Het HondenForum

veertje schreef:Leuk om te lezen allemaal

Valt me op dat veel mensen al jong een eigen hond hadden. Zou dat eraan liggen of je van huis uit honden hebt gehad? Dat mensen die nooit een hond hebben gehad later een hond nemen dan mensen die altijd honden hebben gehad thuis?

Nee hoor, wij hadden thuis ook 'n hond gehad, ook 'n bulletje, maar behalve dat ik eerst op 'n flat woonde, wilde ik ook nog veel op vakantie en uit en andere dingen doen.

Een hond heeft jaaaaren bovenaan op alle verlanglijstjes voor mijn verjaardagen gestaan, maar helaas toen ik nog bij mijn ouders woonde mocht ik geen hond. Zij zeiden altijd: je neemt maar een hond wanneer je het huis uit bent. Maar ja, toen ik het huis uit was werkte ik hele dagen en dan kun je geen hond hebben (zo was dat in ieder geval 20 jaar geleden, zonder uitlaatservices etc.). Totdat ik een nieuwe collega kreeg die ook full time werkte en toch een hond had. Toen heb ik er nog eens heel goed over nagedacht, allerlei aanpassingen bedacht die ik moest doen om toch full time te werken en toch een hond te houden, ben ik naar het asiel gegaan en heb daar Darko opgehaald. Ik was toen 26. Ik kan me inmiddels geen leven zonder hond meer voorstellen.

toen ik 23 werd voor mn verjaardag gekregen. Woonde nog thuis hondje is trouwens van mn vriend en mij. En nu wonen we samen en is bull uiteraard meegegaan. Zit nog wel veel bij mn ouders als we werken vind meneer helemaal niet erg!! Daar heeft ie een vriendinnetje en vriendje!! Maar vind t ook weer heerlijk om mee naar huis te gaan
En van huis uit altijd honden gehad heb in mn 26 jaar misschien 1 maand zonder hond geleeft.

Vanaf mijn 19e een echt eigen hond. En woon nog thuis.

Ik betaal alles en alles staat op mijn naam. Ik heb samen met mijn moeder besloten dat ik "klaar" was voor een eigen hond.
Als ik moet werken dan past mijn moeder op en loopt gewoon met haar lange wandelingen en korte wandelingen. En als mijn moeder moet werken dan laat ik de honden uit, mijn moeder heeft zelf 3 honden van verschillende formaten.

hoi,

Ik was 21 toen ik mijn 1e eigen hond kocht.
Ik woonde toen 3 weken samen en hield het niet meer uit zonder hond, aangezien we thuis altijd een hond hadden gehad,
Als ik werkte was joyce bij mijn ouders.
Na een jaartje (1995) is toen Spooky erbij gekomen (gevonden en eigenaar heeft zich nooit meer gemeld)
In 2000 is toen Polly erbij gekomen (poedeltje van oma, kwam uit het asiel. Oma ging naar verzorgingstehuis en hondje mocht niet mee. Tja waar er 2 lopen kunnen er ook 3 lopen).
In 2003 samen met mijn huidige vriend Zazou gekocht.
In 2005 zijn Joyce en Polly helaas overleden)
Eind 2005 Sil overgenomen via herplaatssite van BCCN.
In maart 2006 Shadow overgenomen (moest met spoed weg i.v.m. bijten, waar hij overigens bij ons nooit last van heeft gehad)
En begin 2008 onze droom gekocht: een rood-witte BC, Sweep.

Kortom, nu 6 honden, waar veel mee gedaan wordt.

Ik zou me geen leven zonder hond voor kunnen stellen...

groetjes,
corina

ik was 20 en woonde sinds een jaar samen. we zijn allebei van huis uit opgegroeid met honden dus het was bijna vanzelfsprekend dat er een hond in huis kwam!

beau is mijn eerste hond en die is nu 5 maand, dus op mijn 21e eerste eigen hond. Mijn ouders hadden altijd wel honden, waar ik ook mede eigenaar van was, maar dat stelde niet zoveel voor, ging er wel regelmatig mee wandelen.

Sinds okterber waren er geen honden meer, en mijn vader is in april verhuisd naar tilburg en toen kwam beau...

Ik was 17 toen mijn oom en tante een nestje duitse herdertje had, ik wilde altijd een duitse herder. Tussen die hond en de hond die we nu hebben zit 8 jaar hondloos. Maar ik doe het nu met Fellow heel anders dan toen met Ajoska, omdat ik er nu heel anders in sta.

Groetjes, Noëlle.

Toen ik 43 was. Daarvoor had het ook wel gekund, maar ik ben er niet echt achteraan gegaan. Ik zag toch ook wel veel nadelen aan een hond, je bent er sterk aan gebonden en ik was juist blij dat de kinderen wat groter waren en ik meer vrijheid kreeg. De hond is er gekomen omdat mijn dochter er al jaren om zeurde en het bij mij ook maar bleef kriebelen.

Anne

op mijn 17de samenwonen, en gelijk een hond

Ik was 32 jaar toen mijn eerste eigen hond kwam

19, woonde al een jaar samen, toen Knoeppie kwam.

