Het HondenForum

Tsja, zoals ik al schreef was het bij Ita ook nooit een probleem tot er een hele nare ervaring was.
Natuurlijk moet ze op die tafel als dat nodig is en dat gebeurt ook.
Een hond die panisch is toont nog nauwelijks een wil.
Die is gewoon alleen maar panisch en dat is verdomde lastig te hanteren.

Waarom zou je ze er niet zelf op laten lopen?
Volgens mij zijn er heel wat meer tafels die naar beneden kunnen dan er feitelijk naar beneden gaan.
Gemakkelijker en sneller voor de DA misschien?

Lijkt me toch iets om over na te denken.
Want het lijkt me nauwelijks in tijd te schelen als je geen worstelpartij hoeft mee te maken.

Manu heeft er ook niks van onthouden. Verder ben ik altijd lief voor hem.
Hij gaat nog steeds braaf bij de koekjespot mooi zitten

Ik houd ook niet van de dokter maar soms moet het.

Toch kan dwang ook averechts werken.
Er is bij Senghe regelmatig bloed geprikt uit zijn hals, ik hield alleen zijn koppie losjes in mijn hand.
Dat was elke keer bij dezelfde da.
Na een aantal keren een andere da die vond dat de assistente hem vast moest houden en dat was drama.
De keer daarop had ik weer de eerste da en we hebben Senghe met 2 man vast moeten houden en zelf zo lukte het bloed afnemen nauwelijks.
De da was stomverbaasd en vroeg wat er met die hond gebeurd was.

Voor Diem geldt dat hij een bewegende tafel juist eng vindt. Liever dus er zelf opspringen zijn we achtergekomen, dan blijft hij makkelijker erop staan. De tafel gaat dan iets naar beneden voor hem, maar ook hoog haalt hij makkelijk. De tafel is ook niet glad trouwens? Er ligt een anti slip mat op.
Op de grond heeft ook een dierenarts eens geprobeerd, dat werkte nog minder gek genoeg. Vreemde mensen die op de grond zaten was heul raar Maar ook dat zal aan de individuele hond liggen.
Maar niet elke hond zal wellicht makkelijk op de tafel springen in stress situaties? Diem is het type: Ik weet wat er moet, dus doe maar snel, dan ben ik er sneller vanaf.
Ik ben wel super streng in het eraf springen trouwens: Dat mag hij niet zelf bepalen. We eindigen altijd met rustig zitten zonder dat er wat gebeurt. Pas als ik 'toe maar' zeg mag hij eraf. Ik hoop daarmee te bereiken dat hij weet dat zelf eraf proberen te springen geen zin heeft.


Diem is veel ziek geweest als jonge hond en heeft een schildklierprobleem. Veel (verschillende) dierenartsen dus en hij moet minimaal 1x p/jr bloedprikken. Dat hij behandelbaar is/blijft is wel heel handig dus. En in bedwang houden lukt niet als hij niet meewerkt. 32 kilo euasier die niet wil krijg je echt niet in de houdgreep om veilig bloed te tappen En bijten doet hij niet eens hoor, hij is gewoon retesterk. Hij heeft wel eens een dierenarts een flinke bloedlip getrapt

Pemba schreef:Toch kan dwang ook averechts werken.

Inderdaad. Hier een hond die in blinde paniek schiet en de rest van de dag (soms zelfs de dag erna) niets meer waard is. Ik weet niet hoe dierenartsbezoeken bij de vorige eigenaar zijn gegaan, maar bij mij vindt hij het iig niet tof. Nu ondergaat hij het omdat ik er bij ben en ik hem keuzes geef, maar met dwang heb je aan Beau een verkeerde

Edit: vind verandert in vindt

een hond in blinde paniek is niet zo erg voor rede vatbaar hè

ik ken het probleem ts.
mijn rita wordt op de grond geholpen en het gaat iets beter sinds ik haar aan haar tuig vasthou in plaats van aan de halsband.
misschien kun je dat proberen?
verder krijgt ze standaard een muilkorf om en een roesje als er meer gedaan moet worden dan een oppervlakkig onderzoek of een vaccinatie.
niet ideaal maar soms kan het niet anders.

en die opmerkingen over trainen als pup zijn leuk hoor en kloppen zeker ook, maar gaan niet zo erg op als het om herplaatsers gaat, daarbij heb je die mogelijkheid namelijk niet

renee-uk schreef:een hond in blinde paniek is niet zo erg voor rede vatbaar hè

Inderdaad. Daarom dwing ik mijn hond niet Gelukkig komen we nooit bij de DA. Geen entingen, geen jaarlijkse check-ups, tot nu toe geen eng gezondheidsgedoe. Dikke prima.

