op een montessorischool gezeten (lagere school) dus dit gedachtengoed is mij vreemd.
Vandaar dat ik niks snap van dwangapport

Hè, hè, ik ben blij dat ik dat misverstandje eindelijk voor je heb kunnen oplossen
Ik kom niet van het Montessori vandaan, ik kom van een openlucht school
Daar hadden ze een revolutionair systeem dat een beetje het midden hield tussen Steiner, Dalton en Jena
Maar mijn partner komt van een ouderwetse strenge dorps "school met den Bijbel".
Hij heeft diep in zijn hart een groot geloof in deze methode.

Ennath schreef:

ranetje schreef:

Ennath schreef:

ranetje schreef: Je moet oefeningen niet 200 keer overdoen Dat is alleen maar om het weer af te leren...................
dat weet je al lang natuurlijk

Kom, dat was in de tijd dat je zes jaar lang op school begon met het opdreunen van een "tafel" om het erin te stampen.
En dat "erin stampen" deden we natuurlijk ook op het veld.
Als je het in twee keer goed doet is dat vast per ongeluk.
Dan doe je het nog tig keer over, en dan blijkt vanzelf dat het "per ongeluk" was
En dan heeft de instructeur gelijk gehad....
.... en dan doe je het nog tig keer...
En dan heeft de instructeur helemaal gelijk
Want de hond doet het nu weer -zij het met frisse tegenzin- maar daaraan kan je pas echt zien dat de hond gehoorzaam geworden is.
Hij luistert immers terwijl hij er geen zin in heeft.
En dát is het kenmerk van een gehoorzame hond.

Niets menselijks is de instructeur vreemd hoor

Nu begrijp ik het eindelijk
Dat is de reden dat een jachthond met dwang moet leren apporteren.
Want apporteren is een ernstige zaak.

Ik heb op een montessorischool gezeten (lagere school) dus dit gedachtengoed is mij vreemd.
Vandaar dat ik niks snap van dwangapport

Hè, hè, ik ben blij dat ik dat misverstandje eindelijk voor je heb kunnen oplossen
Ik kom niet van het Montessori vandaan, ik kom van een openlucht school
Daar hadden ze een revolutionair systeem dat een beetje het midden hield tussen Steiner, Dalton en Jena
Maar mijn partner komt van een ouderwetse strenge dorps "school met den Bijbel".
Hij heeft diep in zijn hart een groot geloof in deze methode.

Hmmmmmmmmmm
Wie zou er nou eigenlijk gelijk hebben?

Kinderen van de openlucht school waren nog veel "erger" dan montessorikinderen

Tegenwoordig heb ik zoiets met het apport, if you can't beat them, join them. Dus ook ik ben aan het apporteren geslagen met Juno. Ik moet zeggen ook best handig zo'n hulphond en het duurde dan ook niet lang voor wij ons eigen ritueeltje opgebouwd hadden.

Het gaat als volgt, als ik me aan ga kleden 's ochtends, mag Juno de schoenen apporteren. Dat vind hij dus erg leuk (lees het is zijn favoriete tijdstip van de dag) en doet het daarom ook met veel plezier (lees hij gaat compleet uit z'n dak). Wel vind ik dat er toch een beetje appél op moet zitten. Daarom het ritueel Juno gaat zitten, baas kleedt zich aan en vervoegt zich dan om op het bed te gaan zitten. Trekt sokken aan en zegt dat met haar ochtend hoofd ,"Juno apport". Juno die zijn hele leven al gewacht heeft rent vervolgens naar de dichtsbijzijnde paar schoenen en komt er dan 1 brengen. Dan moet hij weer zitten en wachten op het volgende commando tot apport.

Affijn, dat is de theorie, nu de praktijk. Juno gaat zitten en tot aan het commando apport gaat alles perfect. Echter zodra meneer die schoen in z'n bek heeft gaat hij zo ongelovelijk uit zijn dak. Rondjes rennen met de schoen, wild kwispelend (Waardoor er soms ook dingen sneuvelen), gek doen met dat ding, maar niet schudden, als hij dan uitgeraast is staat hij paar seconde stil. Dan zie je hem denken, oh ja, apport en komt vervolgens over het bed via de langste route richting mij. Dan de tweede schoen die meestal ietsjes sneller gaat dan de eerste.

