Het HondenForum

Wij krijgen toch in het asiel heel veel honden die moeite hebben met andere honden; verschillende rassen en ook herders maar geen haar op ons hoofd dat we met de honden gaan experimenteren.
Eerst de 1 op 1 band iets opbouwen en dan langzaam aan steeds meer toevoegen.
Ontwijken van plekken waar veel honden komen enz.
De hond kent je helemaal niet en toch push je hem met zoveel mogelijk prikkels.
Dat je dit de herder aan wilt doen en ook nog je andere honden; jouw uitdaging is dus belangrijker dan de rust van je andere honden.

Waarom zo ver gaan; zorg ervoor dat deze herder gewoon een nieuw thuis krijgt bij mensen zonder andere honden en ga zelf kijken naar een stabiele hond die het wel met je andere honden kan vinden.

Wat jammer dat je uitgebreide reacties van mensen die professioneel met honden werken (zoals Budkes) klakkeloos naast je neerlegt en afdoet als commentaar van 'tere zieltjes'.
Doe je voordeel met de kennis en ervaring die je hier leest en zet je eigen ego even opzij in het belang van deze arme hond.

Heavy schreef: Een herder is een hond die graag dingen met je samen doet . Er is geen grotere straf dan wat jij nu doet haar vastbinden en op afstand gaan staan en " iets " doen . Daar wil ze bij zijn , geen wonder dat ze gaat piepen en janken en bovendien kent ze je niet vertrouwt ze je niet dus weet ze ook niet waarom je haar vast bind en of ze ooit nog los komt of wat je met haar gaat doen . Geen wonder dat ze gestrest is en bang is en zenuwachtig noem maar op .

Dit is echt pesten wat je doet . Als ik mijn herder die 6 jaar is en al van pup af aan bij ons woont nu vast bind en " iets " ga doen in de hoek van de tuin dan heb je bijna dezelfde reactie . Dan wind ze zich ook op omdat ze erbij wil zijn en gaat ze piepen en janken en heen en weer lopen .

Ik snap dat je graag wil geloven dat ze je wil beschermen maar zou daar maar niet zo zeker van zijn .

Heel zeker ben ik er inderdaad niet van, maar op basis van de testen die ik met haar doe is dit wel het meest aannemelijke met jaloersheid op een tweede plaats.
De hond piept niet zomaar ‘omdat ik haar vastzet en op afstand ga staan’, want ze vertoont dit gedrag totaal niet doet zolang ik niet naar een andere hond toestap. De hond is met 100% zekerheid onderdeel van de trigger van dit gedrag.
Daarbij verergert de situatie alleen maar als ik wel loslaat ‘zodat ze erbij is om samen iets leuks te doen’. Ze ontstresst dan helemaal niet, ze vliegt gewoon naar de andere hond!

Kruimel53 schreef:Ja, stress is onderdeel van het leven. Waar het om gaat is de hoeveelheid stres t.o.v. de stressbestendigheid van de hond. Als je dan toch zo nodig op de 'wetenschappelijke' toer wilt: er is ruimschoots onderzoek waaruit blijkt dat teveel stress, te langdurige stress en met stip vooraan stress waaraan de hond niet kan ontkomen, blijvende onherstelbare schade aanricht, niet alleen psychisch maar ook fysiologisch, in de hersens en in de stresshormoonsystemen.

In een natuurlijke situatie kan een hond stress op zijn eigen voorwaarden tegemoet treden. hij kan zelf de afstand bepalen of beslissen om uit de situatie te gaan. Daarmee kan hij zichzelf beschermen. In jouw 'experimenten' kan dat niet. De enige weg die dan nog overblijft is zich zo goed en zo kwaad als het gaat afsluiten. Als dat lang genoeg moet (en dan heb ik het niet over dagen maar uren of bij hevige stress veel minder) dan treedt er aangeleerde hulpeloosheid op, waar een hond soms met langdurige training, soms helemaal niet meer uitkomt.

Stressbestendigheid is variabel, per individu en per situatie. Daarmee moet je terdege rekening houden als je zoiets riskants als flooding wilt gaan doen. Daarvoor moet je de hond terdege kennen. En je moet heel veel sjoege hebben van hondengedrag in het algemeen, je moet in staat zijn om subtiele signalen op te pikken en ook nog eens juist te duiden. Daaraan gaat veel studie vooraf.

Gewoon afblijven dus.

Je mag die studies altijd linken, lijkt mij interessant leesvoer.
Het probleem is echter dat bij deze hond het niet haar afstand is die bepaalt of ze stress heeft. Het is mijn afstand tot een andere hond die haar stress bezorgt. Dat is een externe factor die ze niet onder controle heeft. Ze probeert dit wel te bepalen door de hond van mij weg te jagen.
Als ik haar loslaat bij een andere hond en zelf veraf blijf, dan zoekt ze zelfs contact met de andere honden op een min afmeer ontspannen mentale toestand. Toch met de bouvier.

