Het HondenForum

Zoie schreef:om dit zinnetje er nog even uit te pikken: "De pest is alleen dat Anique alleen maar kan doen wat Doerak wil. "

Is dat niet de pest, of als dat te zwaar klinkt, de hele tekortkoming in die positieve trainingsfilosofie ( ik zou haast zeggen hype ), dat de hond alles maar geacht wordt te doen en te laten omdat hij het zelf wil ? En niet omdat het moet of gewoon niet mag, omdat ik nu eenmaal de baas ben ?

Niks tegen positief trainen, creatief zijn, manipuleren enz. Wel tegen het verabsoluteren van een idee als alleszaligmakend panacee voor elk probleem.

Nou ja, de discussie kan w.s. beter ergens anders gevoerd worden.

JAN!!!! In welk jaar leef jij? Een hond die iets doet omdat jij dat baas bent..doe mij zoéentje? Waarbij ik nooit hoef te straffen of hoef te belonen, omdat hij toch al doet wat ik wil vanwege het feit dat ik de baas ben en het levensdoel van mijn hond is het mij naar de zin maken?

Iets wat moet of niet mag dwingt de baas dus af met eventuele sanctie's voor het niet luisteren. In positief trainen staat nergens geschreven dat wanneer de hond de oefening beheerst je geen druk mag zetten.
Je veronderstelling vind ik dus niet kloppen.
Wat anders is is dat een rangorde goed moet zijn. Maar dat moet dus ook als je niet positief traint maar met straf, omdat je anders in les 1 al een hond in je arm hebt hangen. Een ranghogere hond zal zich namelijk niet zomaar laten corrigeren door zijn onderdaan.

Eline* schreef:

Zoie schreef:om dit zinnetje er nog even uit te pikken: "De pest is alleen dat Anique alleen maar kan doen wat Doerak wil. "

Is dat niet de pest, of als dat te zwaar klinkt, de hele tekortkoming in die positieve trainingsfilosofie ( ik zou haast zeggen hype ), dat de hond alles maar geacht wordt te doen en te laten omdat hij het zelf wil ? En niet omdat het moet of gewoon niet mag, omdat ik nu eenmaal de baas ben ?

Niks tegen positief trainen, creatief zijn, manipuleren enz. Wel tegen het verabsoluteren van een idee als alleszaligmakend panacee voor elk probleem.

Nou ja, de discussie kan w.s. beter ergens anders gevoerd worden.

JAN!!!! In welk jaar leef jij? Een hond die iets doet omdat jij dat baas bent..doe mij zoéentje? Waarbij ik nooit hoef te straffen of hoef te belonen, omdat hij toch al doet wat ik wil vanwege het feit dat ik de baas ben en het levensdoel van mijn hond is het mij naar de zin maken?

Nee, ik bedoel de baas zijn met belonen en straffen. Natuurlijk bedoel ik niet dat mijn hond er op uit is mij te plezieren.

Iets wat moet of niet mag dwingt de baas dus af met eventuele sanctie's voor het niet luisteren. In positief trainen staat nergens geschreven dat wanneer de hond de oefening beheerst je geen druk mag zetten.
Je veronderstelling vind ik dus niet kloppen.

Nou, dat vraag ik me dus af. Neem hier het overigens zeer informatieve en in menig opzicht uitstekende boek van Martin Gauss, nog beter omgaan met je hond, met de veelzeggende ondertitel: opvoeding zonder pijn of gemopper, van pup tot volwassen hond.

In het boek wordt heel goed uitgelegd, meteen in het begin al, wanneer correcties kunnen werken, en wat de nadelen ervan zijn. Vervolgens wordt er in het hele boek geen gebruik van gemaakt, en de pretentie is wel degelijk dat correcties en dwang niet nodig zijn. Citaat:

- dit boek is geschreven om u te helpen om uw jonge hond op te voeden tot een probleemloze hond, maar ook om eventueel probleemgedrag van uw volwassen hond weg te trainen. Een opvoeding zonder lichamelijke straf of dwang.

- misschien gelooft u niet dat het mogelijk is een hond op te voeden zonder te mopperen als hij zich volgens onze normen slecht gedraagt. Als hij niet luistert terwijl hij heel precies weet wat we van hem vragen.

Nou, dat geloof ik dus idd allemaal niet.

Wat anders is is dat een rangorde goed moet zijn. Maar dat moet dus ook als je niet positief traint maar met straf, omdat je anders in les 1 al een hond in je arm hebt hangen. Een ranghogere hond zal zich namelijk niet zomaar laten corrigeren door zijn onderdaan.

