Het HondenForum

Ik had hier voorgaande jaren een doodsbange hond, bij iedere knal.
Wij hebben echt vanalles geprobeerd (van negeren, tot steunen, etc.). Vorig jaar werkte een combinatie van druppels en het thundershirt voor Senna nog het beste. Ook ging ze dan altijd naar boven toe om op het bed te gaan liggen.

Gedurende dit jaar zijn we gestart met heel erg blij doen en koekjes rondstrooien zodra we een knal hoorden. Dit blijkt bij Senna echt onwijs goed te werken. Voorheen had ik bij 1 knal de rest van de avond een gestreste hond. Nu is ze even kort in de stress, maar binnen 1 minuut loopt ze alweer te kwispelen.
Zodra ze nu een knal hoort, springt ze op, één van ons (mijn vriend of ik) ook en we vertellen met een hoge stem dat dit "ooh zo leuk" is en doen blij tegen d'r. Het eerste koekje wil ze nog niet zoeken, dus die geven we haar zo. Het 2e koekje wil ze al wel vangen en de volgende koekjes gaat ze wel in de woonkamer "zoeken", terwijl ik ze rondstrooi. Momenteel gaat het met de koekjestrommel hard, maar we hebben wel een hond die meteen weer uit de stress is en het goed kan handelen zo. Wij zijn tot nu toe erg tevreden met hoe het gaat.
Het is nu niet eens meer nodig voor haar om naar boven te gaan en om daar tot rust te komen. Ze is direct weer happy!

Inge O schreef: ja, weet ik, maar in dat topic had je niet verteld hoe het dan plots toch goed ging, dat ze toch at dus, ik weet nog dat ik me daar toen al over verbaasde en niet goed begreep hoe ze dan toch plots bleek te eten.

nu hierboven heb je dat even verduidelijkt maar uit het counterconditioningtopic kon ik dat niet halen.

hoe dan ook vrees ik dat net die stap, van niet eten naar wel eten dus, zeker niet door elke hond zal genomen worden.

ja klopt, maar het stond er dus wel, dat ze die koekjes in eerste instantie niet wilde eten

v. 't Brabantse Bont schreef:Ik had hier voorgaande jaren een doodsbange hond, bij iedere knal.
Wij hebben echt vanalles geprobeerd (van negeren, tot steunen, etc.). Vorig jaar werkte een combinatie van druppels en het thundershirt voor Senna nog het beste. Ook ging ze dan altijd naar boven toe om op het bed te gaan liggen.

Gedurende dit jaar zijn we gestart met heel erg blij doen en koekjes rondstrooien zodra we een knal hoorden. Dit blijkt bij Senna echt onwijs goed te werken. Voorheen had ik bij 1 knal de rest van de avond een gestreste hond. Nu is ze even kort in de stress, maar binnen 1 minuut loopt ze alweer te kwispelen.
Zodra ze nu een knal hoort, springt ze op, één van ons (mijn vriend of ik) ook en we vertellen met een hoge stem dat dit "ooh zo leuk" is en doen blij tegen d'r. Het eerste koekje wil ze nog niet zoeken, dus die geven we haar zo. Het 2e koekje wil ze al wel vangen en de volgende koekjes gaat ze wel in de woonkamer "zoeken", terwijl ik ze rondstrooi. Momenteel gaat het met de koekjestrommel hard, maar we hebben wel een hond die meteen weer uit de stress is en het goed kan handelen zo. Wij zijn tot nu toe erg tevreden met hoe het gaat.
Het is nu niet eens meer nodig voor haar om naar boven te gaan en om daar tot rust te komen. Ze is direct weer happy!

gaaf patty

Ja, echt super!

Ohja, Senna was voorheen ook zo in de stress dat ze geen eten wilde aanpakken. Een balletje heeft haar daar een beetje doorheen geholpen, daarna waren koekjes voldoende!

v. 't Brabantse Bont schreef:Ik had hier voorgaande jaren een doodsbange hond, bij iedere knal.
Wij hebben echt vanalles geprobeerd (van negeren, tot steunen, etc.). Vorig jaar werkte een combinatie van druppels en het thundershirt voor Senna nog het beste. Ook ging ze dan altijd naar boven toe om op het bed te gaan liggen.