Nu ben ik erg aan het twijfelen, want hij heeft er echt heel veel plezier in en doet verder niets met die schoen. Andere apporten komt hij wel normaal brengen, maar apport in die kamer duurt ietjes langer (lees soms 5 minuten langer) dan normaal. Wat zouden jullie doen ingrijpen of niet?

Gaia schreef:Tegenwoordig heb ik zoiets met het apport, if you can't beat them, join them. Dus ook ik ben aan het apporteren geslagen met Juno. Ik moet zeggen ook best handig zo'n hulphond en het duurde dan ook niet lang voor wij ons eigen ritueeltje opgebouwd hadden.

Het gaat als volgt, als ik me aan ga kleden 's ochtends, mag Juno de schoenen apporteren. Dat vind hij dus erg leuk (lees het is zijn favoriete tijdstip van de dag) en doet het daarom ook met veel plezier (lees hij gaat compleet uit z'n dak). Wel vind ik dat er toch een beetje appél op moet zitten. Daarom het ritueel Juno gaat zitten, baas kleedt zich aan en vervoegt zich dan om op het bed te gaan zitten. Trekt sokken aan en zegt dat met haar ochtend hoofd ,"Juno apport". Juno die zijn hele leven al gewacht heeft rent vervolgens naar de dichtsbijzijnde paar schoenen en komt er dan 1 brengen. Dan moet hij weer zitten en wachten op het volgende commando tot apport.

Affijn, dat is de theorie, nu de praktijk. Juno gaat zitten en tot aan het commando apport gaat alles perfect. Echter zodra meneer die schoen in z'n bek heeft gaat hij zo ongelovelijk uit zijn dak. Rondjes rennen met de schoen, wild kwispelend (Waardoor er soms ook dingen sneuvelen), gek doen met dat ding, maar niet schudden, als hij dan uitgeraast is staat hij paar seconde stil. Dan zie je hem denken, oh ja, apport en komt vervolgens over het bed via de langste route richting mij. Dan de tweede schoen die meestal ietsjes sneller gaat dan de eerste.

Nu ben ik erg aan het twijfelen, want hij heeft er echt heel veel plezier in en doet verder niets met die schoen. Andere apporten komt hij wel normaal brengen, maar apport in die kamer duurt ietjes langer (lees soms 5 minuten langer) dan normaal. Wat zouden jullie doen ingrijpen of niet?

Brengt hij wel de goede schoenen?

Ja dat doet ie dan weer wel Tenminste als je de schoenen eerst even goed laat zien.

Hij is alleen wat traag.

Gaia schreef:Ja dat doet ie dan weer wel Tenminste als je de schoenen eerst even goed laat zien.

Hij is alleen wat traag.

Als hij de goede schoenen brengt en hij blijft zijn overige apporten goed doen zou ik hem zijn pret gunnen 's morgens
Als jij er tenminste de tijd voor accepteert

ranetje schreef:

Gaia schreef:Ja dat doet ie dan weer wel Tenminste als je de schoenen eerst even goed laat zien.

Hij is alleen wat traag.

Als hij de goede schoenen brengt en hij blijft zijn overige apporten goed doen zou ik hem zijn pret gunnen 's morgens
Als jij er tenminste de tijd voor accepteert

Ik trek tegenwoordig vijftien minuten langer uit voor het aankleden. Echt ik moet er eens een filmpje van maken. Nadeel Juno is nog al schuw voor de video camera en tsja, hij vindt het erg leuk als je er achter aan gaat met iets. Kan hij leuk wegrennen.

ranetje schreef:

Gaia schreef:Tegenwoordig heb ik zoiets met het apport, if you can't beat them, join them. Dus ook ik ben aan het apporteren geslagen met Juno. Ik moet zeggen ook best handig zo'n hulphond en het duurde dan ook niet lang voor wij ons eigen ritueeltje opgebouwd hadden.

