Het HondenForum

Misschien kun je wat minder denken in termen van opvoeden (en dus een zware taak met veel verantwoordelijkheid) en wat meer praktisch gaan denken en handelen.
Die tafel bijvoorbeeld : haal m leeg. Als er niks interessants te vinden is, dooft de belangstelling wel uit. Met eten, hond met een bezigheidje in de bench, deur dicht, dan kun ke rustig eten en zo kweek je een gewoonte.

** Angela ** schreef:

blondie schreef:na twee volwassen honden in huis gekregen te hebben kwam terror DrAki als pup binnen
Ook nog eens op een moment dat heel anders had moeten zijn, ik dacht dat mijn herder teef ons zou kunnen ontlasten en mee zou helpen in de opvoeding, maar dat mocht niet zo zijn.
Emotioneel zat ik er eigenlijk ook niet zo lekker in mijn vel toen hij kwam.
En het was eigenlijk wel een prima pup, redelijk zindelijk, lijn gewend etc. etc. maar als hij eigenlijk moest rusten en wij nog niet wisten wat verplicht rusten inhield
Hij sloeg ook door op die momenten, geen land mee te bezeilen, happen, bijten, blaffen bij willen corrigeren, nog eens bijten, en hárd
Rondje kamer, en banken, en dan niet laten springen is niet goed voor de ontwikkeling van een bank af, op de tafel, hoppa. Gewoon geen rem dat dier
Toen kwam het advies om hem op die momenten even verplicht te laten rusten. In de bench.. ahhhh.. hij kon ook lief zijn
En verder hielden we geen schema bij voor de bench, hij werd overal bij betrokken. Buiten zitten, passanten zien, visite die onverwachts langs kwam.
Stelregel was wel dat als we zagen dat hij wat ging doordraaien, dat we hem dus met een snoepje en een koekje in de bench deden. Dat was met name op de momenten dat hij te druk werd, ging happen, niet meer te bereiken was e.d.
Bench was ook geen straf, althans zo heeft hij dat nooit ervaren omdat ik toch altijd wel met rust en met wat snoepjes of een favo knuffel mee hem in de bench liet.
Maar wakker was wakker, en dan liep hij gewoon weer Frank en Frey met ons mee in huis, in de tuin etc. werkte hier wel beter dan standaarden aanhouden om in de bench te doen. Hij ging soms ook gewoon buiten of op het kussen binnen slapen. Prima. Dan deed ik hem echt niet in de bench. Maar ook ik heb last gehad van het fenomeen Pup. Ik heb toch liever de jong volwassenen

En dan had je nog t geluk dat hij hier al goed aan de bench was gewent enzo
Maar die tip van me is wel n goeie geweest he , en volgens mij is t allemaal wel goed gekomen met die draak

Die tip en andere dingen zijn net van die dingen die je niet in de boekjes leest en zeker als het een eerste (zeer energieke, alles opmerkende en willen ontdekkende) pup is weet je soms niet precies waar je nu wel of niet goed aan doet
En ja we kunnen zeggen dat hij redelijk ok volwassen aan het worden is al blijft het een grappige draak die altijd wel weer met wat nieuws komt.
En dat wat je hem allemaal hebt bijgebracht voor hij bij ons kwam, heb ik al vaker gezegd, dat was gewoon super en maakte veel dingen best eenvoudiger erop hier

Ik ben trouwens inmiddels alweer een aantal pups verder ( in 9 jaar )
Maar mijn eerste ... Damn die was erg

Ik had al een hond in huis , herplaatser van toen 3 jaar oud die ik met 9'mnd kreeg
Stik makkelijk hondje die wel alles heeft moeten leren
Nja toen pup Kenji , die werd door de fokker niet voor niks terrormiep genoemd

Niks en niemand was veilig voor haar ( op dag 2 dat ze hier was heeft ze de cactus van de buurman vermoord ) , ik heb de eerste weken met zwarte armen en benen vol putten gelopen . En dat was niet omdat ik niet onder de douche ging
Ik durfde geen correctie te geven want Elena reageerde altijd heftig op correcties ( mishandeld bij vorige eigenaar )
Nja en dat betrek je dus ook ongemerkt naar je pup en dus was het nee Kenji dat mag niet

Tot madam met 12 wkn het lef had om mijn been te stellen want ze lag bij de voordeur op n botje te knagen en ik liep de gang in om wat te pakken ( en was zeker op 5 mtr afstand van haar )
Ze mogen hier heel veel , maar zulk gedrag word dus niet gepikt , en toen heeft ze toch wel een heel duidelijk verhaaltje gehad en ja ook ff door mekaar gerammeld
T bijten in mijn armen en benen ( en dus t ook in m'n enkels hangen met wandelen ) was wel gelijk klaar


Ik heb in deze wel heel veel aan de fokker gehad , die kon ik letterlijk dag en nacht bellen , die zei ook gewoon doen zoals je het met Roan en Elena hebt gedaan ( Roan was ook n herplaatser ) en niet teveel op internet lezen dan komt t allemaal goed

Dus kleine Kenji draaide hier van begin af aan gewoon mee
Werd ze moe werd ze n nog grotere terrorist dus dan ging ze ff verplicht de bench in. Kleedje erover en pitten. Hetzelfde na t wandelen want zij ging apart van Elena
Dus Kenji gewandeld en moe , bench in en ik de hort op met Elena
Snachts en als ik ging werken ook bench en verder liep ze altijd los in huis of buiten
Werd ze moe pakte ze soms ook wel zelf haar rust en dan lag ze of in de gang , op de bank of bij mijn voeten te slapen

