Het HondenForum

Lemuria schreef:Irma Klaassen van http://www.veryimportantdogs.nl/wie-is-vid

Ha Irma, die woont hier om de hoek. Lotje en ik hebben daar ook een cursus gedaan. Leuk mens.
Ook voor de cursus is ze eerst hier thuis geweest om te zien wat voor hondje Lotje was en van allerlei dingen door te nemen.

Ja zeker een leuke vrouw, weet ook echt wat ze zegt

Even een updateje voor de eventuele geïnteresseerden

We zijn hard aan de slag gegaan met de tips van de GT. Op straat lopen we met een boogje om honden heen - af en toe vindt ze dit nog lastig (dan maak ik de bocht gewoon te klein) en blaft/moppert ze. Maar ze hangt niet in de riem en laat ook verder geen rare signalen zien. Het klinkt meer als "Kom op man, je ziet dat ik hier loop, je zit in m'n persoonlijke ruimte.". Dan brom ik dat ze gewoon mee moet lopen en dat doet ze dan ook. Ze kijkt niet om; als we er voorbij zijn, is het goed. Koekje erin en we denken er niet meer aan.

Af en toe komt het nog wel voor dat we net te dichtbij een hond komen, maar dan geeft ze géen kick. Dan zijn d'r hersens even op 0. Dan beloon ik niet want ik merk dat, als ik wél beloon, ze alert wordt en soms alsnog blaffen. Dus dan lopen we gewoon voorbij en babbel ik een minuutje later op blije toon tegen d'r hoe braaf ze is. Niet dat ze het begrijpt hoor. Maar meer omdat ik dan zo blij met d'r ben, haha.

In het bos hebben we steevast Bal bij. Dat is een magisch middel. Zodra ik een hond zie, pak ik Bal en heb ik gelijk d'r 99% aandacht. Als ik zie dat het lastig is voor d'r sla ik een ander pad in, maar meestal kan ik gewoon langs een andere hond lopen zonder dat ze op- of omkijkt. Als we dan voorbij zijn gooi ik de bal en is de andere hond al helemaaaal vergeten. Maar soms...soms is de andere hond ook een ballengek. Zoals vanmiddag. We kwamen een gigantische Rottweiler tegen dus ik gooide de bal in de struiken zodat ze wat te zoeken had terwijl die 2 voorbij liepen. Maar de Rottweiler lanceerde zichzelf ook achter de bal aan en kwam er eerder aan dan Izzy. Ze stonden tegenover elkaar en de Rottweiler had z'n snuit bij de bal. Ze zonden allebei geen opgefokte signalen uit. Want hoe gek Izzy ook op de bal is (of elk ander voorwerp dat ze toevallig bij zich heeft zoals een stok), claimen/beschermen doet ze niet. Wat ik best wel heel gek vind, want die bal is echt belangrijk voor d'r Ze accepteert het heel gelaten als een andere hond iets pakt wat van haar is. Ik los het altijd op door zelf de bal terug te pakken, zo ook deze keer. Izzy verlegde d'r focus gelijk naar het belangrijkste op de planeet: ik en de bal. De Rottweiler liep nog een poosje met ons op, maar dat was prima voor haar. Die bestond niet.

Een uurtje later kwamen we op een stuk heide waar normaal nooit iemand loopt. Ik dácht dat net toen er een oudere dame met een bejaarde Kooiker-x aan kwam lopen. Natuurlijk. Izzy had net d'r bal gevonden en kwam naar me teruggerend, zag de andere hond en verstijfde. "Shit", zag ik haar denken. Ik riep haar en ze kwam d'r bal brengen. Ze wist nog niet zeker wat ze met de hele situatie aan moest hoor, maar bal brengen zodat die weer weggegooid kon worden, is toch wel héel belangrijk. Maar die andere hond péinsde daar niet over. Gespéeld moest er worden! Ik knoopte een gesprekje aan met die vrouw terwijl Izzy d'r bal weer aan het ophalen was, en ondertussen schuifelde de andere hond er achteraan. En opeens Begint die hond me toch te rénnen! En Izzy vloog er achteraan alsof het haar verloren beste vriend was. Zo hebben ze nog 5 minuten lopen keten tot de eigenaresse aangaf weer door te lopen - het was haar hond niet en ze wou voor de bui binnen zijn Dat ze zo met een wildvreemde hond zou spelen had ik een half jaar terug echt niet verdacht. Toen moesten alle honden nog hysterisch op afstand geblaft worden, want éng. Pas als ze een hond echt kende wou ze er wat mee te schaften hebben. Ze gaat nu steeds sneller over op spelbuigingen en uitdagen.

