Het HondenForum

Fluister schreef:

Zoek stok! schreef:Bij mij is dit luiheid. Ik heb er gewoon geen zin in om het af te leren. En als je het halfslachtig doet, kun je het beter niet doen. Dus trekken maar. Met deze gladheid heeft het trouwens wel nadelen :smile1:

De hond van mijn ouders trekt ook als de neten aan de riem. Daar je, als je onze voordeur uitstapt, eerst een stukje steil omhoog moet lopen is dat inderdaad een behoorlijk nadeel met deze gladheid.

Die van mij heeft het mooi bekeken. Voor de trainingen gebruik ik een andere riem dan voor het gewone uitlaten, dat weet ze. Aan de dikke blauwe riem trekt ze dan ook vrijwel niet, of stopt ze er na één keer waarschuwen direct mee. Als de smalle, lichte riem eraan zit en je corrigeert haar op het trekken kijkt ze je aan van 'dag baas, dit is geen trainingsuurtje! '

ZO hangt Jamey nog steeds consequent in de lijn die ik voor behendigheid gebruikte... En dat doe ik ondertussen al bijna 2 jaar niet meer

Ik ben te streng :N: niks die billen een stukje van de grond zit is zit.... mag af en toe ook wel wat minder... scheelt wel dat de rest van de familie wat lakser is...

Marjoleine schreef:

Maeve schreef:Kortom: dat is eigenlijk het enige nadeel hier.

Waarom probeer je geen obedience?

Ik moet er anderhalf uur voor rijden [/quote]
Ohja, dat is wel balen. Verder klinkt het echt als wat jij zoekt! Wij rijden er 3 kwartier voor, is ook wel zo'n beetje mijn maximum.

Budkes schreef:Mijn slechtste kant, ik neem de boel nooit serieus. Moet ook altijd heel hard lachen als de hond iets doet wat niet mag of niet door de beugel kan. Dat houdt natuurlijk ook in dat de consequentie links en rechts wat in het geding komt . En dat houdt natuurlijk ook in dat ik nooit op oog niveau kan sporten. Ben veuls te laks wat dat beteft.
Maar ze weten bij mij op de één of andere manier altijd waar ze aan toe zijn, ik ben van nature een "hellig wief" zeggen ze :N:

Hahaha....dit herken ik ook wel.
Het is bij mij heel dubbel...ik ben behoorlijk fanatiek en kan me echt focussen op bepaalde onderdelen die ik beter/netter wil hebben maar schiet bij andere onderdelen dus echt in de lach als er een potje van gemaakt wordt.

Ik ben met een jonge hond van de club een tijdje bezig geweest met vooral het zoekwerk, beginnend met het apporteren. Deze teef was zo fanatiek dat ze dan ook alles ging apporteren...tot de oranje pilonnen toe. Tja...dat vind ik dus gewoon grappig.

En Biène die consequent na het tillen en overgeven aan een ander na die oefening naar die ander rende, ervoor ging zitten en met haar neus tegen de jaszak duwde...hey....nu heb ik een koekje verdiend! Tja...dat hadden we helemaal in het begin gebruikt omdat we allemaal ingeschat hadden dat dat weleens een lastige oefening kon worden voor haar...achteraf bleek het nooit een probleem te zijn maar toch, ze had tillen gekoppeld aan iets lekkers krijgen. Mijn clubgenoten die ik inschakelde zorgden dan ook altijd dat ze iets lekkers in hun zak hadden want weigeren wilden ze het haar niet.

