Het HondenForum

kipo schreef:

renee-uk schreef:

kipo schreef:

renee-uk schreef:als mensen duitsers opgevoed willen hebben en ook weer terug, dan moet je ze eerst het neusfluiten en piepen aanleren.
geheid dat je ze dan wel retour krijgt, alhoewel je dan wel de kans loopt dat dat zo snel gaat dat inge aan opvoeding niet toegekomen is

Moet je dat nog leren dan? Ik dacht dat dat een aangeboren eigenschap was

dat dacht ik ook, tot ik rita kreeg
die doet het niet

Toch een nepperd, dan

ja en een muilezel ook nog
zou het een teckel in een herdersjasje zijn?

Shendor kon ook zo lekker neusfluiten, heel irritant af en toe.

Ik het tot nu toe twee herders gehad. Dh en een witte, maar dat neusfluiten zegt mij niets hoor.

Dee schreef:Ik het tot nu toe twee herders gehad. Dh en een witte, maar dat neusfluiten zegt mij niets hoor.

Mijn halfjes doen het voor twee.

Neusfluiten doet Coda ook Maar die is sowieso nogal..vocaal. Er komen allerlei geluiden uit als ze aandacht wil en ik haar negeer. En zodra ik in de lach schiet begint ze verontwaardigd te blaffen

Figo is soms ook heul vocaal. Maar valt nog mee, alleen als blijkt dat we wat leuks gaan doen. Ik pak fototoestel, of de deur gaat in het weekend op slot.
Of we trekken onze jassen aan allebei
en dat duurt lang.
Dan denk je, we gaan pas als je rustig doet. Nou dat kan dan een dagdeel duren. Houd niet op met een half uur.En dat duurt lang.

Edit: grote bek geven heeft geen zin dan. Zelfs niet van vriend. Figo is dan zo superenthousiast. Dan gaat ie piepen, springen, gillen. Moeten dit denk ik echt tot in den treure gaan herhalen. Ook met jassen aan, naar buiten en weer terug. Niks speciaals aan.

Hij is niet kalm te krijgen dan en ook niet te bereiken. Dus daar gaan nog wat uren in zitten. We hebben al heel wat uren gespendeerd in de gang. In de vakantie maar in de auto laten springen en that's it. terug naar huis en nog tien keer. Auto is leuk

renee-uk schreef:als mensen duitsers opgevoed willen hebben en ook weer terug, dan moet je ze eerst het neusfluiten en piepen aanleren.
geheid dat je ze dan wel retour krijgt, alhoewel je dan wel de kans loopt dat dat zo snel gaat dat inge aan opvoeding niet toegekomen is

Dat kunnen ze hier al uitstekend

Van onze poedeltjes zijn er twee dingen die ik wel minpuntjes kan noemen.
Het ene is dat ze snel de neiging hebben om te blaffen bij (in hún ogen) onraad.
En het tweede is dat de vachtverzorging veel tijd en geld kost.

Wat er voor nadelen aan een Stafford zitten weet iedereen wel.

En onze kruising is geen ras... maar wil ik toch noemen.
Hij is DH x Lab, en ik vind het echt een geweldig beest, geen nadelen aan te bedenken.

Ik zou het niet zozeer nadelen willen noemen als wel dingen die je je moet realiseren voordat je dat specifieke ras aanschaft. Zoals meerdere mensen al aangeven: niet iedereen ervaart een bepaalde eigenschap als nadeel.
Bij een weimaraner moet je (vind ik) consequent zijn, sterk in je schoenen staan, tijd hebben om leuke dingen te doen en aan te leren en kunnen lachen om wat ze soms doen. Je zou ook kunnen zeggen dat weimaraners opportunisten zijn die zich snel vervelen en dan kattekwaad uithalen. Maar ik vind dat je het dan teveel bij de hond legt. Jij bent immers degene die jouw hond tot de beste versie van zichzelf wilt maken toch? Dus dan gaat het er eigenlijk om of jouw nadelen bij die van het ras passen

Alles heeft voor- en nadelen vind ik, en het is helemaal niet meteen negatief om dat op te noemen.
Je kunt het wel verpakken in een stel mooie woorden, maar het zijn en blijven bepaalde nadelen.

