Het HondenForum

En toen nam Izzie de benen in het park . Een eekhoorn. Ik ken mijn eigen hond niet

Bas is zo maar dat is een zwerfhondje geweest. Die loopt altijd achter je aan en je hoeft nooit bang te zijn dat ze wat gaat doen. Ze springt in de auto als ik weg ga, loopt zonder moeite een uur los terwijl ik niet naar haar omkijk. Gaat aan de kant voor auto's en rent niet naar honden toe. Maakt alleen contact met mensen die haar lokken en ze kan met elke hond opschieten die contact met haar maakt. Ze kan in huis met iedereen die binnen loopt en loopt ook niet weg bij huis. Ze mag dus gewoon in en uit en dat mag ook voor op straat als dat toevallig zo uit komt.
Alles wat we haar leren doet ze zonder commando en beloning voor de rest van haar leven. Naast lopen als er passerende mensen zijn of fietsers en auto's bv. Ik zie vaak eerder aan Bas dat er een auto komt dan dat ik het zelf zie. Ze wacht vanzelf bij wegen en ze kijkt mij aan of ze wel of niet mag snuffelen met bepaalde honden.

Denk dat dat gedrag passend is bij licht angstige en dus heel afhankelijke honden. Alle honden die ik gekend heb die zo volgzaam waren zij'n of zo opgegroeid of ze waren bang en hebben zich gebonden aan een leider die er voor ze is. Krakershonden hebben voorbeeld doet volgen en bange honden plakken sowieso meer aan hun baasjes.

samantha! schreef:Ja, Jack en Jones hebben dat.
Ze lopen altijd los in hartje Nijmegen.
Ze snappen verkeer, gaan aan de kant als ze een fiets zien, blijven uit de buurt van de weg, als we over steken wachten ze keurig en ze kennen zelfs het getik van de stoplichten maar zelfs als ze horen dat het groen is wachten ze op mijn kleine gebaar dat we gaan lopen.
Ik hoef ze nooit te roepen want ze zien ALLES, ze doen hun ding wel maar ze weten exact waar ik ben en wat ik doe.
Andere mensen en honden negeren ze compleet en ze gaan netjes aan de kant als mensen passeren etc.
Ik neem ze gerust zonder lijn mee naar Nijmegen centraal station.

GEWELDIG

laeken schreef:
Denk dat dat gedrag passend is bij licht angstige en dus heel afhankelijke honden. Alle honden die ik gekend heb die zo volgzaam waren zij'n of zo opgegroeid of ze waren bang en hebben zich gebonden aan een leider die er voor ze is. Krakershonden hebben voorbeeld doet volgen en bange honden plakken sowieso meer aan hun baasjes.

hmm, interessante gedachte. Amber is helemaal geen bange hond, maar inderdaad wel onzeker. Ik ben haar steunpilaar. Als we ergens in een dorpje lopen, dan wil ze niet bij mijn man, dan wil ze bij mij. en als ik ergens een winkel in verdwijn en mijn man blijft dan buiten met de honden vindt ze dat niet leuk. Een keer is ze zelfs uit haar riem ontsnapt en had ze mij in alle drukte binnen gevonden

DeDiana schreef:

Sulluna schreef:Luna. Maakt niet uit wat er gebeurd zij loopt altijd bij mij. Andere honden,langsrennende paarden, konijnen,herten. Ze blijft bij mij. Ik kan met haar hartje Amsterdam nog zonder lijn lopen, zonder haar ook maar 1 keer te roepen. Heel bijzonder zo'n hond. Suus blijft ook wel in de buurt, maar volgt Sultan ook wel als hij ergens heen rent. Luna is altijd naast of achter mij. Eigenlijk roep ik haar nooit tijdens uitlaten, helemaal niet nodig.

Ik hoop dat ik ooit nog zo'n hond mag krijgen als Luna er niet meer is. Ze is zo bijzonder

Ja, ik vind Luna zoals ik haar heb gezien ook wel typisch zo'n hond waar ik bij de beschrijvingen hierboven meteen aan denk. Ze gaat gewoon waar jij gaat en doet geen domme dingen

Ja, bijzonder he? Het is ook echt hoe zij is, geen hondenschool of oefeningen aan te pas gekomen. Het is echt haar volgzame karakter. Ookal gaat de roedel ergens anders heen, Luna blijft bij mij. Overigens doet zij dit enkel zo sterk bij mij. Bij mijn man al een stuk minder, dan rent ze wel eens mee met Sultan als hij ergens gaat kijken.

Ik denk dat het echt het aard van het beestje moet zijn en zoiets echt niet te trainen valt.

lucie schreef:

laeken schreef:
Denk dat dat gedrag passend is bij licht angstige en dus heel afhankelijke honden. Alle honden die ik gekend heb die zo volgzaam waren zij'n of zo opgegroeid of ze waren bang en hebben zich gebonden aan een leider die er voor ze is. Krakershonden hebben voorbeeld doet volgen en bange honden plakken sowieso meer aan hun baasjes.

hmm, interessante gedachte. Amber is helemaal geen bange hond, maar inderdaad wel onzeker. Ik ben haar steunpilaar. Als we ergens in een dorpje lopen, dan wil ze niet bij mijn man, dan wil ze bij mij. en als ik ergens een winkel in verdwijn en mijn man blijft dan buiten met de honden vindt ze dat niet leuk. Een keer is ze zelfs uit haar riem ontsnapt en had ze mij in alle drukte binnen gevonden

