Het HondenForum

Pixeltje schreef: het stomste is, de tuin waar ze meestal in schiet is van een vent die niet zoveel om zn tuin geeft, (en volgends mij is het niet zijn kat waar ze achteraan gaat) dus het kan em eigenlijk niks schelen, en staat me gewoon uit te lachen... op een moment als dat staat hij meestal voor de deur, lachend te kijken hoe ik met mn hond aan het hannessen ben, en dan ga ik echt mn hond niet zo hard aanpakken...hoor ze al na roepen met dierenmishandelaar...

Dan ben je ook al te laat.

korthaar schreef:

dagmar88 schreef:

Niet zo somber: door het fokken op schoonheid, zal het jachtinstinct in de toekomst toch wel beetje bij beetje uit de honden verdwijnen.

Nah, die van mij staat alles behalve dicht bij de natuur en is een eersteklas kattenmepper.
Het was ook geen verwondering om de hond, maar om het asociale gedrag van mensen.

Pixeltje schreef: het stomste is, de tuin waar ze meestal in schiet is van een vent die niet zoveel om zn tuin geeft, (en volgends mij is het niet zijn kat waar ze achteraan gaat) dus het kan em eigenlijk niks schelen, en staat me gewoon uit te lachen... op een moment als dat staat hij meestal voor de deur, lachend te kijken hoe ik met mn hond aan het hannessen ben, en dan ga ik echt mn hond niet zo hard aanpakken...hoor ze al na roepen met dierenmishandelaar... .

Zou dat? Als die vent staat te lachen als jouw hond die kat achterna gaat, met kans het dier te bijten, dan zal hij denk ik heus jou niet plotseling dierenbeul gaan noemen als jij je hond daarom harder aanpakt. Ik betwijfel of hij van dieren houdt.

Pixeltje schreef: verder, doodbijten zal ze niet doen, tis meer de spanning van het erachteraan gaan.
want een tijdje geleden was er iemand die zijn kat uitliet aan een tuigje, en dat beest bleef hartstikke rustig ontdanks dat ik met 2 drukke honden langs em liep, die als een gek aan dat beest wilde snuffelen. ik heb ze toen gelaten, om te kijken wat ze deden, en ze waren wel druk, maar meer op een speelse manier.

Dan zou ik me er niet zo heel druk over maken. Een kat zit zelf ook beestjes achterna, zelfs met vangen en doodbijten. Nou, dan wordt ie zelf een keer achterna gezeten. Hier in de omgeving is dat niet erg. Wel als er een straat en verkeer in de buurt is.

Ik zelf vind het doodbijten heel erg. Ik schreeuw en ren de longen uit m´n lijf als Bobbes zo´n kat achterna zit.

Pixeltje schreef:Toch weerhoudt haar dit er niet 100% van om katten achterna te gaan. Als ik niet snel reageer of ik heb niets in de gaten, dan zal ze een kat doodbijten als ze de kans heeft.

....

verder, doodbijten zal ze niet doen,

Huh?

Hier ging er hier ook 1 achter katten aan. En dan was ze ook écht weg.
Ik had er een broertje dood aan. Nekvel pakken helpt niet want dan was het al gebeurd en bleek ik dus te laat met ingrijpen.
Lange lijn eraan, de kans geven om te luisteren naar mijn nee of hier, zo niet, lekker laten gaan en de lange lijn gepakt en een tik terug gegeven.
Ineens was achter katten aangaan helemaal niet meer zo leuk... bij de baas komen wel want bij de eerste verbaasde blik riep ik haar bij me en had ik de aandacht weer en kreeg ze een snoepje of een bal.
Het is een beetje kort door de bocht, maar goed, ik was het een beetje zat en gunde haar ook het loslopen, maar wilde geen gezeik met een hond die achter hazen, katten, konijnen of wat dan ook vloog.

Sanchis schreef:

Pixeltje schreef:Toch weerhoudt haar dit er niet 100% van om katten achterna te gaan. Als ik niet snel reageer of ik heb niets in de gaten, dan zal ze een kat doodbijten als ze de kans heeft.

....

verder, doodbijten zal ze niet doen,

Huh?

dat eerste stuk was bedoeld als citaat, maar ging niet goed kwam ik achter toen ik het plaatste...

met andere woorden, dat is dus een stukje van iemand anders...

blondie schreef:Hier ging er hier ook 1 achter katten aan. En dan was ze ook écht weg.
Ik had er een broertje dood aan. Nekvel pakken helpt niet want dan was het al gebeurd en bleek ik dus te laat met ingrijpen.
Lange lijn eraan, de kans geven om te luisteren naar mijn nee of hier, zo niet, lekker laten gaan en de lange lijn gepakt en een tik terug gegeven.
Ineens was achter katten aangaan helemaal niet meer zo leuk... bij de baas komen wel want bij de eerste verbaasde blik riep ik haar bij me en had ik de aandacht weer en kreeg ze een snoepje of een bal.
Het is een beetje kort door de bocht, maar goed, ik was het een beetje zat en gunde haar ook het loslopen, maar wilde geen gezeik met een hond die achter hazen, katten, konijnen of wat dan ook vloog.

