Het HondenForum

Fotogravinnetje schreef:Als je hond al uitvalt, ben je te dichtbij gekomen. Meer afstand houden dus!

Hij valt al uit als hij in de verte een stipje ziet of de reu ruikt
Daarbij ben ik ook niet helderziend en kan er ook een reu ineens uit een straat komen of om een hoekje vandaan.

Die technieken ken ik allemaal, afstand houden, laten zitten, omkeren, afleiden, noem maar op. Hij is 9 jaar inmiddels en ik
heb al zoveel geprobeerd in het verleden. Het beste werkt om niet te reageren en door te lopen.

Nu ben ik dus wel benieuwd naar deze techniek hoe dat aangepakt zou worden. Misschien is het iets wat ik nog kan oppakken, je
weet het niet.

Deze techniek begint met grote afstand, ontspannen lijn en de kleinste signalen van spanning leren herkennen: een minieme oorbeweging, subtiele verandering in stapgrootte, tempo, spierspanning. Van daaruit kun je je hond leren andere keuzes te maken. Ik denk dat jij die spanningssignalen mist. Zou zeker een workshop of cursus BAT aanraden

Fotogravinnetje schreef:Deze techniek begint met grote afstand, ontspannen lijn en de kleinste signalen van spanning leren herkennen: een minieme oorbeweging, subtiele verandering in stapgrootte, tempo, spierspanning. Van daaruit kun je je hond leren andere keuzes te maken. Ik denk dat jij die spanningssignalen mist. Zou zeker een workshop of cursus BAT aanraden

Maar dat vind ik dus weer zo vaag hè? Ik kan geen hond ruiken, mijn hond wel. Dus als er 5 minuten geleden een reu heeft gelopen, dan gaat hij
uit zijn plaat, van mij komt geen spanning, want ik weet helemaal niet dat daar 5 minuten geleden een reu heeft gelopen.
Dus de afstand kan ik niet houden omdat totaal onbekend is dat daar een reu is geweest, de lijn is ontspannen omdat ik niet weet dat daar een
reu is geweest.

Maar goed, ik zal eens verder lezen erover.

Caro. schreef:

Fotogravinnetje schreef:Deze techniek begint met grote afstand, ontspannen lijn en de kleinste signalen van spanning leren herkennen: een minieme oorbeweging, subtiele verandering in stapgrootte, tempo, spierspanning. Van daaruit kun je je hond leren andere keuzes te maken. Ik denk dat jij die spanningssignalen mist. Zou zeker een workshop of cursus BAT aanraden

Maar dat vind ik dus weer zo vaag hè? Ik kan geen hond ruiken, mijn hond wel. Dus als er 5 minuten geleden een reu heeft gelopen, dan gaat hij
uit zijn plaat, van mij komt geen spanning, want ik weet helemaal niet dat daar 5 minuten geleden een reu heeft gelopen.
Dus de afstand kan ik niet houden omdat totaal onbekend is dat daar een reu is geweest, de lijn is ontspannen omdat ik niet weet dat daar een
reu is geweest.

Maar goed, ik zal eens verder lezen erover.

is allemaal leuk caro, maar wat fotogravinnetje verteld is niet uitvoerbaar. als je het vol daarop gooit moet je puchu opsluiten en alleen nog in gecontroleerde situaties gaan trainen tot dat zo goed gaat dat je de boze buitenwereld weer in kan.

ik hoor over de verschillende genoemde dingen zoals BAT erg goede verhalen hoor, maar geen ervan is heilig en alles staat of valt met hoeveel succes tegenover pech je boekt.

M@scha schreef:

Caro. schreef:

Fotogravinnetje schreef:Deze techniek begint met grote afstand, ontspannen lijn en de kleinste signalen van spanning leren herkennen: een minieme oorbeweging, subtiele verandering in stapgrootte, tempo, spierspanning. Van daaruit kun je je hond leren andere keuzes te maken. Ik denk dat jij die spanningssignalen mist. Zou zeker een workshop of cursus BAT aanraden

Maar dat vind ik dus weer zo vaag hè? Ik kan geen hond ruiken, mijn hond wel. Dus als er 5 minuten geleden een reu heeft gelopen, dan gaat hij
uit zijn plaat, van mij komt geen spanning, want ik weet helemaal niet dat daar 5 minuten geleden een reu heeft gelopen.
Dus de afstand kan ik niet houden omdat totaal onbekend is dat daar een reu is geweest, de lijn is ontspannen omdat ik niet weet dat daar een
reu is geweest.

Maar goed, ik zal eens verder lezen erover.

is allemaal leuk caro, maar wat fotogravinnetje verteld is niet uitvoerbaar. als je het vol daarop gooit moet je puchu opsluiten en alleen nog in gecontroleerde situaties gaan trainen tot dat zo goed gaat dat je de boze buitenwereld weer in kan.

ik hoor over de verschillende genoemde dingen zoals BAT erg goede verhalen hoor, maar geen ervan is heilig en alles staat of valt met hoeveel succes tegenover pech je boekt.

