Het HondenForum

Dat zal ook best goedkomen! Wanneer kwam die peut ook alweer?

Eline* schreef:Dat zal ook best goedkomen! Wanneer kwam die peut ook alweer?

nou, we hebben half half een afspraak voor de 22 gemaakt, maar ik zou nog even terug bellen of het in mijn rooster zou passen. Maar een paar dagen bellen heeft geen resultaat opgeleverd. Misschien een weekendje uit ofzo. Ga het morgen nog maar weer eens proberen, maar in die richting moet je denken.

Zoie schreef:

Eline* schreef:Dat zal ook best goedkomen! Wanneer kwam die peut ook alweer?

nou, we hebben half half een afspraak voor de 22 gemaakt, maar ik zou nog even terug bellen of het in mijn rooster zou passen. Maar een paar dagen bellen heeft geen resultaat opgeleverd. Misschien een weekendje uit ofzo. Ga het morgen nog maar weer eens proberen, maar in die richting moet je denken.

Oke, nou, dan hebben we nog een kleine 3 weken om door te filosoferen! :N:

Eline* schreef:

Zoie schreef:

Eline* schreef:Dat zal ook best goedkomen! Wanneer kwam die peut ook alweer?

nou, we hebben half half een afspraak voor de 22 gemaakt, maar ik zou nog even terug bellen of het in mijn rooster zou passen. Maar een paar dagen bellen heeft geen resultaat opgeleverd. Misschien een weekendje uit ofzo. Ga het morgen nog maar weer eens proberen, maar in die richting moet je denken.

Oke, nou, dan hebben we nog een kleine 3 weken om door te filosoferen! :N:

ja, en dan wordt het verlossende woord gesproken Ben benieuwd.

Zoie schreef:nou, sien is naar Claudia gebracht, ze was helemaal uitzinnig van blijdschap, dus ik heb zo'n idee dat ze wel een leuk dagje zal hebben

Wie, Sien of ik?

Duivelinnetje schreef:

Zoie schreef:nou, sien is naar Claudia gebracht, ze was helemaal uitzinnig van blijdschap, dus ik heb zo'n idee dat ze wel een leuk dagje zal hebben

Wie, Sien of ik?

Als jij het zelf al niet weet...

Eline* schreef:

Duivelinnetje schreef:

Zoie schreef:nou, sien is naar Claudia gebracht, ze was helemaal uitzinnig van blijdschap, dus ik heb zo'n idee dat ze wel een leuk dagje zal hebben

Wie, Sien of ik?

Als jij het zelf al niet weet...

Eerlijk gezegd allebei!
Het is heerlijk om haar weer eens te zien en te knuffelen.
Net lekker filmpje gekeken en Sien lag heerlijk tegen mij aan gerold op de bank.
Het is in elk geval heel fijn dat ze zich niet verloren voelde maar zelfs hartstikke op haar gemak.
Tussen de honden gaat het ook prima (al was het even hectisch toen ze net binnen kwam) alleen spelen Silver zijn hormonen een beetje op, maar één woord is al voldoende om hem eieren voor zijn geld te laten kiezen.
Dat lieve koppie van d'r... als je haar ziet kun je je echt niet voorstellen dat ze zo'n katteka kan zijn!

Om nog ff door te gaan met filosoferen... Jan, ik ga eens goed nadenken over argumenten om jou te overtuigen, want nu is het bij mij meer een gevoel.

Zometeen het laatste rondje houd ik haar in elk geval aan de lijn.

Ik ben benieuwd waar Sien slaapt vannacht

Eline, ik vind jouw nieuwe avatar leuk en heel sprekend!

Zoie schreef:

Duivelinnetje schreef:[ Misschien zou je eens kunnen trainen met een hele lange lijn en een slibketting. Op het moment dat ze dan de aanval inzet krijgt ze een soort "beet" in haar nek. Het voordeel is dat ze dan de correctie precies op het juiste moment krijgt EN dat ze die correctie niet met jou associeert. Is dit een heel raar idee?