Maar werkt het niet twee kanten op ? Degene die corrigeert is ranghoger dan degene die de correctie accepteert ? Als je nooit corrigeert, hoe kan je hond dan weten dat je ranghoger bent ? Als je een correctie van je hond accepteert, groeit hij dan niet in rang t.o.v. jou ? Ik zeg niet dat rang alleen via correcties gecommuniveerd wordt, maar m.i. is het er wel een normaal onderdeel van de hondencommunicatie.

Begrijp me goed, nogmaals, ik ben helemaal niet tegen postieve training, in het bijzonder bij trucjes aanleren, ik ben helemaal geen voorstander van fysiek corrigeren van honden, ik heb het nog nooit gedaan, ik zie helemaal niks in zo corrigeren dat je hond nog ik weet niet hoe lang bedrukt rondloopt. ik pas ook liever een negatieve dan een positieve straf toe enz.

Maar ik ben er wel van overtuigd dat je soms op je strepen moet staan, niet over je heen moet laten lopen, gewoon boos of heel boos mag worden enz.

Nou ja, zoals gezegd, de discussie voert misschien te ver om hier uitgebreid te voeren, ook al omdat onder correctie en straf nog wel eens verschillende dingen verstaan worden.

Maar mijn punt is: ik geloof niet dat een hond alleen maar dingen moet doen of laten omdat het hem voordeel oplevert, straf en negatieve consequenties ontlopen hoort daar ook bij. Bij de ene hond meer dan bij de ander natuurlijk.

Pff....wat is dit toch allemaal dubbel. Bah!

Afgelopen donderdag, de dag dat ik Doerak z'n verhaal heb geplaatst op dit forum en het Jack Russell-forum werd ik uitgebreid gemaild door een dame; Nettie.
Ze komt op het Jack Russell-forum en heeft daar het verhaal van Doerak gelezen. Al een tijdje zijn zij op zoek naar een maatje voor hun 3-jarige Jack Russell-teefje. Bij Doerak hadden zij, ondanks de "negatieve" puntjes gelijk een goed gevoel...een klik.
Inmiddels zijn we al een paar dagen uitgebreid aan het communiceren en ik moet zeggen dat ik er in eerste instantie een goed gevoel bij heb.
Het zijn hondenmensen, dat zie ik aan foto's, dat lees ik uit verhalen...dat zie en hoor je gewoon.
Nettie en haar man zijn van middelbare leeftijd en hebben al 22 jaar honden. Ze hebben drie kinderen waarvan er 2 het huis uit zijn en eentje nog thuis woont. De jongste dochter, zij is 20 en vanaf haar geboorte gewend met honden om te gaan. Nettie is overdag lekker thuis, dus de honden zijn weinig alleen.
Ik ga er donderdag naartoe om te kijken of het klikt en of het goed voelt.

Het is alleen zo.......snel.
Dat klinkt heel ondankbaar, zo bedoel ik het niet.
Ik hoorde van iedereen dat het weleens heel moeilijk zou kunnen worden om Doerak te herplaatsen.
Zelf heb ik net een paar dagen de beslissing genomen en ik was er eigenlijk nog niet aan gewend. Maar omdat het moeilijk zou kunnen worden heb ik het verhaal alvast op 3 fora gezet en bij de club geinformeerd. Ook zij gaven aan dat het niet makkelijk zou zijn.
Ik heb het dus gedaan met de bedoeling dat mensen alvast kunnen rondvragen en kijken....in de veronderstelling dat het nog wel even zou duren en ik rustig aan het idee kon wennen.
Wie had nu verwacht dat ik diezelfde dag nog een serieuze reactie zou krijgen van mensen waar ik ook, in eerste instantie, een goed gevoel bij heb.

En nu dan de twijfel.......want straks kan ik niet meer terug.
Ik weet dat dit het beste is, maar ik wil Doerak niet kwijt. Ik kan hem niet missen, jank de ogen uit mijn hoofd.
BIJ MIJ alleen is het ook gewoon een leuke hond. Ik kan aardig dealen met zijn gebruiksaanwijzing, moet er alleen wel voor op mijn tenen lopen. Maar als we samen thuis zijn of gaan wandelen met z'n tweetjes is het gewoon zo'n geweldig beestje. Ik kan veel voorkomen doordat hij erg goed luistert en ik dus confrontaties uit de weg kan gaan.
Alleen, zodra er mensen zijn is het een drama, want meneertje bepaalt hier of hij daar wel of geen zin in heeft. Vooral een man in ZIJN en mijn huis tolereert hij gewoon niet. Dat was bij Dennis al zo en dat blijft.
En tja...oppas is ook moeilijk te vinden, mijn moeder is doodsbang en aan andere (niet-hondenmensen) durf ik hem eigenlijk niet over te laten, omdat hij 's avonds zo tekeer kan gaan.