Ik was 18 Thuis alleen een jaar een golden pup gehad verder nooit honden.

ik was 14 toen ik mijn eerste eigen hond kreeg. die hond wie we eerst
hadden was overleden. en wilde tog een hond.
toen me moeder zei van je mag een hond, maar je moet er wel zelf voor
zorgen. dus zo kwam in 2000 rakker. toen liep ik stage op een boerderij
en daar kwam iklangs wandelen met rakker, werd ik binnen geroepen
dat hun hond pupppy's kreeg. dus ik naar binnen en ja hoor ze werden geboren. dus uit dit nest kwam tommy.
dit was n 2001. en 6 jaar later 2007 kwam chezz

Ik was 21 toen Flip kwam, we woonden net samen.

Toen ik 16 was mocht ik Beetle aanhouden. Mijn eerste eigen hond, die ook wel een beetje van mijn ouders is. Ze is een weekeind hond geworden voor mij toen ik het huis uit ging. Ook omdat mijn ouders haar en Bente niet wilden scheiden. Sinds december woont Lumi bij mij, op dat moment was ik 27.

Ik was 18 toen ik mijn eerste hond kocht. Ik woonde nog thuis. Ik kocht haar ( Laika)van mijn eerst verdiende salaris. De verzorging, cursussen en da nam ik natuurlijk voor mijn rekening. Mijn moeder wandelde overdag met haar. Sindsdien ben ik nooit meer een dag zonder schotse herdershond geweest....ik ben nu 48.
Toen Laika 4 jaar oud was kwam Kelly erbij. Beide honden zijn 15 jaar oud geworden . Daarna kwamen Freskin, Nebosja en Tarak.
Ik zou me geen leven zonder honden kunnen voorstellen.....

Martijn schreef:Zodra ik wist dat ik uitgeklooid was en in nederland zou blijven.

whahaha geweldig gebracht en helemaal waar!

ik woon vanaf mijn 18de op mezelf, paar jaartjes aangeklooit en gedaan en in 2001 samen gaan wonen.

op mijn 23ste verjaardag in 2003 kwam onze sam.

Thuis altijd honden gehad.
En op me 19e mijn eerste eigen hond.

Inge O schreef:mijn eerste hond kwam op mijn twaalfde, ik had toen zowat 12 jaar om een hond gezeurd. dan nog kwam hij er eerder bij toeval en niet omdat mijn moeder (die geen hond wilde) om was.
die hond was helemaal mijn hond, op alle gebied (behalve financiëel natuurlijk).
daarna is het snel naar twee honden gegaan en toen ik een aantal jaar op mezelf woonde naar drie.
vanaf dan is het helemaal fout gegaan .

Ik win het nog van je...
Ik kreeg mijn eerste hond tussen mijn zesde en mijn zevende jaar...
Dat leek de schoolpsycholoog wel een goed idee
Binnen een jaar deed ik alles zelf voor mijn hond behalve het laatste avondrondje, want dan sliep ik al. De eerste paar jaar reed mijn vader met mij en Katja naar de DA, vanaf mijn tiende ging ik zelf met de tram naar de DA in de Ruysdaelstraat. Lijn 1 naar het Vondelpark, die doorsteken en dan via de van Baerlestraat naar de Ruysdaelstraat lopen. Naar de DA gaan was een uitje voor een vakantiedag.

Mijn oudste zoon (die nu 27 is) kreeg zijn eerste hond (een herplaatser met verleden) voor zijn tiende verjaardag. Met 12 jaar was hij de jongste GG1 examenkandidaat die de examinator ooit gezien had. Hij slaagde met vlag en wimpel met een speciale aantekening voor de omgang baas/hond
Ik overweeg om de oudste van mijn huidige twee thuiswonende zonen een hond voor zijn twaalfde verjaardag te geven... ik heb nog bijna een jaar om te beslissen.

veertje schreef: Dat mensen die nooit een hond hebben gehad later een hond nemen dan mensen die altijd honden hebben gehad thuis?

Nee hoor, wij hebben thuis vroeger al wel honden gehad. Maar als studente vond ik het geen optie (toen had ik een ratje ), en het heeft tot m'n 30e geduurd totdat ik een hond durfde te nemen. Ik woonde toen in Spanje, en hij is gewoon meegegaan in alles wat ik gedaan heb, inclusief verhuizing terug naar Nederland. Hij vond het allemaal wel best, hij ging hij soms zelfs mee op de boot (in het voorseizoen als het nog niet druk was op het duikcentrum). Als ik dan moest gidsen, wist hij feilloos wanner ik het was die een maal weer boven water onder aan de trap hing, volgens de kapitein.