Ik probeer niks te verpakken in mooie woorden, noch te beweren dat het negatief is om nadelen te benoemen. Ieder zijn mening, en mijn mening is dat je ook kunt redeneren dat het geen nadelen zijn maar punten om op te letten of ze bij jou passen, bij het aanschaffen van een bepaald ras. Een forum lijkt mij de ultieme plek om je mening te ventileren, zoals in meerdere topics te zien is. En wie weet, misschien denkt iemand een keer 'goh, zo had ik het niet bekeken'.

Maar het is toch hoe dan ook belangrijk om te kijken of bepaalde eigenschappen van een ras bij je passen?
Zowel de voor- als de nadelen.
En wat voor mij een nadeel is, kan voor een ander juist een voordeel zijn.

Dus zodra het punten zijn die bij jou passen, zijn het voor jou al geen nadelen meer.

Ik vind je redenatie dus een beetje vreemd.

Nadelen? Uhh haar, heel veel haar. Stront-eigenwijs , niet heel sociaal , waaks, zelfstandig en best wat jachtinstinct.
Alle eigenschappen an sich vind ik niet zo erg maar het is de combi van deze eigenschappen wat wel eens lastig is. Oh ja en vaak ook niet te motiveren voor een speeltje of eten.

Al met al wist ik waar ik aan begon en vind ik kai helemaal niet zo lastig.

Hahahahaha, ja als je het van tevoren weet waar je voor kiest, dan hoeven de nadelen niet voor ergernis te zorgen.

Mojuan schreef:Dus zodra het punten zijn die bij jou passen, zijn het voor jou al geen nadelen meer.

Ik heb hier ook nadelen van het ras genoemd, het zijn alleen geen nadelen voor mij. Ik vind het niet erg en kan er prima mee omgaan. Voor mij heeft het ras alles wat ik zoek in een hond, maar het zijn wel nadelen als je er niet goed mee omgaat en in de openingspost stond ook wat nadelen zijn van het ras (i.c.m. aan/afraden van je ras aan anderen). Vooral als ik kijk wat nadelen zouden kúnnen zijn, die heb ik opgeschreven, niet wat de nadelen voor mij persoonlijk zijn (die hebben ze voor mij eigenlijk ook niet).

Minhie schreef:Nadelen? Uhh haar, heel veel haar. Stront-eigenwijs , niet heel sociaal , waaks, zelfstandig en best wat jachtinstinct.
Alle eigenschappen an sich vind ik niet zo erg maar het is de combi van deze eigenschappen wat wel eens lastig is. Oh ja en vaak ook niet te motiveren voor een speeltje of eten.

Al met al wist ik waar ik aan begon en vind ik kai helemaal niet zo lastig.

Hé wat leuk, jij hebt ook een "xavi" zo te horen.

Mojuan schreef:Hahahahaha, ja als je het van tevoren weet waar je voor kiest, dan hoeven de nadelen niet voor ergernis te zorgen.

het zou wel prettig zijn als meer mensen mensen zich verdiepen in het karakter van een ras voordat ze een hond aanschaffen.

petertje schreef: het zou wel prettig zijn als meer mensen mensen zich verdiepen in het karakter van een ras voordat ze een hond aanschaffen.

daarom zou het ook fijn zijn als de mindere dingen van een ras ook vermeld werden op de diverse sites.

bij de dh staat dit op wikipedia:

Aard & karakter

De Duitse herdershond moet in zijn karakterbeeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (zonder prikkeltoestand) volkomen goedaardig zijn. Daarbij is hij opmerkzaam en handelbaar. Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst-, en herdershond geschikt te zijn. Hij kan echter wel dominant overkomen, daarom moet hij goed getraind worden. De hond is erg trouw aan zijn baas.

Ook in het karakter is er een groot verschil tussen enerzijds de showlijnen en anderzijds de werklijnen. De werklijnen hebben meer het oorspronkelijke karakter behouden, terwijl de showlijnen vaak iets zachter zijn.

Training

De Duitse herder wordt vaak gebruikt als blindengeleidehond, speurhond, waakhond en politiehond. Omdat de Duitse herders zo goed kunnen leren en gehoorzaam zijn, zijn ze ook voor de trainer tijdens de training een plezier om mee te werken. Dit door grote wil om te werken (will to please) voor de baas. De showlijnen zijn meer geschikt voor de beginnende eigenaar om mee te werken wegens het zachtere karakter.