Hilde schreef:

renee-uk schreef:een hond in blinde paniek is niet zo erg voor rede vatbaar hè

Inderdaad. Daarom dwing ik mijn hond niet Gelukkig komen we nooit bij de DA. Geen entingen, geen jaarlijkse check-ups, tot nu toe geen eng gezondheidsgedoe. Dikke prima.

dwang heeft ook geen enkele zin, dan betrek je jezelf bij de paniek en het is voor die panische hond toch wel heel erg fijn als er tenminste iemand in de buurt is waar ie nog een beetje vertrouwen in heeft.

Hier hebben ze als pup ook op tafel gestaan.... leuk en aardig maar volwassen hoeft t niet indien niet nodig voor simpele dingen ... en gelukkig is mn da t daarmee eens... heeft ze zelfs liever op de grond

ik liep er net nog eens over te denken, maar je hond is pas 9 maanden, die zou je toch nog wel een beetje moeten kunnen shapen als het goed is.
ik zou medewerking aan je da vragen en een soort gaan counterconditionen in de spreekkamer, met de da op afstand zolang die de factor blijft zijn waarop je hond reageert en dat dan langzaam uitbouwen.

en als het alleen de tafel is waar ie zo panisch van wordt zou ik met de da afspreken dat ie op de grond behandeld wordt.
dat is helemaal niet zo gek hoor, al mijn grote honden werden op de grond behandeld, bij verschillende da's nog ook

Nanna schreef:Behandelen op de grond kan doorgaans prima hoor.
Maar soms heeft een hond iets waardoor hij écht even op tafel moet. Een wondje onder zijn voet bijvoorbeeld dat nader bekeken moet worden, of het verwijderen van een hechtinkje.
Je kunt als DA niet de hele dag over de grond kruipen
Meestal deden we het dan zo dat de baas bij de kop van de hond stond en dat ik de hond op tafel fixeerde. Dat klinkt bruter dan het is; is gewoon een kwestie van de twee onderpoten vasthouden. Eigenlijk gaven alle honden het verzet na wat geworstel op. En waren naderhand blij met het aangeboden koekje
Maar een entinkje of even in de oren kijken kan idd goed op de grond.

Dat bedoel ik...

zena kwam bij ons toen ze 14 maanden was, ik wilde/moest naar de da omdat ze een wondje had, pfff dat was een ramp, ondanks dat Zena tegen iedereen gewoon vrolijk en open was, wilde ze de DA best wel een kopke kleiner maken en dan had hij nog geen eens niets gedaan, alleen haar gegevens in de pc ingegeven, hij kon echt niets met haar aanvangen en ik nog veel minder, een weekje later bij ons thuis met vriend er bij en ze gromde nog, maar deed niet meer zo achterlijk, sindsdien maak ik een afspraak als vriend thuis is, of ik nu naar de DA rij of de DA komt hier
als ik effectief alleen moet met Zena, krijgt ze Guapa der muilkorf aan, ondanks dat het dan nog een heel gevecht gaat worden, ben ik geruster met dat ding aan zodat ik zeker ben dat ze niet kan bijten.

Guapa doet eigenlijk normaal, maar ze haat gepotel aan haar lijf door vreemde mensen, dus die krijgt standaard (ter voorkoming) een muilkorf op

hier gaat trouwens geen 1 hond op tafel, ik ga echt geen 50kg tillen en onze DA heeft er geen probleem mee, juist kleine hondjes zette ik wel altijd op tafel, de grote blijven gewoon op de grond

Ik ben nu dus aan het oefenen gegaan thuis met een snuitje, zodat hij in geval van nood toch behandeld kan worden. Hij leert zo snel, zijn snuit gaat inmiddels al vanzelf in het snuitje Ik kan wel bijna alles met hem al doen hier thuis. Oortjes, pootjes, tanden kijken. Maar er is echt iets bij de dierenarts gebeurt denkt ik. Maar goed, mag bij een kennis die hondentrimsalon heeft oefenen op de tafel,dus ga ik ook proberen daar. En we gaan over paar weken beginnen met VZH bij een werkgroep hier in de buurt. Dus gaat allemaal vast goedkomen, beest heeft alleen wat extra tijd nodig om weer terug het vertrouwen te krijgen. Krijg steeds meer informatie over hem en hij heeft gewoon best wat narigheid al achter de rug in zijn korte leventje, en hij is nu gewoon groot, sterk en stout en angstig en ook nog eens aan het puberen, dat komt dan soms best heftig over voor iemand die hem niet kent,maar ik begin hem met de dag beter te begrijpen

Goed bezig hoor!