Ik heb Juul nu 3 maanden, dus net 17. Ik laat dr uit, doe vanalles met dr maar mijn ouders betalen wel de kosten etc.

veertje schreef:Leuk om te lezen allemaal

Valt me op dat veel mensen al jong een eigen hond hadden. Zou dat eraan liggen of je van huis uit honden hebt gehad? Dat mensen die nooit een hond hebben gehad later een hond nemen dan mensen die altijd honden hebben gehad thuis?

ik denk het wel. ik had vroeger bij mijn ouders een hondje. een schat en luisterde heel goed. was wel meer van mijn moeder. mijn ouders hadden er ook voor gekozen.
maar ik had toen wel een heel ander idee over hondenmensen. want ik had altijd een idee dat hondenmensen altijd heeel overdreven met hun hond doen, en altijd zo suuuper overdreven lief dingen roepen.

ik was veel meer een paardenmens dacht ik. en heb later ook als eerste een paard gekocht.
maar op bijna 28 jarige leeftijd weer een hond genomen, samen met mijn vriend waar ik al jaren mee samenwoon.
en heb nu wel een heel andere kijk op hoe je met honden om kunt gaan.
en ik nu zelf ook wel eens te overdreven doe, met mij stem

alhoewel ik toch wel heb ondervonden dat veel hondenmensen je maar ongewild adviezen gaan lopen geven. dit gebeurd ook vooral toen ie nog pup was. nu heb ik dat bijna nooit meer.

Ik was 20, woonde net samen en we wilden dolgraag een hond.. mijn ouders vonden honden bij een ander leuk, maar wilde er absoluut geen in huis en dat terwijl ik gek was op honden.
Ondertussen is mijn relatie stuk gelopen en woon ik weer thuis (met hond!!)

Ik was nog net 11 toen Xena kwam... Mijn ouders betalen de kosten, maar doe alle cursussen, ga (bijna, nu niet altijd omdat het vakantie is) altijd mee met de wandelingen, en het voer regel ik ook. Maar toch weet ik dat dit heel anders zal zijn dan echt een eigen hond hebben.

*edit* Scence staat trouwens ook op mijn naam (Xena heeft geen boom en Attis staat op de naam van de officiele eigenaar)

Mijn eerste eigen hond is Kizzy, toen was ik 17, een jaartje geleden dus. Ik woon thuis, bij één van mijn ouders + grootouders. Ik betaal de meeste dingen zelf, alleen het voer betaalt mijn papa en af en toe brengen mijn grootouders zelf wel eens een bot mee voor Kizzy. DA enzo betaal ik ook (tenzij mijn papa toevallig meegaat en goedgehumeurd is, dan betaalt hij ). Ze staat ook op mijn naam (hoewel mijn papa haar betaald heeft, voor mijn verjaardag) en ik doe alles met haar. Wandelen, beweging geven, spelen, enz.
Maar als ik eens een dagje niet thuis ben, is dat ook geen probleem, aangezien er hier thuis meestal wel iemand thuis is. Ook op vakantie gaan is geen probleem, want mijn grootouders blijven dan wel thuis. Ze krijgt dan een weekje ofzo wat minder beweging, maar daar zal ze niet van doodgaan en achteraf wordt dat toch ingehaald.
Ik vind het ideaal zo.

Ik ben van kindsaf opgegroeid met honden: toen ik geboren werd, hadden we een Chow-chow, daarna een Maltezertje, en daarna nog een Maltezertje en een Cavalier King Charles Spaniël (die twee laatste heeft m'n mama nog altijd).

Thuis altijd opgegroeid met honden; Bouviers, Golden Retriever en kruising Dober...
Toen ik mijn vriend leerde kennen ook meteen gezegd dat er ooit een hond zou komen, het hoefde niet meteen, maar er kwam absoluut een hond.

In maart 2000 zijn we samen gaan wonen, in maart 2002 kwam Rimpel als pup van bijna 8 weken erbij, ik was toen 21 en Robin was 23.
Sinds vorig jaar - 30 juli - hebben we er een Muisje bij die bij ons kwam toen ze vijf en een half jaar oud was

Ik was 20 jaar (of net 21 jaar dat kan ook).
Dat was Nouschka, kruising Rottweiler, uit het asiel. Ik had geïnformeerd naar een 'Boomer hond' en toen kwamen ze met Nouschka aan :N:
Ze was echter zo mager en zieligjes dat we haar direct hebben meegenomen.
Ze was 1,5 jaar en is 12,5 jaar geworden en in mijn armen gestorven...
Dat was in 1999.

"vroeger" wel honden thuis gehad, nou ja, 1 per keer dan.
toen ik een jaar of 6 was een pekingees, later toen die er niet meer was kwam er een wetterhun x stabij.
Nu pas eei eigen hondje (27 jaar) niet eerder omdat alle zorg naar de kids gingen. De jongste gaat na de zomervakantie ook naar school, dus nu alle tijd er voor

Ik was 25 toen ik ein-de-lijk een hond kon nemen. Daarvoor paste een hond nog niet in mijn leven, omdat ik overal te weinig van had: te weinig tijd, te weinig ruimte, te weinig geld, te weinig zekerheden.

Nu heb ik vaak nog te weinig tijd, ruimte en geld, maar dat komt omdat het allemaal op gaat aan mijn grote vriend waar ik zo lang op heb moeten wachten