MARC_S schreef:Maar even tussendoor. Komen jullie wel eens loslopende honden tegen die aan je hond willen snuffelen? Zo ja dan weet je dat dus en dan neem je dus bewust het risico dat je hond een hondje pakt (als hij dat zou doen). Dat is iets dat dan dus zal gebeuren. Ik kies er dan dus voor dat nooit mee te willen maken. Schijnbaar denken anderen er anders over en gaat het er vooral om wie dan de schuld is. Mij maakt het dan niks meer uit wie er schuld was. Ik zou moeite hebben met mijn hond als ik hem minuten lang in had zien bijten op een gillend hondje dat los liep en die daarna verminkt of dood zou zijn zonder dat ik dat kon stoppen. Kan mij het schelen of dat de schuld van dat hondje of zijn baasje is. IK had mijn hond moeten kunnen mannen want ik loop ermee op de openbare weg. Zo zie ik dat. Dus als ik mijn hond niet kan stoppen als er een hond komt snuffelen (wat overal op de hele wereld wel eens voorkomt) dan neem ik dus mijn maatregelen.
Als eerste even: ik heb niet alles gelezen :N:
Maar ik last de laatste pagina en kwam dit tegen en toevallig was ik me nog wat aan het ergeren over vanmorgen:
We liepen vanmorgen met de honden in de polder, voordat de grote hitte toe zou slaan. Meestal is het heerlijk rustig in de polder, maar natuurlijk op zondagochtend bij mooi weer, waren een paar anderen ook op dit idee gekomen.
Als eerste zagen we in de verte een bloedhond-reu. Pieter en ik lijnden zowel Kaya als Puchu aan, maar de eigenaar van de bloedhond, deed totaal geen moeite en de bloedhond stoof op aangelijnde Puchu af.
Puch moet geen andere reuen en begon heel lichtjes te grommen (stelde heel weinig voor), hierop werd de Bloedhond een beetje pissig en begon heel wat heviger terug te grommen en neigde ernaar om bovenop Puch te springen.
Kijk, ik ben dus niet blij op zo'n moment.... die hond maakt simpelweg 1000 stukjes van Puchu en ik heb mijn hond netjes aangelijnd. Weliswaar in de polder, maar wat is het nu voor moeite om je eigen hond een minuut aan te lijnen zodat je elkaar kan passeren?
Afijn, de eigenaar van de Bloedhond greep wel in en ik had Kaya vast en hield Kaya vooralsnog ver van alles vandaan (maar als het moet, laat ik haar bij dit soort dingen dus wél gaan, want ik laat Puch niet in stukjes hakken).
Vervolgens lopen we verder, honden weer los en we zijn naast het pad (alles bijzonder overzichtelijk) een weiland ingegaan. Lekker gaan zitten, honden in het water.
In de verte kwam iemand aan met een hond, dus wij liepen nog verder het weiland in (wat eigendom is van een boer en dus in principe niet de plek waar je met je honden mag lopen) om duidelijk te maken dat ze haar hond niet op onze honden moest af laten stuiven.
Maar verrot.... een Flatcoat was het, kwam van zeker 300 meter aangestoven.
Kaya snel aangelijnd, Puch laten gaan zodat hij als 'bliksemafleider' kon spelen.
Ze stonden wat macho tegenover elkaar, ik kon Puch terugroepen en Flatcoat ging toen ook maar weer.
Hoe moeilijk kan het zijn om even je hond een minuutje aan te lijnen als iemand anders zo duidelijk maakt 'doe maar niet'.
En ik heb geeneens killerhonden, maar ik wil gewoon geen gesodemieter. Kaya vertrouw ik niet voor de volle 100%; er is nooit iets ernstigs gebeurd, maar dat wil ik graag zo houden en dus hou ik haar uit de buurt.
Maar bijna overal kom je weleens honden tegen en ik probeer dan zo duidelijk te maken, al op flinke afstand, dat ze niet hun hond moeten laten komen en het gebeurt zo vaak toch. Ik snap dat soort mensen toch ook niet hoor
Soms ben ik best bang dat het weleens fout gaat: Puch heeft een grote waffel, maar stelt echt bijna niks voor. Ik zie nog eens dat hij serieus gegrepen wordt door een flinke reu.... aan de ene kant snap ik dat hij zijn waffel moet houden, maar aan de andere kant vind ik ook niet dat je zomaar je hond naar andere honden toe moet laten rennen, zeker niet als je weet dat hij ook niet voor de poes is.
En hou je hond onder controle! Bij Kaya hoef ik van mijn kant uit weer nergens bang voor te zijn, maar mijn hand ligt er nog eerder af dan dat ze een hondje in stukken zou bijten (al zie ik dat ook weer niet zo snel gebeuren, maar bij wijze van spreken).