Oh en Suzanne....onhandigheid herken ik ook, maar dan met name bij het werken met een lange lijn. Ik kan het echt niet, raak altijd verstrikt in die lijn. Die gebruik ik dus zo min mogelijk, werk liever met een korte lijn of los.

met sommige dingetjes kan ik snel geiriteerd raken. of ongeduldig.
ik kan dat moeilijk verbergen, dus heeft Buster dat wel door. die heeft dan zoiets : baasje is niet superhappy dus ik kom nog maar niet.

ik leer het aardig af, en ben dus wel relaxter al. maar dat komt omdat dat werkt. de irritatie werkt niet.

maar dat blijft wel een zwak punt van mij.

maar als ik train, ben ik anders. wel geduldig, wel alles positief. maar onder wandelingen als Buster losloopt en niet 1,2,3 luistert, dan wordt ik soms kribbig. en dat moet ik juist net niet worden

de hond is je spiegel, wordt weleens gezegt. en dat klopt voor ons wel

Met oudere honden wordt ik lakser. Met Daisy was ik dat absoluut. Maar als het echt moest wist ze gelijk wat luisteren was.
Nu merk ik dat ik Spike wat meer de vrije hand geef, en eigenlijk gaat het nog prima ook. Hij weet wél waar hij aan toe is.

Ik heb nog nooit met gehoorzaamheidscursussen met lange lijnen gewerkt. Hij hangt al klaar... maar ik vrees ook met grote vreze..... denk dat ze nog heel wat keren om me kunnen lachen.
En ik heb ook al voorspeld dat ik met die gekke fiets... bochtje maken.... ze vást kunnen lachen... oef Maar dat duurt gelukkig nog een héle tijd!

Mijn slechte kant is dat ik bijna helemaal niet train Zolang ze redelijk luisteren, vriendelijk zijn voor andere mensen en dieren, vind ik het eigenlijk wel goed.

Het enige waar ik echt consequent in ben, is trekken aan de riem. Dat mogen (en doen) ze hier dus ook absoluut niet.

Inge schreef:Oh en Suzanne....onhandigheid herken ik ook, maar dan met name bij het werken met een lange lijn. Ik kan het echt niet, raak altijd verstrikt in die lijn. Die gebruik ik dus zo min mogelijk, werk liever met een korte lijn of los.

Ik kan sowieso niks met lijnen. Dan sta ik op het agilityveld met clicker, voer, touw, bal en in de kou met handschoenen aan. En dan moet ik Izzie de jachtlijn aan doen. Die loopt dan met 1 oor erdoor en 1 oor er niet door mee enzo. Ik laat haar dus maar zo veel mogelijk los.

Mijn minder sterke punten opdit gebied zijn consequent zijn én dat ik het eigenlijk wel leuk vind als Jaymz tijdens de training dingen niet goed doet. Wij trainen waterwerk en dat gebeurt in 2 banen naast elkaar (met zeker 15 meter tussen de banen). Als Jaymz dan op baan 1 de boot moet gaan ophalen, dan doet hij dat prima, maar soms zwemt hij via baan 2 terug. Ik lach dan, want ik vind het wel grappig, maar als je heel serieus iets moet aanleren dan hoort dat natuurlijk niet. Voor mij hoeft het niet perfect (de basiscommando's liever wel), als Jaymz en ik er maar plezier in hebben.

Ik ben vreselijk onhandig en kan ook absoluut geen rechte lijnen lopen
Iets wat in de GG nog wel eens tegen je wil werken

Ik ben te perfectionistisch..

ik loop altijd vreselijk te knoeien met beloningen en dan gaat ie niet meer op mij letten he
ik laat dus echt alles uit mijn handen vallen

Ik train niet, dat lijkt me wel en slechte kant .

Ze kan wel veel commando's, maar dat is omdat ze zo op voedsel gericht is. Binnen tien minuutjes zit het erin en gaat er niet meer uit. Toen ze nog jonger was hield ik me daar af en toe mee bezig .

Verder hoeft ze niet veel van me in het dagelijkse leven. Een beetje braaf zijn en dan ben ik al tevreden .

