Het HondenForum

basil schreef:

Carmen schreef:

basil schreef:

tervueren milo schreef: Ja of ze vragen aan pa of ma terwijl het kind er bij staat en oud genoeg is om zelf antwoord te geven "goh is dat je dochter,die is al weer groot zeg "!
Dat deden ze bij mij vroeger ook wel eens tot dat ik een keertje heb gezegd "'kan zelf ook praten hoor ,ben niet debiel of zo !

Dat vind ik dan nog zoiets, maar als je letterlijk gevraagd wordt of je kind debiel is dan ben je niet blij hoor kan ik je zeggen. Dan kan je wel zeggen dat je het van je af moet laten glijden maar zo werkt dat niet.
En zo werkt het voor Marion ook niet.

Gewoon meteen een rechtse hoek geven
Maar je vraagt je toch af waar mensen zie toch altijd ongevraagd mee denken te bemoeien, moedeloos wordt je daar soms van

Jij zal dat ook herkennen ja Onbegrijpelijk en ook ronduit onbeschoft.

Pijnlijk ook. Iemand vond het nodig om aan mijn kind te vragen, nadat hij op de ic had gelegen en voor het eerst wiebelig zelfstandig naar de wc ging, of hij soms anorexia had. Kind was verdomme 10% van zijn lichaamsgewicht verloren in een dag.

de gekke opmerkingen trek ik me ook niet veel van aan, ik geef ook gekke opmerkingen terug. maar echt nare opmerkingen heb ik nog nauwelijks gehad, ik krijg meer leuke, dat ze er mooi uitzien ofzo. laatst een keer toen Ragyo uitviel naar een hond van een mevrouw die hem rakeling passeerde was het "is hij altijd zo agressief"? heb ik maar heel droog op gezegd "neuj, niet altijd".

Tiny schreef:

basil schreef:

Carmen schreef:

basil schreef: Dat vind ik dan nog zoiets, maar als je letterlijk gevraagd wordt of je kind debiel is dan ben je niet blij hoor kan ik je zeggen. Dan kan je wel zeggen dat je het van je af moet laten glijden maar zo werkt dat niet.
En zo werkt het voor Marion ook niet.

Gewoon meteen een rechtse hoek geven
Maar je vraagt je toch af waar mensen zie toch altijd ongevraagd mee denken te bemoeien, moedeloos wordt je daar soms van

Jij zal dat ook herkennen ja Onbegrijpelijk en ook ronduit onbeschoft.

Pijnlijk ook. Iemand vond het nodig om aan mijn kind te vragen, nadat hij op de ic had gelegen en voor het eerst wiebelig zelfstandig naar de wc ging, of hij soms anorexia had. Kind was verdomme 10% van zijn lichaamsgewicht verloren in een dag.

Belachelijk Een kennis van ons met de ziekte van Crohn lag met een hele slechte periode en enorm ondergewicht in het ziekenhuis. Daar werd ze aangesproken door de verpleegster die een nieuwe zak vloeibaar voedsel bevestige "eigenlijk zou ik je moeten laten liggen en niks geven, moet je maar normaal gaan eten en je niet zo aanstellen". Ze dacht dat ze anorexia had. Teneerste mag ze wat beter letten op de status en ten tweede spreek je niemand zo aan ongeacht wat ze heeft

Marion. schreef:Om te pas en te onpas commentaar te moeten leveren op onze honden? Doe ik toch ook niet als ik een willekeurige voorbijganger met zijn kinderen zie?

Dagelijkse kost hier is "gutttt, ze worden al oud he" (met het poep- en piesrondje), "ach, die willen niet echt meer he?"

"Zo, die hebben het goed thuis!"

Of na een lekker rondje "die mogen lekker onder de douche!"

Hou je commentaar lekker bij je. Meestal vergoeilijk ik de boel nog, zo van "je hebt niet gezien hoe ze het afgelopen anderhalf uur gerend hebben", maar eigenlijk ben ik er gewoon scheitziek van. Mevrouw met je 2 witte baaltjes die 4x per dag een blokje van 100 meter om mogen.... bek houden! Lieve buurman met 0,0 verstand van honden, u bent heel lief maar ik heb liever niet meer dat u over het welzijn van mijn honden oordeelt.

Ik word er gèk van. Ja, ik moet er boven staan, maar dat kan ik duidelijk niet. Volgende keer ga ik buuf vertellen dat haar kind veel te dik is (wel pas wanneer zij - als hondenhaatster - me ongevraagd gaat lopen vertellen dat Saar te dik is). Dan zeg ik dat haar blaag te dik is, afschuwelijk verwend is, en dat haar vent ook wel een paar maatjes minder mag.