Maar nu denk ik dus heel onrealistisch; dan maar geen leven, dan maar nooit iemand leren kennen, dan maar nooit samenwonen, nooit kindjes, geen visite, geen oppas.....maar WEL DOERAK!

Kut!

Ik wil er kort even iets op zeggen, mede omdat ik het gevoel heb in herhaling te vallen bij discussie's als dit.
Positief trainen houdt voor mij in dat je een hond begeleidt en traint in het vertonen van gewenst gedrag zonder dat je gebruik maakt van correctie's.
Als de hond de oefening beheerst verhoog je de lat en bij het beheersen van een oefening kun je ook druk zetten als de hond protesteert als je daarbij in ogenschouw neemt of de vraag aan de hond op dat moment redelijk is. Kiki kan zit, maar als ik haar vraag te zitten terwijl ze bibbert voor de dierenarts ben ik fout als ik dwang zet om maar eens iets te noemen.
Verder bestaat er zoiets als het opvoeden, waarbij je puur sec normale omgangsregels naleeft die de hond ook kent vanuit zijn hond zijn. Ik pik geen eten van de baas om maar eens iets te noemen.
Als je een hond nooit straft kan je prima een opgevoedde hond hebben met een duidelijke rangorde. Alleen zijn er maar weinig trainers zo goed dat ze op die manier met hun hond kunnen omgaan.

Ik krijg ook wat de kriebels van alleen maar positief bezig zijn.
Als mijn honden iets fout doen, dan corrigeer ik dat en dat kan van alles betekenen (rustig kenbaar maken met een 'nee' en een alternatief bieden, bv bij een pup of bij een Moritz, tot en met een lichamelijke correctie van een tik op de neus of een ruk aan de riem).
Fout gedrag corrigeer ik dus wel degelijk en negeer ik bijna nooit.
Mijn honden kunnen heel ver gaan met mij, ze zijn mijn maatjes, maar als het erop aankomt dat weten ze idd wel wie de baas is en wie het laatste woord heeft.
Volgens mij is dit ook echt gewoon nodig om duidelijke grenzen te stellen en ook kenbaar te maken wat wel en niet door de beugel kan.

Eline* schreef:Ik wil er kort even iets op zeggen, mede omdat ik het gevoel heb in herhaling te vallen bij discussie's als dit.
Positief trainen houdt voor mij in dat je een hond begeleidt en traint in het vertonen van gewenst gedrag zonder dat je gebruik maakt van correctie's.
Als de hond de oefening beheerst verhoog je de lat en bij het beheersen van een oefening kun je ook druk zetten als de hond protesteert als je daarbij in ogenschouw neemt of de vraag aan de hond op dat moment redelijk is. Kiki kan zit, maar als ik haar vraag te zitten terwijl ze bibbert voor de dierenarts ben ik fout als ik dwang zet om maar eens iets te noemen.
Verder bestaat er zoiets als het opvoeden, waarbij je puur sec normale omgangsregels naleeft die de hond ook kent vanuit zijn hond zijn. Ik pik geen eten van de baas om maar eens iets te noemen.
Als je een hond nooit straft kan je prima een opgevoedde hond hebben met een duidelijke rangorde. Alleen zijn er maar weinig trainers zo goed dat ze op die manier met hun hond kunnen omgaan.

Idd moet je een onderscheid maken tussen training en opvoeding.
Alleen denk ik dat je bij de opvoeding dus niet onder corrigeren vandaan komt, al is de vraag wat een ieder onder corrigeren verstaat.
Stel je hond probeert je eten te stelen van je bord, een ferm 'neeeee' of 'foeiiiii' is in mijn ogen dus ook corrigeren.

Hoi Anique,
dat is het probleem he, bedenken dat het beter is om Doerak te herplaatsen en dan daadwerkelijk geconfronteerd worden met mensen die hem wel willen hebben. Nu wordt het dus werkelijkheid.
Nu kan je dus twee dingen doen:
1) je kan gewoon niet zonder Doerak dus kies je ervoor om hem wel te houden en haal je er iemand bij die jou kan helpen om Doerak in die situaties, waar hij vervelend doet, recht te zetten en jou kan leren hoe je wel wat steviger tegenover hem komt te staan.
2) je zet de herplaatsing door want je kan het qua energie niet meer opbrengen om met jezelf en met Doerak aan de slag te gaan.

Dit is het omslagpunt waarin je nu daadwerkelijk je keuze moet gaan maken.
Als je denkt dat je zelf de mogelijkheid hebt om iets te veranderen en daar ook aan wilt werken om wat steviger in je schoenen te staan t.o.v. Doerak, dan moet je dat gewoon proberen.
Herplaatsen kan altijd nog. Je ziet het, of het nou kort of lang duurt, een nieuw baasje is er wel voor te vinden. Want Doerak is geen rothond.
Maar als je eenmaal herplaatst kun je niet meer terug.
En nu nog wel.