Huishouden deed ze meehelpen samen met Elena
Dat spelen met de stofzuiger en dweil was op een gegeven moment toch niet leuk meer en al snel ging ze of zelf haar bench in of op de bank liggen als ik de stofzuiger pakte


Na Kenji kwamen ; Kyto , Ziva , Moya , Pinky & Wolfje ( ja 2 pups tegelijk ) en nu Kono van 13 weken
Allemaal zijn ze op dezelfde manier opgegroeid

Ik heb ook nooit beneden bij een pup geslapen , bench ging eigenlijk vanaf dag 1 al goed
Eten en snoepjes van t begin meteen in de bench en na 2 dagen vliegen ze er uit zichzelf al in als je wat lekkers pakt
Alleen Moya niet , die was overdag wel stil en rustig in de bench maar met slapen gaan heeft vriend wel n paar nachten op de bank geslapen

De laatste 3 pups waren helemaal makkelijk, misschien omdat ze hier geboren zijn en niet anders weten

Ik vind t echt heerlijk die pups , al was ik laatst erg blij dat alle pups van t laatste nest uitgevlogen waren, behalve Kono dan natuurlijk ( t waren er 10 , 9 reuen en 1 teefje , ook van die terroristen )

Vriend heeft er totaal niks mee . Kyto , Moya en Pinky zijn/waren zijn honden . Maar ik heb de opvoeding tot 1 jaar gedaan

Hij deed wel de trainingen en nam ze wel mee enzo. Maar de rest was voor mij
Het is t eerste jaar ff hard werken ,, maar je krijgt er zoveel voor terug

Pubertijd heb ik hier nooit wat van gemerkt eigenlijk
Ja de dames werden wat vervelender op n gegeven moment , en dan na n paar weken ja hoor eerste loopsheid. Daarna was t altijd wel over

Dus relax , laat t zoveel mogelijk los en n keer wat harder corrigeren is echt niet erg. Als t maar een goeie duidelijke correctie was en vergeet vooral niet te genieten ( goh ik krijg een dejavu he Blondie )

kipo schreef:Misschien kun je wat minder denken in termen van opvoeden (en dus een zware taak met veel verantwoordelijkheid) en wat meer praktisch gaan denken en handelen.
Die tafel bijvoorbeeld : haal m leeg. Als er niks interessants te vinden is, dooft de belangstelling wel uit. Met eten, hond met een bezigheidje in de bench, deur dicht, dan kun ke rustig eten en zo kweek je een gewoonte.

Misschien is het weer even in de bench tijdens het eten een idee. Moet ik even aankijken. Dit omdat hij er dan meestal net een half uurtje uit is na zijn slaapje/rust. Als hij in de bench gaat en hij is niet echt moe gaat hij piepen en soms blaffen. Meestal negeren we dat omdat we dan niet willen aanmoedigen maar snappen doe ik het wel van hem.

Voor nu weer bedankt voor de raad, tips en hart onder de riem. Ik hou jullie op de hoogte!

Iriszonnetje schreef:

kipo schreef:Misschien kun je wat minder denken in termen van opvoeden (en dus een zware taak met veel verantwoordelijkheid) en wat meer praktisch gaan denken en handelen.
Die tafel bijvoorbeeld : haal m leeg. Als er niks interessants te vinden is, dooft de belangstelling wel uit. Met eten, hond met een bezigheidje in de bench, deur dicht, dan kun ke rustig eten en zo kweek je een gewoonte.

Misschien is het weer even in de bench tijdens het eten een idee. Moet ik even aankijken. Dit omdat hij er dan meestal net een half uurtje uit is na zijn slaapje/rust. Als hij in de bench gaat en hij is niet echt moe gaat hij piepen en soms blaffen. Meestal negeren we dat omdat we dan niet willen aanmoedigen maar snappen doe ik het wel van hem.

Voor nu weer bedankt voor de raad, tips en hart onder de riem. Ik hou jullie op de hoogte!

Dat is heel makkelijk , ik heb de eerste maanden een laken over de bench als ze erin zitten
Wil ik ff iets doen waar ik pup niet bij kan gebruiken gaat ze met een kluif ( ik heb die witte rawhide van farmfood ) of gevulde kong de bench in .
Kleedje erover en je hoort ze niet meer want ze zijn bezig met hun lekkers
En ja t gebeurd hier ook wel eens dat ze er dan net uit is
Maar dat is met kluifje of kong dus geen probleem

Als je Googled vind je trouwens echt heel veel kong ideetjes

Iriszonnetje schreef:

Heavy schreef:Wat doet hij eigenlijk waarvoor je hem de hele dag moet corrigeren? Als hij zich verveelt kan je eens zoeken naar hersenwerkjes vinden je dochters vast ook leuk

Nou ja..de héle dag is misschien overdreven maar er zijn momenten dat we steeds zijn neus van de tafel moeten halen want wat erop ligt blijft interessant. In de ochtend als we gaan eten gaat hij et zo lang klieren tot hij ook zijn eten heeft dmv aan de stoel knagen, stoppen zodra we hem corrigeren en zodra we weer verder gaan met eten, het gewoon weer (een paar keer!) doen. En nog wat van dat soort dingen.

Verder doen we best veel met hem. Oefenen met gehoorzaamheid e.d. , op pad waar hij los kan lopen en eventueel zwemmen (doet hij nog niet maar wel al het water een beetje in), krijgt zijn Kong met eten erin of de Kong Wobbler..vind hij ook erg leuk! Spelen (en aaien) we verder zelf wat met hem. Op tijd zijn bench in voor een tukje.

