Het HondenForum

Mijn allereerste keus op de dag van de geboorte was de mantelreu. Ik wilde graag een dekreu houden en deze had de grote voorborst die ik wilde. Met 4 weken twijfelde ik over zijn hoeking achter of die wel zoveel was als ik wilde en of hij geen afvallende croupe had. Daarnaast kon hij geeldrager zijn. Ik heb hem uiteindelijk met 6 weken verkocht aan een heel leuk stel. Mocht ik ooit een pup van hem willen hebben dan kan dat als hij goed uitgroeit. Vervolgens zag ik dat hij de volgende twee weken dus nog moest uitgroeien en dus geen afvallende croupe had.
Gijs vond ik de leukste maar die at sliep of zat in andere pups te happen. Die heb ik bewust niet verkocht omdat ik dacht dat hij best dominant kon worden, om vervolgens met 6 à 7 weken te zien dat hij dat dus helemaal niet was en zelfs de meest relaxte en tolantantste pup was. Gijs is Isis haar lieveling en ik was toch zo weg van hem dat ik hem heb gehouden. Nu blijkt hij boven mijn verwachting mooi uit te groeien. Heel veel van geleerd dus zo'n eerste nest. Moet ik weer een pup moeten kiezen dan heb ik denk ik weer meteen een favoriet maar ga ik de pups waar ik definitief uit wil kiezen vasthouden tot een week of 7 om dan pas definitief te kiezen.

Bedankt voor jullie antwoorden
Heb alles opgeslagen in mijn hoofd en als de puppen er zijn ga ik met ongeveer 7 weken echt kiezen. Wat ik al van plan was
Het forum zal ik ook nog wel om advies vragen denk ik.

sirene schreef:Bedankt voor jullie antwoorden
Heb alles opgeslagen in mijn hoofd en als de puppen er zijn ga ik met ongeveer 7 weken echt kiezen. Wat ik al van plan was
Het forum zal ik ook nog wel om advies vragen denk ik.

ook verstandig is als je er ook iemand naar laat kijken die geen binding heeft met je nest maar wel heel veel van je ras afweet. die kijken toch met andere ogen.
heb ik de eerst 2x ook gedaan en uiteindelijk koos ook zij dezelfde pups uit als die ik al had geselecteerd. in het begin twijfelde ik nog een beetje of ik het wel goed deed. alleen omdat zij keurmeester is legde ze ook technisch uit waarom, bij mij kwam het toen meer met gevoel, nu kan ik ook technisch naar een pup kijken en weet dan ook waarom. maar nog steeds laat ik ook even mijn kennisje kijken al is het niet meer echt nodig en bespreken we even het hele nest.

Ik heb bij het eerste nest ook een kennis en eveneens fokker op bezoek gehad die mij afraadde om Nozem te kiezen en juist voor een ander teefje te gaan waar ik heel weinig mee had. Daar heb ik dus (gelukkig denk ik) niet naar geluisterd.

Ik vind gevoel een hele goed hulpmiddel. Maar ja, ik heb pas 1x hoeven kiezen uit een nest pups dat ik zelf gefokt heb, dus veel ervaring is dat natuurlijk niet!

LongFields schreef:Ik heb bij het eerste nest ook een kennis en eveneens fokker op bezoek gehad die mij afraadde om Nozem te kiezen en juist voor een ander teefje te gaan waar ik heel weinig mee had. Daar heb ik dus (gelukkig denk ik) niet naar geluisterd.

Ik vind gevoel een hele goed hulpmiddel. Maar ja, ik heb pas 1x hoeven kiezen uit een nest pups dat ik zelf gefokt heb, dus veel ervaring is dat natuurlijk niet!

Toch vind ik gevoel bij het kiezen van een pup ook erg belangrijk. Soms moet je gewoon op je gevoel/instinct vertrouwen voor een groot gedeelte bij het kiezen van een pup. Sommige mensen hebben ook echt feeling bij het fokken en pikken de goede pups er zo tussenuit.