Op zich is het dus wel goed, om daadwerkelijk in de situatie te komen dat iemand zegt: kom maar met Doerak, wij nemen hem wel. Want nu kom je er echt achter of je niet met hem verder wilt.

Maar zoals je het nu stelt: alles moet wijken voor Doerak, dat is ook niet goed. Doerak moet wijken. Maar dat kan wellicht met wat hulp en aanpassing van jouw kant ook gewoon bij jou zelf.

Fijn he, dit soort dillemma's, was het maar gewoon duidelijk en makkelijk.

Stang schreef:

Eline* schreef:Ik wil er kort even iets op zeggen, mede omdat ik het gevoel heb in herhaling te vallen bij discussie's als dit.
Positief trainen houdt voor mij in dat je een hond begeleidt en traint in het vertonen van gewenst gedrag zonder dat je gebruik maakt van correctie's.
Als de hond de oefening beheerst verhoog je de lat en bij het beheersen van een oefening kun je ook druk zetten als de hond protesteert als je daarbij in ogenschouw neemt of de vraag aan de hond op dat moment redelijk is. Kiki kan zit, maar als ik haar vraag te zitten terwijl ze bibbert voor de dierenarts ben ik fout als ik dwang zet om maar eens iets te noemen.
Verder bestaat er zoiets als het opvoeden, waarbij je puur sec normale omgangsregels naleeft die de hond ook kent vanuit zijn hond zijn. Ik pik geen eten van de baas om maar eens iets te noemen.
Als je een hond nooit straft kan je prima een opgevoedde hond hebben met een duidelijke rangorde. Alleen zijn er maar weinig trainers zo goed dat ze op die manier met hun hond kunnen omgaan.

Idd moet je een onderscheid maken tussen training en opvoeding.
Alleen denk ik dat je bij de opvoeding dus niet onder corrigeren vandaan komt, al is de vraag wat een ieder onder corrigeren verstaat.
Stel je hond probeert je eten te stelen van je bord, een ferm 'neeeee' of 'foeiiiii' is in mijn ogen dus ook corrigeren.

Positief trainen behelst niet het opvoeden. Ieder geval in mijn visie niet. Mijn hond krijgt dus gewoon een veeg uit de pan als ie daar zijn neus in mocht steken!
Nu ben ik werken!

Ik heb nog niet gereageerd, wel meegelezen.
Wil je toch heel veel sterkte wensen.

Denk een goede, maar ozo moeilijke beslissing.

Hoi Anique!

Nou zeg, dat is snel, zomaar aardige gegadigden voor je mormel!
Je hebt ook heel lief over hem geschreven en duidelijk gemaakt dat hij een leuk hondje is.

Echter: ik begrijp dat het probleem is dat hij geen mensen in ZIJN huis verdraagt? Ik lees dat je er naar toe gaat - met Doerak?- om kennis te maken?
Misschien heb ik het niet helemaal begrepen ,maar zou het niet voor de hand liggen om deze mensen bij je thuis te vragen in de hoop dat hij zijn kunstje laat zien en zij er zo goed zicht op krijgen? en weten waar ze aan beginnen? Of doet hij dat niet bij 1-malig bezoek?

Overigens: als het echt goeie mensen zijn, zullen ze zeker begrijpen dat e.e.a. nu nog te snel voor je gaat en kunnen ze misschien de tijd wachten die jij nodig hebt.
Of zitten ze te springen om een JR? Niet mee in zee gaan dan!
Sterkte, Wina

Wat vreselijk voor je. Het is zo'n leuk diertje om te zien.
Ik sluit me bij mijn voorganger aan. Laat die mensen eerst bij jou over de vloer komen. Dan kunnen ze zien in hoeverre dit gedrag tot stand komt en bepalen hoe en of zij op dit gedrag kunnen anticiperen.
Lijken me overigens wel toppie mensen voor deze hond.
Veel sterkte hoor.

moeilijk hoor, sterkte ermee

Lees het nu pas Mooi kl*te. Ook al gaat alles misschien niet zoals je het zou willen, toch ben je knettergek op je hondje... Veel succes en sterkte !

Anique, ik leef met je mee, met de moeilijke situatie waarin je nu zit met Doerak. Ik vind het dapper zoals je al zoveel hebt geprobeerd en ik hoop dat er snel een goede oplossing komt. Wat deze oplossing ook moge zijn.