Ook als we hem corrigeren en hij stopt met dat gedrag, belonen we hem ook, meestal met aandacht maar ook soms met een snoepje.
Mijn man doet vrij weinig (meer) met de hond dan hem uitlaten. Soms wat trainen. Aanhalen doet hij ook bijna niet. Hij is wel heel duidelijk naar de hond maar dat ben ik ook en mijn dochters ook. Toch lijkt hij hem het leukste te vinden..vreemd hoor.

Ik heb geen idee wat ik nog meer met hem kan doen. Hij moet ook zichzelf kunnen vermaken voor enkele momenten. Hij heeft voldoende afwisselde speeltjes om zich uit te leven en gelukkig pakt hij die ook wel regelmatig.
Ik meen ook altijd wat hij wel en niet mag. Dus geen "onecht" gedrag.

Ik geef (ruiterlijk) toe dat ik mij enorm verkeken heb op het opvoeden van een hond. Ondanks dat ik mij toch goed (dacht ik tenminste) had voor bereid. Ik ben inderdaad een stresskip/controlefreak. Altijd al geweest en als ik dit forum eerder had ontdekt (voor dat Luca kwam) weet ik niet of hij er uberhaubt gekomen was.
Geen idee wat ik dan wel allemaal had verwacht van een pupje. Ik wist wel dat van het zindelijk maken en opvoeden maar het bijten en pubergdrag wat dan nu nog moet kommen blijkbaar helemaal niets! Bij anderen zie ik meestal een lieve, rustige hond. Maar het werk wat men eraan gehad heeft (of niet) weet ik natuurlijk niet. En hij kan best ook heel lief zijn als hij aandacht wil en met zijn puppie ogen en oortjes naar achteren mijn vingers of arm weer wil opeten... Misschien niet dat het zoveel tijd zou duren...

Ik geef nog niet op hoor. Mijn stress is al wel een stuk minder dan toen ik in het begin schreef maar dor mijn burn-out ben ik wel een heel stuk minder stress-bestendig. En misschien ben ik wel helemaal niet echt geschikt voor een hondje door mijn "stresskipperigheid". Maar gelukkig is mijn man dat wel en mijn oudste ook veel meer.

Het lijkt wel alsof ik mezelf hoor praten toen ik mijn eerste pup had. Ik lees dat je het heel graag goed wilt doen, wat ik helemaal begrijp want dat had/ heb ik ook. Ik heb hier echt geleerd om dat los te laten. Je doet je best en probeert zo veel mogelijk te genieten, meer kan je niet doen. Ik denk dat je man gewoon 'doet'. Dus niet dat jij nep doet, maar ik denk wel dat je goed nadenkt over alles, misschien wel te veel.

Ik zou als ik jou was ook proberen de dingen te voorkomen ipv te corrigeren. Dus tijdens jullie etenstijd gewoon lekker de pup even in de bench. Dat is absoluut geen straf, je helpt de pup zijn rust te vinden. Hoe meer rust de pup heeft hoe minder hij ook zal bijten waarschijnlijk.
Nova gaat hier zo ongeveer 3x pd in de bench, ze krijgt dan ook haar eten. Ook hebben we een ren waar ze een aantal keer per dat in gaat. Het is allebei geen straf voor haar, want ze krijgt of speeltjes, eten of een bot. Het helpt haar echt om rust te krijgen en het helpt mij om niet helemaal gek te worden Hoe lang en hoe vaak ze erin gaat is afhankelijk voor wat we de rest van de dag doen en hoe het met haar gaat die dag.
Nu klinkt het alsof ik haar hele dagen opsluit, maar dat is echt niet zo. We lopen 3 of 4 x per dag, trainen soms een paar minuten en spelen en kroelen ook heel vaak.

Heel veel succes en zet hem op. Het komt goed.

Heavy schreef:Ik lees in de ochtend als jullie gaan eten dat hij vervelend is totdat hij ook zijn eten heeft. Bedoel je dat hij moet wachten tot jullie klaar zijn met eten? Want dat kan een pup écht niet hoor . Als een pup de hele nacht heeft geslapen wil hij rennen, vliegen, springen, poepen , plassen en eten en het liefste allemaal tegelijk.

Ik kwam mijn bed uit trok snel mijn kleren aan en haalde pup uit de bench en ging ermee naar buiten . Na het plas en poepen gingen we naar huis en kreeg pup eten en na het eten kreeg pup een voetbal in de tuin zodat ik dochtertje kon wakker maken en we samen konden ontbijten.

Op tafel lag niks de schoenen in een schoenenkastje . Speelgoed van de grond af .

Hier idd ook. Ik kom beneden en sta zo snel mogelijk op straat met de honden. Als we terug komen van het wandelen krijgen de honden eten en dan ga ik eten. Als Nova ook weer wat ouder is zal dat wat makkelijker gaan. Bij Skye kon ik prima naar beneden komen, ontbijten en daarna wandelen, maar niet van pup af aan.

Ga je eerst eten en daarna met de hond weg? Wanneer krijgt hij zijn eten zelf? Voordat jullie eten of erna?

Wij geven en gaven het eten altijd nadat wij gegeten hadden. Dat werd een gewenning, schooien aan tafel wilden we niet en dat was eigenlijk wel snel duidelijk en werd routine. Wij eten, betekende dat hij en de andere hond daarna te eten kregen, van tevoren waren ze dan wel al weggeweest buiten.
Ook zeker in aanvang heel consequent geweest om nooit iets aan de honden te geven terwijl we nog aan het eten waren. Het slipte er soms in, maar ik kon daar zelf nogal stellig in zijn. Eens iets geven kan maken dat je schooiers krijgt en dat wil ik gewoon niet.
Ook met een verdwaald restje op tafel of een verkeerd toegeworpen kluifje dat op de eet- of salontafel belandt ben ik wat consequenter, dan pak ik het op en geef ik het zelf aan de honden. Ik wil voorkomen dat er zomaar van de tafel wordt gegeten alsof dat normaal is.
Ze blijven het proberen hoor vandeweek bij mijn schoonmoeder werd heel slinks het viltje waar de zalm op had gelegen heel voorzichtig van tafel getrokken
Hij had pech dat ik wél oplette

blondie schreef:Ga je eerst eten en daarna met de hond weg? Wanneer krijgt hij zijn eten zelf? Voordat jullie eten of erna?