Ik ben een happy camper

Dat klinkt super!

Knappe Izzy

Heel goed! Hoe fijn is dat. Ik waardeer het zeer dat je uit een ander perspectief hebt gekeken dan 'ut is een steffet en die kan nie met andere honden nie'. Gaaf! En zie wat dat je oplevert Nou niet overmoedig worden , maar lekker zo doorgaan! Dan komen jullie er wel.

Knappe Izzy!

Wat heerlijk zeg dat het nu zo goed gaat. Ontspannen wandelen is toch wel iets waar je naar streeft

Geweldige resultaten in 6 maanden

Ik heb het allemaal met interesse gelezen, ik zit hier met een 8 maanden oude DH die lijn "agressie" heeft. Ze is heel onzeker, eergisteren ontsnapte ze uit haar halsband en ging achter 2 mensen aan ik hield m'n hart vast (een lange borstel op van kop naar staart). Ze liep de mensen blaffend voorbij en kwam toen weer hard naar mij gerend en kon ik haar weer aanlijnen, not funny
Dan moet ik haar rustig belonen omdat ze terug komt terwijl ik haar het liefst de nek had omgedraaid
Ze heeft nu een kleinere halsband waar ze niet uit kan.
Ik oefen dagelijks loop parallel aan het weggetje waar de boeren langs lopen op weg naar het veld, de mannen die rustig langs lopen is ze minder agressief maar bij de vrouwen die grote dingen op hun hoofd dragen gaat ze uit haar dak. En ik maar "rustig" doorlopen en haar koekjes voer zo gauw ik haar aandacht heb.
Als de leerlingen van onze school 's middags voetballen doe ik obedience oefening een stukje van het voetbalveld, het gaat een beetje beter maar we hebben een lange weg te gaan.

Welke tips heb je van de GT gekregen?

Ik moest een tijdje of nadenken... GT?? GT? ... O ja, GT Gedrags Therapeut

Wat gaat het goed zeg

De manier van blaffen van Izzy naar vreemde honden vind ik eigenlijk ook helemaal niet afschrikwekkend. Nu had je me al voorbereid dat ze zou gaan blaffen, maar als ik het niet geweten had, had ik me denk ik ook niet zo druk gemaakt. Het is geen agressieve blaf. Beetje onzekerheid dat ze niet weet met wat voor hond ze te maken heeft ofzo.

Hilde schreef:Heel goed! Hoe fijn is dat. Ik waardeer het zeer dat je uit een ander perspectief hebt gekeken dan 'ut is een steffet en die kan nie met andere honden nie'. Gaaf! En zie wat dat je oplevert Nou niet overmoedig worden , maar lekker zo doorgaan! Dan komen jullie er wel.

Het is natuurlijk een Stafford, maar in eerste plaats een hond net als elke andere hond. Het is geen magisch ras, ze hebben dezelfde gedragingen, kalmerende signalen, stress-signalen en alles, je moet ze alleen tijdig leren herkennen en ombuigen waar nodig. We zijn er nog lang niet hoor, maar ik denk dat mijn ideaal-beeld niet zo ver meer weg is, ik heb nu een middel om haar af te leiden wat elke dag beter gaat - ze lijkt te beginnen te begrijpen dat ik de bal gebruik om haar af te leiden zodat ze niet hoeft te dealen met voor haar ongewenste situaties zoals te grote groepen onbekende honden - dat is nog echt een stap te ver.