Inge O schreef: en nee, ik werd er niét vrolijk van - de algemene teneur was : wat mijn hond goed doet is prima en daar wordt hij voor beloond - en wat hij niet doet of fout doet, 'aaach, daar heeft hij nu geen zin in, heeft zijn dagje niet, moet kunnen toch'.
.

Voor kunstjes vind ik dat toch een prima methode. Voor dingen die er echt toe doen, dat komt meer uit je tenen en dan was ik Buffy's oren ook wel fiks figuurlijk.

Uit de kattenbak eten
Een JR alle hoeken van de kamer laten zien omdat mevrouw last heeft van haar hormonen
koekjes van tafel pikken
Grommen naar het baasje(wat ze nooit gedaan heeft,de rest wel)

Dat is voor mij van andere orde (bij een volwassen, opgevoede hond) dan niet af blijven met de baas uit zicht of door een hoepel springen.

Anne

Als het echt goede mensen zijn die interesse voor Doerak hebben, willen ze je ook wel de tijd geven om er een maandje over te denken. Je hebt kans dat er in die maand een heel geschikt hondje voor die mensen langskomt en dan kun je ze ook niet kwalijk nemen dat ze daarvoor kiezen, maar op zich moet een paar weekjes wachten, ook voor jou om rustig te overdenken toch geen probleem zijn.

Anne

Eline* schreef:[Positief trainen behelst niet het opvoeden. Ieder geval in mijn visie niet.

Maar in de visie van Gaus wel, tenminste, zoals ik hem begrijp. En dan hebben we het toch over een invloedrijke figuur, met zijn boeken en scholen.

Inge O schreef:

starfleet schreef:

Inge O schreef: en nee, ik werd er niét vrolijk van - de algemene teneur was : wat mijn hond goed doet is prima en daar wordt hij voor beloond - en wat hij niet doet of fout doet, 'aaach, daar heeft hij nu geen zin in, heeft zijn dagje niet, moet kunnen toch'.
.

Voor kunstjes vind ik dat toch een prima methode. Voor dingen die er echt toe doen, dat komt meer uit je tenen en dan was ik Buffy's oren ook wel fiks figuurlijk.

van wat ik op die verschillende plaatsen gezien heb, ging het zelfs juíst om de opvoeding (of eerder : opvoeding door middel van kunstjes, die je door hond op het door jou gewenste moment wil laten uitvoeren).
een gesprek voeren met de trainster bv., waarbij haar eigen hond aanwezig is, tig keer 'af' moet, tig keren een brokje krijgt, en tig keren weer aandacht komt vragen en zeuren.
en dat wordt dan afgdeaan als 'ahhh, jij bent toch een áándachtvraagstertje hé, ga af, *koekje*.

en dit is echt een zeer ervaren, zeer aktieve martin gauus-trainster hoor.

Mijn ervaring op een Martin Gausschool is toch heel anders. Een hond wordt zeker niet altijd beloond voor een trucje dat hij al kent en al helemaal niet als hij om aandacht loopt te zeuren.
Ook is het bij ons niet zo dat er wordt gezegd dat je elk ongewenst gedrag maar moet negeren. Er is wel degelijk iets over correcties verteld en wanneer en hoe je die kunt toepassen, maar er is ook over de valkuilen van corrigeren vertelt.

Zoie schreef:

Eline* schreef:[Positief trainen behelst niet het opvoeden. Ieder geval in mijn visie niet.

Maar in de visie van Gaus wel, tenminste, zoals ik hem begrijp. En dan hebben we het toch over een invloedrijke figuur, met zijn boeken en scholen.

Hij pretendeert dat ja..hij gooit met blikjes, kettingen e.d. bij ongewenst gedrag. Gaus straft namelijk wel hoor. Ik ken honden die na een interne training daar zelfs angst hebben gekregen voor de klicker omdat er net op dat moment dat die hond de klick verdiende er een andere hond gecorrigeert werd.
Misschien is hij zo arrogant te denken dat mensen maar beter niet kunnen straffen omdat er zoveel mis bij kan gaan en daar heeft hij gelijk in. Klungels kunnen beter alleen maar lekker belonen, want als straffen fout gaat zijn de consequentie's vaak vervelender voor de hond met kans op bv angstagressie.
Verder kan je trainen op gehoorzaamheid gewoon puur positief. Laika luisterde naar een pinkaanwijzing en die was zonder iedere vorm van druk of straf getraind in gehoorzaamheid.

Ik ben trouwens ook echt van mening dat je een hondje wat je vanaf pups af aan hebt kan opvoeden zonder straf. Als je maar een trainer bent die goed genoeg is en de combi met de hond goed is.

