Het HondenForum

Ach, dan zou Jarah nooit meer los kunnen, het is haar lust en leven om drollen te zoeken.

Er gaat meer poep in dan eruit komt. En dan wel alle soorten poep.

En verder alles wat eetbaar is.

Wij zijn helaas ook in het bezit van poepetende monsters. Alle poep is lekker in hun ogen.
We hebben al van alles geprobeerd maar het mocht niet baten, vers vlees, ananas, eierkoeken, veendrekgras ofzoiets, yoghurt, groenten, niks hielp.
Wat we nu doen is ze afleiden met een balletje, ze vinden apporteren gelukkig erg leuk, en constant bezig zijn met ze. Ik heb de bruine een hele tijdje aan de lange lijn gehad en dit langzaam afgebouwd. En met de fluit getraind op het hierkomen.
We vermijden sommige losloopgebieden waar veel poep en troep ligt.
Ze mogen niet verder dan 10 meter bij ons vandaan en mogen ook niet in de bosjes. Het duurt even voordat dat er inzit, maar het heeft wel geholpen.
Het is niet helemaal weg en soms gaat het nog eens mis, dan ben ik heel streng en moet ie meteen aan de riem.

Maar goed, veel bezig zijn met hem en dicht in de buurt houden werkt bij ons dus (redelijk).
Succes!

Die kleine hond van mij is verzot op kattenpoep, het is altijd opletten als ik met hem in het bos aan de wandel ben. Hij heeft er een neus voor en het lukt hem dan ook regelmatig om toch snel iets naar binnen te werken, ik heb van alles geprobeerd van eierkoeken tot veendrenkstof niets helpt. Nu wil ik de fisher discs gaan proberen (bedankt voor de tip DeDiana) misschien kan ik hem hier mee ook het hinderlijke aanhoudende gekef bij alles wat hij buiten hoort af leren. Ik zat er al over te denken om hem tijdelijk een antiblafband met trilling of spray om te hangen, maar de discs lijken mij hondsvriendelijker.

Abra is ook een poepvreetster ,mensenpoep wel te verstaan
Op sommige plekken ligt het waar wij wandelen , ik denk van vissers of zo die langere tijd ergens zijn waar geen toilet is.
Kan me bijna niet voorstellen dat je de deur uit gaat om met je hond te wandelen met in je achterhoofd het idee dat je daar zelf ook even wat achter gaat laten
Ongelukjes uitgesloten uiteraard

chutney schreef:Wij zijn helaas ook in het bezit van poepetende monsters. Alle poep is lekker in hun ogen.
We hebben al van alles geprobeerd maar het mocht niet baten, vers vlees, ananas, eierkoeken, veendrekgras ofzoiets, yoghurt, groenten, niks hielp.
Wat we nu doen is ze afleiden met een balletje, ze vinden apporteren gelukkig erg leuk, en constant bezig zijn met ze. Ik heb de bruine een hele tijdje aan de lange lijn gehad en dit langzaam afgebouwd. En met de fluit getraind op het hierkomen.
We vermijden sommige losloopgebieden waar veel poep en troep ligt.
Ze mogen niet verder dan 10 meter bij ons vandaan en mogen ook niet in de bosjes. Het duurt even voordat dat er inzit, maar het heeft wel geholpen.
Het is niet helemaal weg en soms gaat het nog eens mis, dan ben ik heel streng en moet ie meteen aan de riem.

Maar goed, veel bezig zijn met hem en dicht in de buurt houden werkt bij ons dus (redelijk).
Succes!

Dat klinkt niet heel erg hoopvol... Helaas is Gizmo niet gek op balletjes, thuis in de tuin gaat wel steeds beter, maar op andere plaatsen is zoveel wat interessanter is.
Gelukkig beginnen we donderdag met een basiscursus samen met Gizmo, hopelijk gaan we er dan eindelijk in slagen hem op zijn minst los te kunnen laten en weer terugroepen (loslaten gaat prima, alleen kan het dan wel even duren voordat meneer zin heeft weer terug te komen dus dat vind ik niet zo'n heel groot succes, daar ben ik nog op aan het oefenen met een lange lijn), maar ik heb er weinig hoop op dat ik hem ooit weg ga kunnen roepen bij iets wat hij op wil eten. Hem leren om dichter bij te blijven en niet de bosjes in te duiken, is een goede tip! Maar eerst maar oefenen op de 'hier,'zodat die er gewoon goed in komt te zitten

Antonetta schreef:Die kleine hond van mij is verzot op kattenpoep, het is altijd opletten als ik met hem in het bos aan de wandel ben. Hij heeft er een neus voor en het lukt hem dan ook regelmatig om toch snel iets naar binnen te werken, ik heb van alles geprobeerd van eierkoeken tot veendrenkstof niets helpt. Nu wil ik de fisher discs gaan proberen (bedankt voor de tip DeDiana) misschien kan ik hem hier mee ook het hinderlijke aanhoudende gekef bij alles wat hij buiten hoort af leren. Ik zat er al over te denken om hem tijdelijk een antiblafband met trilling of spray om te hangen, maar de discs lijken mij hondsvriendelijker.

