Pagina 2 van 3
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 26 jul 2013 21:48
door Ptje
Intelligent : mwoa ja toch wel.
Trouw : Jazeker.
Evenwichtig : begint steeds beter te worden.
Waaks : mwoa, klein beetje.
Blafferig : ehmmmm volgens mij heeft hij dit overgeslagen in zijn woordenboek (maar daar hoor je mij niet over klagen hoor

)
Voorzichtig en toch nieuwsgierig : helemaal.
Vriendelijk : in de schaal van 1 tot 10 krijgt ie van mij een 20.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 26 jul 2013 21:53
door laura23
de duitse staande draadhaar volgens de RvB:
Aard De Draadhaar is een intelligente, zelfstandige jachthond. Hij heeft een consequente baas nodig die hem leidt. Ook heeft hij veel beweging en afleiding nodig, anders gaat hij zelf wel op pad. Hij kan als huishond worden gehouden als u hier maar rekening mee houdt. Door met hem te werken, krijgt u het best een band met hem en is hij binnenshuis een vriendelijke hond die het ook goed met kinderen kan vinden, als u maar rekening houdt met zijn onstuimige aard.
Cartouche is zeker intelligent en zelfstandig, heeft ook genoeg beweging nodig en leeft dus ook prima in huis...hij is uiterst vriendelijk tegen alles en iedereen maar idd een tikje onstuimig/lomp...
Epagneul breton volgens de RvB
Aard: Levendig, zeer beweeglijk, leert vlot en makkelijk.
Quireste kwam zeer zeker overeen met de standaard, nu niet meer maar dat is de leeftijd...
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 26 jul 2013 22:11
door Lynnepien
Een schrandere en moedige jachthond die jaagt met veel passie en grote volharding. Als huishond vallen zijn vrolijkheid en waaksheid op; is daarbij moedig, trouw en aanhankelijk maar ook slim en eigenzinnig.
Schrander: best wel. Als het haar uitkomt, natuurlijk
Moedig: moeilijk. Van sommige domme dingen is ze dóódsbang (ergens binnengaan, zoals een winkel, bij oma of een vakantiehuisje, of een gieterkop die in de tuin ligt), terwijl ze best wel enge dingen (een luchtballon die wordt opgelaten op 15 meter van haar) niet eens lijkt op te merken. Ik denk wel dat ze moediger zal worden als ze ouder wordt, veel komt nog voort uit onzekerheid.
Jagen: nee, helemaal niet... Ze is nog jong (bijna 15 maanden) maar ze heeft nog nooit gejaagd. Ze rent wel graag de struiken in om dan gniffelend alle vogeltjes te doen opvliegen, maar er loopt hier een haas in de buurt en die heeft ze zelfs nog nooit gezien, terwijl ik die al vijf keer heb zien lopen

Ze is ook vrij goed terug te roepen, alleen bij andere hondjes of bij kindjes wil het wel eens misgaan, die zijn veel te leuk
Vrolijkheid: ja, ze is echt wel een blij ei.
Waaksheid: soms, ze is ook nog jong dus niet zo heel zelfzeker. Soms verrast ze ons ineens door wat te gaan gromblaffen, maar echt zelfverzekerd klinkt het allemaal niet, en dus héél zelden, als ze het echt niet vertrouwt (de glazenwasser, die doet gekke dingen).
Trouw en aanhankelijk: ja, dat wel. Ze ligt het liefst ín je, hele avond tegen je aangeplakt. Liefst nog onder een dekentje ook

Trouw ook, ze zal echt niet zomaar met iemand meegaan, toch niet als wijzelf de andere kant oplopen. Iedereen moet bij elkaar blijven!
Eigenzinnig: ... tja, 't is een teckel hé

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 26 jul 2013 22:28
door Maeve
"De Toller is een zeer intelligent, gemakkelijk te trainen hond met een groot uithoudingsvermogen. Hij is een sterke en kundige zwemmer en een natuurlijke en vasthoudende apporteur op land zowel als uit water, zichzelf opmakend voor snelle actie als maar de kleinste indicatie gegeven wordt dat apporteren verwacht wordt. Zijn sterke wil om te apporteren en zijn speelsheid zijn essentieel voor zijn “Tolling” eigenschap. Liefdevol en speels voor zijn familie, kan hij gereserveerd zijn naar vreemden zonder agressief of overdreven verlegen te zijn. Agressie wordt niet getolereerd. "
Bij beide klopt het als een bus