Zo

Je kunt ook antwoorden dat dat zo lijkt omdat ze naast jouw slanke persoontje lopen en dat ze veel slanker lijken naast haar omvangrijke persoonlijkheid

Tiny schreef:
Pijnlijk ook. Iemand vond het nodig om aan mijn kind te vragen, nadat hij op de ic had gelegen en voor het eerst wiebelig zelfstandig naar de wc ging, of hij soms anorexia had. Kind was verdomme 10% van zijn lichaamsgewicht verloren in een dag.

Carmen schreef: Belachelijk Een kennis van ons met de ziekte van Crohn lag met een hele slechte periode en enorm ondergewicht in het ziekenhuis. Daar werd ze aangesproken door de verpleegster die een nieuwe zak vloeibaar voedsel bevestige "eigenlijk zou ik je moeten laten liggen en niks geven, moet je maar normaal gaan eten en je niet zo aanstellen". Ze dacht dat ze anorexia had. Teneerste mag ze wat beter letten op de status en ten tweede spreek je niemand zo aan ongeacht wat ze heeft

Dan springen de tranen toch in je ogen. En ook heeft ze anorexia dan nog heeft ze maar te doen wat haar opgedragen is, zonder commentaar.

basil schreef:

Tiny schreef:Pijnlijk ook. Iemand vond het nodig om aan mijn kind te vragen, nadat hij op de ic had gelegen en voor het eerst wiebelig zelfstandig naar de wc ging, of hij soms anorexia had. Kind was verdomme 10% van zijn lichaamsgewicht verloren in een dag.

mensen zijn zo dom

En daar is geen pil voor

Ik vind het nogal een verschil of iemand een kwetsende opmerking over een (ziek) mens maakt of dat iemand gewoon - misschien niet altijd even elegant - een praatje begint over de honden.

Ik word bizar vaak aangesproken over de honden, vooral uiteraard over Jack zijn poot (heb wel eens zitten tellen toen ik ergens lang moest wachten en ik heb zijn verhaal in ruim zes jaar schat ik al tussen de 5000 en 10000 keer verteld :N: ), maar wat is het nou voor moeite om even een praatje te maken? Om even uit te leggen waarom je hond dik/mager/mank/weetikveel is? Ik begin zelf ook ongevraagd praatjes met andere hondenbazen, ook wel als ik geen honden bij me heb, en soms heb ik dan ook nog wel ergens een koekie (ja, dat vraag ik eerst).

Als je een keer midden op straat in elkaar stort met je honden helemaal geschrokken naast je, lijkt het me toch wel prettig als mensen in je buurt niet alleen 112 bellen maar ook ongeveer weten waar je woont, misschien je honden kennen of iemand kennen die je honden kent.

De meeste mensen bedoelen het helemaal niet fout als ze je aanspreken over je honden. het is gewoon een makkelijk gespreksonderwerp, net als het weer, want het is iets waar je allebei in geinteresseerd bent. Ik vind het juist leuk van honden hebben dat je veel vaker mensen gedag zegt, veel vaker effe een praatje over bijna niks maakt en tussen neus en lippen door een hoop verschillende mensen wat beter leert kennen. Maar goed, je kan er ook helemaal anders tegenaan kijken.

Dagelijkse kost hier is "gutttt, ze worden al oud he" (met het poep- en piesrondje), "ach, die willen niet echt meer he?"

"Zo, die hebben het goed thuis!"

Of na een lekker rondje "die mogen lekker onder de douche!"

Het maakt wel wat los zo te zien aan de reacties, sommigen zijn heftig en dat bij mensen onderling; eerlijk gezegd vind ik bovenstaande opmerkingen die TS te horen krijgt over haar honden daarbij afsteken als gezellige, weliswaar tikje bemoeizuchtige, social talk.

De meeste mensen bedoelen het helemaal niet fout als ze je aanspreken over je honden. het is gewoon een makkelijk gespreksonderwerp, net als het weer, want het is iets waar je allebei in geinteresseerd bent. Ik vind het juist leuk van honden hebben dat je veel vaker mensen gedag zegt, veel vaker effe een praatje over bijna niks maakt en tussen neus en lippen door een hoop verschillende mensen wat beter leert kennen. Maar goed, je kan er ook helemaal anders tegenaan kijken.[/quote]

Zo had ik het nog nooit bekeken..

Hanneke2 schreef:wat is het nou voor moeite om even een praatje te maken? Om even uit te leggen waarom je hond dik/mager/mank/weetikveel is? Ik begin zelf ook ongevraagd praatjes met andere hondenbazen, ook wel als ik geen honden bij me heb, en soms heb ik dan ook nog wel ergens een koekie (ja, dat vraag ik eerst) .

