Het HondenForum

Donna van mij is (was eigenlijk) precies zo. Buiten is het een heel blije en uitbundige hond, maar thuis was ze altijd een beetje bedrukt, wat somber zeg maar. Wilde ook altijd bij mij in de buurt liggen, liefst tegen me aan en kon erg stresserig en schrikkerig reageren op dingen. Zij heeft ook haar hele leven in een kennel gezeten (was 4 toen ze hier kwam) en heeft het niet erg best gehad.
Ik heb een tijdje de bench gebruikt maar hier knapte ze niet van op, ze valt dan terug in erg onzeker en beetje paniekerig gedrag. Ze is nu ruim 1.5 jaar hier en nu pas is ze kalmer in huis, alsof ze er nu pas gerust op is dat ze inderdaad gewoon naar binnen mag. Want dat was het volgens mij, ze had het gevoel dat ze iets deed wat niet mocht en kon daardoor niet ontspannen.

Kan het zijn dat hij toch wel behoorlijk onder de indruk is van Skadi? Dat is toch best een pittige teef en ze heeft hem al een paar keer "gegrepen" natuurlijk. Misschien dat hij zich daarom nog niet helemaal durft te ontspannen en steun bij jou zoekt?

Knap stel zo!

Hoe gaat t nu met hem?

HillieS schreef:Hoe gaat t nu met hem?

Grappig dat je dat nú vraagt
Ik was van plan om vandaag of anders morgen een uitgebreide update te doen.

Het gaat goed met hem. Ik kan duidelijk merken dat hij zich écht thuis begint te voelen. En dat hij wat meer van zichzelf laat zien. Waar het een heel lief, rustig, beleefd en fijnbesnaard hondje léék, zie ik steeds meer lompe acties. Ook is hij duidelijk de grens van mij aan het opzoeken.

Een voorbeeld, tot nu toe renden ze samen achter de bal aan, en dan zag ik Cayuga duidelijk inhouden zodat Skadi hem kon pakken. Vandaag renden ze samen achter de bal aan, en niet alleen hield hij zich niet in, hij gaf Skadi ook nog een forse beuk met zijn schouder
Man en ik keken elkaar aan met een Wát! gezicht. Vooral ook omdat Skadi dat gewoon pikte.
Tussen die twee gaat het sowieso steeds ontspannener. Er wordt nog niet echt gespeeld, maar Skadi nodigt hem wel regelmatig uit, en andersom ook. Ze begrijpen elkaar alleen niet zo goed. Komt nog wel. Tot nu toe is het heerlijk naast elkaar rennen en om elkaar heen dartelen.
Ze doen aan duopoepen
Gezellig naast elkaar gaan zitten, ik lach me dood.

Een voorbeeld van mijn grens opzoeken was ook vandaag. Ik wou de bal pakken, en toen ik er een centimeter of tien vanaf was, griste Cayuga hem gauw weg
Daar hebben we even een gesprekje over gehad, ik denk dat het hem nu wel duidelijk is

*denkt*
Wat nog meer

Oh ja! Hij is op gewicht!
20,5 kilo weegt hij nu. En hij krijgt steeds meer spieren.
Inmiddels weet hij ook lamsribben weg te knagen, en door het botwerk is zijn gebit al een héél stuk witter geworden. Hij begint steeds meer te glimmen ook, en hij stinkt niet meer zo.

In huis is hij tegenwoordig echt lekker ontspannen. Ik denk zelf dat hij teveel van Skadi onder de indruk was, inderdaad.

Kortom, het gaat goed. Het mannetje heeft zijn plek gevonden

Wat een heerlijke update Miranda.
Super om te lezen dat hij steeds meer zichzelf durft te zijn

wat fijn miran

Ja, goed hè?!

