Het HondenForum

Ach, wij kunnen wel verantwoord lopen in losloppgebieden, hondenvelden, de hondenopvang of hondenstrand. Dus ja, al die jaren verder, beleef ik daar nog dagelijks plezier van. Dus dat bedoel ik, ik vind mijn hond sociaal en vriendelijk naar soortgenoten. Hij kan soms wellicht wat stoer doen, maar als het menes wordt is hij hem al lang gepeerd. Daarnaast heb ik hem in die jaren hooguit 4 keer dat gedrag van de filmpjes zien vertonen.. Aangezien wij elke dag op hondenvelden komen en dus dagelijks met gemak 15 nieuwe honden zien.. Vind ik het een prettig sociale hond met soortgenoten. Heb niks geem klagen, komen ontelbaar honden over de vloer ook hier.. alles is altijd welkom zonder gezeur of spanning.

Dat bedoelde ik met, dat ik me er niet zoveel van aantrek. Andere mogen anders vinden op basis van 3 filmpjes. Ik weet het zelf beter, zeker nu ik ook op cursus zit ( met 13 andere honden).

Maar goed. Meningen verschillen en dat is verder natuurlijk prima ik blijf er alleen bij dat dit de makkelijkste reu is die ik ooit heb gehad en dat er nooit geen gelazer is. Dus, voor mij is het topic dan ook niet zo nodig meer, want ik ben inmiddels een stuk zekerder geworden door de cursus

Sulluna schreef:

Heavy schreef:

Sulluna schreef:

Heavy schreef:
Heel fijn dat je dan je verantwoordelijkheid neemt . Dat deed ik ook . Maar helaas kan je niet verwachten dat iedereen dat doet . Grappig om te lezen dat Sultan precies de honden uitkiest die geen dominante houding hebben. Mijn Jip is zo'n hond die geen dominante houding heeft . En hij is vaak zo opdringerig benaderd inderdaad " omdat het kon" Juist daarom is hij na een aantal keren zo fel gaan reageren

Aah oke, kijk nu snap ik wat je bedoeld. Jouw hond is er niet van gediend, maar straalt dat niet uit. ( toch?) ja, dan snap ik dat je voor Sultan misschien een blokje om zou lopen.

En als ik met mijn vorige Herder reu die niet vies was van een potje knokken en dat ook uitstraalde ook een blokje om zou lopen dan snap je dat niet?

Dat zeg ik niet. Maar een hond die niet vies is van een potje vechten, daarmee kan je honden sowieso beter ontwijken. Want daar wordt niemand blij van. Ik had zo'n hond ook, en zou alles ontwijken daarmee. ( zo ver mogelijk). Maar ik bedoelde meer, als jouw hond dat zou uitstralen, zou sultan niet eens in zn buurt komen. Die heeft helemaal geen zin in een conflict en gaat opzoek naar een speelmaatje bij een vrolijke labrador ofzo.

Dit vind ik zelf best moeilijk. Wij gingen met Skye overal heen, zelfs een keer een wandeling met 100+ border collies. Op zondagmiddag naar de Loonse en Drunense duinen, geen probleem. Ja er werd misschien eens een keer wat gecorrigeerd her en der, maar het ging altijd goed. Er werd vooral veel gespeeld en gerent.

Toen hij ongeveer 1,5 jr was ging dat iets veranderen. Als een hond uit het niets uitvalt zal hij het niet ontwijken en heb ik wel eens situaties gehad dat we 2 honden van elkaar af moesten plukken.
In die periode werd hij 3x in 1 week aangevallen en heeft hij zich super netjes gedragen. Bij de herder en border die boven op hem bleven klappen, snauwde hij van zich af en probeerde hij weg te lopen, alleen bleven die honden door gaan. Toen die pit en staf op hem klapte hield hij zich helemaal slap en krijste alles bij elkaar.

Ik weet dus nu niet meer zo goed hoe ik erin sta. Ik ben bang geworden en ik ben bang dat ik mijn angst op honden over breng. Na die week zijn we al weer heel veel honden tegengekomen en is het altijd goed gedaan. Maar naar de Loonse en Drunense duinen ga ik niet meer.
Een week terug waren we op een hondenstrand en er kwam een huskie op hem afgestormd die niet naar de baasjes luisterde, ze drentelde wat gespannen om elkaar heen, na mijn 'ga je mee Skye' rende Skye met ons mee en negeerde hij de hond verder waardoor die ook weer weg ging.