Eline* schreef: Ik ben trouwens ook echt van mening dat je een hondje wat je vanaf pups af aan hebt kan opvoeden zonder straf. Als je maar een trainer bent die goed genoeg is en de combi met de hond goed is.

kattenpoep is te lekker Nou bestond/bestaat bij ons de straf uit "nee" of "uhuh", maar het is toch straf. Ik zou niet weten hoe ik dat zonder straf had af kunnen leren.

Anne

starfleet schreef:

Eline* schreef: Ik ben trouwens ook echt van mening dat je een hondje wat je vanaf pups af aan hebt kan opvoeden zonder straf. Als je maar een trainer bent die goed genoeg is en de combi met de hond goed is.

kattenpoep is te lekker

Anne

Een slimme trainer zet dat dus buiten bereik. Trainen zonder straf is niets meer of minder dat de grenzen van wat je hond kan respecteren en daarvanuit gaan werken. Dan ga je dus niet je hond overvragen, maar je past je aan op zijn niveau en daarvanuit ga je stapjes verder.
Kattepoep is te lekker!

Eline* schreef:

Zoie schreef:

Eline* schreef:[Positief trainen behelst niet het opvoeden. Ieder geval in mijn visie niet.

Maar in de visie van Gaus wel, tenminste, zoals ik hem begrijp. En dan hebben we het toch over een invloedrijke figuur, met zijn boeken en scholen.

Hij pretendeert dat ja..hij gooit met blikjes, kettingen e.d. bij ongewenst gedrag. Gaus straft namelijk wel hoor.

en noemt dat dan w.s. een geconditioneerd ontmoedigingssignaal. We hebben deze discussie ook al gehad met Zepenko over nee, en foei, idd is het een illusie om te denken dat daar niet minstens een element van positief straffen in zit ( tenminste, als het de bedoeling is dat het nog werkt ook. )

(...)
Misschien is hij zo arrogant te denken dat mensen maar beter niet kunnen straffen omdat er zoveel mis bij kan gaan en daar heeft hij gelijk in. Klungels kunnen beter alleen maar lekker belonen, want als straffen fout gaat zijn de consequentie's vaak vervelender voor de hond met kans op bv angstagressie.
Verder kan je trainen op gehoorzaamheid gewoon puur positief. Laika luisterde naar een pinkaanwijzing en die was zonder iedere vorm van druk of straf getraind in gehoorzaamheid.

Ik ben trouwens ook echt van mening dat je een hondje wat je vanaf pups af aan hebt kan opvoeden zonder straf. Als je maar een trainer bent die goed genoeg is en de combi met de hond goed is.

Maar zeg je dan niet eigenlijk: maar weinigen kunnen het zonder straf, en de rest mag niet straffen, omdat ze het niet kunnen ?

Ach Anique ik lees het nu pas. Wat verdrietig dat je zo diep bent gegaan dat je er geen heil meer in ziet. En wat dapper dat je het hier open bespreekt en de kogel door de kerk hebt laten gaan. Maar ook zeker goed om eerlijk te blijven tov jezelf mbt de twijfel, nu er een mogelijk nieuw baasje om de hoek komt kijken. Wat dat betreft is het, zoals Roelfien al zegt, een tweede kans om je keuze te bekijken en te heroverwegen. Heel veel sterkte, het is niet niks. Maar het is ook niks als jouw hond je leven is, en verder niets.

Belle schreef:

Inge O schreef:

starfleet schreef:

Inge O schreef: en nee, ik werd er niét vrolijk van - de algemene teneur was : wat mijn hond goed doet is prima en daar wordt hij voor beloond - en wat hij niet doet of fout doet, 'aaach, daar heeft hij nu geen zin in, heeft zijn dagje niet, moet kunnen toch'.
.

Voor kunstjes vind ik dat toch een prima methode. Voor dingen die er echt toe doen, dat komt meer uit je tenen en dan was ik Buffy's oren ook wel fiks figuurlijk.

van wat ik op die verschillende plaatsen gezien heb, ging het zelfs juíst om de opvoeding (of eerder : opvoeding door middel van kunstjes, die je door hond op het door jou gewenste moment wil laten uitvoeren).
een gesprek voeren met de trainster bv., waarbij haar eigen hond aanwezig is, tig keer 'af' moet, tig keren een brokje krijgt, en tig keren weer aandacht komt vragen en zeuren.
en dat wordt dan afgdeaan als 'ahhh, jij bent toch een áándachtvraagstertje hé, ga af, *koekje*.

en dit is echt een zeer ervaren, zeer aktieve martin gauus-trainster hoor.

Mijn ervaring op een Martin Gausschool is toch heel anders. Een hond wordt zeker niet altijd beloond voor een trucje dat hij al kent en al helemaal niet als hij om aandacht loopt te zeuren.
Ook is het bij ons niet zo dat er wordt gezegd dat je elk ongewenst gedrag maar moet negeren. Er is wel degelijk iets over correcties verteld en wanneer en hoe je die kunt toepassen, maar er is ook over de valkuilen van corrigeren vertelt.