Ja nou precies, dat idee heb ik dus ook.
Het is allemaal zo vaag en er staan dingen waarvan ik denk 'nou, prettige wedstrijd'.

Iedereen heeft het over afstand en al is er hier 3 km afstand, als hij 'm ruikt dan is het al gebeurd.
Ooit heb ik een half uur gestaan met een compleet hysterische hond toen hij in een andere straat (zo'n 150 meter afstand) een hond zag oversteken.
Die hond zag hij misschien 3 seconde. Mensen kwamen naar buiten om te zien wat er aan de hand was.

Laatst was er hier circus voor de deur en ik liep met Puchu langs het circus en ineens draait hij zich om en toen stond er dus een hondje van het
circus achter hem. Die hond had ik niet zien aankomen, dus helemaal geen spanning bij mij.
Het was niet zo'n groot hondje en eigenlijk gaat dat dan altijd wel goed en Puchu begon te snuffelen. Prima, lekker snuffelen dus, ik liet de lijn
gewoon loshangen, want ik ben niet zo'n nitwit dat dus spanning op de lijn gaat geven waardoor de hond een gespannen signaal krijgt.
En ineens... happpp

Het is echt een hormoonkwestie en ik vraag me af welke cursus hier wat aan kan doen. Ik twijfel daar dus enorm aan.
Hij is geen asociale hond, want teven vindt hij leuk, pups vindt hij leuk, maar een reu wil hij vermoorden. Ik kan hem best keuzes geven hoor,
maar 100% zeker dat hij op die reu afgaat. Afhankelijk van hoe die reu reageert wordt het knokken of imponeren.
Hij heeft tijd zat gekregen om zelf keuzes te maken, want de eerste twee jaar heeft hij gewoon losgelopen. Niks lijntje, niks spanning, maar
hij koos ervoor om reuen een kopje kleiner te willen maken

Misschien heb ik een foute gedachtegang hoor, maar ik geloof er allemaal gewoon niet zo in bij zo'n probleem
Misschien wel als het uit angst is, maar als het om hormonen gaat... ik weet het niet hoor.

er zijn echt wel trainingsmogelijkheden die kunnen zorgen dat het allemaal wat handelbaarder is.

maar als iemand een webinar maakt die heet "Een niet-uitvallende hond in 10 stappen"

dan kijk ik niet eens meer want diegene snapt het probleem niet en doet er daarom te makkelijk over.

natuurlijk kunnen er handige dingetjes inzitten die je kunt doen/proberen. maar het is te makkelijk om zo'n stappenplan als de waarheid neer te zetten

M@scha schreef:er zijn echt wel trainingsmogelijkheden die kunnen zorgen dat het allemaal wat handelbaarder is.

maar als iemand een webinar maakt die heet "Een niet-uitvallende hond in 10 stappen"

dan kijk ik niet eens meer want diegene snapt het probleem niet en doet er daarom te makkelijk over.

natuurlijk kunnen er handige dingetjes inzitten die je kunt doen/proberen. maar het is te makkelijk om zo'n stappenplan als de waarheid neer te zetten

Eens.





Ik zie me dat al doen met charlie

Inderdaad.
Die handelbaarheid heb ik er wel ingekregen, het is goed te doen nu, maar ik moet hem dus niet bij andere reuen laten.
Bij een aantal gaat hij nog uit zijn plaat, bij de meeste heb ik het redelijk onder controle.
Het niet straffen, ook niet afleiden, maar gewoon niets doen en doorlopen (ploeteren soms) is uiteindelijk nog de beste methode geweest
zodat hij sneller uit zijn hysterie komt.
Dus op deze manier is het goed te doen en verder is het loslopen in overzichtelijk rustig gebied zodat hij wel lekker zijn beweging krijgt.

Maar goed, ik was dan wel weer nieuwsgierig naar deze nieuwe methode. Je weet het soms niet, maar het is allemaal weer zo wazig en
als ik dan die methode lees, dan geloof ik gewoon echt niet dat dit bij Puchu gaat werken.
Een nephond... en de honden reageren daar dan hetzelfde op als bij een echte hond? Nou, dat ligt er dan maar net aan of die nephond
een reu of teef is in het geval van Puchu Hoe kan iedere hond daar nu hetzelfde op reageren als bij een echte hond als je
een hond hebt die alleen naar reuen uitvalt en niet naar teven?
Dan heb ik alweer zoiets van 'laat maar'.

Caro. schreef:Inderdaad.
Die handelbaarheid heb ik er wel ingekregen, het is goed te doen nu, maar ik moet hem dus niet bij andere reuen laten.
Bij een aantal gaat hij nog uit zijn plaat, bij de meeste heb ik het redelijk onder controle.
Het niet straffen, ook niet afleiden, maar gewoon niets doen en doorlopen (ploeteren soms) is uiteindelijk nog de beste methode geweest
zodat hij sneller uit zijn hysterie komt.
Dus op deze manier is het goed te doen en verder is het loslopen in overzichtelijk rustig gebied zodat hij wel lekker zijn beweging krijgt.