Het gaat als volgt, als ik me aan ga kleden 's ochtends, mag Juno de schoenen apporteren. Dat vind hij dus erg leuk (lees het is zijn favoriete tijdstip van de dag) en doet het daarom ook met veel plezier (lees hij gaat compleet uit z'n dak). Wel vind ik dat er toch een beetje appél op moet zitten. Daarom het ritueel Juno gaat zitten, baas kleedt zich aan en vervoegt zich dan om op het bed te gaan zitten. Trekt sokken aan en zegt dat met haar ochtend hoofd ,"Juno apport". Juno die zijn hele leven al gewacht heeft rent vervolgens naar de dichtsbijzijnde paar schoenen en komt er dan 1 brengen. Dan moet hij weer zitten en wachten op het volgende commando tot apport.

Affijn, dat is de theorie, nu de praktijk. Juno gaat zitten en tot aan het commando apport gaat alles perfect. Echter zodra meneer die schoen in z'n bek heeft gaat hij zo ongelovelijk uit zijn dak. Rondjes rennen met de schoen, wild kwispelend (Waardoor er soms ook dingen sneuvelen), gek doen met dat ding, maar niet schudden, als hij dan uitgeraast is staat hij paar seconde stil. Dan zie je hem denken, oh ja, apport en komt vervolgens over het bed via de langste route richting mij. Dan de tweede schoen die meestal ietsjes sneller gaat dan de eerste.

Nu ben ik erg aan het twijfelen, want hij heeft er echt heel veel plezier in en doet verder niets met die schoen. Andere apporten komt hij wel normaal brengen, maar apport in die kamer duurt ietjes langer (lees soms 5 minuten langer) dan normaal. Wat zouden jullie doen ingrijpen of niet?

Brengt hij wel de goede schoenen?

HAHAHAHA
Heb je ze nog droger?

Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum en heb een 12 weken oud labrador teefje in huis!

Vooral mijn man vind het heel leuk om het haar het ' halen en terugbrengen' te oefenen en het zit blijkbaar echt in haar bloed, want ze doet het tot nu toe hartstikke goed.

We gooien iets weg, manlief zegt "pak" en ze komt het netjes terug brengen en krijgt een snoepje.
Enige probleem is, wanneer ze doorheeft 'OHJA, ik kreeg een snoepje' laat ze het object steeds sneller los hahaha

We gaan in januari met puppycursus en dan nog twee vervolg cursussen dan wil ik tzt gaan kijken om ook iets leuks met haar te gaan doen. Ik las al dat iemand hier in Almere traint met de hond?

Dit is ons eerste hondje, dus we moeten nog veel leren, dus tips en adviezen zijn altijd welkom

Gr. Sam & pootje van Jaimy

Inge O schreef:

ranetje schreef: Ik heb op een montessorischool gezeten (lagere school) dus dit gedachtengoed is mij vreemd.
Vandaar dat ik niks snap van dwangapport

ik heb niet op een montessorischool gezeten, maar op een degelijke dorps- en daarna stadsschool.
waarschijnlijk ben ik juist daaróm zo allergisch aan dwang .

jij begrijpt het niet en ik heb er een allergie tegen opgebouwd .

Jij zou het hondje zijn dat juist niet meer gaat apporteren na de oefening "vast"

Baas moest vroeger altijd wandelen met het hele gezin.
De anderen wandelen nog steeds en hij Haaaaat wandelen :N:
Eigenlijk net zoiets

Broekie schreef:Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum en heb een 12 weken oud labrador teefje in huis!

Vooral mijn man vind het heel leuk om het haar het ' halen en terugbrengen' te oefenen en het zit blijkbaar echt in haar bloed, want ze doet het tot nu toe hartstikke goed.

We gooien iets weg, manlief zegt "pak" en ze komt het netjes terug brengen en krijgt een snoepje.
Enige probleem is, wanneer ze doorheeft 'OHJA, ik kreeg een snoepje' laat ze het object steeds sneller los hahaha

We gaan in januari met puppycursus en dan nog twee vervolg cursussen dan wil ik tzt gaan kijken om ook iets leuks met haar te gaan doen. Ik las al dat iemand hier in Almere traint met de hond?

