Het HondenForum

Hallo,
Door alle goede adviezen was ik weer enthousiast geworden maar.....we zijn twee en een halve week verder. We zijn zo ons best aan het proberen te doen met Morpheus, maar het lijkt gewoon niet tot haar door te dringen. Ze is nog steeds dominant, plast echt heeeelllll veel in(voornamelijk huis) en dat terwijl we bijna om de twee met haar naar buiten gaan. Buiten wordt het weer erger en heeft ze echt totaal maar dan ook totaal geen focus op ons. Ze loopt van links naar rechts, blaft echt enorm naar alles (nu net zelfs naar twee vrouwen die achter ons liepen). Ik ben afgelopen 1.5 week bijna iedere dag met haar aan het oefenen (lopen en maar ong. 10 minuutjes oefenen) geweest en het leek even te werken. Gister brak ze los en gaat een vogel achterna en vervolgens rent ze zonder te luisteren naar een man die net met zijn grotere hond aan kwam lopen. Morpheus echt compleet uit haar stekker en de man zeer geïrriteerd en wilde haar bijna en schop geven. Ze luistert echt totaal niet naar mij. Met lopen stop ik steeds als ze gaat trekken, ze kijkt gewoon niet al blijf ik 5 minuten staan. Als ik begin te lopen loopt Morph zowat achteruit met me mee want ze blijft kijken naar iets dat veel interessanter is dan dat ik ben (belonen helpt niet). Bij het begin al naar buiten gaan hangt ze zichzelf bijna op gewoon. Ik til haar nu dan ook even op tot op het grasveld.

Gezien de emoties en gedrag maken we ons ook zorgen. We kunnen Morph thuis aaien wat we willen, maar het lijkt haar echt helemaal niets te doen. Ze kijkt nog steeds niet en heeft geen focus op ons, lijkt er tevens niet van te genieten. Tevens viel het ons op dat Morpheus bijna niet kwispelt. Wat wij wel erg gewend waren met onze andere honden...... Het lijkt haar gewoon niets te doen. Ik met eerlijk zeggen.... Ik werk met mensen met een licht verstandelijke beperking en zware gedragsproblemen en denk steeds meer dat het echt niet meer goed gaat komen met Morph.
Ik zou voor de grap een filmpje moeten maken, want dan pas begrijpen jullie (niet lullig bedoeld) waar we dagelijks tegenaan lopen.

We beginnen op het ogenblik een beetje op te raken en zien er het plezier niet meer van in. Ik zal dit dus ook nooit meer doen! Iemand anders heeft haar gewoon zwaar verpest en wij mogen de puinzooi opruimen. Zoals je misschien al een beetje aan mijn toon kan horen ben ik aardig gefrustreerd aan het raken. Ben erg benieuwd naar reacties.....

peter1979 schreef:Hallo,
Door alle goede adviezen was ik weer enthousiast geworden maar.....we zijn twee en een halve week verder. We zijn zo ons best aan het proberen te doen met Morpheus, maar het lijkt gewoon niet tot haar door te dringen. Ze is nog steeds dominant, plast echt heeeelllll veel in(voornamelijk huis) en dat terwijl we bijna om de twee met haar naar buiten gaan. Buiten wordt het weer erger en heeft ze echt totaal maar dan ook totaal geen focus op ons. Ze loopt van links naar rechts, blaft echt enorm naar alles (nu net zelfs naar twee vrouwen die achter ons liepen). Ik ben afgelopen 1.5 week bijna iedere dag met haar aan het oefenen (lopen en maar ong. 10 minuutjes oefenen) geweest en het leek even te werken. Gister brak ze los en gaat een vogel achterna en vervolgens rent ze zonder te luisteren naar een man die net met zijn grotere hond aan kwam lopen. Morpheus echt compleet uit haar stekker en de man zeer geïrriteerd en wilde haar bijna en schop geven. Ze luistert echt totaal niet naar mij. Met lopen stop ik steeds als ze gaat trekken, ze kijkt gewoon niet al blijf ik 5 minuten staan. Als ik begin te lopen loopt Morph zowat achteruit met me mee want ze blijft kijken naar iets dat veel interessanter is dan dat ik ben (belonen helpt niet). Bij het begin al naar buiten gaan hangt ze zichzelf bijna op gewoon. Ik til haar nu dan ook even op tot op het grasveld.

