Het HondenForum

Mika is ook angstig voor de meeste vreemde mannen. Ik geef haar gewoon de ruimte die ze nodig heeft, of ze neemt het zelf als ze losloopt en ik sta te kletsen.
Maar eigenlijk ga ik nooit gesprekken aan als ik twee honden aan de lijn heb, en zeker niet nu ik er 3 aan de lijn heb

Gollum schreef:Mika is ook angstig voor de meeste vreemde mannen. Ik geef haar gewoon de ruimte die ze nodig heeft, of ze neemt het zelf als ze losloopt en ik sta te kletsen.
Maar eigenlijk ga ik nooit gesprekken aan als ik twee honden aan de lijn heb, en zeker niet nu ik er 3 aan de lijn heb

Als hij op de hei los is, neemt hijzelf de ruimte die hij nodig heeft.
Maar het komt ook voor dat hij al angstig is als we bij toegangsdeur aankomen en er staat een man aan te bellen, dan zit hij uiteraard wel aan de lijn.

thom schreef:

Gollum schreef:Mika is ook angstig voor de meeste vreemde mannen. Ik geef haar gewoon de ruimte die ze nodig heeft, of ze neemt het zelf als ze losloopt en ik sta te kletsen.
Maar eigenlijk ga ik nooit gesprekken aan als ik twee honden aan de lijn heb, en zeker niet nu ik er 3 aan de lijn heb

Als hij op de hei los is, neemt hijzelf de ruimte die hij nodig heeft.
Maar het komt ook voor dat hij al angstig is als we bij toegangsdeur aankomen en er staat een man aan te bellen, dan zit hij uiteraard wel aan de lijn.

Dat is lastig ja, in die situaties zou ik zoveel mogelijk de aandacht bij mij willen houden en continue vreten in de bek stoppen. Zo doe ik dat bij Mika iig, zij is gevoelig voor voedsel.
Als je de man al ziet staan vanaf een afstand zou ik eerst proberen vanaf wat grotere afstand en dan steeds dichterbij om te kijken wanneer hij zijn bek kan houden en naar jou (of Ria) kan kijken.

Toen ik in een flat woonde wachtte ik ook vaak tot sommige eigenaar/ hond combinaties de lift al waren ingegaan voordat ik ook maar in de buurt van de toegangsdeur kwam. Je kan dan gelijk gebruik maken van het wachten door er een leuk trainingsmomentje van te maken.

laeken schreef:

ranetje schreef:

renee-uk schreef:

veertje schreef: Ik bedoelde met het geven van een koekje ook niet dat die mensen zich vervolgens met de opvoeding van je hond moeten bemoeien, daar zit nog een wereld van verschil. Het is alleen een manier die kan helpen bij de opvoeding. Je geeft de regie niet uit handen als je die mensen vertelt wat ze wel en niet moeten doen.

jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

En als de hond "doorslaat" zit je opgescheept met een hond die overal koekjes gaat vragen en ook niet naar je luistert op dat moment.
Dat is ook niet direct iets waar ik op zit te wachten.

Dan werk je dat later weg en heb je in elk geval een hond zonder angst. Bedelen is het minst van je problemen als je hond een gesprek op straat niet aan kan nu.

Het is niet verstandig (zie het geaccentueerde in de quote van renee-uk) en het is niet nodig ook.

Waarom zou je een mogelijk nieuw probleem creëren?

ranetje schreef:

laeken schreef:

ranetje schreef:

renee-uk schreef: jawel, dat doe je wel.
als je iemand anders koekjes laat geven heb jij op dat moment geen controle meer over je hond en als die mensen iets heel fouts doen sta je daar mooi te kijken.
bovendien wil een koekje aannemen niet zeggen dat die hond ook verder vriendelijk is naar vreemden, dus als ie het koekje leuk aanneemt en daarna bijt ben je nog veel verder van huis.
kun je gaan corrigeren en heb je een hond die er al helemaal niet meer op vertrouwt dat jij de zaken wel voor hem regelt, als het daar al mee afgelopen is en je geen melding aan je broek krijgt.

ik zou in een geval als dit al helemaal niet met koekjes werken.
kijk naar je hond en naar wat die aankan en laat hem maar merken dat jij de problemen oplost, daar kom je op de lange duur veel verder mee.

En als de hond "doorslaat" zit je opgescheept met een hond die overal koekjes gaat vragen en ook niet naar je luistert op dat moment.
Dat is ook niet direct iets waar ik op zit te wachten.

Dan werk je dat later weg en heb je in elk geval een hond zonder angst. Bedelen is het minst van je problemen als je hond een gesprek op straat niet aan kan nu.

Het is niet verstandig (zie het geaccentueerde in de quote van renee-uk) en het is niet nodig ook.

Waarom zou je een mogelijk nieuw probleem creëren?

en die hond zonder angst krijg je ook als je zijn grenzen respecteert, met als bonus een hond die erop vertrouwt dat de baas de problemen oplost.

Ik denk dat je niet direct een nieuw probleem creëert hiermee, al moet je natuurlijk niet eeuwig doorgaan met die koekjes laten uitdelen. Het kan helpen de angst voor vreemden om te laten slaan in interesse. Zodra er vooruitgang in zit ga je afbouwen met koekjes van vreemden. En ik denk dat je dit het beste kan oefenen met in scène gezette situaties, zodat je met je complete aandacht bij de hond bent en niet bij het gesprek. Dat je moet beginnen bij een comfortabele afstand ben ik het mee eens, maar daarbij koekjes gebruiken en die laten geven kan volgens mij geen kwaad.