Dit is ons eerste hondje, dus we moeten nog veel leren, dus tips en adviezen zijn altijd welkom

Gr. Sam & pootje van Jaimy

Hoi Sam welkom in dit hoekje
Als je hondje het apport te snel loslaat gewoon geen voertje geven maar rustig op je hurken blijven zitten met je handen open op je knieën.
Niks zeggen (eventueel een schuine blik werpen op het schoteltje met lekkers dat je (hoog!!) hebt klaar staan.
Misschien komt de pup dat zelf op het idee om dat apportje alsnog in je handen te leggen
Niet gaan graaien hoor naar het apport, gewoon rustig afwachten

Inge O schreef:

ranetje schreef:

Inge O schreef:

ranetje schreef: Ik heb op een montessorischool gezeten (lagere school) dus dit gedachtengoed is mij vreemd.
Vandaar dat ik niks snap van dwangapport

ik heb niet op een montessorischool gezeten, maar op een degelijke dorps- en daarna stadsschool.
waarschijnlijk ben ik juist daaróm zo allergisch aan dwang .

jij begrijpt het niet en ik heb er een allergie tegen opgebouwd .

Jij zou het hondje zijn dat juist niet meer gaat apporteren na de oefening "vast"

absoluut . vandaar dat ik mijn honden (met ditzelfde karaktertrekje) zo goed kan begrijpen .

Bazen en honden vertonen wel vaker overeenkomsten
Je hebt niet voor niets dit ras uiteindelijk gekozen

Gaia schreef:

ranetje schreef:

Gaia schreef:Ja dat doet ie dan weer wel Tenminste als je de schoenen eerst even goed laat zien.

Hij is alleen wat traag.

Als hij de goede schoenen brengt en hij blijft zijn overige apporten goed doen zou ik hem zijn pret gunnen 's morgens
Als jij er tenminste de tijd voor accepteert

Ik trek tegenwoordig vijftien minuten langer uit voor het aankleden. Echt ik moet er eens een filmpje van maken. Nadeel Juno is nog al schuw voor de video camera en tsja, hij vindt het erg leuk als je er achter aan gaat met iets. Kan hij leuk wegrennen.

Dat zou ik liever niet doen dan
Hij mocht eens op slechte gedachten komen aan het einde van een wandeling of zo.................................

Zou het feestbeest wel eens zo willen zien , maar als hij de camera niet leuk vindt, tja dan lukt dat niet

Hoi ranetje,

Bedankt voor je tip! Zal dat vanvond eens uitproberen.
Overdags is het zo moeilijk luisteren naar 2 baasjes... mijn dochter zegt me de hele dag na Net alsof ik een permanente echo heb, arme hond hihi

Is het verstandig om de pup nu al aan het woord apport te laten wennen ipv pak (apport klinkt ook veel leuker hihi).
We proberen het wel echt zo spelenderwijs mogelijk te doen, ze is tenslotte nog maar 12 weken en moet eerst nog heel veel andere dingen ook leren, zoals dat kinderbeentjes en billen niet om in te bijten zijn...

gr Sam

Broekie schreef:Hoi ranetje,

Bedankt voor je tip! Zal dat vanvond eens uitproberen.
Overdags is het zo moeilijk luisteren naar 2 baasjes... mijn dochter zegt me de hele dag na Net alsof ik een permanente echo heb, arme hond hihi

Is het verstandig om de pup nu al aan het woord apport te laten wennen ipv pak (apport klinkt ook veel leuker hihi).
We proberen het wel echt zo spelenderwijs mogelijk te doen, ze is tenslotte nog maar 12 weken en moet eerst nog heel veel andere dingen ook leren, zoals dat kinderbeentjes en billen niet om in te bijten zijn...

gr Sam

Ik heb bij Ita ook eerst geen echte opdracht gegeven
Meer in de vorm van "pak maar" als ze het mocht halen en "dank je wel" als ze het apport aan mij af.

