Het HondenForum

Meestal willen ze mijn honden niet aanhalen... vreemd

Met Indy als pup heb ik me wel eens geexcuseerd (schrijf ik dat zo goed?)
Pup is natuurlijk best leuk, maar Indy moest absoluut niets, maar dan ook niets, van niemand hebben. Een klein gezelschap mensen die ze leuk vond vond ze prima. Ook op een hondenveld kon en kan iedereen haar aanhalen. Maar daarbuiten vond en vind ze dat iedereen maar van haar af moet blijven. Gelijk heeft ze.
Nu laat ze met haar blik wel weten dat ze niets wil.

Hier ook meerdere keren per wandeling: 'Sorry, hij houdt niet van vreemden.' of 'Sorry, hij houdt niet zo van aaien.'
Daarmee probeer ik dan eigenlijk te zeggen dat ze 'm beter niet kunnen aaien zonder lomp over te komen, maar tóch proberen hè...
Ik heb met mijn hond wel geleerd hoe raar het eigenlijk is om elke hond te aaien die je ziet, vind het ondertussen ook heel irritant als mensen het proberen. Nadeel van een leuke hond hebben

Mwah, excuseren..ik informeer soms wel Coda wil niet geaaid worden door volkomen vreemden. Tenminste, niet zo out of the blue hand uitsteken en knuffelen. Voorbijgangers doen dat nogal eens waardoor ze dus wegspringt. Dan krijg je standaard verbaasde blikken dus dan zeg ik "tja, ze is niet zo'n allemansvriend." Meestal snappen ze het dan nog niet hoor, maar toch

dagmar88 schreef:

PaulineP schreef:

dagmar88 schreef:

PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.

Waarom grijp je dan niet eerder in?

Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.

PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..

Is dat een serieuze vraag?
Ik heb er twee die niet bepoteld willen worden door vreemden. Ik ga echt niet wachten tot ze dat zelf aangeven en maak meteen duidelijk dat er van ze afgebleven moet worden.
Niet ingrijpen schaadt het vertrouwen. Voor goede ervaringen zorg ik zelf wel met bekenden.

Zo kun je overal wel een probleem van maken. En er zijn al problemen zat. Dus ga ik er geen extra maken waar er geen zijn

Mijn honden leven in een mensenmaatschappij waar echt wel eens iemand een hand naar ze uitsteekt of een kus-geluidje maakt. Ik heb daar geen problemen mee. Reageren mijn honden daar niet op, dan leg ik uit dat ze wat terughoudend zijn. Reageren mijn honden daar wel op; prima, leuk. Het is echt niet zo dat mensen ze naar een hoekje van de kamer drijven om ze daar op alle plekken van hun lijf te betasten. Als dat het geval zou zijn, zou ik uiteraard ingrijpen.

Jammer dat hier altijd zo serieus gereageerd wordt. Het is gewoon bedoelt als een leuke vraag, want let's face it, ondeugende honden zijn toch best wel grappig!

Maeve schreef:Mwah, excuseren..ik informeer soms wel Coda wil niet geaaid worden door volkomen vreemden. Tenminste, niet zo out of the blue hand uitsteken en knuffelen. Voorbijgangers doen dat nogal eens waardoor ze dus wegspringt. Dan krijg je standaard verbaasde blikken dus dan zeg ik "tja, ze is niet zo'n allemansvriend." Meestal snappen ze het dan nog niet hoor, maar toch

Zoiets.

Ik heb er van gemaakt dat ik ze "excuseer" als 'ja sorry, heb ze geleerd dat ze geen snoepjes mogen aannemen van vreemde mensen'. En dan vinden mensen dat gedrag ineens leuk. Ook goed. En zodra het kan loop ik weer verder. Klaarrrrrrrrr.

Als Luna opspringt, en die neiging heeft ze nog veel te vaak, zeg ik: sorry, dat mag ze niet doen. Ik was te laat met ingrijpen.

Tja en als ze een broodje pakt dat half voor haar neus wordt gehouden, dan zeg ik: "moet je dat maar niet doen".

Ik heb vandaag wel mijn "excuses" aangeboden aan het vijfjarige dochtertje van mijn vriendin. Ze wilde zooo graag dat Luna haar een poot gaf en keek zo beteuterd dat Luna dat niet deed. Vervolgens hebben we het samen gedaan: hond braaf, kind blij, iedereen gelukkig

PaulineP schreef: Jammer dat hier altijd zo serieus gereageerd wordt.