Nilo is nog wat fanatieker in alles maar ook wat zelfverzekerder naar vreemden. Hij is dan wel weer iets minder vasthoudend als hij bij het apporteren niet meteen succes heeft, Coda heeft meer doorzettingsvermogen op dat gebied. Maar beide zijn heel levendig, beweeglijk, vrolijk en altijd klaar om te apporteren. Gereserveerd naar vreemden, Coda iets meer dan Nilo. Nilo onderscheid een vreemde van bekend volk maar vind over het algemeen iedereen wel aardig terwijl Coda meer van de negeer-modus is als ze iemand niet kent, zeker als die persoon te direct is naar haar.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 27 jul 2013 09:05
door Saschesfloor
Van de site van de Raad geplukt:
Aard: Zelfbewust, maar niet agressief. Actief en sportief, onafhankelijk en levendig. Een consequente opvoeding is noodzakelijk. [/i
Zelfbewust zijn ze zeker, wat betreft agressie, Chester heeft lang niet met andere reuen gekund, Penny is wat kattig aan de lijn naar andere honden, vooral hier in de buurt, maar dat komt echt door een berg nare ervaringen. Wordt aan gewerkt en gaat steeds beter weer gelukkig. Agressie naar mensen heb ik bij geen van de 3 Cairns gezien. Actief en sportief, zeker waar, voornamelijk Penny is heel actief (ze is ook de jongste) en sport graag. Het maakt haar niet zoveel uit wat we doen, als ze maar bezig is met de baas. Ik doe met haar gehoorzaamheid en praktijkspeuren en we gaan proberen haar op te leiden zodat ze echt ingezet kan worden bij vermissingen, omdat ze het erg goed doet. Met Floor doe ik aan behendigheid en dat vind ze fantastisch. Ook ballen en zwemmen vind ze echt super leuk. Dus ook zij is wat dat betreft echt rastypisch. Chester minder, hij is wel actief buiten, binnen niet. Sport vind hij mwah. Hij doet het, voor een koekje, that's it. Hij is nu dus op 9,5 jarige leeftijd al met pensioen, hij vindt er gewoon geen bal aan.
Onafhankelijk klopt ook wel, ze gaan graag hun eigen gang, maar zijn aan de andere kant ook weer graag bij ons. Maar bijvoorbeeld alleen blijven kost ze geen moeite en ook het aanleren ging snel. Levendig kan ik met een JA beantwoorden, maar niet irritant. Als ik ze buitenshuis voldoende activiteiten bied, zijn ze in huis rustig. Ze zijn wel altijd in voor spel of een wandeling.
Ik kan wel zeggen dat mijn Cairns aardig voldoen aan de rasstandaard qua karakter en ook het uiterlijk komt aardig overeen.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 27 jul 2013 10:09
door Lief
Raad van beheer:
Zeer eigenzinnig. Hebben niet ‘the will to please’ zoals o.a. herderachtigen. Naar mensen toe zijn ze aanhankelijk en vriendelijk. Geen eenmanshond. Naar andere honden kunnen ze behoorlijk onverdraagzaam, dominant zijn. Ze hebben een zeer consequente opvoeding en socialisatie nodig. Absoluut niet met harde hand. Het zijn geen honden voor beginnende hondenliefhebbers. Ze zijn over het algemeen niet waaks. Sommige honden kunnen moeilijk alleen thuis zijn. Ze hebben veel beweging nodig zoals dagelijks lange wandelingen en wekelijks rennen naast de fiets. Onvoldoende beweging uit zich in sloop en huil gedrag. Door hun enorme jachtinstinct en dominantie naar andere honden toe kunnen zij vrijwel nooit los lopen. Malamutes zijn inventief en atletisch, een goede omheining rondom tuin of erf is vereist.
ik vind de RvB erg negatief klinken zo. Er staat geen goede eigenschap ( en die moeten ze wel hebben om alle hier genoemde ellende goed te maken in.
De rasvereniging heeft een beter stuk geschreven, maar dat is erg lang.
http://www.amcn.nl/content/view/26/54/
Ja ze zijn absoluut anders dan een herder. Will to please is er wel, maar vooral om zichzelf te pleasen.
Naar mensen toe zijn ze heel vriendelijk (Shadow) of ze zoeken ze niet zo op (Misty). Eenmanshonden zijn het inderdaad niet, maar Misty kent wel een incrowd en 'andere mensen' , alleen de incrowd zoekt ze ook op voor contact. Van Shadow had ik niet verwacht dat hij laatst bij Angelique aan de stake out stampij zou maken als ik wegging, maar dat was toch het geval, ondanks de aanwezigheid van sexy huskydames.
Naar andere honden zijn ze inderdaad dominant, maar onverdraagzaam wil ik het niet noemen. Ze spreken de hondentaal prima en zolang andere honden hun grenzen accepteren is er niets aan het handje.
Waaksheid komt niet voor in het woordenboek van de honden hier. Iedereen kan hier naar binnenlopen, maar moet er wel tegenkunnen dat je 80 kg hondenliefde te verwerken krijgt en begroet wordt met woehoe.
Inventief is absoluut van toepassing op Misty, die weet van alles te verzinnen. Shadow is wat dommiger op dat punt, maar heeft af en toe ook van die dingen.
Die inventiviteit wordt hier niet toegepast om te ontsnappen ( hallo, hier krijgen we te eten, we gaan echt niet weg!), maar wordt wel ingezet bij het verkrijgen van spullen en lekkers. Jagen doen ze idd enorm, daarin zijn ze ook echt inventief. Zo hebben mijn honden wel eens gezamenlijk een mol gevangen, 1 hond bij de uitgang van het hol, de ander graven aan de andere kant. Die mol was kansloos.
Thuis zijn het rustige ietwat lui-ogende honden, absoluut geen nerveuze aandachtstrekkers conform de rasvereniging. Dat klopt ook, zolang ze buiten voldoende aan hun trekken komen.