Paisley schreef:

Nanna schreef:Ik kan me trouwens wel voorstellen dat je luistert naar zo'n zelfbenoemde Cesar Millan hoor. Je gaat er toch van uit dat die er verstand van heeft
Zeker als daar zo'n dure titel als "hondengedragstherapeut" aan hangt.

Toch zie ik in 1 minuut film van deze druiloor meer ellende dan in 3 seizoenen van The Dogwhisperer. Ik denk dat Cesar Milan hier zelf ook een hartverzakking van krijgt.

Juistem. Dus je hebt een vreselijk slechte wannebe CM die vanalles denkt te weten, en dáár dan weer een wannabe van die nog vele malen minder inzicht en kennis heeft en denkt dat hij het allemaal wél weet en ziet en zich DE roedelleider waant .



Maar hé, er zit wel een heel mooie ruime kennel van 3x10m bij deze hond hè, gratis en voor niets. Dan heeft hij die kennel toch maar alvast mooi voor die wolfhond én de afstandskosten die hij aan het asiel moet betalen voor de DH heeft hij er dan meer dan ruimschoots uit . Win-win-win. Toch?

malinois schreef: En broze gevoelens? Je hebt al geen hondenkennis maar ook geen mensenkennis. Ik zou eerst de boeken eens induiken als ik jou was.

Kijk, dit soort forumbetweterigheid is nu eens typisch voor hondenliefhebbers. Je ziet het trouwens niet alleen op internet waar het tot sfeerverzieking leidt in Cesar Millan ‘dominantie theorie’ versus Victoria Stilwell ‘positief opvoeden’ discussies waar mensen met waanzinnige theoriën afkomen en bekvechten om eigen gelijk te halen. Ook op hondenscholen zie ik deze vorm van stielbederf terug.
Als je aan 10 hondenscholen in de buurt vraagt hoe je een hond nu juist moet opvoeden, krijg je 20 verschillende meningen terug waarbij een andere trainer/hondenschool het altijd 'fout' doet omdat die 'geen hondenkennis' heeft en tegelijk maar baden in hun eigen superieure theoretische (maar verder volledig onbewezen) kennis op basis van de volkomen onwetenschappelijke boekjes die ze op amazon gekocht hebben. Een beetje zoals je ook een dozijn voedingsgoeroe’s hebt die ook allemaal iets anders beweren.

De eerste hondenschool waar ik ooit geweest ben was een peperdure ‘positief opvoeden’ hondenschool waar de meervoudig gediplomeerde trainster in psychologie, ethologie en gedragstherapie zich al op voorhand zat in te dekken wanneer haar beloningskoekjes niet werkten door de schuld bij de eigenaars te leggen nadat hun honden zelfs na 10 sessies amper progressie maakten … Ook moesten de honden altijd 3 meter van elkaar wegblijven en onder geen geding spelen met elkaar op de trainingsplek. Ik kan je garanderen dat ik nog nooit zo’n stressvolle hond gezien als toen!
Een andere hondenschool in de buurt deed het dan weer met slipknot en reageerde verbolgen dat stokslagen op internationale IPO wedstrijden niet meer toegestaan waren. Tsja … zal misschien ook niet de beste keuze geweest zijn.
Ik denk dat de beperkingen van Eddy Druppel zijn flooding tactiek hier al mooi uiteen gezet zijn, maar die man weet tenminste voorbij de klippen van klassiek versus positief opvoeden heen te kijken in plaats van boekjes te lezen van 1 bepaald kamp en gebruikt wat werkt dwz. zowel beloningen als correcties om honden zichtbaar te doen vooruitgaan, en ja, voor sommige honden ook stress.

Al hetgeen hier aangehaald wordt uit de ‘boekjes’ namelijk dat stress de band met de baas zou schaden etc … is in de praktijk totaal niet te zien. Ik zit dus ver niet aan deze limiet voor deze hond. Alle honden die we thuis opgevoed hebben, hebben peperkoeken hartjes, hebben een zeer goede band met ons, ook al zijn die niet volgens de regeltjes opgevoed. Eddy is hier blijkbaar ook de grote boeman die er niets van kent, en alsnog is Eddy de eerste persoon die alle honden een likje komen geven wanneer we met de wandeling starten. Klinkt wederom niet als ‘permanente schade als gevolg van hevige of lang aanslepende stress’ maar eerder dankbaarheid, respect en liefde.
Wel, ik daag de forumbeweters bij deze uit om te tonen dat zij het beter kunnen. Organiseer zelf eens wandeling met 20 honden en zet het op youtube.