Daar staat het hf om bekend.

dagmar88 schreef:

PaulineP schreef: Jammer dat hier altijd zo serieus gereageerd wordt.

Daar staat het hf om bekend.

PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..

nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?

renee-uk schreef:

PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..

nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?

Dit snap ik ook niet hoor!
Ik zou mijn half blinde hondje toch zoveel mogelijk die schrik willen besparen. Ik ben geen zeurpiet met mijn honden, maar als mijn hondje zich steeds het lazerus schrikt omdat hij mensen niet aan ziet komen kwam er toch echt niemand meer in zijn buurt.
Dan maar te serieus

renee-uk schreef:

PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..

nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?

Sorry, maar ik ga niet tegen iedereen waar mijn hond aan snuffelt zeggen; "Oh, ze snuffelt aan je, niet je hand naar haar toe bewegen hoor! Ze ziet niet zo goed!", terwijl ik niet eens weet of die mensen dat überhaupt van plan zijn.

Jammer dat dit forum daarom bekend staat. Ik was "gevlucht" van Hondenpage om zulke dingen. Dus ik vlucht maar weer verder, op zoek naar een forum waar je niet je eigen berichten 12 keer door moet lezen voor je ze post, en je dan nóg iets hebt laten staan waar Goddelijke mensen je op terecht moeten wijzen want gut gut, wat is iedereen toch slecht bezig met z'n honden, behalve dan de perfecte mensen die het voor elkaar krijgen om een gezellig topic in een probleem te veranderen wat er niet is.

Toedeledokies, veel plezier hier nog met z'n allen

Volgens mij maak je het zelf ongezellig door zo licht geraakt te reageren. Er staan meer gezellige reacties dan 'serieuze'.
En ieder moet toch zelf weten wat ie wel of niet toelaat bij zijn hond?

Zou mijn hond half blind zijn of iets anders mankeren dat haar kwetsbaar maakt, dan zou ik haar ook in bescherming nemen
tegen ongevraagd contact.

kooi schreef:Volgens mij maak je het zelf ongezellig door zo licht geraakt te reageren. Er staan meer gezellige reacties dan 'serieuze'.
En ieder moet toch zelf weten wat ie wel of niet toelaat bij zijn hond?

Zou mijn hond half blind zijn of iets anders mankeren dat haar kwetsbaar maakt, dan zou ik haar ook in bescherming nemen
tegen ongevraagd contact.

Je hoeft je hond natuurlijk ook niet aan iedereen te laten snuffelen als je weet dat ze dan vervolgens bij aanraking in de stress schiet.

Het is vaak zo eenvoudig..............

Jion schreef: Gewoon de mensen die snel oordelen/hun energie halen uit conflict negeren, dan is het echt een leuk forum.

Jammer was een leuk topic, en ging niet over één specifiek excuus maar over waar jij je excuses over maakt, met je eigen hondje.
Lekker luchtig en leuk om te lezen waar anderen tegen aan lopen,jammer dat er weer gehakt moet worden .

jezus wat een gezanik zeg
ik stel een vraag omdat ik niet begrijp waarom iemand zijn hond moedwillig steeds laat schrikken.
als ik wil hakken doe ik dat echt wel anders.

renee-uk schreef:jezus wat een gezanik zeg
ik stel een vraag omdat ik niet begrijp waarom iemand zijn hond moedwillig steeds laat schrikken.
als ik wil hakken doe ik dat echt wel anders.

Binnen een paar dagen beslissen hoe een forum in elkaar steekt, geen enkele moeite doen om mensen een beetje te leren kennen voor je allerlei aannames doet en vooral constant lopen wijzen wat er allemaal mis is hier.
Dát maakt het er gezelliger op, van die nuttige bijdragen

Kan het eigenlijk ook een keer goed zijn? Ik lees niet anders dan te veel reacties, te weinig antwoorden, niet het gewenste antwoord, te lollig, te serieus, niet aardig genoeg

renee-uk schreef:

PaulineP schreef: Het maakt niet zoveel uit of ze er overheen buigen of dat ze het op een andere manier doen. Er schrikt er altijd eentje.. Mijn witje is half blind en ziet dingen onder haar niet, dus die schrikt ook van een rustige benadering..

nou ik zal dan vast wel te serieus zijn maar no way dat ik bewust mijn half blinde hond standaard zou laten schrikken door iedereen maar toe te staan haar te bepotelen.
wat wil je daar in hemelsnaam mee bereiken?