Gedurende dit jaar zijn we gestart met heel erg blij doen en koekjes rondstrooien zodra we een knal hoorden. Dit blijkt bij Senna echt onwijs goed te werken. Voorheen had ik bij 1 knal de rest van de avond een gestreste hond. Nu is ze even kort in de stress, maar binnen 1 minuut loopt ze alweer te kwispelen.
Zodra ze nu een knal hoort, springt ze op, één van ons (mijn vriend of ik) ook en we vertellen met een hoge stem dat dit "ooh zo leuk" is en doen blij tegen d'r. Het eerste koekje wil ze nog niet zoeken, dus die geven we haar zo. Het 2e koekje wil ze al wel vangen en de volgende koekjes gaat ze wel in de woonkamer "zoeken", terwijl ik ze rondstrooi. Momenteel gaat het met de koekjestrommel hard, maar we hebben wel een hond die meteen weer uit de stress is en het goed kan handelen zo. Wij zijn tot nu toe erg tevreden met hoe het gaat.
Het is nu niet eens meer nodig voor haar om naar boven te gaan en om daar tot rust te komen. Ze is direct weer happy!

Dit is exact wat ik in de situatie tussen mij, bo en vuurwerk doe! Kon het alleen niet zo mooi omschrijven!

Inge O schreef:dat negeren van een 'hond in nood' is één van de slechtste adviezen die de laatste jaren (jammer genoeg erg) in de mode was.

Helaas wel.
Maar dat vind ik net als "steunen", want als je niet weet hoe dit goed toe te passen, bevestig je alleen maar de angst van de hond.

Bij Senna is het door negeren ook van kwaad tot erger geworden. De blije-koekjes-methode ( ) werkt in ieder geval super bij haar.

Wat een fijne tips! Ik ga de koekjesdoos ook maar vast klaarmaken. Vond het vuurwerkpakket uit dat andere topic trouwens ook een super goed idee!

Kruimel53 schreef:O ja, ik hoor regelmatig van mensen dat hun honden goed leren van de vuurwerk CD's mits goed toegepast. Hier was het geen succes, dwz dat de heren lekker gingen liggen slapen midden tussen de boxen met herrie maar bij het eerste rotje buiten allebei gelijk in de stress schoten. Dat verschil horen ze dus prima.

Ja, die vuurwerkcd werkt hier ook echt niet. Deed Senna helemaal niets.
Het minste of geringste echte knalletje daarentegen...

ik heb dat nooit gedaan dat negeren van een bang beest.
ik negeer ook geen bange kinderen en zou niet weten waarom dat bij een bang beest wel zou moeten werken.

renee-uk schreef:ik heb dat nooit gedaan dat negeren van een bang beest.
ik negeer ook geen bange kinderen en zou niet weten waarom dat bij een bang beest wel zou moeten werken.

Inderdaad, dat vind ik ook best sneu eigenlijk! Als ik zelf bang ben zoek ik ook afleiding of geborgenheid en als mensen (dieren doen dat niet) mij dan gaan staan toe kijken veranderd er niks. Bo die doet eigenlijk hetzelfde als ik bang ben.. "kom we gaan spelen baas" "lekker frisse lucht, lekker wandelen"

Inge O schreef:

Kruimel53 schreef:

Inge O schreef:dat negeren van een 'hond in nood' is één van de slechtste adviezen die de laatste jaren (jammer genoeg erg) in de mode was.

Eens. Het idee dat je de angst beloont als je aandacht aan de bange hond besteedt klopt van geen kanten. En eigenlijk is het ook een rare gedachte. Alsof de hond ervoor zal gaan kiezen om doodsbang te zijn zodat hij aandacht van de baas krijgt.

dat dus. en daarbij vraagt het ook een soort van reflectie die een hond helemaal niet kan : hij zou eerst en vooral angstig moeten worden op afroep (een gevoel dat je helemaal niet willekeurig kán oproepen en zelfs als dat kon je het nooit zou doen omdat het alleen maar negatief voelt), dan ook nog snappen dat wij daar iets willen aan doen en dan ook nog begrijpen (volgens sommigen die die theorie aanhangen) dat als je baas je knuffelt als je angstig bent dat inhoudt dat je tercht (wat is 'terecht' voor een hond?) angstig was.

wat een gedachtengangen .