Overmoedig worden doe ik nog niet, hoewel ik wel even geniet van de successen hoor Ze is natuurlijk nog niet helemaal volwassen, hoewel ze dat nu wel in rap tempo lijkt te worden. Ze is in de afgelopen maand heel erg 'verandert'. Ik kan er niet de vinger op leggen wat het precies is, maar ze lijkt kalmer/beheerster

@Mosquito: Ik heb alles van d'r doorgestuurd gekregen. Ik kan ze je doormailen als je wil (en je even je mail-adres pb't)

veertje schreef:De manier van blaffen van Izzy naar vreemde honden vind ik eigenlijk ook helemaal niet afschrikwekkend. Nu had je me al voorbereid dat ze zou gaan blaffen, maar als ik het niet geweten had, had ik me denk ik ook niet zo druk gemaakt. Het is geen agressieve blaf. Beetje onzekerheid dat ze niet weet met wat voor hond ze te maken heeft ofzo.

Ik stel 't anderen altijd erger voor dan het is, dan kan het alleen maar meevallen Het is inderdaad niet zo dat ze schuimvlokken loopt te tuffen terwijl ze gillend en krijsend met alle haren overeind op de andere hond afstormt nee.

Lemuria schreef:

Hilde schreef:Heel goed! Hoe fijn is dat. Ik waardeer het zeer dat je uit een ander perspectief hebt gekeken dan 'ut is een steffet en die kan nie met andere honden nie'. Gaaf! En zie wat dat je oplevert Nou niet overmoedig worden , maar lekker zo doorgaan! Dan komen jullie er wel.

Het is natuurlijk een Stafford, maar in eerste plaats een hond net als elke andere hond. Het is geen magisch ras, ze hebben dezelfde gedragingen, kalmerende signalen, stress-signalen en alles, je moet ze alleen tijdig leren herkennen en ombuigen waar nodig. We zijn er nog lang niet hoor, maar ik denk dat mijn ideaal-beeld niet zo ver meer weg is, ik heb nu een middel om haar af te leiden wat elke dag beter gaat - ze lijkt te beginnen te begrijpen dat ik de bal gebruik om haar af te leiden zodat ze niet hoeft te dealen met voor haar ongewenste situaties zoals te grote groepen onbekende honden - dat is nog echt een stap te ver.

Overmoedig worden doe ik nog niet, hoewel ik wel even geniet van de successen hoor Ze is natuurlijk nog niet helemaal volwassen, hoewel ze dat nu wel in rap tempo lijkt te worden. Ze is in de afgelopen maand heel erg 'verandert'. Ik kan er niet de vinger op leggen wat het precies is, maar ze lijkt kalmer/beheerster

@Mosquito: Ik heb alles van d'r doorgestuurd gekregen. Ik kan ze je doormailen als je wil (en je even je mail-adres pb't)

Fijn is dat als je iets vindt dat voor jou en je hond werkt. En super wat een vooruitgang!
Ik kan me heel goed voorstellen dat je hier super trots op bent. En wat leuk zo'n onverwachte ontmoeting die uitmondt op samen rennen.

Jura vindt het nog steeds best lastig honden te negeren en krijgt nog steeds veel begeleiding daarin. De korte rondes in de wijk gaan makkelijker dan de grote buiten de stad. Blijkbaar snapt ze dat in de wijk de honden over het algemeen aangelijnd zijn en we toch niet gaan kennismaken. En met een speeltje of dummy in de bek kan ze dan ook zonder te mopperen passeren.
Ik hoop dat ze het op de grote rondes ook ooit gaat snappen maar zover zijn we nog niet helemaal.

Daar gaat ook echt heel wat tijd over heen De eerste 2 maanden na de GT merkte ik nauwelijks vooruitgang, maar ik had een doel voor ogen dat ik wou behalen, dus we zijn gewoon doorgegaan. Als Izzy zó blijft, de rest van haar leven, ben ik al een gelukkig mens.

Maar doorzetten is the key. Vasthouden aan 1 strategie en daar niet van afwijken.

Lemuria schreef:

Hilde schreef:Heel goed! Hoe fijn is dat. Ik waardeer het zeer dat je uit een ander perspectief hebt gekeken dan 'ut is een steffet en die kan nie met andere honden nie'. Gaaf! En zie wat dat je oplevert Nou niet overmoedig worden , maar lekker zo doorgaan! Dan komen jullie er wel.