Wat ik mis in de beschrijvingen is hun vermogen tot communiceren als ze wel je aandacht voor iets willen en de naar de baas toe zeer speelse aard tot late leeftijd.
Mijn honden zijn overigens zeer lief met kinderen, ondanks dat die geen vast element zijn in hun leven.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 27 jul 2013 10:30
door Safari
Ik kom tegenstrijdige dingen tegen over de Mops, zo zegt de RvB dat de Mops niet waaks mag zijn. En een andere site wel.
Moedig, klopt want hij jaagt alle aliens van de tv.
Intelligent, zal best maar hij stond achteraan met uitdelen.
Aanhankelijk, klopt.
Goed met kinderen, klopt helemaal, hij sjouwt ze de hele dag achterna zelfs zonder koekjes.
Lichtgeraakt, klopt hij kan mokken als de beste.
Gemakkelijke aard, klopt.
Vrolijk, altijd.
Grappig, 100%
Koppig, valt wel mee.
Eigenwijs, nou en of. Ik laat regelmatig een zak cement uit en het is wonderbaarlijk hoeveel kracht er in die 9 kilo zit.
Waaks, nou en of.
Agressie, nul.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 28 jul 2013 01:45
door Brindlecardi
Welsh corgi cardigan
Als huishond kenmerken ze zich door trouw en waakzaamheid.
Absoluut beide
Ze zijn leergierig, attent, bereid voor de baas te werken en doen dit met veel plezier
Zeker leergierig, maar dat gecombineerd met clownesk gedrag. Dus niet te extreem volgzaam
het is een uitgesproken kindervriend.
Alles wat kind is, is helemaal geweldig volgens Apple
Ze hebben een pittig karakter, dat een consequent en rechtvaardige hand van de Baas nodig.
Pittig zeker weten, dat moet je niet onderschatten bij een cardi
Het verdient aanbeveling met een Corgi te gaan werken, bijvoorbeeld een cursus gedrag en gehoorzaamheid, eventueel behendigheid of fly-ball; ze hebben een hekel aan een saai bestaan.
Ze willen overal bij zijn en hebben de aanleg zich ook overal mee te bemoeien. Men moet het karakter van een Corgi niet onderschatten.
Aandacht is wel erg belangrijk voor Apple, en dus ook dingen ondernemen. In haar geval ook flyball. Al kan ze daarna ook best tevreden en rustig zijn.
Overal bij zijn is ook heel herkenbaar
Re: In hoe verre
Geplaatst: 28 jul 2013 02:15
door Irta
Lief schreef:Raad van beheer:
Zeer eigenzinnig. Hebben niet ‘the will to please’ zoals o.a. herderachtigen. Naar mensen toe zijn ze aanhankelijk en vriendelijk. Geen eenmanshond. Naar andere honden kunnen ze behoorlijk onverdraagzaam, dominant zijn. Ze hebben een zeer consequente opvoeding en socialisatie nodig. Absoluut niet met harde hand. Het zijn geen honden voor beginnende hondenliefhebbers. Ze zijn over het algemeen niet waaks. Sommige honden kunnen moeilijk alleen thuis zijn. Ze hebben veel beweging nodig zoals dagelijks lange wandelingen en wekelijks rennen naast de fiets. Onvoldoende beweging uit zich in sloop en huil gedrag. Door hun enorme jachtinstinct en dominantie naar andere honden toe kunnen zij vrijwel nooit los lopen. Malamutes zijn inventief en atletisch, een goede omheining rondom tuin of erf is vereist.
ik vind de RvB erg negatief klinken zo. Er staat geen goede eigenschap ( en die moeten ze wel hebben om alle hier genoemde ellende goed te maken in.
De rasvereniging heeft een beter stuk geschreven, maar dat is erg lang.
http://www.amcn.nl/content/view/26/54/
Ja ze zijn absoluut anders dan een herder. Will to please is er wel, maar vooral om zichzelf te pleasen.
Naar mensen toe zijn ze heel vriendelijk (Shadow) of ze zoeken ze niet zo op (Misty). Eenmanshonden zijn het inderdaad niet, maar Misty kent wel een incrowd en 'andere mensen' , alleen de incrowd zoekt ze ook op voor contact. Van Shadow had ik niet verwacht dat hij laatst bij Angelique aan de stake out stampij zou maken als ik wegging, maar dat was toch het geval, ondanks de aanwezigheid van sexy huskydames.
Naar andere honden zijn ze inderdaad dominant, maar onverdraagzaam wil ik het niet noemen. Ze spreken de hondentaal prima en zolang andere honden hun grenzen accepteren is er niets aan het handje.
Waaksheid komt niet voor in het woordenboek van de honden hier. Iedereen kan hier naar binnenlopen, maar moet er wel tegenkunnen dat je 80 kg hondenliefde te verwerken krijgt en begroet wordt met woehoe.
Inventief is absoluut van toepassing op Misty, die weet van alles te verzinnen. Shadow is wat dommiger op dat punt, maar heeft af en toe ook van die dingen.
Die inventiviteit wordt hier niet toegepast om te ontsnappen ( hallo, hier krijgen we te eten, we gaan echt niet weg!), maar wordt wel ingezet bij het verkrijgen van spullen en lekkers. Jagen doen ze idd enorm, daarin zijn ze ook echt inventief. Zo hebben mijn honden wel eens gezamenlijk een mol gevangen, 1 hond bij de uitgang van het hol, de ander graven aan de andere kant. Die mol was kansloos.
Thuis zijn het rustige ietwat lui-ogende honden, absoluut geen nerveuze aandachtstrekkers conform de rasvereniging. Dat klopt ook, zolang ze buiten voldoende aan hun trekken komen.
Wat ik mis in de beschrijvingen is hun vermogen tot communiceren als ze wel je aandacht voor iets willen en de naar de baas toe zeer speelse aard tot late leeftijd.
Mijn honden zijn overigens zeer lief met kinderen, ondanks dat die geen vast element zijn in hun leven.
Wat heb je dat goed en duidelijk beschreven

