Het HondenForum

Hier ook, er gebeurd niks zolang er geen rust is. In het begin bij de bench al en ook nu met de auto. Als Duke in de bench zat met het deurtje dicht, en ik kwam eraan om open te doen, ging hij als een dolle die bench door. Dan moest hij gaan liggen. Ging hij tijdens het open doen weer gek doen, deed ik het weer dicht en trok ik mijn hand terug. Dat had hij héél snel door.

Rustig blijven, en anders blijf je maar mooi zitten waar je zit...

Nou we gaan zo een poging wagen

renee-uk schreef:zitten en wachten aanleren, als ze niet zitten en rustig zijn gebeurt er niks.
zo heb ik het gina en jan ook aangeleerd, die zaten in een bench, eerst in mijn jeep en later in mijn bus.

vixen zit los achterin, in het hondengedeelte van mijn auto, en haar heb ik het op de harde manier aangeleerd.
ik ben niet zo van de harde hand en het was niet mijn eerste keuze, maar aangezien ze kans zag om over het onderste gedeelte van mijn achterdeur heen te springen, wij aan een vrij drukke straat wonen en ik een platgereden hond niet zo zag zitten, heeft ze drie keer de achterklep op haar hoofd gehad (uiteraard wel gezorgd dat ze er geen hersenschudding aan overhield) en toen begreep ze het.
maar dat zal niet gaan bij honden die in een autokennel zitten.

Kan ook bij honden die in een autokennel zitten.
Daarvan gaat het deurtje met een klap weer dicht als ze er zonder toestemming uit komen.
Blijven zitten in de kennel ook als het deurtje open gaat.
Dan de lijn aan de halsband vastmaken en er rustig uit laten komen op commando.
Bij een foutje zitten ze zo weer in de kennel.

Dat zitten en blijven kan je eventueel eerst ergens anders oefenen zodat ze wel weten wat dat betekent.

Bij Norah is er nog geen methode geweest waarbij ze de volgende keer de geleerde les alsnog wist toe te passen. Wachten tot ik een ons weeg, weer met de auto terug naar, belonen als ze stil is, of de deur van autokennel of autodeur op de neus terug. Ik moet het echt elke keer weer herhalen, maar goed ze heeft op die punten sowieso een beheersingsprobleem, beetje doorgeslagen fok denk ik in de border collie. Elke andere hond in het verleden geen moeite mee gehad om het aan te leren. Ook Kay wacht verder braaf. Overigens heel veel lawaai maakt ze niet, maar ze kan niet rustig wachten en moet zwaar onder commando, elke keer weer, wat het voor Kay dan weer niet zo cool maakt.

Lukt met piiri ook niet. Ik haal ze er snel uit, dan rent ze een rondje en vervolgens kan ik aanlijnen.

Tis hoe het is bij die. Maar soit, veel zo een exemplaren gelijk die zal ik niet meer hebben dus het is gewoon nog een jaar of 15 tanden bijten

Cleva schreef:
Daar ga je al de mist in.
De auto is namelijk puur iets waar je in stapt en weer uit stapt. Het kan een feest zijn om uit te stappen maar de auto zelf is geen feest.

Wil je dat aan csiva vertellen?
Die kan uren in de auto zitten en dat is altijd leuk. Ze vind de auto gewoon geweldig! Of ze nu alleen mee gaat boodschappen doen of we gaan trainen, naar het bos of op wedstrijd... Ze wil altijd heeeel graag in de auto, auto = mee en mee = leuk.
Helaas denkt Luca daar niet zo over, die haat de auto

Machie schreef:

Cleva schreef:
Daar ga je al de mist in.
De auto is namelijk puur iets waar je in stapt en weer uit stapt. Het kan een feest zijn om uit te stappen maar de auto zelf is geen feest.