In de dagelijkse omgang ben ik soms te makkelijk, geef wel eens een stukje eten, vind een opspringende hond niet zo erg (stiekum wel leuk), ze gaan als eerste door de deur (want makkelijk als ze even apart moeten zitten) dat soort dingen. trekken aan de lijn voorkom ik door los lopen of aan de flex. Met G&G 2 begint zich dat nu te wreken in dingetjes als scheef naast me zitten, stapje naar voren met staan, pootjes over de lijn van het vak, apport laten slingeren etc. Eigenlijk vind ik alle dingen die Spike nu kan al zo knap dat ik met elk klein stukje meer al (te) snel sta te juichen...... en ik Spike dus niet meer motiveer het nog iets beter te doen.

LéonieHonden schreef:Ik ben te perfectionistisch..

Dat heb ik ook ja. Gelukkig werkt Nilo zelf graag en gaat ook behoorlijk ver in het iets goed willen doen, maar ik word er op de ringtraining regelmatig op aangesproken. 'Als hij voor 99% goed staat is het ook goed he'

Mhah ik heb een aantal 'kwaliteiten' die niet handig zijn haha.

Ik ben ongeduldig, wil te snel, ben te perfectionistisch, te fanatiek. Maar gelukkig kan ik dat in de meeste gevallen goed in de hand houden. Heb gelukkig een hond die dat kan handelen, heeft dezelfde eigenschappen als is: is ongeduldig, snel en te fanatiek en doet het graag goed.

Het ongeduldige uit zich soms in dat ik iets al heel lang aan het oefenene ben en het kwartje soms gewoon niet wil lukken. Of dat ik soms al iets vraag wat hij nog niet voro de volle 100 % beheerst. In het aanleren sla ik soms stappen over, puur omdat ik ze onzin vind. Gelukkig pakt Kay dingen erg snel op en mist die paar extra stappen vaak helemaal niet. Maar merkte dat wel erg bij de terrier en de schotse collie dat die dat wel nodig hadden. Het pefectionisme uit zich in soms overvragen van de hond. Hij doet een oefening goed, maar ik wil dan nog net een beetje extra en ga nog meer sleutelen aan de oefeningen (waardoor Kay soms wat ongeduldig word. En in mijn fanatisme ga ik soms gewoon te lang door.

Maar verder houden we het wel leuk hoor. Ik weet mijn berg aan zwakke punten en houd daar ook rekening mee. Het positief trainen heeft in ieder geval een betere invloed op me dan het vroegere hardere trainen. Het vele belonen en praten met de hond maakt mezelf ook rustiger en dat straalt weer uit op de hond.

mijn zwakke punt is dat ik ze niet apart neem, laksigheid en ik vind het snel goed

Heb ik wel geprobeerd om ze apart te nemen, maar dan zit de rest te jammeren binnen ( of buiten ) en breken ze de toko af, daar heb ik geen zin in.

Dus dan wordt er of met allemaal getrained of niet, nou ja er wordt dan getrained met de honden die dat willen, Jenson en Barry willen meestal niet, die komen af en toe enkel kijken of ik zo stom ben om ze een snoepje te geven zonder dat ze er wat voor hoeven te doen, die vlieger gaat dan niet op en taaien ze weer af
voordeel van "en masse"trainen is dat de jonge garde de commando's van de oude garde afkijkt en zo leren ze het vrij gemakkelijk zonder dat het mij teveel moeite kost

ik heb dan gelukkig ook geen honden die persé willen of moeten trainen

Om Suzanne's verhaal moest ik lachen, pure herkenning
Ik ben onhandig! Een gewone lijn met trainen daar heb ik het al lastig mee en als ik dan naar de rest kijk ben ik echt de enige die hem constant uit m'n handen laat vallen. Met speuren zit ik na korte tijd al muurvast in dat ellenlange ding gewikkeld. Met behendigheid moet mij alles 10x uitgelegd worden met lastige wissels en draaien en ik stap veel te vroeg uit waardoor ik m'n hond verkeerd stuur (mijn honden zijn veel sneller van begrip dan ik :N: )

Zoek stok! schreef:

Inge schreef:Oh en Suzanne....onhandigheid herken ik ook, maar dan met name bij het werken met een lange lijn. Ik kan het echt niet, raak altijd verstrikt in die lijn. Die gebruik ik dus zo min mogelijk, werk liever met een korte lijn of los.