Ik denk niet dat je een hond die toch al met wat angsten kampt ook nog eens moet confronteren met correcties die schijnbaar uit het niets komen. En dan nog, wat verwacht je er precies van, en wat moet ze dan doen i.p.v. er op klappen ? Spelen zou leuk zijn, maar dat komt er zo niet van.

Ik denk dat ik haar veel beter alternatief gedrag kan aanleren, dat is duidelijk, en dat wordt beloond. Misschien moet ze ook nog de ervaring opdoen dat ik haar zonodig bescherm. Het zou vooral met aanstormende honden, waar ze een bloedhekel aan heeft, handig zijn als ik haar achter me kon positioneren.

Is dat niet gewoon een kwestie van ervoor gaan staan? Ik lijn Lilo natuurlijk altijd als de sodemieter aan als ik denk dat er ellende komt, en dan is het gewoon kort houden en tussen haar en de andere (loslopende) hond blijven. Het is geen ideale situatie, maar toch heb ik liever een grommende rottweiler voor me die ik weg kan schelden of in het ergste geval een schop kan geven en een gillende Lilo achter me die mij in mijn kuiten hapt van frustratie, dan dat ik twee honden uit elkaar moet halen.

Zoie schreef:ik gebruik spok nog steeds wel als bliksemafleider, maar ik moet er wel mee oppassen, want spok is een volle reu en ook niet altijd even makkelijk en probleemloos

Dat lijkt me best moelijk, Jan. Ik zeg niet dat je meteen Spoks ballen eraf moet halen, maar het is gewoon heel erg lekker dat ik Jack als bliksemafleider heb. Jack kan ontzettend arrogant doen naar andere honden, hoge staart en stijve poten en alles, maar volle reuen vinden hem vaak toch wel heel charmant.

Kijk, als het effect zou zijn dat ze dan ook als ze niet onder appel staat ze niet meer naar andere honden toerent, c.q. niet meer op andere honden klapt, dan zou ik er over na kunnen denken, want dat zou wezenlijk iets toevoegen aan waar ik nu mee bezig ben. Maar tenzij iemand me van het tegendeel overtuigt, geloof ik daar niet in.

Een keertje een lijnkorrektie zal niet het gewenste wonderlijke effekt hebben, je moet niet verwachten dat er door eens een keer een korrektie toe te passen de les op wonderbaarlijke wijze levenslang duidelijk in haar brein gegrift zal staan.

Ik heb haar echt heel erg flink gecorrigeerd, verbaal, maar het hielp niet in die zin dat ze het dan de volgende keer ook niet meer deed. Dan moet je kappen en iets anders verzinnen, want dan doorgaan heeft geen zin.

Weet je, ik beschouw een grote muil geven niet eens als een korrektie, ik vind verbaal uit den slof schieten niet meer als dreigen met sankties. En dat maakt op de meeste honden vrijwel geen indruk, hoogstens eventjes, op het moment zelf, maar ze schudden dat zo weer van zich af.

Ik denk dat korrigeren eigenlijk alleen maar nut heeft als het een, zo miniem mogelijk, onderdeel uitmaakt van een trainings- cq. opvoedingsstrategie. Maw., als de hond weet dat er onvermijdelijk sankties staan op bepaald gedrag zal hij zich makkelijker schikken naar jouw wensen/regels. Zonder natuurlijk de waarde van belonen en aanleren van gewenst gedrag uit te vlakken. Er zijn honden die met weinig korrektie en veel belonen prima te vormen zijn en er zijn honden waarbij het plaatje er wat anders uitziet.

En natuurlijk, om iets acceptabels van een hond te maken hóef je niet te korrigeen, er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden.

Echter, ik blijf erbij dat korrigeren in kombinatie met uitlokken en middels belonen aanleren van goed gedrag beter aansluit bij het wezen van de hond dan het bewegen van hemel en aarde om in godsnaam maar niet te hoeven korrigeren, onder het mom van dat dat tere hondezieltje aan korrekties alleen maar vreselijke trauma´s en andere geestelijke ontsporingen overhoudt en tot overmaat van ramp bang wordt van zijn baas.