De Duitse herder kan prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Hij is trouw en heeft niet de neiging om weg te lopen. Een Duitse herder was de eerste hond die blindengeleidenhond werd. Ze heette Buddy en werd door een Zwitserse vrouw opgeleid met een hondentrainer.

en dat is allemaal leuk en aardig en ook wel redelijk waar, als ie van een goede fokker komt tenminste, maar het eeuwige geblaf, de neiging om als regelneven op veldjes rond te lopen en alle andere honden goedschiks of kwaadschiks naar hun pijpen te willen laten dansen, het feit dat een groot deel van de reuen en ook zeker een deel teven niet goed met andere honden kan, hun korte lontje en de andere kant van het baasgericht en waaks zijn: dh's zijn door de bank genomen geen gezellige honden en vreemden worden vaak niet makkelijk in huis geaccepteerd en dat geldt ook voor vriendjes van de kinderen des huizes, mag daar ook wel bij genoemd worden, als je tenminste wil dat iemand een gerichte keus maakt.
en ik kan me niet voorstellen dat de dh het enige ras is dat nogal rooskleurig en niet geheel naar waarheid voorgesteld wordt.

petertje schreef:

Mojuan schreef:Hahahahaha, ja als je het van tevoren weet waar je voor kiest, dan hoeven de nadelen niet voor ergernis te zorgen.

het zou wel prettig zijn als meer mensen mensen zich verdiepen in het karakter van een ras voordat ze een hond aanschaffen.

En toch vind ik dat vele malen makkelijker gezegd dan gedaan Je kan nog zoveel lezen en horen over een ras met bijbehorende karaktereigenschappen maar je kan pas echt iets weten als je er zelf mee te maken hebt.

Waaks karakter kan bij een hovawart heel anders zijn dan bij een stabij of duitse herder terwijl bij alledrie waaks staat. Net zoals zelfstandig wat bij een kaukasische owcharka een factoor 100 erger/extremer is dan bij een stabij of hovawart terwijl het bij alledrie in de rasbeschrijving staat.
Zelfs ik, die ook met een zelfstandig en waaks karakter te maken heeft, kan stijl achterover slaan bij het karakter van een kaukasische owcharka of komondor hoe goed ik mij van te voren ook verdiept heb.

Ik ben van mening dat er teveel wordt blind gestaard op raskenmerken, of die nu optimistisch zijn of realistisch. Je kunt niet verwachten dat alle raskenmerken op je uitgekozen pupje van toepassing zijn. Ik stoor me dus niet perse aan mensen die zich weinig hebben verdiept in hun ras, maar te meer aan mensen die niet bereid zijn om de karakter eigenschappen van hun hond te accepteren. Hoe dieper je hebt verdiept, hoe strakker je je verwachtingen hebt omkaderd, hoe groter is de teleurstelling als je hond niet aan de verwachtingen voldoet.

Ik zeg hiermee niet dat iedereen maar het eerste de beste lieve snoetje in huis moet halen. Maar ik vind dat de hond te vaak wordt gezien als ras en te weinig als individuele persoonlijkheid die ver van zijn rasomschrijving vandaan kan liggen

Lief schreef:Mijn honden moeten soms juist wel trekken, ik vind dat dus geen nadeel.
En ja ze weten het verschil tussen wanneer trekken de bedoeling is en wanneer niet.

Hier ook Ik heb een trek commando. Hij weet ook wel precies wanneer wel en wanneer niet. Als ik in de stad loop of uberhaupt aan de korte lijn weet hij dat hij naast moet blijven en niet mag trekken.
Als ik in de bergen loop en ik begin te hijgen en puffen zet hij zich schrap en geeft me even een zetje door te trekken
Soms vergeet hij het even en als ik dan roep "wachten" of juist "go mush" dan weet ie het weer

Sanchis schreef:Ik ben van mening dat er teveel wordt blind gestaard op raskenmerken, of die nu optimistisch zijn of realistisch. Je kunt niet verwachten dat alle raskenmerken op je uitgekozen pupje van toepassing zijn. Ik stoor me dus niet perse aan mensen die zich weinig hebben verdiept in hun ras, maar te meer aan mensen die niet bereid zijn om de karakter eigenschappen van hun hond te accepteren. Hoe dieper je hebt verdiept, hoe strakker je je verwachtingen hebt omkaderd, hoe groter is de teleurstelling als je hond niet aan de verwachtingen voldoet.