Ailena schreef:

LongFields schreef:Ik heb bij het eerste nest ook een kennis en eveneens fokker op bezoek gehad die mij afraadde om Nozem te kiezen en juist voor een ander teefje te gaan waar ik heel weinig mee had. Daar heb ik dus (gelukkig denk ik) niet naar geluisterd.

Ik vind gevoel een hele goed hulpmiddel. Maar ja, ik heb pas 1x hoeven kiezen uit een nest pups dat ik zelf gefokt heb, dus veel ervaring is dat natuurlijk niet!

Toch vind ik gevoel bij het kiezen van een pup ook erg belangrijk. Soms moet je gewoon op je gevoel/instinct vertrouwen voor een groot gedeelte bij het kiezen van een pup. Sommige mensen hebben ook echt feeling bij het fokken en pikken de goede pups er zo tussenuit.

ik kies ook eigenlijk altijd op gevoel, maar een goed technisch inzicht in je ras is toch ook een must.
fingerspietsengevoel is niet voor iedereen weggelegd.
ik ken een aantal fokkers die het hebben 1 ervan was mijn leermeester bij de amies heel bijzonder hoe ze al 45 jaar lang feilloos de goed pup eruit kiest. en ze kiest altijd op de eerste dag.
op dag 1 komt ze kijken kiest voor haar de pus uit die goed zijn en komt dan na 6 weken terug om ze technisch te keuren.
en dan vergelijken we pas of we dezelfde pups op het oog hadden. tot nu toe klopt dat nog altijd.
maar er is ook wel eens een fokker komen kijken die totaal anders dacht en er bij wijze van een super leuke huishond uit koos.

Martijn schreef: We hopen op een mooi exemplaar dat met voldoende gemak haar U-tjes haalt en talent heeft om te werken maar als blijkt dat we de plank totaal mis hebben geslagen en ze een half kale slungel met een klapoor wordt die te stom is om achter een bal aan te rennen dan weet ik nu al dat dat tegen die tijd nou net is waarom ik zo gek op haar ben..hahaha. De twee misfits die ik nu heb vind ik ook geweldig. Mafketel nummer drie is ook meer dan welkom.

Nou, ik mag toch hopen dat zo'n exemplaar niet in het nest zal zitten! :N:

Martijn schreef:Ik heb het schaamrood op de kaken omdat het zo'n enorm cliche is maar het belangrijkste blijft gewoon dat ze gezond en gelukkig wordt. De rest is bijzaak.

Bij "mijn" ras hebben de meeste fokkers al wel een idee rond 4 weken welke pup ze willen aanhouden. Met vier weken zijn de hondjes redelijk in verhouding, daarna schieten ze vaak wat schots en scheef omhoog en is het moeilijker beoordelen. Op 6 weken heb je dan vaak ook een goed beeld, en wordt er vaak gekozen.

Wat enorm helpt als je een pupje wil aanhouden voor de fok en dus naast karakter ook een zo volgens standaard op een zo goed mogelijk gebouwd hondje hoopt is ze meteen in "showstand" leren staan.

Ik ken een fokster die dat doet vanaf dat ze bijvoeding krijgen. Zij voert complete versmaaltijd, ook de pups en vind het prettig te weten dat elke pup zijn/haat deel krijgt. Ze voert ze dus 1 voor 1 op een kleedje op tafel en probeerd het bakje zo te houden dat ze vanzelf al redelijk staan. Maar je hoeft ze natuurlijk niet allemaal apart te voeren om het dagelijks te oefenen, een beetje paté van een plat schoteltje (verticaal houden) laten likken werkt ook prima.

Ondertussen kan je ze mooi bekijken en bevoelen, en sla je dus meerdere vliegen in één klap. Met simpel belonen en zonder dwang af en toe een voetje goed zetten staan de meesten dan als "huisjes" als ze vier weken zijn. Het is dan niet zo moeilijk meer mooie duidelijke foto's te maken die je op je gemak kunt beoordelen. Door dit elke dag te doen en op 4, 5 en 6 weken foto's te maken krijg je een mooi overzicht van het groeien en ken je zelf al je pups door en door. Even iemand mee laten kijken tegen dat je moet kiezen is dan ook veel makkelijker.

