Het HondenForum

Ik ben een beetje verliefd op Uma, haha. Ze wordt steeds brutaler en duwt zich soms ergens tussen dat we elkaar met grote ogen aankijken: wat deed ze nou?!
Gisteravond was ik even bezig met de was en ik heb een groot krat vol snacks, dat stond nog open. Ik kom terug en ik ruik een lúcht. Ze stond toen ik binnen kwam en zei: wat doe jij nou?
Oren invouwen en gelijk liggen met héél grote ogen, heeft ze vast van Manu geleerd. Ik zag 2 stokjes Piganini's (ofzo? Het stinkt in ieder geval) liggen.
Ohhh Úma, mag niet.
Maar ze lag zo raar. Ik voelen waar ze op lag, had ze verdorie die hele zak leeggetrokken op bed en is er bovenop gaan liggen

Ze is zo'n slim hondje
Soms heeft ze nog niet zo'n trek in haar vlees en verstopt haar voerbak onder haar dekentje

DeDiana schreef:Mooie update Manu, ik geniet heel erg van hoe je over Uma schrijft en hoe ze zich blijft ontwikkelen. Jouw geduldige no-nonsense aanpak werkt blijkbaar perfect bij haar.
Die laatste foto is ook echt een hond die zó lekker in haar vel zit, echt genieten met volle teugen!

Ze draait met alles mee. Soms denk ik wel eens dat het teveel is voor haar maar dan gaat ze na een paar minuten toch op ontdekking uit. Ik denk zelf dat ze, als ze het niet ziet, er ook nooit aan zal wennen. Ik zorg dat mensen haar niet zomaar aanraken en dat ik altijd in de buurt ben, dan gaat het goed.
Voorheen nam ik Manu mee naar de maandelijkse pub quiz, maar die sla ik nog over met Uma. Dat zijn heel veel mensen in één ruimte en daar gaat ze echt nog niet bij ontspannen. Ik neem haar alleen mee als ik denk dat ze het aan kan. De no-nonsense werkt inderdaad prima, maar ik heb ook veel aan Manu te danken.
Die gaat af en toe even tegen haar aan liggen of staan, als een hond haar omver probeert te kegelen blaft hij ze weg en als ze ligt te trillen (wat ze in elke nieuwe situatie doet) gaat hij haar oren soppen en ontspant ze direct. Het is echt een heerlijk stel zo.

Echt dankzij jou hoor Diana, ik had haar zelf never nooit uitgekozen.
Gek idee eigenlijk.

Het is Uma haar schuld nouja en die van Diana en Tineke dat ik vanacht om 02.00 uur bij pagina 20 toch echt moest gaan slapen en tot nu moet wachten om te zien hoe het Gipsy vergaat.. En dat ik het zielig voor Jion vond dat Jimi niet kon blijven.........maar dat Ren en Simba het dan wel weer goed maken.....

En dus nu met koffie weer verder lezen, ben blij dat ik vakantie heb .

Sanbeer schreef:Het is Uma haar schuld nouja en die van Diana en Tineke dat ik vanacht om 02.00 uur bij pagina 20 toch echt moest gaan slapen en tot nu moet wachten om te zien hoe het Gipsy vergaat.. En dat ik het zielig voor Jion vond dat Jimi niet kon blijven.........maar dat Ren en Simba het dan wel weer goed maken.....

En dus nu met koffie weer verder lezen, ben blij dat ik vakantie heb .

Sorry

Veel leesplezier nog!

En als je klaar bent met dit topic dan hebben we ook nog een ander topic http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 0&t=295576
Gelukkig maar 16 pagina

Nu ben ik bijgelezen haha straks de andere maar, vanmorgen eerst zelf nog even anderhalf uur met mijn meisjes gelopen, en straks even op ziekenbezoek dan lees ik de rest vanavond weer.
Maar dikke pluim voor iedereen!

Geen leuke update
http://www.hondenforum.nl/plaza/viewtop ... 6&t=299077" onclick="window.open(this.href);return false;

Ik heb vrijwel de hele dag bij de dierenkliniek gezeten met Uma. Het gaat niet goed.

