Het HondenForum

herejede schreef:ik zou daar ook niet van gediend zijn, daarom laat ik dat ook niet toe,

Daarom vind ik het ook nodig om dat PUNTJE even duidelijk te maken, van jou weet ik het wel
maar ik geloof dat iemand zich er niet zo van bewust is dat mensen dat lang niet altijd waarderen

herejede schreef:ik lees er vanuit dat de meeste toch liever op zichzelf zijn, en niet zozeer willen spelen met anderen

En dus daarom ergens lopen waar ze geen andere honden tegen komen.
Maar dat ligt aan de bazen, prima hoor overigens, dat moet iedereen zelf weten hoor Heb ik ook totaal geen moeite mee. Super zelfs want die worden niet even op een veldje voor de deur gestuurd en dat is het wat ze aan beweging krijgen.
Uiteindelijk bepaal je wel als baas hoe je er mee om wil gaan. En iedereen zal het anders invullen.
Waar het mij puur om ging is dat als dat niet wilt doen, apart gaan lopen, dat je het dus ook voor kunt zijn door het gedrag te adresseren als niet gewenst zijnde.

Nee he... ligt er een enge rottie in de aanval



Rocco en Finn konden het meestal wel met elkaar vinden



Rocco was een gecastreerde reu met een baas die zijn hond goed kende, en wist wanneer het goed ging en wanneer de rottie geiirriteerd raakte en hij zelf dan ingreep. Ging niet echt uit zichzelf naar andere honden toe maar raakte ook niet geirriteerd als andere honden rustig naar hem toe kwamen om kennis te maken.
Ik vond hem altijd wel redelijk relaxed, behalve dan als er bepaalde hele dominante reuen aankwamen , apart van elkaar waren dat als ik het er met de baas over had ook de reuen waar Finn ook stevig op reageerde in houding en spanning.
Onderling hebben ze een stuk of drie keer geknokt, een keer omdat Rocco gromde naar hem om een bal van Finn en dat accepteerde Finn weer niet. En aan de lijn moesten ze niet kennismaken want dan was Rocco altijd zo blij om Finn te zien dat hij druk om hem heen ging springen en deels op hem, lijnen in elkaar en gedonder
Verder vond ik het een fijne reu, die helaas veels te vroeg is ingeslapen omdat zijn heup gebroken was na een val van de trap (hij had zeer ernstige hd ook en die breuk erbij was gewoon teveel)
Andere rotties, er zijn er hier niet zoveel... toen ik Finn net had woonde er een oude aan de overkant en die ging ook gewoon zijn eigen gang, was juist wat ontwijkend omdat hij zoals zijn baas zei wat terughoudend/angstig was voor andere honden. Ook nooit problemen mee gehad, de honden negeerden elkaar altijd netjes.
Er loopt ook nog een oude in de buurt en die doet ook zijn eigen ding, wil wel soms kijken en misschien wel komen, maar zijn baas houd hem ook altijd bij zich eigenlijk.
Nog eentje hier die niet vaak van de lijn is, en daar ben ik blij om... die gaat volledig uit zijn plaat als ik met de honden voorbij loop hangt in de riem en als hij los zou schieten denk ik dat het geen vriendelijk bezoekje zal zijn
Teefje dat hier woonde reageerde idem, kwam ook niet vaak los en werd ook niet echt regelmatig uitgelaten, beetje aso jongeren waren dat ook.
En verder ben ik in het duin een best wel drukke grote rottweiler reu tegengekomen, toen net een jaar denk... en ik schrok me rot toen die op Finn afkwam en de mensen die ermee liepen hem terug probeerden te roepen :N: maar dat ging redelijk goed.. het werden geen vrienden en Finn was hem op een gegeven moment wel echt zat want de rott bleef tegen hem aanbeuken, toen besloot ik maar om rap door te lopen want genoeg was genoeg.
Heb dus niet echt supernare ervaringen met Rotties in hun gedrag naar andere honden, denk dat mijn eigen reu soms nog wel wat moeilijker is. Maar scheelt denk ook of je een baas ernaast hebt staan die zijn hond door en door kent, en weet wat goed gaat en wat niet.