Wil de hond schreef:
Echter, ik blijf erbij dat korrigeren in kombinatie met uitlokken en middels belonen aanleren van goed gedrag beter aansluit bij het wezen van de hond dan het bewegen van hemel en aarde om in godsnaam maar niet te hoeven korrigeren, onder het mom van dat dat tere hondezieltje aan korrekties alleen maar vreselijke trauma´s en andere geestelijke ontsporingen overhoudt en tot overmaat van ramp bang wordt van zijn baas.

Ik ken Sien niet, ik weet wel dat als Buffy fysiek gecorrigeerd zou worden dat er dan twee wegen zijn. Of ze trekt zich er op den duur niets meer aan van een brul of ze wordt bang van de baas.

Haar hondenzieltje is vrij teer omdat het dat van nature is en omdat daar ook op is ingespeeld. Als ze harder was aangepakt was ze harder geweest, ze had dan niet beter gehoorzaamd.
Bij Sien ligt dat denk ik heel moeilijk. Als je gaat corrigeren zou dat vrij hard en kort moeten, maar dat is zo totaal niet Jan zoals hij op mij overkomt. En als het niet doorkomt dan is Jan nog veel verder van huis, want dan kan Sien het vertrouwen verliezen wat ze nu heeft in Jan.

Anne

Schreeuwen is naar mijn mening sowieso onzin, want voor je het weet went de hond er aan en sta je alleen nog maar je longen uit je lijf te schreeuwen.

De commando's kunnen met een normale stem worden gegeven, al moet er qua toon natuurlijk wel onderscheid gemaakt worden tussen belonen en corrigeren.

Middels een harde lichamelijke aanpak zou je bij Sien in één klap alles teniet kunnen doen en ik denk ook helemaal niet dat zij dat nodig heeft. Ze is een kattekop, maar niet stronteigenwijs o.i.d.

Door een slibketting aan een lange lijn te gebruiken denk ik dat ze de correctie van de slibketting niet met Jan zal associëren, maar op den duur wel met de situatie.
Sien is behoorlijk trainbaar en is blij als haar baasje blij is.

Ik weet dat bij hondencursussen de slibketting tegenwoordig taboe is. Het lijkt wel alsof ook de hondencursussen aan modetrends onderhevig zijn, want vroeger werd de slibketting geprezen.
In ieder geval ben ik van mening dat er geen enkele methode is, die bij iedere hond werkt simpelweg omdat geen hond hetzelfde is. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de baas, want ook voor de baas moet de methode geschikt zijn.

even heel kort, dat brullen geen correctie of onderdeel kan zijn van een opvoedings- c.q. trasiningsprogramma is niet mijn ervaring. Hangt er ook een beetje vanaf hoe vaak je het doet, hoe overtuigend, en hoe goed getimend. Van de week nog spok weerhouden van achter de paarden aan rennen. Dan schreeuw ik idd niet, maar hij weet donders goed dat het baasje Heeeeeeeeeel boos wordt als hij niet luistert. En dat is voor hem genoeg.

In die zin is heeft het bij sien trouwens ook wel geholpen, want anders zou ze niet naar "rustig " luisteren. Je ziet haar dan echt inhouden.

Maar ik geef graag toe dat het als correctiemethode in de eigenlijke zin van het woord minder geschikt is als de slipketting of voor mijn part de stroomband.

Omgekeerd vraag ik me wel weer af of dit soort correcties geschikt zijn om sien haar complexe uitval- en bijtgedrag af te leren. Als het nu iets simpels, een - dimensionaals zou zijn als achter fietsers aan gaan, dan zag ik dat anders. Maar een te harde correctie van een drukke hond, is iets heel anders dan uit angst een grote hond bijten, is iets heel anders dan een drukke pup opzoeken om hem een kopje kleiner te maken enz. Het middel is ongenuanceerd, en mijn stem is dat wel. Door klicker -- en slipkettingtraining wordt dit dit aspect m.i. ten onrechte in discrediet gebracht.

Nog even helemaal afgezien van haar angstige karakter en mijn eigen onkunde in deze manier van fysiek corrigeren.