Zijn er nog mensen die 3 mei naar de podencodag in Oss gaan?

Ja, als er niks tussenkomt gaan wij met Saar en Niarla.

RedPassion schreef:Ja, als er niks tussenkomt gaan wij met Saar en Niarla.

Leuk! Ik zit eraan te denken om met Amy te gaan. Maar ik moet even kijken of ze daar al aan toe zal zijn. Ze zal het erg spannend vinden, zo veel onbekende honden.

Dos moet weg...












Ik heb een nieuwe bank en daar kleurt ze niet mooi bij.


Jade wel, het is haar schuld dat er een nieuwe bank moest komen. Zij pastte niet bij de vorige. Met Bleza hou ik geen rekening, die had dik 2 jaar geleden al dood moeten zijn, dus die mag niet zeuren.

Maar nee, zonder gekheid, ik heb een nieuwe bank, eentje waar we met ons allen op kunnen.
Zal morgen bij daglicht wel even een foto plaatsen.
Ik ben er blij mee, en de dames ook.

Haha nee, ze zoekt echt nog een baasje.
Maar ze zit hier niet in de weg. Het gaat tussen de honden onderling zo goed, dat scheelt een hele hoop.

Dos blijft gewoon hoor

Frolic schreef:[

Dan kan Dos dus blijven

Sientje schreef:Dos blijft gewoon hoor

Shhhht. Niet zeggen, Dos is gewoon in opvang, maar helaas meldt zich geen nieuwe baas voor haar, de komende 10 jaar...

Ik zag je nieuwe bank al voorbijkomen Moosje, het eerste wat ik dacht was: daar passen ze allemaal op, nu kan Moosje zelf er tenminste weer bij!

Ze blijft echt niet, hoe leuk ze ook is.
Ik heb nog meer opvang-aanvragen, en hoopte eigenlijk dat ze al een baasje zou hebben zodat Butler (of een andere hond) hierheen zou kunnen komen. In juli komt er waarschijnlijk een paar weken een pup in de opvang totdat ie naar zijn/haar nieuwe baasje in het buitenland komt. Mijn hart is groot genoeg, maar mijn huis niet. En mijn energiecapaciteit ook niet.

Dusss als ik het goed begrijp dan heb je je bank aan de hondjes aangepast.
Dan om je de kosten voor weer een andere bank te besparen raad ik je aan om Dos maar gewoon te houden.

Met Seppie gaat ook nog alles goed! We hebben het héél druk gehad de afgelopen weken en vandaar even geen updates. Het is toch echt wel even aanpoten om een hond die nog van alles moet leren te combineren met een fulltime baan, drie echte knuffelkatten, en dan nog allerlei andere normale 'dagelijkse' dingen.

Langzaam zijn we in een ritme gekomen. Sep gaat twee dagen in de week naar de dagopvang van een hondenpension waar hij het heel erg naar zijn zin heeft. Hij kan daar lekker spelen met andere honden en zich flink uitleven. Helaas houdt dat flink uitleven ook in dat hij van elke mogelijkheid om te ontsnappen gebruik maakt. Dan wil meneer dus 'mensen' aandacht die hij natuurlijk krijgt als hij ontsnapt. Sep kan deuren en poorten open maken, weet er snel tussenuit te sneaken als er een hond gehaald of gebracht wordt en als het nodig is springt hij gewoon over een het hek (dat is 1.60 hoog ofzo). Wanneer hij dan vervolgens in de ren met hoge hekken en een poort die hij niet kan openen wordt gezet dan gooit hij gewoon het water om zodat ze dat weer bij komen vullen

Twee dagen in de week heb ik een virtuele oppas. Ik heb een beveiligingscamera gekocht waarmee mijn oppas en ik Sep in de gaten kunnen houden. Ergens in de middag komt de oppas dan om een lekkere lange wandeling met Sep te maken. Het is echt superleuk om Sep helemaal relaxed op de bank te zien liggen de hele dag.


