Het HondenForum

Dux loopt in de wijk aan de politielijn op de kortste stand. Alleen in het buitengebied loopt hij aan de flex lijn.

Ik ben nu 2 avonden de methode aan het doen van eerst rust in je reet voordat we ook maar een teen verder gaan. En dat gaat verrassend goed. Ik sta dus gerust een kwartier stil op een plek, hij is aan het zingen en zenuwachtig aan het doen. Nou ga je goddelijke gang maar met je zenuwachtige gedrag, maar we gaan pas verder als je rustig bent. En ik loop dus ook echt heeeeeeeeel langzaam. Ik stond net 10 minuten voor iemands raam en volgens mij dacht die vrouw echt van staat ze vastgenageld ofzo. Ik heb net 45 vminuten gedaan over een stuk wat je normaal in 10 minuten doet. Ik was ook heel rustig, heel ontspannen in mijn eigen gedrag. Bewoog ik mijn been en wilde hij weer zenuwachtig rond gaan zoeken, prima deed ik het been weer terug en bleven we op de zelfde plek staan.

Het is nu zo dat bij het zien van een kat wij de riem slap laten hangen (dus geen spanning op de lijn) en op het moment dat hij zelf de keuze maakt om weg te kijken, weg te lopen of naar ons te kijken dan krijgt hij een worstje. (klein feestje maken).
Maar nogmaals, de plekken waar hij tegenwoordig een kat ziet reageert hij amper nog. Wij hebben een onder buurman en die heeft katten, deze doet wel eens de voordeur op een kier en dan lopen de katten buiten. Dux heeft deze katten meerdere malen gezien, maar wij hebben hem die keuze laten maken voor worst en hij reageert dus ook niet zenuwachtig als we uit huis lopen of naar huis toe gaan.
Er is verder op in de straat een balkon en daar zitten bijna iedere dag 3 katten, soms ziet hij ze, soms ziet hij ze niet. Deze plek is een plek waar hij wel alert is en "zoekt" , maar niet rete zenuwachtig. Terwijl er de ander kant op in de straat een plek is waar ik hem aan het begin helemaal naar het hallelujuh had gescholden en daar zingt hij nog bijna iedere dag. En dat is echt al 6 maanden geleden dat daar een kat heeft gezeten.
Dus ik ga liever op de rustige, en wordt maar een keer rustig manier dan hem "duidelijk" maken dat het niet mag. Ik zie bij hem geen effect. Ik wil dat hij in zijn hoofd rustig wordt als we buiten lopen. Het is namelijk neit zo dat hij rustig loopt, een kat ziet en dan pas gaat flippen, nee hij is bijna continue zenuwachtig en nerveus. En dat wil ik weg hebben, hij zoekt overal een kat om maar te hyperen. De worst werkt heel erg goed, het maakt hem veel meer bewust van ons ipv alles op de weg behalve een irritant iets aan het einde van de lijn. En ja worst is een omkoop middel, maar hij is er gevoelig voor icm de clicker.

Snap ik hoor Judith, ik hoop ook niet dat je bij mij dat "duidelijk maken" verkeerd opvat. Ik sluit ook af met inspelen op gedrag als je het ziet gebeuren en dat is dus zo ik lees wat je doet.
Je kunt alleen iets duidelijk maken als een hond weet wat je duidelijk niet wilt hebben.
Met mijn jonge hond ben ik direct al wat meer aan de slag gegaan om (niet lullig bedoeld) juist het gedrag waar veel mensen op latere leeftijd tegenaan lopen wat voor proberen te zijn.
Puur omdat ik het gedrag van de al wat oudere hond die ik kreeg best lastig vond. Hoppa, ging ze achter een kat aan, hoppa snuffeldesnuffel duik en hoppa kwam ze met een egel de struiken uit
Die was ook enorm bezig met geur en bewegende dieren en ik snap dus prima zoals jij omschrijft dat je daar kriegel van wordt.
Even een relaxed rondje lopen ook al is het aangelijnd is gewoon totaal niet relaxed.

Bij haar heb ik dus ook niet zomaar iets even duidelijk gemaakt of kunnen maken, net als jij ben ik veel aan de gang gegaan om signalen te zien en veel tijd te investeren om gedrag om te buigen, verbieden door een alternatief te bieden tijdens die wandelingen etc. etc. tot het wandelen relaxter werd. De aandacht wel doorkwam, en dat op momenten dat ze alert werd, een hier ook doorkwam en ze daar uiteraard voor beloond werd.
Vanaf het moment dat ik doorhad dat ze mijn hier wist te herkennen (verbaal, klikje met de tong of een fluitje voor de aandacht), ging ik echter wel wat strikter worden als het werd genegeerd.
Het zijn dus telkens wel stapjes die je moet maken om verder te komen, althans dat is hoe ik het deed, en eigenlijk ook met de jonge hond doe. Nee is gewoon niet altijd nee in hun ogen. Maar nee kennen, en niet reageren daar blijft een negatieve reactie voor mij op staan.