Veel plezier vandaag Claudia en Sien

Even nuanceren,

Stemkorrekties kunnen natuurlijk heel nuttig zijn, maar volgens mij zijn ze alleen effektief indien de hond daadwerkelijk "aan den lijve" heeft ondervonden dat bepaalde geluiden die de baas maakt de voorbode zijn van "fysiek geweld" hetwelk slechts afgewend kan worden door heel snel te stoppen met of af te zien van "slechte daden".

Maar slechts kiezen voor het gebruik van de stem zonder ooit "de hand aan de hond te slaan" betekent imo vrijwel zeker dat je niet echt korrigeert, volgens je hond.

even heel kort, dat brullen geen correctie of onderdeel kan zijn van een opvoedings- c.q. trasiningsprogramma is niet mijn ervaring. Hangt er ook een beetje vanaf hoe vaak je het doet, hoe overtuigend, en hoe goed getimend. Van de week nog spok weerhouden van achter de paarden aan rennen. Dan schreeuw ik idd niet, maar hij weet donders goed dat het baasje Heeeeeeeeeel boos wordt als hij niet luistert. En dat is voor hem genoeg.

Hier heb je gelijk in Jan, maar ik denk niet dat je op basis van alleen stemgebruik Spok zover kunt krijgen dat hij het volledig uit zijn hoofd zal laten ooit weer opnieuw achter de paarden aan te gaan.

En dit laatste is in mijn ogen de bedoeling van korrigeren, de bedoeling zou moeten zijn dat je bereikt dat korrigeren van bepaald gedrag niet meer nodig is.

Ik ben het zowaar eens met Wil eens..althans, voor een stukje dan! Met je stem stuur je bij in gedrag wat je ziet, maar het verhindert veelal niet dat de hond de volgende keer weer doet wat niet mocht en je dus weer wat moet zeggen.
Ik corrigeer de "mag echt niet"dingen ook fysiek, al kan ik het met mijn stem laten stoppen. Ik wil dan toch ook even mijn punt maken en laten zien dat dat dus echt niet mag.
Gevolg? Langs katten kijkt Nelson naar de horizon zonder uberhaupt aan de lijn erheen te willen en aan de lijn naar andere honden idem. Mag echt niet.

Met een bange hond vind ik het alleen een ander geval. Fysiek corrigeren bij Laika kon niet. Daarvan ging ze stijf staan van de stress en sloot echt letterlijk de luikjes, ik kon haar niet meer bereiken. Verder neigde ze ook naar angstagressie richting ons. De moeilijke situatie's werd ze alleen nog maar gefuckter van, want de andrenaline stroomde vol door haar lijf heen van stress omdat ze zich aan alle kanten bedreigt voelde. Met corrigeren kwam je dus al niet meer door.
Dat leuke slipkettingverhaal werd ook ons geadviseerd door de hondenschool. We hebben het weggeteld een week gedaan waarbij ze alleen maar agressiever werd omdat ze andere honden met nog meer shit associeerde. Dat was overigens in de tijd dat we haar net hadden en ook ik nog niet beter wist. Vertellen wat wel moest werkte voor ons vele malen beter. Het bracht rust in de hond inplaats van nog meer stress en angst. Volgens mij is dat ook wat je wilt als leider..rust en duidelijkheid geven ana je "onderdaan"

Eline* schreef:Dat leuke slipkettingverhaal werd ook ons geadviseerd door de hondenschool. We hebben het weggeteld een week gedaan waarbij ze alleen maar agressiever werd omdat ze andere honden met nog meer shit associeerde.

Hebben jullie dat met een lange lijn geprobeerd of een korte riem?

Overigens moet ik mijn verhaal over stemcorrecties ook nuanceren...
Ik gebruik zelf mijn stem ook heel veel en maak overdreven verschil tussen dingen die ok zijn en dingen die niet ok zijn.
Daarbij heb ik ook nog een woordje...
Als ik met stemverheffing "Nu" roep, weten ze dat het menens is, want als er dan niet wordt geluisterd volgt er een lichamelijke straf.