Gisteren is Sep ook voor het eerst een hele werkdag alleen thuis geweest en dat is prima gegaan. Hij ligt echt de hele dag te slapen op de bank. Het enige dat 'stoute' dat hij doet is kijken of er nog wat kattenvoer in de bakjes op het aanrecht zit... Vanaf 1 mei heb ik geen werk meer dus dan hoeft Sep in principe geen hele dag meer alleen thuis te zijn, maar het is wel fijn om te weten dat hij het kan!
Echt geweldig hoe snel hij zich daar aan aangepast heeft, zeker omdat hij in het begin nog geen vijf minuten alleen kon zijn.

Ook met de katten is hij grote vrienden. Helaas ben ik elke keer te laat om fimpjes te maken als hij met Jack gaat spelen, want dat is echt zo schattig! Als we terugkomen van wandelen dan willen de katten graag even aan Sep snuffelen en hij laat dat allemaal toe en snuffelt terug. Met Jack worden er zelf kopjes en likjes uitgewisseld
Vandaag zagen we zelf op de camera dat Jack even een kopje kan geven aan Sep toen ze samen op de bank lagen

Natuurlijk zijn er ook dingen die minder goed gaan en dat is eigenlijk vooral het wandelen. Sep is nog erg onrustig als hij andere honden ziet. Dan wil hij daar naar toe en gaat piepen, blaffen, trekken, springen. Met een hond van 37,5 kilo is dat best lastig. Toen ik zag dat het alleen maar erger werd heb ik meteen een hondengedragstherapeute laten komen zodat ik wat tips kon krijgen hoe ik dit het beste aan kan pakken. Tot nu toe oefenen we vooral alleen nog maar met Sep netjes naast mij te laten lopen ipv twee meter voor me. Dan heb ik hem beter onder controle. Dat gaat de ene dag supergoed, en soms is het één grote ramp en staan we meer stil dan dat we vooruit komen. Uiteindelijk geeft Seppie wel op... maar het kan best vermoeiend zijn zo'n wandeling!

Ik vind het echt geweldig om weer een hond te hebben en geniet eigenlijk gewoon elk moment van Sep Maar hoe kan dat ook anders met zo'n hond!

Manu schreef:Ik ben een beetje verliefd op Uma, haha. Ze wordt steeds brutaler en duwt zich soms ergens tussen dat we elkaar met grote ogen aankijken: wat deed ze nou?!
Gisteravond was ik even bezig met de was en ik heb een groot krat vol snacks, dat stond nog open. Ik kom terug en ik ruik een lúcht. Ze stond toen ik binnen kwam en zei: wat doe jij nou?
Oren invouwen en gelijk liggen met héél grote ogen, heeft ze vast van Manu geleerd. Ik zag 2 stokjes Piganini's (ofzo? Het stinkt in ieder geval) liggen.
Ohhh Úma, mag niet.
Maar ze lag zo raar. Ik voelen waar ze op lag, had ze verdorie die hele zak leeggetrokken op bed en is er bovenop gaan liggen

Ze is zo'n slim hondje
Soms heeft ze nog niet zo'n trek in haar vlees en verstopt haar voerbak onder haar dekentje

DeDiana schreef:Mooie update Manu, ik geniet heel erg van hoe je over Uma schrijft en hoe ze zich blijft ontwikkelen. Jouw geduldige no-nonsense aanpak werkt blijkbaar perfect bij haar.
Die laatste foto is ook echt een hond die zó lekker in haar vel zit, echt genieten met volle teugen!

Ze draait met alles mee. Soms denk ik wel eens dat het teveel is voor haar maar dan gaat ze na een paar minuten toch op ontdekking uit. Ik denk zelf dat ze, als ze het niet ziet, er ook nooit aan zal wennen. Ik zorg dat mensen haar niet zomaar aanraken en dat ik altijd in de buurt ben, dan gaat het goed.
Voorheen nam ik Manu mee naar de maandelijkse pub quiz, maar die sla ik nog over met Uma. Dat zijn heel veel mensen in één ruimte en daar gaat ze echt nog niet bij ontspannen. Ik neem haar alleen mee als ik denk dat ze het aan kan. De no-nonsense werkt inderdaad prima, maar ik heb ook veel aan Manu te danken.
Die gaat af en toe even tegen haar aan liggen of staan, als een hond haar omver probeert te kegelen blaft hij ze weg en als ze ligt te trillen (wat ze in elke nieuwe situatie doet) gaat hij haar oren soppen en ontspant ze direct. Het is echt een heerlijk stel zo.