Ik ken geen volgzamere en bravere honden dan onzekere honden. Veel mensen zullen hun eigen hond niet herkennen in onzeker maar vaak zijn ze dat wel. Bas lijkt super zeker maar hangt als ze onzeker wordt wel volledig aan ons. Ik heb ook zelfverzekerde erg volgzame honden gehad. Veel werk in gestoken maar ze bleven onbetrouwbaar als het echt te leuk werd. Bv naar een hond rennen. Onzekere honden willen dat allemaal niet zo graag dus die doen dat gewoon niet. Die zijn dolblij als ze lekker bij hun baas zijn en die kan ze dan alles laten doen met weinig woorden. Vriend van me had een slecht gesocialiseerde whippet. Die hond deed alles op 1 letter. Daar kon hij de deur open zetten van de auto naast de snelweg en dan zij hij. BIJ MIJ! En dan zat die whippet aan hem gekleefd maar wel los. Liep overal achter hem aan. Zelf als hij ging zwemmen zwom die hond mee. Veel te blij met zijn grote vriend en beschermer want alleen kon die hond de wereld niet aan. Bas is ook zo. Super stoer vrolijk ding maar wel onzeker. Naast ons of andere honden een held maar ondertussen.

Ik denk dus dat heel veel extreem makkelijke en volgzame honden (in mijn optiek licht onzekere honden) bij bazen zitten die goed met ze omgaan wat ze volledig meegaand maakt en dolgelukkig met hun zekere baas.
Echt zekere honden en dat zie je ook bij zelfverzekerde rassen als akita en kangal bv luisteren heel vaak juist heel slecht. Die weten zich prima te redden zonder hun baasjes.

laeken schreef:

lucie schreef:

laeken schreef:
Denk dat dat gedrag passend is bij licht angstige en dus heel afhankelijke honden. Alle honden die ik gekend heb die zo volgzaam waren zij'n of zo opgegroeid of ze waren bang en hebben zich gebonden aan een leider die er voor ze is. Krakershonden hebben voorbeeld doet volgen en bange honden plakken sowieso meer aan hun baasjes.

hmm, interessante gedachte. Amber is helemaal geen bange hond, maar inderdaad wel onzeker. Ik ben haar steunpilaar. Als we ergens in een dorpje lopen, dan wil ze niet bij mijn man, dan wil ze bij mij. en als ik ergens een winkel in verdwijn en mijn man blijft dan buiten met de honden vindt ze dat niet leuk. Een keer is ze zelfs uit haar riem ontsnapt en had ze mij in alle drukte binnen gevonden

Ik ken geen volgzamere en bravere honden dan onzekere honden. Veel mensen zullen hun eigen hond niet herkennen in onzeker maar vaak zijn ze dat wel. Bas lijkt super zeker maar hangt als ze onzeker wordt wel volledig aan ons. Ik heb ook zelfverzekerde erg volgzame honden gehad. Veel werk in gestoken maar ze bleven onbetrouwbaar als het echt te leuk werd. Bv naar een hond rennen. Onzekere honden willen dat allemaal niet zo graag dus die doen dat gewoon niet. Die zijn dolblij als ze lekker bij hun baas zijn en die kan ze dan alles laten doen met weinig woorden. Vriend van me had een slecht gesocialiseerde whippet. Die hond deed alles op 1 letter. Daar kon hij de deur open zetten van de auto naast de snelweg en dan zij hij. BIJ MIJ! En dan zat die whippet aan hem gekleefd maar wel los. Liep overal achter hem aan. Zelf als hij ging zwemmen zwom die hond mee. Veel te blij met zijn grote vriend en beschermer want alleen kon die hond de wereld niet aan. Bas is ook zo. Super stoer vrolijk ding maar wel onzeker. Naast ons of andere honden een held maar ondertussen.

Ik denk dus dat heel veel extreem makkelijke en volgzame honden (in mijn optiek licht onzekere honden) bij bazen zitten die goed met ze omgaan wat ze volledig meegaand maakt en dolgelukkig met hun zekere baas.
Echt zekere honden en dat zie je ook bij zelfverzekerde rassen als akita en kangal bv luisteren heel vaak juist heel slecht. Die weten zich prima te redden zonder hun baasjes.

je beschrijft hier volledig Amber en Kailen
Amber is echt een haaibaai, een fel kreng, kortom een echte mechelaar. maar het stelt niks voor, ze is zo verschrikkelijk gevoelig en wil zo graag weten waar ze aan toe is. Kijk maar eens een van mij filmpjes in het topic over filmen terwijl je wandelt. Ze is alleen maar bezig met waar ik ben. En dat is niks aangeleerd, zo was ze vanaf dag 1. Ik had toen al het idee dat ik haar reddingsboei was, wèg uit dat vreselijke asiel. Zeg het maar, voor jou doe ik àlles. Zo'n opvang-mechelaar heb ik ook al eens eerder gehad, die was nog erger. Bij Amber stimuleer ik dan ook enige mate van zelfstandigheid. Plus dat zij zich nu gesteund voelt door Kailen, de gelijkmatige evenwichtige zelfstandige Grote Broer, die haar beschermt en toch alles van haar pikt.
Met hem had ik inderdaad veeel meer problemen met luisteren, die gaat lekker zn eigen gang en wat jij ervan vindt boeide hem nauwelijks. Heeft ook zo zn voordelen, maar is toch heel anders in de omgang. Inmiddels luistert hij ook heel aardig (zie ook filmpjes ). Maar een 'slaafse' hond zal het nooit worden (vind ik ook weer heel leuk aan hem)

Een Kangal heb ik hier ook gehad. Het lastige vond ik niet eens zozeer dat hij niet luisterde, maar dat ie zo dubbel was. het was een echte binnenhond die helemaal zielig was als ie buiten moest blijven (zelfs als de andere honden daar ook waren), wilde alle aandacht en was dol op knuffelen, maar ondertussen piepte hij er direct vantussen als je de poort open deed....