Duivelinnetje schreef:

Eline* schreef:Dat leuke slipkettingverhaal werd ook ons geadviseerd door de hondenschool. We hebben het weggeteld een week gedaan waarbij ze alleen maar agressiever werd omdat ze andere honden met nog meer shit associeerde.

Hebben jullie dat met een lange lijn geprobeerd of een korte riem?

Ik weet niet wat je onder een lange lijn verstaat? Het lijkt me nogal link namelijk om een hond in de volle run aan een slip te hebben want je rukt zo zijn strotje stuk.

Eline* schreef:

Duivelinnetje schreef:

Eline* schreef:Dat leuke slipkettingverhaal werd ook ons geadviseerd door de hondenschool. We hebben het weggeteld een week gedaan waarbij ze alleen maar agressiever werd omdat ze andere honden met nog meer shit associeerde.

Hebben jullie dat met een lange lijn geprobeerd of een korte riem?

Ik weet niet wat je onder een lange lijn verstaat? Het lijkt me nogal link namelijk om een hond in de volle run aan een slip te hebben want je rukt zo zijn strotje stuk.

Ik bedoelde wel echt een lange lijn, maar niet met een scherpe slipketting.
Je hebt ook dubbele slipkettingen met een kleine ketting ertussen zodat hij niet verder kan gaan. Daarmee kun je een hond zijn strotje niet stuk trekken.

Duivelinnetje schreef:[Ik bedoelde wel echt een lange lijn, maar niet met een scherpe slipketting.
Je hebt ook dubbele slipkettingen met een kleine ketting ertussen zodat hij niet verder kan gaan. Daarmee kun je een hond zijn strotje niet stuk trekken.

denk dat je rekening moet houden met ernstig nekletsel. Een hond in volle vaart in een klap stil laten staan geeft enorme krachten op de nek. Kan kan je beter een stroomband gebruiken.

Wil de hond schreef:

even heel kort, dat brullen geen correctie of onderdeel kan zijn van een opvoedings- c.q. trasiningsprogramma is niet mijn ervaring. Hangt er ook een beetje vanaf hoe vaak je het doet, hoe overtuigend, en hoe goed getimend. Van de week nog spok weerhouden van achter de paarden aan rennen. Dan schreeuw ik idd niet, maar hij weet donders goed dat het baasje Heeeeeeeeeel boos wordt als hij niet luistert. En dat is voor hem genoeg.

Hier heb je gelijk in Jan, maar ik denk niet dat je op basis van alleen stemgebruik Spok zover kunt krijgen dat hij het volledig uit zijn hoofd zal laten ooit weer opnieuw achter de paarden aan te gaan.

En dit laatste is in mijn ogen de bedoeling van korrigeren, de bedoeling zou moeten zijn dat je bereikt dat korrigeren van bepaald gedrag niet meer nodig is.

Daarom zeg ik ook al dat jouw idee van corrigeren effectiever is met dit soort een - dimensionale probelemen. Alleen vind ik dit probleem niet groot genoeg om er onervaren en ondeskundig maar wat aan een slip te gaan lopen rukken.

Verder hangt het ook weer sterk van de kracht van de motivatie van de hond af of een brul of wat al dan niet genoeg is. Ik denk namelijk dat dat met heel erg veel problemen wel degelijk het geval is. Sommige problemen los je simpel op met een simpel "nee. "

verder ben ik het met Claudia ( of liever Budiansky als ik het me goed herinner ) eens dat correcties in het geval het gedrag betreft dat niet direct rangorde gerelateerd is, het liefst zonder associatie met de baas gegeven moeten worden. Anders blijft het niet gewenst zijn van dit gedrag gerelateerd aan de aanwezigheid van de baas. Althans, dat geloof ik begrepen te hebben.

Hanneke2 schreef:[
Is dat niet gewoon een kwestie van ervoor gaan staan? Ik lijn Lilo natuurlijk altijd als de sodemieter aan als ik denk dat er ellende komt, en dan is het gewoon kort houden en tussen haar en de andere (loslopende) hond blijven. .

Ik vind het knap dat je het kunt, maar die honden van mij lopen altijd voor me om de een of andere reden aan de lijn.