Ik zeg hiermee niet dat iedereen maar het eerste de beste lieve snoetje in huis moet halen. Maar ik vind dat de hond te vaak wordt gezien als ras en te weinig als individuele persoonlijkheid die ver van zijn rasomschrijving vandaan kan liggen

als je een rashond zoekt kijk je toch naar karaktereigenschappen in een ras die je aanspreken en dat kan zeker wel een reden zijn om een bepaald ras heel graag of juist niet te willen.
ik heb liever dat mensen naar raskenmerken in karakter kijken en dan graag de minder prettige daar ook bij vernoemd, dan dat ze een hond op uiterlijk selecteren.
en natuurlijk voldoet geen enkele hond volledig aan de rasbeschrijving en is het niet slim om dat te verwachten, maar je mag toch wel aannemen dat de kans dat die raskenmerken -al is het maar voor een deel- aanwezig zijn groot is.
raskenmerken ontkennen is, denk ik, net zo onverstandig als verwachten dat een hond voldoet aan een ideaalplaatje.

renee-uk schreef:

petertje schreef: het zou wel prettig zijn als meer mensen mensen zich verdiepen in het karakter van een ras voordat ze een hond aanschaffen.

daarom zou het ook fijn zijn als de mindere dingen van een ras ook vermeld werden op de diverse sites.

bij de dh staat dit op wikipedia:

Aard & karakter

De Duitse herdershond moet in zijn karakterbeeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (zonder prikkeltoestand) volkomen goedaardig zijn. Daarbij is hij opmerkzaam en handelbaar. Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst-, en herdershond geschikt te zijn. Hij kan echter wel dominant overkomen, daarom moet hij goed getraind worden. De hond is erg trouw aan zijn baas.

Ook in het karakter is er een groot verschil tussen enerzijds de showlijnen en anderzijds de werklijnen. De werklijnen hebben meer het oorspronkelijke karakter behouden, terwijl de showlijnen vaak iets zachter zijn.

Training

De Duitse herder wordt vaak gebruikt als blindengeleidehond, speurhond, waakhond en politiehond. Omdat de Duitse herders zo goed kunnen leren en gehoorzaam zijn, zijn ze ook voor de trainer tijdens de training een plezier om mee te werken. Dit door grote wil om te werken (will to please) voor de baas. De showlijnen zijn meer geschikt voor de beginnende eigenaar om mee te werken wegens het zachtere karakter.

De Duitse herder kan prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Hij is trouw en heeft niet de neiging om weg te lopen. Een Duitse herder was de eerste hond die blindengeleidenhond werd. Ze heette Buddy en werd door een Zwitserse vrouw opgeleid met een hondentrainer.

en dat is allemaal leuk en aardig en ook wel redelijk waar, als ie van een goede fokker komt tenminste, maar het eeuwige geblaf, de neiging om als regelneven op veldjes rond te lopen en alle andere honden goedschiks of kwaadschiks naar hun pijpen te willen laten dansen, het feit dat een groot deel van de reuen en ook zeker een deel teven niet goed met andere honden kan, hun korte lontje en de andere kant van het baasgericht en waaks zijn: dh's zijn door de bank genomen geen gezellige honden en vreemden worden vaak niet makkelijk in huis geaccepteerd en dat geldt ook voor vriendjes van de kinderen des huizes, mag daar ook wel bij genoemd worden, als je tenminste wil dat iemand een gerichte keus maakt.
en ik kan me niet voorstellen dat de dh het enige ras is dat nogal rooskleurig en niet geheel naar waarheid voorgesteld wordt.

Aanpassen die hap.

Heb ik ook gedaan.

Inge O schreef:

Sanchis schreef:Ik ben van mening dat er teveel wordt blind gestaard op raskenmerken, of die nu optimistisch zijn of realistisch. Je kunt niet verwachten dat alle raskenmerken op je uitgekozen pupje van toepassing zijn. Ik stoor me dus niet perse aan mensen die zich weinig hebben verdiept in hun ras, maar te meer aan mensen die niet bereid zijn om de karakter eigenschappen van hun hond te accepteren. Hoe dieper je hebt verdiept, hoe strakker je je verwachtingen hebt omkaderd, hoe groter is de teleurstelling als je hond niet aan de verwachtingen voldoet.

