Het HondenForum

Het aanrecht is gelukkig te hoog voor Jamie. Verder moet ik wel alles opruimen want Jamie klimt overal op, onder, tussen voor eten.
Kiwi en Teun zijn een stuk braver wat dat betreft.

Ik hoef hier niets eetbaars te laten liggen op het aanrecht als ik weg ben. Dan is het eten ook weg namelijk haha.

Elmo jat alleen als we visite hebben en dan voornamelijk zijn fokker

Maar met vlagen jat hij dingen. 1x van het aanrecht (frikadellen), voor de rest wat wel eens op tafel staat. Een poos geleden, jatte hij bijna altijd (nieuw voer en die vulde niet genoeg). Joann legde even haar.broodje op haar.bord, draait zich om. En toen was het broodje weg.

Wij kunnen ook alles laten staan. Van tafel of aanrecht wordt niets gejat. Ook de bakjes met kattenvoer kunnen op de grond blijven staan.
Snoepje kan ook op tafel worden gelegd zonder dat het gejat wordt. Wel wordt dan heel duidelijk gemaakt dat het wachten niet te lang moet duren. Snoepje wordt bijna van tafel gekeken.

Mijn honden jatten alles wat los en vast zit, Jarah en Nikkie grijpen het eten gewoon uit mijn man zijn handen.
Maar dat is zijn eigen schuld. Hij is ze constant aan het voeren hij lag ook altijd wat op de salontafel voor ze, dus hij heeft ze zelf geleerd om te jatten.

Jarah pikt ook alles van de aanrecht zijn kan haast overal bij, je moet het echt ver naar achteren leggen maar zelfs dan blijft ze het proberen.

Alleen mijn bord eten laat ze staat zolang ik nog in de keuken ben.
En als ik op de bank zit te eten kan ik mijn eten op de tafel laten staan of naast me op de bank, moet er wel zelf bij in de buurt blijven, al is het me ook weleens gebeurd dat ik vergat mijn brood van de tafel te halen en weg liep en bij terugkomst stond het er nog. Toen was ik wel verbaasd.

Mijn man moet staand eten want ze jatten het gewoon uit zijn handen of van zijn bord.

Joy jat niet, ook niet als ze de kans krijgt en er eten voor het grijpen ligt.
Bij mijn vorige hond duurde het wat langer voor dat kwartje was gevallen. Ik had een keer een pakje gerookte kalkoenfilet waar nog één plak in zat. Die had ik uit de koelkast gepakt om als hartig tussendoortje te eten. Met het plakje kalkoenfilet in mijn ene en de verpakking in de andere hand liep ik richting prullenbak, maar nog voordat ik die had bereikt werd de kalkoenfilet uit mijn hand gegrist. Letterlijk hap, slik, weg Moest stiekem vreselijk lachen. Het is nog goed gekomen ook, toen ze wat ouder was kon ik eten gewoon overal laten staan zonder dat ze het aanraakte.

Laat ik zeggen dat ik heel blij ben dat Max te klein is om bij het aanrecht/fornuis te kunnen komen

Bij Tessa kon dat ook, zelfs op de salontafel en dan uren weggaan. Ze ging het alleen aanwijzen als we terug waren. Sinds Tay er is, is ze verpest. Op het aanrecht kan het nog wel, ergens anders jat ze vreselijk...

Hier is -raar maar waar- Gol de braverik. Ze zal niet eens naar mijn eten kijken, waar ik het ook laat staan en hoe lang. Mika is een ander verhaal, voor haar moet ik de prullenbak omgekeerd zetten anders jat ze hem leeg
Gelukkig kan ze niet bij het aanrecht.

Shib was altijd de braverik, maar sinds een jaar of 2 moet ik geen lekkere dingen op de salontafel laten staan en zelf naar benden lopen om een pakje aan te nemen.
Hij zal nooit iets jatten als ik er bij ben.
O, en eens in de paar maanden vist hij de prullenbak leeg in zijn zoektocht naar iets lekkers. Ik ben er niet achter waarom hij het wel of waarom hij het niet doet, maar stiekem kan ik het wel waarderen. Hoe ouder hoe meer streken bij Shib


Ik weet trouwens wel nog toen Leia net een maand of 6 was, dat is dus een jaar of 16 geleden. Mijn vader liet haar naar binnen vanuit de achtertuin en ze rende in 1 rechte lijn door naar mijn moeder die op de bank zat met een broodje op een bord. Grist het broodje weg en ging in haar man dat broodje als de sodemieter opeten.
Leia kreeg het ook voor elkaar om in 10 seconden 6 boterhammen op te peuzelen.
Och, en die keer dat ze vlak voor een verjaardag een schaal vol kersenbonbons op had gegeten. Mijn moeder lichtelijk bezorgd de dierenarts bellen die heel droog reageerde "zonde van die bonbons zeg".