En jij zit bij Dux nog in de fase dat je hem moet leren dat dat gesnuif en drukke gedoe niets oplevert, maar blijf er niet te lang in hangen, want je mag volgens mij wat duidelijker gaan maken wat je ok vind en wat niet.
Toen ik bij bepaalde bosjes met Bluf (nadat ze dus een keer een egel uit de bosjes had gevist, en een egel achter een muurtje vandaan had geplukt) weer liep werd ik gewoon erg strikt daar. Doorlopen, geen gesnuf, geen gedoe. Doorlopen!
Komt lullig en strikt over, maar je geeft je hond wel duidelijkheid.
En had ze dan weer die muurtjes over willen springen, dan had ik dat weerhouden en daarop gecorrigeerd. Nogmaals ik heb misschien een ander type hond hoor, maar bepaald gedrag kun je al een beetje voorspellen soms en dan kun je maar beter ingrijpen, dan dat je gaat pappen en nathouden en je je gaat lopen irriteren aan je hond.

Judith schreef:Ik ben nu 2 avonden de methode aan het doen van eerst rust in je reet voordat we ook maar een teen verder gaan. En dat gaat verrassend goed. Ik sta dus gerust een kwartier stil op een plek, hij is aan het zingen en zenuwachtig aan het doen. Nou ga je goddelijke gang maar met je zenuwachtige gedrag, maar we gaan pas verder als je rustig bent. En ik loop dus ook echt heeeeeeeeel langzaam. Ik stond net 10 minuten voor iemands raam en volgens mij dacht die vrouw echt van staat ze vastgenageld ofzo. Ik heb net 45 vminuten gedaan over een stuk wat je normaal in 10 minuten doet. Ik was ook heel rustig, heel ontspannen in mijn eigen gedrag. Bewoog ik mijn been en wilde hij weer zenuwachtig rond gaan zoeken, prima deed ik het been weer terug en bleven we op de zelfde plek staan.

Fijn dat het werkt. Bij Amoz was dat ook het enige wat werkte in de straat/wijk. Er waren geen signalen om op te letten of op in te spelen, want hij was constant in opperste staat van paraatheid. Soms was hij zo hard katten aan het zoeken, dat hij ze in zijn opwinding over het hoofd zag. Hij trok daarbij niet aan de lijn, liep keurig door, maar wel constant opgewonden, nerveus en op zoek. Dat stilstaan en eerst rustig worden en weer contact met mij maken bracht bij hem ook heel snel verbetering. We zijn er nog niet helemaal, maar het gedrag is nu zeker zo'n 80% minder.
Ik ben het nu ook aan het uitbreiden met per dag een half uurtje uittrekken om onze straat alleen maar op en neer te lopen, omdat het gedrag in mijn straat het ergst is. Mijn straat is niet lang, dus we lopen nu zo'n 30 keer op en neer. Totdat hij echt van verveling zuchtend naast me gaat lopen sjokken (moeten we nu alwéér die straat op en neer?!). Nu kan Amoz ineens wel rustig door de straat lopen zonder gepiep, gejoel en gezoek. De straat is het summum van saaiheid geworden. Dus misschien kun je dat ook nog proberen op die plekken waar Dux nog erg opgewonden is omdat hij er ooit een kat heeft gezien.

DeDiana schreef:
Ik ben het nu ook aan het uitbreiden met per dag een half uurtje uittrekken om onze straat alleen maar op en neer te lopen, omdat het gedrag in mijn straat het ergst is. Mijn straat is niet lang, dus we lopen nu zo'n 30 keer op en neer. Totdat hij echt van verveling zuchtend naast me gaat lopen sjokken (moeten we nu alwéér die straat op en neer?!). Nu kan Amoz ineens wel rustig door de straat lopen zonder gepiep, gejoel en gezoek. De straat is het summum van saaiheid geworden. Dus misschien kun je dat ook nog proberen op die plekken waar Dux nog erg opgewonden is omdat hij er ooit een kat heeft gezien.

Hee, dat vind ik een goed idee. Al denk ik wel dat Pinschers een langere adem hebben dan ik.

Heb ooit met mijn eerste Pinscher anderhalf uur in de stromende regen gelopen omdat ze naar binnen wilde en ik niet eerder wilde toegeven dan nadat ze geplast had.

Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren of ze daarna ook daadwerkelijk geplast had, ik had echt geen droge draad meer aan mijn lijf.

Mooi dat de worst bij nieuwe katten werkt
Bij de oude plekken zou ik gewoon streng zijn, je weet waar ze zijn, dus voor je daar aankomt laat je hem volgen, wil hij gaan hyperen dan is het nee en doorlopen! Dat hyperen is ook zelfbelonend gedrag, dus als jij heel geduldig gaat staan wachten tot hij klaar is met hyperen, heeft hij toch z'n kick gehad.