Gezien de emoties en gedrag maken we ons ook zorgen. We kunnen Morph thuis aaien wat we willen, maar het lijkt haar echt helemaal niets te doen. Ze kijkt nog steeds niet en heeft geen focus op ons, lijkt er tevens niet van te genieten. Tevens viel het ons op dat Morpheus bijna niet kwispelt. Wat wij wel erg gewend waren met onze andere honden...... Het lijkt haar gewoon niets te doen. Ik met eerlijk zeggen.... Ik werk met mensen met een licht verstandelijke beperking en zware gedragsproblemen en denk steeds meer dat het echt niet meer goed gaat komen met Morph.
Ik zou voor de grap een filmpje moeten maken, want dan pas begrijpen jullie (niet lullig bedoeld) waar we dagelijks tegenaan lopen.

We beginnen op het ogenblik een beetje op te raken en zien er het plezier niet meer van in. Ik zal dit dus ook nooit meer doen! Iemand anders heeft haar gewoon zwaar verpest en wij mogen de puinzooi opruimen. Zoals je misschien al een beetje aan mijn toon kan horen ben ik aardig gefrustreerd aan het raken. Ben erg benieuwd naar reacties.....

Als je denk dat je na 2.5 week vooruitgang zou hebben geboekt dan heb je geen flauw idee wat een mentaal verwaarloosde hond in houd. Ik krijg de indruk dat je echt niet weet hoe je daarmee om moet gaan, gevolg geen klik met de hond. Mijn advies is herplaatsten want als je geen geduld kan opbrengen dan gaat deze combi echt niet werken. Je wil te snel resultaat en dat is niet reel, trek er een jaar voor uit, wil je dat niet dan is het gedoemd om het te mislukken.
Ik wens je veel wijsheid toe.

De enige reactie die ik kan geven op geduld hebben. Maar dat wordt lastig zo te lezen. Ze kent jullie net dus je bent haar baasje nog niet. Kun je haar oude baasje niet spreken en vragen hoe ze daar was? Dan weet je tenminste waar je mee werkt en naartoe kan werken.

Een goede hondenschool voor wat meer persoonlijke begeleiding.
Iemand die ziet wat je hond doet, en daar door ook gericht advies kan geven. en het advies zou ook kunnen zijn om hier niet meer door te gaan.
Maar ik zou hier geen advies vragen dood weg omdat hier niemand kan ZIEN wat je hond precies laat zien.
Advies hier zijn alleen aannames omdat we je hond en zijn gedrag niet zien

Geduld, geduld, geduld en inderdaad het kan zomaar een jaar nodig hebben. Een goede hondenschool kan daarbij echt heel veel helpen.
Waar wonen jullie, dan zijn er vast mensen hier met een goede tip.

JR. Neem er gerust 2 jaar voor. Dus erg veel geduld en begrip. Die verdomde Engelsen hebben ook zoveel hond in een klein lijf gestopt!

Trainen trainen en een gezamenlijke hobby zoeken wil wel eens helpen.

haha ok. Wij wonen in Alphen aan den Rijn ZaZa.

tja, nogmaals: dit is niet in een paar weken gepiept. daar kunnen maanden overheen gaan.

een hond laat trouwens vaak dominant gedrag zien, als die vaak wordt herplaatst.
omdat mensen hem dan geen zekerheid bieden, zal hij voor zichzelf zekerheid creeren. aaien en aandacht doet hem dan even niks meer. want een binding aangaan met een mens, terwijl hij al vaker is weggedaan, wordt ook voor hem moeilijker. hij gaat zijn eigen gang. uit zelfbescherming. hij regelt dus ook met wandelingen wel, hoe hij zich gedraagt, en waar hij zekerheid uit kan halen. en dat is in dit geval een grote mond geven, naar van alles.
tenminste dat denk ik he, je zal het in het echt moeten zien, of dit in dit geval zo is.

Emma schreef:tja, nogmaals: dit is niet in een paar weken gepiept. daar kunnen maanden overheen gaan.

een hond laat trouwens vaak dominant gedrag zien, als die vaak wordt herplaatst.
omdat mensen hem dan geen zekerheid bieden, zal hij voor zichzelf zekerheid creeren. aaien en aandacht doet hem dan even niks meer. want een binding aangaan met een mens, terwijl hij al vaker is weggedaan, wordt ook voor hem moeilijker. hij gaat zijn eigen gang. uit zelfbescherming. hij regelt dus ook met wandelingen wel, hoe hij zich gedraagt, en waar hij zekerheid uit kan halen. en dat is in dit geval een grote mond geven, naar van alles.
tenminste dat denk ik he, je zal het in het echt moeten zien, of dit in dit geval zo is.