Mijn ruwhaar teckeltje Olivier had dat. Hij was absoluut niet baasgericht of gehoorzaam. (teckel!) Zitten op commando was hem meestal al te veel gevraagd
Maar hij liep altijd los mee en behoefte geen enkele sturing. Op kruispunten stond hij onopvallend aan een grasspriet te ruiken tot de richting duidelijk was en met oversteken keek hij mee van links naar rechts. Het was wel even opletten soms want zijn ego was groot: hij vond dat bijvoorbeeld fietsers ook best even voor hem in de remmen konden
Ook bleek hij midden in de Zweedse bossen volledig erfvast. Lag heerlijk uren op de veranda in de zon om pas als ik ging wandelen op gemakje achter me aan te hobbelen

lucie schreef:

laeken schreef:

lucie schreef:

laeken schreef:
Denk dat dat gedrag passend is bij licht angstige en dus heel afhankelijke honden. Alle honden die ik gekend heb die zo volgzaam waren zij'n of zo opgegroeid of ze waren bang en hebben zich gebonden aan een leider die er voor ze is. Krakershonden hebben voorbeeld doet volgen en bange honden plakken sowieso meer aan hun baasjes.

hmm, interessante gedachte. Amber is helemaal geen bange hond, maar inderdaad wel onzeker. Ik ben haar steunpilaar. Als we ergens in een dorpje lopen, dan wil ze niet bij mijn man, dan wil ze bij mij. en als ik ergens een winkel in verdwijn en mijn man blijft dan buiten met de honden vindt ze dat niet leuk. Een keer is ze zelfs uit haar riem ontsnapt en had ze mij in alle drukte binnen gevonden

Ik ken geen volgzamere en bravere honden dan onzekere honden. Veel mensen zullen hun eigen hond niet herkennen in onzeker maar vaak zijn ze dat wel. Bas lijkt super zeker maar hangt als ze onzeker wordt wel volledig aan ons. Ik heb ook zelfverzekerde erg volgzame honden gehad. Veel werk in gestoken maar ze bleven onbetrouwbaar als het echt te leuk werd. Bv naar een hond rennen. Onzekere honden willen dat allemaal niet zo graag dus die doen dat gewoon niet. Die zijn dolblij als ze lekker bij hun baas zijn en die kan ze dan alles laten doen met weinig woorden. Vriend van me had een slecht gesocialiseerde whippet. Die hond deed alles op 1 letter. Daar kon hij de deur open zetten van de auto naast de snelweg en dan zij hij. BIJ MIJ! En dan zat die whippet aan hem gekleefd maar wel los. Liep overal achter hem aan. Zelf als hij ging zwemmen zwom die hond mee. Veel te blij met zijn grote vriend en beschermer want alleen kon die hond de wereld niet aan. Bas is ook zo. Super stoer vrolijk ding maar wel onzeker. Naast ons of andere honden een held maar ondertussen.

Ik denk dus dat heel veel extreem makkelijke en volgzame honden (in mijn optiek licht onzekere honden) bij bazen zitten die goed met ze omgaan wat ze volledig meegaand maakt en dolgelukkig met hun zekere baas.
Echt zekere honden en dat zie je ook bij zelfverzekerde rassen als akita en kangal bv luisteren heel vaak juist heel slecht. Die weten zich prima te redden zonder hun baasjes.

je beschrijft hier volledig Amber en Kailen
Amber is echt een haaibaai, een fel kreng, kortom een echte mechelaar. maar het stelt niks voor, ze is zo verschrikkelijk gevoelig en wil zo graag weten waar ze aan toe is. Kijk maar eens een van mij filmpjes in het topic over filmen terwijl je wandelt. Ze is alleen maar bezig met waar ik ben. En dat is niks aangeleerd, zo was ze vanaf dag 1. Ik had toen al het idee dat ik haar reddingsboei was, wèg uit dat vreselijke asiel. Zeg het maar, voor jou doe ik àlles. Zo'n opvang-mechelaar heb ik ook al eens eerder gehad, die was nog erger. Bij Amber stimuleer ik dan ook enige mate van zelfstandigheid. Plus dat zij zich nu gesteund voelt door Kailen, de gelijkmatige evenwichtige zelfstandige Grote Broer, die haar beschermt en toch alles van haar pikt.
Met hem had ik inderdaad veeel meer problemen met luisteren, die gaat lekker zn eigen gang en wat jij ervan vindt boeide hem nauwelijks. Heeft ook zo zn voordelen, maar is toch heel anders in de omgang. Inmiddels luistert hij ook heel aardig (zie ook filmpjes ). Maar een 'slaafse' hond zal het nooit worden (vind ik ook weer heel leuk aan hem)

Een Kangal heb ik hier ook gehad. Het lastige vond ik niet eens zozeer dat hij niet luisterde, maar dat ie zo dubbel was. het was een echte binnenhond die helemaal zielig was als ie buiten moest blijven (zelfs als de andere honden daar ook waren), wilde alle aandacht en was dol op knuffelen, maar ondertussen piepte hij er direct vantussen als je de poort open deed....