Dat die arme hond zich iedere keer het apezuur schrikt, iets anders niet lijkt mij

Toen Beau in het wagentje zat wilde iedereen ook opeens kijken, dacht het niet. Wilde ik er een attractie van maken had ik wel op de kermis gestaan.

Ik maak alleen excuses voor mezelf. 'Ik zag het niet / te laat'. De meeste mensen willen mijn honden toch niet aaien en als ze het toch willen bij Tay houd ik ze al tegen. Hij houdt niet van vreemden, loopt er gewoon voor weg, maar ik zorg er ook voor dat het niet gebeurd. (Tenzij hij zelf contact zoekt)

Als iedereen on topic had gebleven en gereageerd had op vraag t.s was dit een heel luchtig topic geweest.Ik heb nergens inhoudelijk gelezen dat je moet reageren op excuses die iemand maakt. Natuurlijk als je een reactie plaatst moet je er rekening mee houden dat daar op gereageerd kan worden, en is ook helemaal niet erg en soms zelfs leerzaam. Misschien heb ik het verkeerd geïnterpreteerd en dacht ik dat dit gewoon lekker luchtig gezellig topic was.

PaulineP schreef:

dagmar88 schreef:

PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.

Waarom grijp je dan niet eerder in?

Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.

groot gelijk, zo deed ik het met luna ook. eerst dook ze weg, en vertelde ik dat we haar nog niet lang hadden en ze veel had meegemaakt. nu laat ze zich meestal wel aaien. ik moedigde mensen juist aan om het een keer te proberen. hoe meer positieve ervaringen, hoe beter.
wat tommy betreft: als hij uitvalt naar mensen of honden, leg ik uit dat we hem pas hebben en eraan werken. ik zou niet willen dat mensen denken dat zijn gedrag door ons geaccepteerd wordt.

lunaquinty schreef:

PaulineP schreef:

dagmar88 schreef:

PaulineP schreef: Ik zeg vooral heel veel; "Sorry, ze zijn wat eenkennig." Mensen buigen zich vaak over mijn dames om ze met de beste bedoelingen te aaien, met als resultaat dat mijn hondjes daar negen van de tien keer onwijs van schrikken en wegduiken. Je ziet de beteuterde blik dan in de ogen van mensen, en aan mij leggen ze uit dat ze het goed bedoelden. Tja, IK weet dat. ZIJ niet.

Waarom grijp je dan niet eerder in?

Waarom zou ik dat doen? Mensen mogen het van mij altijd proberen, en mijn hondjes mogen ervoor kiezen niet geaaid te willen worden. Ze worden niet gedwongen en laten ze merken dat ze er geen zin in hebben, prima, dan lopen we verder. Hebben ze er wel zin in, dan zijn ze weer een positieve ervaring rijker.

groot gelijk, zo deed ik het met luna ook. eerst dook ze weg, en vertelde ik dat we haar nog niet lang hadden en ze veel had meegemaakt. nu laat ze zich meestal wel aaien. ik moedigde mensen juist aan om het een keer te proberen. hoe meer positieve ervaringen, hoe beter.
wat tommy betreft: als hij uitvalt naar mensen of honden, leg ik uit dat we hem pas hebben en eraan werken. ik zou niet willen dat mensen denken dat zijn gedrag door ons geaccepteerd wordt.

ik kan me daar echt helemaal niks bij voorstellen, dit staat zo ver van mijn manier van met honden omgaan af dat ik zit te lezen.
waarom zou je, als er zoveel andere manieren zijn, je hond iets laten ondergaan wat ze vreselijk vindt, welk doel dient dat?
en wat als ze op een gegeven moment genoeg heeft van dat nutteloze schrikken en bepotelen en bijt?
ben je er dan?