Er loopt er hier eentje als je die op gepaste afstand passeert gaat het goed maar als het pad wat smaller is valt hij behoorlijk uit.
En aangezien er een hele kleine vrouw mee loopt ga ik liever de andere kant op

Caro. schreef:

dogsincluded schreef:Mijne negeert gewoon andere honden, ze heeft er totaal geen interesse in.

Mijn hond dus ook niet, maar andere honden hebben soms wel interesse in haar. Heb jij daar geen last van dan?

Veel honden komen we hier niet tegen op wandelingen eerlijk gezegd. Ze is ook gesteriliseerd dus dat scheelt mss ook op vlak van aantrekken van andere honden?
Ze is inmiddels ook al 13 hoor, de pit van vroeger zit er niet echt meer in, maar ze heeft eigenlijk nooit problemen gehad of gemaakt met andere honden.

Yla speelde met alles en iedereen, tot ongeveer haar derde jaar, ineens kwam de omslag, naar andere teven toe van haar formaat.
Met een reu geen probleem, met een ieniemienie hondje is ze uiterst lief en voorzichtig.
Dus hier op de hei, bij ons aan de overkant, zit ze altijd aan de lijn.
En soms, op hele overzichtelijke stukken ergens anders kan ze lekker los.

Hoewel er sinds een tijdje een kentering lijkt te komen, bij haar op de training is een Herderteefje gekomen, in het begin moets ze daar niks van hebben, na zo'n 3 weken hebben ze elkaar aan de lijn eens 'onderzocht' week erop weer voorzichtig, en nu, zijn het de dikste vriendinnen en spelen/ stoeien constant met elkaar..

Maar hier op de hei laten we haar beslist niet los, alleen al vanwege haar lichaamshouding. Daar willen we andere honden en eigenaren zeker niet mee opzadelen.

1 van mijn buren hebben een rottie, die stakkert komt hooguit 10 minute per dag buiten
Baas stookt zijn hond altijd tegen de mijne op en dan staat hij er bij te lachen
Dit is weer zo'n hufter waardoor het ras een negatieve naam krijgt

Oke zal ik eens eerlijk zijn??
Noah kan niet goed met rottweilers overweg, ze moeten haar altijd pakken Ze is eens op de training goed gepakt en als de kans zich voordoet zal het weer zo gebeuren! Terwijl Noah nu wel zover is dat ze het negeert.
Vorige week kwam ik een rottie teef tegen, heel enthousiast. Ze ziet Noah en gaat staren en sluipen, iets wat Noah niet echt geweldig vind. En ja hoor, grommend komt ie op Noah afgestierd, ze ging gelukkig snel zitten. Baasje zei nog"ow gezellig samen spelen" Ik zei al, die van mij vind het anders niet echt gezellig
Ik kom ook 2 reuen tegen en dat gaat prima
Dus voor mij geen rottweiler in combinatie met Noah, geheid dat ze haar pakken. Ik ga het niet eens meer opzoeken.
Noah heeft dit ook met Akitas trouwens, en ook berners. Hoewel ze heeft 2 berner vriendjes (wederom reuen).

De rottweilers die ik zie lopen zowat altijd los en lopen achter hun eigenaar. Ik heb nooit problemen met rottweilers gehad, al schrok ik wel even van de week toen ik met een loopse Jigzy liep en er 2 rottweiler reuen aankwamen. Ik heb geen zin in een confrontatie met een rott reu Maar gelukkig stonden ze goed onder appèl en eentje werd aangelijnd.
Ik vind ze niet erg speels over het algemeen. Jigzy smijt honden vaak op hun rug als ze gaat spelen, dit poogde ze ook bij een rottweiler reu maar dat lukte haar niet hij bleef heel rustig staan terwijl zij er omheen zat te rennen en te springen.

Nanna schreef:

Pemba schreef:Er loopt er hier eentje als je die op gepaste afstand passeert gaat het goed maar als het pad wat smaller is valt hij behoorlijk uit.

Dat zie ik hier nooit, maar dat wil niet zeggen dat dat elders ook zo is hoor
Wat hier rondloopt zijn van die volgevreten stoïcijnse schommelkonten, te lui om de dag aan te kijken.

En de rest, die je niet ziet, loopt mooi slank fit te zijn in de polder waar het rustig is

Nanna schreef:

Caro. schreef:

Nanna schreef: Dat zie ik hier nooit, maar dat wil niet zeggen dat dat elders ook zo is hoor
Wat hier rondloopt zijn van die volgevreten stoïcijnse schommelkonten, te lui om de dag aan te kijken.