Omdat ik voor mijn ontspanning in het losloopgebied loop met mijn honden, en het mijn plezier grondig bederft als mensen dan vier keer op één wandeling over Aidan's manke poot willen beginnen. Vaak zit er een soort zelfbevredigende 'wat ben ik goed voor honden' plaatsvervangende bezorgdheid besloten in de vraag. De mensen die dit doen hebben geen idee hoeveel zorgen je je om een hond als Aidan kunt maken. Zorgen waarvan ik nul behoefte hebt om die te delen met bemoeizuchtige vreemden. Over andere onderwerpen ben ik best bereid 'een praatje te maken', graag zelfs, over dit onderwerp niet.

Hanneke2 schreef:De meeste mensen bedoelen het helemaal niet fout als ze je aanspreken over je honden. het is gewoon een makkelijk gespreksonderwerp, net als het weer, want het is iets waar je allebei in geinteresseerd bent.

Dat soort mensen vind ik met stip de ergsten. Wat voor onbenul moet je zijn om niet door te hebben dat je zo op een leuke zondagmiddag een voor iemand pijnlijk onderwerp aansnijdt? En om dat te doen omdat je je verveelt? Ik ga er ook niet meer op in de laatste maanden, ik leg beleefd uit dat ik geen zin heb om hetzelfde verhaal vier keer af te steken op één wandeling. Of ik doe net alsof ik het niet hoor. Werkte laatst trouwens ook niet, dan wordt de vraag gerust nog een tweede keer gesteld. Alsof het mede-hondenbezitter zijn hen het volste recht geeft om alles over jouw hond te weten.

Overigens heeft het 'een praatje maken' niets te maken met opmerkingen die tegen derden gemaakt worden binnen jouw gehoorsafstand. Daar heb ik nog het meeste last van als ik in de stad loop met Aidan op één van zijn mankdagen. Moeder tegen kind: 'oh kijk, die hond mankt'. Je kunt er weinig tegen doen, behalve de persoon in kwestie een dodelijke blik toewerpen...

christo schreef:

Hanneke2 schreef:wat is het nou voor moeite om even een praatje te maken? Om even uit te leggen waarom je hond dik/mager/mank/weetikveel is? Ik begin zelf ook ongevraagd praatjes met andere hondenbazen, ook wel als ik geen honden bij me heb, en soms heb ik dan ook nog wel ergens een koekie (ja, dat vraag ik eerst) .

Omdat ik voor mijn ontspanning in het losloopgebied loop met mijn honden, en het mijn plezier grondig bederft als mensen dan vier keer op één wandeling over Aidan's manke poot willen beginnen. Vaak zit er een soort zelfbevredigende 'wat ben ik goed voor honden' plaatsvervangende bezorgdheid besloten in de vraag. De mensen die dit doen hebben geen idee hoeveel zorgen je je om een hond als Aidan kunt maken. Zorgen waarvan ik nul behoefte hebt om die te delen met bemoeizuchtige vreemden. Over andere onderwerpen ben ik best bereid 'een praatje te maken', graag zelfs, over dit onderwerp niet.

Hanneke2 schreef:De meeste mensen bedoelen het helemaal niet fout als ze je aanspreken over je honden. het is gewoon een makkelijk gespreksonderwerp, net als het weer, want het is iets waar je allebei in geinteresseerd bent.

Dat soort mensen vind ik met stip de ergsten. Wat voor onbenul moet je zijn om niet door te hebben dat je zo op een leuke zondagmiddag een voor iemand pijnlijk onderwerp aansnijdt? En om dat te doen omdat je je verveelt? Ik ga er ook niet meer op in de laatste maanden, ik leg beleefd uit dat ik geen zin heb om hetzelfde verhaal vier keer af te steken op één wandeling. Of ik doe net alsof ik het niet hoor. Werkte laatst trouwens ook niet, dan wordt de vraag gerust nog een tweede keer gesteld. Alsof het mede-hondenbezitter zijn hen het volste recht geeft om alles over jouw hond te weten.

Overigens heeft het 'een praatje maken' niets te maken met opmerkingen die tegen derden gemaakt worden binnen jouw gehoorsafstand. Daar heb ik nog het meeste last van als ik in de stad loop met Aidan op één van zijn mankdagen. Moeder tegen kind: 'oh kijk, die hond mankt'. Je kunt er weinig tegen doen, behalve de persoon in kwestie een dodelijke blik toewerpen...

Mens, ik heb het gehad dat mensen op de fiets omkeken naar Jack met " Oh wat zielig! en dan bijna onder een auto slingerden.

Maar ik loop dus ook met een kreupele hond, en mijn ervaring is toch dat mensen niet alleen uit ziekelijke nieuwsgierigheid willen weten hoe dat komt, maar ook uit oprecht medeleven. En waarom je zorgen niet delen met andere hondenbazen? Andere bazen hebben ook een hond, en die snappen soms best hoe het voelt. Soms hebben ze tips, soms alleen hun eigen verhaal over hun hond en soms gewoon een beetje begrip en medeleven.