Lijkt me best een goeie uitleg van Emma.
Wat dan "dominant gedrag" genoemd wordt is in feite gewoon zelfstandig gedrag.
Hondje neemt zijn eigen beslissingen omdat er onvoldoende lijn zit in de leiding die hij krijgt.
En een JR heeft toch al van zichzelf sterk de neiging om zijn eigen beslissingen te nemen

Peter, je schrijft dat jullie je "uiterste best" doen.
Eigenlijk maakt me dat een beetje bezorgd.
In sommige gevallen is het bereiken van "meer" beter voor elkaar te krijgen door "minder" te doen.
In dit geval zou ik (zuiver afgaand op wat je hier schrijft) het idee hebben dat je minder "je best" moet doen.

Iemand bekend met een goeie trainer in of in de buurt van Alphen aan den Rijn?
Want ik heb het idee dat hier beter in een een op een contact gekeken kan worden waar de schoen wringt.

Wat het plassen betreft:
Ze plast in huis en jullie gaan elke twee uur naar buiten schrijf je.
Beloon je het plassen buiten en reageer je niet als ze binnen plast?
En wie zegt dat ze het twee uur op kan houden?
Dat is afhankelijk van hoe veel ze heeft gedronken en/of gegeten.
Is er al een plas naar de DA gebracht om eventuele blaasontsteking uit te sluiten?

Ik herken wel een aantal dingen uit je verhaal van het begin met onze herplaatser. Het heeft bij ons wel een jaar geduurd voor we op een stabiel nulpunt zaten en van daaruit verder konden werken. Tot die tijd gaf Lola nooit aan of ze het wel of niet fijn vond om aangehaald te worden en vond ze mij totáál onbelangrijk. Ze liep dus ook gewoon weg met loslopen bijv. Simpel op te lossen door dus niet meer los te laten

Ik zou je aanraden veel naar je hond te kijken en heel veel geduld te hebben. Ook al is het moeilijk, ze heeft zo weinig positieve ervaringen met mensen gehad, waarom zou ze dat na 2,5 week actief trainen met jou wel doen? Dat kost echt wel wat meer tijd, ze laat zichzelf nog niet zien nu. Een goede trainer kan je daar vast bij helpen en ik zou zorgen dat er zo min mogelijk situaties zijn waarin ze in de fout kan gaan. Dus geen mogelijkheid voor jaloers gedrag, op andere mensen af lopen, bijten, etc.

Succes!

Alphense hondenclub of hondenschool basic, als je verder in de hondensport wil gaan dan zou ik voor de Alphense hondenclub kiezen.

30 April was je eerst hulproep, toen had je hem 1,5 week. Nu is het 6 mei en ben je zwaar gefrustreerd door gebrek aan resultaat. Geen enkel advies en ook een hondenschool kan met iets komen dat je tevreden bent over het resultaat. Ik geloof ook zomaar dat het niet aan je hond ligt, ook niet aan het verleden van je hond. heb je deze hond ondoordacht geadopteerd en nu een beetje spijt ervan?

Normaal gesproken ga je in zo'n korte tijd nog niet allerlei eisen stellen, maar biedt je je hond wat hij dan nodig heeft, op een vriendelijke manier rust, regelmaat en veiligheid. Jij hoort betrouwbaarheid en vriendelijkheid te bieden en met leuke dingen kun je hem ook al wat kleinigheidjes leren. Het is heel erg voor je hond , dat jij hem niet leuk vindt en je kent hem nog niet eens. Waarom zou hij in vredesnaam doen wat jij van hem wilt.
Wel zorgen dat hij zijn energie kwijt raakt, maar dat kan goed aangelijnd buiten lekker rennen en dollen, met veel geluid erbij op een rustige plek of een tijdstip dat de omgeving rustig is en neem daar dan ook goed de tijd voor, daar heb je gewoon veel profijt van en nee, niet meteen al profijt.