Verder zijn alle tips over hoe het met deze hond verder moet welkom, maar reageer niet verbolgen dat ik niet 1 persoon exact volg in wat hij/zij zegt maar eerder een selectie maak van wat mij het meest aangewezen lijkt voor deze hond. Mijn vrouw en ik zijn de enige hier die de hond in het echt zien, jullie zien enkel wat ik typ. Dat is een beperking die jullie enkel kunnen invullen met interpolatie.

ik hoef helemaal geen wandeling te organiseren met 20+ honden, daar doe ik mijn hond namelijk helemaal geen plezier mee.
die wil samen met mij op pad en dingen doen, ze heeft geen boodschap aan omgaan met allerlei vreemde honden waar ze niks mee wil.
en dat is waar het om gaat, doen wat je hond prettig vindt, niet je hond dwingen tot iets waar ie geen zak aan vindt.
dat doe je namelijk niet voor je hond maar ter meerdere glorie van jezelf en daarvan is nog nooit een hond beter geworden

Kruimel53 schreef: Oftewel, jouw aanwezigheid zorgt voor spanning bij de hond.
Lijkt me voer voor overdenking.

Het is inderdaad mijn aanwezigheid, maar dan in combinatie met een andere hond.

En dan blijft voor mij de vraag of jij überhaupt in staat bent om ontspanning/spanning te zien bij een hond. Het verschil tussen zelfverzekerd en onzeker zie je alvast niet.

Sommige dingen zijn nu moeilijker te zien dan anderen, zeker wanneer de hond met haar houding bluft naar andere honden. Ik zie wel hoe ze is als we een uurtje alleen of in groep wandelen en dat is een goed referentiehouding voor haar ontspannen status.

Met die lappen zemelende tekst help je die hond van geen kant. Wat is dat toch voor een fenomeen van oeverloos geleuter over gedragsproblemen. Die hond heeft een stabiele baas nodig die alle dagen bij haar is. Ik zou heel goed te rade gaan bij jezelf, waarom je dit doet. Is het uit eigenbelang, of is het in belang van de hond?

Kruimel53 schreef:Door haar zo onder druk te zetten en in situaties te brengen waarmee ze absoluut niet om kan gaan lok je gedrag uit dat alles zegt over de stress en weinig tot niets over haarzelf. Je kunt elke hond, hoe evenwichtig en zelfverzekerd ook, in zodanig stressvolle situaties brengen dat die hond niets anders overblijft dan allerlei volstrekt onkarakteristiek gedrag te vertonen. Elke hond heeft een limiet en een beetje fatsoenlijke baas onderkent dat en houdt er rekening mee.

Precies

Kruimel53 schreef:Overigens is het idee dat je nú zou kunnen zien welke eventuele gedragsproblemen deze hond heeft absolute kolder. Vergeet dat alsjeblieft gelijk. Trek maar minimaal een half jaar uit van rust, regelmaat en vooral betrouwbaar zijn als baas voordat ze werkelijk de kans heeft gehad om tot rust te komen en te laten zien hoe ze wekelijk is.

Door haar zo onder druk te zetten en in situaties te brengen waarmee ze absoluut niet om kan gaan lok je gedrag uit dat alles zegt over de stress en weinig tot niets over haarzelf. Je kunt elke hond, hoe evenwichtig en zelfverzekerd ook, in zodanig stressvolle situaties brengen dat die hond niets anders overblijft dan allerlei volstrekt onkarakteristiek gedrag te vertonen. Elke hond heeft een limiet en een beetje fatsoenlijke baas onderkent dat en houdt er rekening mee.

Doet me een beetje denken aan hoe Maggie zich gedroeg toen ze hier net was (kruising dh x collie uit Roemenië). Als een situatie haar te bedreigend werd, dan bleef ze met hangend hoofd stokstijf staan. Alsof ze zich niet kón bewegen en pas als de situatie minder bedreigend werd, zag ik haar lijfje sidderen, haalde ze adem en bewoog weer.
Zo verschrikkelijk sneu.
Wat jij beschrijft als 'opgesloten in zich zelf'. Te bang om zelfs maar te vluchten of anderszins te reageren. Ik heb het, niet gehinderd door enige gedragstherapeutische kennis , opgelost door te zorgen dat ze niet in situaties kwam die ze als bedreigend of eng ervoer. Afleiden met koekjes hielp niet omdat ze onbereikbaar was op zo'n moment. Dat kwam pas later toen ik een band met haar had opgebouwd waardoor ze mij als veilige haven zag.
Maar dat heeft best lang geduurd. Toch wel bijna een jaar voor ze zich echt durfde te laten zien. En de lakmoesproef was toen ze haar poot brak toen ik haar anderhalf jaar had. Dat betekende toch wel een heel traject van vervelende en pijnlijke zaken bij de dierenarts (waar ze ook bang voor was), in de auto (wat ze heel eng vond) en nu nog naar de fysio (wat ook heel stressvol voor haar is). Maar haar vertrouwen in mij is zo groot dat ze ondanks al die enge dingen genoeg vertrouwen in me heeft om zich eraan over te geven.
Maggie zal nooit zo onbevangen en vrij zijn als Abby is. Of zoals Bonnie was. Maar die was nog heel jong (1 jaar) toen ik haar uit Roemenië kreeg en Maggie al een jaar of 6-7 en heel veel van dat oude wantrouwen is erg ingesleten, ben ik bang.