Inderdaad.
Mila komt direct steun zoeken als ze bang is, en die krijgt ze ook van mij. Als ik haar negeer, wordt ze namelijk nog veel banger en blijft ze echt in die angst en paniek hangen.

Ik denk overigens dat hier een vuurwerk-cd wel wat zou kunnen helpen, omdat Mila nu heel gevoelig op alle soorten knallen en plofgeluiden reageert. Dus ik ga daar volgend jaar ruim op tijd toch mee oefenen.

Kruimel53 schreef:O ja, ik hoor regelmatig van mensen dat hun honden goed leren van de vuurwerk CD's mits goed toegepast. Hier was het geen succes, dwz dat de heren lekker gingen liggen slapen midden tussen de boxen met herrie maar bij het eerste rotje buiten allebei gelijk in de stress schoten. Dat verschil horen ze dus prima.

Hier exact hetzelfde.
Al een paar maanden bezig met de blijekoekiemethode, maar dat lukt nog niet helemaal; alhoewel ik nog steeds het idee heb wel op de juiste manier bezig te zijn...

DeDiana schreef: Inderdaad.
Mila komt direct steun zoeken als ze bang is, en die krijgt ze ook van mij. Als ik haar negeer, wordt ze namelijk nog veel banger en blijft ze echt in die angst en paniek hangen.

Ik denk overigens dat hier een vuurwerk-cd wel wat zou kunnen helpen, omdat Mila nu heel gevoelig op alle soorten knallen en plofgeluiden reageert. Dus ik ga daar volgend jaar ruim op tijd toch mee oefenen.

wil ze ook geen lekkertje bij plofgeluiden?
als ze daar minder heftig op reageert dan op vuurwerkknallen zou je die misschien kunnen gebruiken?

riet vindt zo nu en dan dat ze gewoon om zo een koekje verdient
gaat ze opeens rechtop zitten en kijkt naar me met een blik in haar ogen die zegt 'er was echt wat hoor vrouwtje, iets heul engs'
ik heb voor het geval dat altijd een asbak met kleingesneden minikoekjes bij mijn pc staan en dat weet ze.
ik vind het wel grappig en ze krijgt er dan ook altijd eentje.
het moet wel op haar bed gegooid worden anders telt het niet, ook weer volgens rietje

Ik ga de 'blije koekjes'-methode ook maar eens toepassen. Morris was nooit bang voor vuurwerk, maar een paar weken terug is hij 's nachts zo erg geschrokken dat het nu toch een gestrest gebeuren is geworden (hij probeerde toen door de deur heen te breken om maar naar boven, naar mij, te kunnen komen)
Overdag valt zijn reactie nog mee, maar 's avonds en 's nachts begint hij aardig in paniek te raken door het geknal. Het enige wat hij dan wil is op mijn bed liggen, maar dat wil ik dan weer niet.
Het gaat steeds langer duren voor hij hersteld en hoe banger hij wordt, hoe erger hij zichzelf op gaat fokken. Dan raakt hij van echt elk geluidje weer over de zeik.
Ik zat nog te dubben over wat ik nu moest doen, maar dit lijkt me wel een goed idee! Ik ga ermee aan de slag. Hopelijk doet het ook voor Morris wat.

renee-uk schreef:wil ze ook geen lekkertje bij plofgeluiden?
als ze daar minder heftig op reageert dan op vuurwerkknallen zou je die misschien kunnen gebruiken?

Nou, eh, dit geldt voor Mila ook:

nomo schreef:Het gaat steeds langer duren voor hij hersteld en hoe banger hij wordt, hoe erger hij zichzelf op gaat fokken. Dan raakt hij van echt elk geluidje weer over de zeik.

Maar ik heb nu de slagroom en smeerkaas in huis en ik zit er helemaal klaar voor. De eerste knallen komen meestal als het donker begint te worden, dus eens kijken of een lik op haar neus gaat werken en of ze daardoor een beetje de smaak te pakken krijgt op den duur.

ja of die lik op haar neus doen als er nog geen knallen zijn, dan heeft ze misschien ook de smaak te pakken.

en wat die plofgeluiden betreft, dacht dat dat misschien zo was als bij rita dat ze ook al reageerde op plofgeluiden (krakende stoelen waren het hier) als er nog geen vuurwerk was geweest die dag.
maar dat is dan blijkbaar anders

renee-uk schreef:ja of die lik op haar neus doen als er nog geen knallen zijn, dan heeft ze misschien ook de smaak te pakken.