Als jij nou op de markt loopt en je komt mij met Jack tegen, (en hij valt je lastig omdat je naar koekies ruikt )is het toch prettiger om effe een praatje te maken dan dat je verder loopt met het idee van ' Oh wat een zielige hond was dat.' ?

Menselijke communicatie is in iets van minstens 70% van de gevallen oppervlakkig maar wel positief. "Alstublieft, dankuwel, wat een mooie hond en wat een heerlijk weer he?"

Hanneke2 schreef:Mens, ik heb het gehad dat mensen op de fiets omkeken naar Jack met " Oh wat zielig! en dan bijna onder een auto slingerden.

Maar ik loop dus ook met een kreupele hond, en mijn ervaring is toch dat mensen niet alleen uit ziekelijke nieuwsgierigheid willen weten hoe dat komt, maar ook uit oprecht medeleven. En waarom je zorgen niet delen met andere hondenbazen? Andere bazen hebben ook een hond, en die snappen soms best hoe het voelt. Soms hebben ze tips, soms alleen hun eigen verhaal over hun hond en soms gewoon een beetje begrip en medeleven.

Als jij nou op de markt loopt en je komt mij met Jack tegen, (en hij valt je lastig omdat je naar koekies ruikt )is het toch prettiger om effe een praatje te maken dan dat je verder loopt met het idee van ' Oh wat een zielige hond was dat.' ?

Menselijke communicatie is in iets van minstens 70% van de gevallen oppervlakkig maar wel positief. "Alstublieft, dankuwel, wat een mooie hond en wat een heerlijk weer he?"

Ik ben opgevoed met je je als kind niet met je vingertje wijst naar die gehandicapte meneer met zijn kunstbeen. Ik vind het commentaar leveren op mijn manke hond al net zo verschrikkelijk onbeschoft. Bezorgheid om mijn hond heeft daar niets mee te maken. Die mensen die mij echt aan het praten krijgen over Aidan zijn degenen die door hun gedrag het benul hebben om te snappen dat dat geen 'lekker weertje' onderwerp is. :N: En dan is het idd wel eens fijn om erover te praten. Maar dat soort mensen is met een lampje te zoeken.

Ik heb het verdorie gehad dat ik net uit de auto in het losloopgebied een mevrouw passeerde met haar labrador. Die wees me erop dat Aidan mankte alsof ik het nog niet had gezien, op zo'n toontje van 'daar moet je echt iets aan doen hoor!'. Ik heb haar gefeliciteerd met haar werkelijk briljante observatie. Bemoeizuchtige trien.

christo schreef:

Hanneke2 schreef:Mens, ik heb het gehad dat mensen op de fiets omkeken naar Jack met " Oh wat zielig! en dan bijna onder een auto slingerden.

Maar ik loop dus ook met een kreupele hond, en mijn ervaring is toch dat mensen niet alleen uit ziekelijke nieuwsgierigheid willen weten hoe dat komt, maar ook uit oprecht medeleven. En waarom je zorgen niet delen met andere hondenbazen? Andere bazen hebben ook een hond, en die snappen soms best hoe het voelt. Soms hebben ze tips, soms alleen hun eigen verhaal over hun hond en soms gewoon een beetje begrip en medeleven.

Als jij nou op de markt loopt en je komt mij met Jack tegen, (en hij valt je lastig omdat je naar koekies ruikt )is het toch prettiger om effe een praatje te maken dan dat je verder loopt met het idee van ' Oh wat een zielige hond was dat.' ?

Menselijke communicatie is in iets van minstens 70% van de gevallen oppervlakkig maar wel positief. "Alstublieft, dankuwel, wat een mooie hond en wat een heerlijk weer he?"

Ik ben opgevoed met je je als kind niet met je vingertje wijst naar die gehandicapte meneer met zijn kunstbeen. Ik vind het commentaar leveren op mijn manke hond al net zo verschrikkelijk onbeschoft. Bezorgheid om mijn hond heeft daar niets mee te maken.

Die mensen die mij echt aan het praten krijgen over Aidan zijn degenen die door hun gedrag het benul hebben om te snappen dat dat geen 'lekker weertje' onderwerp is. :N: En dan is het idd wel eens fijn om erover te praten. Maar dat soort mensen is met een lampje te zoeken.

Ik heb het verdorie gehad dat ik net uit de auto in het losloopgebied een mevrouw passeerde met haar labrador. Die wees me erop dat Aidan mankte alsof ik het nog niet had gezien, op zo'n toontje van 'daar moet je echt iets aan doen hoor!'. Ik heb haar gefeliciteerd met haar werkelijk briljante observatie. Bemoeizuchtige trien.