Crescent schreef:Met die lappen zemelende tekst help je die hond van geen kant. Wat is dat toch voor een fenomeen van oeverloos geleuter over gedragsproblemen. Die hond heeft een stabiele baas nodig die alle dagen bij haar is. Ik zou heel goed te rade gaan bij jezelf, waarom je dit doet. Is het uit eigenbelang, of is het in belang van de hond?

Het valt inderdaad op dat vooral mensen met veel theoretisch geleuter en mooie woorden er de ballen van snappen. Dat is in meerdere gedragstopics terug te zien. Alles is maakbaar en trainbaar lijkt het wel en alles wordt een projectje. Er wordt vergeten om gewoon een goede en betrouwbare baas te zijn die de hond laat zijn wie hij is. Alleen een beetje bijsturen, dat is alles wat nodig is.

Cowboy_Bebop schreef:Eddy is hier blijkbaar ook de grote boeman die er niets van kent, en alsnog is Eddy de eerste persoon die alle honden een likje komen geven wanneer we met de wandeling starten. Klinkt wederom niet als ‘permanente schade als gevolg van hevige of lang aanslepende stress’ maar eerder dankbaarheid, respect en liefde.

Je wilt een wolfhond? Al eens gezien hoe wolven elkaars bek likken na een hevig gevecht? Of is dat ook uit dankbaarheid en liefde

ik snap niet waarom iedereen nog reageert in dit topic. Topic starter weet het allemaal beter. Wil advies maar alleen maar dat advies wat hij zelf wil horen namelijk dat hij goed bezig is, een goed inzicht heeft over de hond en dat hij deze hond door al deze "testen" die hij met de hond doet prima in zijn roedel zal passen of plaatsbaar is bij anderen.

Hij luistert naar geen enkel advies wat hier door iedereen al gegeven is. Ik hoop dat de eigenaar van deze hond er achter komt hoe hij nu met deze hond omgaat in ingrijpt. Wat ik lees vind ik te erg voor woorden en grenst aan dierenmishandeling als het dat al niet is.

(ik zou willen dat ik dit topic nooit geopend had ben er naar van )

Gut ja, hij wil ook nog een wolfhond. Alsof dat beginnershonden zijn Mag hopen dat de fokkers erg selectief gaan zijn en kijken of bazen genoeg ervaring hebben met deze rassen...

Sandra&co schreef:Gut ja, hij wil ook nog een wolfhond. Alsof dat beginnershonden zijn Mag hopen dat de fokkers erg selectief gaan zijn en kijken of bazen genoeg ervaring hebben met deze rassen...

D'r zitten op dit moment meer verklooide wolven en kruisingen in een hok, te wachten op het einde van hun dagen, dan dat er in het wild rondlopen. Romantisch ruige natuur? Daar hangt gewoon een prijskaartje aan

Kruimel53 schreef:

lieke schreef:

Kruimel53 schreef:Overigens is het idee dat je nú zou kunnen zien welke eventuele gedragsproblemen deze hond heeft absolute kolder. Vergeet dat alsjeblieft gelijk. Trek maar minimaal een half jaar uit van rust, regelmaat en vooral betrouwbaar zijn als baas voordat ze werkelijk de kans heeft gehad om tot rust te komen en te laten zien hoe ze wekelijk is.

Door haar zo onder druk te zetten en in situaties te brengen waarmee ze absoluut niet om kan gaan lok je gedrag uit dat alles zegt over de stress en weinig tot niets over haarzelf. Je kunt elke hond, hoe evenwichtig en zelfverzekerd ook, in zodanig stressvolle situaties brengen dat die hond niets anders overblijft dan allerlei volstrekt onkarakteristiek gedrag te vertonen. Elke hond heeft een limiet en een beetje fatsoenlijke baas onderkent dat en houdt er rekening mee.