En de rest, die je niet ziet, loopt mooi slank fit te zijn in de polder waar het rustig is

We hebben hier geen polder Alleen heide en bos

Daarom zie je ze ook niet dus

Onze Bart was niet gecastreerd en liep altijd los mee. Hij speelde met alle honden uit de buurt, groot of klein maakte niet uit. Hij maakte zelf een inschatting welke honden leuk waren om mee te spelen en met welke honden het ellende zou worden. Als hij dacht dat het met een hond ellende zou worden, kwam hij naast me lopen en als we samen waren tussen ons in lopen.
Er was 1 ding wat hij absoluut niet pikte, niet van mens en niet van dieren en dat was als ik onverwachts aangeraakt werd of aangevallen werd. Dan draaide hij op de een of andere manier met zijn schouders en dan werd hij 2 keer zo breed. Ergens diep in hem ontstond een onderaards gerommel waar wij erg om konden gniffelen maar waarvan ik me voor kan stellen dat het erg angstaanjagend is als het niet je eigen hond is.
Het kwam wel met regelmaat voor dat hij door andere honden die los liepen aangevallen werd, terwijl hij naast me liep. Ergens in een ander topic heb ik gelezen dat iemand er niet van was gecharmeerd dat de loslopende honden van anderen zomaar naar haar hond toekwamen als deze aangelijnd was en daar kan ik me wat bij voorstellen. Bart bleef staan totdat de andere hond van hem wegdraaide en kwam me dan achterna. Als ik me ermee bemoeide of in paniek raakte, dan ging het zeker fout.
Met Max zijn we nog niet zo ver dat we al goed kunnen inschatten wat wel gaat en wat niet gaat. We zoeken dus zoveel mogelijk rustige tijden op als we hem los willen laten lopen en als er andere honden zijn die loslopen vraag ik aan de eigenaar of het goed is dat we een stukje mee oplopen. Zodra ik merk dat hij opgewonden raakt of gaat focussen gaat hij direct aan de lijn en gaan we commando's oefenen die hij goed kent en waarvoor hij beloond kan worden zodat hij weer rustig wordt.
Tot nog toe is mijn ervaring dat Rottweilers honden zijn die erg goed stemmingen van mensen oppikken, zowel van baasjes als van mensen die ze tegen komen. En helaas zijn veel mensen bang van Rottweilers......

Nik

S@ndr@ schreef:Het is maar net wat je acceptabel vind, geloof dat als jij het normaal vind dat je hond( rottie) zo corrigeert en reageert dat ik bij de eerste glimp van jou zo de andere kant op zou hobbelen, dat had ik na 1 keer wel gezien geloof ik

Mijn idee :N:

Ik hou m'n hond heus wel bij me, maar het kan natuurlijk gebeuren dat je ineens oog in oog staat met iets groots.
In het geval van Caro is de hond ook nog eens keurig aangelijnd, maar dan mag ze tóch uitvallen als een andere hond een beetje te veel snuffelt

tekkel schreef:

S@ndr@ schreef:Het is maar net wat je acceptabel vind, geloof dat als jij het normaal vind dat je hond( rottie) zo corrigeert en reageert dat ik bij de eerste glimp van jou zo de andere kant op zou hobbelen, dat had ik na 1 keer wel gezien geloof ik

Mijn idee :N:

Ik hou m'n hond heus wel bij me, maar het kan natuurlijk gebeuren dat je ineens oog in oog staat met iets groots.
In het geval van Caro is de hond ook nog eens keurig aangelijnd, maar dan mag ze tóch uitvallen als een andere hond een beetje te veel snuffelt

Ja hoor, dat mag ze dan ook In eerste instantie niet en moet ze gewoon netjes meelopen, maar als het echt een kont klever is, dan mag ze corrigeren. Maar dus wel binnen de perken en dat doet ze ook als ik haar aangelijnd heb en het kan sturen.
Is ze echter los, niet onder appél, en komt er dan een hond op haar afgestormd (type onbesuisde Lab of pup) dan klettert ze er dus echt bovenop. Ze vecht niet door ofzo, maar geeft één snoeiharde correctie en die zijn dus stomweg te hard voor de gemiddelde hond.
Daarom loop ik dus niet hier in druk losloopgebied, want daar zijn nu eenmaal onbeschofte Labradors en puppies die het allemaal nog niet zo snappen. Dat puppy hoeft geen half trauma op te lopen van mijn hond.