Daarom zeg ik ook al dat jouw idee van corrigeren effectiever is met dit soort een - dimensionale probelemen. Alleen vind ik dit probleem niet groot genoeg om er onervaren en ondeskundig maar wat aan een slip te gaan lopen rukken.

Geen enkel probleem is daar groot genoeg voor.

Zelfs de meeste meer-dimensionale problemen (leuk gevonden trouwens) zijn prima op te lossen door zeg maar een breedschalig korrektie- en beloonbeleid in te voeren. Maar dat is niet te doen voor een "leek" op dit gebied zonder onnodig in de fout te gaan.

Achter de paarden aangaan is op zich natuurlijk wel een groot probleem, ofwel kan dat op elk willekeurig moment plotseling worden.

Nou, vandaag heeft Sien zich in elk geval keurig gedragen.
Ze geeft naar mijn honden toe precies aan waar ze wel en niet van gediend is en doet dat op een nette manier (dus ze kan het wel!).
Verder heeft ze zich vanmiddag in het bos gigantisch uitgeleefd en vooral met mijn Chico veel gespeeld.
Sara, die door Sien een keer flink is gepakt, werd nu in elk geval met rust gelaten. Op het moment dat ze elkaar passeerden herinnerde Sara zich wel wie Sien ook weer was en liep met haar staart tussen haar poten de andere kant op.
Sien heeft me continue keurig in de gaten gehouden en toen ik weg liep liep ze meteen keurig mee.
Wat had ik een spijt dat ik geen camera had meegenomen, wat ik wel van plan was!
Wel heb ik een leuke foto gemaakt van Sien samen met Simba in de mand en wat foto's in mijn tuin.
Ze volgen nog wel.

Eline* schreef: Met een bange hond vind ik het alleen een ander geval. Fysiek corrigeren bij Laika kon niet. Daarvan ging ze stijf staan van de stress en sloot echt letterlijk de luikjes, ik kon haar niet meer bereiken. Verder neigde ze ook naar angstagressie richting ons. De moeilijke situatie's werd ze alleen nog maar gefuckter van, want de andrenaline stroomde vol door haar lijf heen van stress omdat ze zich aan alle kanten bedreigt voelde. Met corrigeren kwam je dus al niet meer door.
Dat leuke slipkettingverhaal werd ook ons geadviseerd door de hondenschool. We hebben het weggeteld een week gedaan waarbij ze alleen maar agressiever werd omdat ze andere honden met nog meer shit associeerde. Dat was overigens in de tijd dat we haar net hadden en ook ik nog niet beter wist. Vertellen wat wel moest werkte voor ons vele malen beter. Het bracht rust in de hond inplaats van nog meer stress en angst. Volgens mij is dat ook wat je wilt als leider..rust en duidelijkheid geven ana je "onderdaan"

Ik denk dat sien al te vaak fysiek gecorrigeerd is dat je daar nog aan moet beginnen.

Ook van verbaal corrigeren/ingrijpen, wat ik op een gegeven moment een paar maal per dag moest doen, raakte ze erg gestresst, en ik ook. Vandaar het idee van alternatief gedrag aanleren.

Inge O schreef:

Wil de hond schreef:Even nuanceren,

Stemkorrekties kunnen natuurlijk heel nuttig zijn, maar volgens mij zijn ze alleen effektief indien de hond daadwerkelijk "aan den lijve" heeft ondervonden dat bepaalde geluiden die de baas maakt de voorbode zijn van "fysiek geweld" hetwelk slechts afgewend kan worden door heel snel te stoppen met of af te zien van "slechte daden".

Maar slechts kiezen voor het gebruik van de stem zonder ooit "de hand aan de hond te slaan" betekent imo vrijwel zeker dat je niet echt korrigeert, volgens je hond.

ha, maar daar ben ik het weer volmondig mee eens !

Dan waag ik dat ook nog wel te betwijfelen. Ik denk dat sien, en zelfs spok wel degelijk rekening houden met de mogelijkheid van een fysieke correctie, hoewel ik dat bij beiden nooit heb gedaan.