Ik zeg hiermee niet dat iedereen maar het eerste de beste lieve snoetje in huis moet halen. Maar ik vind dat de hond te vaak wordt gezien als ras en te weinig als individuele persoonlijkheid die ver van zijn rasomschrijving vandaan kan liggen

ik begrijp wat je bedoelt want mensen vinden steeds meer dat alles maar maakbaar moet zijn en perfect uitgestippeld kan worden dus als mensen geïnteresseerd zijn in een pup hier vandaan en ik daarbij het gevoel krijg dat ze te weinig ruimte laten voor afwijkingen van het gemiddelde dan gaat daar simpelweg geen pup naartoe.

maar anderzijds, als ik volgens jouw redenering zomaar eventjes aan een border collie zou beginnen onder het motto 'we zien wel' dan kan ik je nu al voorspellen wat je zal zien : ik word gek ofwel die hond of allebei - dat wordt geheid herplaatsen dus - wat schiet je daarmee op?

Eens De middenweg dus - goed verdiepen maar tegelijkertijd flexibel genoeg zijn om je hond zichzelf te laten zijn.

Ik vind de argumenten die we genoemd hebben des te meer om voor een herplaatser of buitenlands straatschoffie te kiezen, als mensen hele specifieke eisen hebben. Maar er bestaat onder veel mensen nog steeds de fabel dat je pup helemaal zelf kan vormen. Maar als ze een groot jachtpassie of drijversinstinct zomaar even willen afleren van hun paar maand oude pupje, dan zie ik dat vaker mislukken dan slagen.

Eens met Renée. Ik denk dat heel vaak de positieve raseigenschappen worden overdreven en de negatieve raseigenschappen worden gebagatelliseerd of zelfs niet genoemd.

Bij de collie (langhaar) staat o.a.:
... het temperament van de collie beschreven als een hond met een vriendelijke aard zonder spoor van nervositeit of agressiviteit Tevens wordt er verteld over een onverstoorbare waardigheid.Van oudsher wordt er gesproken dat de collie voor de boer zijn kudden bij elkaar houdt; hieruit blijkt dat de collie van zichzelf een enorme "will-to-please" heeft en over een hoog intelligentie niveau beschikt. Zijn nieuwsgierigheid en schranderheid maken de collie tot een goede werkhond. Men moet zijn groot verstandige vermogen echter wel kunnen waarderen en begeleiden.Hij heeft graag iets te doen, leert snel, is graag gehoorzaam maar ook tamelijk zelfstandig. Door het isolement waar in de collie vroeger met zijn baas woonde, werd een vreemde bezoeker met de nodige voorzichtigheid benaderd. De collie mag dan ook iets gereserveerd zij tegenover vreemden Typisch voor de collie is dat hij eerst even op een afstand de kat uit de boom kijkt maar daarna ieder goed willende bezoeker vriendelijk tegemoet zal treden. Hij mag echter geen nerveus of agressief gedrag vertonen.Deze natuurlijke gereserveerdheid heeft niets te maken met angst.
De Schotse Herdershond langhaar u is een uitstekende gezinshond. Zijn aanhankelijkheid, vrolijkheid en speelsheid worden hoog gewaardeerd tevens maken zijn zachtaardigheid en verdraagzaamheid hem tot een uitstekende kindervriend, mits de kinderen goed opgevoed worden met wat ze wel en wat ze niet mogen doen met een hond. Ze kunnen heel goed in een roedel leven en passen zich makkelijk aan de gewoontes van een gezin aan. Ze zijn gemakkelijk met andere honden maar laten zich de kaas niet van het brood af eten. Ze hebben wel degelijk een territorium gedrag en dat betekent dat ze oplettend en waaks zijn.