Ik zou ook veel meer op rust gaan trainen, tijdens het wandelen word er niet gehyperd/getrokken of anders spastisch gedaan, zowel gaan we meteen weer naar huis.
Hier zijn ze super enthousiast als ik m'n schoenen pak, dat mag, stuiter maar lekker als je daar zin in heb, maar zodra ik in de gang kom en de riemen pak is het afgelopen, dan gaan we zitten en doen we normaal, anders hang ik de riemen terug en hebben jullie pech!

Ik ben van mening dat duidelijk zijn in zowel wat je niet wil, maar ook in wat je wel wil, het beste werkt. Van een kwartier op zijn stuiterplek blijven staan en hem z'n gang laten gaan leert hij denk ik niet zoveel, anders deed hij het al niet meer, duidelijk vertellen wat je wil, dus volgen op die plekken en wil hij toch gek gaan doen gewoon nee en doorlopen en dan zelf idd stug doorlopen in een lekker tempo, daar leert hij volgens mij veel meer van!

Sorry voor het kapen van het topic, maar mag ik even heeel heeeel heeel erg trots zijn op Dux

Hij heeft 4! katten genegeerd!!!

het begon al bij het naar buiten gaan, mijn onderbuurman heeft 2 katten. Ik sta dus in mijn portiekje en ik zie dat Dux stijf staat, hij ziet dus een kat. Ik zie inderdaad in mijn ooghoek die kat zitten. Dus ik blijf heerlijk rustig staan en wacht totdat hij aandacht voor mij heeft op een rustige manier. Na 4/5 minuten vind hij het wel leuk geweest en geeft aandacht aan mij. Normaal zou hij dan na het krijgen van het worstje gelijk weer gaan loeren, maar nu kijkt hij rechtdoor en loopt samen met mij heeel rustig het trappetje af. Hij springt NIET voor mij langs om toch nog even een keer te kijken naar de kat. Dat is kat 1!

Ik loop verder in slakken tempo, dus stapje voor stapje bij hyper gedrag (zoeken, loeren sneller willen lopen enz.) sta ik stil en wacht ik totdat hij rustig wordt en zijn interesse verlegt in mij. We lopen langs een huis waar een hekje zit en Dux kan daar zijn hoofd onder door steken, daar zitten 2 katten op 2 meter afstand. Dux kijkt onder dat hekje door (zonder zingen/piepen/flippen). hij blijft loeren, maar naar 2 minuten draait hij zijn hoofd weg en komt naar mij toe, ik beloon hem. HIj kijkt niet meer achterom of staat te stuiteren. Ja hij is alert maar niet nerveus.

Ik loop verder (overbuurvrouw spreekt mij aan, omdat ik als een slak voorbij kom ) en op de plekken waar hij normaal in de tuinen wilde kijken doen we rustig aan en sta ik stil zodra hij weer op een hyper manier wil gaan zoeken.
We passeren een chihuahua (en dat ging ook echt heel erg goed, gewoon rustrustrust). En ik loop het parkje uit. Dux kijkt ineens voor mijn benen langs, in mijn ooghoek zie ik op 3 meter een kat zitten bij een voordeur. Dux zet nog 1 stap die richting op. Maar ik hou de lijn slap (geen gepiep/gezing enz.) Na 3 minuten kijkt hij weg van de kat en ik zet een stap, hij kijkt naar mij en we lopen verder (normaal zou hij hier wederom achter of voor mij langs gaan/ of kijken om toch nog even naar de kat te willen kijken).
We passeren een franse bull, deze vond hij iets moeilijker, maar ook dat ging zonder flippen.

En dan het laatste stukje, daar is de plek waar ik met hem geoefend heb met katten negeren en hem toendertijd duidelijk heb gemaakt dat hij moest kappen. Dat is dus een plek waar hij altijd zingt/flipt en naar de plek wil vliegen. Hij begint wederom te zingen, en piepen. en wil tot 2x toe naar de plek vliegen (en dat terwijl er dus nu geen kat zit). Ik laat hem zingen, want hij gaat dan heel braaf naar mij kijken (het gedrag wat hij moet laten zien) maar op een ontzettende nerveuze en hyperige manier. Dus ik wacht net zolang tot hij stopt met dat debiele zingen. Na 10 minuten gaat hij ineens aan een bosje naast hem snuffelen, ik zet een stap en geef hem een worstje, en zo stapje voor stapje (het heeft echt 20 minuten geduurd, een stukje van 15 meter) en hij loopt in alle rust naar huis.

Echt ik kon wel janken van blijdschap!! Super trots op mijn apie!!

Judith schreef: Echt ik kon wel janken van blijdschap!! Super trots op mijn apie!!

En op jezelf trots zijn. Het Gevlekte kan het wel.