Wij hebben het heel even geprobeerd met koekjes maar ik had echt het idee dat Ezio daar zo zijn eigen interpretatie bij had; "ik vind die mens niks aan en nu willen ze ook nog dat ik een koekje van hem/haar aan neem dus moet ik nog dichterbij Maar ze willen het zo graag blijkbaar dus ik doe en poging......". Maw dat koekje was voor hem echt niet iets waardoor die persoon nu opeens wel leuk werd. Hij liet soms dat koekje ook gewoon vallen "ik moet jouw koekje niet". Hij werd daar niet door gelokt, het leek de druk eerder op te hogen. Enfin, dat lokken was voor hem ook een vorm van aandacht en dat wil hij dus juist niet.

Een enkele maal mag een "nieuwe kennis" hem een koekje geven als Ezio zelf het initatief neemt tot contact, b.v aan de handen begint te ruiken of zo. En dan nog niet altijd meteen met verbaal- en oogcontact maar gewoon, een koekje in de hand houden die hij zelf kan pakken als hij wil. Maar dan moet eerst het hele stadium van wegblaffen naar negeren etc. gepasseerd zijn en dat proces is niet altijd relevant want hij hoeft niets met andere mensen.

Hij is eigenlijk zelf zo duidelijk in zijn voorkeuren, er zijn mensen die hij van pup al kent en nog steeds geen blik waardig zijn en dan verbaasd hij me helemaal door een vriend van de buurvrouw te benaderen als of hij een al lang gemiste makker terug vind. Had die man nog nooit eerder gezien.

cornelia schreef:Wij hebben het heel even geprobeerd met koekjes maar ik had echt het idee dat Ezio daar zo zijn eigen interpretatie bij had; "ik vind die mens niks aan en nu willen ze ook nog dat ik een koekje van hem/haar aan neem dus moet ik nog dichterbij Maar ze willen het zo graag blijkbaar dus ik doe en poging......". Maw dat koekje was voor hem echt niet iets waardoor die persoon nu opeens wel leuk werd. Hij liet soms dat koekje ook gewoon vallen "ik moet jouw koekje niet". Hij werd daar niet door gelokt, het leek de druk eerder op te hogen. Enfin, dat lokken was voor hem ook een vorm van aandacht en dat wil hij dus juist niet.

Een enkele maal mag een "nieuwe kennis" hem een koekje geven als Ezio zelf het initatief neemt tot contact, b.v aan de handen begint te ruiken of zo. En dan nog niet altijd meteen met verbaal- en oogcontact maar gewoon, een koekje in de hand houden die hij zelf kan pakken als hij wil. Maar dan moet eerst het hele stadium van wegblaffen naar negeren etc. gepasseerd zijn en dat proces is niet altijd relevant want hij hoeft niets met andere mensen.

Hij is eigenlijk zelf zo duidelijk in zijn voorkeuren, er zijn mensen die hij van pup al kent en nog steeds geen blik waardig zijn en dan verbaasd hij me helemaal door een vriend van de buurvrouw te benaderen als of hij een al lang gemiste makker terug vind. Had die man nog nooit eerder gezien.

Precies.
Je maakt er op die manier een belangrijk "punt" van en dat moet juist niet.

laeken schreef:Dan werk je dat later weg en heb je in elk geval een hond zonder angst. Bedelen is het minst van je problemen als je hond een gesprek op straat niet aan kan nu.

Ja dus je maakt er een nieuw probleem bij wat je later weer mag zien op te lossen, lijkt me niet echt verstandig

Luna had dit ook, en dan écht extreem. Volledige paniek (n binnen en buiten) wanneer zij mannen ( of grote vrouwen) zag. Zij draaide gewoon door, ook wanneer de mannen niet eens naar haar keken.

Toen kreeg ik een paar jaar terug ineens een vriend.. Een man van bijna 2 meter lang ( en zowat de zelfde breedte hahaha). Sja, daar moest Luna het maar mee doen.
De eerste dagen kroop zij dus letterlijk onder de tafel. Wij hebben dat genegeerd.. Sja, en toen kwam zij elke dag iets dichterbij.. Ik denk na een week of 5 was er geen stress meer. Puur door haar gedrag te negeren en gewoon door te gaan met de dagelijkse dingen.
Nu een paar jaar later, is zij letterlijk aan mijn man gekleefd.. Zij wilt altijd bij hem zijn en heeft zij nu dus geen angst meer. Onbekende zal zij altijd in haar mand gaan liggen, maar verder zonder stress.

Hondenscholen, gedragsdeskundige etc etc hebben niks geholpen bij haar. Dit wel, het samen leven met een grote man. Maar ja, dan moet je wel zo'n grote man hebben en de mijne is niet te huur sorry

Soms, bij extreem veel angst, helpt gewoon niks. Ik heb toen ontelbaar tips etc gekregen. Maar nu "moest" zij zo'n grote man wel accepteren. Zij kon er echt niet meer omheen.. En toen ging het eigenlijk van zelf.

Dat blaffen naar anderen heb ik ook met Djiny. Maar als ik met anderen praat en ze begint te blaffen zeg ik eerst zit, dan is ze ook meteen stil. Als ze dat doet dan krijgt ze van Mij haar snoepjes. Jammer genoeg komt het niet vaak voor maar ik heb het maar 1 keer hoeven doen en daarna wist ze het precies.