Hier even een korte update:
Onze eigen pup Semmy hebben we ongeveer 3 weken geleden weg gebracht, naar haar nieuwe thuis (de opa en oma van onze schoondochter).
De hele dag heb ik lopen huilen en de rest van ons gezin was ook van slag
Ik heb haar vanaf de geboorte moeten bijvoeden, dus mijn band met haar was zéér speciaal
4 maanden hebben we er met z'n allen enorm van genoten en dan breng je haar weg.....iets waar we geen rekening mee hadden gehouden, toen de pups geboren werden.
Gelukkig kon ik mezelf groot houden toen we Semmy aan haar nieuwe baasjes overdroegen. Ze werd ook erg warm ontvangen en oma zag je heerlijk genieten.
Er kwam steeds meer familie om haar te bewonderen en allemaal waren ze erg enthousiast
Na haar nog eens flink geknuffeld te hebben zijn we uiteindelijk vertrokken.
Een week geleden heb ik Semmy weer gezien

en de herkenning was geweldig!! Ik had haar zo mee willen smokkelen in mijn tas
Het is echt een schat van een hondje en ze heeft erg naar haar zin.....dus dat geeft ons een tevreden en goed gevoel.
Mama Daantje was een paar dagen rustig en bleef veel bij mij in de buurt. Haar gedrag de laatste tijd is weer zoals ze was voordat ze drachtig werd.
Reageert weer enthousiaster en wil weer graag spelen, iets wat ze niet deed toen Semmy hier nog was.
Misschien is het voor Daantje wel beter dat de situatie weer als vanouds is, al vinden wij het wel erg stil.....
Wie weet misschien dat we ooit nog eens opnieuw een nestje van Daantje willen. Het was een geweldige ervaring, maar heeft ook enorm veel verdriet gebracht....dus voorlopig niet
Ik wil jullie wel allemaal bedanken voor de tips, adviezen en het meeleven.......