Sluit me bij Belle aan.

Ik vraag me trouwens wel af of negeren niet de ergste straf is die een hond of ander roedeldier kan krijgen? En dus kan negeren als straf erg effectief zijn, lijkt me.

Is opvoeden met kunstjes trouwens erg? Als je zo'n kunstje steeds herhaalt op het gewenste moment, wordt het ingesleten gewoontegedrag: heel handig voor mens en hond?

Groet, Hobbes

Ik vraag me trouwens wel af of negeren niet de ergste straf is die een hond of ander roedeldier kan krijgen? En dus kan negeren als straf erg effectief zijn, lijkt me.

Als mijn pup aan de tafelpoot ligt te knagen kan ik haar negeren wat ik wil maar echt erg vinden doet ze het niet op zo´n moment, integendeel.

Is opvoeden met kunstjes trouwens erg?

Kunstjes vertonen dieren in het circus.

Ik vind kunstjes niet bij honden passen. Honden moeten af en toe gehoorzamen en weten dat áls ik iets van ze wil dit verplicht opgevolgd dient te worden. Sluit in mijn ogen beter aan bij de denkwijze van een hond.

Wil de hond schreef: Kunstjes vertonen dieren in het circus.

Ik vind kunstjes niet bij honden passen. Honden moeten af en toe gehoorzamen en weten dat áls ik iets van ze wil dit verplicht opgevolgd dient te worden. Sluit in mijn ogen beter aan bij de denkwijze van een hond.

Er is helemaal niks mis met je hond kunstjes leren. Dat noemen ze je hond geestelijk bezighouden.
Mensen hebben vaak een nare associatie met "kunstjes" Ze zien gelijk circus dieren voor zich, leuke tutu hondjes met jurkjes aan enz enz
Maar als je het op een leuke manier aanleerd hebben jij en je hond er gewoon plezier in. (heb je geen circus voor nodig)

Hoi,

Antwoord op bovenstaande (Wil en Inge):

Ik ben trouwens beginner op 't vlak 'positief' leren, heb wat losse artikelen en een paardenclickerboekje gelezen over en de rest via Gaus geleerd, dus schiet mij maar lek.

Zoals Belle al zei: deze Gausschool i.e.g. besteedt ook aandacht aan correcties, maar legt ook de valkuilen uit. En dan lijkt me heel belangrijk dus: negatieve aandacht is ook aandacht. Negeren is een straf, maar heeft dus niet die grote valkuil die andere straffen hebben: dat negatieve aandacht voor de hond nog altijd beter is dan geen aandacht.

Om weer on-topic (Doerak) te raken: ik denk dat de positieve leermethode als 'nadeel' kan hebben dat de hond allerlei gedrag gaat 'tonen', uitproberen. Hij wordt immers niet de hele dag gecorrigeerd, dus voelt zich vrijer. Als je typje als Doerak hebt, dan kun je dus met nogal dwingend gedrag te maken krijgen! Dan krijg je natuurlijk de neiging om toch te corrigeren (schreeuwen, in de wang knijpen, enz), maar dat kan dus avenrechts werken, zeker bij zo'n kleine macho.

Ik kan me ook voorstellen dat je een te zachtaardige baas kunt zijn, hoop niet dat ik het ook ben. Hobbes is ook een klein draakje, en hangt nog steeds soms in mijn broekspijpen/ kuitvel. Negeren gaat soms niet, als het pijn doet. Ik heb gisteren een dikke leren broek gekocht, mijn vriend gezegd dat hij ook geen Foei meer mag roepen en ga nu echt voor het totaal negeren. Ik heb ook andere straffen geprobeerd: het werkte nooit lang! Ik ben benieuwd en laat het nog wel weten. (misschien is Hobbes zo slim dat hij de leren broek met rust laat en me bijt als ik hem uittrek?)

'Kunstje' (zie Wil) lijkt me verwarrend woord, ik versta daar bv. ook onder: plaatsvervangend gewenst gedrag. Kan bv ook gewoon braaf zitten zijn, zodat jij je handen vrij hebt om de boodschappen vast te houden en de deur open te maken. (Maar echte kunstjes als high-five, poot, dansen is toch ook leuk, als de hond het ook leuk vindt?)

Knagen aan de tafelpoot noemt Gaus 'zelfbelonend' gedrag, en dan heeft negeren geen zin nee. Knagen is lekker. Dan is afleiden of onmogelijk maken (de tafelpoot inpakken in alufolie) een goede optie, beter dan straffen/ corrigeren (vanwege de valkuilen).