Echt dankzij jou hoor Diana, ik had haar zelf never nooit uitgekozen.
Gek idee eigenlijk.

Ik hoop dat ze weer snel helemaal in orde is, dat effe eerst!

En vergis je niet in zo'n podencootje hoor, die zijn vaak van elastiek. Lilo had echt een angsttrauma, en ik kan nu een huis vol visite hebben en ze loopt te schooien om lekkere hapjes dat het genant is, laat zich aaien door iedereen en gaat pontificaal op schoot zitten bij Oma. Bij haar was Jack ook wel een bepalende factor, zo'n sociale stabiele stoere vriendelijke hond als maatje doet wonderen.

En dat verstoppen van bewijsmateriaal, hilarisch! Jack deed dat ook, (Lilo en Toto zijn er weer te dom voor) lege chipszakjes onder het hondenbed, lege koekjesverpakkingen onder de bank geschoven en ooit het teveel aan witte broodjes van een pak van tien begraven in een grote plantenbak.

Iedereen zegt het over zijn of haar eigen ras, maar podenco's zijn geweldig.

Hoe Sep daar ligt met zijn poten in de lucht. Geweldig

Wat is Sep toch knap! Goed dat je het oefenen met wandelen zo serieus oppakt. Je hebt er inderdaad een lange adem voor nodig weet ik uit ervaring, maar dat zal het waard zijn!

Niarla heeft net mijn stalen zenuwen getest. Ik kan aardig wat hebben als het gaat om honden die uit beeld zijn (we hebben Saar immers ), maar met een nieuwe hond is dat toch best spannend. Ze heeft vandaag voor de vierde keer losgelopen op het Leesten. Het was de afgelopen week steeds te druk daar (mooiweerwandelaars ), maar nu regende het en dan is er lekker niemand. Dus ik heb haar weer losgelaten, weer iets langer dan de vorige keren. Ze doet het geweldig hoor. Alleen toen ze net van de lijn was zat ze nog zo vol energie dat ze een flinke sprint de bosjes in nam en ik uiteindelijk alleen nog een pluimstaart in de verte zag en toen niets meer. Ik ben maar blijven staan en heb Pim haar kant opgestuurd (zo ideaal!) en na een minuutje of 3 kwam ze weer in beeld. Toen heb ik haar geroepen en kwam ze helemaal blij haar koekje halen (zwaar buiten adem). Daarna ging ze niet meer ver weg en ging het terugroepen steeds heel goed. Ik ben zo trots op haar.

Dat is toch wel even schrikken denk ik. Gelukkig kwam ze redelijk snel weer terug.


Die Sep, wat doet ie het goed!


Duo Klit-en-Band

RedPassion schreef:Wat is Sep toch knap! Goed dat je het oefenen met wandelen zo serieus oppakt. Je hebt er inderdaad een lange adem voor nodig weet ik uit ervaring, maar dat zal het waard zijn!

Niarla heeft net mijn stalen zenuwen getest. Ik kan aardig wat hebben als het gaat om honden die uit beeld zijn (we hebben Saar immers ), maar met een nieuwe hond is dat toch best spannend. Ze heeft vandaag voor de vierde keer losgelopen op het Leesten. Het was de afgelopen week steeds te druk daar (mooiweerwandelaars ), maar nu regende het en dan is er lekker niemand. Dus ik heb haar weer losgelaten, weer iets langer dan de vorige keren. Ze doet het geweldig hoor. Alleen toen ze net van de lijn was zat ze nog zo vol energie dat ze een flinke sprint de bosjes in nam en ik uiteindelijk alleen nog een pluimstaart in de verte zag en toen niets meer. Ik ben maar blijven staan en heb Pim haar kant opgestuurd (zo ideaal!) en na een minuutje of 3 kwam ze weer in beeld. Toen heb ik haar geroepen en kwam ze helemaal blij haar koekje halen (zwaar buiten adem). Daarna ging ze niet meer ver weg en ging het terugroepen steeds heel goed. Ik ben zo trots op haar.