Hahaha. Die kangal lijkt me een lollige hond die goed wist hoe jou te bespelen. Maar ondertussen....
Eva was ook extreem volgzaam. Super zelfs. En ze was ook onzeker naar vreemde mensen en situaties. Haar kwijtraken of achterlaten was onmogelijk. Wat ik ook zou doen ze zou het door hebben gehad en mee gegaan zijn met ons. Wuilus was wel zelfverzekerd. Zo erg dat ze wel eens weg liep. Cleo precies hetzelfde. Die vond ons leuk maar alleen was ze net zo zeker van haar zaak. Dus als ze wat leuks bedacht had ging ze dat gewoon doen. Doei! ....

Er zullen vast honden zijn met het zelfvertrouwen van een leeuw die toch aan hun baasjes hangen en alles als vanzelf doen maar ik geloof daar niet zo in. Volgzaamheid is toch een karaktertrek die hoort bij een kleiner ego.

Sulluna schreef:

DeDiana schreef:

Sulluna schreef:Luna. Maakt niet uit wat er gebeurd zij loopt altijd bij mij. Andere honden,langsrennende paarden, konijnen,herten. Ze blijft bij mij. Ik kan met haar hartje Amsterdam nog zonder lijn lopen, zonder haar ook maar 1 keer te roepen. Heel bijzonder zo'n hond. Suus blijft ook wel in de buurt, maar volgt Sultan ook wel als hij ergens heen rent. Luna is altijd naast of achter mij. Eigenlijk roep ik haar nooit tijdens uitlaten, helemaal niet nodig.

Ik hoop dat ik ooit nog zo'n hond mag krijgen als Luna er niet meer is. Ze is zo bijzonder

Ja, ik vind Luna zoals ik haar heb gezien ook wel typisch zo'n hond waar ik bij de beschrijvingen hierboven meteen aan denk. Ze gaat gewoon waar jij gaat en doet geen domme dingen

Ja, bijzonder he? Het is ook echt hoe zij is, geen hondenschool of oefeningen aan te pas gekomen. Het is echt haar volgzame karakter. Ookal gaat de roedel ergens anders heen, Luna blijft bij mij. Overigens doet zij dit enkel zo sterk bij mij. Bij mijn man al een stuk minder, dan rent ze wel eens mee met Sultan als hij ergens gaat kijken.

Ik denk dat het echt het aard van het beestje moet zijn en zoiets echt niet te trainen valt.

Ja, dat heeft niets met trainen te maken. Mila kent honderd commando's en luistert best goed, maar is niet zo'n type als bijvoorbeeld Luna. Ze is wel altijd bij me in de buurt en ik hoef haar tijdens een wandeling ook niet te roepen, ze is dus baasgericht en gaat automatisch waar ik ga, maar ze is totaal niet street wise en een nogal wisselvallig en hysterisch type - als ik niet oplet, brengt ze zichzelf dus wel eens in de problemen. Ze doet wel wat ik zeg, maar dan moet ik dus wel zeggen wat ze moet doen. Anders gaat ze rustig midden op de straat lopen omdat daar een stuk brood ligt (om dan vervolgens wel weer geheel uit zichzelf netjes aan te sluiten). En ze heeft een duidelijke eigen mening

Fenna en Anne volgen beiden van nature en vanaf dag 1, echter wanneer er eten in de buurt is zullen ze niet schromen dit tijdens dit meelopen even in te pikken. Ken uw prioriteiten.

DeDiana schreef:

Sulluna schreef:

DeDiana schreef:

Sulluna schreef:Luna. Maakt niet uit wat er gebeurd zij loopt altijd bij mij. Andere honden,langsrennende paarden, konijnen,herten. Ze blijft bij mij. Ik kan met haar hartje Amsterdam nog zonder lijn lopen, zonder haar ook maar 1 keer te roepen. Heel bijzonder zo'n hond. Suus blijft ook wel in de buurt, maar volgt Sultan ook wel als hij ergens heen rent. Luna is altijd naast of achter mij. Eigenlijk roep ik haar nooit tijdens uitlaten, helemaal niet nodig.

Ik hoop dat ik ooit nog zo'n hond mag krijgen als Luna er niet meer is. Ze is zo bijzonder

Ja, ik vind Luna zoals ik haar heb gezien ook wel typisch zo'n hond waar ik bij de beschrijvingen hierboven meteen aan denk. Ze gaat gewoon waar jij gaat en doet geen domme dingen

Ja, bijzonder he? Het is ook echt hoe zij is, geen hondenschool of oefeningen aan te pas gekomen. Het is echt haar volgzame karakter. Ookal gaat de roedel ergens anders heen, Luna blijft bij mij. Overigens doet zij dit enkel zo sterk bij mij. Bij mijn man al een stuk minder, dan rent ze wel eens mee met Sultan als hij ergens gaat kijken.

Ik denk dat het echt het aard van het beestje moet zijn en zoiets echt niet te trainen valt.

