Het HondenForum

renee-uk schreef:-knip-
Dus Aniek, je wordt niet onder de voet gelopen, want al die andere honden wachten gewoon tot hun eigen baasje er is
-knip-

Renee, ik bedoelde ook juist de kudde honden die ik zelf heb gehad en die daar dan met z'n allen op mij staan te wachten, dat is samen al gauw een paar honderd kilo hond namelijk. .

Ik vind het ook een mooie gedachte hoor. En ik hoop dat ik al mijn jongens nog eens ergens weer terug kan zien, maar geloven doe ik het niet. Maar hej hoop doet leven toch.

Marie-Josée schreef:Ik denk dat de dood, de overgang dus van een liefdevolle aanwezigheid naar een kil helemaal niets, vaak te heftig is om dat in één keer te behappen.Het beeld van de brug helpt waarschijnlijk om het wat geleidelijker te laten verlopen.Een echte brug dus

Daar kan ik me helemaal in vinden..

Helaas voor ons een actueel topic, we hebben zondag onze oudste toller Shady moeten laten inslapen. Ik geloof niet in het letterlijke verhaal van de brug en het groene weiland. Maar ik vind het een fijn idee om te denken dat ze nog 'ergens' zijn. We hebben Shady begraven met een tennisbal, haar favoriete speeltje. Ik snap best dat die tennisbal samen met haar vergaat in de grond, maar toch gaf het ons een goed gevoel om dat mee te geven. En het boeit me eigenlijk ook niks wat een ander daarvan vindt...

thom schreef:

Marie-Josée schreef:Ik denk dat de dood, de overgang dus van een liefdevolle aanwezigheid naar een kil helemaal niets, vaak te heftig is om dat in één keer te behappen.Het beeld van de brug helpt waarschijnlijk om het wat geleidelijker te laten verlopen.Een echte brug dus

Daar kan ik me helemaal in vinden..

Ik ook. Denk dat het wel symbolisch is en inderdaad de overgang word en makkelijker door voor veel mensen.

under the red sky schreef:Helaas voor ons een actueel topic, we hebben zondag onze oudste toller Shady moeten laten inslapen. Ik geloof niet in het letterlijke verhaal van de brug en het groene weiland. Maar ik vind het een fijn idee om te denken dat ze nog 'ergens' zijn. We hebben Shady begraven met een tennisbal, haar favoriete speeltje. Ik snap best dat die tennisbal samen met haar vergaat in de grond, maar toch gaf het ons een goed gevoel om dat mee te geven. En het boeit me eigenlijk ook niks wat een ander daarvan vindt...

Veel sterkte met het verlies van Shady nog.
Vind het wel 'mooi' om inderdaad een favoriet speeltje ofzo met je hond te begraven, al is het maar symbolisch.

Ik geloof er ook niet in, maar vind de gedachte dat mijn honden op mij/ons staan te wachten
wel aardig.

Ik geloof niet zo zeer in de regenboogbrug maar wel dat Bedan nog ergens is en dat we nog kunnen communiceren.
Ik vind de regenboogbrug wel een mooi symbool en kan zeker troost geven.

Ik heb een hekel aan geloofsovertuigingen, maar een eerlijk countryliedje kan mij ondanks een godminnende inslag ook wel ontroeren op z'n tijd.
Weg is weg, dat is mijn overtuiging. Maar met een goede illusie ter troost is niks mis.

ik geloof er ook niet in,
denk gewoon dat de dood hetzelfde is als voor je geboorte,(toen bestond ik tenslotte ook al miljoenen jaren niet)
je bestaat dan gewoon niet.
mijn vriend gelooft er wel heilig in, dat er meer moet zijn,
en ken mensen die wel degelijk menen een entiniteit te hebben gezien,ervaren!
ik heb zelf nog nooit zoiets ervaren in die richting..
stiekem hoop ik natuurlijk wel ik ongelijk heb.

anja68 schreef:ik geloof er ook niet in,
denk gewoon dat de dood hetzelfde is als voor je geboorte,(toen bestond ik tenslotte ook al miljoenen jaren niet)
je bestaat dan gewoon niet.
mijn vriend gelooft er wel heilig in, dat er meer moet zijn,
en ken mensen die wel degelijk menen een entiniteit te hebben gezien,ervaren!
ik heb zelf nog nooit zoiets ervaren in die richting..
stiekem hoop ik natuurlijk wel ik ongelijk heb.

ik vraag ik me wel eens af,waarom we bestaan,als we straks niet meer weten dat we bestaan hebben,
een antwoord daarop,zal er ook niet zijn..omdat niemand het weet...

