Het HondenForum

Terryh schreef:Finn is een rode Cocker. Hij is pittig (eigen karakter), maar zeker betrouwbaar. Heeft alle trainingen met glans doorlopen, doet aan behendigheid en luistert als geen ander. Hij is een held op sokken, maar heeft wel duidelijkheid nodig. Een Cocker (een-kleurig of bont) is nu eenmaal een eigenwijze ras, consequent zijn is belangrijk. Ik zou onze knuffel dier niet willen missen (en met mij de vele vrienden & familie-leden die, onlangs de rode Cocker verhalen, Finn in hun hart hebben gesloten).

Eigenwijs????????????? een cocker?????????


Ik heb 2 prima voorbeelden daarvan

ik heb lekker een niet eigenwijze cocker, lekker puhh

nee even serieus, als ik 3 karakter trekken van boris zou moeten noemen is eigenwijs er geen van.

Benieuwd naar de 3 karakter trekken Marlieke?

Ik zie eigenwijs zijn niet als een minpunt trouwens. Ik hou ook van kinderen met een beetje pit.
Omdat Finn onze eerste hond is en ook omdat wij geen eigen kinderen hebben, was het wel even wennen.
Een leven zonder onze hummel is bijna ondenkbaar - achter de belang plakken soms wel.
Ik leef mee Reny, maar weet zeker dat jij elke dag net zoveel geniet van Bob & Billy als wij van Finn.

Ik heb jachtterriers in de volgende kleuren: zwart, seal, (heel donkerbruin) black and tan, wit en black and tan (driekleur dus), black and tan gestroomd merle, seal merle, en gehad in lichtbruin. Geen verdunningskleuren zoals blauw of lever. Al mijn honden zijn aparte karakters, zoals terriers plegen te zijn, maar nou niet om te zeggen dat ik het met kleur in verband kan brengen, WEL met de bloedlijn...
Mijn 2 merles zijn enorm verschillend van karakter en ook uiterlijk, al zijn het volle zussen, en hebben nog een broer die weer heel anders is. Dat is ook te verwachten omdat ze van een uitkruising stammen.
Vroeger waren de meeste black and tan, maar die waren allemaal ook verschillend, naar bloedlijn van de ouders. Een hond trekt bij mij trouwens in gedrag en uiterlijk altijd meer op zijn grootmoeder dan op de ouders. Al kan de kleur dan weer anders zijn. Dit is zodanig zo dat ik van honden met 2 goede grootmoeders, waarvan het bloed klikt, al het beste verwacht.

Terryh schreef:Benieuwd naar de 3 karakter trekken Marlieke?

Ik zie eigenwijs zijn niet als een minpunt trouwens. Ik hou ook van kinderen met een beetje pit.
Omdat Finn onze eerste hond is en ook omdat wij geen eigen kinderen hebben, was het wel even wennen.
Een leven zonder onze hummel is bijna ondenkbaar - achter de belang plakken soms wel.
Ik leef mee Reny, maar weet zeker dat jij elke dag net zoveel geniet van Bob & Billy als wij van Finn.

nou boris kort samengevat; grote knuffel, beschermend en erg mensengericht (behoorlijk eager to please)

toch heb ik redelijk vaar rode cockers gezien, die heel bezitterig waren en heel beschermend en op ten duur agresief gedrag gingen vertonen

bezitterig en beschermend zit erg in het ras, dat heeft Boris ook heel erg. maar agressief naar mensen gebeurt echt niet veel meer. Vroeger met het rode cocker syndroom waren ze agressief (maar kwam niet voort uit bezitterig of beschermend) echt iets mis in de koppies. Maar bij een cocker opvoeden moet je inderdaad erg letten op dat bezitterige en beschermende, boris is onze eerste cocker en met een volgende pakken we het dan ook wat anders aan.

Bedankt Marlieke! Ik herken dat beschermend wel (mensen & andere honden), bezitterig met mensen niet (wel soms met eten) en "grote knuffel beer" helemaal. Wij zouden bij een tweede Cocker ook dingen iets anders aanpakken. Als het een hond niet duidelijk is wie de leider is, zal de hond beschermend optreden (de leider rol op zich nemen). Ik was bang voor (grote) honden in het begin, Finn reageerde daar op. Het duurde even voordat ik ook goed naar mijzelf kijk en mijn gedrag aanpaste. Al doende leert men (gelukkig).
Cesara o.a.:
Ik denk dat alle hondenrassen duidelijkheid nodig hebben, kinderen voelen zich ook veiliger als de grenzen duidelijk zijn. Dat zij dat in het begin minder vinden, tja zo gaat het in het leven. Onze geduld & kordaatheid werd wel beloond.

terry, we kennen elkaar he! onze mannen kunnen het helaas alleen niet zo heel goed samen vinden. Bij Anita met behendigheid hadden ze al wat onenigheidjes, weet je nog.

Idd Marlieke, ik wist het gelijk. Ik denk dat Finn & Boris nu anders tegenover elkaar zouden staan, het is min. 4 jaar geleden. Onze mannetje zit nu proef te logeren bij Dierenpension Petra in Cabauw (ivm zomervakantie). Het is wel erg stil in huis. Vanmiddag weer ophalen gelukkig.

lijkt me inderdaad erg stil, boris gaat lekker mee. Maar Boris is in de loop van de jaren wel iets moeilijker geworden tegen reuen. Het zijn qua type erg aan elkaar gewaagd en ze willen beide niet onder doen denk ik.

Finn gaat altijd mee naar Engeland enz. Wij gaan altijd in het voor en -najaar een weekje naar een hondsvriendelijk plaats in binnen of buitenland. Maar de Pyrenees (Catatonie) in augustus is erg warm en niets voor Finn. Had 5 jaar een goede adres, maar die is nu gesloten. Hele tour om een leuk adres te vinden, hopelijk was deze een goede keus en hebben de eigenaar & Finn een klik. Finn is een gecastreerde reu, eerder een held op sokken dan een baasje.