Met een Beagle in huis is mijn antwoord wel te raden.

Tegenwoordig kan ik geen eten meer op de hocker (die gebruik ik als salontafel) of de bank meer laten staan. Dan is het wel weg.

Izzy pikt niks van mij zolang ik in huis ben maar ik moet niet weggaan. Van mijn man en dochter pikt ze zodra ze de kamer uitgaan tenzij ik in de kamer ben

Op het aanrecht kan ze er niet bij maar ik heb een paar maanden geleden wat afbakbroodjes op de rand van het aanrecht laten liggen, kijken wat ze zou doen. Toen wij terugkwamen (ruim 3 uur later) had ze de broodjes wel van het aanrecht afgehaald maar niet opgegeten. Zodra we thuiskwamen en ik heel vrolijk ging zeggen wat voor lekkers ze gevonden had ging ze de broodjes opeten.

Ik kan eten op tafel, aanrecht of op de bank laten staan en even weglopen, maar zodra ze (en dan vooral de grijzerds) door hebben dat ik iets anders aan het doen ben, gaat het zeker opgegeten worden. Pasha weet ik niet zeker, vroeger deed ze het nooit, maar nu is ze bijna 14, een tikje seniel en echt het goede voorbeeld wat ze altijd van Bowie kreeg, volgt ze niet meer. Maar goed, je moet wat met 2 weimen in huis.

Hier is het wisselend, pas mijn bord op aanrecht staan om mee naar de kamer te nemen, kom ik terug van toilet. Hond hevig haar bek aan het aflikken in de kamer, en bord was voor de helft schoon.

Maar in de kamer kan ik het gerust een dag laten staan, heb het idee dat als ik een beetje in de buurt ben, ze het eerder doet dan dat ik echt weg ben.

ik kan het eten op de aanrecht en tafel laten staan, echter de honden hebben een afspraak met de katten. die springen op de tafel of aanrecht, kieperen het eten eraf en alles wat op de grond ligt is voor de honden dan ben ik alsnog mijn eten kwijt.
ellen

Wij hebben vroeger een hond gehad die, onder andere, de hele uitstalling met oud en nieuw heeft opgevreten toen wij om 12.00 uur buiten stonden met de vuurpijl.
Een complete tafel vol met borden en schalen die zo hard blonken dat ze meteen opgeruimd konden worden.

Felix stond vaak tot op een halve centimeter afstand aan wat lekkers staan te ruiken zonder er aan te komen. Wij waren dat gewend, maar bezoek schoot soms ineens in de paniekmodus

Jaap* schreef:Felix stond vaak tot op een halve centimeter afstand aan wat lekkers staan te ruiken zonder er aan te komen. Wij waren dat gewend, maar bezoek schoot soms ineens in de paniekmodus

Dat doet Shib ook. Ik weet dat hij het niet pakt, anderen gaan inderdaad in paniek en grissen het weg en 'foei' dit en dat. Vooral mijn tante is daar heel goed in. Die weet na 10 jaar nog steeds niet dat Shib niks pakt (goed, ze geeft hem dus ook de kans niet om het te laten zien)

het is hier heel raar.

ze pakken nooit zomaar iets. ze slapen zelfs in de keuken, en dan ligt er regelmatig wel wat op het aanrecht. Buster zou er helemaal makkelijk bij kunnen, maar ze doen het niet.

behalve. . . . . als we visite hebben. dan pakken ze niks van het aanrecht, maar als ik niet oplet, willen ze onder de ogen van visite wel wat pakken van salontafel. het is ze nog niet gelukt, maar bij uitzwaaien van visite, en het lekkers staat nog op de salontafel, dan wil zeker Luca wel wat pakken.

dat is toch gek, dat ze het wel doen bij visite, maar als ik (samen met mijn man) alleen zijn, kan ik naar boven lopen en pakken ze niks. een heeel enkele keer wil Luca wel eens wat pakken. maar meestal vergeten ze eraan te denken dat ze iets kunnen pakken.