Leuk om te lezen

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 28 jul 2013 02:29
door wiebel
Boef is een kruising, maar voornamelijk herder en hij is totaal niet waaks, super sociaal met alles wat leeft, heel aanhankelijk en erg leergierig.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 28 jul 2013 02:45
door [Sandra]
Jet en Mies beiden, ja, al zijn ze toch ook heel verschillend. Mies taalt niet naar andere honden of dieren, al neemt ze van jet wel over dat katten (op straat) wel heel interessant zijn. Jet is niet heel erg spelerig.
Otto is als kruising Engelse bulldog x maltezer misschien wel een interessant geval. Hij heeft veel EB-eigenschappen: vasthoudend/vastberaden, eigenwijs, intelligent, een schetenlatende, boerende, kwijlende en hard snurkende macho. Al snurkt hij niet vaak. Hij is gek op mensen en kinderen. Met andere reutjes gaat het wel eens mis, bij teefjes is hij helemaal het heertje.
Van de Maltezer heeft hij het speelse, het vrolijke en enthousiaste. Kom ik bijvoorbeeld boven om hem op te halen voor een wandeling, dan draait hij rondjes, dat vind ik weer heel typisch maltezer. Dat zie ik een Engelse bulldog niet doen. Ziet hij 100 meter verderop een bekende, dat móet hij daarheen, springt hij er tegenaan. Dan schrikken mensen wel vaak van zijn gewicht en kracht. Dat, in combinatie met zijn pluizige uiterlijk, maakt hem ontzettend schattig, maar wel lomp.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 28 jul 2013 09:37
door Laura84
Site: RvB
Aard Zeer trouw en betrouwbaar, steeds oplettend, waakzaam, actief, zelfstandig, met doorzettingsvermogen, intelligent, bereid te gehoorzamen.
Ik heb hier 2 hele verschillende honden zitten, fix is zo trouw als een hond en betrouwbaar, een heel stuk minder zelfstandig als dat een gemiddelde langhaar is. Ze doet graag dingen voor me zonder dat de jackpot ertegen over moet staan. Waaks gaat voor haar wel op maar dankzij haar gebrek aan zelfstandigheid mist ze ook een stuk doorzettingsvermogen. Wel is Fix een heerlijke hond om bijvoorbeeld gehoorzaamheid mee te doen, ze heeft wel graag dat ik haar het braafste hondje van de klas vind.
Laicka is een stuk minder betrouwbaar mede door haar extreme zelfstandigheid, ze kiest graag zelf voor de dingen die ze wil doen. Ze is wel trouw maar zal nooit een schaduw zijn. Ze is oplettend en probleemoplossend, ze is een regelteef als ik te laat ben maar eigenlijk alleen voor de honden die ze goed kent, dus Fix en de hond van mijn ouders.
Gehoorzaam is Laicka niet, als ik links zeg zal zij voor rechts kiezen omdat dat naar haar mening beter is, voor koekjes werken is stom en zitten is de meest belachelijke oefening die ze ooit hebben uitgevonden naar haar mening.
Fix is hier als herplaatser gekomen, ik had geen betere combi kunnen hebben maar de volgende langhaar gaat toch zeker weer het type worden zoals Laicka is, een hond die je op scherp houdt, die ervoor zorgt dat je elke keer weer wat nieuws verzint.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 28 jul 2013 10:08
door Frolic
RvB: Een alerte staande jachthond. Hard voor zichzelf, maar met zachte hand te leiden. Ze zijn loyaal en zachtmoedig van aard. Ze gaan niet snel confrontaties aan met hun eigenaar of andere honden. Ze zijn zeer gevoelig voor de stem(ming) en doen hun best conflicten (zowel die met mensen als met andere honden) te vermijden.
In het veld(werk) voelen deze honden zich zeer thuis, maar ook apporteren en zweetwerk behoren tot zijn competenties. Wanneer de hond voldoende geestelijke- en lichamelijke prikkels te verwerken krijgt, is dit ras ook geschikt als huishond. In het land van herkomst wordt dit ras uitsluitend voor de jacht gefokt.
Buiten het land van herkomst is dit ras in opkomst, maar nog zeldzaam.
Hoewel pas 14 weken , zit dit er echt al wel in. Mooi om die jachteigenschappen zo aanwezig te zien en daar mee aan de slag te gaan!
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 29 jul 2013 19:35
door Mit
De Welsh Springer Spaniel heeft een vrolijk, vriendelijk karakter, en mag niet nerveus of agressief zijn. Hoewel veel Welsh Springers blaffen wanneer er aan de deur gebeld wordt, zal bezoek over het algemeen met enthousiasme worden ontvangen. De Welsh Springer is dan ook zeker geen waakhond. Welsh Springers zijn echte gezinshonden, en het gelukkigst als ze bij 'hun' familie kunnen zijn. Welsh Springers zijn intelligent, alert en energiek. Wanneer uw hond zijn energie niet kwijt kan, zal hij sneller geneigd zijn om 'vervelend' gedrag te vertonen, bijvoorbeeld door zelf bezigheden te bedenken (bijvoorbeeld uw huis anders inrichten, of blaffen naar voorbijgangers). De Welsh Springer is een jachthond, en u zult uw pup moeten leren om niet ongecontroleerd zijn neus achterna te lopen, of achter wild aan te jagen.
Stellar is inderdaad vrolijk en vriendelijk, niet agressief. Maar wel nerveuzig en angstig in sommige situaties. Bezoek wordt met argwaan bekeken, tot ze je kent en dan heb je steeds een Welsh op schoot.
Ze heeft veel beweging nodig en jaagt soms.
Bij de Chihuahua korthaar lees ik overal snel, aanhankelijk, (over)moedig, snelle blaffer en dat klopt wel hahaha, Io en U zijn beide zo.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 29 jul 2013 19:43
door Angelique.
Geen van mijn honden is rastypisch aangezien overalllllllllll op inet staat dat ze niet los kunnen lopen en de mijne kunnen dat wel
Ook zouden ze niet luisteren, nou de mijne luisteren best, nee niet a la herder maar gewoon prima.
Apporteren zouden ze ook niet doen, nou Sissy wel hoor, 1000 x als ik maar blijf gooien.
Ohw en het zijn sledehonden, leven om te werken...oke dat klopt wel