Ik heb geen valse hond en hij zal nooit beginnen met vechten en snauwen. Maar hij gaat een 'potje vechten' niet uit de weg als een andere hond begint. De 3x in die week heeft hij helemaal niet terug gevochten dus hij klapt er niet altijd op. Hij 'snauwt' wel van zich af.

Op het hondenstrand kwamen we een labrador pup tegen. Die haalde alles uit de kast om met Skye te spelen, maar Skye negeerde hem compleet. Een andere hond beukte de labrador pup op een niet fijne manier omver en toen sprong Skye ertussen en hapte de hond die te wild was naar de pup in zijn nek. Een duidelijke correctie want hij trok hem ook weg van de pup.

'Mag' ik met mijn hond dan wel of niet naar een losloopgebied. Is het mijn 'schuld' als mijn hond reageert op het gedrag van andere honden.

Ik wil trouwens niet jullie topic kapen, ben gewoon erg benieuwd naar meningen van andere hierover. Vind het erg interessant om al jullie meningen te lezen.

Manu schreef:Hij patst. Dat zal ik nooit ontkennen. Ik heb hem echter nog nooit zo ver zien gaan dat ik bang was dat hij zou knokken.

Ja, djeezzz....Cayuga patst ook als een grote. Op eigen terrein. Dan moet hij nét even wat groter zijn dan de bezoekende reu. En bij de dames is hij superopdringerig. Echt plaat-voor-de-kop, húp onder die staart. Op vreemd terrein spiegelt hij patsende reuen perféct. Hij doet precies wat zij doen in hun houding.

Dan zóú je denken dat hij regelmatig in de problemen zou komen, toch? Teven die hem op zijn plek zetten, reuen die hem in elkaar slaan.....
Nou, neen. Niks van dat alles. Nooit. Alle teven - ook de heel pittige - raken onmiddellijk verliefd. En alle reuen patsen terug, maar er valt nooit een onvertogen woord. Echt NOOIT. Die hond heeft de gunfactor. Hij heeft maar één keer klop gehad, en dat was toen een erfhond op hem af stoof van ongeveer 100 meter verderop. Dat loste Skadi voor hem op, en toen leerde hij dat schuilen achter de rokken van je vrouw zinnig is

Oh, en nog wat. Snauwen en plukharen is GEEN vechten. Ik heb in 25 jaar hondenervaring één keer een serieus gevecht meegemaakt. Honden vermijden dat zo goed mogelijk. Een echt hondengevecht is niet over in een paar seconden. Dan gaan ze dóór. Als je het ooit hebt gezien vergeet je het nooit meer.
Van de ene echte gevecht heb ik nog steeds littekens. Hadden de honden trouwens ook. Nee, geen gaatje of een winkelhaak. Echte serieuze wonden.

Ik vind van wel hoor Skye.
Skye klinkt wat hetzelfde als Manu. Die staat ook zijn mannetje en wil ook wel eens een correctie uit delen.
Zolang die correctie maar eerlijk is en direct stopt. De reactie is vaak corrigeren en daarna ontwijken. Dat vind ik prima. Soms blijft de betreffende hond toch hangen en dan blok ik het of roep de baasjes of ze hun hond weg kunnen halen. Dat was het dan, ik maak me daar ook niet druk om.

Manu heeft vorig jaar ook gevochten, met een Bull terriër. Wat er precies gebeurd is weet ik niet en dat vind ik echt jammer. Hij heeft daarna nooit meer iets gedaan wat er überhaupt op lijkt. Dat je er daarna minder vertrouwen in hebt vind ik ook niet meer dan logisch. Dat moet je weer opbouwen.

Als jouw hond snel uit zo'n situatie te halen is door een keer roepen of dat hij zelf even uitschudt en doorloopt vind ik dat je prima in losloopgebieden kan lopen.

Ik woon in de stad en we hebben een aantal groene stroken waar honden los mogen lopen. Daar laat ik mijn honden niet los want het ligt naast een weg. Dagelijks heb ik honden die op mijn honden af komen omdat de eigenaar ze niet terug roept of aan lijnt. Ik ben daarom ook heel blij dat ik geen agressieve of moeilijke hond heb want dan was ik beperkt tot uitlaten op een trambaan.
Je kunt er niet omheen, dat merk ik wel. Honden luisteren niet of de mensen interesseert het niet en laten ze overal op af gaan. Zo is het en daar heb je het dan mee te doen. Als jouw hond gelijk in een ander hangt zodra die jouw hond benadert vind ik dat je heel erg op je tellen moet letten in een losloopgebied of op bepaalde tijden daarheen zou moeten en niet op een zonnige zondagmiddag. Ik heb er niet veel last van gelukkig maar kan me zo voorstellen dat je als eigenaar zelf niet fijn loopt.