tekkel schreef:

S@ndr@ schreef:Het is maar net wat je acceptabel vind, geloof dat als jij het normaal vind dat je hond( rottie) zo corrigeert en reageert dat ik bij de eerste glimp van jou zo de andere kant op zou hobbelen, dat had ik na 1 keer wel gezien geloof ik

Mijn idee :N:

Ik hou m'n hond heus wel bij me, maar het kan natuurlijk gebeuren dat je ineens oog in oog staat met iets groots.
In het geval van Caro is de hond ook nog eens keurig aangelijnd, maar dan mag ze tóch uitvallen als een andere hond een beetje te veel snuffelt

Prima, als iemand zijn hond zo laat etteren dat deze gecorrigeerd moet worden dan heb ik ook liever dat deze na de 1e glimp de andere kant op loopt dan dat mijn hond die hond moet corrigeren.
Maar goed, nogmaals het moet wel een correctie blijven waar geen bloed bij vloeit.
De gecorrigeerde hond moet echter wel weten dat het niet prettig is wat er gebeurd, indien de baas dit allemaal laat gebeuren.

Etteren is in dit geval ook een vorm van niet goed opvoeden.

bernersennenhond schreef: .........dat deze gecorrigeerd moet worden .........

Ik heb al moeite met dat eeuwige 'corrigeren'. De ander doet dus altijd iets fout, wat 'gecorrigeerd' moet worden. Bij mij thuis heet dat gewoon 'uitvallen'.

Je kan ook gewoon weglopen en/of de andere hond wegsturen. Of wachten tot diens baasje hem heeft opgehaald. Mijn hond wordt ook weleens hinderlijk gevolgd of bejegend door een andere hond: dan loopt ze weg ipv te 'corrigeren'. Dat zou jullie hond ook kunnen doen natuurlijk, in een ideale wereld

tekkel schreef:

bernersennenhond schreef: .........dat deze gecorrigeerd moet worden .........

Ik heb al moeite met dat eeuwige 'corrigeren'. De ander doet dus altijd iets fout, wat 'gecorrigeerd' moet worden. Bij mij thuis heet dat gewoon 'uitvallen'.

Je kan ook gewoon weglopen en/of de andere hond wegsturen. Of wachten tot diens baasje hem heeft opgehaald. Mijn hond wordt ook weleens hinderlijk gevolgd of bejegend door een andere hond: dan loopt ze weg ipv te 'corrigeren'. Dat zou jullie hond ook kunnen doen natuurlijk, in een ideale wereld

Weet je, als het een teckeltje is of poedeltje of weet ik wat voor kleiner ras, mogen mijn jongens van mij niet eens corrigeren. Dat leer ik ze af, mopperen mogen ze maar daar blijft het bij. Dan draai ik naar de vreemde kleine hond toe en jaag hem weg. Daar reageren ze over het algemeen goed op, die kleinere hondjes.
Maar komt er een even grote hond op de mijne afgestormd, dan laat ik het mijn jongens gewoon zelf oplossen. Maar dan zonder dat het te heftig wordt want dat weten ze precies.

Daar zit bij mij het verschil.

bernersennenhond schreef:

tekkel schreef:

bernersennenhond schreef: .........dat deze gecorrigeerd moet worden .........

Ik heb al moeite met dat eeuwige 'corrigeren'. De ander doet dus altijd iets fout, wat 'gecorrigeerd' moet worden. Bij mij thuis heet dat gewoon 'uitvallen'.

Je kan ook gewoon weglopen en/of de andere hond wegsturen. Of wachten tot diens baasje hem heeft opgehaald. Mijn hond wordt ook weleens hinderlijk gevolgd of bejegend door een andere hond: dan loopt ze weg ipv te 'corrigeren'. Dat zou jullie hond ook kunnen doen natuurlijk, in een ideale wereld

Weet je, als het een teckeltje is of poedeltje of weet ik wat voor kleiner ras, mogen mijn jongens van mij niet eens corrigeren. Dat leer ik ze af, mopperen mogen ze maar daar blijft het bij. Dan draai ik naar de vreemde kleine hond toe en jaag hem weg. Daar reageren ze over het algemeen goed op, die kleinere hondjes.
Maar komt er een even grote hond op de mijne afgestormd, dan laat ik het mijn jongens gewoon zelf oplossen. Maar dan zonder dat het te heftig wordt want dat weten ze precies.