Enne, als je mensen hebt die hun hondjes willen gaan showen zullen die erg blij zijn met je voorwerk

amiwoods schreef:
ook verstandig is als je er ook iemand naar laat kijken die geen binding heeft met je nest maar wel heel veel van je ras afweet. die kijken toch met andere ogen.
heb ik de eerst 2x ook gedaan en uiteindelijk koos ook zij dezelfde pups uit als die ik al had geselecteerd. in het begin twijfelde ik nog een beetje of ik het wel goed deed. alleen omdat zij keurmeester is legde ze ook technisch uit waarom, bij mij kwam het toen meer met gevoel, nu kan ik ook technisch naar een pup kijken en weet dan ook waarom. maar nog steeds laat ik ook even mijn kennisje kijken al is het niet meer echt nodig en bespreken we even het hele nest.

Ja, ik laat er zeker nog iemand naar kijken. Ben benieuwd of we dan dezelfde pup uitzoeken.
Voor mezelf moet het ook wel echt klikken met een hond, een pup die me niet zo ligt ga ik niet aanhouden, hoe prachtig ook!

Martijn schreef:Als totale leek zou ik vooral letten op de punten waar je later echt niets meer aan kunt doen. Voldoende bone en correcte hoekingen en verhoudingen en niet overdreven groot of klein ten opzichte van de rest vn het nest. Karakter vind ik ook enorm belangrijk maar om bij een pupje van 6 of weken uitspraken te gaan doen over hoe ze gaat worden dat kan ik niet. Daarnaast vind ik dat het karakter zelf niet het succes of het probleem inhoudt maar hoe je er mee omgaat.

Bone vind ik in mijn ras op dit moment heel belangrijk. Dat is ook één van de redenen voor de combinatie die ik nu gedaan heb. Daar ga ik dus zeker op letten met mijn selectie.
Hoekingen zijn erg belangrijk omdat ik gangwerk ook erg belangrijk vind. Ik vroeg me alleen af wanneer fokkers daar naar kijken. Tussen de 6 en 8 weken is iedereen het wel over eens.
Qua karakter ga ik gewoon kijken welke pup me het meest aanspreekt.

Ik ben van plan mijn komende hondje een zo breed mogelijke basisvorming mee te geven om daarna toe te spitsen op wat bij haar blijkt te passen naarmate ze wat ouder wordt. Op die manier kom je denk ik altijd op een fijne hond uit.

We hopen op een mooi exemplaar dat met voldoende gemak haar U-tjes haalt en talent heeft om te werken maar als blijkt dat we de plank totaal mis hebben geslagen en ze een half kale slungel met een klapoor wordt die te stom is om achter een bal aan te rennen dan weet ik nu al dat dat tegen die tijd nou net is waarom ik zo gek op haar ben..hahaha. De twee misfits die ik nu heb vind ik ook geweldig. Mafketel nummer drie is ook meer dan welkom.

Ik heb het schaamrood op de kaken omdat het zo'n enorm cliche is maar het belangrijkste blijft gewoon dat ze gezond en gelukkig wordt. De rest is bijzaak.

Dat geldt voor mij ook zo. Maar ik wil wel heel graag met mijn eigen aangehouden pup verder fokken natuurlijk. Maar dat is absoluut geen must.

sirene schreef:
Ja, ik laat er zeker nog iemand naar kijken. Ben benieuwd of we dan dezelfde pup uitzoeken.
Voor mezelf moet het ook wel echt klikken met een hond, een pup die me niet zo ligt ga ik niet aanhouden, hoe prachtig ook!

En zo 'kiezen' de fokkers die ik ken, karakter geeft altijd de doorslag op uiterlijk. Ik had zelf 1 ste keus en bij mij gaf het karakter ook de doorslag.

Beetle is door ons zelf gefokt en aangehouden. Ik heb haar uitgekozen op bouw, kleurverdeling, staartdracht en als doorslaggevende factor het karakter. Van de 4 teefjes waren er twee die snel afvallen: één pup was veel te rood en één pup sprak ons niet aan. Bij de laatste twee teefjes lang getwijfeld en volgens mij de definitieve keuze gemaakt toen ze ruim 7 weken oud was. Vervolgens kreeg ze vanaf 11 weken een gebitsfout dus Kampioen kon ik wel vergeten, maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Mwah, misschien mist er gewoon een P1 ? Of je dat al met 11 weken kunt concluderen weet ik niet trouwens.