De vraag die je eigenlijk zou moeten stellen is, of er een hemel bestaat of een hiernamaals.
De hemel geloof ik niet in overigens.

Ik geloof niet dat er een regenboogbrug is.
Maar voor mij is het iets symbolisch.
Ik geloof dat als je dood gaat (mens of dier) dat je dan slaapt, maar je ziel wel blijft bestaan.
En dat er een tijd aanbreekt dat we allemaal (mens en dier) in het paradijs zullen zijn.
En daar nooit meer van elkaar gescheiden worden, en er geen verdriet of pijn meer is.
Komt aardig overeen met het regenboogbrugverhaal, behalve dan het deel dat de dieren spelen en op ons wachten, want dat geloof ik niet.
Maar het idee is wel heel mooi, en ik pink altijd een traantje weg bij dat mooie filmpje met prachtige muziekje erbij.

Zelf ben ik er dus wel van overtuigd dat ik alle mensen en dieren die me lief zijn (geweest) weer terug zal zien, en daar nooit meer van gescheiden zal worden.
En het geeft me een heel stuk rust om dat te weten.
Afscheid nemen is en blijft moeilijk, maar het vooruitzicht weer met elkaar te worden herenigd maakt het makkelijker.

Lin&Noa schreef:

Marie-Josée schreef:Ik denk dat de dood, de overgang dus van een liefdevolle aanwezigheid naar een kil helemaal niets, vaak te heftig is om dat in één keer te behappen.Het beeld van de brug helpt waarschijnlijk om het wat geleidelijker te laten verlopen.Een echte brug dus

Erg mooi gezegd. Als je het in gevoel zou moeten uitleggen dan klopt die "brug" aardig. Hij loopt immers steil naar boven in het begin, dat is het moeilijkste gedeelte, het afscheid nemen. Daarna een bijna vlak gedeelte, het gedeelte waar je het misschien kan accepteren en een plaats kan geven. Vervolgens weer een beetje naar beneden, waar je het los kan laten.

Ik denk dat jij dat heel mooi verwoord hebt...
het is idd symbolisch..

ik geloof niet dat er iets is.. ik geloof in reincarnatie... we komen terug als iemand of iets anders... sommige zielen horen samen en zullen weer verbonden worden.. daar geloof ik in..
ik vind het moeilijk te bevatten dat als je dood gaat dat er ineens niets meer is.. dat het een zwart gat is.. dat maakt de dood voor mij ook eng

Het is gewoon goed en lief als troost bedoeld,
kan me niet voorstellen dat je je kan irriteren aan medeleven,
maar goed ieder voor zich.
Wat mij altijd verbaasd is al die "rust zachts";
stel dat er wat is dan gun ik geen dier of mens om dan
na de dood alleen maar te rusten.
Als er toch iets is dan moeten we er dan maar een knalfeest van maken,
een grote groep is eindelijk bevrijd van een ziek lijf
en kan er goed tegenaan zeg maar!

Dit is een discussie die heel moeilijk is.
Ik geloof er ook niet in,mijn meiden die erg op zich zelf waren,gaan echt niet spelen hoor,daarboven als er een boven is.
maar toch heeft het mij zo ontzettend goed gedaan als mensen meeleven en iets moois en liefs schrijven,als ik het weer terug lees,dan kan ik er gewoon weer om huilen,een klein berichtje kan zo veel goed doen en een beetje medeleven kan geen kwaad.
of je er nou wel of niet in gelooft,je hebt het zo nodig als je lieverd er niet meer is.
Dus lieve mensen allemaal:
Blijf zo doorgaan met al die berichtjes die iemand zo hard nodig heeft