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 30 jul 2013 09:35
door Plumeau
Wikipedia schreef:De Shetland Sheepdog is intelligent, slim, trouw aan zijn baas, aanhankelijk, gehoorzaam en vrolijk. Hij heeft een groot uithoudingsvermogen en is redelijk gehard. Shelties zijn in het algemeen terughoudend naar vreemden. Ze zijn geschikt voor verschillende hondensporten zoals Agilty, Flyball en dog dance. [bron?]
Salina houdt zich aardig aan de omschrijving. Alleen het 'in het algemeen terughoudnd naar vreemden' klopt compleet niet. Zij is echt een allermansknuffeltje. Wel zal ze niet zomaar met een ander een behendigheidsparcours lopen, dat is alleen voor haar eigen baasjes. Qua sporten zie ik flyball ook niet echt zitten: mevrouw houdt niet van apporteren.
Pipra is wel iets terughoudender: zij wil graag even netjes een snuffeltje uitwisselen voor er geknuffeld wordt. Ze toont daarmee absoluut niet niet de typische 'kop wegdraaien om contact te voorkomen' terughoudendheid die ik bij het orriënteren op het ras nog wel eens tegen kwam. Als haar hakken iets sterker waren geweest, dan had zij zich best voor flyball willen laten trainen.
Al met al vind ik dat de meiden de omschrijving best aardig volgen
Nog even een aanvullende quote voor een raskenmerk dat duidelijk aanwezig is, maar dat Wiki vergat te noemen...
http://dier-en-natuur.infonu.nl schreef:De Sheltie heeft een erg aangenaam karakter. Het is een intelligente, gevoelige en trouwe hond. Hij is aanhankelijk naar zijn baas en familie, gehoorzaam en vrolijk. Zijn uithoudingsvermogen is groot en hij is redelijk gehard. Naar vreemden toe is hij meestal wat terughoudend.
Omdat hij van nature een waakhond is, zal hij luidruchtig alarm slaan als er onraad is. Je moet je beseffen dat een Sheltie erg veel kan blaffen. Door zijn intelligentie is dit wel af te leren. Dit vereist echter wel veel geduld en doorzettingsvermogen van het baasje.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 30 jul 2013 09:38
door Machie
Schrander, waaks, strijdlustig, vol zelfvertrouwen, levendig en trouw aan zijn gezin. De Puli leert redelijk snel maar heeft vanwege zijn neiging tot onafhankelijkheid een consequente opvoeding nodig.
Nou, Dat is wel aardig Dumas ja