samantha! schreef:Mijn honden pakken niets dus ik let er ook nooit zo op eigenlijk.
Ik was laatst op de bank aan het eten en toen voelde ik me ineens niet zo lekker.
Even een extra vast aantrekken dacht ik en dan verder eten.
Maar toen ik mn bed zag bij het pakken van het vest was ik al vertrokken
Toen ik de volgende ochtend beneden kwam dacht ik: oohja! mn lasagne
Bord stond gewoon nog op de bank en de honden lagen ernaast te slapen, zonder het aan te raken

Wij hebben zo'n klein dienblaadje op de bank staan waar je je drinken e.d. op kan zetten. Iemand was zo slim geweest daar een stuk harde worst in te laten liggen (blijkbaar). want de volgende dag lag ze er gewoon naast te slapen zonder het aangeraakt te hebben.

Niks! *afkloppen* Hopelijk blijft het zo haha.

Das pech, alles weg

Met de nieuwjaar was de schaal worst leeg toen iedereen naar buiten was gegaan en de schaal met worst en kaas op salontafel stond. Ik betrapte de jongste met nog een worstje in de bek, en de prikkertjes lagen er gelukkig naast. Maar er waren 4 honden in huis dus
Op het aanrecht dingen laten staan wordt teamwork. De kat mept het eraf en dan gaan ze denk ik alles met zijn allen opeten.

Als ik erbij ben niet, maar als ik iets laat liggen en wegga dan denk ik wel dat ze het pakken, iig de meiden

Lunatic schreef:Als ik erbij ben niet, maar als ik iets laat liggen en wegga dan denk ik wel dat ze het pakken, iig de meiden

Idem voor Nick

Aanrecht zal hij nooit iets van pakken, eettafel ook niet.
Véel te omslachtig, denk ik

Vlo jat Dol niet.

Vera blijft overal vanaf. Als het van de baas is is het niet van haar heeft ze zichzelf schijnbaar heel goed aangeleerd. Ook bij of op visite als er lekkers op de salontafel staat denkt ze er niet eens aan dat ze daar iets mee zou kunnen. Bezoek maakt zich daar nog weleens zorgen om "zullen we dat maar even hoog zetten?", maar dat is echt niet nodig. Reuze handig wel vind ik, want de honden gaan vaak mee naar verjaardagen en etentjes.

Saartje blijft ervanaf als ik erbij ben, of even snel snel snel de kamer uitloop en net zo snel weer terug ben. Voorderest is het maar goed at Saartjestaart heul klein en laag bij de grond is

Wat heerlijk om alle reacties te lezen
Er staat hier nog een glazen pot met pepernoten op de salontafel. In een open kast staat op denk 1 meter hoogte Noah haar koekjes. Haar eten staat op aanrecht te ontdooien. Paar keer 's nachts een open zak chips op de bank laten liggen en volgende dag lag die er nog.
Wat een braaf kippetje heb ik eigenlijk . Moet wel zeggen dat ik nooit eten op de tafel laat staan, geen idee of ze dat wel zou jatten.

Zodra luna door heeft dat ik niet elk moment terug kan komen is het weg vuile graperd is het. Ze eet ook bijna alles, dus er is maar weinig veilig. Kwestie van opruimen en deuren dicht doen

Ik weet trouwens dat luna het is en niet de katten, omdat wij lun geleerd hebben dat snacks op het kleed gegeten worden. Ze brengt het gejatte dus braaf naar haar kleed om het op te eten waar ik de resten terug vind.

Ik heb er hier 1 die jat alles. Trekt de pannen van het fornuis af. Hij is ook nog stom want hij sleept alles wat ie heeft gejat mee naar de bank toe. De paar stomste dingen die die heeft gedaan is een zak koekjes opentrekken en alleen de verpakking mee slepen naar de kamer. Ook heeft ie achter uit de auto in de schuur een prei gejat terwijl er 2 leverworsten naast lagen. De anderen pikken ook wel als ze de kans krijgen maar die doen het slimmer heb er zelfs 1 die de potjes van bijv. de creme fraiche onder de kast schuift.
Heb er ook 1 die schooit niet komt nergens aan die is gemakkelijk maar de anderen jatten van mijn bord als ze de kans zouden krijgen.