Ik heb gelukkig geen ervaring met aanhoudend geblaf bij Gizmo, helaas wel bij de herder van de buren. Die draagt inmiddels ook een blafband (ik denk met trillingen), maar daar blaft ze gewoon doorheen. Het blaffen is wel minder, nog maar 5-10 minuten i.p.v. een half uur, maar ze slaat nog steeds op allerlei geluiden die wij en andere buren in onze huizen maken aan. (Het lijkt soms wel alsof we van haar nog niet eens een lamp aan mogen maken op de bovenverdieping). Eigenlijk vind ik die blafband gewoon zielig, want soms hoor je tussen het geblaf door een soort van gejammer komen. Maar ongemakkelijk of niet, blaffen zal ze blijkbaar. Als je het met die trainingsdisks af kunt leren, zou ik persoonlijk daar voor gaan

nelleke schreef:O getsie dit. Helaas heeft Moos het in zijn 8jarige leven ook 3 keer gedaan. Bah bah. Vieze bruine bek.
Bij een pomp zijn bek uitgewassen. Maar die walm. Bah.
Thuis meteen een soplapje met dettoloplossing door zijn bek en zijn tanden ermee af gepoetst. Heel genant voor hem. Eigen schuld.
In ieder geval was de walm weg.
Inderdaad met een goede speurneus ruiken ze de (favoriete) poep op verre afstand al. Hoop het niet meer te ruiken.

Dettol in de bek . Pff, hoe vies de lucht ook is, ik ga toch echt geen schoonmaakmiddel gebruiken in de bek van mijn hond. Hoe kom je erop .

Zamunda schreef:

nelleke schreef:O getsie dit. Helaas heeft Moos het in zijn 8jarige leven ook 3 keer gedaan. Bah bah. Vieze bruine bek.
Bij een pomp zijn bek uitgewassen. Maar die walm. Bah.
Thuis meteen een soplapje met dettoloplossing door zijn bek en zijn tanden ermee af gepoetst. Heel genant voor hem. Eigen schuld.
In ieder geval was de walm weg.
Inderdaad met een goede speurneus ruiken ze de (favoriete) poep op verre afstand al. Hoop het niet meer te ruiken.

Dettol in de bek . Pff, hoe vies de lucht ook is, ik ga toch echt geen schoonmaakmiddel gebruiken in de bek van mijn hond. Hoe kom je erop .

Nou idd

Max kwam hier als herplaatser, o.a. omdat hij poep at. Het enige wat bij hem hielp was aandacht, hij deed het puur uit verveling en het is mooi zelfbelonend gedrag.
Ik liet hem eerst met de andere honden uit, Luna was toen 5 maanden en had nog wel eens lekkere streken, gaan liggen rollen en niet verder willen lopen enzo dan was ik dus bezog haar weer mee te lokken en stond Max er een beetje voor piet snot bij, vanaf dat moment liep hij van hoop naar hoop, binnen een paar dagen had ik dat patroon door Toen ben ik hem alleen uit gaan laten, lekker tegen hem kletsen, oefeningetjes doen, zoals stukje volgen, zitten, poot, en dan heel vrolijk vertellen wat een knappe vent het was en af en toe een kleine beloning, dan kon ik langs een poepberg lopen maar dat boeide hem dan totaal niet

Los in het bos at hij af en toe nog wel eens een "frolic" drol, maar als ik het op tijd zag was nee of los genoeg Luna is gek op kattenpoep, dat is dus een kwestie van goed opletten en haar niet zomaar de bosjes in laten duiken

GoldenGizmo schreef:

chutney schreef:Wij zijn helaas ook in het bezit van poepetende monsters. Alle poep is lekker in hun ogen.
We hebben al van alles geprobeerd maar het mocht niet baten, vers vlees, ananas, eierkoeken, veendrekgras ofzoiets, yoghurt, groenten, niks hielp.
Wat we nu doen is ze afleiden met een balletje, ze vinden apporteren gelukkig erg leuk, en constant bezig zijn met ze. Ik heb de bruine een hele tijdje aan de lange lijn gehad en dit langzaam afgebouwd. En met de fluit getraind op het hierkomen.
We vermijden sommige losloopgebieden waar veel poep en troep ligt.
Ze mogen niet verder dan 10 meter bij ons vandaan en mogen ook niet in de bosjes. Het duurt even voordat dat er inzit, maar het heeft wel geholpen.
Het is niet helemaal weg en soms gaat het nog eens mis, dan ben ik heel streng en moet ie meteen aan de riem.

Maar goed, veel bezig zijn met hem en dicht in de buurt houden werkt bij ons dus (redelijk).
Succes!