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 30 jul 2013 16:22
door Daantje_
Ik wist in het begin niet wat voor soort hond Juul was. Er kwamen allerlei rassen voorbij waar Juul ergens wel op leek, maar pas toen ik begon te lezen over de Catalaan dacht ik: ja dit is 'm!!
De Catalaanse Herdershond:
Een ongekunstelde, sobere hond met een vacht die tegen alle weersomstandigheden bestand is. Achter hun zachtaardige uiterlijk schuilt een behoorlijk pittige hond. De hond leert vrij gemakkelijk te gehoorzamen, maar ze kunnen zelf het initiatief nemen als de manier waarop ze behandeld worden hen niet aanstaat. Een consequente opvoeding (zonder te “drillen”) is noodzakelijk
Een pittige hond; moedig en met een groot uithoudingsvermogen. Hij is waaks en beschermt zijn gezin. De Gos d'Atura is gesteld op kinderen, maar hij komt nog steeds het beste tot zijn recht als werkhond.
Juul is natuurlijk heel lief en pluizig, waardoor iedereen denkt dat ze heul erg lief is (wat ze ook wel is hoor). Maar toch is ze best wel pittig tegenover andere honden. Pittig in het algemeen merk ik niet zo veel van, maar misschien komt dat omdat ik en Juul eigenlijk goed op elkaar afgestemd zijn.
Juul leert ontzettend snel, soms verkeerde dingen, maar meestal per ongeluk juist handige dingen: 'even doorlopen', 'even wachten', 'andere kant op!' zijn allemaal zinnen die ik steeds herhaalde. Nu kan ik dit zeggen en begrijpt ze precies wat ik bedoel. Wilt ze rechts en ik links, dan zeg ik 'andere kant op!' en draait Juul zich om naar links.
Dat stukje 'zelf het initiatief nemen als de manier waarop ze behandeld worden hen niet aanstaat' is echt zo typisch. Als iemand ongeduldig 'Zit!' zegt tegen haar, zal ze nóóit gaan zitten. Je ziet er echt denken: 'je bekijkt het maar

'.
Verder, ja groot uithoudingsvermogen, wat niet echt handig is als ze 2 maanden moet revalideren en 6 weken rust moest houden

en heel waaks en beschermend. Met kinderen is ze vreselijk leuk.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 01:00
door Melanie 74
Even van de site van de RvB;
Aard Rustig, beheerst, schrander, moedig, leergierig, onafhankelijk, zelfstandig, zeer terughoudend naar vreemden, vriendelijk voor zijn gezin, zeer waaks. Vanwege zijn zelfstandige aard moet een Tatra consequent opgevoed worden; dan is hij zeer trouw en beschermend voor de mensen, kinderen en dieren voor wie hij zich verantwoordelijk voelt.
Op de leeftijd van ongeveer 4/5 jaar zijn ze volwassen en klopt het beeld aardig.
Tot ze die leeftijd bereikt hebben, gaan ze door allerlei fases. Maar een eigenschap hebben ze vergeten te melden wat alle Tatra' al bij de geboorte hebben, eigenwijs!
Zeer terughoudend is sterk variabel, ik heb er twee die dat niet zijn, maar daar ligt een stuk socialisatie ten grondslag. Maar de eigenschap zit zeker in de hond, de een wat meer dan de ander, en vaak wordt het terughoudende als angstig gezien, wat niet het geval is.
Uiterlijk voldoen ze uitmuntend aan het rasbeeld, beide dames hebben genoeg bewijzen daar van liggen thuis.