Daar zit bij mij het verschil.

Ok, ik ben een beetje gerustgesteld Al noem je het nog steeds 'corrigeren'...

tekkel schreef:

bernersennenhond schreef:

tekkel schreef:
Ik heb al moeite met dat eeuwige 'corrigeren'. De ander doet dus altijd iets fout, wat 'gecorrigeerd' moet worden. Bij mij thuis heet dat gewoon 'uitvallen'.

Je kan ook gewoon weglopen en/of de andere hond wegsturen. Of wachten tot diens baasje hem heeft opgehaald. Mijn hond wordt ook weleens hinderlijk gevolgd of bejegend door een andere hond: dan loopt ze weg ipv te 'corrigeren'. Dat zou jullie hond ook kunnen doen natuurlijk, in een ideale wereld

Weet je, als het een teckeltje is of poedeltje of weet ik wat voor kleiner ras, mogen mijn jongens van mij niet eens corrigeren. Dat leer ik ze af, mopperen mogen ze maar daar blijft het bij. Dan draai ik naar de vreemde kleine hond toe en jaag hem weg. Daar reageren ze over het algemeen goed op, die kleinere hondjes.
Maar komt er een even grote hond op de mijne afgestormd, dan laat ik het mijn jongens gewoon zelf oplossen. Maar dan zonder dat het te heftig wordt want dat weten ze precies.

Daar zit bij mij het verschil.

Ok, ik ben een beetje gerustgesteld Al noem je het nog steeds 'corrigeren'...

Omdat corrigeren een woord is wat heel ruim gezien kan worden.
Dan laat ik het in het midden voor elke baas en hond hoe dit dat wil doen.
De een doet het met een grom de ander met een uitval, de ene baas doet het met zijn stem de ander met een pets.

hier een halve rottweiler (halve boxer) die over het algemeen prima met andere honden kan, maar Zena is meer eentje die liever op haar eigen rond scharrelt (aan de lijn welliswaar)^
ik zie dat zelfs hier met onze andere honden, of die nu met haar mee buiten lopen of ze nu alleen loopt, ze vind alles wel prima
Zena negeert de meeste andere honden, maar laat het kaas niet van haar brood eten, willen ze een potje vechten, dan is ze de 1ste in de rij die mee gaat doen, willen ze spelen, hangt het van haar "mood" af of ze zin heeft of niet

Ik heb al ruim 20 jaar Rottweilers. honden die ik als pup kreeg en herplaatsers. Verschillende fokkers ook allemaal. Sommige met papieren, sommige zonder. Alle karakters waren anders. Keisha, Calsey en Lila waren echt een drama met andere honden. Keisha kocht ik als pup en nadat ik een keer lastig gevallen ben is ze echt omgeslagen helaas. Calsey en Lila waren al heel erg moeilijk toen ik ze kreeg en dat hebben we er een heel stuk uit kunnen trainen. Wel beide op een totaal andere manier, omdat ze beide gevoelig waren voor andere training.
Cujo is echt de allerliefste Rottweiler die ik heb, lief voor alles en iedereen, zelfs onderdanig soms. Damien en Donja waren beide herplaatsers en hadden een redelijk makkelijk kakrakter. Ze waren heel lief voor mensen en honden vonden ze prima. Het was niet zo dat ze echt speelde met honden, maar gingen ook niet in de aanval oid. Amy kan ik nog niet veel over zeggen, maar wel dat ze een heel pittig karakter heeft. Nergens bang voor, stuift, als ze de kans krijgt, overal op af en heeft een grote bek tegen andere honden. Daar zijn we dus flink mee aan het trainen. Amy is wel heel gevoelig voor trainen en als ze eenmaal iets geleerd heeft doet ze dat ook altijd. Verder blijft ze nu al erg goed bij mij lopen als ze los is en als ze naar een andere hond mag van mij en ik roep haar terug komt ze meteen. Dat vind ik wel heel fijn met een hond die wat pittiger is