Het HondenForum

Och Hanneke ik zal Aki ook niet snel op een vreemde DH af laten gaan hoor, of op een grote imposante reu. En vorige maand vloog hij ineens richting een jonge duitse herder teef die hem ook ronduit eng vond en het op een rennen zette. Ik sprong in Aki zijn baan dus het lolletje, voor hem dan, was snel over. Ik weet ook wel wat ik bij me heb lopen, en weet ook hoe andere duitsers vaak kunnen zijn. En dat nekhangen is gewoon vervelend en voor veel honden gewoonweg erg intimiderend.

Ik hijs dit topic even omhoog, we zijn inmiddels heel veel verder, Toetje hapt nog steeds in nekken tijdens spelen maar doseert inmiddels wel wat handiger en ik heb geen schudden of sjorren meer gezien.

En gisteren werd hij op slag verliefd op een borderterrierteefje van ongeveer even oud en ik wist niet dat hij zo zachtjes kon spelen. Het kon zo in een Disneyfilm, ik zweer het. Hij ging om de haverklap liggen en 'voorzichtig' met haar stoeien terwijl zij gewoon op zijn kop klom en aan zijn oren trok. Als zij wegrende kreeg ze een beschaafd duwtje als Toto haar inhaalde. Andersom sprong zij gewoon tegen hem aan en dan liet hij zich vallen en het was al met al geweldig om te zien hoe die twee elkaar zo leuk vonden. Je zag nog net geen virtuele hartjes opstijgen.

Maar hij KAN dus inmiddels wel supervoorzichtig spelen met een kleine hond. Ik hoop dat hij dat ook gaat doen als hij geen verkering heeft met die kleine hond in kwestie, maar er is dus hoop.

Hanneke2 schreef:Vanochtend toch trouwens weer een vervelend akkefietje. Die DH die onze colliepupvriend een paar dagen terug de stuipen op het lijf had gejaagd kwam aanlopen, ik wilde Toto eigenlijk aanlijnen, maar de bazin die er nu mee liep ging lopen koeren van 'Oh kijk daar is je vriendje!" (Ik dacht nog even heel gemeen van 'Rot op, herders hebben geen vriendjes' ), maar goed, Toto was al weg en ging leuk rennen met die herder.

Een minuut later loopt Toto dus te gillen en te janken met die herder achter hem aan. Ik er briesend op af en herder weg gescholden, en Toto helemaal timide achter mijn benen. Ik heb het niet gezien maar denk dat hij een knauw heeft gehad, geen gaatjes of iets maar wel heel erg geschrokken. Dat is dus een hond waar zeker niet meer mee 'gespeeld' wordt.

En voor het tegenwicht omdat het mij echt niet om die herders gaat; van het weekend nog een poepie van een jonge DH tegengekomen. Lilo aan de lijn want die denkt meteen dat Toto vermoord wordt, maar het was een heerlijk speels ding waar Toto loeihard mee heeft lopen rennen.

Ik las je laatste bericht en wat fijn dat Toto nu wat gematigder speelt!

Ik las ook nog even terug naar wat ik zelf had geschreven. En ik moest om bovenstaande toch wel grinniken weer hoor.
Het nekhappen van mijn draak is minder geworden, maar tegelijkertijd ook het spel met andere honden, dus je eerste zinnetje dat ik dikgedrukt heb heeft wel een kern van waarheid.
Als jonge hond kon hij leuk spelen met andere honden, dat neemt af naarmate hij nu ouder wordt. In een groep lopen prima, maar geen gespeel, het zijn er toch niet écht de honden voor (en dat wist ik). En soms vinden ze wel een gelijkgestemde en dan gaan ze even los, en daar zit dan ook weer dat nekhappen bij, het opjagen zit er overigens ook sterk in, hij laat zich gelukkig wel terug fluiten.

blondie schreef:

Hanneke2 schreef:Vanochtend toch trouwens weer een vervelend akkefietje. Die DH die onze colliepupvriend een paar dagen terug de stuipen op het lijf had gejaagd kwam aanlopen, ik wilde Toto eigenlijk aanlijnen, maar de bazin die er nu mee liep ging lopen koeren van 'Oh kijk daar is je vriendje!" (Ik dacht nog even heel gemeen van 'Rot op, herders hebben geen vriendjes' ), maar goed, Toto was al weg en ging leuk rennen met die herder.

Een minuut later loopt Toto dus te gillen en te janken met die herder achter hem aan. Ik er briesend op af en herder weg gescholden, en Toto helemaal timide achter mijn benen. Ik heb het niet gezien maar denk dat hij een knauw heeft gehad, geen gaatjes of iets maar wel heel erg geschrokken. Dat is dus een hond waar zeker niet meer mee 'gespeeld' wordt.

En voor het tegenwicht omdat het mij echt niet om die herders gaat; van het weekend nog een poepie van een jonge DH tegengekomen. Lilo aan de lijn want die denkt meteen dat Toto vermoord wordt, maar het was een heerlijk speels ding waar Toto loeihard mee heeft lopen rennen.

Ik las je laatste bericht en wat fijn dat Toto nu wat gematigder speelt!

Ik las ook nog even terug naar wat ik zelf had geschreven. En ik moest om bovenstaande toch wel grinniken weer hoor.
Het nekhappen van mijn draak is minder geworden, maar tegelijkertijd ook het spel met andere honden, dus je eerste zinnetje dat ik dikgedrukt heb heeft wel een kern van waarheid.
Als jonge hond kon hij leuk spelen met andere honden, dat neemt af naarmate hij nu ouder wordt. In een groep lopen prima, maar geen gespeel, het zijn er toch niet écht de honden voor (en dat wist ik). En soms vinden ze wel een gelijkgestemde en dan gaan ze even los, en daar zit dan ook weer dat nekhappen bij, het opjagen zit er overigens ook sterk in, hij laat zich gelukkig wel terug fluiten.

Ik denk dat het gewoon prima is als je weet wat voor soort hond je in je handen hebt. En ik herken dat serieuzer worden van jouw draak wel van die paar herdervrienden die mijn stel heeft en heeft gehad. Dan stond Jack te smeken van 'We zijn toch vrienden, kom nou spelen!' en dan kon hij een opgetrokken lipje krijgen als hij alleen al naar dat balletje wees. Maar als hij dan lastig gevallen werd door een vreemde hond stond bijvoorbeeld zijn stokouwe mechelvriendin er meteen naast met zo'n indrukwekkende houding. Ze vond Jack vaak een vermoeiend ding, maar het was wel HAAR vermoeiende ding.

Bij Toto zie ik dat opjagen gelukkig wel verbeteren. Hij begint nog wel vaak wat te lomp en enthousiast maar hij ziet nu blijkbaar wel direct als een hond dat eng vindt en haakt dan af en gaat ook meteen vaag aan plantjes ruiken met z'n kont naar die hond toe. Dat werkt, en zo maak je vrienden. Ik vind dat wel weer heel mooi hoor, om te zien hoe een hond alsmaar volwassener en verstandiger wordt. Het was eigenlijk een enorm grote onbezonnen pup toen hij hier kwam, en het wordt al een beetje een beschaafde meneer.