@renee-uk: de reden dat je je dat niet voor kunt stellen, is waarschijnlijk dat je nooit zo'n soort hond hebt gehad die ik doorgaans in huis neem.
ten eerst word zij nergens toe gedwongen, ze heeft altijd de kans om weg te lopen. het is niet zo alsof ze in een hoekje wordt gedrongen om geaaid te worden. zij ging snuffelen aan iemands hand terwijl we staan te praten, en als die persoon dan zijn hand uitstak, sprong zij gewoon weg, niets aan de hand.
ten tweede zit er totaal geen agressie in luna. voor ik haar bij mijn kinderen kon laten, is zij uitgebreid getest door een deskundige, om haar reacties te peilen als zij schrikt of in paniek raakt.
ten derde: als je een hond neemt die 3 jaar in schuren geleefd heeft, 4 eigenaars gehad heeft, en letterlijk overal bang voor is, zoals bv. tv's, lichten die aan of uit gaan, fietsen, auto's mensen, enz. zal je haar moeten socialiseren wil je haar een hondwaardig leven geven. als ik had gewacht op haar initiatief was ze al gestorven van ouderdom voor ze ooit 1 stap verder zou zijn gekomen. op het moment dat ik haar bij dingen weg ga houden waar ze bang voor is, bevestig ik haar angst, en laat ik haar merken dat ze terecht bang is. juist als ik laat blijken dat er niets engs aan is, komt zij het snelste over haar angst heen.
dat blijkt ook wel, want tegenwoordig loopt ze zelf naar mensen toe om geaaid te worden.
iets eng vinden is trouwens heel iets anders dan iets verschrikkelijk vinden.

lunaquinty schreef:@renee-uk: de reden dat je je dat niet voor kunt stellen, is waarschijnlijk dat je nooit zo'n soort hond hebt gehad die ik doorgaans in huis neem.
ten eerst word zij nergens toe gedwongen, ze heeft altijd de kans om weg te lopen. het is niet zo alsof ze in een hoekje wordt gedrongen om geaaid te worden. zij ging snuffelen aan iemands hand terwijl we staan te praten, en als die persoon dan zijn hand uitstak, sprong zij gewoon weg, niets aan de hand.
ten tweede zit er totaal geen agressie in luna. voor ik haar bij mijn kinderen kon laten, is zij uitgebreid getest door een deskundige, om haar reacties te peilen als zij schrikt of in paniek raakt.
ten derde: als je een hond neemt die 3 jaar in schuren geleefd heeft, 4 eigenaars gehad heeft, en letterlijk overal bang voor is, zoals bv. tv's, lichten die aan of uit gaan, fietsen, auto's mensen, enz. zal je haar moeten socialiseren wil je haar een hondwaardig leven geven. als ik had gewacht op haar initiatief was ze al gestorven van ouderdom voor ze ooit 1 stap verder zou zijn gekomen. op het moment dat ik haar bij dingen weg ga houden waar ze bang voor is, bevestig ik haar angst, en laat ik haar merken dat ze terecht bang is. juist als ik laat blijken dat er niets engs aan is, komt zij het snelste over haar angst heen.
dat blijkt ook wel, want tegenwoordig loopt ze zelf naar mensen toe om geaaid te worden.
iets eng vinden is trouwens heel iets anders dan iets verschrikkelijk vinden.

ik weet niet wat voor soort hond jij doorgaans in huis neemt, denk ook niet dat jij weet wat voor soort hond ik doorgaans in huis neem, dus misschien is die conclusie wel een beetje te snel getrokken

tussen 'wegspringen' en 'onwijs schrikken en wegduiken' zit in mijn idee een wereld van verschil.
jij reageert op pauline die dat onwijs schrikken en wegduiken noemt en geeft aan dat jij dat net zo doet en dan vraag ik me af waar dat in hemelsnaam goed voor is.
lijkt me een redelijke vraag eigenlijk.

maar ik denk eerder dat het verschil in aanpak en mijn onbegrip zit in het feit dat ik andere dingen belangrijk vind dan jij.
ik wil voor alles dat mijn hond vertrouwen in mij heeft en dat bereik ik niet door hem/haar allerlei griezelige dingen te laten ondergaan en zelf zijn/haar weg daarin te laten vinden.
mijn ervaring is dat een onzekere hond eerder zeker wordt als ie weet dat ie juist niet dingen zelf hoeft op te lossen en dat ik dat wel voor hem doe.
dat vertrouwen geeft rust en vanuit die rust komt er vanzelf meer zekerheid.

ik geef wel vanaf het begin grenzen aan.
binnen die grenzen mag en kan de hond zichzelf zijn, erbuiten is mijn wil wet.
uitvallen bijvoorbeeld sta ik niet toe; of de hond nou onzeker is of niet, ik wil dat gewoon niet hebben en ook hier leert mijn ervaring weer dat honden dat best snel oppakken.

ik ben voor duidelijkheid, consquentie, eerlijkheid en wederzijds respect en tot nu toe heeft dat voor mij en mijn honden nog nooit verkeerd uitgepakt, uit welke situatie ze dan ook kwamen.