Doet me een beetje denken aan hoe Maggie zich gedroeg toen ze hier net was (kruising dh x collie uit Roemenië). Als een situatie haar te bedreigend werd, dan bleef ze met hangend hoofd stokstijf staan. Alsof ze zich niet kón bewegen en pas als de situatie minder bedreigend werd, zag ik haar lijfje sidderen, haalde ze adem en bewoog weer.
Zo verschrikkelijk sneu.
Wat jij beschrijft als 'opgesloten in zich zelf'. Te bang om zelfs maar te vluchten of anderszins te reageren. Ik heb het, niet gehinderd door enige gedragstherapeutische kennis , opgelost door te zorgen dat ze niet in situaties kwam die ze als bedreigend of eng ervoer. Afleiden met koekjes hielp niet omdat ze onbereikbaar was op zo'n moment. Dat kwam pas later toen ik een band met haar had opgebouwd waardoor ze mij als veilige haven zag.
Maar dat heeft best lang geduurd. Toch wel bijna een jaar voor ze zich echt durfde te laten zien. En de lakmoesproef was toen ze haar poot brak toen ik haar anderhalf jaar had. Dat betekende toch wel een heel traject van vervelende en pijnlijke zaken bij de dierenarts (waar ze ook bang voor was), in de auto (wat ze heel eng vond) en nu nog naar de fysio (wat ook heel stressvol voor haar is). Maar haar vertrouwen in mij is zo groot dat ze ondanks al die enge dingen genoeg vertrouwen in me heeft om zich eraan over te geven.
Maggie zal nooit zo onbevangen en vrij zijn als Abby is. Of zoals Bonnie was. Maar die was nog heel jong (1 jaar) toen ik haar uit Roemenië kreeg en Maggie al een jaar of 6-7 en heel veel van dat oude wantrouwen is erg ingesleten, ben ik bang.

Dat stokstijf staan, nog te bang om te trillen, deed Bas ook. Dan kon hij ook echt niet meer bewegen. Hij liet ook z'n plas lopen, de ziel. Het heeft een jaar of 6 geduurd voordat hij op rustige momenten door het dorp kon wandelen zonder in de stress te schieten. Bas was 7 maanden toen ik hem kreeg maar had z'n hele leven in een hokje gezeten met z'n moeder. Alles was eng, echt alles. Hij vond ons na verloop van tijd geweldig aardig maar een band opbouwen zoals je verwacht met een hond, bij je wíllen blijven, dat was er niet bij.

Maggie is gelukkig wel met reuzesprongen vooruit gegaan (voornamelijk omdat ze reuze omkoopbaar met lekkertjes is ) dus in de auto ergens heen gaan blijft stressvol maar het gegil blijft achterwege. Nog wel de eerste twee minuten wat gekreun maar daarna gaat ze toch liggen. Veel van de drie r's en vooral veel geduld en zelf zorgen dat je voorspelbaar bent is maar mijn ervaring het beste trainingsmiddel. Honden als Maggie hebben in hun leven niet zoveel betrouwbare mensen meegemaakt dus moet ik zorgen dat ik dat wel ben.

blacky schreef:ik snap niet waarom iedereen nog reageert in dit topic. Topic starter weet het allemaal beter. Wil advies maar alleen maar dat advies wat hij zelf wil horen namelijk dat hij goed bezig is, een goed inzicht heeft over de hond en dat hij deze hond door al deze "testen" die hij met de hond doet prima in zijn roedel zal passen of plaatsbaar is bij anderen.

Hij luistert naar geen enkel advies wat hier door iedereen al gegeven is. Ik hoop dat de eigenaar van deze hond er achter komt hoe hij nu met deze hond omgaat in ingrijpt. Wat ik lees vind ik te erg voor woorden en grenst aan dierenmishandeling als het dat al niet is.

(ik zou willen dat ik dit topic nooit geopend had ben er naar van )

Je hebt gelijk. Het heeft helemaal geen zin.

anonimiteit op een forum is een mooi iets...maar in dit soort gevallen vind ik het helaas een gemiste kans dat we niet weten hoe deze meneer/mevrouw heet en waar hij/zij woont.
Een gemiste kans om officieel bij de dierenbescherming aan de bel te trekken en een melding uit te doen.

Wat TS -als het geen internettrol is - doet is namelijk echt zorgwekkend..
Hij waagt niet alleen die arme herder eraan, maar ook de andere bang hond wordt elke dag blootgesteld aan een bak stress van heb ik jou daar.
En waarom ?
Ter meerdere eer en glorie van zichzelf ?
Om te kosten die instelling.

mercedes2803 schreef:anonimiteit op een forum is een mooi iets...maar in dit soort gevallen vind ik het helaas een gemiste kans dat we niet weten hoe deze meneer/mevrouw heet en waar hij/zij woont.
Een gemiste kans om officieel bij de dierenbescherming aan de bel te trekken en een melding uit te doen.

Wat TS -als het geen internettrol is - doet is namelijk echt zorgwekkend..
Hij waagt niet alleen die arme herder eraan, maar ook de andere bang hond wordt elke dag blootgesteld aan een bak stress van heb ik jou daar.
En waarom ?
Ter meerdere eer en glorie van zichzelf ?
Om te kosten die instelling.

IJdelheid, niks dan ijdelheid.

Cowboy_Bebop schreef:

malinois schreef: En broze gevoelens? Je hebt al geen hondenkennis maar ook geen mensenkennis. Ik zou eerst de boeken eens induiken als ik jou was.