yvonne dl schreef:Dit is een discussie die heel moeilijk is.
Ik geloof er ook niet in,mijn meiden die erg op zich zelf waren,gaan echt niet spelen hoor,daarboven als er een boven is.
maar toch heeft het mij zo ontzettend goed gedaan als mensen meeleven en iets moois en liefs schrijven,als ik het weer terug lees,dan kan ik er gewoon weer om huilen,een klein berichtje kan zo veel goed doen en een beetje medeleven kan geen kwaad.
of je er nou wel of niet in gelooft,je hebt het zo nodig als je lieverd er niet meer is.
Dus lieve mensen allemaal:
Blijf zo doorgaan met al die berichtjes die iemand zo hard nodig heeft

eens!

Job schreef:Het is gewoon goed en lief als troost bedoeld,
kan me niet voorstellen dat je je kan irriteren aan medeleven,
maar goed ieder voor zich.
Wat mij altijd verbaasd is al die "rust zachts";
stel dat er wat is dan gun ik geen dier of mens om dan
na de dood alleen maar te rusten.
Als er toch iets is dan moeten we er dan maar een knalfeest van maken,
een grote groep is eindelijk bevrijd van een ziek lijf
en kan er goed tegenaan zeg maar!

Vooral dat rust zacht. Ik heb/had bij Bedan echt zo iets van wat rust zacht, hij dendert daarboven gewoon door.

Ik heb zoiets van, als mensen het fijn vinden om daar in te geloven en er troost uit kunnen putten, laat ze dan lekker.
Ieder mens verwerkt het op zijn eigen manier, en of daar nou geloof bij komt kijken of niet, dat maakt wat mij betreft geen hol uit.

Ikzelf weet het niet zo, het is wel een prettig gevoel om te geloven dat je hondje ''daarboven'' gewoon lekker z'n ding doet en als jij komt, weer met jou mee naar ''huis'' gaat, net zo blij als je 'm herinnert.
Dat is hetzelfde als dat ik geloof dat (als ik ooit dood ga) dat ik mijn moeder weer terug zal zien en eindelijk haar weer kan aanraken..
Dat geeft mij een fijn gevoel en hoef ik ook niet bang te zijn voor de dood. Ook al zal ik er na m'n dood(waarschijnlijk) niks van meebeleven
Dus als mensen daar in geloven, laat ze dan lekker, en reken ze er niet op af..

Ieder zijn ding.

(en dat terwijl ik zelf verder niet gelovig ben haha)

Ik geloof echt dat er een brug is waar onze honden zitten te wachten tot ze een ons wegen tot wij ooit een keer gaan hemelen. Nee, tuurlijk niet. Iemand heeft dat ooit bedacht. Als er echt iets zou zijn, dan zou het toch echt geen brug zijn die ze moeten oversteken, of die we samen moeten oversteken. Gewoon een verzonnen verhaal om troost te zoeken voor het verlies van een grote vriend van je.

Ach, mooi toch. Mensen genoeg die je glazig aankijken als je zegt dat je hond is overleden. Het is toch 'maar' een hond. Mensen genoeg die het terecht vinden dat honden doodgeschoten worden als ze in andermans tuin lopen (http://www.telegraaf.nl/buitenland/6214 ... ood__.html), want het is 'maar een dier'. Ik vind het mooier te denken dat mijn hond ergens nog rondwaart en dat hij, net als familieleden, op me wachten tot ik ermee kap hier. Leuker idee dan dat het voor altijd donker en stil zal zijn als ik dood ga.

renee-uk schreef:nou hier dan iemand die er wel in gelooft.
Ander mensen geloven in een god of in een kerk of in de heilzame werking van het gebed en ik geloof in de sage van de regenboogbrug.