Die mevrouw weet toch niet of hij thuis nog onbezorgd rondliep? Ik wijs mensen er ook wel eens op dat hun hond mank loopt. Soms hebben ze zich verstapt zonder dat de baas het merkte, soms hebben ze tijdelijk weer wat last van een geopereerde kwaal en soms hebben ze terminale botkanker. Dat weet je niet vantevoren.

En kinderen kan je beter opvoeden zodat ze gewoon netjes vragen aan iemand met een kunstbeen wat hij mankeert. Net doen alsof er niks aan de hand is is misschien ' beleefd', maar daar leert niemand iets van.

Hanneke2 schreef: Die mevrouw weet toch niet of hij thuis nog onbezorgd rondliep? Ik wijs mensen er ook wel eens op dat hun hond mank loopt. Soms hebben ze zich verstapt zonder dat de baas het merkte, soms hebben ze tijdelijk weer wat last van een geopereerde kwaal en soms hebben ze terminale botkanker. Dat weet je niet vantevoren.

En kinderen kan je beter opvoeden zodat ze gewoon netjes vragen aan iemand met een kunstbeen wat hij mankeert. Net doen alsof er niks aan de hand is is misschien ' beleefd', maar daar leert niemand iets van.

Werkelijk? Je hebt toch een gaatje in je hoofd als je denkt dat ik dat als zijn eigenaar niet al gezien heb? Meen je dat nou echt? En voor wat die meneer met kunstbeen betreft, ik heb het over het maken van opmerkingen over hem die niet tegen hem gericht zijn, maar wel binnen zijn gehoorsafstand gemaakt worden. Je wijst als kind daar niet naar iemand, en als je je moeder een vraag wilt stellen over zijn kunstbeen, wacht je even tot die meneer doorgelopen is. Dat zijn goede manieren.

Nee, ik ga jou niet bedanken voor het vaststellen dat mijn hond mankt. En nee, ik ga daar met jou geen leuk praatje over maken, ook niet als jij wel een hond hebt die mankt. Ik doe niet aan 'u vraagt, wij draaien'. Hetzelfde geldt voor jouw kinderen, als die uitleg nodig hebben vragen ze het maar aan hun moeder. Er is ook nog zoiets als je niet met andermans zaken bemoeien.

nou ik heb het zaterdag ook verteld tegen mensen
en die hadden het nog niet gezien, dat hun pup mankte
was met een grote groep
terwijl alle honden samen aan het spelen waren


en ach domme opmerkingen en vragen krijgen domme opmerkingen terug
oprecht geintresseerde mensen maak ik ook wel een praatje mee

christo schreef:

Hanneke2 schreef: Die mevrouw weet toch niet of hij thuis nog onbezorgd rondliep? Ik wijs mensen er ook wel eens op dat hun hond mank loopt. Soms hebben ze zich verstapt zonder dat de baas het merkte, soms hebben ze tijdelijk weer wat last van een geopereerde kwaal en soms hebben ze terminale botkanker. Dat weet je niet vantevoren.

En kinderen kan je beter opvoeden zodat ze gewoon netjes vragen aan iemand met een kunstbeen wat hij mankeert. Net doen alsof er niks aan de hand is is misschien ' beleefd', maar daar leert niemand iets van.

Werkelijk? Je hebt toch een gaatje in je hoofd als je denkt dat ik dat als zijn eigenaar niet al gezien heb? Meen je dat nou echt? En voor wat die meneer met kunstbeen betreft, ik heb het over het maken van opmerkingen over hem die niet tegen hem gericht zijn, maar wel binnen zijn gehoorsafstand gemaakt worden. Je wijst als kind daar niet naar iemand, en als je je moeder een vraag wilt stellen over zijn kunstbeen, wacht je even tot die meneer doorgelopen is. Dat zijn goede manieren.

Nee, ik ga jou niet bedanken voor het vaststellen dat mijn hond mankt. En nee, ik ga daar met jou geen leuk praatje over maken, ook niet als jij wel een hond hebt die mankt. Ik doe niet aan 'u vraagt, wij draaien'. Hetzelfde geldt voor jouw kinderen, als die uitleg nodig hebben vragen ze het maar aan hun moeder. Er is ook nog zoiets als je niet met andermans zaken bemoeien.

En wat schiet jij op met die houding? Je raakt alsmaar meer geirriteerd en boos op mensen die er geen ene moer aan kunnen doen en je misschien - als jij anders reageerde - je wel een hart onder de riem konden steken.

Hanneke2 schreef: En wat schiet jij op met die houding? Je raakt alsmaar meer geirriteerd en boos op mensen die er geen ene moer aan kunnen doen en je misschien - als jij anders reageerde - je wel een hart onder de riem konden steken.