Miranda schreef:

Manu schreef:Hij patst. Dat zal ik nooit ontkennen. Ik heb hem echter nog nooit zo ver zien gaan dat ik bang was dat hij zou knokken.

Ja, djeezzz....Cayuga patst ook als een grote. Op eigen terrein. Dan moet hij nét even wat groter zijn dan de bezoekende reu. En bij de dames is hij superopdringerig. Echt plaat-voor-de-kop, húp onder die staart. Op vreemd terrein spiegelt hij patsende reuen perféct. Hij doet precies wat zij doen in hun houding.

Dan zóú je denken dat hij regelmatig in de problemen zou komen, toch? Teven die hem op zijn plek zetten, reuen die hem in elkaar slaan.....
Nou, neen. Niks van dat alles. Nooit. Alle teven - ook de heel pittige - raken onmiddellijk verliefd. En alle reuen patsen terug, maar er valt nooit een onvertogen woord. Echt NOOIT. Die hond heeft de gunfactor. Hij heeft maar één keer klop gehad, en dat was toen een erfhond op hem af stoof van ongeveer 100 meter verderop. Dat loste Skadi voor hem op, en toen leerde hij dat schuilen achter de rokken van je vrouw zinnig is

Haha! Daar zou Manu ook heel erg van schrikken
Manu wil ook een Skadi

Glenn van Nanna's beschrijvingen lijkt ook.

Miranda schreef:Oh, en nog wat. Snauwen en plukharen is GEEN vechten. Ik heb in 25 jaar hondenervaring één keer een serieus gevecht meegemaakt. Honden vermijden dat zo goed mogelijk. Een echt hondengevecht is niet over in een paar seconden. Dan gaan ze dóór. Als je het ooit hebt gezien vergeet je het nooit meer.
Van de ene echte gevecht heb ik nog steeds littekens. Hadden de honden trouwens ook. Nee, geen gaatje of een winkelhaak. Echte serieuze wonden.

Een tijdje geleden logeerde hier een hond. Ook een reutje, even oud, even groot. Zijn beste vrienden, maar zo nu en dan vliegen ze elkaar in de haren. Dan moeten we ze echt uit elkaar sleuren. Ik was nu alleen met ze en trok eerst Skye eraf en dacht dat het wel klaar zou zijn, maar ze gingen allebei vrolijk verder dus moest de andere ook even in zijn nekvel pakken.
Het klinkt heel eng, maar er gebeurd uiteindelijk niets. Ja idd ze hebben allebei een bek vol haar De buren van allebei de kanten hingen over de schutting want het gebeurde in de tuin, maar 5 min later waren ze weer vriendjes.

Wat is dat dan. Ik ben daar echt benieuwd naar. Heel veel mensen zeggen dat je het in zo een situatie de honden zelf uit moet laten zoeken, maar ik wil het gewoon niet hebben.

Manu schreef:Glenn van Nanna's beschrijvingen lijkt ook.

Yup. Die lijkt ook de gunfactor te hebben

Sultan en Manu zijn ook maatjes. Jànken als ze elkaar zien en ze staan al te loeien als ze de auto horen. Jut en jul.
En toch hebben die elkaar ook wel in de haren gevlogen. De een vindt het spel dan te ruw, of er ligt een bot of te dicht bij de teef of Dan wordt er met tanden geblikkerd, gegromd, geblaft, en soms houdt een van hen (meestal Manu ) de ander even tegen de grond. 5 tellen later liggen ze weer tegen elkaar aan sprookjes te vertellen
Ik snauw ook wel eens naar mijn vriend en andersom ook. Ik denk dat het zoiets is?

Manu schreef:Ik vind van wel hoor Skye.
Skye klinkt wat hetzelfde als Manu. Die staat ook zijn mannetje en wil ook wel eens een correctie uit delen.
Zolang die correctie maar eerlijk is en direct stopt. De reactie is vaak corrigeren en daarna ontwijken. Dat vind ik prima. Soms blijft de betreffende hond toch hangen en dan blok ik het of roep de baasjes of ze hun hond weg kunnen halen. Dat was het dan, ik maak me daar ook niet druk om.

