Re: interesant stukje over pitbulls
Geplaatst: 16 feb 2015 01:42
Maich schreef:Paisley schreef:Ik denk dat het feit dat er iets spannends, iets unieks, aan zit, ook mensen triggert. Een gevoel van respect voor de hond, omdat ze het afdwingen.
Op diezelfde manier vind ik windhonden verschrikkelijk spannend en trekken ze me als een magneet, maar ze zouden echt niet bij me passen omdat ik het los lopen onmisbaar vind.
Ik liep laatst met 2 barzois aan de lijn en sorry voor de openhartigheid maar ik voelde me een hele trienHeb ik niet met twee jackrusseltjes aan de lijn.
Je slaat de spijker op de kop !
Enne Lieke een Collie ? Waarom zou ik een Collie willen, spreekt mij totaal niet aan.
Anders schaf jij een Pitbull aan, heb je alles wat je in een Collie ook hebt
Voor mij hoef je heus geen collie te nemen, hoor. Liever niet omdat ik mijn ras liever voor de liefhebber hou, niet als modehond.
Voor mijn part neem je een maltezer. Of een vuilnisbak.
Je gaat voorbij aan mijn punt. Er wordt door jou (en met jou velen) beweerd dat de pitbull zo onnavolgbaar geweldig lief, aanhankelijk, trouw voor mensen en/of kinderen is. Alsof dit ras het enige mens- en kindlievende ras is op deez' aardbol is.
En dát bestrijd ik ten enenmale.
Er zijn heel veel rassen die óók geweldig lief, zachtaardig, trouw, baasgericht en weet-ik-veel-wat is. Zulke karaktereigenschappen zijn heus niet voorbehouden aan één ras.
En één ding hebben die ándere rassen wel voor op de door jou opgehemelde pitbull of stafford: ze lopen niet op straat met randdebielen én ze lopen niet op straat met de intentie om soortgenoten naar de barrebiesjes te bijten.
Ik heb vandaag weer een voorbeeld gehad van dergelijk mentaal gemankeerden: mijn zoon liet mijn honden uit en die kwam twee jochies van een jaar of tien tegen met twee onaangelijnde staffordreuen die mijn roedel indenderden en mijn bejaarde collieteef omver kegelden en de anderen begonnen te zieken. Gelukkig is mijn zoon niet zo kinderachtig en zwiepte de honden weg. En gelukkig heb ik alleen teven.
Je zal er met reuen lopen.
Gisteren liep ik met Samantha met onze honden te wandelen (vier labradorreuen plus mijn vier teven). We zijn op een achterafveldje en er komt een vrouw aan met twee onaangelijnde staffordteven die zó onze roedel indenderden en buitengewoon opdringerig en dominant waren. De vrouw liep schouderophalend door en liet het aan ons over om onze honden van haar honden gescheiden te houden.
Leuk hoor, zoiets kan compleet fout gaan. En dan zijn mijn honden stuk.
De laatste twee jaar heb ik steeds meer van dit soort incidenten. Minstens één keer per week maak ik wel zoiets mee en dan word ik geïrriteerd als hoor dat deze rassen worden opgehemeld als zijnde De Ideale Gezinshond/gezegd dat er wordt gediscrimineerd/het ligt aan de socialisatie of meer van dit soort onzin.