Wil je dat aan csiva vertellen?
Die kan uren in de auto zitten en dat is altijd leuk. Ze vind de auto gewoon geweldig! Of ze nu alleen mee gaat boodschappen doen of we gaan trainen, naar het bos of op wedstrijd... Ze wil altijd heeeel graag in de auto, auto = mee en mee = leuk.
Helaas denkt Luca daar niet zo over, die haat de auto

Dat denken ze hier ook, Tender rent altijd standaard eerst naar de auto als we thuiskomen, want die auto, die is zooooo geweldig

Maar nu even 3 dagen geoefend en dat valt me niet tegen, al hebben ze wel moeite met die spanning te laten wegvloeien. Vrouwtje is nu stom, want ze willen rennen

En wat betreft de auto heb ik weer zo'n rare kwibus - De auto is helemaal oke. Ze springt er los van de lijn in en uit, totaal geen terughoudendheid. Maar zodra ik ga rijden begint de drama - piepen, dralen, etc.
Mayke houdt dus wel van de auto, maar niet van auto rijden Misschien is het slechts een kwestie van domheid dat ze niet vooruit denkt en een keer op het idee komt om niet in te stappen - want dan kan er immers ook niet gereden worden.

Joris vindt de auto ook leuk. Niet dat hij helemaal uit zijn dak gaat, maar hij zit er wel graag in. Daarom gaat hij wel eens mee iemand van het station ophalen ofzo. Gewoon, omdat hij dan lekker voor de bijrijdersstoel kan liggen slapen

De jongens gingen er nog voor de zekerheid in zitten als we boodschappen aan het uitladen waren want zelfs meerijden naar de parkeerplaats was leuk. Hadden ze dat toch maar mooi weer meegepikt.

Mijn oudje sprong altijd zo de auto uit, nooit goed aangeleerd dus altijd goed kijken of hij eruit kon zonder gelijk plat te worden en dan pas auto open.

Met de dames had ik hier geen trek in
Hier is het "Blijf" als ik de auto open doe (achterklep, station) en je hebt te blijven, als ik merk dat ze bewegen of richting uitgang duiken krijgen ze de klep op dr kop, vervolgens moeten ze wachten tot ik het zeg, ben je te vroeg mag je terug en nog langer wachten, geloof me de dames blijven rustig wachten tot ik zeg dat het mag

Alleen Shelly is wat dramatisch als ze alleen in de auto heeft moeten wachten (tijdens training of wedstrijd) en die is dan niet in de auto te houden, daar werken we nog aan

De hond gaat hier ook met de auto mee als we dus even boodschappen doen. Heen en terug naar de winkel zonder eem uitstap voor hem. Dus dat scheelt al in de "joepiedepoepie"-sfeer. En plekken waar hij wel over het algemeen uit mag stappen worden ook wel eens voorbij gereden. Natuurlijk weet hij ook wel dat als we b.v. op de manege stoppen hij er uit mag, maar de achterklep gaat pas open als hij rustig zit. Dan laat ik hem altijd nog even zitten met de klep open en dan pas mag hij er uit om meteen weer te moeten gaan zitten. Wachten tot ik zeg dat we kunnen gaan lopen. Ik moet dat uit de auto springen niet hebben. Heb een vrij grote/zware achterklep (kangoo) die rustig openzwaait en waarbij je altijd even zo'n punt hebt waar je even geen controle over de hond kunt hebben. Ik moet dus op hem kunnen rekenen dat hij blijft zitten.

Hier zit de ene in een reisbench en de ander zit met een leren bandje vast. Beide weten dat ze er niet zo maar uit mogen springen maar de laatste wil wel eens bij schrik op de pedalen schieten als ze los zit en dat mag uiteraard ook niet (al kan je nog verbazingwekkend goed autorijden met 10kg hond op je voeten).

Machie schreef:

Cleva schreef:
Daar ga je al de mist in.
De auto is namelijk puur iets waar je in stapt en weer uit stapt. Het kan een feest zijn om uit te stappen maar de auto zelf is geen feest.