Hoi J.Werkman. Het gaat mij niet zozeer om het resultaat. Het idee is meer dat ik bang ben er bepaalde dingen niet uit te krijgen zijn bij haar, omdat we daar kortweg te laat mee zijn (wat de vorige eigenaar allemaal heeft verzwegen) en hier vervolgens 15 jaar mee mag dealen. Ik ben een hele erge hondenvriend en heb al 14 jaar een Jack (vanaf 5 weken). Deze heb ik helemaal opgevoed en geniet nog dagelijks van hem. 6 jaar geleden heb ik samen met mn partner ook een herplaatsertje in huis genomen. Mucky was toen vijf jaar. In Mucky hebben wij heel erg veel geïnvesteerd; was mishandeld (door volwassenen en kinderen), aangevallen door andere honden en ook geen opvoeding genoten. (Ze ging al laag en plaste al binnen als je naar haar keek). Uiteindelijk door heel veel rust te bieden en structuur te bieden is het ons met haar gelukt. De frustratie zit hem ook gedeeltelijk in het feit dat wij van te voren niet wisten dat Morph deze `problemen` had. Volgens haar baas was het een fantastische hond die alles deed wat je maar vroeg.....beetje jammer dus als je erachter komt dat het beesie een flinke klap van de molen heb opgelopen.

Juist hier probeer ik ook hulp te zoeken en zet het één en ander misschien wat dramatischer neer dan in werkelijkheid, maar ik probeer juist op deze manier ook te laten zien dat het echt wel menens is met al haar `achterstanden`.
Wij zullen Morph echt niet zomaar wegdoen, hoe gefrustreerd we ook zijn..... dan gaat de volgende idd zoals eerder gezegd ook proberen het wiel uit te vinden met haar. Natuurlijk laat ze echt wel wat empathie aan ons zien. `s Avonds ligt zij lekker met Rufio tussen onze benen en zitten we dus met zn 4-en op de bank. dan is het echt wel genieten.

Hoop dat dit iets duidelijker is...

Maar.. Dat een hondje iets doet bij de een wil nog niet zeggen dat ze dit ook doet bij een ander. En hoeveel volwassen herplaatsers zijn er niet waarbij je dingen er echt wel uit getraind krijgt? Zet jullie beeld eens om naar haar als beschadigd hondje en begin eens helemaal opnieuw? Misschien helpt dat.
Ze is pas acht maanden.. Je hebt haar nog geen maand in huis.

Ik kreeg een hondje van 6 maanden in huis die ook niks kon. Hondjes vind ze nog heel spannend maar als ze genoeg ruimte heeft kan ze die ontwijken en dan vind ze het prima. Ik heb haar bijna 3 maanden nu en de eerste maand hebben we helemaal niks van haar gevraagd. Volgens mij duurde het 3 weken tot een maand dat we een beetje dingen aan haar gingen vragen en dat ze af en toe los mocht (eerst ook alleen maar op een omheind losloopveldje!)
Ze hebben hier wel eens gegromd naar elkaar en zelfs nu liggen de honden niet bij elkaar en bij jullie wel! Dus dat is toch ook een teken dat het wel goed gaat tussen jullie hondjes.

Misschien is je nieuwe hondje nu eenmaal de baas over je andere hond, dat kan. Is niet leuk om te zien maar zodra je hondje zich 'er bij neerlegt' is er daar toch ook geen spanning meer van?
Kijk eens naar het spaanse hondentopic. Allemaal honden die vrijwel niks konden en nu in hun nieuwe (tijdelijke) huisjes helemaal opknappen en dingen leren. Sommige zelfs al heel wat jaartjes oud.
Echt, verander je blik. Je baalt nu maar waarom? Je hebt een pup! Die kan je dingen leren, als je maar je tijd neemt.

peter1979 schreef:Het idee is meer dat ik bang ben er bepaalde dingen niet uit te krijgen zijn bij haar, omdat we daar kortweg te laat mee zijn (....) beetje jammer dus als je erachter komt dat het beesie een flinke klap van de molen heb opgelopen.

hoe dan ook, is dat niet echt te beoordelen als je haar nog maar zo kort hebt. Er zijn hier al meerdere mensen die aangeven dat het vermoedelijk (ook) een kwestie van onwennigheid is. Mijn 'mafketelhond' liep ook niet zoetjes mee na 2 weken. Inmiddels woont hij hier alweer een paar jaar, sommige trekjes zijn wel gebleven maar lang niet meer zo heftig als in het begin, het is goed te doen.
Begeleiding vragen bij een lokale hondenclub of gedragsdeskundige is ook een goed idee, dan maakt iemand jullie eens live mee en dat adviseert toch makkelijker dan via tekst op een schermpje.