Dat klinkt niet heel erg hoopvol... Helaas is Gizmo niet gek op balletjes, thuis in de tuin gaat wel steeds beter, maar op andere plaatsen is zoveel wat interessanter is.
Gelukkig beginnen we donderdag met een basiscursus samen met Gizmo, hopelijk gaan we er dan eindelijk in slagen hem op zijn minst los te kunnen laten en weer terugroepen (loslaten gaat prima, alleen kan het dan wel even duren voordat meneer zin heeft weer terug te komen dus dat vind ik niet zo'n heel groot succes, daar ben ik nog op aan het oefenen met een lange lijn), maar ik heb er weinig hoop op dat ik hem ooit weg ga kunnen roepen bij iets wat hij op wil eten. Hem leren om dichter bij te blijven en niet de bosjes in te duiken, is een goede tip! Maar eerst maar oefenen op de 'hier,'zodat die er gewoon goed in komt te zitten

Antonetta schreef:Die kleine hond van mij is verzot op kattenpoep, het is altijd opletten als ik met hem in het bos aan de wandel ben. Hij heeft er een neus voor en het lukt hem dan ook regelmatig om toch snel iets naar binnen te werken, ik heb van alles geprobeerd van eierkoeken tot veendrenkstof niets helpt. Nu wil ik de fisher discs gaan proberen (bedankt voor de tip DeDiana) misschien kan ik hem hier mee ook het hinderlijke aanhoudende gekef bij alles wat hij buiten hoort af leren. Ik zat er al over te denken om hem tijdelijk een antiblafband met trilling of spray om te hangen, maar de discs lijken mij hondsvriendelijker.

Ik heb gelukkig geen ervaring met aanhoudend geblaf bij Gizmo, helaas wel bij de herder van de buren. Die draagt inmiddels ook een blafband (ik denk met trillingen), maar daar blaft ze gewoon doorheen. Het blaffen is wel minder, nog maar 5-10 minuten i.p.v. een half uur, maar ze slaat nog steeds op allerlei geluiden die wij en andere buren in onze huizen maken aan. (Het lijkt soms wel alsof we van haar nog niet eens een lamp aan mogen maken op de bovenverdieping). Eigenlijk vind ik die blafband gewoon zielig, want soms hoor je tussen het geblaf door een soort van gejammer komen. Maar ongemakkelijk of niet, blaffen zal ze blijkbaar. Als je het met die trainingsdisks af kunt leren, zou ik persoonlijk daar voor gaan

Ik denk dat ik uiteindelijk toch niet echt voor een antiblafband zal zijn gegaan, maar het geblaf om alles is zeker niet leuk dus ik hoop dat de discs (die ik inmiddels heb besteld) helpen.

Ik heb ook gezocht naar hoe ik dergelijke problemen kon oplossen. Ik heb het met beide honden (Kay als pup, Norah als volwassen herplaatser) prima kunnen toepassen.

In mijn beleving zie ik dat honden die gecorrigeerd worden op het eten van dingen die niet mogen, er juist veel gehaaider in worden en eigenlijk meer drang lijken te krijgen. Ik ben niet tegen corrigeren, maar op dit gebied lijkt het lang niet altijd aan te slaan. Dus ging ik op zoek voor mezelf. En eigenlijk per ongeluk ontstond dat het aandachtscommando ging gebruiken. Dit blijkt voor mij een schot in de roos te zijn geweest. Ik heb niet de illusie dat mijn honden nooit meer stront zullen vreten, maar ik was op zoek naar hoe ik het hanteerbaar kon krijgen. Ik kan nu ook bij hele lekker poep wat ze al aan het opeten zijn aandacht krijgen. Oke ze nemen een hap, maar ik kan onmiddellijk aandacht krijgen en dus voorkomen dat ze meer gaan eten. Bij corrigeren zie je vaak nog wel eens dat als je op afstand bent dat ze het snel naar binnen gaan schrokken. Dat was ook niet waar ik naar op zoek was.

Ik ben op zoek gegaan naar de ultieme beloning en ik ben gewoon in de situaties gaan trainen. Oke er ligt poep, ze hebben er al van gegeten, dat is mijn moment. Je kan ze aanlijnen, meesleuren en afleiden, maar dat lost in mijn ogen het probleem niet op. Je moet een handvat heb en de hond moet er iets mee kunnen. Ik ben aanvankelijk met dingen gaan trainen die ze superlekker vinden ( in dit geval frolic, gedroogde kip, rodyworst). Uiteindelijk ben ik gaan belonen met de bal. Ik blijf dit ook nog steeds doen. Norah heeft mij daarmee in de tang, maar dat laat ik mooi zo. Zij gaat namelijk drollen aanwijzen. Ze gaat geen hap nemen, maar kijkt mij aan en wacht op haar beloning. Dus soms rent ze echt van drol naar drol. Als ik het zat ben, mag ze de bal in de bek dragen, dan kijkt ze ook helemaal niet meer naar drollen om (mogelijk ook haar doel, nou ja het is zo, het werkt voor ons)