Het HondenForum

lieke schreef:

laeken schreef:Toch herken ik dat niet hoor. Ik was er bij Cleo en Wuilus echt geen seconde echt ongerust over als ze met een normaal ras woorden kregen. Ze gingen in elk geval zeker de andere hond niks aan doen. Elke hond die met Wuilus of Cleo mot ging zoeken kon op een opgetrokken lip rekenen. Maar nooit op schade. Dus ik was nooit erg ongerust als die ruzie kregen met een hond.

Met mijn teven was ik ook nooit bang voor onenigheid buiten. Ik heb altijd heerlijke relaxte en gemoedelijke teven gehad.
Maar binnenshuis in een tevenroedel vind ik wel dat je altijd de boel in de gaten moet houden, zelfs met gemoedelijke rassen. En als je een paar gecastreerde en een paar intacte teven door elkaar hebt, dan krijg je toch een andere dynamiek.
Hormonen en zo.

Daarom ook dat er een groot verschil is tussen binnen en buiten de roedel. Binnen de roedel is totaal andere koek en heb ik veel liever twee vechtende reuen. Cleo en Eva die buiten nooit echt mot kregen konden dat bv onderling wel krijgen. Dat ging veel harder dan een woordenwisseling op straat met een vreemde hond.

Bas vecht ook met de Jr van de buren tegenwoordig. Maat dat gaat ook zonder echte bijterij. Gelukkig.

Marjoleine schreef:Het zijn net mensen.
Mannen meppen erop en gaan daarna samen naar de kroeg.
Vrouwen hebben de pest aan mekaar en dat ettert door tot in de kist.

Grappig, dat zie ik dus helemaal niet tussen mijn teven, wat dat betreft zijn het net kerels. Misschien omdat ze alledrie gecastreerd zijn?
Nou hebben ze ook nog nooit gevochten maar ze geven elkaar wel op de kop. Vooral Rani krijgt vaak op haar kop omdat ze zo lomp is en over grenzen gaat uit baldadigheid, soms ook echt hard van Gol. Maar Rani zegt dan altijd sorry en dan is het klaar.

Hier is het soms echt drama tussen de zusjes.
Zo hebben ze vorige flink gevochten. Liz gaf pom op der kop waarop pom op liz klapte. Pom had uiteindelijj de ergste schade en nietjes in der poot.
Die dag ze gescheiden gehouden en de dag erna liepen ze weer samen. Er is een week nog wat spanning geweest maar inmiddels liggen zecweer samen te slapen

Verstuurd vanaf mijn SM-G920F met Tapatalk

Gollum schreef:

Marjoleine schreef:Het zijn net mensen.
Mannen meppen erop en gaan daarna samen naar de kroeg.
Vrouwen hebben de pest aan mekaar en dat ettert door tot in de kist.

Grappig, dat zie ik dus helemaal niet tussen mijn teven, wat dat betreft zijn het net kerels. Misschien omdat ze alledrie gecastreerd zijn?
Nou hebben ze ook nog nooit gevochten maar ze geven elkaar wel op de kop. Vooral Rani krijgt vaak op haar kop omdat ze zo lomp is en over grenzen gaat uit baldadigheid, soms ook echt hard van Gol. Maar Rani zegt dan altijd sorry en dan is het klaar.

Binnen de roedel hebben ze gewoon veel meer met elkaar te dealen dan met een vreemde hond die ze tijdens de wandeling tegenkomen. Binnen de roedel spelen ook belangen als rangorde, aandacht van de baas, etc. mee in de onderlinge verhouding. Hier wordt binnen de roedel ook wel eens gecorrigeerd, gegromd of gesnauwd, en dat wordt altijd keurig geaccepteerd door degene die gecorrigeerd wordt (want dat is niet voor niks). Dan is er daarna ook echt geen spanning o.i.d. Maar dat heeft niets te maken met vechten. Als er hier echt gevochten zou worden tussen de teven, dan zou ik mijn hart ook vasthouden en bang zijn dat het in blijvende haat en nijd zou ontaarden.
Buiten de roedel met vreemde teven zijn er eigenlijk ook nooit problemen. Er valt wel eens een snauw, maar daar blijft het dan ook bij en daarna gaat elk ook weer haar eigen weg. Andere teven die ze niet mogen, gaan mijn honden over het algemeen eigenlijk vooral uit de weg.

Inge O schreef:Ik vind dat 'haat en nijd' tussen teven wel erg meevallen, hier hebben zowat ál mijn teven al eens met elkaar in de clinch gelegen en heb er in die 30 jaar maar één keer twee gehad die elkaar inderdaad niet meer konden luchten (konden wel nog bij elkaar, met beleid) maar dat zal bij reuen zeker ook wel eens voorkomen, die worden evengoed soms herplaatst om die reden.

Ik denk ook dat het uiteindelijk meer met echt botsende karakters te maken heeft en hoe ver een hond durft te/wil gaan in het gevecht, dan met het geslacht. Als ik twee reuen zou hebben die écht zouden vechten of een reu en een teef, dan zou ik net zo goed bang zijn dat het niet meer goed zou komen.

Marjoleine schreef:Het zijn net mensen.
Mannen meppen erop en gaan daarna samen naar de kroeg.
Vrouwen hebben de pest aan mekaar en dat ettert door tot in de kist.

Hahaha dat dus! Dat is ook hoe ik het altijd vergelijk.

Inge O schreef: Denk ik ook.
Zo heeft Relax echt een hekel aan Kwast (de Picard) maar zolang Kwast haar met rust laat negeert ze haar straal, ze piekeren er allebei nog niet over om de hele tijd te lopen loeren.

Aura loert wel. Het zal ook wel komen omdat Linda er nog maar kort is én Linda was de eerste 2-3 weken echt een vermoeide, oude hond. Aura heeft daardoor vrij gemakkelijk de overhand kunnen nemen en denkt die nu te moeten houden. Linda is nu veel fitter (en al best wat slanker) en die stáát er, maar ze zoekt geen conflict (volgens mij). Een hekel aan elkaar hebben ze volgens mij niet, samen achter in de auto, samen wandelen, samen een kat uit de tuin jagen en samen koekjes eten, allemaal geen probleem, maar Aura probeert af en toe een punt te maken.

DeDiana schreef:

Inge O schreef: Ik denk ook dat het uiteindelijk meer met echt botsende karakters te maken heeft en hoe ver een hond durft te/wil gaan in het gevecht, dan met het geslacht.

Dat denk ik ook. Vooral dat hoe ver zal de hond gaan. Zat opvliegerige honden die nooit echt zullen bijten. Of honden waar geen kwaad in zit. En je hebt honden die tot het uiterste gaan en heel grenzeloos zijn als ze agressief worden. Bij die laatste types moet je er geen twee hebben die elkaar niet moeten. Met twee terrierteven heb je meer kans op harde mot dan bij twee golden teefjes. Mot kunnen die ook krijgen maar dan hoef je ze daarna niet meteen door de dierenarts aan elkaar te laten aaien zoals je bij twee terriërs vaak wel moet. Als je er al op tijd bij bent. Dus hoe ver gaat de hond speelt denk ik bijna de grootste rol.