Ja, dat heeft niets met trainen te maken. Mila kent honderd commando's en luistert best goed, maar is niet zo'n type als bijvoorbeeld Luna. Ze is wel altijd bij me in de buurt en ik hoef haar tijdens een wandeling ook niet te roepen, ze is dus baasgericht en gaat automatisch waar ik ga, maar ze is totaal niet street wise en een nogal wisselvallig en hysterisch type - als ik niet oplet, brengt ze zichzelf dus wel eens in de problemen. Ze doet wel wat ik zeg, maar dan moet ik dus wel zeggen wat ze moet doen. Anders gaat ze rustig midden op de straat lopen omdat daar een stuk brood ligt (om dan vervolgens wel weer geheel uit zichzelf netjes aan te sluiten). En ze heeft een duidelijke eigen mening

Mila en Apple lijken toch best wel op elkaar

Ik denk trouwens dat het niet altijd onzekere honden zijn. Volgens mij ook vaak honden die zich gewoon niet zo interesseren in de rest van de wereld buiten de baas of bekenden om.

En waarom zou een hond geen initiatieven nemen en geen interesse in de wereld hebben dan? Juistem, de baas staat centraal omdat de hond de baas nodig heeft. Je hebt dan of je hond afhankelijk getraind of je hond kan zelf de wereld niet aan in zijn uppie. Om te volgen moet je ook een meegaand onderdanig karakter hebben. Dat zijn nu juist de honden die het alleen niet redden en die van nature geboren volgers zijn. De echt zelfverzekerde honden zijn dat in mijn ogen dus niet. Dat zijn de geboren leiders waar de rest achteraan loopt. Er zijn vast uitzonderingen op de regel maar als ik naar mijn eigen honden kijk en naar de honden in mijn omgeving zijn de honden met minder zelfvertrouwen absoluut volgzamere honden. Is eigenlijk ook volkomen logisch want bij mensen werkt het net zo.

laeken schreef:En waarom zou een hond geen initiatieven nemen en geen interesse in de wereld hebben dan? Juistem, de baas staat centraal omdat de hond de baas nodig heeft. Je hebt dan of je hond afhankelijk getraind of je hond kan zelf de wereld niet aan in zijn uppie. Om te volgen moet je ook een meegaand onderdanig karakter hebben. Dat zijn nu juist de honden die het alleen niet redden en die van nature geboren volgers zijn. De echt zelfverzekerde honden zijn dat in mijn ogen dus niet. Dat zijn de geboren leiders waar de rest achteraan loopt. Er zijn vast uitzonderingen op de regel maar als ik naar mijn eigen honden kijk en naar de honden in mijn omgeving zijn de honden met minder zelfvertrouwen absoluut volgzamere honden. Is eigenlijk ook volkomen logisch want bij mensen werkt het net zo.

Ik denk niet dat alle honden volgen omdat ze niets anders durven. De honden waar ik op doel zijn ook niet zozeer honden die aan de eigenaar geplakt zitten en niet zonder kunnen.
De terriër waar ik het eerder over had, ging ook regelmatig mee met mij op wandeling. Ik paste dan een paar dagen op. Hij vond alles best, en was ook bij mij hartstikke braaf.
In contact met andere honden straalde hij altijd zoveel zelfvertrouwen uit dat honden hem niet eens kwamen begroeten. Het interesseerde hem verder ook gewoon niks. Automatisch volgde hij gewoon de persoon waar hij mee op stap was, en als hij een keertje wat achter bleef of voorop liep, kon je er gewoon op vertrouwen dat hij begreep dat hij geen verkeerde dingen moest doen.
Liep niet zo maar op mensen of dieren af, stak niet zo maar als een blinde de straat over, liet fietsers passeren etc. Ik hoefde die hond gewoon nooit wat te zeggen. Hij snapte de mensenwereld zelf wel.
Zijn vrouwtje was wel echt zijn favoriet, daar deed hij gewoon alles voor. (hondje is al een tijdje overleden)

Ik denk dat je nu meer denkt aan volgzaamheid in de zin van gehoorzaamheid, of honden die snel angstig zijn in situaties die hen vreemd zijn. Dat zijn dan uiteraard ook volgers, maar hebben niet zozeer de ' straatwijsheid' waar ik op doel. De volgzame types uit onzekerheid gaan vaker ook minder goed samen met andere honden is mijn idee. (zijn ook vaker het pispaaltje of zoeken zelf de confrontatie)

Mijn Olivier was iig niet onzeker hoor en hing ook zeker niet aan mij. Hij had er volgens mij het volste vertrouwen in dat we altijd samen thuis zouden komen. Ook geen haantje de voorste, ging lekker z'n eigen gangetje maar bleef gewoon in de buurt. Hij kon ook rustig vlak voor een woest uitvallende hond marcheren, neus en staart in de wind en nét buiten bereik van de andere hond
Ook bijvoorbeeld 1 keer op een gezamelijke eurasier wandeling: na een paar kruisingen had meneer het wel door dat de wandeling kennelijk met 20 honden en 40 mensen was uitgebreid. Prima, maar ook dan voorop graag. En het waren smalle paden dus het was een flinke stoet in hem vreemd bos. Maar voorop moest hij, netjes oplettend op de voorste (hem onbekende) mens die de route kennelijk bepaalde Aan het einde van de wandeling hobbelde hij weer direct met mij mee, je hoefde hem echt niks te vertellen