Ik zou echt minstens twintig stappen terug doen. Geen training, niets verwachten. Elk uur naar buiten. En elk positief gedrag flink belonen. Ligt ze rustig bij je? Wees blij en geniet! Stapt ze aan de kant als je eraan komt en zij in je pad staat? Goed zo, meisje! Etc. En al het overige negeer je volledig. Mag je je niet aan storen, niet aan frustreren. Je hebt twee gemoedstoestanden: neutraal of blij; boosheid, frustratie, etc mogen even geen plek hebben. Trekken aan de lijn en blaffen? Doet je niets, je loopt gewoon rustig door. Zodra de lijn ontspant, word je helemaal blij, beloon je haar. Hulpmiddel daarbij zou een heupgordel kunnen zijn, omdat je dan minder snel terug gaat lopen trekken. En dan dus heel veel geduld.

ik heb ook altijd herplaatsers en bij de een duurt het wat langer dan bij de andere maar je moet er echt een hele poos voor uittrekken

zelfs na een jaar deed buster nog dingen waarvan ik dacht ....ook dat ben jij dus
deed hij mij versteld staan of zette mij voor gek
dat laatste vooral

dus eigenlijk wil ik zeggen ....je moet geduld hebben , m isschien wel meer dan een jaar maar het komt echt wel goed

Ik geloof eigenlijk niet dat ze verpest is of dat de vorige baas iets verzwegen heeft. Ik lees gedrag wat veel zeer aktieve werkrassen vertonen als ze geen zwart wit duidelijkheid en vertrouwen krijgen. Ik krijg maandelijks wel een dergelijk mailtje over herders die dit vertonen al dan niet als ouder wordende pup of herplaatser.
Je moet al veel meer geduld hebben allereerst in 2 weken lukt je dat zeer zeker niet. Je hebt altijd een makkelijk hondje gehad en nu krijg je een werkertje die je anders moet begeleiden. Ik weet niet of ik t goed zie komen bij je daar ben ik heel eerlijk in. Je ziet alles als last en niet als uitdaging

Fotogravinnetje schreef:Ik zou echt minstens twintig stappen terug doen. Geen training, niets verwachten. Elk uur naar buiten. En elk positief gedrag flink belonen. Ligt ze rustig bij je? Wees blij en geniet! Stapt ze aan de kant als je eraan komt en zij in je pad staat? Goed zo, meisje! Etc. En al het overige negeer je volledig. Mag je je niet aan storen, niet aan frustreren. Je hebt twee gemoedstoestanden: neutraal of blij; boosheid, frustratie, etc mogen even geen plek hebben. Trekken aan de lijn en blaffen? Doet je niets, je loopt gewoon rustig door. Zodra de lijn ontspant, word je helemaal blij, beloon je haar. Hulpmiddel daarbij zou een heupgordel kunnen zijn, omdat je dan minder snel terug gaat lopen trekken. En dan dus heel veel geduld.

hier kan ik mij wel in vinden. maar ook: ieder privilege, spelletje en voertje moet 'verdiend' worden. Jij beheerst nl alle bronnen van begeerlijke dingen die zij wil hebben en daar kun je je voordeel uithalen. Als er bij jou altijd iets leuks gebeurd of er iets lekkers te halen valt, gaat dat kwartje heus wel vallen. Wel heel consequent zijn. Sterkt hoor, ik snap heel goed dat het niet meevalt

Er zijn een aantal dingen waar je echt even vanaf moet.
Je weet niet of de vorige eigenaar je voorgelogen heeft. mogelijk kon die eigenaar met de hond voldoende voor hun twee, misschien ook niet, maar je hebt er niks aan.

Jij moet je hond leren kennen en je hond moet jou leren kennen, daar is tijd voor nodig en een bepaalde atitude van de baas.

Je hebt vorige honden ook goed opgevoed zeg je, een andere hond vraagt toch misschien wat anders dan je gewend was. Het wil niet zeggen dat hij een klap van de molen heeft gehad, hij heeft nu ook een baas die anders doet dan de vorige baas. Het is voor beiden even zoeken.

Omdat jij de baas bent moet jij de voorwaarden scheppen waaronder je hond lekker in zijn vel komt te zitten.
Bang zijn dat je er iets niet uitgetraind krijgt is nooit zo'n goed uitgangspunt en dat je telaat zou zijn is natuurlijk onzin.

Je hebt opvoeden en trainen. Ik heb Herman wel enigszins opgevoed, maar trainen doe ik nooit.
Opvoeden is laten weten wat je graag ziet en begrenzen wat je liever niet ziet. Als je daar een beetje consequent in bent en duidelijk genoeg dan gaat dat toch meestal goed.

Iets eruit trainen lijkt me verdomd moeilijk, het lijkt me zinvol om dan een alternatief aan te leren.