Waarom ik daarin geloof?
Waarschijnlijk omdat het me goed uitkomt me mijn overleden honden voor te stellen zoals het in de sage beschreven wordt: recht van lijf en leden en zonder pijn zich prima vermakend terwijl ze op mij wachten.
Ze zijn niet óver de brug zoals bijna altijd gezegd wordt maar ze spelen ervoor en pas als hun baasje verschijnt gaan ze samen de brug over.
Dus Aniek, je wordt niet onder de voet gelopen, want al die andere honden wachten gewoon tot hun eigen baasje er is

Ik vind het een mooi beeld en ik voel me er prettig bij om het me zo voor te stellen.
Of het waar is?
Ach dat zie ik wel als het zover is, net als al die mensen die in een ander soort hiernamaals geloven.

helemaal mee eens

ik geloof er ook heilig in.....ik zou me geen raad weten als ik hier niet in geloofde en mijn diertjes dood zijn en gewoon zomaar niet meer bestaan.......dit is mijn houvast dat ze het nu fijn heb hebben met alle overleden dieren....niks mis mee toch?

renee-uk schreef:nou hier dan iemand die er wel in gelooft.
Ander mensen geloven in een god of in een kerk of in de heilzame werking van het gebed en ik geloof in de sage van de regenboogbrug.

Waarom ik daarin geloof?
Waarschijnlijk omdat het me goed uitkomt me mijn overleden honden voor te stellen zoals het in de sage beschreven wordt: recht van lijf en leden en zonder pijn zich prima vermakend terwijl ze op mij wachten.
Ze zijn niet óver de brug zoals bijna altijd gezegd wordt maar ze spelen ervoor en pas als hun baasje verschijnt gaan ze samen de brug over.
Dus Aniek, je wordt niet onder de voet gelopen, want al die andere honden wachten gewoon tot hun eigen baasje er is

Ik vind het een mooi beeld en ik voel me er prettig bij om het me zo voor te stellen.
Of het waar is?
Ach dat zie ik wel als het zover is, net als al die mensen die in een ander soort hiernamaals geloven.

Heel herkenbaar!

Marion. schreef:

rose schreef:Hoe staan jullie hier in, geloven jullie hier wel of niet in en dan vooral het waarom?

Nee hoor, ik geloof er niet in. Hoewel ik het wel geschreven heb volgens mij in het in memoriam voor onze jongens. Of ze op ons wachten, ofzo. Maar ik denk niet echt dat ik ze terugzie hoor.

Het is net zoiets als "het gaat je goed" ofzo. Of "dag Sam". Alsof de hond ook nog maar iets begrijpt of hoort.

Zo vond ik een zin uit een liedje altijd heel mooi:"...Somewhere down the line, i'm sure we'll meet again."
Ik ben verder redelijk nuchter enzo, maar ik heb wel het idee dat we elkaar allemaal nog wel een keer weer terugzien.
Toen -en nu gaan we even een stukje offtopic- mijn oma op sterven lag, knipperde de lamp boven haar bed. Ze keek omhoog en zei tegen ons:"Kijk, ze weten al dat ik eraan kom..." Terwijl ze toen nog bij dr volle verstand was...
Plus, ik weiger pertinent te geloven dat er echt niks is. Dat zou te oppervlakkig zijn...

Waar ik dan wel over ga nadenken...
Als iemand overlijdt, zegt tegen achterblijvende partner:"We zien elkaar ooit weer, ik wil dat jij doet waar je gelukkig van wordt." (zo'n cliché-moment uit film). Partner zal altijd van dr blijven houden en blablabla. Overblijvende partner krijgt na jaren weer nieuwe liefde. Wat nou als partner en nieuwe liefde ook allebei de pijp uit gaan? Zitten ze daar gezellig met zn drietjes?

Kijk, zo ga ik dan weer denken...

Abby schreef:

Marion. schreef:

rose schreef:Hoe staan jullie hier in, geloven jullie hier wel of niet in en dan vooral het waarom?

Nee hoor, ik geloof er niet in. Hoewel ik het wel geschreven heb volgens mij in het in memoriam voor onze jongens. Of ze op ons wachten, ofzo. Maar ik denk niet echt dat ik ze terugzie hoor.

Het is net zoiets als "het gaat je goed" ofzo. Of "dag Sam". Alsof de hond ook nog maar iets begrijpt of hoort.