Of een ontbrekende snijtand.... daar heb ik wel eens een hond mee geshowd en die is 'gewoon' kampioen geworden. 't Ligt dus maar aan de mate van 'fout'

Rosita Compagner schreef:

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Mwah, misschien mist er gewoon een P1 ? Of je dat al met 11 weken kunt concluderen weet ik niet trouwens.

Of een ontbrekende snijtand.... daar heb ik wel eens een hond mee geshowd en die is 'gewoon' kampioen geworden. 't Ligt dus maar aan de mate van 'fout'

Ja, en dat vind ik dus bijzonder. Een fout is een fout.
(De P1 verschijnt pas met 4-5 maanden, dus dat kun je onmogelijk zien op de leeftijd van 11 weken.)

Mijn ervaring is tot nu toe dat ik vanaf de geboorte een voorkeur heb voor een pup en dat die voorkeur meestal ook uitgroeid als de mooiste.
In de eerste 2 weken kan je ze heel mooi 'hangen' noem ik dat. In de lucht houden en dan zie je heel mooi de verhoudingen en aanwezige hoekingen, hals/ rugbelijning etc.
Maar definitief kiezen doe ik ook met 6/7 weken, en twijfel ik tussen die twee zal ik ze langer houden.
Daarnaast worden er elke week foto's gemaakt zowel in showstand als gewoon lekker vrij, en al deze foto's worden onder elkaar gelegd zodat je goed kan zien hoe ze zich per week hebben ontwikkeld. Dit is erg handig als je bv erg twijfelt tussen 2 puppen.

Ik kijk ook niet alleen naar karakter en bouw (errug belangrijk) , maar ook zeker naar UITSTRALING. Dit omdat ik er mee de shows op wil.
Mijn ervaring is, dat als een pup een natuurlijke uitstraling heeft, een bepaalde trotsheid als het pupje in showstand staat en door de kamer loopt, dat dit soort puppen makkelijker showen dan de hondjes die het niet hebben. Maar is natuurlijk geen garantie... komt natuurlijk meer bij kijken (socialisatie/training)

Josee schreef:Mijn ervaring is tot nu toe dat ik vanaf de geboorte een voorkeur heb voor een pup en dat die voorkeur meestal ook uitgroeid als de mooiste.
In de eerste 2 weken kan je ze heel mooi 'hangen' noem ik dat. In de lucht houden en dan zie je heel mooi de verhoudingen en aanwezige hoekingen, hals/ rugbelijning etc.
Maar definitief kiezen doe ik ook met 6/7 weken, en twijfel ik tussen die twee zal ik ze langer houden.
Daarnaast worden er elke week foto's gemaakt zowel in showstand als gewoon lekker vrij, en al deze foto's worden onder elkaar gelegd zodat je goed kan zien hoe ze zich per week hebben ontwikkeld. Dit is erg handig als je bv erg twijfelt tussen 2 puppen.

Ik kijk ook niet alleen naar karakter en bouw (errug belangrijk) , maar ook zeker naar UITSTRALING. Dit omdat ik er mee de shows op wil.
Mijn ervaring is, dat als een pup een natuurlijke uitstraling heeft, een bepaalde trotsheid als het pupje in showstand staat en door de kamer loopt, dat dit soort puppen makkelijker showen dan de hondjes die het niet hebben. Maar is natuurlijk geen garantie... komt natuurlijk meer bij kijken (socialisatie/training)

hangen doe ik ook hoor, en ja ik kan daar veel uithalen, 9 van de 10 keer klopt het..

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Bij de rottweiler lukt dat je niet, ze moeten een compleet gebit hebben zo niet hoef je niet op show te komen

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Ik niet zo, zolang het geen onder- of bovenbijter is.

Onze vorige Dog kochten wij toen zij al 6 maanden was, haar fokker had de 2 mooiste teven uit het nest aangehouden en op die leeftijd gekozen voor haar zus...Toen ze allebei meededen met een tentoonstelling kreeg Davina een U en haar zus een G....Toen wilde de fokker haar terugkopen...