Ik kan sowieso niks met lijnen. Dan sta ik op het agilityveld met clicker, voer, touw, bal en in de kou met handschoenen aan. En dan moet ik Izzie de jachtlijn aan doen. Die loopt dan met 1 oor erdoor en 1 oor er niet door mee enzo. Ik laat haar dus maar zo veel mogelijk los.

veel he? Dat vind ik ook zo moeilijk speel, voertjes, lijn, soms clicker en ik heb maar 2 handen Ik ben echt serieus aan het overwegen om voor trainen een heupgordel aan te schaffen dan valt de riem in ieder geval niet om de paar tellen uit m'n handen.

Ik heb periodes, de ene periode ben ik aan het trainen op de gehele oefening en de puntjes op de i (tijdens de cursus dan, thuis oefen ik bijna nooit), en moeten ze gelijk komen als ik ze roep met wandelen. Andere periodes ben ik wat lakser, en hoeven ze ook wat minder te luisteren. Ik zit nu wat meer in een lakse periode, en de honden maken daar gelijk misbruik van. Jessy snuffelt elke keer in de bosjes en komt dan pas na drie keer roepen. Mi-Lan heeft ook door dat ie iets meer vrijheid heeft als normaal. Ik begin me er nu aan te ergeren, dus begin nu weer wat strenger te worden tijdens het wandelen. Ook met trainen merk ik dat ik nu wat lakser ben. Ik ga in maart met behendigheid beginnen met Mi-Lan, en zit nu in de GGB met hem (waar ik dan even mee stop), dus nieuwe oefeningen leer ik hem wel aan op de cursus, maar niet zo fanatiek als anders, omdat ik toch nog niet de intentie heb om examen te gaan doen met hem. Hij zou het prima kunnen hoor, maar ik heb op dit moment te veel andere dingen aan mijn hoofd (studie en werk), dat ik even geen zin heb in zo'n examen.

Merk het met Jessy met de behendigheid. Ik zit nu in een vrij drukke periode (voltijds WO-studie en parttime baan) en de trainingen en wedstrijden zijn voor mij puur ontspanning, en ik heb dan geen zin om veel na te moeten denken. Ik heb dus ook al 1,5 jaar geen zin meer om fanatiek te trainen en moeilijke parcoursen te lopen. Ik moet nog een half jaartje studeren, en ik weet dat dan mijn hoofd ook weer meer naar fanatieker trainen staat. Nu is het echt recreatief trainen. Merk aan Jessy dat ze nu wel weer toe is aan wat ingewikkelder gedoe

Ik ben behoorlijk consequent naar de honden toe en fanatiek met trainen. Al komt de regen met bakken uit de hemel vallen..ik sta op het trainingsveld! Alles vind ik leuk maar examen doen is niet mijn ding, dan gaat het mis. Word ik zo nerveus dat ik het eigenlijk beter kan laten. Barca en Enco vinden de G&G trainingen nog steeds leuk maar als ik merk dat dit 'minder' wordt, dan stop ik. Het moet voor beide partijen wel leuk blijven!

Ik ben wat gemakzuchtig en niet altijd even consequent. Als ze luisteren naar Hier en Zit is het eigenlijk voor mij genoeg. Ze luisteren overigens wel naar meer hoor, maar ik ben niet altijd even gemotiveerd om ze iets te leren.
Verder heb ik de neiging in hele zinnen te praten en ze dus ook in spreektaal commando's te leren. Als ze de keuken uitmoeten is het "commando" "ga je even naar binnen" en als ze moeten stoppen met blaffen "kun je even stil zijn Nels/Kiki?" Ze luisteren daar overigens prima naar, maar als Bas ze dus naar binnen wil hebben of ze stil wil laten zijn gaat het mis, want die zegt gewoon "naar Binnen"en "Stil".
Als Kiki de bal moet loslaten is het commando 1 ..2 ? en dan krijg ik de bal.
Kortom, het is allemaal wat op mijn manier en een ander kan er dan dus niet altijd weg mee.