Manu heeft vorig jaar ook gevochten, met een Bull terriër. Wat er precies gebeurd is weet ik niet en dat vind ik echt jammer. Hij heeft daarna nooit meer iets gedaan wat er überhaupt op lijkt. Dat je er daarna minder vertrouwen in hebt vind ik ook niet meer dan logisch. Dat moet je weer opbouwen.

Als jouw hond snel uit zo'n situatie te halen is door een keer roepen of dat hij zelf even uitschudt en doorloopt vind ik dat je prima in losloopgebieden kan lopen.

Ik woon in de stad en we hebben een aantal groene stroken waar honden los mogen lopen. Daar laat ik mijn honden niet los want het ligt naast een weg. Dagelijks heb ik honden die op mijn honden af komen omdat de eigenaar ze niet terug roept of aan lijnt. Ik ben daarom ook heel blij dat ik geen agressieve of moeilijke hond heb want dan was ik beperkt tot uitlaten op een trambaan.
Je kunt er niet omheen, dat merk ik wel. Honden luisteren niet of de mensen interesseert het niet en laten ze overal op af gaan. Zo is het en daar heb je het dan mee te doen. Als jouw hond gelijk in een ander hangt zodra die jouw hond benadert vind ik dat je heel erg op je tellen moet letten in een losloopgebied of op bepaalde tijden daarheen zou moeten en niet op een zonnige zondagmiddag. Ik heb er niet veel last van gelukkig maar kan me zo voorstellen dat je als eigenaar zelf niet fijn loopt.

Zolang een ander hond niet uit het niets snauwend en grauwend op Skye af komt gaat het altijd goed. Een correctie die terecht is pikt hij ook altijd. Ik had er altijd de volste vertrouwen in dat andere baasjes hun eigen honden ook goed in konden schatten. In die week ben ik wel even met de neus op de feiten gedrukt dat dat niet zo is. En nu zal mijn angst natuurlijk niet echt meer helpen. Maar komt vast weer goed.

Handig trouwens bij jullie, losloop stroken langs de weg

*Skye* schreef:Wat is dat dan. Ik ben daar echt benieuwd naar.

Dat is plukharen

Ja, dat is indrukwekkend. Ja, dat wil je niet hebben. Maar het is voornamelijk symbolisch - geritualiseerd - krachtsvertoon. Even afmeten wie er nu écht de baas is. Om een écht gevecht te voorkomen, dus.

Ik reageer er verschillend op, omdat ik de situatie inschat. Soms kap ik het acuut af, omdat ik het niet vertrouw. Soms wacht ik heel even, er komt altijd een soort van 'pauze' in het gesnauw en dan kap ik het af, en soms laat ik ze bitchen tegen elkaar totdat ze uitgebitcht zijn. Duurt nooit langer dan een halve minuut, trouwens.
Het ingrijpen doe ik enkel om een echt gevecht te voorkomen. Als ik denk dat het te serieus is. Dat is één keer voorgekomen. En later bleek dat ik te bezorgd was, toen er een speelboog kwam

Maar ja, het kán omslaan in een echt gevecht. Kán. Ik heb het in 25 jaar een keer meegemaakt.
Mijn advies: maak je niet zo druk om wat snauwen en plukharen

Manu schreef:Sultan en Manu zijn ook maatjes. Jànken als ze elkaar zien en ze staan al te loeien als ze de auto horen. Jut en jul.
En toch hebben die elkaar ook wel in de haren gevlogen. De een vindt het spel dan te ruw, of er ligt een bot of te dicht bij de teef of Dan wordt er met tanden geblikkerd, gegromd, geblaft, en soms houdt een van hen (meestal Manu ) de ander even tegen de grond. 5 tellen later liggen ze weer tegen elkaar aan sprookjes te vertellen
Ik snauw ook wel eens naar mijn vriend en andersom ook. Ik denk dat het zoiets is?