Het is natuurlijk een Stafford, maar in eerste plaats een hond net als elke andere hond. Het is geen magisch ras, ze hebben dezelfde gedragingen, kalmerende signalen, stress-signalen en alles, je moet ze alleen tijdig leren herkennen en ombuigen waar nodig. We zijn er nog lang niet hoor, maar ik denk dat mijn ideaal-beeld niet zo ver meer weg is, ik heb nu een middel om haar af te leiden wat elke dag beter gaat - ze lijkt te beginnen te begrijpen dat ik de bal gebruik om haar af te leiden zodat ze niet hoeft te dealen met voor haar ongewenste situaties zoals te grote groepen onbekende honden - dat is nog echt een stap te ver.

Overmoedig worden doe ik nog niet, hoewel ik wel even geniet van de successen hoor Ze is natuurlijk nog niet helemaal volwassen, hoewel ze dat nu wel in rap tempo lijkt te worden. Ze is in de afgelopen maand heel erg 'verandert'. Ik kan er niet de vinger op leggen wat het precies is, maar ze lijkt kalmer/beheerster

@Mosquito: Ik heb alles van d'r doorgestuurd gekregen. Ik kan ze je doormailen als je wil (en je even je mail-adres pb't)

Zou je de tips ook naar mij kunnen mailen? Mijn email is stephaniederijk@gmail.com

Geen probleem, maar je moet wel bedenken dat je hond dan dezelfde beweegredenen moet hebben als Izzy om uit te vallen Dus angst-agressie/onzekerheid. Anders heb je een andere benadering nodig. Ik zet ze op de mail voor je.

Lemuria schreef:Daar gaat ook echt heel wat tijd over heen De eerste 2 maanden na de GT merkte ik nauwelijks vooruitgang, maar ik had een doel voor ogen dat ik wou behalen, dus we zijn gewoon doorgegaan. Als Izzy zó blijft, de rest van haar leven, ben ik al een gelukkig mens.

Maar doorzetten is the key. Vasthouden aan 1 strategie en daar niet van afwijken.

Heel herkenbaar dit. Ik heb getraind en getraind (op de wijze zoals afgesproken met trainer) en mij af gevraagd wanneer het kwartje zou vallen en dan ineens.....
Leuk om te lezen hoe goed het gaat!

Ik heb even je verslagen gelezen, maar wat klinkt dat goed zeg! Wat ontzettend fijn dat je een GT hebt gevonden die bij jou en Izzy past!

Yep! Ze kwam op het goede moment langs

Ik heb alles door gelezen, inkl rapport van Izzy, wat een geluk heeft zij met een baasje als jij, zoveel geduld

Er zitten veel dingen in die ik kan gebruiken. Gister avond 50 meter gemeten (min of meer) van het paadje het veld in zodat, als er mensen op het paadje lopen, ik met Vusi op "veilige" afstand loop.
Niet teveel belonen met snacks alleen als ze echt iets geweldigs gedaan heeft, dus "gewoon" iets goeds kriebel ik haar even op het hoofd.
Vandaag heb ik de timmerman die buiten ons huis werkt, gisteren dacht ik nog dat ik Vusi in huis opsluit zodat ze de timmerman wel kan zien maar er niet bij kan komen, vandaag heb ik haar in een kamer opgesloten zodat ze niet opgewonden hoeft te raken van vreemde mensen rond het huis.

Ik weet zeker dat het goed zal gaan met haar, ze is nu 8 maanden dus ook in haar "bange" periode.
Met de info die ik van jou heb gekregen en andere adviezen van andere forummers kan ik voorlopig uit de voeten

Bedankt ! Ik ben benieuwd hoe het nu gaat, geduld is inderdaad het belangrijkst. Zelfs als er tegenslagen zijn, moet je het maar gewoon zien als een leermoment, niet als iets negatiefs. Wat ging er mis en hoe kan het volgende keer beter? Het fijne is dat je daardoor extra gaat letten op het gedrag van je hond en dat komt je band alleen maar ten goede omdat je hond zich meer begrepen gaat voelen.