Op de jachttraining keken ze daar nogal verbijsterd van op
Apport = apport nietwaar?
En niks "dank je wel" maar gewoon "los" zeggen.
Dat was niet zo aan mij besteed.
Ita gaat nu gewoon op apport, maar ze is nu ook al 11 maanden

Maar inderdaad, houdt het speels
Let er wel op dat als de tanden gaan wisselen (vanaf 16 weken ongeveer) je helemaal voorzichtig moet zijn met stimuleren om je iets te brengen.
In die periode heb ik Ita alleen maar laten brengen als ze zelf iets pakte ("geef maarrrrrr" ).
Dus geen opdrachten gegeven.
Dan kan ze die opdracht ook niet verbinden met eventele pijn in haar bekje als er een tand los zit.
Het is niet gezegd dat ze er problemen mee zou hebben, maar je kunt dat beter niet gaan uitproberen is mijn filisofie

Broekie schreef:Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum en heb een 12 weken oud labrador teefje in huis!

Vooral mijn man vind het heel leuk om het haar het ' halen en terugbrengen' te oefenen en het zit blijkbaar echt in haar bloed, want ze doet het tot nu toe hartstikke goed.

We gooien iets weg, manlief zegt "pak" en ze komt het netjes terug brengen en krijgt een snoepje.
Enige probleem is, wanneer ze doorheeft 'OHJA, ik kreeg een snoepje' laat ze het object steeds sneller los hahaha

We gaan in januari met puppycursus en dan nog twee vervolg cursussen dan wil ik tzt gaan kijken om ook iets leuks met haar te gaan doen. Ik las al dat iemand hier in Almere traint met de hond?

Dit is ons eerste hondje, dus we moeten nog veel leren, dus tips en adviezen zijn altijd welkom

Gr. Sam & pootje van Jaimy

Wat Nettie zegt het ik ook gedaan met Vera (Golden), maar dan ook nog zonder dat bordje lekkers wat hoog staat. Ik heb met haar eigenlijk nooit koekjes gebruikt tijdens apporteren (werkt ook niet, want als er iets te apporteren valt kwat mevrouw koekies uit, ze wil geen koekje, ze wil apporteren )
Mijn ervaring met Vera is dat als het een erg apporteer-graag hondje is je dat koekje absoluut niet nodig hebt.

Moos schreef:

Broekie schreef:Hoi allemaal,

Ik ben nieuw hier op het forum en heb een 12 weken oud labrador teefje in huis!

Vooral mijn man vind het heel leuk om het haar het ' halen en terugbrengen' te oefenen en het zit blijkbaar echt in haar bloed, want ze doet het tot nu toe hartstikke goed.

We gooien iets weg, manlief zegt "pak" en ze komt het netjes terug brengen en krijgt een snoepje.
Enige probleem is, wanneer ze doorheeft 'OHJA, ik kreeg een snoepje' laat ze het object steeds sneller los hahaha

We gaan in januari met puppycursus en dan nog twee vervolg cursussen dan wil ik tzt gaan kijken om ook iets leuks met haar te gaan doen. Ik las al dat iemand hier in Almere traint met de hond?

Dit is ons eerste hondje, dus we moeten nog veel leren, dus tips en adviezen zijn altijd welkom

Gr. Sam & pootje van Jaimy

Wat Nettie zegt het ik ook gedaan met Vera (Golden), maar dan ook nog zonder dat bordje lekkers wat hoog staat. Ik heb met haar eigenlijk nooit koekjes gebruikt tijdens apporteren (werkt ook niet, want als er iets te apporteren valt kwat mevrouw koekies uit, ze wil geen koekje, ze wil apporteren )
Mijn ervaring met Vera is dat als het een erg apporteer-graag hondje is je dat koekje absoluut niet nodig hebt.

Dan is het zelfs zonde van je koekjes als ze ze toch uitspuugt.

Mijn honden hebben voor hun brengwerk graag een salaris, jouw Vera beschouwt het dragen al als salaris.
Daar hebben meer Retrievers last van alleen niet allemaal.
Als Jaimy het apportje uitspuugt om eerder bij het koekje te komen heeft hij nog niet helemaal begrepen dat hij een Retriever is.
Dat komt wel

Nee, maar ze weet maar al te goed dat ze een labrador is...
Dat retriever blijven we gewoon lekker oefenen.

Ze is net even helemaal uitgeraast in huis soms denk ik dat ik haar beter twister of storm had kunnen noemen!
Kon bijna mijn kerstboom opnieuw optuigen, omdat ze er als een bowlingbal tegenaan vloog hahahaha
Heerlijk zo'n pupseltje in huis!!!