Wat misschien wel helpt is dat ik telkens moet lachen om die lompe acties van hem. Heel pedagogisch onverantwoord, ik weet het, maar ik kan er niks aan doen. Hij kijkt dan zó 'smug'

Net als bij het ritueel voor we uitgaan. Ik wil de honden dan rustig hebben, maar Cayuga trappelt dan met zijn voorpootjes, beeft met de onderkaak en er komt een gekreun uit!
Soms klinkt het uitermate menselijk, en soms als een kip met legnood
Het kost me de allergrootste moeite om dan niet te gaan lachen, en regelmatig faal ik jammerlijk.

Heerlijk toch dat soort fratsen, ik hou ervan
Ik hou van brave, goed opgevoede hondjes....met een kop erop en clowneske fratsen

Duopoepen, hahaha !

Wat leuk dat het zo goed gaat!
Enne, honden die je aan het lachen maken zijn zo leuk!!!

Lunatic schreef:Ik hou van brave, goed opgevoede hondjes....met een kop erop en clowneske fratsen

Ik ook. Ik mág dat wel, eigen inbreng

Klinkt super Miranda

humor relativeert, ook bij hondjes heb ik al tijden geleden gemerkt

renee-uk schreef:humor relativeert, ook bij hondjes heb ik al tijden geleden gemerkt

Ja, precies. Dat is wat ik bedoelde met dat het misschien wel zou helpen.
Goed voor zijn zelfvertrouwen ook, zo houd ik me maar voor

eigenlijk zijn we wel weer eens toe aan foto's

Klinkt ook super Miranda

Miranda schreef:Ja, goed hè?!

Wat misschien wel helpt is dat ik telkens moet lachen om die lompe acties van hem. Heel pedagogisch onverantwoord, ik weet het, maar ik kan er niks aan doen. Hij kijkt dan zó 'smug'

Net als bij het ritueel voor we uitgaan. Ik wil de honden dan rustig hebben, maar Cayuga trappelt dan met zijn voorpootjes, beeft met de onderkaak en er komt een gekreun uit!
Soms klinkt het uitermate menselijk, en soms als een kip met legnood
Het kost me de allergrootste moeite om dan niet te gaan lachen, en regelmatig faal ik jammerlijk.

Ik heb er beeld bij

Miranda schreef: Een voorbeeld van mijn grens opzoeken was ook vandaag. Ik wou de bal pakken, en toen ik er een centimeter of tien vanaf was, griste Cayuga hem gauw weg
Daar hebben we even een gesprekje over gehad, ik denk dat het hem nu wel duidelijk is

Wil je die eens uitleggen? Hoe je dan reageert, bedoel ik? Heb hier een hondje lopen die ook nog wel eens grappig denkt te moeten doen met de bal, dus ben wel benieuwd hoe jij dat dan oplost.

renee-uk schreef:eigenlijk zijn we wel weer eens toe aan foto's

Daar heb je een punt, ik zal eens kijken of ik vanavond foto's kan maken.

DaniBanani schreef:Wil je die eens uitleggen? Hoe je dan reageert, bedoel ik? Heb hier een hondje lopen die ook nog wel eens grappig denkt te moeten doen met de bal, dus ben wel benieuwd hoe jij dat dan oplost.

"HEY! Ben je nou helemaal BESODEMIETERD! Lós die bal!"
Zoals Skadi zou reageren, maar dan in mensentaal, dus

Inge O schreef:hele goeie update, hij krijgt haar op z'n tanden

Goed, hè?

Laatst toeterde Skadi in zijn oren omdat hij niet snel genoeg luisterde naar me.
Ging hij wat terug zeggen, hij vond daar écht iets van
Dat ging van:
Skadi "WOEFWOEF!!"
Cayuga "Kéf!"
Skadi *blik naar mij*
Ik "Ja, Cayuga mag ook iets vinden."
Skadi

Wat heerlijk zeg!

Inge O schreef:maar eigenlijk snap ik niet zo goed waarom dat zou moeten ? dat hij dat probeert is toch een deel van de humor en je kan er toch ook een spelletje van maken?

zou hij er een gespannen houding bij gehad hebben dan zou ik het ook niet laten gaan maar anders zou ik het alleen maar een lollig spelletje vinden.