Wij geven en gaven het eten altijd nadat wij gegeten hadden. Dat werd een gewenning, schooien aan tafel wilden we niet en dat was eigenlijk wel snel duidelijk en werd routine. Wij eten, betekende dat hij en de andere hond daarna te eten kregen, van tevoren waren ze dan wel al weggeweest buiten.
Ook zeker in aanvang heel consequent geweest om nooit iets aan de honden te geven terwijl we nog aan het eten waren. Het slipte er soms in, maar ik kon daar zelf nogal stellig in zijn. Eens iets geven kan maken dat je schooiers krijgt en dat wil ik gewoon niet.
Ook met een verdwaald restje op tafel of een verkeerd toegeworpen kluifje dat op de eet- of salontafel belandt ben ik wat consequenter, dan pak ik het op en geef ik het zelf aan de honden. Ik wil voorkomen dat er zomaar van de tafel wordt gegeten alsof dat normaal is.
Ze blijven het proberen hoor vandeweek bij mijn schoonmoeder werd heel slinks het viltje waar de zalm op had gelegen heel voorzichtig van tafel getrokken
Hij had pech dat ik wél oplette

Door de weeks staat mijn man op en gaat meteen met hem naar buiten om te poepen en plassen. In de tussentijd sta ik ook op (en de kinderen want die moeten naar school) en maak ik de ontbijttafel klaar. Als dan mijn man weer terug komt (korte wandeling) willen de meiden wel even met hem spelen tot we gaan eten. Hij krijgt trouwens niets van ons eten want hij heeft zijn eigen eten. We proberen hem dan niet echt aandacht te geven tijdens het eten. Direct na ons eten krijgt hij zijn eten en gaat mijn man weg. Straks mijn oudste ook. Mijn jongste zit nog net op de basisschool dus gaat later.

In de ochtend doen we meestal niet veel tot na zijn eerste tukje in de bench. Daarna wil ik wel met hem op pad. Wandelen waar hij even los kan, even trainen, even zelf spelen en tegenwoordig de Wobbler Kong. Daar zit dan wat van zijn brokken in. Ik verdeel zijn eten over (nu 5) eetmomenten, waarvan 2 minder veel (de 2 Kongs) en 3 "gewone" maaltijden. (Tijdens het trainen krijgt hij die trainingsnacks, vaak ook nog door de helft gebroken want ik wil niet dat hij nu al te dik wordt)

Ik heb een heleboel recepten voor in de gewone Kong, al lijken er veel wel "dikmakend" als hij dit dagelijks krijgt! Meestal doe ik een deel van zijn puppybrokken weken in water zodat het een prutje wordt en deze in de kong en in de vriezer. Een kong-ijsje dus! (Lekker met het warme weer) Is hij wel bijna een uur zoet mee! Ook heb ik wel een harde brokken met wat smeerkaas erin gedaan en ik blijf variëren.

Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

yep, hier het zelfde, altijd eerst de honden, daarna wij.

*Skye* schreef:

Iriszonnetje schreef:

Heavy schreef:Wat doet hij eigenlijk waarvoor je hem de hele dag moet corrigeren? Als hij zich verveelt kan je eens zoeken naar hersenwerkjes vinden je dochters vast ook leuk

Nou ja..de héle dag is misschien overdreven maar er zijn momenten dat we steeds zijn neus van de tafel moeten halen want wat erop ligt blijft interessant. In de ochtend als we gaan eten gaat hij et zo lang klieren tot hij ook zijn eten heeft dmv aan de stoel knagen, stoppen zodra we hem corrigeren en zodra we weer verder gaan met eten, het gewoon weer (een paar keer!) doen. En nog wat van dat soort dingen.

Verder doen we best veel met hem. Oefenen met gehoorzaamheid e.d. , op pad waar hij los kan lopen en eventueel zwemmen (doet hij nog niet maar wel al het water een beetje in), krijgt zijn Kong met eten erin of de Kong Wobbler..vind hij ook erg leuk! Spelen (en aaien) we verder zelf wat met hem. Op tijd zijn bench in voor een tukje.

Ook als we hem corrigeren en hij stopt met dat gedrag, belonen we hem ook, meestal met aandacht maar ook soms met een snoepje.
Mijn man doet vrij weinig (meer) met de hond dan hem uitlaten. Soms wat trainen. Aanhalen doet hij ook bijna niet. Hij is wel heel duidelijk naar de hond maar dat ben ik ook en mijn dochters ook. Toch lijkt hij hem het leukste te vinden..vreemd hoor.

Ik heb geen idee wat ik nog meer met hem kan doen. Hij moet ook zichzelf kunnen vermaken voor enkele momenten. Hij heeft voldoende afwisselde speeltjes om zich uit te leven en gelukkig pakt hij die ook wel regelmatig.
Ik meen ook altijd wat hij wel en niet mag. Dus geen "onecht" gedrag.