Dat komt met tijd vast wel goed bij jou, is mijn idee als ik je zo lees
Ja, herplaatsmecheltjes kunnen een handvol zijn. Maar win hun vertrouwen, en je bent er.

Bedenk dat deze hond mogelijk in (een iets verlengde) angstfase zit. Hetzelfde traject als met een hond die je van pups af aan hebt alleen mogelijk iets sterker omdat hij nog niet de band heeft die hij zou hebben als hij er vanaf pups was geweest. Heeft niks met puberen te maken. Alle honden doorgaan de fase dat ze angstiger reageren dan de periode ervoor. Heel normaal, het vraagt de juiste begeleiding, ook bij een hond die als pup al bij je was kan ineens doodsbang worden voor de normaalste zaken. Het is een periode waar je doorheen moet. Mogelijk is deze hond iets te volwassen benaderd en dat het allemaal wel kan. Kan gebeuren als je een deel mist in de opvoeding. Mijn teef was 2 toen ze hier kwam en had ook een terugval in haar gedrag. Het heeft bij haar lang geduurd, de ene hond lost een herplaatsing wat makkelijker op dan een andere, maar herders zijn er niet de makkelijkste in. Er gaat vaak wel een jaar over heen. Ga niet op zoek naar een reden, maar help deze hond in dat wat je ziet in zijn gedrag. Oorzaak doet er niet toe: iedere gek zijn gebrek. Deze hond is 9 maanden, totaal nog geen totaalpakketje en ook nog herplaatst, dat zorgt altijd voor een terugval. Volgende keer even anders aanpakken (en ik zou niet weten waarom je niet wekelijks even de hond op bijvoorbeeld de tafel zou mogen laten staan bij de dierenarts (hier zou het mogen))

gyanty schreef: Mogelijk is deze hond iets te volwassen benaderd en dat het allemaal wel kan. Kan gebeuren als je een deel mist in de opvoeding. Mijn teef was 2 toen ze hier kwam en had ook een terugval in haar gedrag. Het heeft bij haar lang geduurd, de ene hond lost een herplaatsing wat makkelijker op dan een andere, maar herders zijn er niet de makkelijkste in. Er gaat vaak wel een jaar over heen. Ga niet op zoek naar een reden, maar help deze hond in dat wat je ziet in zijn gedrag. Oorzaak doet er niet toe: iedere gek zijn gebrek.

Ik denk zeker dat deze hond te volwassen benaderd is. Hij komt uit beveiliging, van daar weg gedaan naar een gewoon gezin en dat gezin heeft hem na 5 weken ook weer weg gedaan. Dus nu is hij bij mij... ik ben dus zijn derde baasje in 9 maanden...

Budster schreef:

gyanty schreef: Mogelijk is deze hond iets te volwassen benaderd en dat het allemaal wel kan. Kan gebeuren als je een deel mist in de opvoeding. Mijn teef was 2 toen ze hier kwam en had ook een terugval in haar gedrag. Het heeft bij haar lang geduurd, de ene hond lost een herplaatsing wat makkelijker op dan een andere, maar herders zijn er niet de makkelijkste in. Er gaat vaak wel een jaar over heen. Ga niet op zoek naar een reden, maar help deze hond in dat wat je ziet in zijn gedrag. Oorzaak doet er niet toe: iedere gek zijn gebrek.

Ik denk zeker dat deze hond te volwassen benaderd is. Hij komt uit beveiliging, van daar weg gedaan naar een gewoon gezin en dat gezin heeft hem na 5 weken ook weer weg gedaan. Dus nu is hij bij mij... ik ben dus zijn derde baasje in 9 maanden...

Deze hond is gewoon daardoor beetje stabiliteit kwijt en loopt misschien daardoor iets achter op leeftijdsgenoten omdat hij niet zo goed weet van wie hij steun moet verwachten. Normaal voor herplaatsers of ze nu 1 of 100 x herplaatst zijn.