Ik excuseer me eigenlijk nooit voor mijn honden, ik leg wel gedrag uit. Behalve als ze iets gepikt hebben, Gol heeft wel eens een flesje spa uit de handen van een jogger gegrist en Mika is een ster in koekjes en broodjes heel voorzichtig tussen kinderhandjes vandaan te trekken

Kiki heeft een korte tijd gehad dat ze nietsvermoedende andere wandelaars op de hei ineens in de rug sprong
Daar is ze zomaar ineens mee begonnen en het was niet kwaad bedoeld, maar ik vond het zacht gezegd niet leuk en heb haar dat redelijk snel aan het verstand kunnen brengen. Ik heb me tegenover de andere wandelaars gewoon verontschuldigd en gezegd dat ze in een erg jolige periode zat. Waar ik ook niks aan loog overigens want alles zat los aan haar zeg maar.
Maar ik wil gewoon niet dat ze zoiets doet. Jong en jolig of niet

renee-uk schreef:

lunaquinty schreef:@renee-uk: de reden dat je je dat niet voor kunt stellen, is waarschijnlijk dat je nooit zo'n soort hond hebt gehad die ik doorgaans in huis neem.
ten eerst word zij nergens toe gedwongen, ze heeft altijd de kans om weg te lopen. het is niet zo alsof ze in een hoekje wordt gedrongen om geaaid te worden. zij ging snuffelen aan iemands hand terwijl we staan te praten, en als die persoon dan zijn hand uitstak, sprong zij gewoon weg, niets aan de hand.
ten tweede zit er totaal geen agressie in luna. voor ik haar bij mijn kinderen kon laten, is zij uitgebreid getest door een deskundige, om haar reacties te peilen als zij schrikt of in paniek raakt.
ten derde: als je een hond neemt die 3 jaar in schuren geleefd heeft, 4 eigenaars gehad heeft, en letterlijk overal bang voor is, zoals bv. tv's, lichten die aan of uit gaan, fietsen, auto's mensen, enz. zal je haar moeten socialiseren wil je haar een hondwaardig leven geven. als ik had gewacht op haar initiatief was ze al gestorven van ouderdom voor ze ooit 1 stap verder zou zijn gekomen. op het moment dat ik haar bij dingen weg ga houden waar ze bang voor is, bevestig ik haar angst, en laat ik haar merken dat ze terecht bang is. juist als ik laat blijken dat er niets engs aan is, komt zij het snelste over haar angst heen.
dat blijkt ook wel, want tegenwoordig loopt ze zelf naar mensen toe om geaaid te worden.
iets eng vinden is trouwens heel iets anders dan iets verschrikkelijk vinden.

ik weet niet wat voor soort hond jij doorgaans in huis neemt, denk ook niet dat jij weet wat voor soort hond ik doorgaans in huis neem, dus misschien is die conclusie wel een beetje te snel getrokken

tussen 'wegspringen' en 'onwijs schrikken en wegduiken' zit in mijn idee een wereld van verschil.
jij reageert op pauline die dat onwijs schrikken en wegduiken noemt en geeft aan dat jij dat net zo doet en dan vraag ik me af waar dat in hemelsnaam goed voor is.
lijkt me een redelijke vraag eigenlijk.

maar ik denk eerder dat het verschil in aanpak en mijn onbegrip zit in het feit dat ik andere dingen belangrijk vind dan jij.
ik wil voor alles dat mijn hond vertrouwen in mij heeft en dat bereik ik niet door hem/haar allerlei griezelige dingen te laten ondergaan en zelf zijn/haar weg daarin te laten vinden.
mijn ervaring is dat een onzekere hond eerder zeker wordt als ie weet dat ie juist niet dingen zelf hoeft op te lossen en dat ik dat wel voor hem doe.
dat vertrouwen geeft rust en vanuit die rust komt er vanzelf meer zekerheid.

ik geef wel vanaf het begin grenzen aan.
binnen die grenzen mag en kan de hond zichzelf zijn, erbuiten is mijn wil wet.
uitvallen bijvoorbeeld sta ik niet toe; of de hond nou onzeker is of niet, ik wil dat gewoon niet hebben en ook hier leert mijn ervaring weer dat honden dat best snel oppakken.