Ja, dat heb ik al gedaan en nu wordt het nog meteen lekker opgesmikkeld.

renee-uk schreef:en wat die plofgeluiden betreft, dacht dat dat misschien zo was als bij rita dat ze ook al reageerde op plofgeluiden (krakende stoelen waren het hier) als er nog geen vuurwerk was geweest die dag.
maar dat is dan blijkbaar anders

O, misschien was ik niet duidelijk: ja, ze reageert nu (na circa een week elke avond toch flink wat geknal) overgevoelig op álle geluiden die haar aan vuurwerk doen denken, dus ook plofgeluiden, harde knallen van deuren of auto's waarvan portieren dichtslaan hier voor de deur. Maar dan wil ze ook niks eten hoor. Bij dat soort 'enge' geluiden doe ik dus hetzelfde als bij echte vuurwerkknallen.

wat bij rita ook heel erg geholpen heeft was haar eigen bedje (dekentje met een hoes erom), dat ligt naast me en sleepte ik mee als ik ging verzitten.
en nog vindt ze dat bed 'veilig' op de één of andere manier, daarom moet ik ook de eerste koekjes-bij-onraad op haar bed gooien, daarna gaat ze pas zoeken als ik wat weggooi.

denk dat het nog het moeilijkst is om uit te vogelen wat helpt in je eigen speciale geval.
zoals ik het gedaan heb is het toch aangepast aan wat werkt voor rita en mij en rita heeft bijvoorbeeld buiten veel minder moeite met de knallen dan binnen.
buiten werd ze boos, binnen bang en hoewel ze nu niet meer echt bang is binnen en haar koekjes komt opeisen geloof ik ook niet dat ze nu ineens een vuurwerkfan is
succes met mila in elk geval.
ik hoop dat je een manier vindt die werkt, want zo'n bang gestresst hondje is echt niet leuk

Diana, dat heeft Morris dus inderdaad ook. Geluiden waar hij normaal gesproken niet eens voor opkijkt zijn ineens reden voor stress. Zaterdag was hij zelfs flink in paniek omdat het hard waaide. Normaal reageert hij daar totaal niet op! Dus dat maakt het wat lastiger.

Ik zit er klaar voor om te trainen. Bakje koekjes ligt naast me dus kom maar op met de knallen! Net ging het nog even mis. Ik zat te eten en bakje koekjes stond nog op het aanrecht. En ineens een flinke knal. Morris vliegt meteen op en enige wat ik zo snel kon bedenken was mijn eigen bord op de grond zetten Hij was zo verbaasd dat het vuurwerk meteen vergeten was. Hij zag zijn kans schoon en ik weet nu dat mijn rodekoolschotel een prima manier is om vuurwerkangst tegen te gaan Nu toch maar gewoon verder met koekjes

renee-uk schreef:wat bij rita ook heel erg geholpen heeft was haar eigen bedje (dekentje met een hoes erom), dat ligt naast me en sleepte ik mee als ik ging verzitten.
en nog vindt ze dat bed 'veilig' op de één of andere manier, daarom moet ik ook de eerste koekjes-bij-onraad op haar bed gooien, daarna gaat ze pas zoeken als ik wat weggooi.

denk dat het nog het moeilijkst is om uit te vogelen wat helpt in je eigen speciale geval.
zoals ik het gedaan heb is het toch aangepast aan wat werkt voor rita en mij en rita heeft bijvoorbeeld buiten veel minder moeite met de knallen dan binnen.
buiten werd ze boos, binnen bang en hoewel ze nu niet meer echt bang is binnen en haar koekjes komt opeisen geloof ik ook niet dat ze nu ineens een vuurwerkfan is
succes met mila in elk geval.
ik hoop dat je een manier vindt die werkt, want zo'n bang gestresst hondje is echt niet leuk

Het is inderdaad even zoeken naar een praktische insteek die bij Mila werkt. Omdat ik al heel goede resultaten heb gezien met counterconditioning bij andere probleempjes, geef ik zeker niet zomaar op. Want ik geloof wel echt dat het kan werken bij vuurwerkangst, alleen kost het op deze manier even tijd om haar de link knal = iets lekkers te laten leggen. En zo'n gestrest hondje is inderdaad niet leuk, zeker omdat het niet een paar dagen is, maar een paar weken.