Angelique25 schreef:

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Ik niet zo, zolang het geen onder- of bovenbijter is.

Waarom niet? Waarom mag een hond wel elementen missen, maar geen onder- of bovenbijter zijn? Het zijn allemaal gebitsfouten en net zo erfelijk.

Scooby schreef:

Angelique25 schreef:

Scooby schreef:

Renske schreef:maar ondanks haar gebitsfout heeft ze vele U'tjes weten te halen .

Dat vind ik toch ook weer bijzonder...

Ik niet zo, zolang het geen onder- of bovenbijter is.

Waarom niet? Waarom mag een hond wel elementen missen, maar geen onder- of bovenbijter zijn? Het zijn allemaal gebitsfouten en net zo erfelijk.

Omdat dat een hond kan belemmeren in zijn functioneren en het in de regel stevig doorvererft, net als scheve bekken.
Van het missen van een element (geen hele series hé ) heeft er nog nooit eentje kiespijn gehad. En ja, het gemis van een p1 vererft ook, maar ik zie wel belangrijkere dingen aan een hond dan een tandje die amper voelbaar is.
Maar het verschilt per ras hoe het beoordeelt wordt, bij ons lopen er kampioenen die p1 t/m 3 missen. Maarja, engels ras, veel engelse keurmeesters en die kijken enkel naar de stand van het gebit en volgens een paar oude keurmeesters hadden de bobtails een 30 jaar geleden amper tanden in de bek, dus wat dat betreft is er al veel verbeterd.

yamie schreef:

Josee schreef:Mijn ervaring is tot nu toe dat ik vanaf de geboorte een voorkeur heb voor een pup en dat die voorkeur meestal ook uitgroeid als de mooiste.
In de eerste 2 weken kan je ze heel mooi 'hangen' noem ik dat. In de lucht houden en dan zie je heel mooi de verhoudingen en aanwezige hoekingen, hals/ rugbelijning etc.
Maar definitief kiezen doe ik ook met 6/7 weken, en twijfel ik tussen die twee zal ik ze langer houden.
Daarnaast worden er elke week foto's gemaakt zowel in showstand als gewoon lekker vrij, en al deze foto's worden onder elkaar gelegd zodat je goed kan zien hoe ze zich per week hebben ontwikkeld. Dit is erg handig als je bv erg twijfelt tussen 2 puppen.

Ik kijk ook niet alleen naar karakter en bouw (errug belangrijk) , maar ook zeker naar UITSTRALING. Dit omdat ik er mee de shows op wil.
Mijn ervaring is, dat als een pup een natuurlijke uitstraling heeft, een bepaalde trotsheid als het pupje in showstand staat en door de kamer loopt, dat dit soort puppen makkelijker showen dan de hondjes die het niet hebben. Maar is natuurlijk geen garantie... komt natuurlijk meer bij kijken (socialisatie/training)

hangen doe ik ook hoor, en ja ik kan daar veel uithalen, 9 van de 10 keer klopt het..

Hoe hang je ze dan? Een hand achter de oksels en een hand voor de achterpootjes of die laatste juist niet?

Nog even over gebitten;
Bij de Tatrahond is het missen van elementen en het hebben van een over- of onderbeet een disqualifiseerende fout. Alles moet dus in de bek zitten.

bij de shih deden ze wel is de pup bij de kop pakken, dus je vingers eromheen, en dan je andere hand tussen de beentjes..... zo leunen ze grotendeels op je vingers tussen de benen, maar kunnen ze wel alles zien.... ik vond het er altijd maar raar uitzien

Ailena schreef:Toch vind ik gevoel bij het kiezen van een pup ook erg belangrijk. Soms moet je gewoon op je gevoel/instinct vertrouwen voor een groot gedeelte bij het kiezen van een pup. Sommige mensen hebben ook echt feeling bij het fokken en pikken de goede pups er zo tussenuit.

Absoluut helemaal mee eens en dit geldt ook voor de keuze van dekreu vind ik. Er moet gewoon een bepaalde klik zijn.