Zoie schreef:

Hanneke2 schreef:[
Is dat niet gewoon een kwestie van ervoor gaan staan? Ik lijn Lilo natuurlijk altijd als de sodemieter aan als ik denk dat er ellende komt, en dan is het gewoon kort houden en tussen haar en de andere (loslopende) hond blijven. .

Ik vind het knap dat je het kunt, maar die honden van mij lopen altijd voor me om de een of andere reden aan de lijn.

Haha, ja die van mij ook, maar ik stap gewoon voor Lilo, en ik blijf ervoor stappen terwijl ik haar heel kort hou. En dan heb ik het over situaties waarbij de andere hond erg opdringerig is of terug begint te grommen naar Lilo. Dan moet ik er in mijn idee wel tussen blijven staan om happen te voorkomen. Bij rustige honden hou ik haar vaak ook gewoon kort voor me, en als het even kan laat ik haar dan snuffelen aan de andere hond zijn kont, daar kalmeert ze vaak meteen van en vervolgens kan ze vaak ook probleemloos aan de voorkant snuffelen. Ze heeft alleen de onhebbelijke gewoonte om dan tijdens het neus-aan-neus snuffelen nog opeens zo'n trommelvlies-scheurende kef te geven, daar maakt ze ook niet altijd vrienden mee.

Duivelinnetje schreef:Nou, vandaag heeft Sien zich in elk geval keurig gedragen.

fijn dat het zo goed is gegaan

Zoie schreef:

Duivelinnetje schreef:Nou, vandaag heeft Sien zich in elk geval keurig gedragen.

fijn dat het zo goed is gegaan

Je had toch niet anders verwacht he???
Het was fijn om haar weer even te mogen "hebben".





Lief he?!

Weer even iets herkenbaars eruit gepikt:

Zoie schreef: sien haar complexe uitval- en bijtgedrag af te leren. Als het nu iets simpels, een - dimensionaals zou zijn als achter fietsers aan gaan, dan zag ik dat anders. Maar een te harde correctie van een drukke hond, is iets heel anders dan uit angst een grote hond bijten, is iets heel anders dan een drukke pup opzoeken om hem een kopje kleiner te maken enz.

En hoe complex en irrationeel dat gedrag ook lijkt, het is exact het gedrag van Lilo. Enerzijds het zonder aanleiding op grote pups / pubers afstormen en ze tegen de grond gooien, helemaal door het lint gaan bij honden die druk en opdringerig doen en die dan alsmaar gemeen in hun kont bijten, en moord en brand schreeuwen als een vreemde hond alleen maar te groot of te zwart is, en dan zelfs uitvallen naar een forse rottweiler.

Ik ben er ook nog niet helemaal uit of je al dat uitvalgedrag wel onder 1 noemer kan brengen, of dat het toch allemaal verschillende dingen zijn met verschillende oorzaken en verschillende oplossingen. De belangrijkste onderliggende reden is in elk geval angst / onzekerheid. Vandaag ging ze er *panisch* met haar staart tussen de benen vandoor toen er twee vreemde schapendoezen achter haar aan kwamen (die ze eerst zelf helemaal verrot had staan schelden ) En dan probeert ze godzijdank altijd uit alle macht om bij mij te komen, dus ik geef een van die twee doezen effe wat aandacht, het waren gewoon leuke hondjes zonder kwaad in de zin. Meteen vliegt ze er dan grommend met klappende kaken op af, en effe later is ze er gewoon mee aan het spelen.

In elk geval, het lijkt allemaal ingewikkeld en onvoorspelbaar, maar ik vind Lilo juist heerlijk voorspelbaar omdat ik altijd 100% zeker weet met welke honden het *wel* goed zal gaan. Lilo is schattig voorzichtig met hele jonge en hele oude hondjes, ze is dol op kleine hondjes, ze doet nooit lelijk tegen hele onderdanige of bange honden, en met grotere blonde honden gaat het eigenlijk ook altijd prima. Met alle andere vreemde honden ben ik gewoon heel voorzichtig, en uiteindelijk gaat het dan ook lang niet altijd fout, dus in mijn ogen vallen wandelingen met Lilo eigenlijk nooit tegen.