Groetjes

Belle schreef:

Inge O schreef:

starfleet schreef:

Inge O schreef: en nee, ik werd er niét vrolijk van - de algemene teneur was : wat mijn hond goed doet is prima en daar wordt hij voor beloond - en wat hij niet doet of fout doet, 'aaach, daar heeft hij nu geen zin in, heeft zijn dagje niet, moet kunnen toch'.
.

Voor kunstjes vind ik dat toch een prima methode. Voor dingen die er echt toe doen, dat komt meer uit je tenen en dan was ik Buffy's oren ook wel fiks figuurlijk.

van wat ik op die verschillende plaatsen gezien heb, ging het zelfs juíst om de opvoeding (of eerder : opvoeding door middel van kunstjes, die je door hond op het door jou gewenste moment wil laten uitvoeren).
een gesprek voeren met de trainster bv., waarbij haar eigen hond aanwezig is, tig keer 'af' moet, tig keren een brokje krijgt, en tig keren weer aandacht komt vragen en zeuren.
en dat wordt dan afgdeaan als 'ahhh, jij bent toch een áándachtvraagstertje hé, ga af, *koekje*.

en dit is echt een zeer ervaren, zeer aktieve martin gauus-trainster hoor.

Mijn ervaring op een Martin Gausschool is toch heel anders. Een hond wordt zeker niet altijd beloond voor een trucje dat hij al kent en al helemaal niet als hij om aandacht loopt te zeuren.
Ook is het bij ons niet zo dat er wordt gezegd dat je elk ongewenst gedrag maar moet negeren. Er is wel degelijk iets over correcties verteld en wanneer en hoe je die kunt toepassen, maar er is ook over de valkuilen van corrigeren vertelt.

Is ook mijn ervaring!

Met mijn honden kom ik gewoon een heel eind met "kunstjes" leren. Belle heb ik in de opvoeding nooit hoeven corrigeren, omdat ze niets ondeugends deed (behalve in viezigheid rollen). Ze heeft nooit iets gesloopt, nooit iets gejat (kon gewoon eten op tafel of het aanrecht laten liggen). Het enige wat echt lastig was, was het trekken aan de riem en dat heb ik op een positieve manier goed op kunnen lossen. Chiva is ook een makkelijk en braaf hondje. Chiva was trouwens veel geslagen bij haar vorige eigenaren en die kromp al in elkaar als iemand wat hard sprak of als er een krant ritselde, dus haar had ik niet eens kunnen corrigeren. Catootje is iets pittiger en ondeugender, maar ook bij haar kom ik een heel eind met "kunstjes" en af en toe op een wat strengere toon "nee" (en een hoop geduld ).
Maar ik kan me heel goed voorstellen dat je het daarmee niet redt met een hond als Doerak, die de boel wil gaan regelen.
Ik heb ook nooit een hond gehad die zo was, gelukkig, want ik zou daar denk ik ook te zacht voor zijn.

Wil de hond schreef:

Ik vraag me trouwens wel af of negeren niet de ergste straf is die een hond of ander roedeldier kan krijgen? En dus kan negeren als straf erg effectief zijn, lijkt me.

Als mijn pup aan de tafelpoot ligt te knagen kan ik haar negeren wat ik wil maar echt erg vinden doet ze het niet op zo´n moment, integendeel.

Is opvoeden met kunstjes trouwens erg?

Kunstjes vertonen dieren in het circus.

Ik vind kunstjes niet bij honden passen. Honden moeten af en toe gehoorzamen en weten dat áls ik iets van ze wil dit verplicht opgevolgd dient te worden. Sluit in mijn ogen beter aan bij de denkwijze van een hond.

Juist

En straffen doe ik echt sporadisch hoor. Echter, kattenpoep buiten bereik houden gaat een beetje moeilijk, mijn katten schijten nl. ook in mijn tuin. En ja, de honden vinden dat erg lekker Als ik dat zie, dan zeg ik nee, hup weg daar. Niets aan de hand hoor, geen angstige honden of dramatische taferelen, gewoon even melden dat dat niet de bedoeling is. Denk toch zelf eens na dat hele negeren is toch zo on-honds als het maar kan En zoals Wil zegt, een hond die aan een tafelpoot ligt te kluiven, die negeer je toch niet? Ik zet daar heus geen zware straffen op hoor maar gewoon rustig weghalen onder een rustig "nee". Niets mis mee Ik vind "straffen" trouwens echt wel een rotwoord. Meestal is het gewoon aangeven dat hetgeen wat ze op dat moment aan het doen zijn, niet gewenst is. Gewoon een "nee" of een "zachtjes" of een "over". Dat is toch alleen maar duidelijk??