Misschien dat jij in zo'n geval een hart onder de riem wil steken, maar dat geldt niet voor de gemiddelde vragensteller die ik tegenkom. Nee, die is samen met een vriendin/vriend/man/kind/whatever met haar hond aan het hondenstrandje, en zit op een gegeven moment verlegen om gespreksstof. Dus begint eerst met (binnen mijn gehoorsafstand) 'goh, die hond hinkt'. Dan valt het gesprek weer stil en dan is het (naar mij gericht, maar op hetzelfde volume) "Wat heeft hij?"

En dan stomverbaasd zijn als ik hen beleefd duidelijk maak dat ze moeten wieberen.

Ik heb nul behoefte om een gesprek met wie dan ook aan te gaan over Aidan en zijn manken. Nul. En wie dit na deze uitleg nòg niet snapt moet misschien maar eens de rest van het topic nogmaals doorlezen.

christo schreef:
Misschien dat jij in zo'n geval een hart onder de riem wil steken, maar dat geldt niet voor de gemiddelde vragensteller die ik tegenkom. Nee, die is samen met een vriendin/vriend/man/kind/whatever met haar hond aan het hondenstrandje, en zit op een gegeven moment verlegen om gespreksstof. Dus begint eerst met (binnen mijn gehoorsafstand) 'goh, die hond hinkt'. Dan valt het gesprek weer stil en dan is het (naar mij gericht, maar op hetzelfde volume) "Wat heeft hij?"

En dan stomverbaasd zijn als ik hen beleefd duidelijk maak dat ze moeten wieberen.

Ik heb nul behoefte om een gesprek met wie dan ook aan te gaan over Aidan en zijn manken. Nul. En wie dit na deze uitleg nòg niet snapt moet misschien maar eens de rest van het topic nogmaals doorlezen.

miss een stomme vraag/opmerking maar ligt het er ook niet aan hoe iemand het vraagt?
je kunt roepen van: hé je hond mankt heb ie dat wel gezien.
of : mevrouw ik weet niet of u het al gezien heeft maar uw hond loopt mank.

ik denk mocht ik er al op ingaan als ik iets zie(wat ik niet snel zal doen als ik de mensen niet ken) een mank lopende hond dat ik eerder naar de eigenaar (als je kort langs elkaar heen loopt en de hond loopt naast de eigenaar) eerder zal vragen van och wat heeft hij/zij

en denk als hond en eigenaar niet bij elkaar lopen dat ik bv eerst de hond zie en later de eigenaar dan zal zeggen mevr/men ik denk dat uw hond zich verstapt heeft toen hij net langs me heen liep toen mankte hij/zij..

shanty schreef: marion maak je niet druk joh lekker laten lullen jij weet wel beter hoor.

er was eens iemand die tegen mij zij bob is wel misvormd he hij past helemaal niet bij zijn lichaam

Ik zou dat niet durven zeggen tegen iemand al was het zo

Jeetje jij krijgt het ook wel voor de kiezen

Hij is immers ook al zwaar trauma

Ik vind Bob een leuk hondje om te zien en nog heel erg dapper ook

Ik kan er ook slecht tegen dat ze opmerkingen maken over Gizmo
Meid jij weet beter
Als er honden zijn die elke dag zoveel wandelen zijn het Saar en Miep wel
Gizmo krijgt ook zoveel beweging elke dag
Werd ook gezegd zo die is aan de dikke kant
Maar dat was ook zo
Hij kreeg op een gegeven moment zelfs dieet voor
Maar sinds ik ben overgestapt op FF was hij heel snel 1.7 kilo kwijt
Geniet van jullie meisjes ik vind het zeer leuke dames

christo schreef: Dus begint eerst met (binnen mijn gehoorsafstand) 'goh, die hond hinkt'. Dan valt het gesprek weer stil en dan is het (naar mij gericht, maar op hetzelfde volume) "Wat heeft hij?"

En dan stomverbaasd zijn als ik hen beleefd duidelijk maak dat ze moeten wieberen.

Ik heb nul behoefte om een gesprek met wie dan ook aan te gaan over Aidan en zijn manken. Nul. En wie dit na deze uitleg nòg niet snapt moet misschien maar eens de rest van het topic nogmaals doorlezen.

Het zou mij ook kunnen overkomen dat ik zomaar vraag wat je hond mankeert. Niet als je een vreselijk chagerijnig gezicht rondloopt, maar wel als je al eens oogcontact gemaakt hebt en geknikt of zo. Tja.

Opmerkingen over veel te dik zijn of lelijk e.d. dat zijn gewoon rotopmerkingen, die zou ik nooit maken over je hond.