Zowel opvoeden als trainen gaat in kleine, soms onzichtbare, stapjes en vraagt vaak veel geduld, consequent en duidelijk blijven is een must, lange adem zou te koop moeten zijn.

En iedereen zal wel iets bij z'n hond hebben wat niet aangeleerd of afgeleerd gaat worden, daar doe je het gewoon mee. bij mensen is dat niet anders.

En wat de zindelijkheid aangaat, elke hond wordt vanzelf zindelijk echt waar. Daar hoef je buiten wat structuur wat uitlaten betrefd, en blij zijn als het goed gaat, niks aan te doen, ja dweilen zo af en toe.

Overigens is het vreselijk moeilijk om vanuit frustratie iets gedaan te krijgen van een ander, ook van een dier.

j.werkman schreef:Er zijn een aantal dingen waar je echt even vanaf moet.
Je weet niet of de vorige eigenaar je voorgelogen heeft. mogelijk kon die eigenaar met de hond voldoende voor hun twee, misschien ook niet, maar je hebt er niks aan.

Jij moet je hond leren kennen en je hond moet jou leren kennen, daar is tijd voor nodig en een bepaalde atitude van de baas.

Je hebt vorige honden ook goed opgevoed zeg je, een andere hond vraagt toch misschien wat anders dan je gewend was. Het wil niet zeggen dat hij een klap van de molen heeft gehad, hij heeft nu ook een baas die anders doet dan de vorige baas. Het is voor beiden even zoeken.

Omdat jij de baas bent moet jij de voorwaarden scheppen waaronder je hond lekker in zijn vel komt te zitten.
Bang zijn dat je er iets niet uitgetraind krijgt is nooit zo'n goed uitgangspunt en dat je telaat zou zijn is natuurlijk onzin.

Je hebt opvoeden en trainen. Ik heb Herman wel enigszins opgevoed, maar trainen doe ik nooit.
Opvoeden is laten weten wat je graag ziet en begrenzen wat je liever niet ziet. Als je daar een beetje consequent in bent en duidelijk genoeg dan gaat dat toch meestal goed.

Iets eruit trainen lijkt me verdomd moeilijk, het lijkt me zinvol om dan een alternatief aan te leren.

Zowel opvoeden als trainen gaat in kleine, soms onzichtbare, stapjes en vraagt vaak veel geduld, consequent en duidelijk blijven is een must, lange adem zou te koop moeten zijn.

En iedereen zal wel iets bij z'n hond hebben wat niet aangeleerd of afgeleerd gaat worden, daar doe je het gewoon mee. bij mensen is dat niet anders.

En wat de zindelijkheid aangaat, elke hond wordt vanzelf zindelijk echt waar. Daar hoef je buiten wat structuur wat uitlaten betrefd, en blij zijn als het goed gaat, niks aan te doen, ja dweilen zo af en toe.

Overigens is het vreselijk moeilijk om vanuit frustratie iets gedaan te krijgen van een ander, ook van een dier.

Je krijgt nu heel veel adviezen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je voor 1 weg kiest en daar op doorgaat, steeds iets proberen zorgt voor nog meer onduidelijkheid.

ZaZa schreef:Je krijgt nu heel veel adviezen. Ik denk dat het heel belangrijk is dat je voor 1 weg kiest en daar op doorgaat, steeds iets proberen zorgt voor nog meer onduidelijkheid.

Dat is een goed advies.

Kijk wat je aanspreekt, en doe dingen die je logisch en natuurlijk vindt en die bij je passen.

Maar gun die hond vooral even een beetje rust en veiligheid. Dat is echt de basis. Jij hoort nu hier bij ons, hier doen we het zo, en het is niet erg als je tijd nodig hebt.

Laat die hond gewoon eens even een maand met rust. Maak lange wandelingen met haar en doe spelletjes met haar.
Maar niets gedwongen. Wat je echt niet wilt dat ze doet verbied je. Ik vind het alleen raar dat je zegt dat je ene hond wel op de bank mag en deze nieuwe niet dat snapt een hond niet.

Dwing niets af, komt ze bij je dan is dat leuk maar doet ze dat niet dan is het ook niet erg. Lokken en opjagen heeft een averechts effect.

Het grootste punt is deze maand om haar haar energie kwijt te laten raken. Ik hoor in je verhaal dat je hond met zichzelf geen raad weet. Ze heeft geen rust in haar kont omdat jullie haar die niet laten ontwikkelen. En ik weet niet of je al een bench hebt maar die zou ik aanschaffen voor de zo nodige "gedwongen" rust.