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 02:16
door Dee
Figo voldoet wel aan de omschrijving van de Witte Herder.
Het is een ideale gezinshond, mits er genoeg mee word gedaan. Hij is een enorme knuffelkont, maar wel gericht op de baas.
Heeft duidelijkheid nodig, maar er moet wel mee gewerkt worden. Gevoelig? Jazeker.
Zijn mama is niet goed gesocialiseerd met vreemden. Hebben fokkers zelf gezegd.
Mama vond aai over de bol niet leuk, omdat fokkers dat ook niet nodig vonden.
Ik heb daarentegen weer de fout gemaakt, in het begin, om Figo maar te willen socialiseren.
Dus aan de riem kennis maken, met zowel mens als hond.
Om het maar geen angstig witje te laten worden.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 02:42
door Sucha
Het eerste valt op zijn vrolijke, levendige en aanhankelijke aard. De Basset Artésien Normand is een echte gezinshond, zeer aanhankelijk, dol op kinderen. Hij zal alles doen om zijn baas te behagen. Slaafse gehoorzaamheid mag echter niet van hem worden verwacht. Hij is een tikje eigenzinnig, ingegeven door zijn talent om zelfstandig een spoor te kunnen uitwerken. Nerveus is hij zeker niet. Zijn zachtaardige karakter past bij een baas die met geduld, consequent en ook een dosis charme met zijn Basset om gaat. De Franse Basset is intelligent en leert spelenderwijs.
Rups en zus Draak zijn verschillende types. Rups verspilt geen energie terwijl Draak energie gebruikt om te jagen
Rups volgt heel goed terwijl Draak altijd op zoek is naar wildgeur. Draak doet haar best te luisteren en te volgen terwijl Rups dit ook echt altijd doet (zhoudt niet van energieverspilling). Ze doen het goed op fluit en beloning. ze kunnen bijna altijd los
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 02:51
door Sucha
De Dalmatische hond is een goede uitgebalanceerde, opvallend gevlekte , sterkte, gespierde en actieve hond. Symmetrisch belijnd, niet grof of plomp en als voormalig koetshond behept met een groot uithoudingsvermogen op een behoorlijke snelheid.
Lengte van het lichaam : schofthoogte = ongeveer 10: 9.
Lengte van de schedel: lengte van de voorsnuit = 1: 1
Open en vriendelijk , niet verlegen of terughoudend, vrij van nervositeit en agressie
Sproet is een evenwichtige vrolijke vriendelijke conflict vermijdende hond. Houdt niet van hard geluid/lawaai. Hij is vindingrijk en slim in het jatten. Ook is het een mafketel eerste klas. Super slim vind ik hem dan weer niet

Hij heeft wel jachtpassie en leert de kneepjes van Basset Artésien Normand Draakje. Met haar opvoedingstips op dat vlak ben ik dan weer wat minder blij.

Hij is eenzijdig doof dus uitgesloten voor de fok.
Verder voldoet hij aan onze verwachtingen die we hadden van een Dalmatische hond.
(vorige stuk was erg onduidelijk en lang en ik kreeg mijn tikfouten er niet uit zonder dat de tekst daarachter opgegeten werd, vandaar even een nieuw stukje)
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 11:38
door Eilfy
Zeer intelligent, zeer gevoelig, veelzijdig, initiatiefrijk, levendig, alert, met scherpe instincten, leert graag en gehoorzaamt goed. Deze hond moet consequent opgevoed worden. Voor zijn training is hondenkennis nodig evenals het kunnen werken op basis van wederzijds respect.
Zeer intelligent: check, hij leert waanzinnig snel!
Zeer gevoelig: check, ik hoef niet zoveel te mopperen om hem onder de indruk te krijgen (is gelukkig ook bijna nooit nodig)
Veelzijdig: check, voor zover te beoordelen. Hij vindt veel dingen leuk en voert eigenlijk alles wat ik van hem vraag goed uit!
Initiatiefrijk: dubbel check!
Levendig: check!
Alert: check!
Met scherpe instincten: check, soms iets te scherp want hij hoort echt alles en moet dat dan even laten weten
Leert graag: dubbel check, voor Oryn is leren/trainen het leukste wat er is
Gehoorzaamt goed: check! Maar dit is ook wel aangeleerd.
Dat voor zijn training hondenkennis nodig is, vind ik niet specifiek voor de border collie maar voor alle honden van toepassing. Het wederzijds respect vind ik ook voor eigenlijk alle hondenrassen van toepassing. Evenals een consequente opvoeding

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 16:10
door ranetje
tekkel schreef:Van de RvBeheer:
Dashonden of teckels zijn veelzijdige jachthonden. Ze jagen boven en onder de grond en voor- en na het schot. Men zegt vaak dat een teckel eigenwijs is, maar dat is niet helemaal waar. Door hun jachtpassie/werkeigenschappen zijn ze zeer zelfstandig en dat wordt vaak verward met eigenwijsheid. Teckels kunnen zeer energiek zijn en erg volhardend. Verder kunnen ze de komiek uithangen als ze hun zin willen doordrijven, waardoor ze heel vaak de lachers op hun hand hebben. Aan de baas zijn ze trouw en aanhankelijk, de ruwharen kunnen wat meer gereserveerd zijn naar vreemden, de langharen zijn het meest zachtaardig. Men ziet duidelijk karakterverschillen tussen de diverse variëteiten, maar ze zijn bijna allemaal waaks, nieuwsgierig en moedig. De kleinere variëteiten zijn vaak wat pittiger van aard dan de standaard. Het is van groot belang dat de teckel goed wordt opgevoed, want het is een grote hond in zakformaat en geeft men hem een vinger, dan neemt hij de hele hand. Ongeacht wat men ook zegt; ook een teckel is onder appèl te krijgen. Teckels kunnen goed overweg met hun soortgenoten. Vogels en knaagdieren kunnen soms op het jachtinstinct van de hond werken, dus hier is voorzichtigheid geboden. Ze kunnen ook met kinderen in huis leven, mits de kinderen de teckel als hond behandelen en niet als speelgoed.
Dit klopt allemaal, op het onderstreepte na: ze denkt dat iedereen leuk is - tot het tegendeel is bewezen (mijn tuinmannetje