Kijk, dit soort forumbetweterigheid is nu eens typisch voor hondenliefhebbers. Je ziet het trouwens niet alleen op internet waar het tot sfeerverzieking leidt in Cesar Millan ‘dominantie theorie’ versus Victoria Stilwell ‘positief opvoeden’ discussies waar mensen met waanzinnige theoriën afkomen en bekvechten om eigen gelijk te halen. Ook op hondenscholen zie ik deze vorm van stielbederf terug.

Lieve schat ik zit al een jaar of 17 in de africhting :lol: :lol: :lol: :lol:
En neem eens een kijkje op mn website dat bedoel ik dus je vult maar iets in je hebt alleen totaal geen idee waar je t over hebt.

Oh en als ik mn herders vast bind en ik loop weg dan weet de hele buurt t... alleen of met andere honden maakt geen verschil.

Ri@ schreef:

Crescent schreef:Met die lappen zemelende tekst help je die hond van geen kant. Wat is dat toch voor een fenomeen van oeverloos geleuter over gedragsproblemen. Die hond heeft een stabiele baas nodig die alle dagen bij haar is. Ik zou heel goed te rade gaan bij jezelf, waarom je dit doet. Is het uit eigenbelang, of is het in belang van de hond?

Het valt inderdaad op dat vooral mensen met veel theoretisch geleuter en mooie woorden er de ballen van snappen. Dat is in meerdere gedragstopics terug te zien. Alles is maakbaar en trainbaar lijkt het wel en alles wordt een projectje. Er wordt vergeten om gewoon een goede en betrouwbare baas te zijn die de hond laat zijn wie hij is. Alleen een beetje bijsturen, dat is alles wat nodig is.

Jij zegt goede betrouwbare baas, ik las en denk een betrouwbare basis.
De basis leggen zegt het eigenlijk al m.i. je begint ergens aan en in dit geval met in ieder geval twee levende wezens.

Leer elkaar en wat je van elkaar verwacht eerst kennen, en als mens kun je kijken naar gedrag en voor je zelf bepalen wat je wenselijk vindt en niet.
Maar met even wandelen, terugbrengen naar de bekende basis, de kennel, en dan weer alleen laten om een dag later te "proberen" hoe het in een groep gaat, dan weer kijken hoe het met eigen hond(en) gaat en dan weer eens besluiten om de hond in je eigen tuin te houden vastgebonden met weer een vreemde hond erbij (ik heb het filmpje niet gezien) leert de hond de persoon die dat allemaal met hem uithaalt niet kennen.
En m.i. leert de hond ook geen vertrouwen te krijgen omdat er zoveel geprobeerd wordt.

En om mensen die aangeven dat ze dat niet de juiste manier vinden tere zieltjes te noemen vind ik een beetje raar, en sommigen weerspreken dit ook omdat ze soms in het belang van een hond een bepaalde manier van ombuigen/trainen of afleren best wel wat kort door de bocht kunnen zijn met een hond, maar dat zijn wel mensen die bepaalde gedragingen heel goed in kunnen schatten omdat ze al jaren met bepaalde honden trainen en ook werken.

Een hond die al wat basis mist en het normale "huis, tuin en keuken leven mist, en de dagelijkse wandelingen waarin je andere honden treft" daarbij zou ik het juist aanmoedigen om daar mee op onderzoek te gaan, het leuk maken.
En dat maak je het niet door spanningen te creëren door dingen op te zoeken, andere angstige honden in hokjes te zetten en zelf tijdens een wandeling gespannen te lopen omdat je ziet dat de hond er toch anders op reageert dan je had verwacht.

Het is denk ik tegen dovemans oren gericht, maar als je echt voor haar wilt gaan stop met dingen proberen, laat haar dan eerst bijkomen en haal van mijn part die kennel in je eigen tuin in overleg en ga van daar uit samen dingen ondernemen en laat haar zien hoe het leven bij jullie is. Als je haar echt wilt hebben om wie ze is.
En niet met de gedachte voor een toekomstig maatje voor de andere pup die er aan gaat komen.

En als ze echt tegen loopsheid aanzit kan ze ook nog daardoor anders reageren, nog gevoeliger zijn of juist nog pittiger in haar reactie. Dit is al helemaal geen moment om dan dingen te testen zelf, en ook niet met andere reuen of teven erbij. Het vertroebeld m.i. het beeld nog meer.
En ik vind het gewoon stom om met een hond zulke dingen uit te gaan testen en haar dan vervolgens weer in de oude kennel zet bij een huis waar de eerste baas niet meer komt en waar nauwelijks nog leven in zit, in dat huis en de omgeving bedoel ik dan. Ik vind het echt triest en je stompt zo'n hond alleen maar meer af, dat heb ik al eerder gezegd geloof ik.

Beetje van hetzelfde niveau.

Jemig arm dier

Mijn 3 dochters hebben nog meer verstand van honden

Als je half zoveel tijd besteed aan het lezen van de adviezen (Die je de wind in slaat, het afzeiken van mensen hier met je '' Tere zieltjes''), en 1+1 optellen dat deze DH niet bij je past .. als de tijd die je besteed aan je verhalen hier en te vertellen hoe je experimenten aan het doen ben wat in mijn ogen niet meer doet dan de hond nog verder verpesten dan het al is...
Wat denk je dan wat er gebeurd?