Ik geef (ruiterlijk) toe dat ik mij enorm verkeken heb op het opvoeden van een hond. Ondanks dat ik mij toch goed (dacht ik tenminste) had voor bereid. Ik ben inderdaad een stresskip/controlefreak. Altijd al geweest en als ik dit forum eerder had ontdekt (voor dat Luca kwam) weet ik niet of hij er uberhaubt gekomen was.
Geen idee wat ik dan wel allemaal had verwacht van een pupje. Ik wist wel dat van het zindelijk maken en opvoeden maar het bijten en pubergdrag wat dan nu nog moet kommen blijkbaar helemaal niets! Bij anderen zie ik meestal een lieve, rustige hond. Maar het werk wat men eraan gehad heeft (of niet) weet ik natuurlijk niet. En hij kan best ook heel lief zijn als hij aandacht wil en met zijn puppie ogen en oortjes naar achteren mijn vingers of arm weer wil opeten... Misschien niet dat het zoveel tijd zou duren...

Ik geef nog niet op hoor. Mijn stress is al wel een stuk minder dan toen ik in het begin schreef maar dor mijn burn-out ben ik wel een heel stuk minder stress-bestendig. En misschien ben ik wel helemaal niet echt geschikt voor een hondje door mijn "stresskipperigheid". Maar gelukkig is mijn man dat wel en mijn oudste ook veel meer.

Het lijkt wel alsof ik mezelf hoor praten toen ik mijn eerste pup had. Ik lees dat je het heel graag goed wilt doen, wat ik helemaal begrijp want dat had/ heb ik ook. Ik heb hier echt geleerd om dat los te laten. Je doet je best en probeert zo veel mogelijk te genieten, meer kan je niet doen. Ik denk dat je man gewoon 'doet'. Dus niet dat jij nep doet, maar ik denk wel dat je goed nadenkt over alles, misschien wel te veel.

Ik zou als ik jou was ook proberen de dingen te voorkomen ipv te corrigeren. Dus tijdens jullie etenstijd gewoon lekker de pup even in de bench. Dat is absoluut geen straf, je helpt de pup zijn rust te vinden. Hoe meer rust de pup heeft hoe minder hij ook zal bijten waarschijnlijk.
Nova gaat hier zo ongeveer 3x pd in de bench, ze krijgt dan ook haar eten. Ook hebben we een ren waar ze een aantal keer per dat in gaat. Het is allebei geen straf voor haar, want ze krijgt of speeltjes, eten of een bot. Het helpt haar echt om rust te krijgen en het helpt mij om niet helemaal gek te worden Hoe lang en hoe vaak ze erin gaat is afhankelijk voor wat we de rest van de dag doen en hoe het met haar gaat die dag.
Nu klinkt het alsof ik haar hele dagen opsluit, maar dat is echt niet zo. We lopen 3 of 4 x per dag, trainen soms een paar minuten en spelen en kroelen ook heel vaak.

Heel veel succes en zet hem op. Het komt goed.

Luca gaat hier ook ongeveer 3x de bench in op een dag voor meestal anderhalf uur. Na zijn avondeten niet meer voordat hij de nacht in gaat want anders krijgt mijn man hem er niet meer uit om half 11..haha ..en dan kan hij er 's-nachts nog een keer uit. Hij ligt dan meestal bij de bank te dutten. ..de hond dan hé..

Wij hebben geen ren (en ruimte voor een ren binnen). Ook niet echt voor buiten trouwens. Wel gekeken bij de Action maar die hadden ze niet meer. Niet bij ons in de buurt trouwens.

Ik probeer ook diverse dingen te voorkomen hoor. Schoenen in kastje. Traphekje voor de keuken waar de slippers liggen. Zo min mogelijk op de salontafel. En veel kluifspeeltjes (maar weer niet té veel) die ik ook wel afwissel zodat het leuk blijft.

Ja, daar heb je wel gelijk in dat ik misschien te veel nadenk overal over. Mijn man is inderdaad makkelijker met de hond.

Hebben jullie nu ook niet dat het in de tijd van onze ouders allemaal veel makkelijker leek? Mijn man zegt ook steeds dat zijn ouders nooit al die dingen deden met hun honden als dat wij tegenwoordig doen. Puppycursus, trainen e.d. Ja, zindelijk maken en opvoeden in de trant van dat wel en dat niet. Maar meer niet en hij zegt dat alle honden die zij hadden ook hele lieve en goed opgevoede honden waren geworden...

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

Hmm..buikje vol heeft hij na zijn maaltijd nog niet, heb ik soms het idee. Hij lust nog wel een bak vol! Maar goed..het is dan ook een labrador..hahaha

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

De groten krijgen 1x pd , maar die kleine nog 2x
En idd na t eerste rondje krijgt ze gelijk eten

Je kan t ook niet vergeten want ze vliegt bij thuiskomst meteen de keuken in en probeert dan op t aanrecht te springen. Alsof t dan allemaal sneller gaat Haha

Vleesjes de bak in en als ik me omdraai vliegt ze haar bench in en krijgt ze haar vleesjes
Kluif er gelijk bij , deurtje dicht en dan de andere 5 op eruit
Die krijgen na t wandelen altijd n gedroogde snack , de oudste vliegt dan meteen haar bench in en de rest naar hun kennel alwaar ze hun snackje krijgen

Sas schreef:

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

yep, hier het zelfde, altijd eerst de honden, daarna wij.

In het weekend krijgt hij ook altijd eerst want dan eten wij later. Misschien raar maar ik las op internet (ja ja..ik weet het)dt je juist niet de hond eerst eten mag geven ivm dominatie.... *schaam schaam*

Iriszonnetje schreef:

Sas schreef:

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

yep, hier het zelfde, altijd eerst de honden, daarna wij.