Maar goed, ik was dan wel weer nieuwsgierig naar deze nieuwe methode. Je weet het soms niet, maar het is allemaal weer zo wazig en
als ik dan die methode lees, dan geloof ik gewoon echt niet dat dit bij Puchu gaat werken.
Een nephond... en de honden reageren daar dan hetzelfde op als bij een echte hond? Nou, dat ligt er dan maar net aan of die nephond
een reu of teef is in het geval van Puchu Hoe kan iedere hond daar nu hetzelfde op reageren als bij een echte hond als je
een hond hebt die alleen naar reuen uitvalt en niet naar teven?
Dan heb ik alweer zoiets van 'laat maar'.

hahaha. sam ging naar een nephond heel hard blaffen. dat deed hij noot tegen echte honden. dan deed de eikel net of hij wilde spelen. piepen/gillen, kwispelen en wiebelen. (tot ze te dicht bij kwamen....) "maak dat je moeder maar wijs" was dan mijn enige antwoord

sam reageerde dus heel verschillend op een echte of nep hond.

of honden die uitvallen als je met ze alle 6 buiten loopt. heb je ze 1 voor 1 dan is er geen vuiltje aan de lucht maar alle 6 tegelijk
dus ik ontloop zoveel mogelijk honden. zeker als er mensen bij lopen die hun fifi aan de flex hebben en die lekker uit laten rollen.
ellen

Heavy schreef:Ik denk dat het goed kan werken met een hond die uitvalt omdat hij bang of onzeker is .
Maar met een reu die een andere reu een kopje kleiner wil maken zou ik het ook niet aandurven

Eigenlijk geloof ik daar bij ook niet in controle uit handen geven en nog minder dat een onzekere hond daar behoefte aan zou hebben.
In bescherming nemen/grenzen bewaken en begrenzen.

Charlie mag buitenshuis helemaal niets. Bek dicht en werken.
Ze wil geen hond-contact en vertrouwt er op dat ik het voor haar regel. Zolang het emmertje niet te vol raakt kan ze zich keurig gedragen.
Het is sowieso een heerlijk manipulatief kreng en wanneer ze niet constant leiding/sturing krijgt gaat ze zelf op zoek naar alternatieve activiteiten.
Waar ik dan weer minder blij van word en zij opgefokt.

ellen en de birmanen schreef:of honden die uitvallen als je met ze alle 6 buiten loopt. heb je ze 1 voor 1 dan is er geen vuiltje aan de lucht maar alle 6 tegelijk
dus ik ontloop zoveel mogelijk honden. zeker als er mensen bij lopen die hun fifi aan de flex hebben en die lekker uit laten rollen.
ellen

Haha ja, dat dus. Heel irritant, hier werkt t nog het best om toch stug door te lopen. Daardoor wordt hun reactie steeds iets minder, maar je begint weer helemaal opnieuw als er inderdaad een Fifi aan de flex de roedel komt binnenwandelen.

Al snap ik wel dat deze methode goed werkt voor een grote groep honden hoor. Afstand houden, belonen wanneer het goed gaat en zelf rustig blijven is bij veel honden best effectief

Caro. schreef:

Fotogravinnetje schreef:Als je hond al uitvalt, ben je te dichtbij gekomen. Meer afstand houden dus!

Hij valt al uit als hij in de verte een stipje ziet of de reu ruikt
Daarbij ben ik ook niet helderziend en kan er ook een reu ineens uit een straat komen of om een hoekje vandaan.

Die technieken ken ik allemaal, afstand houden, laten zitten, omkeren, afleiden, noem maar op. Hij is 9 jaar inmiddels en ik
heb al zoveel geprobeerd in het verleden. Het beste werkt om niet te reageren en door te lopen.

Nu ben ik dus wel benieuwd naar deze techniek hoe dat aangepakt zou worden. Misschien is het iets wat ik nog kan oppakken, je
weet het niet.

Hier nog zo een hoor. Een teef met regelmatig haar hormonen op tilt. Na haar loopsheid kan ze prima met andere honden. Maar een maand voor haar loopsheid wil ze alles een kopje kleiner maken, en tijdens de loopsheid is ze nog een graadje erger. Dus in die periode lopen we het liefst in een straal van 20 meter overal omheen. Ik geef dan echt wel een stemcorrectie, ook al is het hormonaal, we gaan niet als een malloot over straat.

Ik heb de boeken van grisha, die kan ik toepassen na haar loopsheid. Maar niet in de periode als mevrouw denkt dat de zo'n uit haar gat schijnt, dan krijgt ze een rustige foei te horen. Misschien nog jongigheid en wordt het in die periodes later minder. Maar vooralsnog ga ik haar geen centimeter ruimte geven in die periodes. Dat wil ik de mensheid / hondsheid niet aandoen.