Wil je dat aan csiva vertellen?
Die kan uren in de auto zitten en dat is altijd leuk. Ze vind de auto gewoon geweldig! Of ze nu alleen mee gaat boodschappen doen of we gaan trainen, naar het bos of op wedstrijd... Ze wil altijd heeeel graag in de auto, auto = mee en mee = leuk.
Helaas denkt Luca daar niet zo over, die haat de auto

En aan Norah? Ik heb dat altijd gedaan. Maar zowel Kay en Norah vinden het ook helemaal cool als ze enkel maar mee boodschappen gaan doen. Ik heb ze zelfs meer dan regelmatig meegenomen als ik 3 uur les ging geven op de hondenschool en ze er niet uit kwamen, daarna weer gewoon naar huis. Bij Kay heeft dat positief effect dat hij inderdaad altijd rustig is in de auto, maar wel enorm zit te genieten! Voor hem is weggaan met de auto echt een feestje, maar wel in stilte en beheersing. Voor Norah maakt het allemaal niet zo veel uit. Afgelopen jaar ook voor het eerst mee in de auto op lange vakantie. We hadden met Norah wel het 1 en ander verwacht (kay was het al wel gewend en daarvan wisten we dat we hem bij stops gewoon even wakker moesten maken) en dat heeft ze ook meer dan war gemaakt op de heenweg. Elke 1,5 hield ze het niet meer in de auto en moesten we dus stoppen en moest ze er echt even uit. De terugweg had ze gelukkig wat geleerd en kon ze al 3 uur rustig blijven, op een reis van 12 uur nog steeds wel een heleboel, maar wie weet, waar ze volgend jaar toe in staat is. De auto blijft hysterie en het blijft elke keer weer ijzeren discipline vragen. Ze is gewoon hardleers (en zo zacht als ik altijd met Kay ben geweest, zo ben ik echt niet met Norah hoor)

Ohh csiv is wel rustig hoor, maar altijd blij om in de auto te mogen Gelukkig maar want op een wedstrijddag zit ze er uren en uren in

Machie schreef:Ohh csiv is wel rustig hoor, maar altijd blij om in de auto te mogen Gelukkig maar want op een wedstrijddag zit ze er uren en uren in

Haha oh ja dat vergeet ik ook nog. Inderdaad met de wintercompetitie ligt ze op die drie keer dat ze eruit komt voor wandelen en een rondje rennen en wat aandacht ook niet uit.... Zit ze ook de hele dag in de auto.....

Ik vind sommige reacties wel grappig. "gewoon blijf!" en dan blijven ze wachten tot er wordt gezegd dat ze er uit mogen.
Zelf vond ik ook dat "gewoon blijf" genoeg moest zijn. Of hier dan "wachten!".
De ene was al getraind door een vorige eigenaar, de ander ook maar die deed net alsof haar niets was geleerd
Toen ze nog in de kooi zaten was het, flop deurtje dicht als ik maar een poot zag verschijnen om te jumpen.
Bij de huidige van mijn vriend overigens net zo. Toen had ik alleen geen hondenkennel meer. Dus werd het klep dicht. Met de jonge hond eigenlijk idem. Eruit jumpen zonder ok was deksel op de neus.
Ze luisteren nu prima naar "wachten!" als de klep open gaat. En soms lijn ik in de auto dan nog aan, en soms zijn we op een plek waar dat niet nodig is, dat verschilt.
En ik heb ook wel honden terug in de auto gehesen die er toch uit sprongen. Eigenlijk al tijdens de sprong had ik ze al bij de band en was het terug de auto in.

Maar wat hierboven ook iemand schreef, soms gewoon mee in de auto zonder ergens eruit gelaten te worden is ook een prima ding. Honden linken natuurlijk snel dingen aan leuke uitjes. Hier nemen we ze ook wel eens gewoon mee her en der heen, ze vinden auto rijden leuk. En het betekent dus niet dat als we ergens stoppen dat het altijd een uitje voor de honden wordt.