ik ben voor duidelijkheid, consquentie, eerlijkheid en wederzijds respect en tot nu toe heeft dat voor mij en mijn honden nog nooit verkeerd uitgepakt, uit welke situatie ze dan ook kwamen.

je spreekt jezelf een beetje tegen (in mijn ogen). je zegt dat jij dingen voor ze oplost, maar tegelijk zeg je dat je ze geen enge dingen laat ondergaan. als je niet in enge situaties terecht komt, hoe wil je ze dan laten zien dat jij het oplost? dat bedoel ik echt niet verkeerd.
ik denk ook dat je niet helemaal begrijpt hoe luna was. vertel me dan eens hoe jij het had gedaan?
stel je voor, luna kwam bij jou in huis. ze ligt al 48 uur verstijfd in een hoekje, zonder te plassen op poepen. als jij de riem pakt, rent ze in paniek de kamer door en kruipt weer in een hoek. als je naar haar kijkt, kijkt ze weg. hoe had je haar naar buiten gekregen als je haar niet wilt dwingen? ze wilde niet in huis poepen of plassen.
uiteindelijk had ik haar buiten, kroop ze over de grond en wilde alleen maar terug naar binnen.
natuurlijk was luna ook bang voor de da. als ik haar geen enge dingen wilde laten doen, was ze gestorven aan een maagkanteling.
ze reageerde totaal niet op lekkere dingen, en geloof me, ik heb zowat alles geprobeerd wat honden lekker vinden, maar ze was niet te paaien.
als jij dingen voor haar op zou lossen, had je jezelf een riem aan kunnen doen en buiten gaan plassen, maar daar had je haar niet mee geholpen.
als ik de tv of een lamp aan deed, raakte ze helemaal in paniek. jij wilt haar niet confronteren met enge dingen, dus doe je dan het licht en de tv nooit meer aan?? snap je wat ik bedoel?"ik MOEST haar wel dwingen. nooit meer stofzuigen is ook geen optie.
op een gegeven moment kreeg ik haar in de auto, reed naar de hei, en kwam erachter dat ze daar veel minder angstig was, dus liet ik haar daar 3x per dag uit. dat ging goed, behalve als er ineens iets anders was. op een keer had iemand een bergje potgrond naast het pad neer gegooid. luna raakte weer in paniek, en wilde er niet langs. dan heb je 2 opties. je draait om en loopt de weg terug, 2 uur, of je dwingt haar erlangs door duidelijk aan te geven met je houding dat er niets aan de hand is.
juist daardoor heeft luna vertrouwen gekregen in mij. ik ben juist duidelijk, consequent en eerlijk tegen haar, en daarom vertrouwt ze me totaal. als ik jouw aanpak had gevolgd, was ze in 10 maanden nooit zo ver gekomen.
die deskundige heeft me toen geleerd dat luna zich moest leren aanpassen aan ons, en niet andersom.

die eerste tijd liet ik haar natuurlijk niet aanraken door onbekenden. dat was ook niet gelukt, want toen kwam ze niet eens in de buurt van mensen, liep er met een hele grote boog omheen.

Als je een kind voor het eerst naar de kleuterschool cq peuterspeelzaal brengt, ga je waarschijnlijk ook tegen de wil van kind in. Immers deze wil ook bij papa en mama blijven, je kan dit geleidelijk brengen maar zal toch een keer die lokaaldeur achter je dicht moeten trekken.Je dwingt dus een kind zwart wit gezien jou wens op.Elk kind of hond in een speciaal vakje plaatsen of etiketje opplakken gaat naar mijn mening dan ook niet werken. Ik zal ook mijn klanten af moeten, of ik daar op dat moment dan wel of geen zin in heb.Natuurlijk niets moet ,maar brengt elke keuze ook een consequentie.

Een kind zal toch naar school moeten, maar een hond hoeft niet door vreemden geaaid te worden. Dat is geen verplichting en voor honden die het niet fijn vinden dus niet nodig. Er is een verschil tussen dingen die niet anders kunnen en dus moeten en dingen die wel anders kunnen en niet moeten.

Plassen en poepen moet, naar de DA om een hond te redden van een maagkanteling ook. GEaaid worden door een vreemde niet. Of contact met vreemde honden.