Juist. Dan heeft de hond een betere plek (zonder jou, en je experimenten...) en misschien heb je dan tijd over om je echt in te lezen over hoe een hond werkt? En misschien zelf een cursus volgen over gedrag en lichaamstaal etc..

Succes!

Kruimel53 schreef: Door haar zo onder druk te zetten en in situaties te brengen waarmee ze absoluut niet om kan gaan lok je gedrag uit dat alles zegt over de stress en weinig tot niets over haarzelf. Je kunt elke hond, hoe evenwichtig en zelfverzekerd ook, in zodanig stressvolle situaties brengen dat die hond niets anders overblijft dan allerlei volstrekt onkarakteristiek gedrag te vertonen. Elke hond heeft een limiet en een beetje fatsoenlijke baas onderkent dat en houdt er rekening mee.

Dat is maar hoe je het interpreteert. Je kan even goed stellen dat je een hond zijn ware aard pas echt ziet wanneer ze onder stress komt te staan. Dat is bij mensen niet anders. In goede dagen gaat het altijd makkelijk, het is in de slechte dagen dat je ziet waartoe ze allemaal in staat zijn en wat je eraan hebt.

In ieder geval zal ze bij ons minder stress ervaren dan op haar huidige locatie. 's avonds contact met mens en dieren (of ze nu wil of niet) en een tuin.
Gisteren stond ze ook weer neurotisch te blaffen en te grommen nadat ik ze na enkele uren bezigheid terug naar haar kennel gebracht had en naar huis vertrok. Dat was raar want dat deed ze anders nooit. Toen zag ik dat de kat van de buren naast mij stond. Owkay, onze katten houden dus voorlopig ook nog best in huis.

mercedes2803 schreef:anonimiteit op een forum is een mooi iets...maar in dit soort gevallen vind ik het helaas een gemiste kans dat we niet weten hoe deze meneer/mevrouw heet en waar hij/zij woont.
Een gemiste kans om officieel bij de dierenbescherming aan de bel te trekken en een melding uit te doen.

Hehehe. Met wie denk je dat ik die allemaal regel? Met dierenbescherming. Zij zijn juist lovend over de moeite die ik in de hond steek.

Ah, werkt dat zo! Ik zal Izzy dan ook maar eens flink onder stress zetten, kijken wat haar ware aard is.

Cowboy met je wolfhond-wens...denkt dat-ie de César Millan in het wilde westen is. Prutser.

Cowboy_Bebop schreef:Hehehe. Met wie denk je dat ik die allemaal regel? Met dierenbescherming. Zij zijn juist lovend over de moeite die ik in de hond steek.

Dat duurt vast niet lang meer als ze eenmaal dit topic hebben gelezen.

Cowboy_Bebop schreef: Hehehe. Met wie denk je dat ik die allemaal regel? Met dierenbescherming. Zij zijn juist lovend over de moeite die ik in de hond steek.

De dierenbescherming geeft alleen wat om het feit of de hond vreten, water en een dak boven z'n hoofd heeft. Wat ik maar wil zeggen; hun lat ligt ook niet bijster hoog natuurlijk.

Cowboy_Bebop schreef: Hehehe. Met wie denk je dat ik die allemaal regel? Met dierenbescherming. Zij zijn juist lovend over de moeite die ik in de hond steek.

de moeite die je erin steekt is ook best wel lovend, het is alleen zo verschrikkelijk jammer dat het een verkeerd soort moeite is
denk dat ze na nog wat meer van jouw speciale experimenten wel rijp is voor een spuit, misschien inderdaad beter om haar die spuit nu al te geven, dat bespaart haar in elk geval een hoop stress en verdere ellende.

ik heb zo'n zielsmedelijden met die hond die zo verschrikkelijk van de regen in de drup verzeild raakt

malinois schreef: Lieve schat ik zit al een jaar of 17 in de africhting :lol: :lol: :lol: :lol:
En neem eens een kijkje op mn website dat bedoel ik dus je vult maar iets in je hebt alleen totaal geen idee waar je t over hebt.

Dit is dus exact wat ik bedoel. Je bent de zoveelste persoon in het rijtje die op je eigen autoriteit in het onderwerp beroept en dan zegt dat de rest 'het allemaal fout doet'. Wat maakt dat jouw mening meer waard is dan die van al die andere hondentrainers die ik al gesproken heb en dan weer vinden dat jij de idioot bent die het al 17 jaar aan een stuk fout doet?

PS: Ik ga je kunde niet oordelen op je advies, ik ken je namelijk niet en ik weet ook niet welke resultaten je met je honden geboekt hebt. Maar 'kijk naar mij, ik heb een website en weet waarover ik praat' gaat het niet trekken bij mij als argument want zo ken ik er genoeg die ook geen resultaten halen.