Ik denk dat dit uiteindelijk toch de beste manier is.
Jet heeft er ook een handje van. Ik heb haar aan de (flex)lijn en ik loop stug door wanneer zij een kat ziet, maar ik wil toch die snoepjes eens in de strijd gooien. Ze heeft het vooral op een witte kat hier in de buurt, een terrorkat, een zwerver die al een paar katten van de buren hier verwondingen heeft bezorgd. Maar ja, ik heb zelf ook een witte kat, ik begrijp best dat ze dat niet kan plaatsen.

Maar: het jachtinstict. Vanavond vond ik een paar kattenspeeltjes, zo'n hengel met een dingetje eraan. In het kader van de nieuwe kat hier inburgeren heb ik ze tevoorschijn gehaald en uiteindelijk zat ik dus met Jet te spelen of ze een kat was. Vond ze geweldig. Dus ga ik, naast de snoepjes, eens kijken of dit wat alternatief biedt, in de eerste plaats met het oog op de katten hier in huis. Poesjes jagen, nee, poezenspeeldingetje proberen te vangen: ja, dat mag wel. Geen idee of het gaat werken, maar misschien is het een suggestie om wat meer bezig te gaan met zelfbelonend (jaag)gedrag dat wel mag.

Bij mijn herderdame is het niet af te leren en ik doe het er maar mee. Hier in de wijk stikt het van de katten (heb ze zelf niet) die vaak als we aan komen lopen plots onder een auto vandaan schieten en dan ben je altijd te laat. Ik heb ze altijd aan de lijn in de straat dus, buiten wat gekaffer van haar, heeft niemand er last van.

Als de kat zoals je zegt verborgen zit in de struiken of droge sloot, dan ruikt je hond ze eerst. Gaat dan opzoek en eenmaal gevonden rent hij er achter aan. Dat 'iets' ruiken, kan je volgens mij heel goed lezen.
Daar moet je al ingrijpen en trainen op het terug komen. Hier zie ik aan mijn hond of er ergens een fazant verstopt zit, die ik zelf niet zie, dat is het moment dat ik hem ook terug roep. Het is een heel ander soort ruiken als gewoon geurtjes van de weg en andere honden, een soort 'jachtruiken' veel enthousiaster en gefocust.

Net zoals van katten geaccepteerd wordt dat je ze dingen niet zou kunnen afleren, moeten we denk ik ook accepteren dat een hond niet 100% trainbaar is in sommige opzichten. Je hebt daar de natuurlijke aard, het karakter, en hoe diep bepaalde dingen in een hond kunnen zitten.
Bobbes háát katten echt. Ze heeft dan een bepaalde verbetenheid in zich en die is onstuitbaar. Ze heeft al eens katten doodgebeten, ook op eigen plaats.

iones schreef:

Sanchis schreef:Ik heb het met Jessie ook. Maar lange lijnen enzo, dat zie ik niet zitten.
Dus ik accepteer het. Weg probleem

Ik accepteer het ook.
Maar ik woon dan ook in een soortgelijk gebied als de ts. Hier dus niet zo veel gevaar als ergens waar veel bebouwing is of verkeer.

Ik woon op een boerderij en het zijn veelal mijn eigen katten waar ze achteraan stiefelt. En die katten weten best dat hun nagels een deugdelijk wapen is tegen Jessie dr overmoed en het is aan hun om ervoor te kiezen om er vantussen te gaan en een boom in te vliegen, ipv Jessie een pak rammel te verkopen.
Ik zie het meer als een 'beesten onderling' dingetje, maar ik me niet te veel mee wens te bemoeien.

Op een wandeling probeer ik het zoveel mogelijk te voorkomen, door Jessie bij me te roepen als ik een kat eerder zie dan haar, en door haar niet los te laten lopen op plekken waar ik vaak katten tegenkom. Maar hele trainingssessies om het eruit te trainen....? Neeh, daar heeft Sanchis geen zin in (en een hard hoofd in).

Sanchis schreef:
Ik woon op een boerderij en het zijn veelal mijn eigen katten waar ze achteraan stiefelt. En die katten weten best dat hun nagels een deugdelijk wapen is tegen Jessie dr overmoed en het is aan hun om ervoor te kiezen om er vantussen te gaan en een boom in te vliegen, ipv Jessie een pak rammel te verkopen.
Ik zie het meer als een 'beesten onderling' dingetje, maar ik me niet te veel mee wens te bemoeien.

Op een wandeling probeer ik het zoveel mogelijk te voorkomen, door Jessie bij me te roepen als ik een kat eerder zie dan haar, en door haar niet los te laten lopen op plekken waar ik vaak katten tegenkom. Maar hele trainingssessies om het eruit te trainen....? Neeh, daar heeft Sanchis geen zin in (en een hard hoofd in).

Eigen katten hebben we niet. Is niet mogelijk. Die worden aan gort gebeten. Misschien komt er ooit nog eens een kat maar dan moeten we katvriendelijke honden hebben.

Katten kunnen zichzelf maar beperkt verdedigen tegen Bobbes, en uiteindelijk leggen ze het af en loopt Bobbes misschien ook letsel op. Daar zit ik niet op te wachten.
En al zou ik een trainingssessie doen, dan leert ze alleen maar dat ze het niet van mij mag. Dat houdt in dat ze het achter mijn rug om nog altijd zou doen als ze de kans kreeg. Want die kattenhaat haal ik er niet uit.
Zoals ik al zei, een hond is maar beperkt trainbaar. Mensen moeten dat incalculeren. Dat kunnen ze bij katten toch ook, dus waarom niet bij honden?