Ik weet het niet. Dit klinkt meer van korte duur. Hun moet je echt uit elkaar sleuren dan. Ik weet niet of zo zelf stoppen, want we halen ze altijd uit elkaar.
Het is denk ik wel een beetje rangorde uitzoeken. Want de laatste keer zag ik het echt aankomen. Het ging de hele tijd goed en ze spelen en stoeien wat af. En nu was het wel stoeien, maar anders, deze keer probeerde de andere hond iedere keer op Skye te rijden, Skye wilde dat niet en snauwde hem af, de ander legde iedere keer zijn hoofd op Skye zijn rug en toen sloeg de vlam in de pan. Dus in mijn ogen wilde die hond even laten zien wie de baas was en Skye geeft niet meer zo makkelijk toe. Ik weet echt niet wat er gebeurd als we dan niet ingrijpen.

Miranda schreef:

*Skye* schreef:Wat is dat dan. Ik ben daar echt benieuwd naar.

Dat is plukharen

Ja, dat is indrukwekkend. Ja, dat wil je niet hebben. Maar het is voornamelijk symbolisch - geritualiseerd - krachtsvertoon. Even afmeten wie er nu écht de baas is. Om een écht gevecht te voorkomen, dus.

Ik reageer er verschillend op, omdat ik de situatie inschat. Soms kap ik het acuut af, omdat ik het niet vertrouw. Soms wacht ik heel even, er komt altijd een soort van 'pauze' in het gesnauw en dan kap ik het af, en soms laat ik ze bitchen tegen elkaar totdat ze uitgebitcht zijn. Duurt nooit langer dan een halve minuut, trouwens.
Het ingrijpen doe ik enkel om een echt gevecht te voorkomen. Als ik denk dat het te serieus is. Dat is één keer voorgekomen. En later bleek dat ik te bezorgd was, toen er een speelboog kwam

Maar ja, het kán omslaan in een echt gevecht. Kán. Ik heb het in 25 jaar een keer meegemaakt.
Mijn advies: maak je niet zo druk om wat snauwen en plukharen

Ah ok. Dus inderdaad een beetje zoals ik omschreef in mijn vorige bericht naar Manu. Ik moet ook zeggen dat ik het bij hun ook niet eng vind. Want ik probeer het eerst met een HEY! en dat helpt meestal wel. Helpt dan niet sleur ik ze uit elkaar en dan is het meestal ook wel klaar. Normaal is het tijdens wandelen en lopen we dus verder. Nu was het in de tuin en merkte ik dat de andere hond iedere keer sneaky naar Skye ging en zijn hoofd op zijn nek legde, als ik er wat van zij liep hij wel weer weg, maar hij probeerde het toch nog wel even een paar keer. Skye negeerde dat trouwens.

Druk maken doe ik me er niet om, of bedoel je er mee, negeer het helemaal en laat ze het maar een keer uitzoeken? Nu zijn het ook 2 honden van 20kg dus je hebt ze vrij makkelijk uit elkaar. Als het 2 honden van 40kg waren zou ik het nooit toelaten want dan kom ik niet echt ergens als ik alleen ben.

Of je moet ingrijpen zal ook liggen aan de onderliggende verstandhoudingen en de spanning rond het 'plukharen'?
Hier flost Mies wekelijks haar tanden met de broek van Diem Een goede bekende regelteef doet vaak mee. En ze hebben altijd gelijk: Hij is dan te druk, lomp en reactief. Als ik met hem bezig ben heb ik het liever niet maar ze is zo vreselijk effectief Diem dimt gelijk in en er is geen greintje spanning te voelen. Hooguit ondeugd van Diem omdat hij geen zin heeft te luisteren naar Moeder-overste Mies.

pioenroos schreef:Of je moet ingrijpen zal ook liggen aan de onderliggende verstandhoudingen en de spanning rond het 'plukharen'?
Hier flost Mies wekelijks haar tanden met de broek van Diem Een goede bekende regelteef doet vaak mee. En ze hebben altijd gelijk: Hij is dan te druk, lomp en reactief. Als ik met hem bezig ben heb ik het liever niet maar ze is zo vreselijk effectief Diem dimt gelijk in en er is geen greintje spanning te voelen. Hooguit ondeugd van Diem omdat hij geen zin heeft te luisteren naar Moeder-overste Mies.

Die optie hebben mijn mannen niet.

pioenroos schreef:Of je moet ingrijpen zal ook liggen aan de onderliggende verstandhoudingen en de spanning rond het 'plukharen'?
Hier flost Mies wekelijks haar tanden met de broek van Diem Een goede bekende regelteef doet vaak mee. En ze hebben altijd gelijk: Hij is dan te druk, lomp en reactief. Als ik met hem bezig ben heb ik het liever niet maar ze is zo vreselijk effectief Diem dimt gelijk in en er is geen greintje spanning te voelen. Hooguit ondeugd van Diem omdat hij geen zin heeft te luisteren naar Moeder-overste Mies.