De gemiddelde langhaar collie van het engelse type is een ongelooflijke muts, niet al te stabiel, en zenuwachtig, happerig (hoezo geen spoor van agressie?), met allemaal rare fobieën (angst voor 'vreemde vloeren', angst voor onverwachte situaties, etc.). Intelligent kan ik de gemiddelde collie ook al niet noemen. Ik heb nog nooit een wakende collie gehad (en ik heb er véél gehad), ze vinden het veel te gezellig als er bezoek komt. De meesten waren overigens ook nog graag bereid om met Jack de Ripper mee te gaan als die hen wat lekkers voor de neus hield. Werkhonden kan ik ze ook echt niet noemen want ze hebben allemaal een broertje dood aan werken en oefenen dagelijks uren in het spelen van een vloerkleedje.

Het klopt overigens wel dat ze aanhankelijk, vrolijk en speels zijn. Ze vinden het over het algemeen idd. heerlijk om een roedel te leven, zijn tolerant naar honden en andere dieren, passen zich goed aan aan (veranderende) leefomstandigheden en zijn dol op kinderen.

Nou zou het niet vreselijk belangrijke punten (bijvoorbeeld kindervriend noemen en in de praktijk graag kinderen willen opvreten ), maar als je plannen hebt om bijvoorbeeld op hoog niveau te gaan sporten met de hond of een collie als waakhond of werkhond nemen, kom je van een koude kermis thuis.

Kruimel53 schreef:en bij mijn DHers en X-Mechel vooral 'één verkeerde beweging op míjn terrein en je bent een hand kwijt'. Over 'terughoudend' heb ik het dan maar niet

Die van mij haalt je gezellig binnen alsof je Sinterklaas bent alleen mijn duitse herdertje houdt niet van vreemd volk en gedoe op haar terrein wat teckelmansje overigens overgenomen heeft. Elk vreemd bezoek aan de deur wordt door hem vakkundig weggekrijst

Kruimel53 schreef:

alm@ schreef:

Kruimel53 schreef:en bij mijn DHers en X-Mechel vooral 'één verkeerde beweging op míjn terrein en je bent een hand kwijt'. Over 'terughoudend' heb ik het dan maar niet

Die van mij haalt je gezellig binnen alsof je Sinterklaas bent alleen mijn duitse herdertje houdt niet van vreemd volk en gedoe op haar terrein wat teckelmansje overigens overgenomen heeft. Elk vreemd bezoek aan de deur wordt door hem vakkundig weggekrijst

Mijn brave ouwe Bara vond visite ook vooral leuk. De andere heddurs bepaald niet. Vooral tante Taartje kon nogal kort door de bocht wezen zoals de postbode een keer heeft ervaren

gina vond visite ook helemaal geweldig, van jan hoefde het niet maar ok, omdat ik het wilde accepteerde hij ze maar.
rita vreet ze op

Nanna schreef:

lieke schreef:als je plannen hebt om bijvoorbeeld op hoog niveau te gaan sporten met de hond of een collie als waakhond of werkhond nemen, kom je van een koude kermis thuis.

Het kan best hoor. Als je van bepaalde lijnen/uit bepaalde kennels een colliepup neemt kun je er best van uit gaan dat dat een prima werker wordt. Maar goed, dan dien je het wel te zoeken in de Amerikaans gefokte hoek want van de Engels gefokte collies hoef je zuks inderdaad allemaal niet te verwachten
Ik vind zo'n tweedeling eigenlijk wel handig want zo kun je precies uitzoeken wat voor Collie je nu eigenlijk wilt. Ik ben het wel met je eens dat je het dan op recreatief niveau moet houden want als je in de top mee wilt draaien moet je idd voor andere rassen kiezen.

Daarom had ik het over 'het engelse type'. Ik ken zát amerikaanse colliekennels waar je wel werkhonden kunt krijgen. Moet je alleen voor in Duitsland zijn. Hier in Nederland zitten wel een paar 'klassieke' colliefokkers maar die kruisen engels/amerikaans. Overigens wel heel leuke honden. Pittiger dan de doorsnee engelse lijnen, maar docieler dan de zuivere amerikanen.