Ik had er geen zin aan. Hij griste mijn vingers er bijna af.
We lachen genoeg met elkaar, maar dit vond ik echt niet lollig bedoeld.

Verder kwam hij me net toen ik naar buiten was gegaan om te roken stokken brengen om weg te gooien. Uit zichzelf
Met wat aanmoediging deed hij dat al wel, maar dit was de eerste keer volledig op zijn initiatief

Miranda schreef:

renee-uk schreef:eigenlijk zijn we wel weer eens toe aan foto's

Daar heb je een punt, ik zal eens kijken of ik vanavond foto's kan maken.

Nou...
Ik was er klaar voor, de hondjes waren er klaar voor (die had ik zelfs speciaal voor de gelegenheid even geborsteld)....en toen kon ik mijn IPad nergens vinden
En mijn camera, daarvan doet de oplader het niet meer.
Dus. Je zult nog even moeten wachten tot mijn IPad terug is. Ik heb niet de energie om er naar te gaan zoeken.

Miranda schreef:

Miranda schreef:

renee-uk schreef:eigenlijk zijn we wel weer eens toe aan foto's

Daar heb je een punt, ik zal eens kijken of ik vanavond foto's kan maken.

Nou...
Ik was er klaar voor, de hondjes waren er klaar voor (die had ik zelfs speciaal voor de gelegenheid even geborsteld)....en toen kon ik mijn IPad nergens vinden
En mijn camera, daarvan doet de oplader het niet meer.
Dus. Je zult nog even moeten wachten tot mijn IPad terug is. Ik heb niet de energie om er naar te gaan zoeken.

renee-uk schreef:

Ik had zelfs Cayuga zijn halsdoek even omgedaan zodat hij tussen borstelen en foto's maken zijn borst niet weer volledig onder zou kwijlen
De intentie is goed, Renée. Maar ja, mijn acties
Mea culpa en zo

Miranda schreef:

renee-uk schreef:

Ik had zelfs Cayuga zijn halsdoek even omgedaan zodat hij tussen borstelen en foto's maken zijn borst niet weer volledig onder zou kwijlen
De intentie is goed, Renée. Maar ja, mijn acties
Mea culpa en zo

nouja, hoewel geduld niet mijn sterkste kant is zal ik dan toch mijn ziel maar in lijdzaamheid bezitten

Vanochtend in het park kwamen we iemand tegen met twee mechelaars. Een nogal dominante heer met ballen, en een erg terughoudende teef. We raakten aan de praat, en in de tussentijd kon ik mooi de interactie van Cayuga met de mechels beoordelen.
De reu kwam neus aan neus staan met Cayuga, beetje hoge houding maar wel rustig snuffelen. Cayuga had ook een hoge houding, heel zelfverzekerd. Zó, zei de man die er bij was, hij stáát er wel, hè? Uh-huh. Het lijkt zo'n zacht ei, maar ondertussen
Mooi om te zien.

Ondertussen was Skadi halsoverkop verliefd geworden op de reu in kwestie, en haalde ze van alles uit de kast om hem aan het spelen te krijgen, maar hij wou niet

Leuk om alle verhalen te lezen!

Inge O schreef:

Miranda schreef: Ondertussen was Skadi halsoverkop verliefd geworden op de reu in kwestie, en haalde ze van alles uit de kast om hem aan het spelen te krijgen, maar hij wou niet

wat een ontrouwe sloerie .

Nee hoor, ze is gewoon polyamoureus

Ze lijkt op d'r mama, ook al zo'n trouweloze sloe....euh....polyamoreus figuur

Oh, hemeltje lief....

Gisteravond vroeg ik aan man "wat zullen we er eens uithalen voor de hondjes morgen?".
"Twee penslappen" zei hij.

We gaan het penslappen experiment dus herhalen.
Inmiddels verteert hij wel veel beter. Hij kan nu kippebouten, lamsribben en uiteraard kipkarkasjes eten. Dus in theorie zou het goed moeten gaan.

We'll see

Sterkte