PitBullit schreef:Als je half zoveel tijd besteed aan het lezen van de adviezen (Die je de wind in slaat, het afzeiken van mensen hier met je '' Tere zieltjes''), en 1+1 optellen dat deze DH niet bij je past .. als de tijd die je besteed aan je verhalen hier en te vertellen hoe je experimenten aan het doen ben wat in mijn ogen niet meer doet dan de hond nog verder verpesten dan het al is...
Wat denk je dan wat er gebeurd?

Juist, en als sommigen hier half zoveel tijd zouden steken in het effectief geven van advies in plaats van het vingertje wijzen, verwijten, dreigen, wat ik doe veroordelen tot dierenmishandeling vanuit hun 'morele superioriteit' omdat het niet volgens hun ideeëtjes over hondenafrichting&opvoeding verloopt, wat denk je dat er dan gebeurt?
In principe past men hier op hypocriete wijze exact hetzelfde toe als wat men mij verwijt dat ik bij deze hond doe, namelijk stress creëeren en mij corrigeren zonder het probleem volkomen te begrijpen.

Nu, ik ga niet iedereen hier over dezelfde kam scheren. Ik heb van sommigen zoals Kruimel53 en Laeken echt wel al handige tips en constructief advies gekregen alsook de ruimte tot zelfreflectie en een andere insteek om zelfkritiek te kunnen toepassen (waarvoor dank) maar het is ver zoeken naar goede reacties onder lagen onder lagen onder lagen gestapelde shitposts zoals deze.

Ik vraag hier wat het probleem zou kunnen zijn en hoe ik deze hond eventueel zou kunnen proberen te fixen. En met 'fixen' bedoel ik hoe deze hond gesocialiseerd kan worden met andere honden.
90% van de reacties leggen mij dan uit dat ik dat eigenlijk niet zou moeten doen.
Wel, dat is geen antwoord op mijn vraag. Dat is een antwoord op een vraag die ik niet stel.

Dat sommigen vinden ik het 'fixen' van deze hond niet eens moet proberen en de hond zo laten om in een hondloos gezin te plaatsen gaat niet op. Dat laatste is ten eerste geen optie omdat de eigenaar haar gewoon wil laten inslapen. Voor deze hond is het dus een kwestie van leven en dood en heeft ze slechts 2 keuzes: in onze situatie samen met andere honden passen, ofwel sterven.
Ten tweede is het voor mij een persoonlijke kwestie: ik vind dat iedere hond om moet kunnen gaan met andere honden. Niet iedere hond hoeft hiervoor hetzelfde 'talent' te hebben, maar het hoort imo wel tot de basisopvoeding, met of zonder stress. Net omdat je eigenaars zoals deze hebt die dat niet nodig achten, en vervolgens dan maar hun huisdier na 3 jaar al (!) een spuitje willen laten geven omdat ze bij gebrek aan socialisatie niet herplaatsbaar zijn. Dan geef je onrechtstreeks toe dat er in onze samenleving eigenlijk weinig tot geen ruimte is voor een slecht gesocialiseerde hond.

Waar het probleem (of toch de trigger) juist zit heb ik intussen kunnen ontdekken met mijn 'immorele Josef Mengele' ( ) experimenten. Nu is het nog het fixen dat overblijft.

Ik snap wel de kritiek op het stress element maar:
- het opzettelijk toebrengen van (zo min mogelijke) stress in specifieke en gecontroleerde omstandigheden was de enige manier om het specifieke wandrag van de hond te ontleden en zo te bevestigen wat de trigger nu juist is om het te kunnen voorspellen of vermijden. Dat rechtvaardigt mijn experimenten.
- praktisch gezien lijkt deze socialisatie niet te lukken zonder dat deze hond voor een stuk onder stress geplaatst wordt. Het is voor mij immers onmogelijk om afstand te nemen van mijn andere hond of katten. Ook is het onmogelijk te meten vanaf wanneer deze hond nu exact stress heeft.
- daarnaast lijkt stress (door de aanwezigheid van andere honden) mij juist een noodzakelijk kwaad en de enige manier voor deze hond om zijn grenzen te kunnen verleggen, daarvoor moet je over de grens gaan. Zolang deze hond simpewel in zijn eigen, hondvrije 'comfortzone' blijft gaat ze nooit vooruitgang boeken. Dit is net de reden dat ze zo asociaal is naar andere honden. De bron van een probleem kan nooit de oplossing van dezelfde probleem zijn, dat is homeopathie.

Je kan hier dan wel oordelen dat ik de hond 'te' veel stress geef, maar dat kunnen jullie vanop een forum niet zien en dus ook niet hard maken. Welke dosering stress ik de hond kan geven is iets dat ik moet aanvoelen op het moment dat ik met de hond bezig ben.