Als ze spelen klinkt het voor vreemde alsof er gevochten wordt. Veel tanden. Allebei herder achtige, lekker veel gehap ik de nek en gegrom en idd een bek vol haar allebei. In mijn voorbeeld vlogen ze elkaar echt in de haren en was het zeker geen spelen meer.

Trouwens sowieso gedrag wat ik niet van Skye accepteer bij vreemde honden en wat hij eigenlijk ook sowieso niet doet.

dagmar88 schreef: Die optie hebben mijn mannen niet.

Diem ook niet echt. Vandaar de haren Hij gaat er ook niet tegenin hoor, maar huppelt net iets te vrolijk door. Ergens komt dan toch ook het verschil van ruim 25 kilo om de hoek kijken, vrees ik. Maar als hij in huis toevallig net ligt waar Mies toch echt precies moet lopen kan hij mooi opstaan hoor. Omlopen doet ze dan echt niet

Amoz patst ook, vooral bij grotere intacte reuen en vooral als die Amy wel interessant vinden. Niet op zo'n jolige manier trouwens, hij is dan gewoon heel zelfverzekerd en direct in de ontmoeting en gaat meteen aftasten. Hij legt ook snel zijn kop over andere reuen heen. Ik roep hem nu weg voordat hij die kans krijgt en dan laat hij het meestal verder met rust. De keren dat ik niet ingreep of te laat, verzandde het meestal in een soort van spel, maar dan wel spel dat duidelijk gericht was op het verder aftasten van de verhoudingen.
Ik voel er bij hem niet heel veel spanning bij, en als zo'n andere reu een keer gromt of verstrakt, taait Amoz wel meteen af. Maar ik ga ook niet afwachten tot hij een keer een reu tegenkomt met een korter lontje. Dus nu ik dit weet, lijn ik hem even aan bij ontmoetingen met grotere reuen, gewoon omdat ik geen zin heb in gedoe en liever eventuele problemen voor ben. Hij zal niet beginnen met vechten, maar kan door dit gedrag natuurlijk wel de aanstichter van een gevecht zijn.

Overigens hebben Amoz, Manu en Sultan ook ooit samen gewandeld en dat was geen enkel probleem, de heren gingen prima en ontspannen samen. Manu en Sultan voelden ook haarfijn aan dat ze bij Mila niet te jolig moesten doen, daar hoefde niet eens een correctie van Mila aan te pas te komen.

ik heb een Teun die patst werkelijk bij alle honden en het leukste is.....hij heeft nog nooit gevochten. dus een patsende reu hoeft en wil niet altijd vechten maar is gewoon een krachtmeting. Teun blokt ook alle reuen die op "zijn" teven afkomen. Hij zal echter nooit een gevecht beginnen.
Soms heb ik het idee dat we van alles willen weten wat er in de koppies van de honden om gaan. Weet je ik ben blij dat ik dat niet weet. Ik hoef niet alles van mijn honden te weten. Ik kijk naar ze, observeer ze en grijp in wanneer het MIJ nodig lijkt. Wat een ander doet of er over denkt zal mij aan mijn derrière oxideren oftewel aan mijn reet roesten.
Ellen

Jarenlang heb ik met mijn honden in Rotterdam gewoond, en nog kom ik daar jaarlijks op familiebezoek. Ik was/ben dan aangewezen op (overigens best mooie) wandelgebieden als Lage Bergse Bos, Schollebos, Hitland en vooral het Kralingse Bos waar jaarlijks evenveel mensen komen als in de Efteling. Ontlopen is gewoon geen optie, mensen met honden zijn er altijd en overal.
De laatste keer dat ik er was probeerde ik uit alle macht met iedere hond / hondenbaas rekening te houden na alle verhalen en meningen hier op het forum, zeker nu ik een reu heb.
Na een week heb ik dit idee weer laten varen. 99% van de mensen keek me aan of ik gek was; wat een moeilijk gedoe. Je kunt je honden bij je roepen wat je wilt, anderen laten die van hun gewoon op je afdenderen. Of roepen dat het niet nodig is. Of zijn beledigd dat je door wilt lopen. Of zijn beledigd dat je hen ontwijkt. En ga zo maar door.
Je doet het nooit goed. Voor de mensen tenminste.
De honden zijn in mijn beleving stukken minder gevoelig en krampachtig, mits ze wel een beetje gewapend zijn tegen zo'n overkill aan vreemde honden en bijbehorend gedrag. Als je altijd alles maar voor ze probeert te regelen, werkt dat uiteindelijk tegen je...

