Het HondenForum

De tips ophalen, of omdraaien en weglopen/rennen werken bij Triss ook niet hoor.
Als ze met andere honden aan het spelen is, dan vergeet ze gewoon dat wij er ook nog zijn. Ze heeft niet eens in de gaten dat wij weglopen of doorlopen. Vooral op plekken waar ze zelf de weg naar huis ook wel weet Bij het ophalen krijg ik haar ook niet te pakken, daar maakt ze dan een spelletje van dus dat doe ik ook niet meer. Zodra ik wel haar aandacht heb en roep en/of wegren dan komt ze wel en dat beloon ik met veel snoepjes.
Soms is ze zo bezig met haar spel, dat ze ons 'kwijt' is en dan loopt ze ook rustig met compleet vreemde mee.
Ook lekkere luchtjes zorgen wel eens dat ze niet meer wil komen. Laatst ook een keer. Ik liep gewoon door, niet meer roepen en ben achter een boom gaan staan. Na 10 minuten had ze nog niet een keer gekeken waar ik was, want daar waar ze mee bezig was was veel interessanter. Toen ben ik haar maar op gaan halen, en dan loopt ze wel weer braaf mee.
Onderweg beloon ik als ze komt, lijn af en toe aan en weer los, maar als ze echt iets leuks heeft, dan vergeet ze gewoon dat wij er ook nog zijn. Ik ga er van uit dat ze er wel overheen groeit

Rio was ook zo stronteigenwijs in zijn jonge jaren. Weglopen bij hem had totaal geen zin , hij liep gewoon zijn rondje verder op zijn dooie gemak.
Lucie en Abra zijn wat dat betreft een tegenpool. Beide luisteren prima , ook als ze met andere honden aan het spelen zijn en je wilt weer verder gaan.
Even roepen en ze zijn er en je gaat door.

tycha schreef:De tips ophalen, of omdraaien en weglopen/rennen werken bij Triss ook niet hoor.
Als ze met andere honden aan het spelen is, dan vergeet ze gewoon dat wij er ook nog zijn. Ze heeft niet eens in de gaten dat wij weglopen of doorlopen. Vooral op plekken waar ze zelf de weg naar huis ook wel weet Bij het ophalen krijg ik haar ook niet te pakken, daar maakt ze dan een spelletje van dus dat doe ik ook niet meer. Zodra ik wel haar aandacht heb en roep en/of wegren dan komt ze wel en dat beloon ik met veel snoepjes.
Soms is ze zo bezig met haar spel, dat ze ons 'kwijt' is en dan loopt ze ook rustig met compleet vreemde mee.
Ook lekkere luchtjes zorgen wel eens dat ze niet meer wil komen. Laatst ook een keer. Ik liep gewoon door, niet meer roepen en ben achter een boom gaan staan. Na 10 minuten had ze nog niet een keer gekeken waar ik was, want daar waar ze mee bezig was was veel interessanter. Toen ben ik haar maar op gaan halen, en dan loopt ze wel weer braaf mee.
Onderweg beloon ik als ze komt, lijn af en toe aan en weer los, maar als ze echt iets leuks heeft, dan vergeet ze gewoon dat wij er ook nog zijn. Ik ga er van uit dat ze er wel overheen groeit

Frodo heeft hetzelfde al gaat het heel langzaam beter. Ik maak mij er niet druk om en ga er ook vanuit dat het uiteindelijk wel goed komt

Om die welbekende bananen (of kroketten ) in de oren blijft Damy aan de riem langs weilanden met beesten en mag Noa los. Op de overzichtelijke stukken mogen ze lekker samen los en geef ik heel vaak snoepjes. Gewoon zomaar. En als ze weer aan de riem gaan, krijgen ze extra

Zeker Damy steekt soms gewoon z'n middelvinger op als hij ergens loopt waar dat niet mag (tussen de koeien ). Hij luistert het beste als ik hem heel casual zeg dat we de andere kant op moeten, net zoals ik dat op straat ook zeg. Gaan roepen werkt averechts. Steeds kijken waar hij is en wat hij doet, is ook een uitnodiging om te klieren. Mijn vriend is soms bang dat er iets gebeurd en gaat dan roepen op Damy of steeds kijken waar hij zit. En drie maal raden wat er dan gebeurd
Ik moet mijn eigen ding doen en niet malen om die honden. Dan volgen ze vrijwel altijd. Maar zodra ik me zorgen maak om ze, gaan ze klierballen.