Ik weet niet of je het boek Kalmerende Signalen ook kent? Anders is dat ook een aanrader, ter ondersteuning

Ik zag jullie laatst bij mij in de straat, jullie waren denk ik net in het bos geweest hier
Izzy moest even wachten (ik denk op de Doggen van de buuf die overstaken) en ze keek heel netjes naar jou
Ik dacht "wat een braaf hondje! geinige oren! He dat moet Izzy zijn"

Adjani & Tyson schreef:Ik zag jullie laatst bij mij in de straat, jullie waren denk ik net in het bos geweest hier
Izzy moest even wachten (ik denk op de Doggen van de buuf die overstaken) en ze keek heel netjes naar jou
Ik dacht "wat een braaf hondje! geinige oren! He dat moet Izzy zijn"

Oh, haha! Ja dat waren wij inderdaad De situatie herinner ik me nog wel. Ik zag die Doggen van een afstand aankomen dus ik besloot even te stoppen tot ze overgestoken waren in plaats van er vlak langs te fietsen. Ik herinner het me nog omdat ze me aan Joep en Jannes deden denken qua kleuren. Wat een béésten

Grappig dat je ons zag (en dat we toevallig een goede indruk maakten )

Nog meer vooruitgang!

Gisternacht gingen we nog even in het slopje achter bij ons (waar achtertuinen/garageboxen aan grenzen) de bal apporteren. Het is een vrij donker stuk, maar er komt nooit een levende ziel.
Na een kleine 10 minuten apporteren van Bal, hoorde ik vanachter een schutting 2 honden opgewonden blaffen. Dat is wel eens vaker, dus niet echt bij stilgestaan. Dus ik gooide die bal nog eens en gelijktijdig hoorde ik een schuttingdeur openslaan en de 2 honden (zag in het donker niet goed wat ze waren) stormden naar buiten, terwijl de bal tussen ze door rolde met Izzy in sneltreinvaart er achteraan

Ik verwáchtte dus een hoop herrie. Maar Izzy sjeesde er tussendoor, greep de bal, draaide zich keurig om en kwam triomfantelijk in een rechte lijn weer op me afgedraafd Needless to say dat er een boel brokjes in dat smoeltje verdwenen Zó trots

Wauw, dat is wel heel knap! En wat deden die honden dan, of hadden ze geen kwaad int zin?

Hylos schreef:Wauw, dat is wel heel knap! En wat deden die honden dan, of hadden ze geen kwaad int zin?

Hysterisch blaffen naar Izzy, niet-snappend waarom ze geen reactie terugkregen ofzo Daarom had ik verwacht dat Izzy d'r scheur ook wel open zou trekken, maar nee! Ze hadden vast geen kwaad in de zin hoor, zó klonken die blafjes niet. Het waren meer "Yeeeey, we mogen naar buiten!! Maar WACHT, wat is DAT!! OHHHHHH EEN ANDERE HOND OP ONS GEBIED! GAWEGGAWEGGAWEGGAWEG!!!".

Lemuria schreef:

Hylos schreef:Wauw, dat is wel heel knap! En wat deden die honden dan, of hadden ze geen kwaad int zin?

Hysterisch blaffen naar Izzy, niet-snappend waarom ze geen reactie terugkregen ofzo Daarom had ik verwacht dat Izzy d'r scheur ook wel open zou trekken, maar nee! Ze hadden vast geen kwaad in de zin hoor, zó klonken die blafjes niet. Het waren meer "Yeeeey, we mogen naar buiten!! Maar WACHT, wat is DAT!! OHHHHHH EEN ANDERE HOND OP ONS GEBIED! GAWEGGAWEGGAWEGGAWEG!!!".

Maar dat is wel een hele fijne vooruitgang! Dat ze die blaffen van elkaar gaat onderscheiden en idd niet meteen zelf actie gaat ondernemen.
Ik merk dat dus bij Xavi ook, die hoort de blaf aan, de hersenen kraken even en die wil nu snappen dat het een waakse blaf is bijvoorbeeld. Ipv meteen zelf terug te blaffen want " Oooh enge hond die blaft = altijd terug blaffen"

Das een fijne vooruitgang Brave Izzy
Ik denk dat je hart wel even over sloeg

Brave Izzy !