En dan heb ik het natuurlijk niet over de echte notoire rotzakken. Die moeten gewoon echt wegblijven daar en van mijn part een muilkorf om, hoe ellendig dat ook is.
Maar verder ben ik van mening dat je met een ontspannen houding en enig gezond verstand (wat ook inhoudt ingrijpen als dat nodig is of juist even laten aftasten) je jezelf en je honden het meest een plezier doet.

lucie schreef:En dan heb ik het natuurlijk niet over de echte notoire rotzakken. Die moeten gewoon echt wegblijven daar en van mijn part een muilkorf om, hoe ellendig dat ook is.
Maar verder ben ik van mening dat je met een ontspannen houding en enig gezond verstand (wat ook inhoudt ingrijpen als dat nodig is of juist even laten aftasten) je jezelf en je honden het meest een plezier doet.

Ben ik met je eens

Soms zijn het ook gewoon hondse rituelen die wij als mensen wellicht niet begrijpen.
Met Rio kwam ik in het verleden weleens een landseerteef tegen ,een pittige hond die echt wel wat noten op haar zang had.
Ze liep op Rio af met een air van wie ben jij wat doe jij hier.
Rio wierp haar op de grond vertelde haar wat hij kwam doen en ze was de rest van haar leven zwaar verliefd op hem.
Als ze hem zag was ze niet te houden , moest ze naar hem toe en incidenteel wist ze hem dan over te halen tot spel , niet altijd ,en dan was ze de koning te rijk.
Onze eerste afspraakjes verlopen in de regel anders dan met smijterij , maar klaarblijkelijk hoorde het hier bij de hofmakerij en was het wellicht mede de reden dat ze zo dol op hem was.
Neemt niet weg dat wij Rio niet altijd los lieten en ook niet in iedere situatie het zelf lieten regelen. Je moet daarbij denk ik wel oppassen dat het niet op bullyen gaat lijken want die honden zijn er ook, die blijven hun kracht laten gelden en andere honden onderuit schoffelen.
Zo'n hond was Rio overigens niet

Tineke schreef:

lucie schreef:En dan heb ik het natuurlijk niet over de echte notoire rotzakken. Die moeten gewoon echt wegblijven daar en van mijn part een muilkorf om, hoe ellendig dat ook is.
Maar verder ben ik van mening dat je met een ontspannen houding en enig gezond verstand (wat ook inhoudt ingrijpen als dat nodig is of juist even laten aftasten) je jezelf en je honden het meest een plezier doet.

Ben ik met je eens

Soms zijn het ook gewoon hondse rituelen die wij als mensen wellicht niet begrijpen.
Met Rio kwam ik in het verleden weleens een landseerteef tegen ,een pittige hond die echt wel wat noten op haar zang had.
Ze liep op Rio af met een air van wie ben jij wat doe jij hier.
Rio wierp haar op de grond vertelde haar wat hij kwam doen en ze was de rest van haar leven zwaar verliefd op hem.
Als ze hem zag was ze niet te houden , moest ze naar hem toe en incidenteel wist ze hem dan over te halen tot spel , niet altijd ,en dan was ze de koning te rijk.
Onze eerste afspraakjes verlopen in de regel anders dan met smijterij , maar klaarblijkelijk hoorde het hier bij de hofmakerij en was het wellicht mede de reden dat ze zo dol op hem was.
:

Heavy schreef:Het wandelt voor mij veel en veel meer ontspannen ook omdat we hier in een heel klein dorpje wonen waar 7 van de 10 honden erfhonden zijn. Die worden niet uitgelaten. Mensen vinden mij gestoord dat ik 4 keer per dag met de honden loop. Vragen ook of ik een uitkaatservice heb maar die erfhonden zijn dus vaak herders bouviers enz . Worden niet gecastreerd want daar doen ze hier niet aan. Lopen de hele dag op erf en weiland . En als het dan eens mooi weer is of er is bezoek dan gaan ze wandelen dat zijn niet de leukste sociaalste en gezelligste honden om tegen te komen .