Het was zo'n heerlijk hondje, kan hem nog vreselijk missen

laeken schreef:En waarom zou een hond geen initiatieven nemen en geen interesse in de wereld hebben dan? Juistem, de baas staat centraal omdat de hond de baas nodig heeft. Je hebt dan of je hond afhankelijk getraind of je hond kan zelf de wereld niet aan in zijn uppie. Om te volgen moet je ook een meegaand onderdanig karakter hebben. Dat zijn nu juist de honden die het alleen niet redden en die van nature geboren volgers zijn. De echt zelfverzekerde honden zijn dat in mijn ogen dus niet. Dat zijn de geboren leiders waar de rest achteraan loopt. Er zijn vast uitzonderingen op de regel maar als ik naar mijn eigen honden kijk en naar de honden in mijn omgeving zijn de honden met minder zelfvertrouwen absoluut volgzamere honden. Is eigenlijk ook volkomen logisch want bij mensen werkt het net zo.

Ben ik niet met je eens.
Fien bijvoorbeeld is niet onzeker, en getraind heb ik haar bepaald niet. Ze kent precies drie commando's en dat is het. Verder snapt ze wat ze moet doen en klaar. Ze gaat haar goddelijke gang maar wel binnen een straal van 5 meter van mij. Eerlijk gezegd geloof ik niet dat ze er verder over nadenkt. Ze zit nogal in haar eigen bubbel.

Jet pakt wat meer ruimte maar is ook zo en niet omdat ze onzeker is maar omdat ze in haar kop heeft dat er op mij gelet dient te worden.
Ze is een leider in de dop (alleen zijn er nog een paar boven haar in de groep) en voorlopig heeft ze het ook druk met op mij letten.
Ik weet niet zeker of je het volgzaam moet noemen in haar geval. Ze heeft Een Taak, en dat ben ik.

laeken schreef:En waarom zou een hond geen initiatieven nemen en geen interesse in de wereld hebben dan? Juistem, de baas staat centraal omdat de hond de baas nodig heeft. Je hebt dan of je hond afhankelijk getraind of je hond kan zelf de wereld niet aan in zijn uppie. Om te volgen moet je ook een meegaand onderdanig karakter hebben. Dat zijn nu juist de honden die het alleen niet redden en die van nature geboren volgers zijn. De echt zelfverzekerde honden zijn dat in mijn ogen dus niet. Dat zijn de geboren leiders waar de rest achteraan loopt. Er zijn vast uitzonderingen op de regel maar als ik naar mijn eigen honden kijk en naar de honden in mijn omgeving zijn de honden met minder zelfvertrouwen absoluut volgzamere honden. Is eigenlijk ook volkomen logisch want bij mensen werkt het net zo.

Micron heeft wel interesse in de wereld hoor , hij snuffelt en doet gewoon zijn dingetjes buiten.
Maar hij is natuurlijk ook al 12 jaar bijna inmiddels.
Hij is niet volgzaam in de zin van onderdanig hij is volgzaam in de zin ik ben graag bij jou in de buurt, al maakt hij zo incidenteel weleens een uitstapje ergens heen.
Maar ik kan hem gerust overal mee naar toe nemen , hij maakt zich nergens druk om en vind zijn plekje wel, bij voorkeur op schoot

laeken schreef:En waarom zou een hond geen initiatieven nemen en geen interesse in de wereld hebben dan? Juistem, de baas staat centraal omdat de hond de baas nodig heeft. Je hebt dan of je hond afhankelijk getraind of je hond kan zelf de wereld niet aan in zijn uppie. Om te volgen moet je ook een meegaand onderdanig karakter hebben. Dat zijn nu juist de honden die het alleen niet redden en die van nature geboren volgers zijn. De echt zelfverzekerde honden zijn dat in mijn ogen dus niet. Dat zijn de geboren leiders waar de rest achteraan loopt. Er zijn vast uitzonderingen op de regel maar als ik naar mijn eigen honden kijk en naar de honden in mijn omgeving zijn de honden met minder zelfvertrouwen absoluut volgzamere honden. Is eigenlijk ook volkomen logisch want bij mensen werkt het net zo.

En qua onderdanigheid valt het ook wel mee

laeken schreef:Er zullen vast honden zijn met het zelfvertrouwen van een leeuw die toch aan hun baasjes hangen en alles als vanzelf doen maar ik geloof daar niet zo in. Volgzaamheid is toch een karaktertrek die hoort bij een kleiner ego.

Hahahaha, ja....Skadi heeft een enorm ego, en die trekt nogal eens haar eigen plan
Ze is enorm baasgericht, maar niet zo'n volgzaam type.

Máár! Ze bestaan wel. Dante was een hond met een groot zelfvertrouwen, en die was wel een natuurlijke volger. Ze liep altijd los, en ik hoefde haar maar aan te kijken of iets te mompelen en dan reageerde ze direct. Ook heel slim met verkeer en zo. Altijd los bij de winkel wachten als ik naar binnen was.
We liepen eens van het centrum van het dorp naar huis, toen we langs de snackbar kwamen. Even overleggen, en we besloten dat ik friet zou gaan halen en Jeroen en Dante alvast door zouden lopen. Zo gezegd zo gedaan.
Jeroen en Dante komen thuis, Jeroen maakt de deur open en Dante ging er als een spéér vandoor. Ik stond bij de snackbar te wachten toen ik haar kefje ineens hoorde en een verschrikt "wat wil die hond nou!". Was ze me komen halen
Jeroen belde in paniek dat Dante weg was. "Ik weet het', zei ik. "Die is hier"

