Het HondenForum

Drijver schreef:Omdat 90% van de honden niet gewoon en zonder pijn dood gaan, ook al zouden ze op sterven liggen.
Een hartstilstand is natuurlijk ideaal in zo'n geval. Maar veel vaker gebeurd het dat de hond toch heel veel pijn krijgt en zelfs kan stikken.
En dát wil je je hond toch echt niet aandoen.

Precies. Was het maar zo dat je niet zelf die beroerde beslissing wel euthanasie of niet moest nemen. Maar helaas. Niemand gaat dood zonder lijden of pijn op die enkeling na die een hartstilstand heeft.

Ik heb nog niet meegemaakt dat ik niet een hond heb moeten afgeven zonder te euthanaseren. En ik deed het nooit graag. Het ging altijd tegen mijn gevoel in. Maar het alternatief: de hond laten lijden, dat was erger.

cloris schreef:

fenneke schreef:toen onze basco inoperabele kanker kreeg en dus een slechte prognose en bovendien ook al 14 jaar oud wisten wij dat we na hem een witte herder wilden en vertelden dat ook wel aan anderen


en toen kwam het verhaal van amos bij ons --7 maand oud en vast aan een boom de hele dag--

wij hebben toen besloten om amos op te halen mits het goed zou gaan met basco natuurlijk

ze hebben nog een paar maand samen geleefd en het ging goed

Maar dat was bij mij ook zo, Chira zou niet heel lang meer meegaan en toch heb ik Napoleon laten overkomen.. dat ging ook goed voor de 3 dagen dat Chira nog geleefd heeft omdat ze besloot dat het tijd was
Maar buiten dat, als een hond echt op sterven ligt dan laat je die toch inslapen of ligt dat aan mij

Bij ons ging het helemaal vreemd , pupje hadden we 5 weken geleden besproken. Toen werden Leg en Oops ziek , en Oops die het niet gered heeft. Ben in die weken dat pupje ook echt helemaal vergeten en natuurlijk hadden we het pupje afgeblazen als ze net in die verdrietige tijd was gekomen. Maar nu zie ik geen reden meer om het af te blazen , met 2 oude doggen kan er elkedag iets fout gaan. En ik weet niet hoe het met Leg nu verder gaat , maar 1 ding weet ik zeker , met een pup in huis gaat ze alleen nog harder knokken .

Ellen. schreef:

Martijn schreef:

Nanna schreef:Ik zou zelf een hond die op sterven ligt in laten slapen, maar wie ben ik.

En ik.

Ja en zo is iedereen natuurlijk anders.
Ik snap dan misschien niet zo goed hoe jullie erover denken. Want als ik thuis een hond had die op sterven lag
en verder geheel geen pijn had, zou ik hem niet in laten slapen. Het is toch veel fijner en veel mooier dat de
hond een natuurlijke dood krijgt ipv zo'n spuit in z'n lichaam? Waarom zouden jullie dan ten alle tijden een hond
in laten slapen?

Dat vind ik het allermoeilijkste. Wanneer doe je het nu goed.
Ik weet bij Shita ook niet of ze echt pijn had, maar ze voelde zich echt doodongelukkig naar mijn gevoel.
Ze kwam dicht bij me liggen en keek alleen maar, en bij de laatste wandeling zakte ze door haar poten en moest ze terug gedragen worden.
Wat was beter... wachten tot ze zelf zou gaan of inslapen?
Wij hebben dus gekozen voor inslapen omdat we niet wilde dat ze een lijdensweg zou hebben.
Maar of dit uiteindelijk is wat zij ook wilde?????
Konden ze maar praten.


En nu met Raisa hoop ik zo ontzettend dat ze gewoon niet meer wakker word op een ochtend.

Groetjes Marianne

Martijn schreef:

Ellen. schreef:

Martijn schreef:

Nanna schreef:Ik zou zelf een hond die op sterven ligt in laten slapen, maar wie ben ik.

En ik.

Ja en zo is iedereen natuurlijk anders.
Ik snap dan misschien niet zo goed hoe jullie erover denken. Want als ik thuis een hond had die op sterven lag
en verder geheel geen pijn had, zou ik hem niet in laten slapen. Het is toch veel fijner en veel mooier dat de
hond een natuurlijke dood krijgt ipv zo'n spuit in z'n lichaam? Waarom zouden jullie dan ten alle tijden een hond
in laten slapen?

Omdat je helemaal niet weet of die natuurlijke dood zo prettig gaat verlopen. Vanzelf slapend in het mandje de laatste zucht uitblazen is natuurlijk fantastisch.
Maar het kan ook heel erg naar zijn. Half stikkend of met verschrikkelijke pijnen.

Wuilus en Dapper zijn ingeslapen toen het niet meer leuk was en dat vond ik een heel acceptabel afscheid. Ik zie niet zo goed wat ik daarbij had moeten behalen door te gaan zitten wachten.

De spuit in het lichaam is trouwens voor de hond niet erger dan de andere injecties die hij allang heeft gehad.

Nee dat is ook zo, je kunt niet precies zeggen wat de hond voelt, konden ze maar praten op dat moment.
Wat dat betreft kun je dan op de meeste moment wel over euthanasie nadenken inderdaad. Je hebt helemaal
gelijk, maar ik zou ook niet weten hoe het is, omdat ik nooit een hond heb gehad, dus n.a.v. onder andere
jouw ervaring snap ik het wel..
En die spuit gaat het me er niet over dat die pijn doet, nee het principe van de spuit; Wat het gevolg ervan is.
Een natuurlijke dood lijkt me dan fijner, maar inderdaad, wanneer weet je of het een rustige natuurlijke dood is..

Wat ongelofelijk zeg..

Als één van onze honden op sterven zou liggen, dan ben ik met mijn gedachten nergens anderd dan bij mijn hond.
Mijn vriendje, mijn lieverd.. het afscheid dat niet lang meer op zich zal laten wachten.
Om dan te moeten denken aan een andere hond?
En dan ook nog eens een hond die niet met andere honden kan?

Hoe???

Ik kan me er echt niets bij voorstellen, helemaal niets.