).
Verder heeft ze niet veel jachtpassie (meer).
Het is in elk geval goed in de hand te houden omdat ze zo gehoorzaam is 
Daar bof je bij dan
Van mijn ruwharen was er maar eentje niet gereserveerd

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 16:13
door ranetje
Voor wat mijn huidige honden betreft:
De Griffon is een temperamentvolle veelzijdige jachthond, zowel voor als na het schot. Een hond met
een prima neus, die rotsvast voor- staat, goed onder appel staat en alles te land of te water apporteert. Hij mag dan ook geen watervrees hebben. Hij is bovendien in de winter tegen koude en vorst bestand en ondanks zijn temperament en jachtpassie kan hij lang afliggen en op post zitten.
Klopt wel ongeveer.
Alleen het dikgedrukte stukje is niet bepaald aangeboren
Dat wist ik wel en het heeft me dus niet verrast dat daar een berg(je) werk voor verzet moest worden

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 17:23
door DeDiana
ranetje schreef:Voor wat mijn huidige honden betreft:
De Griffon is een temperamentvolle veelzijdige jachthond, zowel voor als na het schot. Een hond met
een prima neus, die rotsvast voor- staat, goed onder appel staat en alles te land of te water apporteert. Hij mag dan ook geen watervrees hebben. Hij is bovendien in de winter tegen koude en vorst bestand en ondanks zijn temperament en jachtpassie kan hij lang afliggen en op post zitten.
Klopt wel ongeveer.
Alleen het dikgedrukte stukje is niet bepaald aangeboren
Dat wist ik wel en het heeft me dus niet verrast dat daar een berg(je) werk voor verzet moest worden

Haha, dat is ook wel apart om in een rasbeschrijving te zetten.

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 31 jul 2013 18:29
door ranetje
DeDiana schreef:ranetje schreef:Voor wat mijn huidige honden betreft:
De Griffon is een temperamentvolle veelzijdige jachthond, zowel voor als na het schot. Een hond met
een prima neus, die rotsvast voor- staat, goed onder appel staat en alles te land of te water apporteert. Hij mag dan ook geen watervrees hebben. Hij is bovendien in de winter tegen koude en vorst bestand en ondanks zijn temperament en jachtpassie kan hij lang afliggen en op post zitten.
Klopt wel ongeveer.
Alleen het dikgedrukte stukje is niet bepaald aangeboren
Dat wist ik wel en het heeft me dus niet verrast dat daar een berg(je) werk voor verzet moest worden

Haha, dat is ook wel apart om in een rasbeschrijving te zetten.

Ja he?
Het kan belangstellenden zelfs stevig op het verkeerde been zetten.
Het is niet de enige rasbeschrijving waar ik dit, of iets dergelijks, in tegen ben gekomen

Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 02 aug 2013 11:25
door Paisley
Die van mij is veel opener en enthousiaster dan volgens de beschrijvingen. Het zouden geen echte allemansvrienden zijn. Mayke heeft de term 'allemansvriend' een nieuwe betekenis gegeven.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 04 aug 2013 21:40
door Ingding
De rasstandaard voor de Rottweiler zegt:
In wezen vriendelijk en vredelievend en kindvriendelijk, is hij aanhankelijk, gehoorzaam en werkwillig. Zijn verschijning verraadt oerkracht, zijn gedrag is zelfverzekerd, evenwichtig en onverschrokken. Hij reageert met hoge opmerkzaamheid op zijn omgeving.
Ze is zeker vriendelijk, ook voor kinderen.
Aanhankelijk zeker. Ze kruipt het liefst in je.
Gehoorzaam ook.
Werkwillig mwah.
Zelfverzekerd ligt aan de situatie.
Evenwichtig wel.
Onverschrokken zou ik dr niet willen noemen.
Opmerkzaam is ze zeker mits ze niet ligt te snurken.
Re: In hoe verre "rastypisch"
Geplaatst: 11 aug 2013 02:42
door Eric & Sepp
Hongaarse staande hond draadhaar
Aanhankelijk
Levendig
Goedaardig
Trouw
Onbevreesd
Zeer geschikt om te worden afgericht
Ivm karakter kan de hond een grove behandeling slecht verdragen
Sepp voldoet aan alle bovenstaande rasbeschrijving alleen mist hij zijn draadharen. Dat komt nog wel eens voor dat er in een nestje draadharen één of twee kortharig worden geboren. Het is in vergelijking met de kortharen nog een jong ras-variant.
Bij de kortharen wordt wel eens een langhaar geboren en dat is de invloed van de Ierse Setter