In het weekend krijgt hij ook altijd eerst want dan eten wij later. Misschien raar maar ik las op internet (ja ja..ik weet het)dt je juist niet de hond eerst eten mag geven ivm dominatie.... *schaam schaam*

Dat is alleen als je al zeer grote dominantieproblemen hebt... ik heb er nog nooit iets mee gedaan al t spul rent voor me de deur uit, ze eten eerst en zitten op de bank. Ik leef nog steeds en er is geen hond die me scheef aankijkt

Even een vraagje: waarom moet een pup op verplichte uren voor een vaste bepaalde tijd de bench in (los van de momenten waarop het jou uitkomt)? Lily (3,5 maanden) gaat zelf slapen als ze moe is en is dan een behoorlijke tijd onder zeil, maar ik heb geen idee hoe lang precies en op welke uren van de dag. Voelt een hond dat niet zelf aan?

Alfilillo schreef:Even een vraagje: waarom moet een pup op verplichte uren voor een vaste bepaalde tijd de bench in (los van de momenten waarop het jou uitkomt)? Lily (3,5 maanden) gaat zelf slapen als ze moe is en is dan een behoorlijke tijd onder zeil, maar ik heb geen idee hoe lang precies en op welke uren van de dag. Voelt een hond dat niet zelf aan?

Zeker niet elke hond. Ik heb ze gehad die doorgingen tot ze er letterlijk bij neervielen. Dus hier ook verplichte rust tenzij ze t zelf netjes nemen. Die laatste groep is alleen uit mijn ervaring iig niiet zo groot. Iig niet in 'mijn' ras.

malinois schreef:

Iriszonnetje schreef:

Sas schreef:

malinois schreef:Hier krijgen pups gelijk hun eten als ze uit geweest zijn. Ook de volwassen honden. Daarna eet ik zelf. Geen schooiende honden lekker hun buikjes al vol...

yep, hier het zelfde, altijd eerst de honden, daarna wij.

In het weekend krijgt hij ook altijd eerst want dan eten wij later. Misschien raar maar ik las op internet (ja ja..ik weet het)dt je juist niet de hond eerst eten mag geven ivm dominatie.... *schaam schaam*

Dat is alleen als je al zeer grote dominantieproblemen hebt... ik heb er nog nooit iets mee gedaan al t spul rent voor me de deur uit, ze eten eerst en zitten op de bank. Ik leef nog steeds en er is geen hond die me scheef aankijkt

Hier tzelfde

Alleen moeten ze van mij wel ff wachten met de deur uit gaan tot ik zeg dat t mag omdat er wel eens een hond langs kan lopen ( maar dat zit erin omdat mijn ouders aan n drukke weg wonen en daar ook wel eens geen leuke honden langslopen, dus er vanaf hond 1 al ingeramt en gebleven al woon ik al 12 jaar niet meer thuis )

En de enige die een poos niet op de bank heeft gemogen was herplaatser Ditch
Die had t lef steeds t grommen en sneppen als hij op de bank lag en ik er ook wilde zitten
Prima , dan verhuis je maar naar de grond
En dan Kenji en Elena dan wel op de bank want die konden zich wel gedragen

Was rap over bij meneer

malinois schreef:

Alfilillo schreef:Even een vraagje: waarom moet een pup op verplichte uren voor een vaste bepaalde tijd de bench in (los van de momenten waarop het jou uitkomt)? Lily (3,5 maanden) gaat zelf slapen als ze moe is en is dan een behoorlijke tijd onder zeil, maar ik heb geen idee hoe lang precies en op welke uren van de dag. Voelt een hond dat niet zelf aan?

Zeker niet elke hond. Ik heb ze gehad die doorgingen tot ze er letterlijk bij neervielen. Dus hier ook verplichte rust tenzij ze t zelf netjes nemen. Die laatste groep is alleen uit mijn ervaring iig niiet zo groot. Iig niet in 'mijn' ras.

Pjotr heeft het ook gehad. Hij is nu vier, en pas sinds een jaar kan hij zelfstandig slapen wanneer hij moe is. Toen is de bench er ook meteen uit gegaan.
Mijn huskymeneer heeft er een pup bij waarbij het al overduidelijk is.
De rest kruipt gezellig tegen elkaar aan wanneer ze moe zijn.
Japie blijft rondrennen "gebeurtergebeurter" tot hij letterlijk omvalt.
Laatst met z'n kop in de drinkbak

Iriszonnetje schreef: Hebben jullie nu ook niet dat het in de tijd van onze ouders allemaal veel makkelijker leek?

Ik weet t niet hoor, mijn beide ouders hebben niet al te veel succes verhalen op hun cv staan mbt honden. Maar er werd inderdaad weinig moeilijk over gedaan want t lag altijd aan de hond.
Bij mn moeder begon het met een poedel die ze als tiener in een dierenwinkel heeft gekocht. Die zou klein blijven maar werd een grote hond. Hij moest weg want hij scheet op t balkon en blafte de hele dag door In dr volwassen leven zijn er verschillende honden gekomen en gegaan omdat ze vals waren, ontsnapten of gewoon te lastig waren.

Gelukkig is verstand met de jaren toch gekomen. Sinds een paar jaar heeft ze een leuke hond waar ze zich ook echt in verdiept heeft en haalt veel meer plezier uit die hond dan al de voorgangers bij elkaar. Sinds een paar week heeft ze er een tweede bij.

Mensen maken t zichzelf moeilijk door alles via regeltjes te doen hoe t hoort. Ik doe wat in me op komt en logisch lijkt. Of dat nu wel wetenschappelijk opvoedkundig bewezen goed of slecht is zal me een zorg zijn...