Ik ben te voorzichtig en rem veel te veel, waardoor ik ze niet alles laat geven wat ze hebben (mushen)

Met "gewoon" huis tuin en keuken dingen wil ik mijn geduld wel is verliezen als ik weet dat ze het kunnen maar het gewoon vertikken

Im moet er op letten dat ik niet toegeef
Ze kunnen zo aandoenlijk kijken dat je snel geneigd bent van ach wat.
Moet dus echt opletten dat als ik ergens mee bezig ben niet in de lach te schieten en af te maken waar ik aan begonnen ben

Ik ben echt een regelrechte ramp met lijnen. Ik laat Celtic tegenwoordig de hele les los, maar Fenja moet echt constant aan de lijn de hele training door. De lijn zit dan ook altijd om haar poten of ik mep per ongeluk met de musketon tegen haar kop Ik hoop dat ze ooit gaat leren los bij me te blijven op een training

LongFields schreef:Ik ben echt super-onhandig tijdens de training met mijn honden. Ben gerust in staat om tot 3x toe een brokje uit mijn handen te laten vallen die eigenlijk in de bek van mijn hond terecht had moeten komen als beloning voor het netjes opkijken tijdens het volgen, met als gevolg dat de neus naar de grond gaat om het brokje te traceren in plaats dat het brokje duidelijk als beloning voor het netjes volgen fungeert.
Ook riem laten vallen is een terugkomend fenomeen bij mij, en dan met zo'n politielijn die half tussen de poten door zit verder moeten lopen. Kortom: ik ben een wandelende ramp tijdens de training!

Dit klinkt heel herkenbaar. Vandaag heb ik tijdens een paar oefeningen de hele riem maar afgedaan, omdat ik het niet voor elkaar kreeg met riem. Riem zat of tussen de wielen of tussen Prana's poten of ik raakte op de een of andere manier helemaal verstrikt in het ding. Hij was tijdens de down ook al een paar keer uit mijn handen gegleden (hoe krijg ik het voor elkaar er stond niet eens spanning op). *Zucht*. Zonder riem gingen ze dan, toen ik haar aandacht weer goed had, ineens wel goed. Voor de andere oefeningen de riem maar weer aangedaan. Concentratie is nog niet zo groot dat ze altijd bij me zal blijven in de les. En de beloning beland hier ook wel heel erg vaak op de grond. Volgens mij wordt Prana wel eens heel erg moe van mij.

Ik ben te wisselend: de ene dag ben ik super aktief met trainen en neem me voor dit de komende weken iedere dag te doen.
De volgende dag heb ik er weer geen zin in en vind ik het wel even best zo

doorzetten is mijn zwakste kant.
Maar ook zoals bijv: ipo of knpv ik ben te soft.
Verder vind ik al snel genoeg dat lizzy iets goed doet oke niet perfect maar wel goed genoeg voor mij.

Ik geraak snel gefrustreerd. En wil ook vaak te snel iets vooruitgang zien (te ongeduldig dus).

Ik neem me al tijden voor systematisch te zijn met trainen, maar dat wil maar niet lukken. Elke dag train ik wel een of meer keer met de honden, maar vaak sta ik al klaar met clicker en voer en moet dan nog even bedenken waar ik aan zal gaan werken of wat ik voor nieuws zal leren. Ik zou dat dus eigenlijk willen bijhouden. Verder maak ik oefeningen niet af, maar ben geneigd steeds wat nieuws te bedenken, waardoor Belle heel veel dingen kan, maar bijna niets perfect. Ach, heel erg vind ik het ook weer niet (anders zou ik er wel wat aan doen ), want trainen is voor ons (baas en hond) meer bezigheidstherapie dan dat ik perse iets wil bereiken.