Frolic schreef:Vriend houdt mij echt áltijd in de gaten. Hij staat direct naast me als ik roep. Laatst een keer kwam hij gewoon niet, keek wel even naar me en ging weer weg. Dat was op de hei, hij dook weg achter een bult. Heel absurd was dat, nog nooit gebeurd. Daar bleek dus water achter die bult te liggen en Vriend heeft het heel snel warm. Hij lag dus gewoon lekker af te koelen.
Dat is later op diezelfde hei nog een paar keer gebeurd. Nu weet ik dat hij in een plas ligt als hij niet direct komt.
Extreem volgzaam is hij niet, hij rent wel bij me vandaan. Eén keer is hij met Amy van Dediana echt ver bij me vandaan gegaan, toen was ik toch even in paniek. Dat ben ik gewoon echt niet van hem gewend.

O jee ja, Amy heeft ook wel echt een verderfelijke invloed op andere honden Gelukkig zijn Pippi en Mila daar immuun voor.

Frolic schreef:Pippi zou wel eens een natuurlijke volger kunnen zijn. Ze loopt eigenlijk altijd naast of achter me. Een heel enkele keertje strekt ze de poten en rent een eindje weg. Dan ben ik haar ineens kwijt en blijkt ze toch weer achter me te lopen. Als ik haar uit het ook ben verloren, is ze daar dus. Als ik me omdraai, draait ze met me mee. Soms duurt het echt even voor ik haar zie
Of ze uitkijkt voor het verkeer dat weet ik eigenlijk niet. Ik heb ze allebei aan de riem als ik lang een weg loop waar auto's rijden.

Ja, Pippi heeft dat inderdaad ook wel ja. Die is er gewoon en heeft eigenlijk geen sturing nodig, zet gewoon uit zichzelf geen stap verkeerd

Frolic schreef:

DeDiana schreef:

Frolic schreef:Vriend houdt mij echt áltijd in de gaten. Hij staat direct naast me als ik roep. Laatst een keer kwam hij gewoon niet, keek wel even naar me en ging weer weg. Dat was op de hei, hij dook weg achter een bult. Heel absurd was dat, nog nooit gebeurd. Daar bleek dus water achter die bult te liggen en Vriend heeft het heel snel warm. Hij lag dus gewoon lekker af te koelen.
Dat is later op diezelfde hei nog een paar keer gebeurd. Nu weet ik dat hij in een plas ligt als hij niet direct komt.
Extreem volgzaam is hij niet, hij rent wel bij me vandaan. Eén keer is hij met Amy van Dediana echt ver bij me vandaan gegaan, toen was ik toch even in paniek. Dat ben ik gewoon echt niet van hem gewend.

O jee ja, Amy heeft ook wel echt een verderfelijke invloed op andere honden Gelukkig zijn Pippi en Mila daar immuun voor.

Ik bleef wel heel koelbloedig, vond je niet?
Nou ja, ik weet nu we dat hij wél met een andere hond mee gaat. Vriend kwam wel eerder terug dan Amy, maar een volgende keer laat ik het niet zo ver komen. Niet om Amy, maar ik wil gewoon niet dat hij zo ver bij me vandaan gaat. Ik heb echt geen flauw idee of ik hem dan nog onder controle kan houden/ krijgen.

Het is me helemaal niet opgevallen dat je een beetje in paniek was En het was een heel overzichtelijk gebied, dus we zagen nog stipjes in de verte - dan maak ik me niet zo'n zorgen. Ik vind het in het bos veel lastiger, want dan zie ik haar meteen niet meer en zie ik ook niet wat er verder in de omgeving is/aankomt. Vriend vond in ieder geval toch vrij snel dat de afstand die Amy nam te groot was, hij wilde wel mee op avontuur maar niet té ver weg

Kaya had dat wel, die hoefde ik buiten totaal niet in de gaten te houden, want die liep waar ik liep en nooit verder dan pakweg zo'n 15 meter van me af.
Weglopen was een totaal onbekend fenomeen voor haar en in haar jonge jaren was ze hier ook gewoon los op straat als ik bv voor buiten bezig was en
ze dacht er niet over om dan maar even een ommetje te maken, nee hoor, ze bleef keurig bij me.
Baasgericht tot heel soms op het irritante af 'ga nou maar even wieberen' zei ik weleens bij het uitlaten als ze weer trouw naast me liep met haar
ogen altijd op mij gericht.

Zoey hoef ik nooit in de gaten te houden in het bos. Al vanaf 9 weken loopt ze los en als ik haar al eens kwijt ben, dan loopt ze zo dicht achter me dat ik haar over het hoofd zie. Ze rent lekker voor me uit, snuffelt, gaat een stukje achter een vogeltje aan, blijft soms even achter, speelt even met een andere hond. Maar ze houdt me altijd tegelijkertijd in de gaten en als ik verder dan een meter of 15 weg ben sprint ze achter me aan of wacht ze op me. Ik ga ook met haar hardlopen in het bos en ook dan loopt ze feilloos met me mee.

Bij de weg hoef ik dat niet te proberen, want ze komt te dicht bij rijdende auto's.