Ooo, ik kan me iets voorstellen bij een kleine hartverzakking... Maar dat heeft ze (en Pim natuurlijk) toch heel netjes gedaan, dat ze na even flink sjezen weer gewoon terugkwam en daarna goed in de buurt bleef. Niet vergeten om af en toe ook trots op jezelf te zijn hè

RedPassion schreef:Wat is Sep toch knap! Goed dat je het oefenen met wandelen zo serieus oppakt. Je hebt er inderdaad een lange adem voor nodig weet ik uit ervaring, maar dat zal het waard zijn!

Niarla heeft net mijn stalen zenuwen getest. Ik kan aardig wat hebben als het gaat om honden die uit beeld zijn (we hebben Saar immers ), maar met een nieuwe hond is dat toch best spannend. Ze heeft vandaag voor de vierde keer losgelopen op het Leesten. Het was de afgelopen week steeds te druk daar (mooiweerwandelaars ), maar nu regende het en dan is er lekker niemand. Dus ik heb haar weer losgelaten, weer iets langer dan de vorige keren. Ze doet het geweldig hoor. Alleen toen ze net van de lijn was zat ze nog zo vol energie dat ze een flinke sprint de bosjes in nam en ik uiteindelijk alleen nog een pluimstaart in de verte zag en toen niets meer. Ik ben maar blijven staan en heb Pim haar kant opgestuurd (zo ideaal!) en na een minuutje of 3 kwam ze weer in beeld. Toen heb ik haar geroepen en kwam ze helemaal blij haar koekje halen (zwaar buiten adem). Daarna ging ze niet meer ver weg en ging het terugroepen steeds heel goed. Ik ben zo trots op haar.

Wat goed! Soms zou ik ook wel zo'n Pim willen hebben.

Nou, hier ook maar eens een update over Amy - haar andere topic staat in de veteranenhoek, met de hele voorgeschiedenis. Maar dat kan natuurlijk niet iedereen lezen.

Amy heeft de afgelopen twee weken enorme sprongen vooruit gemaakt.
De eerste zes weken hier moest ze vooral fysiek herstellen, en dat kostte haar al haar energie. Langzaam maar zeker ging haar huid genezen, kwam ze wat aan, werden haar ogen schoner en ging ze wat beter bewegen.
En toen ging het ineens heel snel. Ze ging rennen, spelen, klom met een stalen gezicht op de bank ('zo, dit is mijn nieuwe plekje, dat je het maar even weet') en sinds anderhalve week gaan we ook wandelen. En dat vindt ze erg leuk!
Ze hangt nog erg aan Mila, maar dat is voor nu ook wel prima. Buiten is ze niet bang: ze vindt het soms wel wat spannend, maar ontspant ook alweer heel snel, plast en poept netjes tijdens de wandelingen, loopt goed mee aan de riem, kan op veilige plekken ook prima loslopen. Vreemde honden buiten tegenkomen vindt ze ook nog heel vreemd en spannend, dus daar zijn we nu wat mee aan het oefenen met behulp van een aantal lieve hondenvriendjes van Mila. Eenmaal kennisgemaakt is het gewoon goed.
Gisteren zijn we een middag bij mijn zus geweest; een uurtje rijden met de auto. Ook dat ging prima: tegen Mila aan geklemd op de achterbank heeft ze de hele weg nieuwsgierig naar buiten zitten kijken. En bij Irma kennisgemaakt met Sep, die bij Amy wel in de smaak viel, de katten van Irma (met katten is ze erg lief) en daarna als een blok in slaap gevallen op de bank.
Het is allemaal nog wel vermoeiend voor haar, al die nieuwe indrukken, maar over het algemeen benadert ze alles open en nieuwsgierig. En is ze vooral héél vrolijk, en dat doet me echt heel veel goed om te zien.