Anne

Hanneke2 schreef:........maar wat is het nou voor moeite om even een praatje te maken? Om even uit te leggen waarom je hond dik/mager/mank/weetikveel is? Ik begin zelf ook ongevraagd praatjes met andere hondenbazen, ook wel als ik geen honden bij me heb, en soms heb ik dan ook nog wel ergens een koekie (ja, dat vraag ik eerst).
.........De meeste mensen bedoelen het helemaal niet fout als ze je aanspreken over je honden. het is gewoon een makkelijk gespreksonderwerp, net als het weer, want het is iets waar je allebei in geinteresseerd bent. Ik vind het juist leuk van honden hebben dat je veel vaker mensen gedag zegt, veel vaker effe een praatje over bijna niks maakt en tussen neus en lippen door een hoop verschillende mensen wat beter leert kennen. Maar goed, je kan er ook helemaal anders tegenaan kijken.

Vind ik ook

Al snap ik wel dat echte aanmerkingen, zoals Marion te horen kreeg, niet bijster prettig zijn. Mij maakt het overigens niets uit wat mensen zeggen over mijn tekkel: ik vind haar de mooiste/liefste/gehoorzaamste

starfleet schreef:

christo schreef: Dus begint eerst met (binnen mijn gehoorsafstand) 'goh, die hond hinkt'. Dan valt het gesprek weer stil en dan is het (naar mij gericht, maar op hetzelfde volume) "Wat heeft hij?"

En dan stomverbaasd zijn als ik hen beleefd duidelijk maak dat ze moeten wieberen.

Ik heb nul behoefte om een gesprek met wie dan ook aan te gaan over Aidan en zijn manken. Nul. En wie dit na deze uitleg nòg niet snapt moet misschien maar eens de rest van het topic nogmaals doorlezen.

Het zou mij ook kunnen overkomen dat ik zomaar vraag wat je hond mankeert. Niet als je een vreselijk chagerijnig gezicht rondloopt, maar wel als je al eens oogcontact gemaakt hebt en geknikt of zo. Tja.

Opmerkingen over veel te dik zijn of lelijk e.d. dat zijn gewoon rotopmerkingen, die zou ik nooit maken over je hond.

Anne

Nou, dan weet je nu dat dat niet altijd door iedereen gewaardeerd wordt. Doe er je voordeel mee, zou ik zeggen.

En dat Aidan mankt is trouwens ook een rotopmerking. Er wordt nooit eens gezegd van, goh wat is hij mooi, goh wat heeft hij een lol. Wel door andere mensen gelukkig, maar niet door het 'hij mankt' slag mensen. Blind, doof en dom zien ze alleen een mankepoot. Dat is net zo'n rotopmerking als wanneer iemand van jouw hond alleen wil zien dat hij dik is.

En nee, ik loop niet met een vreselijk chagerijnig gezicht rond, fijn dat je me even voor chagerijn uitmaakt. Ik loop te genieten van mijn honden die lol hebben, ook die ene die mankt. Dat plezier wordt dan vervolgens grondig bedorven als ik vier keer in twintig minuten aan de zoveelste nieuwsgier mag uitleggen waarom mijn hond mankt. En dat is dan alleen nog op weg naar de hondenvijver.

tekkel schreef:Vind ik ook

Ik vind het prima. Ik vraag je de volgende keer dat jij je zit te ontspannen in het zonnetje met je hond wel of je je belastingen wel helemaal goed ingevuld hebt. Eens kijken of jij dat op een zonnige zomermiddag een leuk onderwerp vind om op in te gaan.

Mensen blaten nou eenmaal graag (echt, het gemiddelde schaap blaat nuttiger hoor )

Maar kan me zo goed voorstellen dat je er spuug en spuug zat van wordt!
Ik had het hier met Rose bij binnenkomst op de KC, het eerste wat de instructrice zei was "ow, dat is geen echte Border Collie hoor, haar staart is veel te wit" (wat gelul is, daar wordt een BC niet op beoordeeld), later na een onwijs rottige les (3 kwartier je pup vast leggen, pups zij aan zij en dan verwachten dat ze zich daarna kunnen consenteren) zei ze (Rose was overigens pas net 2 dagen bij ons) "ja valt je tegen he, kleine Roosje is niet zo slim"
GIFTIG werd ik er van!!

Laat mensen lekker met rust en ieder zijn eigen smaak hoor. Er zijn zat rassen die ik voor mij niet interessant vind, maar dat hoef ik de eigenaar toch niet te vertellen? Dus zei hoeven mij ook niet te vertellen dat Borders "vreselijke en gestoorde honden zijn"!

overigens, Christo, ik ben bang dat als ik je wekelijks tegen zou komen en ik je al eens gesproken zou hebben ik je ook zou vragen wat je hond heeft. Niet uit "mooi weer praatje", maar wel uit echte interesse.

Kom ook best vaak mensen tegen die menen te moeten opmerken dat mijn honden lelijk ..ehh correctie " mooi van lelijkheid zijn.
Laat ze eerst maar eens zelf in de spiegel kijken.