Wat denk je ... zit ik hier klaar met de smeerkaas en slagroom - geen knal te bekennen

nomo schreef:Diana, dat heeft Morris dus inderdaad ook. Geluiden waar hij normaal gesproken niet eens voor opkijkt zijn ineens reden voor stress. Zaterdag was hij zelfs flink in paniek omdat het hard waaide. Normaal reageert hij daar totaal niet op! Dus dat maakt het wat lastiger.

Ik zit er klaar voor om te trainen. Bakje koekjes ligt naast me dus kom maar op met de knallen! Net ging het nog even mis. Ik zat te eten en bakje koekjes stond nog op het aanrecht. En ineens een flinke knal. Morris vliegt meteen op en enige wat ik zo snel kon bedenken was mijn eigen bord op de grond zetten Hij was zo verbaasd dat het vuurwerk meteen vergeten was. Hij zag zijn kans schoon en ik weet nu dat mijn rodekoolschotel een prima manier is om vuurwerkangst tegen te gaan Nu toch maar gewoon verder met koekjes

Hahaha Die tactiek kan ik ook nog proberen.

Vervelend is dat hè, als ze die vuurwerkangst dan ineens doortrekken op élk geluidje... Dan zit je inderdaad continu met een gestreste hond.
En dan te bedenken dat Mila twee jaar geleden helemaal niks om vuurwerk gaf. Maar vorig jaar ongeveer een week voor oud & nieuw kreeg ze een rotje vlak voor haar neus, en sindsdien is het kommer en kwel.

nomo schreef:Het gaat steeds langer duren voor hij hersteld en hoe banger hij wordt, hoe erger hij zichzelf op gaat fokken. Dan raakt hij van echt elk geluidje weer over de zeik.

Dit herken ik zo erg.
Ik had op een gegeven moment een hond die van een knal de rest van de avond in de stress was. Dikke stress. Met afgelopen zomer een nieuw dieptepunt: pies laten lopen van de schrik (door knallen van een Quad-uitlaat, die knalde een paar keer flink achter elkaar).

En als ik dan nu zie, hoe ze nu is.
Vanavond weer een paar knallen gehad, koekjes gestrooid, blij gedaan. En... er ligt hier nu een hond naast me op de bank, op haar rug te snurken met haar poten in de lucht...

v. 't Brabantse Bont schreef:

nomo schreef:Het gaat steeds langer duren voor hij hersteld en hoe banger hij wordt, hoe erger hij zichzelf op gaat fokken. Dan raakt hij van echt elk geluidje weer over de zeik.

Dit herken ik zo erg.
Ik had op een gegeven moment een hond die van een knal de rest van de avond in de stress was. Dikke stress. Met afgelopen zomer een nieuw dieptepunt: pies laten lopen van de schrik (door knallen van een Quad-uitlaat, die knalde een paar keer flink achter elkaar).

En als ik dan nu zie, hoe ze nu is.
Vanavond weer een paar knallen gehad, koekjes gestrooid, blij gedaan. En... er ligt hier nu een hond naast me op de bank, op haar rug te snurken met haar poten in de lucht...

Wauw, dat is echt een super resultaat Patty!
Ik kan alleen maar hopen dat het hier over een tijdje ook zo gaat.

Okee, sinds een paar dagen bij elke knal 'over the top' blij gedaan in combinatie met wat lekkers en dat doet het! Vanmorgen zelfs zo dat we aan het wandelen waren en op het moment dat ik ze los liet lopen er een knal kwam; waarop ik reageerde met een superblij "dat was een mooie" en ze keken alléén maar even op en gingen gewoon door met snuffelen want dat was op dat moment belangrijker en het koekie kon ik mooi zelf opeten.
Dus echt de combinatie van blij doen en iets lekkers werkt hier! De afgelopen maanden zei en deed ik eigenlijk verder niets, behalve iets lekkers geven bij elke knal zonder uiting van enige emotie.