Sinds dat ze mee mag om te wandelen, heeft ze wel problemen met alleen thuisblijven als ik Mila alleen meeneem. Samen met Mila thuisblijven is geen probleem, maar als ik met Mila de deur uit ga, wil Amy ook mee en blaft ze veel als we weg zijn. Dus voorlopig laat ik haar niet alleen en gaan we daar maar eens rustig aan werken.

Nog een filmpje van Amy aan de wandel: https://www.facebook.com/video.php?v=10 ... nref=story

Blij gupje

Wat fijn toch dat het zo de goede kant op gaat met Amy! Dat blije koppie is echt een bekroning op je goede zorgen.

Wat het loslopen betreft heb ik eigenlijk wel heel veel vertrouwen in Niarla. Het is geen hond die in 7 sloten tegelijk zal slopen (eentje wel, want water is leuk ). Saar kan uit angst/onzekerheid soms niet meer bereikbaar zijn, als zij weg is ben ik soms bang dat ze schrikt van een andere hond of mensen en op de vlucht slaat. Niarla is wat dat betreft veel zelfverzekerder. Dat heeft als 'nadeel' dat ze dus niet erg aan mij hangt en wel een stukje verder weg durft te lopen, maar ik denk wel dat ze in haar koppie rustig blijft en terugkomt. En Pim is daarbij inderdaad geweldig. Hij weet waar ze blijft (schijnbaar) en meestal komt zij wel mee als ik hem roep. Het doet hem ook goed om een taak te hebben, dus dan is iedereen weer blij.
Maar goed, ik was toch wel heel blij dat ze weer in beeld kwam gisteren, wandelen is leuker als je gewoon ziet waar je honden blijven.
Ze lopen niet samen tegelijk los trouwens, ik vermoed namelijk dat Saar en Niarla samen wel een tijdje weg kunnen blijven als ze een leuk spoor gevonden hebben en dan heeft Pim ook geen invloed meer.

Wat een blij koppie Diana! Fijn dat het zo ontzettend goed gaat
En natuurlijk ook dat Nierla het zo goed doet!! Fijn al die blije honden

Wow, wat een mooie foto van Amy !

Ik ben op zoek naar een tuig. Ik heb nog geen idee van de maten hoor (wordt nagevraagd), maar ik zie nu toevallig dit voorbij komen;

https://galgoshop-boaz.nl/product/bodyg ... heidstuig/



Aangezien hier achter het bos een snelweg loopt wil ik niet dat Juliony losloopt tot dat onder controle is (als dat ooit zo is), maar ik wil ook niet het risico lopen dat hij zich uit z'n tuig wringt en de kuierlatten neemt. Dit lijkt me dan iets zekerder. Heeft iemand hier ervaring mee? Of juist een argument waarom ik hier NIET voor moet kiezen?

wat ik ervan weet is dat een "h-tuig" inderdaad enige tuig is dat niet over het de kop uitgetrokken kan worden. dus deze lijkt me vrij zeker
vraagje he - denk je dat Juliony (of welke willekeurige opvanger) zo'n tuig gelijk accepteert? of hoe ja je dat aanpakken?

River8 schreef:wat ik ervan weet is dat een "h-tuig" inderdaad enige tuig is dat niet over het de kop uitgetrokken kan worden. dus deze lijkt me vrij zeker
vraagje he - denk je dat Juliony (of welke willekeurige opvanger) zo'n tuig gelijk accepteert? of hoe ja je dat aanpakken?

Ik heb wérkelijk geen idee of hij het accepteert, maar ík accepteer het in ieder geval niet dat hij de straat op gaat in een niet-passend tuig of halsband Ik ga niet het risico lopen dat hij de benen neemt en de snelweg oprent. Dus we gaan gewoon zien hoe we het om gaan krijgen zonder al te veel stress.