Bish was zo'n hond. De helft van de tijd vergat ik een lijn mee te nemen en hij was er altijd. Hoefde ik niks voor te zeggen. Al zou ik een uur lang de krant lezen al lopend, hij zou er gewoon zijn. Mis hem nog vreselijk
Dexter is niet zo en zal nooit zo worden. Hij kijkt heus wel waar ik ben, maar ik moet echt op hem letten en hem in het zicht houden.

Wij hadden vroeger zo'n hond (briard). Die ging ik als meisje van 12 uitlaten zonder riem of halsband. Die volgde. Altijd. Bleef netjes op de stoep, ging niet naar andere honden en hield me altijd in de gaten. Daar hoefde je gewoon niet op te letten.
Ze was ook op afstand bestuurbaar Bij de start van de wandeling rende ze altijd vooruit, ik zei dan 1 keer "even wachten" voor ze bij de weg was en als ik overzicht had zei ik "ga maar". Met 100% vertrouwen dat ze nooit, maar dan ook nooit zonder toestemming over zou steken. Het was een heerlijke hond

Luna is niet zo heel volgzaam, maar toch hoef ik haar zelden te roepen, ze hobbelt wel mee. Verkeersinzicht heeft ze niet, dus midden op de dag loslopen in een stad/dorp doe ik niet. Behalve hier het rondje om het dorp waar sporadisch een auto komt. Ik let dan wel altijd op, of zeg dat zij op moet letten omdat er wat aan komt. Zelf opzij stappen doet ze niet. Ze is ook niet bijster slim.

Edit; de huidige briard van mijn ouders is totaal anders, die is tot op zekere hoogte wel volgzaam en trouw (het is toch een herder), maar zij heeft veel meer sturing nodig.

Wij hebben ook zo'n hond gehad. Was een kruising Herder-Rottweiler, wat een schat van een dier was dat.

Hier natuurlijke hun-eigen-gang-ganers. En dat zal met Zahra niet anders worden.

Ik denk er 1 te hebben, moet nog even afwachten hoe ze zich verder gaat ontwikkelen, want ze is nog geen 10 weken. Maar sinds een paar dagen hebben wij Maan en vanaf dag 1 is ze compleet op mij gericht. Buiten loopt ze aan de lijn als een volleerd getraine hond, netjes naast mijn voet constant opkijkend. Als ik buiten, of zelfs in de dierenwinkel eventjes sta (en ze is los) te kletsen met iemand dan gaat ze ontspannen bij mij liggen en wachten tot ik klaar ben en loopt mee wanneer ik haar roep. Veel hondeneigenaren staat met verbazing naar dr te kijken. Het is een soort ontspannenheid die ze over haar heen heeft. Kan natuurlijk nog alle kanten op gaan want ze is erg jong, maar het is niet dat ze onzeker is aan daarom aan mij kleeft, je kan echt zien dat ik dr vrouwtje ben en dat ze bij mij wil zijn. (kom wel al bij haar sinds ze 1 week ik, dus ze kent mij wel al langer dan de paar dagen dat ze bij mij is). Ben erg benieuwd wat de toekomst gaat brengen.

Ik denk er 1 te hebben, moet nog even afwachten hoe ze zich verder gaat ontwikkelen, want ze is nog geen 10 weken. Maar sinds een paar dagen hebben wij Maan en vanaf dag 1 is ze compleet op mij gericht. Buiten loopt ze aan de lijn als een volleerd getraine hond, netjes naast mijn voet constant opkijkend. Als ik buiten, of zelfs in de dierenwinkel eventjes sta (en ze is los) te kletsen met iemand dan gaat ze ontspannen bij mij liggen en wachten tot ik klaar ben en loopt mee wanneer ik haar roep. Veel hondeneigenaren staat met verbazing naar dr te kijken. Het is een soort ontspannenheid die ze over haar heen heeft. Kan natuurlijk nog alle kanten op gaan want ze is erg jong, maar het is niet dat ze onzeker is aan daarom aan mij kleeft, je kan echt zien dat ik dr vrouwtje ben en dat ze bij mij wil zijn. (kom wel al bij haar sinds ze 1 week ik, dus ze kent mij wel al langer dan de paar dagen dat ze bij mij is). Ben erg benieuwd wat de toekomst gaat brengen.

Maandoodle schreef:Ik denk er 1 te hebben, moet nog even afwachten hoe ze zich verder gaat ontwikkelen, want ze is nog geen 10 weken. Maar sinds een paar dagen hebben wij Maan en vanaf dag 1 is ze compleet op mij gericht. Buiten loopt ze aan de lijn als een volleerd getraine hond, netjes naast mijn voet constant opkijkend. Als ik buiten, of zelfs in de dierenwinkel eventjes sta (en ze is los) te kletsen met iemand dan gaat ze ontspannen bij mij liggen en wachten tot ik klaar ben en loopt mee wanneer ik haar roep. Veel hondeneigenaren staat met verbazing naar dr te kijken. Het is een soort ontspannenheid die ze over haar heen heeft. Kan natuurlijk nog alle kanten op gaan want ze is erg jong, maar het is niet dat ze onzeker is aan daarom aan mij kleeft, je kan echt zien dat ik dr vrouwtje ben en dat ze bij mij wil zijn. (kom wel al bij haar sinds ze 1 week ik, dus ze kent mij wel al langer dan de paar dagen dat ze bij mij is). Ben erg benieuwd wat de toekomst gaat brengen.

Ja dat deed mijn wegrennende jager ook toen hij 10 weken was. 10 maanden en het was over
Al hoop ik het wel voor je natuurlijk.