Maar goed, er zitten ook goede kanten aan de engelse lijnen, hoor. Vandaag moest ik met Kyra en Lyndie naar de da. Van het weekend de tanden eens goed afgekrabd en ik zag dat er her en der wat tandvleesontsteking zat en bij Lyndie bij een achterste kies waarschijnlijk een wortelontsteking. Tijd voor een ab-kuurtje dus.
Nieuwe da in de praktijk die een beetje bezorgd keek toen ik zei dat ze gerust zo in de bek kon peuren. 'Ze doen echt niks', zei ik nog.
Jong ding, net van de universiteit, schatte ik, dus zij durfde nog niet tegen een vaste klant in te gaan.
Afijn, ik sommeerde de mutsen hun bek open te doen en tot haar stomme verbazing deden ze dat ook nog. Vervolgens tilde ze heel voorzichtig een lipje op, aangemoedigd door mij. En ze bleven ook heel zoet met open bek zitten terwijl da steeds meer moed kreeg en links en rechts met een haakje zat te porren. Ook bij het duwen met haakje in het ontstoken tandvlees.
Ze vond het ook érg lieve honden. Ik heb maar niet gezegd dat ze zo weinig hersencellen hebben dat er geen verbinding mogelijk kan zijn met de zenuwen.

Maar goed, ik kan me zo voorstellen dat een da bij een gemiddelde mechelaar, mastiff of bouvier (rassen willekeurig genoemd ) zulks niet hoeft te flikken, met eigen hoofd ongeveer 3 cm van de kaken verwijderd.

Suske zit binnen 30 seconden bij iedereen op schoot.
Inclusief oren soppen
Maar kom niet binnen met snode plannen
Belle hangt bij iedere man direct in zijn enkels

renee-uk schreef:

petertje schreef: het zou wel prettig zijn als meer mensen mensen zich verdiepen in het karakter van een ras voordat ze een hond aanschaffen.

daarom zou het ook fijn zijn als de mindere dingen van een ras ook vermeld werden op de diverse sites.

bij de dh staat dit op wikipedia:

Aard & karakter

De Duitse herdershond moet in zijn karakterbeeld evenwichtig, zenuwvast, zelfverzekerd, absoluut onbevangen en (zonder prikkeltoestand) volkomen goedaardig zijn. Daarbij is hij opmerkzaam en handelbaar. Hij moet moed, strijddrift en hardheid bezitten om als geleide-, waak-, verdedigings-, dienst-, en herdershond geschikt te zijn. Hij kan echter wel dominant overkomen, daarom moet hij goed getraind worden. De hond is erg trouw aan zijn baas.

Ook in het karakter is er een groot verschil tussen enerzijds de showlijnen en anderzijds de werklijnen. De werklijnen hebben meer het oorspronkelijke karakter behouden, terwijl de showlijnen vaak iets zachter zijn.

Training

De Duitse herder wordt vaak gebruikt als blindengeleidehond, speurhond, waakhond en politiehond. Omdat de Duitse herders zo goed kunnen leren en gehoorzaam zijn, zijn ze ook voor de trainer tijdens de training een plezier om mee te werken. Dit door grote wil om te werken (will to please) voor de baas. De showlijnen zijn meer geschikt voor de beginnende eigenaar om mee te werken wegens het zachtere karakter.

De Duitse herder kan prima overweg met soortgenoten, andere dieren en kinderen. Hij is trouw en heeft niet de neiging om weg te lopen. Een Duitse herder was de eerste hond die blindengeleidenhond werd. Ze heette Buddy en werd door een Zwitserse vrouw opgeleid met een hondentrainer.

en dat is allemaal leuk en aardig en ook wel redelijk waar, als ie van een goede fokker komt tenminste, maar het eeuwige geblaf, de neiging om als regelneven op veldjes rond te lopen en alle andere honden goedschiks of kwaadschiks naar hun pijpen te willen laten dansen, het feit dat een groot deel van de reuen en ook zeker een deel teven niet goed met andere honden kan, hun korte lontje en de andere kant van het baasgericht en waaks zijn: dh's zijn door de bank genomen geen gezellige honden en vreemden worden vaak niet makkelijk in huis geaccepteerd en dat geldt ook voor vriendjes van de kinderen des huizes, mag daar ook wel bij genoemd worden, als je tenminste wil dat iemand een gerichte keus maakt.
en ik kan me niet voorstellen dat de dh het enige ras is dat nogal rooskleurig en niet geheel naar waarheid voorgesteld wordt.

wel grappig dat je het zo vermeld, die dingen dh hebben op de een of andere manier iets met mijn hond, ze vliegen er meestal meteen op af. En die van mij reageert daar dan weer op.