dat snap ik ja, omstandigheden kunnen heel bepalend zijn. en al heb je zelf nog zoveel gezond verstand , dan nog heb je te maken met andermans opvattingen
daarom ook dat het vaak geen doen is om te anticiperen op wat je denkt dat er gaat gebeuren...

fijn dat je nu een hond hebt waar je prima mee kunt dealen; het is soms even zoeken

ellen en de birmanen schreef:Ik kijk naar ze, observeer ze en grijp in wanneer het MIJ nodig lijkt. Wat een ander doet of er over denkt zal mij aan mijn derrière oxideren oftewel aan mijn reet roesten.
Ellen

Het lijkt mijn erg prettig als je er zo in kan staan en je zo zelfverzekerd voelt over je eigen inzicht. Het maakt mijn niet zo veel uit wat een ander denkt. Ik wil het gewoon graag goed doen en de situatie niet erger maken. Van de meningen hier leer ik. Ik neem ze mee, denk er over na en pas ze evt toe. Niet omdat Pietje heeft gezegd dat dat zo hoort, maar omdat ik het logisch vind en er achter sta.

Vandaag trouwens ergens gewandeld en veel honden tegen gekomen. En ben eigenlijk wel trots op Skye. We kwamen een groepje tegen die mijn wandelmaatje kende. Haar hondje rende er op af en Skye ging mee. 20 meter voor de groep bleef hij stil staan en liep er rustig op af en maakte kennis. Een reutje begon hem te blokken en te grommen en Skye draaide zijn kont naar hem toe, maakte zich klein en droop af. Echt super netjes. Het lijkt wel alsof hij ineens volwassener is. Een paar maande terug was hij erin gevlogen als hij zo werd uitgedaagd.
We hebben heerlijk gewandeld en was wel heel trots met een wandeling vol positieve ontmoetingen met andere honden. Misschien voel ik me wel zo op mijn gemak de volgende keer dat ik ook eens ga filmen

*Skye* schreef:

ellen en de birmanen schreef:Ik kijk naar ze, observeer ze en grijp in wanneer het MIJ nodig lijkt. Wat een ander doet of er over denkt zal mij aan mijn derrière oxideren oftewel aan mijn reet roesten.
Ellen

Het lijkt mijn erg prettig als je er zo in kan staan en je zo zelfverzekerd voelt over je eigen inzicht. Het maakt mijn niet zo veel uit wat een ander denkt. Ik wil het gewoon graag goed doen en de situatie niet erger maken. Van de meningen hier leer ik. Ik neem ze mee, denk er over na en pas ze evt toe. Niet omdat Pietje heeft gezegd dat dat zo hoort, maar omdat ik het logisch vind en er achter sta.

Vandaag trouwens ergens gewandeld en veel honden tegen gekomen. En ben eigenlijk wel trots op Skye. We kwamen een groepje tegen die mijn wandelmaatje kende. Haar hondje rende er op af en Skye ging mee. 20 meter voor de groep bleef hij stil staan en liep er rustig op af en maakte kennis. Een reutje begon hem te blokken en te grommen en Skye draaide zijn kont naar hem toe, maakte zich klein en droop af. Echt super netjes. Het lijkt wel alsof hij ineens volwassener is. Een paar maande terug was hij erin gevlogen als hij zo werd uitgedaagd.
We hebben heerlijk gewandeld en was wel heel trots met een wandeling vol positieve ontmoetingen met andere honden. Misschien voel ik me wel zo op mijn gemak de volgende keer dat ik ook eens ga filmen

kijk wat vaker naar de dingen die goed gaan en wat minder naar de dingen die niet goed zijn gegaan. alles wat niet goed is gegaan, kan je niet meer veranderen want dat is al gebeurd. Zonde om daar nog energie in te stoppen maar daartegen als iets goed gaat probeer dat gevoel van trots vast te houden want daar kan je dus zelfvertrouwen uit putten. Dat gaat niet in 1 keer maar wel steeds beter.
Ook ik was onzeker toen ik mijn 1e hond kreeg en wilde ik het ook perfect doen. Resultaat een zwaar overtrainde golden retriever die pas met een leeftijd van 4 jaar leut kreeg in het leven. doodzonde, maar ja het is gebeurd en ik heb er van geleerd om de lat niet hoog te leggen dat ik perfectie wil van mijzelf en van mijn honden.
ellen