Ik lees hier op het forum ook veel dat je met veel liefde en aandacht (en eten )naar je pup toe, ook veel liefde van het beestje terug krijg.
Vanaf welke leeftijd gaat dat gebeuren? Op dit moment geef ik Luca aandacht (kroelen), eten en duidelijkheid maar steeds als ik hem dan wil aanhalen of kroelen hangt hij meteen weer in mijn armen. Dat doet verdraait zeer! En ik vind het echt niet leuk meer. Hoe meer ik probeer met hem bezig te zijn zodat hij zich niet verveeld (maar ook de nodige rust geef) hoe meer hij juist mij lijkt te bijten. Ik snap het niet hoor. Wanneer krijg je liefde van je pup? Of is dat pas als hij volwassen is? Ook als ik hem probeer te negeren als hij bijt hoe fanatieker hij dan bijt.

Mijn kinderen zijn bijna net zo veel met hem bezig maar hen bijt hij echt een heel stuk minder en mijn man bijna helemaal niet maar ja..die haalt hem bijna niet aan, dus krijgt Luca de kans niet. Hij is wel momenteel aan het wisselen. Zou dat wat kunnen betekenen. Hoe weet je eigenlijk dat een pup/hond je graag ziet?????

Verschilt per pup Lou was ook van het bijten en klieren, dat ging na een aantal maanden wel over. Millie knuffelt vanaf moment 1 ontzettend graag en komt echt op me afrennen om een likje te geven of op mijn schoot te gaan liggen. Ze bijt nooit.

Wat je kunt doen is een bijtspeeltje bij zijn bek houden zodat hij zich daarop uit kan leven. Kun jij ondertussen zijn buikje kroelen

Heavy schreef:

Iriszonnetje schreef:Ik lees hier op het forum ook veel dat je met veel liefde en aandacht (en eten )naar je pup toe, ook veel liefde van het beestje terug krijg.
Vanaf welke leeftijd gaat dat gebeuren? Op dit moment geef ik Luca aandacht (kroelen), eten en duidelijkheid maar steeds als ik hem dan wil aanhalen of kroelen hangt hij meteen weer in mijn armen. Dat doet verdraait zeer! En ik vind het echt niet leuk meer. Hoe meer ik probeer met hem bezig te zijn zodat hij zich niet verveeld (maar ook de nodige rust geef) hoe meer hij juist mij lijkt te bijten. Ik snap het niet hoor. Wanneer krijg je liefde van je pup? Of is dat pas als hij volwassen is? Ook als ik hem probeer te negeren als hij bijt hoe fanatieker hij dan bijt.

Mijn kinderen zijn bijna net zo veel met hem bezig maar hen bijt hij echt een heel stuk minder en mijn man bijna helemaal niet maar ja..die haalt hem bijna niet aan, dus krijgt Luca de kans niet. Hij is wel momenteel aan het wisselen. Zou dat wat kunnen betekenen. Hoe weet je eigenlijk dat een pup/hond je graag ziet?????

Hoe oud is Luca nu? Als hij kwispelt vind hij je lief als hij bijt ook

Luca is vandaag 16 weken oud. Ja, kwispelen doet hij wel maar dat doet hij naar/bij iedereen die hij tegenkomt! Vreemden worden vaak nog enthousiaster begroet dan wij..hahaha.. Bijten als hij je lief vind?? Zo hard??

Op de puppycursus werd gezegd dat kwispelen niet per definitie blijdschap is. Maar als zijn hele achterkant meedoet, dan is hij blij je te zien. Dat doet hij bijna nooit bij mij maar ik ben dan ook bijna hele dagen thuis. Als mijn man thuis komt valt hij zowat om zo hard kwispelt hij..hahaha..dat is dan grappig om te zien!

Iriszonnetje schreef: Op de puppycursus werd gezegd dat kwispelen niet per definitie blijdschap is. Maar als zijn hele achterkant meedoet, dan is hij blij je te zien. Dat doet hij bijna nooit bij mij maar ik ben dan ook bijna hele dagen thuis. Als mijn man thuis komt valt hij zowat om zo hard kwispelt hij..hahaha..dat is dan grappig om te zien!

Dat vind ik een beetje te simpel gezegd hoor. Je hebt kwispelhonden en honden die nauwelijks kwispelen, vaak ook ras gebonden. Daarnaast is kwispelen vaak opwinding, kan positief en negatief zijn. En het is logisch dat er meer opwinding is als iemand terug komt die lang weg is geweest dan wanneer je veel thuis bent.

Ik vind in de laatste berichten die je schrijft veel onbegrip zitten. Ik geloof dat je hond je heel veel liefde geeft maar dat je het niet ziet. Alsof jullie elkaar echt niet begrijpen!
Een pup is vaak erg beweeglijk en ondernemend en als je een pup in een drukke bui gaat aaien of knuffelen, dan zit hij daar meestal niet op te wachten en gaat ie lekker met je worstelen. Ik zou op die momenten de pup helemaal niet aaien maar een leuk spelletje doen, met een trektouw of kijken of je hem kunt leren om een balletje op te halen.

Paisley schreef:

Iriszonnetje schreef: Op de puppycursus werd gezegd dat kwispelen niet per definitie blijdschap is. Maar als zijn hele achterkant meedoet, dan is hij blij je te zien. Dat doet hij bijna nooit bij mij maar ik ben dan ook bijna hele dagen thuis. Als mijn man thuis komt valt hij zowat om zo hard kwispelt hij..hahaha..dat is dan grappig om te zien!

Dat vind ik een beetje te simpel gezegd hoor. Je hebt kwispelhonden en honden die nauwelijks kwispelen, vaak ook ras gebonden. Daarnaast is kwispelen vaak opwinding, kan positief en negatief zijn. En het is logisch dat er meer opwinding is als iemand terug komt die lang weg is geweest dan wanneer je veel thuis bent.