Nou. Halleluja voor dit topic. Ik vond Willem vanochtend al wat balsturig en twijfelde of ik hem los moest laten. Toch gedaan. Liep mooi mee al ging apporteren wat lala hij kwam wel meteen maar dan zonder bal.

En toen ineens floep onder de draad door de wei in. Gelukkig waren de koeien nét richting boer dus weg. Hij bleef dichtbij de draad maar deed alsof hij mij niet hoorde!

Eerst paniek dus voor hem zitten met bal en koek maar hij keek niet eens! En toen dacht ik aan dit topic. Dus houdoe Willem en weggelopen. Zo moeilijk was dat!

Toen ik op 30 meter was vrolijk zijn naam geroepen en toen kwam hij direct alsof hij toen pas door had dat ik weg was.

Pffff! Hahaha ik ben echt een mietje!

Haha ohjee, het begint! Maar de eerste x is het engst, het went vanzelf wel

mijke schreef:Haha ohjee, het begint! Maar de eerste x is het engst, het went vanzelf wel

nee, ik wil niet dat het went!

Kruimel53 schreef:

_Leonie schreef:Ik lees dan van veel mensen: 'luistert niet dan haal ik hem op.'

Ben ik dan de enige wiens hond er dan vandoor ging als ik haar op ging halen? Hoe boos of blij ik ook was, het haar niks boeide wat voor lekkers ik had?
Wat doe je dan? Hier is het overigens vanzelf uitgedoofd het hele puberige gebeuren. Doorstaan en hopen op het beste was mijn tactiek.

Kwestie van voorál nooit boos worden en tactisch ophalen. In geval van de IJzen: de andere baas vragen om te blijven staan, als het lukt zijn/haar hond te roepen en dan in alle rust je eigen monster aanlijnen. Het mooiste is als je hem een stukje naar je toe kunt laten komen, dan is 'ie toch nog gekomen met roepen en kun je belonen.

Dat bijvoorbeeld

Ik loop zonder iets te zeggen of naar de puber-pup te kijken naar de groep spelende honden waar hij of zij mee speelt.............
Maak wat geintjes met de andere bazen en als er een andere hond naar zijn baas gaat zorg ik dat ik daar in de buurt ben.
Als puber-pup mee komt is het aanlijnen zonder ook maar een boos woord.
Is bij mijn vroegere honden wel eens nodig geweest, bij de laatste drie niet.
Die kwamen al als ik de riem van mijn nek af deed, dus voor ik had geroepen.

M@scha schreef:Nou. Halleluja voor dit topic. Ik vond Willem vanochtend al wat balsturig en twijfelde of ik hem los moest laten. Toch gedaan. Liep mooi mee al ging apporteren wat lala hij kwam wel meteen maar dan zonder bal.

En toen ineens floep onder de draad door de wei in. Gelukkig waren de koeien nét richting boer dus weg. Hij bleef dichtbij de draad maar deed alsof hij mij niet hoorde!

Eerst paniek dus voor hem zitten met bal en koek maar hij keek niet eens! En toen dacht ik aan dit topic. Dus houdoe Willem en weggelopen. Zo moeilijk was dat!

Toen ik op 30 meter was vrolijk zijn naam geroepen en toen kwam hij direct alsof hij toen pas door had dat ik weg was.

Pffff! Hahaha ik ben echt een mietje!

Nou, denk er maar om. Straks krijgt Willem net als Xavi zijn spannende koeien verhaal.