Zo vond ik een zin uit een liedje altijd heel mooi:"...Somewhere down the line, i'm sure we'll meet again."
Ik ben verder redelijk nuchter enzo, maar ik heb wel het idee dat we elkaar allemaal nog wel een keer weer terugzien.
Toen -en nu gaan we even een stukje offtopic- mijn oma op sterven lag, knipperde de lamp boven haar bed. Ze keek omhoog en zei tegen ons:"Kijk, ze weten al dat ik eraan kom..." Terwijl ze toen nog bij dr volle verstand was...
Plus, ik weiger pertinent te geloven dat er echt niks is. Dat zou te oppervlakkig zijn...

Waar ik dan wel over ga nadenken...
Als iemand overlijdt, zegt tegen achterblijvende partner:"We zien elkaar ooit weer, ik wil dat jij doet waar je gelukkig van wordt." (zo'n cliché-moment uit film). Partner zal altijd van dr blijven houden en blablabla. Overblijvende partner krijgt na jaren weer nieuwe liefde. Wat nou als partner en nieuwe liefde ook allebei de pijp uit gaan? Zitten ze daar gezellig met zn drietjes?

Kijk, zo ga ik dan weer denken...

Dat zou idd wel een beetje awkward en crowded zijn haha

Ik moet ineens an mijn hond denken toen hij overleden was en mijn dochter na 3 dagen vroeg waar zijn mand en zijn spullen zijn en dan pas waar de hond is....Ik wist toen niet zo goed hoe ik dat uit moest leggen, want toen mijn moeder net overleden was zei ik dat zij naar Spanje was omdat mijn dochter het dood gaan niet zou snappen. Toen de hond dus dood was en zij het vroeg zei ik uiteindelijk dat hij bij oma is. Nooit bij nagedacht dat zij dan denkt dat hij ook in Spanje is. Was ook maar kort na de dood van mijn moeder. Een paar maanden later gingen wij naar SPanje op vakantie en ging mijn dochter op zoek naar oma en de hond. Toen werd het tijd om het over naar de hemel gaan te hebben. Zo bleef het toch een enigzins mooie gedachte dat hun samen op een wolkje zitten en mijn dochter in d egaten houden en beschermen. Toen zij weer iets ouder was heb ik het beter uitgelegt, ook omdat wij toen naar het graf van mijn moeder gingen.

Abby schreef:

Zo vond ik een zin uit een liedje altijd heel mooi:"...Somewhere down the line, i'm sure we'll meet again."

volgens mij ken ik dat nummer,Calling heaven heb het van de week nog geluisterd omdat een dierbare vriend vorige week overleden is aan kanker,
ik weet niet of we verloren dierbaren nog ooit een keer zien, maar de gedachte is natuurlijk wel fijn dat niet iedereen zomaar weg is.

Ik geloof niet in de regenboogbrug, maar wel dat we elkaar straks weer terugzien

peggy en vinnie schreef:

Abby schreef:

Zo vond ik een zin uit een liedje altijd heel mooi:"...Somewhere down the line, i'm sure we'll meet again."

volgens mij ken ik dat nummer,Calling heaven heb het van de week nog geluisterd omdat een dierbare vriend vorige week overleden is aan kanker,
ik weet niet of we verloren dierbaren nog ooit een keer zien, maar de gedachte is natuurlijk wel fijn dat niet iedereen zomaar weg is.

Calling heaven van de Kelly Family, inderdaad. Vond ik altijd een mooie tekst, heel verdrietig, maar wel mooi.

Ik vind het een mooi en troostrijk symbolisch gedicht. Ik geloof wel dat er meer is tussen hemel en aarde, maar niet op een "godsdienstige" manier. Ik heb zelf al te veel gezien en gehoord om nog te geloven dat het er niets meer over is van iemand of een dier dat dood gaat. Maar wat er dan precies over is en waar dat is....geen idee

Interessante discussie.. Geloof niet dat er werkelijk iets is als een regenboogbrug, ik weet niet wat ik geloof. Er zal vast 'iets' zijn, maar wie ben ik om dat in te vullen..

Vind het wél fijn dat er op fora iets is als een Regenboogbrug, dat je je diertje een plekje kunt geven. En alle fijne reacties die je krijgt.