Ik vind in de laatste berichten die je schrijft veel onbegrip zitten. Ik geloof dat je hond je heel veel liefde geeft maar dat je het niet ziet. Alsof jullie elkaar echt niet begrijpen!
Een pup is vaak erg beweeglijk en ondernemend en als je een pup in een drukke bui gaat aaien of knuffelen, dan zit hij daar meestal niet op te wachten en gaat ie lekker met je worstelen. Ik zou op die momenten de pup helemaal niet aaien maar een leuk spelletje doen, met een trektouw of kijken of je hem kunt leren om een balletje op te halen.

Ik gaf ook toe dat ik het niet vreemd vind dat hij bij mij minder enthousiast is omdat ik veel thuis ben.
En ik heb ook al toegegeven dat ik inderdaad weinig van mijn pup begrijp (en daar dus erg onzeker over ben) want anders kwam ik niet hier schrijven bij "puppyblues".
Luca is mijn eerste hondje ooit. Ik heb er echt de ballen verstand van en wil het daarom graag goed doen zodat het diertje blij en gezond opgroeit. Vandaar mijn vele (vele ) vragen hier.

Ik denk dat de oorzaak voor de meeste problemen waar je momenteel tegenaan loopt is dat je te onzeker bent, te bang bent je pup te verknoeien en te weinig geniet van je pup. Dat straal je dan ook uit en daar reageert je pup op, waardoor je nog minder weet wat je moet doen, en in een negatieve spiraal terecht komt.
En ja, dat zit in je karakter. Maar zie je pup als hulpmiddel om je stress te leren herkennen en bewuster te ontspannen. Als jij ontspant, heeft dat vrijwel instant invloed op je pup. Net als dat jouw stress vrijwel instant invloed heeft op je pup. Omwille van je pup moet je leren ontspannen en loslaten. Maar je pup zal je daar ook voor belonen met prettiger gedrag. En het heeft ook invloed op de rest van je omgeving en op hoor je jezelf voelt.
Vergeleken met twee jaar geleden ben ik nu echt enorm veel meer ontspannen. En Elco is nu ook een heerlijk relaxt hondje. Tot ik weer ga stressen Stress nu is vaak minder heftig dan wat eerder m'n stressniveau bijna voortdurend was, ook als ik dacht dat ik ontspannen was

Iriszonnetje schreef: Ik gaf ook toe dat ik het niet vreemd vind dat hij bij mij minder enthousiast is omdat ik veel thuis ben.

Ik denk toch dat dat het niet is. Veel baasjes zijn bijna continu bij hun hond en dan nog is de hond gek op de baas en extreem blij de baas te zien thuiskomen, etc.
Ik denk dat het vanzelf gaat komen, als jullie elkaar straks wat meer gevonden hebben.

Iriszonnetje schreef:Ik lees hier op het forum ook veel dat je met veel liefde en aandacht (en eten )naar je pup toe, ook veel liefde van het beestje terug krijg.
Vanaf welke leeftijd gaat dat gebeuren? Op dit moment geef ik Luca aandacht (kroelen), eten en duidelijkheid maar steeds als ik hem dan wil aanhalen of kroelen hangt hij meteen weer in mijn armen. Dat doet verdraait zeer! En ik vind het echt niet leuk meer. Hoe meer ik probeer met hem bezig te zijn zodat hij zich niet verveeld (maar ook de nodige rust geef) hoe meer hij juist mij lijkt te bijten. Ik snap het niet hoor. Wanneer krijg je liefde van je pup? Of is dat pas als hij volwassen is? Ook als ik hem probeer te negeren als hij bijt hoe fanatieker hij dan bijt.

Mijn kinderen zijn bijna net zo veel met hem bezig maar hen bijt hij echt een heel stuk minder en mijn man bijna helemaal niet maar ja..die haalt hem bijna niet aan, dus krijgt Luca de kans niet. Hij is wel momenteel aan het wisselen. Zou dat wat kunnen betekenen. Hoe weet je eigenlijk dat een pup/hond je graag ziet?????

Dat gebeurd vanaf de dag dat hij bij je komt... een pup is heel afhankelijk van je dus zal je erg graag willen plezieren om zijn eten te krijgen en zijn aandacht. Negeren doe ik niet aan simpelweg omdat het te zelfbelonend is, daarnaast kan ik het gewoonweg niet dus werkt het ook niet bij mij. Alle pups bijten, dat is het enige wat ze hebben nl. om de wereld te verkennen, hun bek. Jij bent ervoor om te leren wat wel en wat niet mag. Mijn honden zijn resp. 6 jaar en 14 maanden op dit moment en allebei gebruiken ze met donderjagen met mij hun bek. Natuurlijk mag dat maar ik wil daar geen gaten aan overhouden dus ze kennen hun bijtdrempel ondanks dat ze 2x per week in de mouw van een pakwerker hangen. Ze kunnen dus prima doseren mits aangeleerd. Een pup biedt ik een bijtrolletje aan als ik het bijten in mijn ledematen zat ben... en dan ga ik daar even mee stoeien. Dus niet in de bek douwen en zoek maar uit... je moet het wel erg leuk maken, leuker dan jouw armen en benen. Bijt hij mij alsnog te hard zeg ik au overigens... houdt ie op dan is ie braaf!
Met wisselen hebben veel pups last van hun tandjes, geef hem een rubberen bijtring zodat hij zelf wat kan kauwen, kauwstaafjes, runderkophuid etc.Je man en kinderen zijn blijkbaar een stuk duidelijker, ik zou eens kijken wat zij anders doen dan jij Waarschijnlijk een stuk minder aandacht geven.