Angel2 schreef: miss een stomme vraag/opmerking maar ligt het er ook niet aan hoe iemand het vraagt?
je kunt roepen van: hé je hond mankt heb ie dat wel gezien.
of : mevrouw ik weet niet of u het al gezien heeft maar uw hond loopt mank.

ik denk mocht ik er al op ingaan als ik iets zie(wat ik niet snel zal doen als ik de mensen niet ken) een mank lopende hond dat ik eerder naar de eigenaar (als je kort langs elkaar heen loopt en de hond loopt naast de eigenaar) eerder zal vragen van och wat heeft hij/zij

en denk als hond en eigenaar niet bij elkaar lopen dat ik bv eerst de hond zie en later de eigenaar dan zal zeggen mevr/men ik denk dat uw hond zich verstapt heeft toen hij net langs me heen liep toen mankte hij/zij..

Nee, dat is een goede vraag, het ligt heel erg aan hoe iemand het vraagt en wanneer. Een gewone vraag over het manken op het moment dat je toch al contact maakt voor een praatje vind ik niet erg. Het is het even in het voorbijgaan aanschieten, het tegen je rug aanpraten terwijl je bezig bent met balletjes gooien dat ik zo erg vindt. Om van opmerkingen gemaakt binnen gehoorsafstand maar niet te spreken.

Die mevrouw die een snauw kreeg van briljant, die maakte de opmerking terwijl Aidan voor mij en haar uitrende, voor ons allebei even goed in het zicht. Nou tenzij ik een zwart brilletje op heb en witte stok bij me ben ik dan toch echt de eerste die het ziet of mijn hond mankt hoor.

Gelukkig heb ik er doordeweeks niet zo'n last van, dan lopen alleen de die-hards rond in het gebied, en die kennen me.

Xiara schreef:Mensen blaten nou eenmaal graag (echt, het gemiddelde schaap blaat nuttiger hoor )

Maar kan me zo goed voorstellen dat je er spuug en spuug zat van wordt!
Ik had het hier met Rose bij binnenkomst op de KC, het eerste wat de instructrice zei was "ow, dat is geen echte Border Collie hoor, haar staart is veel te wit" (wat gelul is, daar wordt een BC niet op beoordeeld), later na een onwijs rottige les (3 kwartier je pup vast leggen, pups zij aan zij en dan verwachten dat ze zich daarna kunnen consenteren) zei ze (Rose was overigens pas net 2 dagen bij ons) "ja valt je tegen he, kleine Roosje is niet zo slim"
GIFTIG werd ik er van!!

Laat mensen lekker met rust en ieder zijn eigen smaak hoor. Er zijn zat rassen die ik voor mij niet interessant vind, maar dat hoef ik de eigenaar toch niet te vertellen? Dus zei hoeven mij ook niet te vertellen dat Borders "vreselijke en gestoorde honden zijn"!

overigens, Christo, ik ben bang dat als ik je wekelijks tegen zou komen en ik je al eens gesproken zou hebben ik je ook zou vragen wat je hond heeft. Niet uit "mooi weer praatje", maar wel uit echte interesse.

Dat is niet erg, dat zijn de goede praatjes. Wat een instructrice zeg, ik dacht dat ik slechte ervaringen had!

christo schreef:

tekkel schreef:Vind ik ook

Ik vind het prima. Ik vraag je de volgende keer dat jij je zit te ontspannen in het zonnetje met je hond wel of je je belastingen wel helemaal goed ingevuld hebt. Eens kijken of jij dat op een zonnige zomermiddag een leuk onderwerp vind om op in te gaan.

O, dat vind ik prima hoor! En als je iets vraagt waar ik geen antwoord op wil geven, dan kan ik dat heel vriendelijk omzeilen, geen enkel probleem

tekkel schreef:

christo schreef:

tekkel schreef:Vind ik ook

Ik vind het prima. Ik vraag je de volgende keer dat jij je zit te ontspannen in het zonnetje met je hond wel of je je belastingen wel helemaal goed ingevuld hebt. Eens kijken of jij dat op een zonnige zomermiddag een leuk onderwerp vind om op in te gaan.

O, dat vind ik prima hoor! En als je iets vraagt waar ik geen antwoord op wil geven, dan kan ik dat heel vriendelijk omzeilen, geen enkel probleem

Dank voor de suggestie dat ik niet weet hoe ik vriendelijk en beleefd moet blijven. Nee, de mensen die zo'n vraag stellen worden niet standaard afgesnauwd, ze krijgen alleen te horen dat ik deze vraag heel vaak krijg en geen zin heb om hetzelfde verhaal keer op keer af te steken. Dat vinden ze dan niet leuk om te horen, en dat is dan hun probleem.

Ik kan het niet helpen, net als Marion, ik trek het me aan. Ik had graag mensen wat wijzer gehad, of bij gebrek daaraan wat beter opgevoed.